Original subtitles

(μουσική σειράς)

(Οδυσσέας) Ο διευθύνων σύμβουλος της Elcomet

θέλει να επισπεύσουμε τη συμφωνία με την Ergan

και θέλει να βρεθούμε σήμερα το βράδυ. Βέβαια, καταλαβαίνω, είναι αργία.

(Αρετή) Τι ώρα; (Οδυσσέας) Στις δέκα.

(Αρετή) Γιατί μου 'πατε ψέματα; (Οδυσσέας) Γιατί αλλιώς δεν θα ερχόσουν.

(Οδυσσέας) Έχω κάποια πράγματα μέσα μου, που πρέπει να σου τα πω.

(Οδυσσέας) Μείνε να μ' ακούσεις. Σε παρακαλώ.

(Οδυσσέας) Κάθε στιγμή που περνάει,

κάθε ώρα, κάθε λεπτό,

μόνο αυτό σκέφτομαι.

Τι μπορώ να κάνω για να βγάλω μέσα απ' το μυαλό σου αυτή τη νύχτα,

και να σε κάνω να ξεχάσεις. Αλλά δεν μπορώ.

(συνέχεια μουσικής)

Θα με παντρευτείς;

Δεν χρειάζεται ν' απαντήσεις τώρα. Πάρε τον χρόνο σου.

Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι.

Χθες το βράδυ έκανα πρόταση γάμου στην Αρετή.

Και τι σου είπε;

Δέχτηκε; (τέλος μουσικής)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο, να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

Μίλα. Τι απάντησε;

Δεν απάντησε.

-Δεν απέρριψε όμως και την πρότασή μου. -Ξέρεις τι βλέπω;

-Μια άνανδρη συμπεριφορά. -Σταύρο, άσ' τα μεγάλα λόγια.

Μόνο δικαστήριο δεν με πέρασες που χόρεψα με το προσωπικό.

Πώς το είπες; Ότι δεν στάθηκα στο ύψος της θέσης μου.

(Σταύρος) Γιατί;

Γιατί το έκανες;

Γιατί την αγαπώ.

Την αγάπησα απ' την πρώτη στιγμή που την είδα.

-Δεν είπες ποτέ τίποτα. -Δεν μπορούσα.

Το 'κρυβα. Το 'κρυβα κι απ' τον ίδιο μου τον εαυτό.

Αλλά τώρα δεν μπορούσα να το κρατάω άλλο κρυμμένο μέσα μου.

Ξάδερφε, σε παρακαλώ, κατάλαβέ με. Δεν ήθελα να φτάσουν τα πράγματα εδώ πέρα.

Αλλά δεν γινόταν αλλιώς, κατάλαβέ με.

(μελαγχολική μουσική)

Ξάδελφε...

Φύγε.

(συνέχεια μουσικής)

Οδυσσέα, φύγε.

Θέλω να μείνω μόνος μου.

(συνέχεια μουσικής)

Οκέι, εντάξει.

(συνέχεια μουσικής)

Πετράκη μου; Σκεφτόμουνα να έρθω να σε δω στο σπίτι,

αλλά να, που βρεθήκαμε εδώ.

-Ο παππούς είναι αυτός; -Ναι.

(τέλος μουσικής)

Εγώ είμαι ο παππούς σου.

Πήγαινε στην αγκαλιά του.

Ας μην τον πιέσουμε.

(Αρετή) Όταν κάποια στιγμή το νιώσει θα το κάνει μόνος του.

Έχουμε καιρό μπροστά μας.

Ο παππούς σου αγόρασε ένα σπίτι. Για σένα, δικό σου.

Θέλω να πεις στη μαμά να υπογράψει ένα χαρτί για να το πάρεις.

Αγάπη μου, θα τα πούμε στο σπίτι εμείς αυτά. Χμ;

Γιατί όχι εδώ;

Πετράκη μου, πάμε να βάλω κι εγώ τα λουλούδια στο βάζο;

Έλα να με βοηθήσεις.

Δεν με πείθει η χειρονομία σας.

(Αρετή) Πρώτα γίνεται κανείς παππούς και μετά κάνει τα δώρα του.

Ο Πέτρος μεγάλωσε μόνος του. Αποκομμένος από όλους σας.

Όταν μεγαλώσει θα 'χει πολλά ερωτηματικά και θα ζητήσει να μάθει.

-Έχω απαντήσει σε όλα τα ερωτηματικά του. -Α, ναι, ε;

Τι θα του πείτε, δηλαδή, όταν θα θελήσει να μάθει

γιατί μεγάλωσε περιφρονημένος απ' την οικογένεια του πατέρα του;

(Αρετή) Πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια ο παππούς και η γιαγιά του;

Και πώς εμφανίστηκαν ξαφνικά τώρα;

Τι πιστεύετε, ότι με ακριβά δώρα θα ξεχάσουμε όλα όσα έγιναν;

-Έχεις δίκιο. -Το ξέρω ότι έχω δίκιο.

Και δεν είμαι διατεθειμένη να δείξω ανοχή σε λάθη που έγιναν συνειδητά.

Μαμά, πάμε να φύγουμε.

(Μαρίκα) Μην ανησυχείς, Πετράκη μου. (μελαγχολική μουσική)

Η μαμά σου έπρεπε να τα πει αυτά στον παππού.

Καλό θα του κάνουν.

-Συγγνώμη. -Πάμε, πάμε.

Πάμε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Είσαι καλά, μαμά;

-Καλά είμαι. -Είσαι ακόμα θυμωμένη;

(συνέχεια μουσικής)

Εγώ ένα έχω να σου πω, ότι φέρθηκες σαν κύριος.

Μόλις είδες ότι δεν νιώθα καλά αμέσως έτρεξες να με προστατεύσεις.

Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Και να σου πω κάτι...

Όπως έκανες σήμερα για τη μαμά σου, έτσι να κάνεις...

με όποια γυναίκα βρεθεί στον δρόμο σου και χρειάζεται την προστασία σου.

Γιατί μίλησες έτσι στον παππού;

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί, αγάπη μου, ο παππούς σου έλειπε τα προηγούμενα χρόνια απ' τη ζωή μας.

-Η γιαγιά είπε ότι ήταν μακριά. -Όχι πάντα.

Κι υπάρχουν κι άλλα πράγματα που θα τα μάθεις μεγαλώνοντας.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν φαίνεται κακός ο παππούς.

Δεν είναι. Αλλά καλύτερα να πάμε σπίτι τώρα.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Δεν ζητάω να...

εξιλεωθώ.

Ξέρω ότι έχω κάνει πολλά λάθη.

Αλλά μην αφήσουμε να χαθεί κι άλλος χρόνος.

Ό, τι κι αν σου πει η μαμά για τον παππού σου έχει δίκιο.

Θέλω να με συγχωρέσετε.

Ο πατέρας σου ήταν παιδί μου.

(Νταγιάννος) Και τον αγαπούσαμε κι εμείς πολύ.

Δεν υπάρχει πια,

αλλά έχεις ξαδέρφια απ' τον αδερφό του πατέρα σου.

Και θέλω να γνωριστείτε.

(κελαηδήματα)

Έλα πάμε, δεν τους κάνουμε καλό.

Γιαγιά, θα έρθεις μαζί μας;

Δεν μπορώ να αφήσω τώρα τον παππού, αγάπη μου.

Αλλά θα 'ρθω μια μέρα απ' το σπίτι να κάτσουμε, ε;

Πάμε, αγάπη μου.

(χτυπάει το κινητό)

-Έλα, τι έγινε; -Η τραγουδιάρα σου δεν ξαναεμφανίστηκε.

-Οπότε μπορείς να 'ρθεις στην εταιρεία. -(Σάββας) Αποκλείεται.

Δεν υπάρχει περίπτωση ν' αφήσω την Άσπα μόνη της. Η κατάστασή της μ' ανησυχεί πολύ.

Καλά θα κάνεις. Να τη φροντίσεις και λίγο.

-Άντρας της είσαι. -Δεν χρειάζομαι συμβουλές.

(Άλκης) Καλώς. Εγώ γι' άλλο σε πήρα.

-Θα χρειαστώ τ' αμάξι. -Το χρειάζομαι κι εγώ.

Σοβαρά, Σάββα, θα ορκιζόμουν ότι μόλις μου 'πες ότι θα μείνεις με τη γυναίκα σου.

Θα πας στη Θεανώ και θα ζητήσεις το εταιρικό.

-(Σάββας) Έχει ένα καρτελάκι που γράφει ΤΧ12. -Οκέι.

(άνοιγμα πόρτας)

(κλείσιμο πόρτας)

Ο βλαμμένος ο αδερφός μου...

ειδοποίησε τη μάνα μου για τη γέννα και τώρα όλο το Καρπερό μου στέλνει ευχές.

Τι να 'κανε, κρυφό θα της το κρατούσε;

Εγώ είδα κι έπαθα να φύγω απ' το χωριό.

Και τώρα όλοι μου στέλνουν συγχαρητήρια για το παιδί, λες κι είναι το πρώτο.

Εννοείται ότι δεν απαντάω σε κανέναν.

Όσο ήμουν εκεί δεν με υπολόγιζε κανένας.

Τώρα που 'μαι η νύφη του Νταγιάννου με θυμούνται όλοι.

Σε παρακαλώ, κορίτσι μου, δέξου τη μικρή μας.

Εγώ πάω εκεί και τη βλέπω μαζί με τ' άλλα μωρά.

Και νομίζω με κοιτάει με παράπονο.

Νομίζω ότι έχει καταλάβει ότι δεν τη θέλει η μάνα της.

Μόλις έρθει ο γιατρός θα του ζητήσω εξιτήριο.

Δεν το λυπάσαι, μωρέ; Πήγαινε να το δεις εκεί, να το πάρεις μια αγκαλιά,

να νιώσει τη μυρωδιά σου, το μητρικό χάδι.

Δεν είμαι τόσο άκαρδη όσο νομίζεις.

Δεν μπορώ. Δεν το καταλαβαίνεις;

Δεν ξέρω τι φταίει, δεν ξέρω τι με κάνει και νιώθω έτσι, αλλά δεν μπορώ.

-Γεια. -Γεια.

Σς!

Το ακούς αυτό;

Λείπουν τ' αφεντικά σήμερα κι έχει πολλή ησυχία.

-Οπότε θα 'χουμε και λιγότερη δουλειά. -Εντάξει, θες κάτι;

Ναι. Είπε ο Σάββας να μου δώσεις το κλειδί

απ' το εταιρικό αυτοκίνητο με καρτελάκι ΤΧ 12.

-Θα πας σε δουλειά της εταιρείας; -Το κανόνισα με τον γαμπρό μου, τι θες τώρα;

Γιατί μου γίνεσαι ξαφνικά τόσο αυστηρή;

-Ελπίζω να ξέρεις να οδηγείς καλά. -Τώρα με προσβάλλεις.

-Οδηγώ απ' τα δεκατέσσερα. -Αυτό είναι που φοβάμαι.

Έστειλαν mail απ' το Σεράγεβο. Θέλουν τα ονόματα

της αρχιτεκτονικής ομάδας για το χιονοδρομικό.

Ναι, εντάξει.

Ενημέρωσε τον Σταύρο για τον σχηματισμό της ομάδας...

-και τα υπόλοιπα θα τ' αναλάβει ο Ανταίος. -Ωραία.

Ο Σταύρος; Είναι στο γραφείο του;

Δεν έχει έρθει ακόμα. Θέλετε να τον πάρω τηλέφωνο;

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

-Ακούω. -(Οδυσσέας) Ήθελα να μάθω πού είσαι.

-Και πώς είσαι. -Μια χαρά είμαι.

Σταύρο, δεν θέλω τα οποιαδήποτε προσωπικά μας θέματα...

Αυτό θα έπρεπε ίσως να το σκεφτείς όλο το προηγούμενο διάστημα.

-Ανησύχησα, ρε. Γι' αυτό σε πήρα. -Δεν χρειάζεται ν' ανησυχείς.

-Δεν θα 'ρθεις από 'δω; -Δεν ξέρω. Θα δω.

Προσπαθώ να ηρεμήσω. Νομίζω ότι σήμερα τουλάχιστον το έχω το δικαίωμα.

Ναι. (μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Ανταίος) Θα φτιαχτεί η αποστολή για το έργο στο Σεράγεβο.

Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει.

Τη δουλειά στο Σεράγεβο την πήραμε εξαιτίας του χιονοδρομικού στη Βουλγαρία,

οπότε θεωρώ σχεδόν σίγουρα ότι θα πάμε εγώ κι ο Σταύρος.

Κι εγώ έτσι πιστεύω.

Έμαθα ότι ο Χαριτάκης είπε στον Σταύρο να φτιάξει την ομάδα.

-Ποια ομάδα; -Για το ποιοι θα πάνε στο Σεράγεβο.

Α!

Πάω να φτιάξω το κοστολόγιο για την πρώτη αποστολή.

Να ελέγξω και τα στέκια της πόλης για φαγητό και ποτό.

Τι έγινε; Πήγες στο νεκροταφείο;

Ξέρεις ποιον συνάντησα εκεί;

-Τον Νταγιάννο. -Σοβαρά μιλάς;

-(Αρετή) Πάνω απ' τον τάφο του Λεωνίδα. Και;

-Ήρθε να το παίξει στοργικός παππούς. -Κι ο μικρός τι έκανε;

Μπερδεύτηκε. Δεν ήξερε πώς ν' αντιδράσει.

Σάστισε. Τον έπιασα μετά και του εξήγησα κάποια πράγματα.

Δηλαδή;

Δηλαδή τον βοήθησα όσο μπορούσα να ζυμώσει μέσα στο μυαλουδάκι του

ότι έχει κι αυτός ξαφνικά μια μεγάλη οικογένεια.

Με ξαδέρφια, παππού, γιαγιά. Όλα αυτά που άκουγε απ' τα άλλα παιδάκια

στο σχολείο του τόσα χρόνια κι ο ίδιος δεν ήξερε.

Και στον Νταγιάννο τι είπες; Έδειξες να τον κατανοείς;

Όχι, δεν μπόρεσα.

Δεν μπόρεσα να μην του δείξω τον πόνο που μου προκάλεσε όλα αυτά τα χρόνια.

(Αρετή) Όλα αυτά που κουβαλάω μέσα μου απ' τη στάση του.

Με μπορώ να ξεχάσω πώς μου μίλησε όταν πήγα να του ζητήσω τα δανεικά.

Και μόνο που καταδέχτηκες να του μιλήσεις!

Για το παιδί μου το 'κανα.

Γιατί καταλαβαίνω ότι για το καλό του πρέπει να εξομαλυνθεί αυτή η κατάσταση.

Μακάρι. Θα είναι καλό για όλους σας.

Αλλά ξέρεις τι φοβάμαι; Ότι δεν είναι αληθινή η μεταμέλειά του.

Ότι τον έχει επηρεάσει η Μαρίκα σ' αυτό. Ή κάτι άλλο συμβαίνει.

Δεν αλλάζει ο άνθρωπος έτσι απ' τη μια μέρα στην άλλη.

Η αλήθεια είναι πως κι εγώ στη θέση σου τα ίδια θα σκεφτόμουν.

-Τέλος πάντων, ας μην το συζητάμε. -(Ελένη) Αρετή;

Είμαι πολύ χαρούμενη που τα ξαναβρήκαμε οι δυο μας.

(Ελένη) Κι είμαι χαρούμενη γιατί...

Ο Σταύρος μου υποσχέθηκε εκείνη τη βόλτα με το σκάφος και...

νομίζω πως θα γίνει κάτι καλό. Και σύντομα μάλιστα.

(χτυπάει το κινητό)

-Έλα, Ανταίο. -Μου 'πε ο Οδυσσέας ότι δεν θα έρθεις σήμερα.

-Γι' αυτό σε παίρνω. -Ναι, τι έγινε;

Πρέπει να οριστικοποιήσουμε την ομάδα για το Σεράγεβο.

(Ανταίος) Τελικά θα πας εσύ με την Ελένη τη Γανωτή;

-Δεν είμαι ακόμα σίγουρος. -Καλά, πάρε με τηλέφωνο όταν σιγουρευτείς.

Εντάξει.

(ομιλίες από livestreaming)

-Τι έγινε, ξεκίνησε το έργο σου; -Ξεκίνησε, ναι.

-Τώρα κάνουν την κοιτόστρωση. -(Ελένη) Άντε, με το καλό.

Όταν ολοκληρωθεί το έργο σου στην Κωνσταντινούπολη

είμαι σίγουρη ότι θα μιλάνε όλοι γι' αυτό.

Κι όταν αναλάβω το χιονοδρομικό στο Σεράγεβο θα μου δώσεις τις συμβουλές σου.

Τι να τις κάνεις τις συμβουλές μου, Ελένη; Έχεις πάρει με την αξία σου μια θέση

στη μεγαλύτερη κατασκευαστική της χώρας μας. Κι ακόμα έχεις ανασφάλειες;

(αναστενάζοντας) Καμιά φορά νιώθω ότι...

δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ.

Ότι κουράζεται πολύ γρήγορα το μυαλό μου.

Είναι κι αυτό το θέμα με τη Μιρέλλα. Δεν μ' αφήνει να χαλαρώσω.

Εύχομαι επιτέλους να τελείωσε.

(ομιλίες από livestreaming)

Α! Κι εγώ γι' αυτό ερχόμουνα.

Ξεκίνησε η live μετάδοση για το έργο στην Κωνσταντινούπολη.

(ομιλίες από livestreaming)

-(Ελένη) Να σας φέρω έναν καφέ; -Ναι, ευχαριστώ.

(ομιλίες από livestreaming)

(ομιλίες από livestreaming)

Σκεφτόμουνα...

το χθεσινό βράδυ.

(ομιλίες από livestreaming)

(μελαγχολική μουσική)

Θέλω να σας το επιστρέψω.

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί; Αφού χθες το δέχτηκες, τώρα γιατί το επιστρέφεις;

Δεν μ' αρέσει να λέω ψέματα στον γιο μου.

Χθες όταν είδα το αλογάκι ενθουσιάστηκε και με ρώτησε πού το βρήκα.

Κι εγώ αναγκάστηκα να πω ψέματα σαν δικαιολογία.

(συνέχεια μουσικής)

Να του το δώσεις.

Αφού του άρεσε τόσο πολύ, το κάνω εγώ δώρο.

Όχι. Κρατήστε το.

(συνέχεια μουσικής)

Αυτό το αλογάκι μ' όλα όσα κουβαλάει έχει αξία όταν βρίσκεται στα δικά σας χέρια.

Την ίδια αξία έχει

είτε στα δικά μου χέρια, είτε στου γιου σου.

Να του το δώσεις.

(Αρετή) Τότε να του το δώσετε εσείς.

(συνέχεια μουσικής)

Αλλά όχι ακόμα, είναι νωρίς.

(συνέχεια μουσικής)

Θα περιμένω. Όσο χρειαστεί.

(συνέχεια μουσικής)

-Ορίστε. -Ευχαριστώ.

Λοιπόν...

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Θυμάμαι μία τέτοια είχε η γιαγιά, η Φιλιώ, και φύλαγε τα στέφανα δίπλα στα εικονίσματα.

-Για τη γιαγιά σας ο γάμος ήταν ιερός. -Ναι, είχε εκτιμήσει την αξία του γάμου.

Εσείς πως και δεν ξαναφτιάξατε τις ζωές σας όταν χάσατε τους άντρες σας;

-Τώρα είναι ερώτηση αυτή; -Για σένα εκπλήσσομαι περισσότερο, μητέρα.

Ειδικά για τη μητέρα σου, έχω απορήσει κι εγώ πολλές φορές.

(Κατερίνη) Πάντα ήθελα έναν άντρα δίπλα της.

Μα είναι ωραίο να έχεις έναν άντρα δίπλα σου.

Αρκεί να 'ναι ο κατάλληλος. Κι αυτός δεν βρέθηκε για μένα.

-Ακόμα. -Ακόμα; Αδερφή, δεν σε πιστεύω. (γέλιο)

Σωστά, σωστά. Ποτέ δεν είναι αργά.

(Κατερίνη) Το περίεργο, ξέρεις ποιο είναι;

Ότι απορείτε που δεν έχουμε κάνει δεύτερο γάμο, ενώ εσείς δεν έχετε κάνει ούτε πρώτο.

Κι άντε, εσύ είσαι ο μικρότερος. Ο δικός μου ο γιος;Ο Σταύρος;

Λοιπόν, επειδή δεν με βολεύει η στροφή αυτής της κουβέντας, φεύγω.

Πάω να συναντήσω έναν συμφοιτητή μου απ' την Καλών Τεχνών.

-Ετοιμάζει την πρώτη του έκθεση. -Α, για δες να μου πεις αν σου αρέσει.

Μήπως του κάνω πρόταση να τον φιλοξενήσω στην γκαλερί.

Μετά χαράς. Αλλά δεν τελειώσαμε την κουβέντα μας με το παρελθόν.

Θα επανέλθουμε.

(Γωγώ) Θέλετε κάτι;

Την ησυχία μου.

Όλη τη μέρα έτσι θα τη βγάλεις;

Τα μάτια του εγγονού μας μου έχουν καρφωθεί στο μυαλό.

Έχω κάνει μεγάλο λάθος κι είμαι ασυγχώρητος.

Έχεις πει κι έχεις κάνει πολλά πάνω στο πείσμα σου.

(Μαρίκα) Πολλά κι αδιόρθωτα.

Έννοια σου και τα θυμάμαι όλα.

Όπως βλέπεις τα θυμάται κι η Αρετή και δεν σου χαρίζεται.

-Δεν πρόκειται να σε συγχωρέσει τόσο εύκολα. -Ναι, αλλά εγώ δεν το βάζω κάτω.

Κάποτε προσπάθησα να στείλω τη νύφη μας από 'κει που 'ρθε.

Αλλά με πρόλαβε ο θάνατος του γιου μας.

Τώρα θα προσπαθήσω να τη φέρω εδώ. Στο σπίτι μας.

Κι αυτή τη φορά θα τα καταφέρω.

Πρώτη φορά σ' ακούω να μιλάς έτσι.

Και μάλιστα τόσο αποφασισμένος;

Από πού αντλείς τέτοια σιγουριά;

(ήχος μηνύματος, σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Βγαίνω λίγο έξω, έχει έρθει ένας συνεργάτης μου.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Όταν μου είπες ότι θες να τα πούμε από κοντά, λέω, θα βρήκε κάποια ευκαιρία για επένδυση.

Αλλά γιατί με φώναξες εδώ κι όχι στο γραφείο;

-Σε θέλω για κάτι που δεν πρέπει να μαθευτεί. -Τι;

Θέλω να πλευρίσεις τον Παύλο Παπαμιχάλη. Ή Πωλ. Παύλο, Πωλ ,δεν έχει σημασία.

Να μάθεις αν σκέφτεται να πουλήσει το ποσοστό του στην Ergan.

-Έχεις τέτοια πληροφορία; -Για να σ' το λέω, κάτι άκουσα.

-Δεν πρέπει να σου ξεφύγει τίποτα όμως. -Με ξέρεις, γνωρίζω από εχεμύθεια.

Σ' το λέω, γιατί η σκέψη του μπορεί να 'ναι άγουρη ακόμα.

Κι αυτό θέλει μεγάλη προσοχή.

Μην στεναχωριέσαι, ξέρω πώς θα κινηθώ.

-Λοιπόν, θα σου 'χω νέα σύντομα. -Σ' ευχαριστώ.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κορνάρισμα)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-(Θεανώ) Τι θέλεις; -Σε περίμενα για να σε πάω σπίτι σου.

-Και πού ξέρεις ότι πάω σπίτι; -Α, οκέι.

Αν δεν έχεις κάποιο ραντεβού, μπορούμε να πάμε να φάμε ή να πιούμε κάτι.

-Είσαι επίμονος, ε; -Δεν φαντάζεσαι πόσο.

Στη διάθεσή σου.

(απαλή μουσική)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Μερικά ερωτήματα μένουν αναπάντητα, το ξέρω.

Αλλά έτσι πρέπει για να τους προστατέψουμε.

Δεν είμαι σίγουρη ότι είναι το σωστό αυτό. Τίποτα δεν μένει κρυφό.

Και καμιά φορά οι αποκαλύψεις γίνονται βία και προκαλούν αντίθετα αποτελέσματα.

Αυτόν που προσπαθούμε να προστατέψουμε πληγώνεται περισσότερο.

Αυτή την κουβέντα την έχουμε κάνει πάρα πολλές φορές και πάντα καταλήγουμε στα ίδια.

Αφού δεν ειπώθηκαν αυτά που έπρεπε, όταν έπρεπε,

τώρα είναι πολύ αργά.

Οι γιοι μας στο τέλος, να μου το θυμηθείς,

θα μας κατηγορήσουν κιόλας που δεν ξαναπαντρευτήκαμε.

Έχουν αναλογιστεί άραγε πώς είναι να μένεις χήρα με μικρά παιδιά, και μάλιστα αγόρια;

Πώς θα βάλεις έναν ξένον άντρα μέσα στο σπίτι σου

όταν αυτά τα παιδιά έχουνε για πρότυπο τον πατέρα τους;

Ε, καλά και τόσες που ξαναπαντρεύτηκαν δεν σημαίνει ότι δυστύχησαν τα παιδιά τους.

(γελάκι)

Η Μαραθάκαινα που έκανε δύο γάμους,

ο γιος της αγαπούσε πιο πολύ τους πατριούς του από τον πατέρα του.

Ωραίο παράδειγμα βρήκες. Ναι, τον συγχωρεμένο τον Μαραθάκη.

Θου, Κύριε, φυλακεί τω στόματί μου.

Το αστείο είναι ότι ο Πωλ ζητούσε τον λόγο που εμείς δεν ξαναπαντρευτήκαμε,

ενώ αυτοί έχουνε περάσει τα σαράντα και πέρα βρέχει.

Σε ανησυχεί αυτό;

Με ανησυχεί το ότι...

περνούνε τα χρόνια και όλο και απομακρύνονται από αυτό που είναι η οικογένεια, συμβίωση.

Αδερφή, περνάνε τα χρόνια και δεν βλέπω να έρχονται παιδιά.

Εγγόνια. (γελάκι Αννέζας)

Εγγόνια.

Μερικές φορές το 'χω σκεφτεί κι εγώ αυτό.

Κι αντί να δημιουργήσουνε κάτι σταθερό στη ζωή τους,

αναλώνονται σε ανούσιες κόντρες μεταξύ τους. Και μάλιστα για κάποια που...

Τέλος πάντων!

Ξέρω πού το πας, αλλά ας μην το συζητήσουμε άλλο.

Προς το παρόν.

(απαλή μουσική υπόκρουση)

Θα κάνω πολύ καιρό να γυρίσω στο χωριό.

Θέλω να ξεπλύνω από πάνω μου τη χωριατίλα.

Γιατί το λες αυτό; Εγώ δεν σε κάνω για χωριατόπαιδο.

Πιο πολύ για παιδί των Βορείων Προαστίων θα σ' έκανε κανείς.

Όπα, κάτσε. Αυτό τώρα πώς το εννοείς;

Συγγνώμη, θες να πεις ότι μεγαλοπιάνομαι; Αυτή την εικόνα σου 'χω δώσει;

Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι να βγάλω συμπέρασμα μαζί σου.

Αυτό σημαίνει ότι θέλεις να με γνωρίσεις καλύτερα. Ε;

Δεν παίζεσαι, ε;

-Λοιπόν, πρέπει να φύγω. -Περίμενε, να πληρώσω και φεύγουμε.

Μπορείς να κάτσεις, αν θες. Είναι δίπλα το σπίτι μου, θα πάω με τα πόδια.

-Κερνάω εγώ. -Τόσο ακατάδεκτη πια;

Τι να πω; Τόσο ανεπιθύμητη και ανούσια είναι η παρέα μου;

(συνέχεια μουσικής)

Καλύτερα να βρεις ένα κορίτσι που να ταιριάζετε περισσότερο.

-Να 'χετε κοινά ενδιαφέροντα. Εγώ... -Εσένα ποιος σου τα 'πε τα ενδιαφέροντά μου;

Ε; Πώς τα ξέρεις αφού...

δεν μ' αφήνεις λίγο να σε πλησιάσω.

Εκτός...

αν υπάρχει κάτι άλλο στη ζωή σου. Τότε οκέι, πάω πάσο.

Εδώ που τα λέμε, είναι και πολύ λογικό να συμβαίνει.

(συνέχεια μουσικής)

Είσαι μια πολύ όμορφη γυναίκα και έχεις φινέτσα.

Δεν νιώθω καλά μαζί σου.

(συνέχεια μουσικής)

Δυστυχώς δεν έχω κάποιο...

επιχείρημα γι' αυτό.

Ειλικρινά, συγγνώμη, δεν...

δεν ήξερα ότι σου δημιουργώ τέτοιο συναίσθημα.

(συνέχεια μουσικής)

Γεια.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(σφύριγμα καραβιού)

(Πάρης) Για χάρη σου όχι μόνο καβοδέτης γίνομαι, αλλά και μούτσος.

Αφού ήρθες στα λημέρια μου, να μην σ' εκμεταλλευτώ;

-Πώς κι από 'δω; -Ήμουνα στο καφέ της προβλήτας.

Ο τύπος που το 'χει ενδιαφέρεται να το δώσει.

-Και; -Τα 'παμε, του 'κανα προσφορά και περιμένω.

Ω, αν περάσει στα χέρια σου, δεν θα μείνουμε μόνο στους καφέδες.

Θα ξεκινάμε τις τεκίλες απ' το πρωί. (γελάκι Πάρη)

Τι γίνεται; Δεν φαίνεσαι καλά.

-Δεν είμαι. -Πες τα στον εξομολόγο σου, αγόρι μου.

Γιατί είμαι εγώ εδώ; Λοιπόν, τι λες, πάμε να βάλουμε το πρώτο ποτάκι;

Θα τ' ακούσει πρώτα αυτός που πρέπει και μετά εσύ.

-Ποιος; -Σου είπα, αυτός που πρέπει.

(κουδούνι)

(μουσική σειράς)

Καλώς το μου, καλώς το μου.

Μέσα είναι ο Οδυσσέας. Γύρισε νωρίς σήμερα. (μουσική σειράς)

Δεν σε βλέπω καλά. Συμβαίνει κάτι;

Καλά είμαι. Θέλω να του μιλήσω.

Έχεις φάει; Να φέρω λίγη σπανακόπιτα που έφτιαξα;

Εντάξει είμαι. Ευχαριστώ.

(συνέχεια μουσικής)

Το έχεις ακόμα, ε;

(συνέχεια μουσικής)

Είχα κι εγώ ένα ίδιο, θυμάσαι;

-Μας τα 'χε φέρει ο πατέρας σου. -(Οδυσσέας) Από την Ισπανία.

Ένα στον καθένα.

Πάντα μας έπαιρνε τα ίδια δώρα.

Για να μην τσακωνόμαστε όταν θέλουμε και οι δύο το ίδιο.

(συνέχεια μουσικής)

Εντάξει, όμως, δεν είχαμε τα ίδια γούστα.

Εσένα σ' άρεσαν οι καουμπόηδες και τ' άλογα,

και εμένα τα καραβάκια.

(συνέχεια μουσικής)

Πήγες πουθενά με το σκάφος να κάνεις καμιά βόλτα;

Βγήκα στ' ανοιχτά στο Σούνιο.

(συνέχεια μουσικής)

Ο Πωλ πότε θα 'ρθει να τον δω;

Είναι τόσες μέρες στην Αθήνα κι ούτε ένα τηλέφωνο δεν πήρε.

Να τον πάρεις να του τα πεις.

Εσένα είναι αδελφός σου. Να του τα πεις εσύ.

(συνέχεια μουσικής)

Ο Πωλ είναι αδελφός μου, αλλά...

από μικροί που ήμασταν είχα μεγαλύτερο σύνδεσμο μ' εσένα.

(Σταύρος) Εσύ ήσουν ο αδελφός μου, ουσιαστικά.

Ακόμα κι όταν ήσουν στην Αμερική κι εγώ στο Βερολίνο ήξερα.

(Σταύρος) Πότε πονάς, πότε είσαι στεναχωρημένος.

Και ήξερα τα πάντα για τη ζωή σου, για τις σχέσεις σου.

(Σταύρος) Κι εγώ όλα μου τα μυστικά

σ' εσένα τα έλεγα.

-Κι εγώ τα 'λεγα σ' εσένα. -Τότε.

Τώρα, απ' ό,τι φαίνεται, Οδυσσέα, τα πράγματα άλλαξαν.

(συνέχεια μουσικής)

Όταν μου είπες για την Αρετή...

(συνέχεια μουσικής)

με πόνεσε πολύ.

(Σταύρος) Ένιωσα ότι χάνω τη γη κάτω απ' τα πόδια μου.

Και μου είπες ότι την αγάπησες από την πρώτη στιγμή.

-Γιατί δεν είπες κάτι; -Δεν ήμουν σίγουρος.

Κι όταν σου εξομολογήθηκα εγώ ότι έχω αισθήματα για εκείνη;

Πάλι δεν είπες κάτι. Γιατί;

Δεν μπορούσα.

Δεν μπορούσα. Ξέρεις ότι μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να μιλάω γι' αυτά τα πράγματα.

Ακόμα και σ' εμένα;

Ακόμα και σ' εμένα.

Μάλιστα.

Πρόλαβες και της μίλησες πρώτος.

(συνέχεια μουσικής)

(Σταύρος) Τώρα πια δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Το μόνο που έχω να σου πω, ξάδελφε...

(συνέχεια μουσικής)

είναι "καλή τύχη".

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Είσαι αδερφός.

Με μία προϋπόθεση.

Ότι θα δεχθεί την πρότασή σου.

Γιατί, αν σου πει "όχι", θα κάνω τα πάντα για να την κερδίσω.

(τέλος μουσικής)

Το αλογάκι εξαφανίστηκε απ' το κομοδίνο σου.

Το επέστρεψα σ' αυτόν που ανήκει πραγματικά.

Κακώς το δέχτηκα. Όσο τιμητικό κι αν ήταν αυτό.

Μόνο τιμητικό ήταν;

Συγγνώμη, αν γίνομαι αδιάκριτη.

Ο κύριος που ήρθε χθες εδώ, αυτός σ' το έδωσε;

Λέγε. (απαλή μουσική υπόκρουση)

Ο Οδυσσέας...

-της έκανε πρόταση γάμου. -Αλήθεια; Είχαν σχέση δηλαδή.

-Όχι. -(Πάρης) Δεν μπορεί. Κάτι είχανε.

Θα το ήξερα.

Και εσύ τι σκέφτεσαι να κάνεις;

(Πάρης) Θα εγκαταλείψεις τα όπλα;

Με δύο άντρες ζωντανούς η μάχη του έρωτα δεν τελειώνει.

(συνέχεια μουσικής)

Έλα! Δεν εγκαταλείπουμε τόσο εύκολα.

(Πάρης) Οι γυναίκες αγαπούν όποιον πολεμάει γι' αυτές.

Στο τέλος, έτσι κι αλλιώς, η καρδιά του ενός θα ραγίσει.

Αν ήταν κάποιος άλλος...

Του είπε "ναι";

Δεν απάντησε. Κι εγώ ήμουν ξεκάθαρος απέναντί του.

Του είπα "Αν σου πει 'όχι', θα κάνω τα πάντα για να την κερδίσω".

Δεν μπορώ να καταλάβω.

Αν της έκανε την πρόταση γρήγορα για να σε προλάβει, είναι αψυχολόγητο.

Τι περίμενε να του πει; "Ναι";

Από την άλλη, αν αυτή δεν του απάντησε,

τι περιμένει ο ξάδερφος ν' αλλάξει για να του απαντήσει "ναι";

-Ρε Σταύρο, κάτι δεν μου κάθεται καλά. -Τι να σου πω, φιλαράκι;

Κι εγώ δεν έχω καταλάβει και πολλά. Όλα έχουν γίνει πολύ...

γρήγορα;

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Χθες το βράδυ δεν πήγα σ' επαγγελματικό δείπνο.

Δηλαδή έτσι νόμιζα στην αρχή, αλλά εξελίχθηκε σε προσωπική συνάντηση.

Με τον κύριο που ήρθε εδώ;

Ναι. Με τον Οδυσσέα.

Μου έκανε πρόταση γάμου.

Τι;

(Τάνια) Είναι ερωτευμένος μαζί σου!

(Τάνια) Το κατάλαβα εγώ απ' τον τρόπο που σε κοίταζε.

Και τότε στο πάρκο κι όταν ήρθε εδώ.

Δέχτηκες;

Γιατί;

(Τάνια) Εννοώ... Εγώ νόμιζα ότι...

κι εσύ τον κοίταζες. (δραματική μουσική)

Αρετή, όταν ένας άντρας σου προσφέρει τον έρωτά του

είναι κρίμα να μην τον δέχεσαι. Αν φυσικά κι εσύ το θες.

(Τάνια) Έτσι πιστεύουμε στην πατρίδα μου.

Πάντως, εγώ βρίσκω πολύ γενναία την κίνησή του να σου μιλήσει ανοιχτά.

Και μάλιστα να σε ζητήσει σε γάμο.

Εσύ;

Είσαι ερωτευμένη μαζί του;

-Δεν είναι τόσο απλό. -(Τάνια) Μπορεί και να 'ναι.

Μην πετάς τον έρωτα που σου προσφέρεται, αν κι εσύ τον θες.

Δεν βρίσκεται τόσο εύκολα στον δρόμο σου.

(τέλος μουσικής)

Έτσι που λες. Πολλές οι αμφιβολίες και τα ερωτηματικά, μου τρυπάνε το κεφάλι.

-Γι' αυτό πίνουν οι φίλοι και μιλάνε. -Ναι, καλά.

Φεύγω, γιατί όσο μένω δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ αυτή η κουβέντα

και μου γεννιούνται συνέχεια και νέες απορίες.

Το βασικό ερώτημα στην περίπτωσή σου είναι ένα.

Γιατί ο ξάδερφος κινήθηκε τόσο γρήγορα να σε μπλοκάρει

χωρίς ουσιαστικά να καταφέρει και κάτι.

Γιατί ήταν σίγουρος ότι θα τα κατάφερνε. Και στο τέλος μπορεί και να τα καταφέρει.

Δεν του απάντησε "ναι", αλλά δεν του είπε και "όχι".

Το θέμα, Πάρη, είναι τι κάνω εγώ από 'δω και μπρος.

Την άποψή μου σ' την είπα. Αν δεν μπορείς να τη διεκδικήσεις στα ίσα,

επειδή ο Οδυσσέας είναι σαν αδερφός σου...

(συνέχεια μουσικής)

-υπάρχει κι άλλος τρόπος. -Ο οποίος είναι;

Εγώ στη θέση σου θα γινόμουν φίλος μαζί της.

(Πάρης) Θα την είχα από κοντά. Να μαθαίνω τι σκέφτεται,

να καταλαβαίνω πώς αισθάνεται από πρώτο χέρι.

Όχι από τι επιλέγει να μου πει ο ξάδερφος.

Γίνεται να είσαι φίλος με μια γυναίκα, με την οποία είσαι ερωτευμένος;

Αν δεν μπορείς να είσαι μαζί της όπως θες, γίνε φίλος μαζί της.

Παλιά, καλή, δοκιμασμένη συνταγή.

Πάρη, να σου πω κάτι; Χαίρομαι πολύ που δεν έμεινες στο νησί και επέστρεψες.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Μάλιστα, κύριε Αποστολίδη. Θα τον ενημερώσω.

Ευχαριστώ.

-Η Ναταλία πού είναι; -Δεν έχει έρθει ακόμα.

-Μου είπε πως θα καθυστερήσει λιγάκι. -Μόλις έρθει δώσ' της αυτό.

Είναι όλα όσα πρέπει να ελέγξει για την πρώτη μας αποστολή στο Σεράγεβο.

-Το σημειώνω. -Επίσης, πες της...

ότι πρέπει να κάνει επαλήθευση για την καθαρότητα και την εγκυρότητα

των τίτλων γύρω από την περιοχή του χιονοδρομικού.

Το σημειώνω κι αυτό, αλλά τι φοβάσαι;

Εντάξει, οι Σέρβοι αδέρφια μας είναι, καλό είναι να είμαστε σίγουροι για όλα.

-Ήρθε ο Σταύρος; -Όχι ακόμα.

Αλλά μόλις ανακοινωθεί η ομάδα για το Σεράγεβο θέλουμε κέρασμα, έτσι;

-Έχω μεριμνήσει ήδη. -Γλυκό ή αλμυρό;

Δεν λέω, έκπληξη. (γελάκια Ανταίου, Ναυσικάς)

-Μόλις έρθει η Ναταλία ειδοποίησέ με. -Μάλιστα.

Ο Σταύρος είπε πότε θα 'ρθει;

Όχι, αλλά όπου να 'ναι, πιστεύω, θα εμφανιστεί.

Τι είναι; Θες κάτι να μου πεις;

-Τι; Για πες το. -Θέλω να πάρουμε το σπίτι...

που μας έκανε δώρο ο παππούς.

(μελαγχολική μουσική)

(αναστενάζοντας) Αγάπη μου,

το σπίτι ο παππούς το δίνει σ' εσένα, οπότε θα κάνω ό,τι μου πεις εσύ.

Θέλω να το πάρουμε. Πότε θα πάμε να το δούμε;

Μην βιάζεσαι.

Πώς σου φάνηκε ο παππούς τώρα που τον γνώρισες;

Η γιαγιά είπε ότι είναι πολύ καλός άνθρωπος κι ότι μετάνιωσε για τα λάθη του.

Κι όποιος μετανιώνει τον συγχωρούμε. Έτσι δεν έχουμε πει;

Έτσι έχουμε πει, αγάπη μου. Όλοι κάνουμε λάθη.

-Πάλι θα φύγεις; -Αγάπη μου, πρέπει να πάω στη δουλειά.

Αλλά εσείς εδώ με την Τάνια θα κάτσετε, θα παίξετε, θα φάτε

και εγώ θα σε πάρω τηλέφωνο αμέσως μόλις μπορέσω.

Ε; (φιλί)

(συνέχεια μουσικής)

Αγάπη μου, πήρα το εξιτήριο.

Πάμε να πάρουμε μαζί τη μικρή να τη ντύσουμε μια κουκλίτσα

για να την πάμε σπίτι μας.

-Πήγαινε εσύ. -Σε παρακαλώ.

Τουλάχιστον, να την πάρεις μια αγκαλιά στο μαιευτήριο. Το 'χει ανάγκη η κορούλα μας.

Εγώ έχω να μαζέψω όλα αυτά τα δώρα που μας φέραν.

Πήγαινε εσύ και θα σε βρω στ' αμάξι.

(συνέχεια μουσικής)

Πήγαινε. Πατέρας της είσαι. Το ίδιο κάνει.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-(Νταγιάννος) Καλημέρα, καλημέρα. -Καλημέρα. Να σας ζήσει το μωρό.

-Καλότυχο κι ευτυχισμένο. -Ευχαριστώ, ευχαριστώ πολύ.

-Πότε έρχεται σπίτι; -Σήμερα παίρνει εξιτήριο.

Σε λίγες ώρες θα το υποδεχθούμε στο σπίτι. Άκου.

-Αν καλέσει ένας Μωριάτης και με ζητήσει... -Ξέρω.

Θα πω ότι είστε απασχολημένος. Θα καλέσουμε αργότερα.

Ακριβώς το αντίθετο. Θα μου περάσεις τη γραμμή

ακόμα κι αν μιλάω με τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

-(Άλκης) Καλημέρα. -Καλημέρα.

Άλκη...

Ήθελα να σου πω ότι στεναχωρήθηκα πολύ που σου μίλησα έτσι χθες.

-Το σκεφτόμουν όλο το βράδυ και... -Οκέι.

Αλλά θέλω να μου πεις τον λόγο που δεν νιώθεις καλά μαζί μου.

Γιατί κι εγώ το σκεφτόμουν όλο το βράδυ.

(μελαγχολική μουσική)

Γίνομαι φορτικός, αδιάκριτος, μήπως σε πρόσβαλα;

Όχι, όχι. Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα εν ώρα δουλειάς.

Να τα πούμε καλύτερα στο σχόλασμα.

(χτυπάει το τηλέφωνο)

Παρακαλώ;

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πήρα τη λίστα κι έχω τσεκάρει τα πάντα στην περιοχή του χιονοδρομικού στο Σεράγεβο.

-Να 'μαι κι εγώ. Δεν άργησα. -Ωω, καλώς ήρθατε.

-Σιδερένιος. -Ευχαριστώ.

-Δεν σας περιμέναμε τόσο σύντομα. -Α!

Δεν θ' άφηνα τα καλύτερα έργα για ένα σπασμένο πόδι.

Θα δραστηριοποιηθώ ακόμα κι αν χρειαστεί να κινηθώ με πι.

Καθίστε, καθίστε.

Καλώς ήρθατε, κύριε Φιλίππου.

Βλέπω, είστε έτοιμος για σκι στο χιονοδρομικό, ε;

(γέλιο Φιλίππου) (Οδυσσέας) Σιδερένιος.

-(Φιλίππου) Ευχαριστώ. -Δεν μου λέτε...

είδατε το live, που ανέβασαν οι Τούρκοι; Από χθες δεν έχω ξεκολλήσει.

Αν είναι έτσι, Αρετή, να ενημερώνεσαι απ' τον Ανταίο για την εξέλιξη του έργου.

(Σταύρος) Χαίρετε.

-Άργησα; -Καθόλου. Εσένα περιμέναμε.

-Κύριε Φιλίππου, το 'πες και το 'κανες, ε; -Πάντα κάνω αυτό που λέω.

-Σιδερένιος. -Ευχαριστώ.

Όσο σε περιμέναμε έχουν ανάψει τα στοιχήματα

για την ομάδα που θ' αναλάβει το έργο στο Σεράγεβο.

Βέβαια, οι περισσότεροι το παίζουν σταθερό,

οπότε καταλαβαίνεις ότι η απόδοση δεν προβλέπεται μεγάλη.

Ναι, μόνο που αυτή τη φορά σκέφτομαι να μην πάμε με τα αναμενόμενα.

-Τι σημαίνει αυτό; -Προτείνω να ξεφύγουμε απ' την πεπατημένη...

και να προτείνουμε κάτι καινούριο. Μέχρι τώρα με την Ελένη

έχουμε φτιάξει τρία χιονοδρομικά κέντρα στα Βαλκάνια,

τα οποία είναι πάνω-κάτω τα ίδια.

-Και πετυχημένα όμως. -Δεν αντιλέγω.

Ίσως, όμως, θα είχε, όπως είπα και πριν, ένα ενδιαφέρον

να μην ακολουθήσουμε την προκαθορισμένη γραμμή και να παρουσιάσουμε κάτι πιο νέο

και ενδεχομένως πιο εντυπωσιακό.

Εε, κάτι σαν αυτό που πρότεινε και η Αρετή για την Κύπρο;

Ακριβώς. Κι από τη στιγμή, που έχεις αναλάβει εσύ το έργο στην Κύπρο,

προτείνω μαζί με την Αρετή και την Ελένη φυσικά,

να αναλάβουμε το έργο στο Σεράγεβο.

Το σκεπτικό μου έχει ως εξής: προτείνουμε κάτι νέο

χωρίς να θέλουμε να υποτιμήσουμε την αξία κανενός φυσικά.

Και γιατί όχι; Να διεκδικήσουμε και ένα ακόμα βραβείο.

Εμένα με συγχωρείτε.

Θα το ξανασυζητήσουμε το θέμα.

(μουσική έντασης)

Έλα στο γραφείο μου.

(συνέχεια μουσικής)

-Εσύ, Αρετή, το ήξερες; -Όχι, βέβαια!

Ιδέα δεν είχα. Τώρα το ακούω κι εγώ.

Λίγο καιρό έλειψα από την εταιρία και διακρίνω μεγάλες αλλαγές.

(τέλος μουσικής)

Πότε αποφάσισες να κάνεις αυτές τις αλλαγές και γιατί δεν μ' ενημέρωσες;

Τα χιονοδρομικά τ' αναλαμβάνω εγώ πάντα, γι' αυτό δεν θεώρησα απαραίτητο

να ζητήσω τη γνώμη σου. Εξάλλου γι' αυτό δεν κάνουμε τις συσκέψεις; Για να συζητάμε;

Κακώς άφησες τα προσωπικά σου να επηρεάσουν τη δουλειά μας.

Εγώ λέω ν' αρχίσεις να μιλάς καθαρά, γιατί αυτή τη στιγμή είμαστε οι δυο μας.

Δεν θα πω ότι έπαιξες βρόμικο παιχνίδι,

γιατί κι εγώ δεν υπήρξα καθαρός απέναντί σου σε σχέση με την Αρετή.

Ευτυχώς που το παραδέχεσαι.

Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί την έβαλες σ' αυτό το project.

Το μόνο που συνεπάγεται είναι στενή συνεργασία μαζί της.

Γι' αυτό αντιδράς έτσι;

Δεν καταλαβαίνω.

Τι έχεις να κερδίσεις απ' αυτό, ε;

Το μόνο που κάνεις είναι να υποσκάπτεις το έργο στην Κωνσταντινούπολη.

-Ξέρεις με πόσο κόπο το πήραμε. -Όπα, αυτό δεν το δέχομαι.

Γιατί η Αρετή δεν έχει αποκλειστικότητα μόνο για την Κωνσταντινούπολη.

(αναστεναγμός)

Τα χιονοδρομικά τ' αναλάμβανες πάντα εσύ με τη Γανωτή.

Με πολύ μεγάλη επιτυχία. Γιατί ν' αλλάξει τώρα αυτό;

Εσύ ο ίδιος το είπες. Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει.

Εγώ ρώτησα, ακούω το επιχείρημά σου. Εσύ δεν ακούς το δικό μου.

Γιατί δεν αφήνεις να ολοκληρώσω το σκεπτικό μου;

Γιατί είναι παράλογο. Όλοι εκεί έξω το καταλάβανε.

Ο μόνος που ενοχλήθηκε ήσουνα εσύ.

(Σταύρος) Και το ξέρουμε το γιατί πάρα πολύ καλά και οι δύο.

Λοιπόν, θα το σκεφτώ και θα αποφασίσω τι θα κάνω.

Εξάλλου

έχει γνώμη κι η Αρετή σ' αυτό. Έτσι δεν είναι;

(μουσική έντασης)

-Τι κάνεις; Άσ' το αυτό κάτω. -Το χρειάζομαι.

-Το χρειάζομαι. -Όχι, δεν το χρειάζεσαι.

Να σου πω, εγώ δεν είχα ιδέα για όλο αυτό.

Δεν ήξερα τίποτα. Το άκουσα πρώτη φορά τώρα, στο meeting, μαζί με όλους.

Ναι. Θέλω να φύγω από 'δω μέσα.

Δεν θέλω να 'μαι εδώ. Θα πάρω τον γιατρό να ζητήσω αναρρωτική.

Ηρέμησε λίγο, εντάξει; Είπε κάτι ο Σταύρος,

δεν σημαίνει ότι θα γίνει. Καταρχάς, δεν πρόκειται να το δεχτώ.

Όχι, θα το δεχτείς. Θα το δεχτείς. Δεν θέλω ν' αποφασίσεις με γνώμονα εμένα.

Δεν το κάνω για σένα. Κι εμένα μου φάνηκε τρελό όλο αυτό.

(Αρετή) Όπως και σε όλους όσοι το άκουσαν στο meeting.

Και δεν ξέρω, πραγματικά, τι του 'ρθε του Σταύρου.

Εγώ ξέρω. Κι εσύ ξέρεις.

Σε παρακαλώ, μην ξαναρχίσουμε αυτή τη συζήτηση.

Τα τελειώσαμε αυτά, τα ξεκαθαρίσαμε.

Είτε γίνει, είτε δεν γίνει η πρόταση δεν με νοιάζει πια.

Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι μου έκανε ξεκάθαρο

ότι δεν θέλει να είμαστε μαζί, οι δυο μας.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν ξέρω τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο Σταύρος και τα είπε αυτά,

αλλά θέλω να σε ρωτήσω κάτι.

Μήπως είπες σε κανέναν άλλο αυτές τις βλακείες που μου έλεγες χτες,

ότι νιώθεις το μυαλό σου κουρασμένο τον τελευταίο καιρό

και διασπάται η προσοχή σου και δεν μπορείς να συγκεντρωθείς κι όλα αυτά;

-Όχι. Γιατί; -Σίγουρα;

Γιατί, αν το είπες κι αλλού, μπορεί να έφτασε στ' αυτιά των αφεντικών μας.

Δεν νομίζω ότι ήταν εκείνη η απόφαση.

Πρόταση του Σταύρου ήτανε. Δεν είδες πώς αντέδρασε ο Οδυσσέας όταν το άκουσε;

Δεν το πιστεύω!

(Αρετή) Μπορείς να ηρεμήσεις, σε παρακαλώ πολύ; Σύνελθε.

Κι αυτό τέλος. Δεν θα το ξαναγγίξεις.

Δεν πρέπει να καταλάβουν οι συνάδελφοί σου ότι σε πείραξε τόσο.

Δεν με νοιάζει. Δεν με νοιάζει, ας καταλάβουν ό,τι θέλουν.

Δεν θέλω να 'μαι πλέον εδώ μέσα. Δεν μπορώ να έρχομαι κάθε μέρα και να υποφέρω.

Παιδί μου, κάνεις σαν παιδί, σαν δεκαπεντάχρονη.

Το λες αυτό, γιατί δεν ξέρεις πώς είναι ο έρωτας χωρίς ανταπόκριση, Αρετή.

Γι' αυτό. Έρχομαι κάθε μέρα και μία έχω ελπίδες και μία...

Πρέπει να ηρεμήσεις.

Και να σταματήσεις να σκέφτεσαι αυτές τις βλακείες. Δεν θα κάνεις καμία κίνηση.

Καμία. Δεν θα πας πουθενά. Εδώ θα μείνεις.

Μην μ' αναγκάσεις να σε κλειδώσω.

Καταρχάς να σου πω ότι με τιμάει πάρα πολύ το ότι μου πρότεινες αυτό το project

και σ' ευχαριστώ, απλώς δεν μπορώ ν' αναλάβω αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο

όσο ο γιος μου είναι στην ανάρρωση.

Ήδη έχω πολύ φορτωμένο πρόγραμμα με το project της Κωνσταντινούπολης

και δεν θα μπορούσα ν' αναλάβω κάτι άλλο

και να το φέρω εις πέρας με τον τρόπο που θα ήθελα.

Κατανοητό.

Και σου ζητώ συγγνώμη που δεν σ' ενημέρωσα από πριν.

Ξέρεις, έκανα μια...

πρόταση. Εννοείται ότι θα ζητούσα την άποψη όλων σας.

Έτσι κι αλλιώς, νομίζω ότι ένα project σαν το χιονοδρομικό

δεν θα μου ταίριαζε και τόσο πολύ δημιουργικά. Δεν είναι το δυνατό μου σημείο.

Αντίθετα, νομίζω ότι θα ταίριαζε πολύ στην Ελένη.

Που, έτσι κι αλλιώς, έχει αποδείξει ότι μπορεί να βγάλει την εταιρεία ασπροπρόσωπη.

(μουσική σειράς)

Δεν αντιλέγω.

Δεν έχω κάνει καμία συζήτηση σχετικά μαζί της. Είναι δική μου γνώμη.

Μμ. Και θα τη λάβω πολύ σοβαρά υπόψη, γιατί

έχει μεγάλη σημασία για μένα.

Ωραία. Ευχαριστώ.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Καλά, κι αυτός έκθεση με σκιάχτρα από τους αμπελώνες στην Πελοπόννησο;

-Δηλαδή, εντάξει, κάπου έλεος. -Μα γιατί το λες αυτό;

Εγώ βρίσκω ότι είχε ενδιαφέρον το θέμα.

Τι να σου πω; Εγώ, αν ήμουν σκιάχτρο, θα 'κανα μήνυση στον καλλιτέχνη.

-Γεια σας. -(Αννέζα) Καλημέρα.

-Καλημέρα σας. -Καλημέρα.

Θέλετε να σας εξυπηρετήσω σε κάτι;

Ο λόγος που με φέρνει εδώ είναι λίγο περίεργος.

Όλοι οι άνθρωποι της τέχνης είμαστε λίγο περίεργοι.

Ξέρετε, εγώ δεν είμαι καλλιτέχνης κι ομολογώ ελάχιστα φιλότεχνος.

Ο συλλέκτης που εκπροσωπώ επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Ενδιαφέρεται για κάτι από τη συλλογή μας;

Ενδιαφέρεται για ένα κομμάτι που κυκλοφορεί τελευταία στο ίντερνετ

και του οποίου ο δημιουργός αναζητά τον αγοραστή.

Ως τι τον ενδιαφέρει ο συγκεκριμένος πίνακας;

Ενδιαφέρεται να τον αγοράσει.

(σκοτεινή μουσική)

(τέλος μουσικής)

Καλώς τους.

Καλώς ήρθε το νέο μέλος της οικογένειας.

-Πού πας; Κάτσε λίγο μαζί μας. -Άσε με.

Θέλει λίγο χρόνο να συνέλθει. Ήταν δύσκολη αυτή η γέννα.

Φτου, φτου, σκόρδα! Κούκλα είναι.

Ναι, πολύ όμορφο. Να σας ζήσει.

-Καλότυχο να είναι. Ήσυχο φαίνεται. -(Γωγώ) Ναι.

Όχι, όχι, σας παρακαλώ. Η ευχή σας φτάνει.

Δεν σας περισσεύουν τα χρήματα. (φωνούλα μωρού)

Κι η μικρούλα από 'δω είχε την ευλογία να γεννηθεί σε μία οικογένεια

που θα φροντίσει να μην της λείψει τίποτα.

Να σας ζήσει, γιε μου. Καλότυχο να 'ναι και γερό.

(μουγκρητό μωρού) Ευχαριστώ πολύ.

Πρέπει να πάω στην εταιρεία.

Αν με χρειαστείς οτιδήποτε, να με πάρεις τηλέφωνο.

Πού ήσουν; Στον Σταύρο;

Ναι, και του είπα ότι δεν πρόκειται ν' αναλάβω αυτό το project.

Κακώς.

Κι ο Σταύρος είχε μετανιώσει για την πρότασή του σε πληροφορώ.

Μου είπε ότι ήταν μια σκέψη της στιγμής κι ότι δεν πρόκειται να επιμείνει σ' αυτό.

Δεν ξέρω αν πρέπει να με παρηγορήσει αυτό.

Μπορείς να σταματήσεις να σκέφτεσαι αρνητικά;

(χτυπάει το τηλέφωνο)

(χτυπάει το τηλέφωνο)

Ναι;

Είσαι σίγουρα θυμωμένη μαζί μου για την ιδέα που είχα.

Συνεργάτες είμαστε. Δεν θα σε κρίνω για τις αποφάσεις σου.

Ωραία, μπορείς να έρθεις από το γραφείο μου να πούμε τα του Σεράγεβου;

Σου 'χω και μια έκπληξη.

Ο Σταύρος ήτανε.

Με κάλεσε στο γραφείο του για την ανάθεση του Σεράγεβου.

Ωραία. Άντε, πήγαινε.

(μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια μουσικής)

(ήχος κλήσης)

(ήχος κλήσης)

Μου ήρθες κουτί. Η Ελένη τώρα αποκλείεται να μου κρατήσει μούτρα για πολύ.

(συνέχεια μουσικής)

(χτύπημα πόρτας) Ναι;

(εναλλαγή σε μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(ήχος κλήσης)

(ήχος κλήσης)

(ήχος κλήσης)

(ήχος κλήσης) Τι έγινε;

Κάτι έχει συμβεί στο σπίτι. (τέλος μουσικής)

Παίρνω την Τάνια στο κινητό, δεν απαντάει. Παίρνω στο σταθερό, δεν το σηκώνει.

-Μπορεί να 'χουν βγει έξω, μπορεί... -(Αρετή) Όχι, όχι, όχι.

Έχει γίνει κάτι. Κανονικά τέτοια ώρα είναι στο σπίτι με το παιδί.

Κι άμα είναι κάπου έξω προφανώς παίρνει το κινητό μαζί της.

Δεν υπάρχει εξήγηση. Πρέπει να πάω στο σπίτι, συγγνώμη.

(Αρετή) Πρέπει να φύγω. (μουσική έντασης)

-Θα πάρω ένα ταξί. -(Οδυσσέας) Γιατί;

Αρετή, θα σε πάω εγώ.

(εναλλαγή σε μουσική αγωνίας)

(συνέχεια μουσικής)

(ήχος κλήσης)

Δεν απαντάει.

-Χριστέ μου, τι έχει γίνει; -Δεν θα 'ναι τίποτα σοβαρό. Θα δεις.

Έλα, μην πανικοβάλλεσαι.

(συνέχεια μουσικής)

(ήχος κλήσης)

(ήχος κλήσης)

(ήχος κλήσης)

Πετράκη;

(συνέχεια μουσικής)

(Αρετή) Πέτρο; Τάνια;

(Αρετή) Πέτρο;

(Αρετή) Πέτρο, πού είσαι;

(κλιμάκωση μουσικής)

(βήματα στη σκάλα)

Δεν είναι το παιδί πουθενά.

Πού έχουνε πάει; Κάτι έχει γίνει.

(Αρετή) Προφανώς κάτι έχει γίνει. Κάτι έχει πάθει το παιδί.

Κάτι κακό έχει συμβεί. Το νιώθω.

Βοήθησέ με, σε παρακαλώ, να τους βρούμε.

Βοήθησέ με, σε παρακαλώ, να βρω το παιδί.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(μουσική τίτλων τέλους)

Θέλω να πάρεις τον Λυμπέρη από την αστυνομία και να με πάρει αμέσως τηλέφωνο.

Να πάρεις όλα τα νοσοκομεία να ρωτήσεις αν έγινε εισαγωγή μ' ένα παιδάκι.

-Τ' όνομά του. -(Αρετή) Πέτρος Νταγιάννος.

Πέτρος Νταγιάννος.

Τι σχέση έχει με τον Νταγιάννο που έχει τα οικοδομικά υλικά;

Παππούς του είναι απ' τον πατέρα του.

Αλλά δεν έχουμε καλές σχέσεις. Μην με ρωτήσετε γιατί, παρακαλώ.

Η πρώτη επαφή με τον Παύλο Παπαμιχάλη πήγε καλά. Σύντομα θα γίνει και η δεύτερη.

Αυτός που ενδιαφέρεται για τον πίνακά σου ποιος είναι;

Κάποιος που λέει ότι θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του.

-Τι πήγες κι έκανες; -Έλειπε ο Σήφης απ' την είσοδο...

και βρήκα ευκαιρία να σου μιλήσω.

Στο γραφείο του αφεντικού μου τι δουλειά είχες;

Παιδί μου, κατά λάθος βρέθηκα εκεί.

Ήμουν και είμαι πολύ τυχερή, που έχω μια αδερφή σαν εσένα.

Μπράβο, ρε κορίτσια. Μπράβο, που είστε έτσι αγαπημένες.

(Μιρ.) Δεν θα με συγχωρέσεις ποτέ; (Ελ.) Ποτέ.

Ελένη, σε παρακαλώ, δεν έχω πού να πάω, άσε με να κοιμηθώ

στο σπίτι σου μόνο γι' απόψε.

Μόνο γι' απόψε.

(συνέχεια μουσικής)

Με το που ξημερώσει την έκανες.

Μπορώ να περιμένω μέχρι να μου πεις το "ναι".

-Αρκεί να 'ναι μέσα απ' την καρδιά σου. -Θέλω να πω "ναι.

(συνέχεια και τέλος μουσικής τίτλων τέλους)

Αλλά δεν μπορώ.