Original subtitles

Γλυκό παιδάκι. Το κοιτάς και λες "Θέλω να κάνω παιδί".

Το παιδί ή η Αρετή σε έκαναν να σκεφτείς ότι θες να κάνεις οικογένεια;

Θέλουμε και οι δύο την ίδια γυναίκα.

(Οδυσσέας) Είμαστε και οι δύο ερωτευμένοι μαζί της.

Αυτό θέλω να το δεχτείς. Το βρήκα στη γκαλερί της μητέρας μου

και μόλις το είδα σκέφτηκα "Αυτό είναι για την Αρετή".

(μουσική σειράς)

Είναι πολύ όμορφο.

(συνέχεια μουσικής)

(Κατερίνη) Ο Οδυσσέας έφυγε. (Αντ.) Ο Οδυσσέας είναι πολύ τυπικός μ' αυτά.

Δυστυχώς, παρόλες τις προσπάθειές μου

ο γιος μου είναι αντικοινωνικός.

Η παρουσία και των δυο μας χθες ήταν απαραίτητη

Κι αν μη τι άλλο, θα μπορούσες να μ' ενημερώσεις πριν εξαφανιστείς.

Προσπάθησα, αλλά ήσουν απασχολημένος.

Χόρευες.

(χτύπημα χεριού) (Σταύρος) Αυτό θα το λύσουμε τώρα!

Μάθε να στέκεσαι στο ύψος σου ως πρόεδρος μπροστά στο προσωπικό.

Γιατί δεν λες ότι ενοχλήθηκες που χόρευα με την Αρετή;

Γιατί δεν παραδέχεσαι ότι ζήλεψες; Έχεις αισθήματα για εκείνη, έτσι;

(μήνυμα)

(συνέχεια μουσικής)

(κουδούνι)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο, να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Συγγνώμη που ήρθα έτσι απροειδοποίητα, αλλά ήθελα να σου μιλήσω.

(βήματα στη σκάλα)

(κελαηδήματα)

(αναστεναγμός Οδυσσέα)

-Με θυμάσαι; -Ο Οδυσσέας που δουλεύει μαζί με τη μαμά.

Α, έχεις πολύ καλή μνήμη εσύ, ε;

-Καλησπέρα. -Τι κάνετε; Ήθελε να δει ποιος είναι.

(μήνυμα)

Εε...

Περάστε. Θα σας βάλω κάτι να πιείτε.

Περάστε.

(μουσική έντασης)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Κάνεις το ίδιο λάθος συστηματικά. Έρχεσαι χωρίς να 'χεις ειδοποιήσει πρώτα.

(μήνυμα)

Αν έχω πάρει θετική απάντηση στο μήνυμα που έστειλα, κάνεις μεταβολή και φεύγεις.

Θα φτιάξεις καφέ ή να παραγγείλω;

Μάλιστα. Έτσι είναι η ζωή, έχει και τις πίκρες της.

Με κόβω να παραγγέλνω.

(γλάροι)

Απ' όταν πάτησα το πόδι μου στην Αθήνα με κάνατε κι νιώθω ανεπιθύμητος.

Κι αυτό δεν θα σας βγει σε καλό.

-Μ' ακούς ή τσάμπα μιλάω; -Τι δεν θα βγει σε καλό;

Λέω ότι με την πρώτη ευκαιρία με κάνετε κι νιώθω λες και σας γίνομαι φόρτωμα.

-Ποιος σε κάνει να αισθάνεσαι έτσι; -Εσείς όλοι.

Και στην εταιρία και στη ζωή σας και στο σπίτι και παντού.

Αν είναι έτσι, πείτε το μου να το ξέρω κι εγώ να σας αδειάσω τη γωνιά μια και καλή.

Μικρέ, μήπως πας να δημιουργήσεις κλίμα από μόνος σου

για να δικαιολογήσεις κάτι που θέλεις να κάνεις;

Δεν ξέρω, λέω, υποθέσεις κάνω.

Επικίνδυνο να κάνεις υποθέσεις, γιατί μπορεί να πέφτεις κι έξω.

Εγώ ξέρεις τι βλέπω; Ότι χαλάστηκες εκεί με το μηνυματάκι, που περίμενες,

και βρήκες αμέσως τον αδερφό σου και του τα 'ριξες.

Κι εγώ τι ήθελα; Μια βόλτα να πάω με τον αδερφό μου.

(γλάροι)

Πάω να φτιάξω καφέ.

(γλάροι)

Εμένα ο δικός μου μπαμπάς δεν είναι πια μαζί μας. Έχει φύγει στον ουρανό.

-Λυπάμαι. -Εσένα ο δικός σου μπαμπάς ζει;

-Πέτρο μου, δεν κάνουμε τέτοιες ερωτήσεις. -Όχι, εντάξει. Δεν πειράζει.

Εμένα

ο δικός μου μπαμπάς, δυστυχώς, είναι κι αυτός στον ουρανό.

(Οδυσσέας) Αλλά πάνε πολλά χρόνια.

Ευχαριστώ.

Πάμε να παίξουμε μέσα;

Εσένα ο μπαμπάς σου τράκαρε;

Όχι, εμένα ο μπαμπάς μου, τον πρόδωσε η καρδιά του.

Πάμε στο δωμάτιό σου να συνεχίσουμε το παιχνίδι μας.

-Μόνο αν παίξουμε τις φιγούρες. -Σου χαλάω εγώ ποτέ χατίρι;

Γιατί ήρθατε εδώ;

Τελικά,

κάθε φορά, που θα βρισκόμαστε,

θα υπάρχει αυτό το πράγμα ανάμεσά μας, ε;

Αυτή η νύχτα.

-Ήταν λάθος αυτό που έγινε. Ήταν λάθος. -Γι' αυτό ήρθατε εδώ;

Για να μου μιλήσετε για άλλη μια φορά για εκείνη τη νύχτα;

-Όχι. Συγγνώμη. -Τότε γιατί;

Έγινε κάτι στη δουλειά κι ήταν πολύ επείγον, και έπρεπε να έρθω να σε βρω.

Τι ήταν αυτό το επείγον;

Ο...

Ο διευθύνων σύμβουλος της Elcomet

θέλει να επισπεύσουμε τη συμφωνία με την Ergan

και θέλει να βρεθούμε σήμερα το βράδυ. Βέβαια, καταλαβαίνω είναι αργία.

-Τι ώρα; -Στις δέκα.

Θα έρθει ο οδηγός μου να σε πάρει.

(Οδυσσέας) Ευχαριστώ...

για τον χυμό.

(μελαγχολική μουσική πιάνου)

(κλείσιμο πόρτας)

(συνέχεια μουσικής)

(σκέφτεται) Κάθε φορά που θα συναντιόμαστε θα υπάρχει αυτό το πράγμα ανάμεσά μας, ε;

Αυτή η νύχτα.

Δεν μετανιώνω για την πρόταση που σου έκανα.

(συνέχεια μουσικής)

Που περνάμε τη νύχτα μαζί.

(συνέχεια μουσικής)

Θα είχε μεγαλύτερη αξία, όμως, άμα το θέλαμε κι οι δυο μας.

(νότες έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Μπορεί σήμερα να κέρδισα κάποιες στιγμές ηδονής μαζί σου...

(συνέχεια μουσικής)

αλλά αυτά που κέρδισα δεν είναι τίποτα μπροστά

δεν είναι τίποτα μπροστά σ' αυτά που έχασα.

(νότες έντασης)

(εναλλαγή σε μουσική έντασης)

(εναλλαγή σε μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Αυτό θα συμβαίνει από 'δω και πέρα; (τέλος μουσικής)

Θα τη φλομώνεις στο ψέμα για να καλύπτεις τις πράξεις σου;

Δεν ξέρεις τι λες, μου φαίνεται.

Αλλά σ' αυτό εμένα συνεργό δεν θα μ' έχεις.

-Συνεργό σε ποιο πράγμα; -Στο παραμύθι που πουλάς στη γυναίκα σου.

Λέξη δεν πίστεψα απ' όσα είπε ο Άλκης.

Άλλος κι αυτός!

Αντί να υπερασπίζεται την αδερφή του, σε καλύπτει κι από πάνω.

Ήξερα ότι υπάρχει ανδρική αλληλεγγύη, αλλά αυτό είναι πέρα απ' τα όρια.

-Τα 'χεις χάσει τελείως, μου φαίνεται. -Ναι, βγάλε με και τρελή.

Με απογοητεύεις, Σάββα. Με απογοητεύεις όσο δεν φαντάζεσαι.

Είσαι πατέρας με τρεις κόρες. Αυτό μην το βγάλεις ποτέ απ' το μυαλό σου.

Μα την Παναγία, δεν καταλαβαίνω τι μου λες!

Θα ήθελες να κάνουν στις κόρες σου αυτό που κάνεις τώρα εσύ στην Άσπα;

-Σε ρωτάω, θα το ήθελες; -Τι κάνω;

Πες μου τι κάνω κι άσε τις σπόντες.

(Μαρίκα) Καταλαβαίνω πολύ περισσότερα απ' ό,τι νομίζεις.

(Μαρίκα) Δεν είμαι χαζή.

(Μαρίκα) Βοήθησέ τη. Βοήθησέ τη να δει τουλάχιστον το παιδί της σαν μάνα.

Γιατί κι αυτό ακόμα της το πήρες.

Ευχαριστούμε πολύ.

(κλείσιμο πόρτας)

Μικρούλα που είναι! Στην Πετρίνα μας μοιάζει.

(Σάββας) Ωχ!

Θέλει την αγκαλιά της μαμάς της, μωρέ, κι άρχισε τα παράπονα.

-Να σ' τη δώσω; -Να πεις στις νοσοκόμες να μην τη φέρνουν.

Και να την ταΐσουν. Εγώ δεν έχω γάλα.

-Το 'χεις πει στον γιατρό αυτό; -Δεν θέλω να την ταΐσω.

Ας την ταΐσουν αυτές.

Άσπα, γιατί μιλάς έτσι;

Έτσι νιώθω, έτσι μιλάω.

Ηρέμησε. Είσαι κουρασμένη απ' τη γέννα.

Και πού ξέρεις εσύ, αν είμαι κουρασμένη; Εδώ ήσουν;

(φωνούλα μωρού)

Ό, τι και να πω δεν υπάρχει δικαιολογία. Έπρεπε να είμαι εδώ.

-Η μικρούλα μας όμως δεν φταίει σε τίποτα. -Ούτε εγώ φταίω.

Αυτό νιώθω, αυτό κάνω.

(βογγητό μωρού)

Σου έκανε μούτρα ο πατέρας μου;

(φωνούλα μωρού)

Όχι. Αλλά πιστεύω ότι κατά βάθος τον πείραξε.

Άσπα μου, δεν φταις σε τίποτα.

Η φύση τα κανονίζει όλα.

(φωνούλα μωρού)

Φώναξε τις νοσοκόμες να την πάρουν και παράτα με ήσυχη

και εσύ και όλοι σας.

Να σας πω...

Ναι, έλα Μανώλη.

Θα σε χρειαστώ σήμερα στις δέκα.

(ψιθυριστά) Έχει έρθει η μητέρα σας.

Εντάξει, θα σε πάρω μετά να σου πω τη διεύθυνση.

Είχαμε κανονίσει κάποια συνάντηση και δεν τη θυμάμαι;

Σκέφτηκα να σε πάρω στο τηλέφωνο,

αλλά μερικά πράγματα πρέπει να λέγονται από κοντά.

-Συμβαίνει κάτι; -Εσύ θα μου πεις.

Πρέπει να μιλήσουμε επιτέλους γι' αυτό που συμβαίνει

ανάμεσα σ' εσένα και στον Σταύρο. Επιτέλους πια.

Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η ένταση. Δεν το καταλαβαίνεις;

Αυτά είναι θέματα ανάμεσα σ' εμένα και στον Σταύρο.

Θα το δεχόμουν, αν δεν ήταν στη μέση η εταιρία.

Το καταλαβαίνω, ξαδέρφια είστε, μπορείτε να μαλώσετε, να τα ξαναβρείτε...

Δεν είναι εκεί το θέμα όμως.

Διευθύνετε μία εταιρία με λαμπρή πορεία.

Και δεν μπορούμε να διακινδυνεύσουμε το παραμικρό σε καμία περίπτωση.

Ό, τι και να συμβαίνει ανάμεσα σ' εμένα και τον Σταύρο

δεν πρόκειται να επηρεάσει την εταιρία.

(Οδυσσέας) Μεγάλα αγόρια είμαστε και ξέρουμε να το ξεχωρίζουμε.

Λίγο καιρό

πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο με τον πατέρα σου,

κάποιους μήνες νωρίτερα...

Να σου πω, έχει περάσει πάρα πολύς καιρός

ξέρω πάρα πολύ καλά τι συνέβη, φτάνει πια.

Αυτό που θα σου πω, όμως, τώρα δεν το ξέρεις.

Λίγο καιρό, λοιπόν, πριν

ο πατέρας σου και ο θείος σου ήρθανε σε ρήξη.

Η εταιρία που φτιάξανε και οι δυο τους με τόσο κόπο κινδύνεψε σοβαρά.

Το ξέρω, το θυμάμαι.

Αυτό που δεν ξέρεις, όμως, είναι για ποιο λόγο ήρθανε σε ρήξη.

Ο πατέρας σου είχε πει στον θείο σου για την παράνομη σχέση που διατηρούσε μ' αυτή την...

Τέλος πάντων, τέλος πάντων. Λοιπόν...

(Κατερίνη) Ήρθε και μου το είπε ο ίδιος αμέσως μετά την κηδεία.

Το πρώτο διάστημα ο θείος σου τον κάλυπτε τον πατέρα σου.

Καλά, θα μου πεις τώρα άντρες είναι, τι περίμενες;

Λίγο καιρό αργότερα, όμως, κατάλαβε

ότι ο πατέρας σου ήτανε παραδομένος στο πάθος του.

Κι αυτή ήτανε επαγγελματίας στο να ξαφρίζει περιουσίες.

Και τότε άλλαξε, άρχισε να τα ζυγίζει αλλιώς τα πράγματα.

Φοβήθηκε για το μέλλον της εταιρίας.

Κι αποφάσισε να πάρει το μερίδιό του και να φύγει.

Κι όλα αυτά για μία γυναίκα.

Ναι, ε; Μάλιστα. Όντως υπάρχουν πράγματα που δεν γνωρίζω.

Αν δεν ήμασταν εγώ και η Αννέζα να αλλάξουμε γνώμη στον θείο σου,

η Ergan δεν θα υπήρχε. Τουλάχιστον με τη μορφή που είναι σήμερα.

Άκου, δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.

Κι εγώ κι ο Σταύρος σεβόμαστε τις περιουσίες των πατεράδων μας.

Δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα. Ξέρουμε πόσο έχετε σταθεί και εσύ και η θεία.

Και γι' αυτό άλλωστε είστε και στο διοικητικό συμβούλιο.

Είπα και στην αδερφή μου, μιλήσαμε και της είπα

να κάνει κι εκείνη μία κουβέντα με τον Σταύρο.

Αλλά ο Σταύρος τώρα μαζί με τον Παύλο πήρανε το σκάφος κι αρμενίζουνε.

Λοιπόν, φεύγω. Καλύτερα να πηγαίνω.

Μην σε κουράσω περισσότερο.

Σκέψου σοβαρά αυτά που σου είπα.

Θέλουμε να σας βλέπουμε μονιασμένους και αγαπημένους, γιε μου.

Τι ωραία που είναι εδώ!

Πρώτη φορά νιώθω τόσο ελεύθερος.

Κι εγώ νόμιζα ότι τόσα χρόνια έχεις οργώσει την Ευρώπη,

γιατί την είχες βρει την ελευθερία σου!

Η αλήθεια είναι ότι την έψαχνα στην ξηρά,

αλλά τελικά ήταν στη θάλασσα.

Άλλο πράγμα η θάλασσα.

(Πωλ) Η ελευθερία στο απόλυτο.

Θυμάσαι όταν ήμουν μικρός;

Δεν τη ζύγωνα, φοβόμουν.

Μας πήγαινε η γιαγιά για μπάνιο, εγώ καθόμουν έξω στην άμμο,

έφτιαχνα κάστρα κι εσύ με τον Οδυσσέα κολυμπούσατε στα βαθιά.

Έφτιαχνες όμως κάτι κάστρα, δίπατα. Καλλιτέχνης από τότε.

(γλάροι)

Τι θυμήθηκες τώρα;

Τα καλοκαίρια στο νησί.

Και...

πόσο άλλαξες γνώμη τώρα για τη θάλασσα;

Πέρσι σταμάτησα πρώτη φορά να τη φοβάμαι.

Σε μια κρουαζιέρα από το Ρότερνταμ στην Ισλανδία.

Δεν ξέρω, εκεί τα παγωμένα νερά ήταν λες και...

μου έστελναν κάποιο μήνυμα. Ακόμα δεν μπόρεσα να το εξηγήσω.

Είσαι πολύ τυχερός που μπορείς και χαίρεσαι με το σκάφος σου.

(γλάροι)

Αν το σκάφος σου δίνει την ελευθερία που ψάχνεις,

αν βρήκες αυτό που θέλεις,

δικό σου.

-Πάρ' το. -Με τι αντάλλαγμα;

-Το δεκαπέντε τοις εκατό. -Λες, ε;

Αν όντως θες να πουλήσεις το ποσοστό σου, να η ευκαιρία σου.

Δεν μου λες, έμαθες τελευταία να διαβάζεις τη σκέψη μου

ή σου το σφύριξε κάποιος ότι ψάχνομαι;

Από τότε που πάτησες το πόδι σου Αθήνα δεν σταμάτησες

να πετάς σπόντες για το ποσοστό σου.

Λοιπόν, θες να πουλήσεις; Γιατί να πας σε κάποιον άλλον;

Γιατί να μην έρθεις σ' εμένα πρώτα να μιλήσεις;

Τον αδελφό σου.

Και δηλαδή, εσύ θα εκτιμήσεις σωστά την αξία του ποσοστού μου. Δεν θα με ρίξεις.

(γλάροι, γάβγισμα)

Αν θες, μπορείς να πας να ζητήσεις τη συμβουλή κάποιου ειδικού.

Αλλά δεν θα 'ναι καλύτερα να τα βρούμε μεταξύ μας;

Θα τελειώνουμε πιο γρήγορα.

(γλάροι, γάβγισμα)

Βλέπουμε πόσο κοστίζει το σκάφος,

το αφαιρούμε από το τελικό ποσό της συμφωνίας και σου δίνω το υπόλοιπο.

(γελάκι Πωλ)

-Είπα κάτι αστείο, ρε; -Όχι, τίποτα.

Για μια στιγμή νόμιζα ότι πήγες να πατσίσεις το ποσοστό μου με το σκάφος σου.

Ρε, δεν ντρέπεσαι λιγάκι; Είναι δυνατόν;

Θα το έκανα σε κανέναν αυτό; Τι είμαι, απατεώνας;

-Πόσο μάλλον σ' εσένα ου 'σαι αδελφός μου! -Ξέχνα το, μια βλακεία είπα.

Ναι, άλλη μία τέτοια βλακεία και θα σε πετάξω στη θάλασσα.

-Κι είσαι τυχερός που δεν είμαστε εν πλω. -Έλα, ξέχνα το, λέμε. Πάμε παρακάτω.

(συγκινητική μουσική)

(τέλος μουσικής)

-Κορίτσι; -Ναι, κορίτσι.

-Μα ο γιατρός είχε πει -(Νταγιάννος) Γιατί, τι έχει το κορίτσι;

-Φοβάστε μην σας πάρει τα πρωτεία; -Θέλαμε αγόρι.

Έλα, ελάτε εδώ. Ελάτε εδώ.

Μπορεί να μην αποκτήσατε αδελφό, αλλά έχετε έναν ξάδερφο.

-Ξάδερφο; -Ναι, ξάδερφο. Το ίδιο είναι.

Άντε, πηγαίνετε πάνω να κάνετε τα μαθήματά σας.

Τον γιο του θείου του Λεωνίδα, που πέθανε, λες, παππού;

-Ναι, αυτόν. -Αφού νόμιζα ότι μένει στο εξωτερικό.

-(Πετρίνα) Έτσι είχε πει η μαμά. -Ναι, έτσι θα νόμιζε η μαμά.

Μάλλον θα ήταν και θα γύρισε.

Αφού η γιαγιά πήγε και τον είδε. Εδώ είναι.

Όλα τα ξέρεις εσύ. Τίποτα δεν σου ξεφεύγει.

Πηγαίνετε για διάβασμα. Δεν θα το ξαναπώ.

Άντε, πηγαίνετε τώρα που φωνάζει ο μπαμπάς.

Και μια άλλη φορά θα σας τα πω όλα για τον ξάδερφό σας.

-Εντάξει, παππού. -Άντε, άντε.

Γρήγορα επάνω.

(Πετρίνα) Εγώ πάω πρώτη. (Μαρία) Όχι, εγώ.

Κουτί σου ήρθε η γέννα της Άσπας για να μας μοστράρεις τον εγγονό σου.

Δεν φτάνει που ήσουν άφαντος στη γέννα της γυναίκας σου, λες και βλακείες από πάνω.

Όποτε δεν σε συμφέρουν αυτά που λέω...

Άκου με προσεκτικά.

Πρέπει να φτιάξουμε τη σχέση μας με την Αρετή.

Το παιδί της θα το 'χεις σαν δικό σου. Θα το κάνεις να λατρέψει τον θείο του.

-Κι άμα χρειαστεί, θα κάνεις και τούμπες. -Όλα αυτά, επειδή δουλεύει στην Ergan;

Ένα ποσοστό της Ergan βγαίνει προς πώληση.

Θα κινήσω γη και ουρανό να τ' αποκτήσω.

Από πού το έμαθες αυτό;

Δεν αποκαλύπτω τις πηγές μου.

Στ' άλογο πάνω σαν τυφλός

Και σα βουβός εγίνη

Τσι σκάλες και δεν τσι πατεί

Το χαλινάρι αφήνει

(απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(οδηγός) Καλησπέρα. (Αρετή) Καλησπέρα.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας οδηγού)

(βάζει μπροστά τη μηχανή)

(τέλος μουσικής)

(Αννέζα) Κοίτα.

(Αννέζα) Δεν είναι πολύ ωραίο;

(Αννέζα) Για τον Οδυσσέα σου το πήρα που λατρεύει τα άλογα.

Το βρήκα σ' ένα μαγαζί με αντίκες.

Ναι, ωραίο είναι.

Πήγα και τον είδα στο σπίτι του. Του είπα κάποια πράγματα,

αλλά ζήτημα είναι αν άκουσε τα μισά απ' όσα του έλεγα.

Το μυαλό του ήταν αλλού. Πρώτη φορά τον βλέπω έτσι.

Τι σε φοβίζει;

Αυτή η κόντρα του με τον Σταύρο τον έχει επηρεάσει πολύ, νομίζω.

Νομίζω δηλαδή ότι αυτό είναι.

Νέοι είναι, αγάπη μου. Βράζει το αίμα τους.

Θα πουν και μια κουβέντα παραπάνω. Στο τέλος θα τα ξαναβρούν.

Πολύ ανάλαφρα δεν τα παίρνεις, αδερφή;

-Έτσι και σπάσει το σκοινί ανάμεσά τους... -Έλα τώρα!

Το δέσιμό τους είναι μοναδικό. Δεν χαλάει μια τέτοια σχέση έτσι εύκολα.

Αλλά κι αυτό να συμβεί, εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;

Να το αποτρέψουμε, Αννέζα μου, να το αποτρέψουμε.

Περάσαμε δια πυρός και σιδήρου κάποτε. Το ξεχνάς;

Γκρεμίζονταν όλα γύρω μας κι εμείς καταφέραμε όμως και κρατήσαμε όρθια την Ergan.

-Το ίδιο θα γίνει και τώρα. -Αυτό που λέω εγώ...

είναι ότι η Ergan αποτελείται από ανθρώπους.

Και οι άνθρωποι έχουν αδυναμίες και πάθη.

Αυτά τα πάθη είναι που με έκαψαν μία φορά.

Και δεν θα επιτρέψω να συμβεί δεύτερη.

Τ' αγόρια μας διαφέρουν πολύ από τους πατεράδες τους.

-(Αννέζα) Ευτυχώς δηλαδή. -Ναι, δεν λέω.

Παρ' όλα αυτά χρειάζονται την καθοδήγησή μας.

(γελάκι Αννέζας)

Βρε αδερφή, σαν να ακούω τη συγχωρεμένη τη μάνα μας.

(Αννέζα) Ολόκληροι άντρες είναι πια.

Να τους στηρίξουμε, να τους συμβουλέψουμε, αν χρειαστεί, αλλά ως εκεί.

Δεν μπορούμε να παρεμβαίνουμε στη ζωή τους.

Αυτά τα κουλτουριάρικα, αδερφή, να τα λες στις πελάτισσές σου στη γκαλερί.

Είπα κάτι κακό; Να εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας, είπα.

-Εντάξει, δεν εννοώ τον Παύλο. -Αυτό έλειπε!

(γελώντας) Να μας πεις ότι ο Παύλος είναι ώριμος κι αυτός.

-Συγγνώμη. -Όχι, δεν θα το πω.

Τι περίεργο όμως!

Ο Παύλος περιμέναμε να μοιάσει στον πατέρα του.

Να έχει θετική σκέψη κι επιχειρηματικό μυαλό.

Και τελικά...

μας βγήκε ο Σταύρος.

-(Σάββας) Πώς είναι; -Άσ' την. Θέλει να κοιμηθεί.

Τώρα, δεν ξέρω αν είναι έτσι, επειδή έκανε πάλι κόρη

ή εξαιτίας σου.

-Που ήσουνα εξαφανισμένος όσο γεννούσε. -Για την κόρη είναι.

Περίμενε γιο κι όσο να 'ναι δεν το πήρε καλά.

-Εσένα; Σου κακοφάνηκε; -Όχι, βέβαια.

Την αντίδραση του πατέρα μου φοβόμουν, αλλά το πήρε μια χαρά, οπότε...

Πάντως, δεν νομίζω ότι η Άσπα είναι έτσι γι' αυτόν τον λόγο.

Σου είπε κάτι;

Αν έχει υποψίες για μένα και σ' το είπε, θα έπρεπε να την καθησυχάσεις χάσεις,

να την πείσεις ότι δεν συμβαίνει τίποτα.

-Γιατί; -Τι "γιατί", ρε; Δεν σου 'ξηγήθηκα καλά εγώ;

Δεν την έπεισα να μην σε διώξουμε απ' το σπίτι;

Κι εγώ... Κι εγώ καλά θα ξηγιέμαι.

Εννοείται. Αρκεί να 'χω κάτι να κερδίσω.

-Χμ; -Είσαι πολύ μεγάλο λαμόγιο τελικά.

-Το 'χα καταλάβει, αλλά τόσο πολύ; -Τα κλειδιά του αυτοκινήτου σου.

Λέω να πάω μια βόλτα να πάρω λίγο αέρα.

Τόσες ώρες εδώ μέσα μπούχτισα. (μουσική έντασης)

Έλα τσοπ τσοπ.

(συνέχεια μουσικής)

(κουδούνι)

(εναλλαγή σε σκοτεινή μουσική)

(Χάρης) Αν κοιτάς για τη Μιρέλλα, τζάμπα αγχώνεσαι.

Τσέκαρα εγώ όπως ερχόμουν. Και στο δρόμο κι όταν έμπαινα μέσα.

-Έφυγε, λες; -Όπως ήρθε έτσι 'ξαφανίστηκε.

(αναστενάζοντας) Δεν μπορώ να ηρεμήσω απ' τη στιγμή που την είδα.

Βρήκε πού δουλεύω, βρήκε το σπίτι, ολόκληρη έρευνα έκανε.

-Οι γονείς σου να το ξέρουνε ότι γύρισε; -Όχι, δεν νομίζω. Θα μ' είχαν πάρει τηλέφωνο.

Ελπίζω δηλαδή να μην έχουν μάθει κάτι, γιατί ο πατέρας μου

δεν τις αντέχει τις συγκινήσεις. Έχει και την καρδιά του.

Καλά, κι εσύ θα τα χρειάστηκες όταν την είδες έτσι ξαφνικά μπροστά σου.

-Απορώ που δεν πήρε ένα τηλέφωνο πρώτα. -Ναι, μ' αρέσει που απορείς κιόλας!

Αφού έχει θράσος το κορίτσι. Δεν κωλώνει πουθενά.

Αρκεί να γίνει το δικό της. Εδώ της μίλησα πώς της μίλησα στην εταιρία

κι ήρθε και με βρήκε σπίτι. Τι να λέμε τώρα;

Πάντως, με τέτοιον χαρακτήρα δύσκολο να τα βάλει κάτω.

-Πάντα έτσι ήταν; -Έτσι και χειρότερη.

Τέλος πάντων, ας μην συζητάμε άλλο γι' αυτό, σε παρακαλώ.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Με την Αρετή;

Ξαναμιλήσατε;

Όχι.

Δεν... Δεν μπορώ, δεν θέλω.

Περνάνε κάποιες σκέψεις απ' το μυαλό μου, που μ' αρρωσταίνουν.

Τι σκέψεις;

Να, ότι ας πούμε...

η Αρετή τώρα έχει πάει στο σκάφος του Σταύρου

να τον ευχαριστήσει για το δώρο που της έκανε

και τώρα οι δυο τους... ξέρεις.

Είσαι καθόλου καλά; Τα πιστεύεις αυτά που λες;

Ναι, σου είπα τι περνάει απ' το μυαλό μου. Δεν το ελέγχω, δεν το κάνω επίτηδες.

Δηλαδή η Αρετή έχει βγει και κυνηγάει τον Σταύρο και σε κοροϊδεύει.

Νιώθω γελοία γι' αυτά που αισθάνομαι, εντάξει;

Γελοία; Το "γελοία" είναι πολύ ήπιος χαρακτηρισμός.

Λοιπόν, έλα να παραγγείλουμε τίποτα να φάμε και πήγαινε πέσε κοιμήσου, γιατί έχεις κάψει.

Να φτιάξω εγώ κάτι να φάμε;

Μήπως πιούμε και καμιά μπίρα;

Μόνο μία.

Και μετά νάνι. (απαλή μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε ρομαντική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Γιατί μου 'πατε ψέματα;

Γιατί αλλιώς δεν θα ερχόσουν.

Μείνε. Σε παρακαλώ.

Έχω κάποια πράγματα μέσα μου...

που πρέπει να σου τα πω.

Μείνε να μ' ακούσεις. Σε παρακαλώ.

(σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

-Τι θα πιείτε, παρακαλώ; -Νερό.

-Εσείς; -(Οδυσσέας) Νερό.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(αμήχανο πιεσμένο γελάκι)

Περάσαμε μια νύχτα μαζί.

Μια νύχτα μόνο.

Αλλά για μένα αυτή η νύχτα ήταν η μεγαλύτερη της ζωής μου.

(μουσική συναισθηματικής φόρτισης)

Ακούς; Η μεγαλύτερη.

Και ξέρω πως...

ό,τι και να πω...

ό,τι και να κάνω...

και στα γόνατα να πέσω και σου ζητήσω συγνώμη...

(συνέχεια μουσικής)

δεν πρόκειται να ξεπληρώσω το κακό που σου έκανα...

να απαλύνω τον πόνο...

που σου προκάλεσα.

(συνέχεια μουσικής)

Αν μπορούσα να γύριζα τον χρόνο πίσω...

(συνέχεια μουσικής)

θα τα άλλαζα όλα. Όλα.

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί κάθε... Κάθε στιγμή που περνάει...

κάθε ώρα, κάθε λεπτό...

μόνο αυτό σκέφτομαι.

(φορτισμένος) Τι μπορώ να κάνω...

για να βγάλω μέσα απ' το μυαλό σου αυτή τη νύχτα.

Και να σε κάνω να ξεχάσεις.

(συνέχεια μουσικής)

(φορτισμένος) Αλλά δεν μπορώ.

(εναλλαγή σε δραματική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Θέλω να με παντρευτείς. (αποκλιμάκωση μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή συναισθηματική μουσική)

(εναλλαγή σε μουσική μπλουζ υπόκρουση)

Τι τρέχει; Δεν σε βλέπω καλά σήμερα.

Εκτός από φιλόσοφος έγινες και ψυχολόγος;

(γελάκι Πάρη)

Πες τα στον φίλο σου να ξαλαφρώσεις! Γιατί είμαι εδώ, αγόρι μου;

Ωραία, λοιπόν. Τίποτα δεν πάει καλά.

Όταν λες "τίποτα"; Απ' όσο ξέρω η εταιρία σκίζει.

Οι ανταγωνιστές σας παρακαλάνε να σταυρώσουν κανένα project.

Με τον ξάδερφό μου είμαστε κάπως.

Δηλαδή είναι η πρώτη φορά που είμαστε έτσι και...

Έλα, μωρέ Σταύρο! Αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες.

-Θα τα ξαναβρείτε. -Επίσης, η γυναίκα που με ενδιαφέρει...

δεν δείχνει να ανταποκρίνεται όπως θα 'θελα.

Αυτό σηκώνει κουβέντα. Σ' ακούω!

(τέλος μουσικής)

(ρομαντική μουσική)

Θα με παντρευτείς;

(συνέχεια μουσικής)

Αρετή...

θα με παντρευτείς;

Δεν χρειάζεται ν' απαντήσεις τώρα. Πάρε τον χρόνο σου.

Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι.

(συνέχεια μουσικής)

Θέλω μόνο όταν πεις το "ναι"...

αν πεις το "ναι"...

να 'ναι μέσα απ' την καρδιά σου.

(Οδυσσέας) Και να το εννοείς.

Όπως κι εγώ.

Δεν χρειάζεται ν' απαντήσεις τώρα.

Εγώ θα περιμένω. Θα περιμένω όσο χρειαστεί.

(Οδυσσέας) Θα περιμένω για μια ζωή.

Γιατί σ' αγαπάω!

Δεν ξέρω, δεν έχω ξαναπεί αυτές τις κουβέντες έτσι.

(συνέχεια μουσικής)

Σε σκέφτομαι συνέχεια. Ό, τι και να κάνω είσαι μες στο μυαλό μου.

(συνέχεια μουσικής)

(Οδυσσέας) Σε βλέπω παντού.

Κάθε στιγμή που περνάει σε βλέπω στα όνειρά μου.

Σε νιώθω κάθε πρωί, που σηκώνομαι, δίπλα μου.

Νιώθω την ανάσα σου. Δεν μπορώ πια να ζήσω χωρίς εσένα.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν το 'χω ξαναζήσει αυτό.

Μόνο μια νύχτα.

Εκείνη τη νύχτα!

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Από την άλλη μεριά, (απαλή μουσική υπόκρουση)

σκέφτομαι ότι μπορεί να μην έχω χάσει κάθε ελπίδα.

Σκέφτομαι ότι μπορεί να είναι κάπως συγκρατημένη απέναντί μου.

Απέναντι, δηλαδή, σε όλους τους άντρες γενικά.

-Στον έρωτα. -Γιατί;

Έχει περάσει πολλά. Έχασε τον άντρα της,

το παιδί της πέρασε μια πολύ δύσκολη ασθένεια

κι όλο αυτό ήταν αναγκασμένη να το παλέψει μόνη της.

Πες μου, λοιπόν, ρε φιλαράκι, μετά από όλα αυτά γιατί να κάτσει να ασχοληθεί μαζί μου;

Γιατί είσαι ωραίος τύπος, αγόρι μου, γι' αυτό.

Σ' ευχαριστώ, αλλά εκείνη δεν ξέρω αν το βλέπει έτσι.

Αν μπορεί να το δει.

Είσ' ωραίος και μετράς!

(συνέχεια μουσικής)

Δεν θέλω ηττοπάθειες!

Πάντως,

τόσα χρόνια που σε ξέρω, Σταύρο,

πρώτη φορά σε βλέπω να σ' απασχολεί τόσο πολύ μια γυναίκα.

(Πάρης) Το 'χεις πάρει ζεστά, ε;

Ίσως, γιατί είναι η πρώτη φορά που περνάει απ' το μυαλό μου

-να κάνω οικογένεια. -(γελάκι) Έλα, ρε Σταύρο!

Α, εσύ μιλάς σοβαρά! Το ξέρεις ότι αυτές είναι πολύ μεγάλες δηλώσεις, ε;

Αν την γνώριζες, θα καταλάβαινες.

Δεν είναι μόνο η ομορφιά της.

Είναι αυτό που εκπέμπει. Ο χαρακτήρας της...

έχει μια αξιοπρέπεια...

Πάρη, σκέφτομαι ότι, αν δεν είναι αυτή η γυναίκα της ζωής μου, τότε...

μπορεί να μην είναι καμιά άλλη. (τέλος μουσικής)

(Οδυσσέας) Σκέφτηκα να σου χαρίσω κάτι.

Όπως ένα δαχτυλίδι.

Αλλά κανένας πολύτιμος λίθος δεν μπορεί να εκφράσει αυτό που νιώθω.

Κανένα ποίημα δεν μπορεί να τραγουδήσει το συναίσθημά μου.

Γιατί αξίζεις τα πάντα.

Σκέφτηκα, λοιπόν, να σου χαρίσω κάτι.

Κάτι διαφορετικό.

(μουσική μυστηρίου στο πιάνο)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Τις αναμνήσεις απ' την παιδική μου ηλικία.

(συνέχεια μουσικής)

(Οδυσσέας) Ό, τι πιο πολύτιμο έχω.

Είναι πολύ όμορφο, αλλά...

Όχι. Πάρ' το.

Κράτησέ το.

Κράτησέ το.

(τέλος μουσικής)

Το ξέρεις ότι είναι σπάνιο αυτό, ε; (ποπ μουσική υπόκρουση)

Να σε εμπνέει μία γυναίκα να κάνεις οικογένεια.

Σπάνιο δεν ξέρω αν είναι, πάντως εμένα μου συμβαίνει πρώτη φορά.

Οι περισσότεροι κάνουν παιδιά, επειδή τους προέκυψε.

(Πάρης) Ή επειδή έτσι τους μάθανε ότι πρέπει να κάνουν.

Ελάχιστοι είναι αυτοί, που το κάνουν συνειδητά,

που τους εμπνέει το ταίρι τους και λένε "Αυτή είναι η γυναίκα της ζωής μου".

Ε, λοιπόν, εγώ τη βρήκα. Αυτή όμως;

Σ' αυτό μόνο αυτή μπορεί να σου απαντήσει.

Αν κι εγώ είμαι μ' αυτό που λέει ο ποιητής:

"Το ξέρω πως καθένας μονάχος πορεύεται στον έρωτα.

Μονάχος στη δόξα και στον θάνατο.

Το ξέρω. Το δοκίμασα".

-Μέγας Ρίτσος! -Τρομακτικό δεν είναι αυτό;

Οκέι, μόνοι παντού, αλλά ακόμα και στον έρωτα;

Ο έρωτας υποτίθεται ενώνει τους ανθρώπους, ότι τους κάνει ένα.

Στα παραμύθια μπορεί. (τέλος μουσικής)

(μουσική σειράς)

(σκέψεις Οδυσσέα) Μόνο εσύ.

(Οδυσσέας) Μόνο εσύ μιλάς στην καρδιά μου.

(συνέχεια μουσικής)

(Οδυσσέας) Για σένα ανοίγω τα χέρια μου.

(Οδυσσέας) Ανοίγω την αγκαλιά μου και σε περιμένω.

(συνέχεια μουσικής)

(Οδυσσέας) Ξύπνησες την αγάπη στην καρδιά μου.

(Οδυσσέας) Ομόρφυνες τον κόσμο και τη ζωή μου.

(συνέχεια μουσικής)

(αναστεναγμός Αρετής)

(χτυπάει το κινητό)

(ποπ μουσική υπόκρουση)

(χτυπάει το κινητό)

Δώσε μου ένα λεπτό.

(ήχος κλήσης)

-(Σταύρος) Έλα, Ελένη. -Ελπίζω να μην ενοχλώ.

Καθόλου δεν ενοχλείς. Στο μπαράκι είμαι.

Όταν είδα ότι παίρνεις σκέφτηκα ότι μπορεί να 'σαι εδώ και άρχισα να τσεκάρω τα τραπέζια.

Όχι, δεν είμαι στο μπαρ.

-Όλα καλά; -Καλά.

Βασικά, ήταν λίγο ζόρικη η βραδιά για μένα σήμερα

και λείπουν κι οι φίλοι μου, οπότε όπως καταλαβαίνεις

έπεσα στην ανάγκη σου.

Σκεφτόμουν και πόσο ωραία περάσαμε τις προάλλες στο σκάφος και λέω

"Δεν τον παίρνω ένα τηλέφωνο;".

Δεν μου το 'λεγες νωρίτερα; Θα σου 'λεγα να 'ρθεις από 'κει

να τα πιούμε παρέα. Κι εγώ δεν είμαι στα καλύτερά μου απόψε.

Ίσως ήταν μια καλή ευκαιρία να ενώναμε τις μαυρίλες μας.

Να, αυτά παθαίνω όταν δειλιάζω και το πολυσκέφτομαι.

Ήθελα πολλή ώρα να σε πάρω τηλέφωνο εν τω μεταξύ, αλλά...

τέλος πάντων, δεν πειράζει, μια άλλη φορά.

Αφού σ' άρεσε τόσο πολύ στο σκάφος, να κανονίσουμε ένα βράδυ να πάμε βόλτα.

Τέλειο ακούγεται.

Βέβαια, δεν με κάνει να νιώθω καλύτερα το γεγονός ότι δεν σου τηλεφώνησα νωρίτερα,

αλλά μία βόλτα στο σκάφος, ναι. Τη θέλω.

-Την έχω ανάγκη όσο δεν φαντάζεσαι! -Έγινε.

Το είπες τώρα. Το κρατάω, θα περιμένω!

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

(μελαγχολική μουσική)

(εναλλαγή σε μουσική σειράς)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Πού το βρήκες αυτό το αλογάκι; -Άσε τη μαμά να κοιμηθεί λίγο ακόμα.

Άσ' τον, άσ' τον. Έτσι κι αλλιώς, θα σηκωθώ και για τη δουλειά τώρα.

Αυτό το αλογάκι, ε;

Είχα πάει σ' ένα σπίτι και το είδα, μου άρεσε και μου το χάρισαν.

-Είναι το πιο όμορφο αλογάκι που έχω δει. -Σ' αρέσει, μωρό μου;

Έλα, πάμε, γιατί θα κρυώσει το τοστ.

Πήγαινε, πήγαινε να φας το πρωινό σου. Είναι ειδική μέρα σήμερα.

-Έχουμε κάπου να πάμε. -Πού;

Θα σου πω. Πήγαινε να φας και θα σου πω.

Μακάρι να μην χρειαζόταν να σηκωθώ σήμερα! Να μείνω στο κρεβάτι.

Κοιμήσου λίγο ακόμα. Θα σε ξυπνήσω εγώ αργότερα.

Όχι, όχι, θα σηκωθώ.

Είναι δύσκολη μέρα σήμερα. Έχω πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν.

Φαίνεσαι λίγο στεναχωρημένη. Συνέβη κάτι;

(κουδούνι)

Ποιος είναι τέτοια ώρα;

-Καλημέρα. -(Τάνια) Καλημέρα. Καλώς την.

-Πώς και τόσο πρωί; Έγινε κάτι; -Ήρθα για την Αρετή.

Πέρασε. Πάω να σου φτιάξω καφέ.

(κλείσιμο πόρτας)

(αναστεναγμός Ελένης)

Δεν ήθελα να πάμε στη δουλειά και να είμαστε τσακωμένες.

Και επειδή χθες το παράκανα και είπα πολλά, που δεν τα εννοούσα,

είπα στον εαυτό μου "Ελενάκι, σήκω πρωί πρωί

και πήγαινε να βρεις τη φίλη σου να της ζητήσεις μια μεγάλη συγγνώμη".

Συγγνώμη.

Αλήθεια συγγνώμη. Δεν ξέρω τι μ' έπιασε.

Νιώθω πάρα πολύ άσχημα. Μετάνιωσα για όλα, όσα σου είπα,

όσα σκέφτηκα, όσα φαντάστηκα, για όλα.

Ακόμα και για το ότι χορεύαμε με τον Σταύρο και κοιταζόμασταν στα μάτια;

Για το ότι δεν έπρεπε να δεχτώ το δώρο, που μου έκανε, και...

Σταμάτα, σε παρακαλώ.

Ούτε να τ' ακούω δεν θέλω, ντρέπομαι, αλήθεια.

Ελπίζω να τα εννοείς αυτά, που μου λες τώρα, και χθες

να μιλούσε μόνο το ποτό.

Δεν θέλω να κρυφτώ πίσω από το ποτό.

Θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω σαν δικαιολογία, αλλά

η αλήθεια είναι πως όλα αυτά, που είπα, τα σκέφτηκα.

Αλήθεια.

Όλα αυτά τα χαζά μου πέρασαν απ' το μυαλό.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη. Ο έρωτας καμιά φορά μας κάνει γελοίους.

(μουσική σειράς)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Σαν σήμερα...

(τέλος μουσικής)

Όποτε πλησιάζει αυτή η μέρα με πιάνει ένα σφίξιμο εδώ.

Από τις ενοχές σου είναι, αλλά δεν πρόκειται να το παραδεχτείς ποτέ, οπότε...

κάνε ότι δεν μ' άκουσες!

Κάνω ότι δεν σ' άκουσα, γιατί όποτε πιάνουμε αυτή την κουβέντα

καταλήγουμε σε ομηρικούς καβγάδες.

Τόσα χρόνια σε ξέρω κι ακόμα απορώ πόσο εγωισμό έχεις μέσα σου.

(Μαρίκα) Έβαλες τον συμβολαιογράφο να ειδοποιήσει τη νύφη μας για το σπίτι.

Για να μην ρίξεις τα μούτρα σου και το πεις εσύ!

Έλα στον ύπνο του πατέρα σου και βάλ' του μυαλό, αγάπη μου.

(συγκινημένη) Κι έλα και σ' εμένα, ψυχή μου,

που 'χω καιρό να σε δω.

Έλα.

Ξεκινάμε σε λίγο για το νεκροταφείο. Σήκω.

Είναι όλα έτοιμα στην κρεβατοκάμαρα της Άσπας. Ήρθε και η κούνια.

Ελπίζω να μην έχει μείνει τίποτα που να παραπέμπει σ' αγόρι.

Μην ανησυχείτε, τα 'χω φροντίσει όλα. Απ' το μαιευτήριο πότε βγαίνει;

Όποτε πουν οι γιατροί. Να σου πω...

Μην ξαναστρώσετε στον Σάββα στον ξενώνα.

Μα έχει πάει τη μισή ντουλάπα του εκεί.

Θα πάρετε όλα του τα πράγματα και θα τα φέρετε πίσω στο υπνοδωμάτιο.

(Μαρίκα) Ο ξενώνας είναι για τους ξένους.

(βήματα απομάκρυνσης)

Μιλάς για τα τσιλιμπουρδίσματα του γιου σου; Τις κάνει τις κουτσουκέλες του.

(ψιθυριστά) Σς! Μην λες τέτοιες κουβέντες εδώ μέσα.

Από 'δω, παρακαλώ. Ελάτε να σας δείξω και το άλλο κομμάτι, που σας έλεγα.

Ισπανικό, άλφα διαλογής, εξήντα επί ένα είκοσι.

Το έχουμε και σε γυαλιστερή επιφάνεια. Μόνο να δω αν το 'χουμε διαθέσιμο.

Λοιπόν... υπάρχει.

Κι αν κάνετε σήμερα την παραγγελία σας ο συγκεκριμένος κωδικός βλέπω ότι έχει

έκπτωση δώδεκα τοις εκατό.

Ωραία, άμα έχει κι έκπτωση...

Αλλά μπορούμε να δούμε και κάτι άλλο.

Ναι, ναι, βέβαια. Πάρτε τον χρόνο σας κι ό,τι χρειαστείτε είμαι εδώ.

-(πελάτισσα) Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε.

-(Άλκης) Γεια σας. -Καλημέρα.

-(Άλκης) Πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω; -Θέλω να κάνω κάποιες αγορές.

-Και με στείλανε στον κύριο Σάββα Νταγιάννο. -Αχ, ο κύριος Σάββας δεν είναι εδώ σήμερα.

Πάντως, αν θέλετε να σας εξυπηρετήσει ο ίδιος,

καλό θα 'ταν την επόμενη φορά να κάνετε ένα τηλεφώνημα πρώτα.

Για να βεβαιωθείτε ότι είναι εδώ. Εγώ για 'σας το λέω.

Για να μην ταλαιπωρείστε τσάμπα.

-Δηλαδή δεν θα 'ρθει καθόλου σήμερα; -Δεν υπάρχει περίπτωση.

Μάλιστα. (μουσική έντασης)

Κατάλαβα. Ευχαριστώ.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

-Έλα, κρατήσου απ' το χέρι μου. -Μπορώ και μόνη μου.

Κυρία Νταγιάννου, να σας ζήσει η πριγκίπισσα!

Ευχαριστούμε πολύ.

Στηρίξου πάνω μου. Δεν μπορείς μόνη σου, δεν το βλέπεις;

Σου 'χει βγει σε ψυχοσωματικό όλο αυτό. Δεν γίνεται να συνεχιστεί έτσι.

Πάρε μια ανάσα, ηρέμησε και πάμε στον θάλαμο με τα μωρά να δούμε το κοριτσάκι μας.

Δεν θέλω.

Μόλις το δεις, θα περάσουν όλα. Θα το πάρεις αγκαλιά, θα το μυρίσεις.

Πάμε στο δωμάτιο. Να πεις στον γιατρό να μου φέρει το εξιτήριο.

-Τι εξιτήριο; Από τώρα εξιτήριο; -Θέλω να φύγω.

-Δεν αποφασίζουμε εμείς πότε θα φύγουμε. -Δεν θέλω να κάτσω άλλο.

-Δεν το καταλαβαίνεις; -Σαν σήμερα πέθανε ο αδελφός μου.

Δεν μπορούμε να μπούμε με το μωρό τέτοια μέρα στο σπίτι.

(συνέχεια μουσικής)

(δόνηση κινητού)

Σόρι.

(συνέχεια μουσικής)

(δόνηση κινητού)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Ήρθαν τα αφεντικά;

Κι εγώ νόμιζα πως θα με ρωτήσεις τι δώρο έκανε ο Σταύρος στην Αρετή!

Γιατί να σε ρωτήσω κάτι τέτοιο; Τι είμαι, κανένας κουτσομπόλης;

Σου έχω δώσει κάποιο τέτοιο δικαίωμα και δεν το θυμάμαι;

Σιγά, δεν σε θίξαμε κιόλας!

-Μάθαμε τελικά τι δώρο της έκανε; -(Ναυσικά) Όχι.

Αλλά μόλις μάθουμε θα το βάλω στον πίνακα ανακοινώσεων, μην μου ανησυχείς.

Είδες που σου λέω; Από το πρωί αυτό γίνεται.

Έχω μπει σε τρία γραφεία και με ρωτάνε το ίδιο.

Μόλις έρθουν τα αφεντικά να με ειδοποιήσεις.

Ωπ, ωπ, ωπ! Έλα εδώ εσύ.

Φήμες λένε ότι μόνο εσύ ξέρεις τι είχε μέσα το κουτί που έκανε δώρο ο Σταύρος στην Αρετή.

Ούτε ξέρω, ούτε μ' ενδιαφέρει.

Πάντως, είναι προκλητικό να δείχνουν τέτοια εύνοια.

Δεν φτάνει που απολύσανε μία συνάδελφο, επειδή αρνήθηκε να γίνει βοηθός της!

Τι ήθελα και ρώτησα;

Πάμε λιγάκι να σου πω;

(κλείδωμα αυτοκινήτου)

(Μιρέλλα) Ελένη;

-Είπα ότι δεν θέλω να σε ξαναδώ; -Πρέπει να μιλήσουμε.

-Φύγε. Φύγε σου λέω, φύγε! -Πέντε λεπτά.

-Θέλετε να φωνάξω την αστυνομία; -(Μιρέλλα) Μην μου το κάνεις αυτό!

Πέντε λεπτά σου ζήτησα, έλεος δηλαδή!

Σε παρακαλώ!

Άσ' το, Σήφη. Θα το κανονίσω μόνη μου.

Ευχαριστούμε, Σήφη.

(Ελένη) Λοιπόν, λέγε τι θες να τελειώνουμε.

Είχα κάτι μπλεξίματα στο Παρίσι

και δεν μπορούσα να μείνω άλλο. Γι' αυτό γύρισα.

-Τα ξέρω τα μπλεξίματά σου. -Δεν είναι αυτό που σκέφτεσαι.

Ότι οι γονείς μας πίστεψαν ότι "καθάρισες" δεν σημαίνει ότι το έχαψα κι εγώ.

-Κι όμως, έχω κόψει πολύ καιρό τώρα. -Ναι, καλά!

Σ' το ορκίζομαι!

Άκου...

Ήθελα να έρθω να...

σε βρω από κοντά, να μιλήσουμε, να σου ζητήσω συγγνώμη για τότε.

Έλα, ρε 'συ, αδερφές είμαστε. Δεν μπορεί να 'μαστε έτσι, ρε γαμώτο!

-Γιατί γίναμε έτσι; Το θυμάσαι; -Εντάξει, εγώ φταίω. Το ξέρω.

Εγώ φταίω.

Αλλά έχει περάσει τόσος καιρός από τότε. Εγώ άλλαξα.

Δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος, που ήμουν.

Ελένη, Ελένη... Πρέπει να μ' εμπιστευτείς...

Να σε εμπιστευτώ μετά απ' αυτό που μου έκανες!

Ήμουν ανώριμη. Εντάξει; Παρασύρθηκα.

Παρασύρθηκες και την έπεσες στον άντρα που ετοιμαζόμουν να παντρευτώ.

Μου κατέστρεψες τη ζωή, Μιρέλλα. Για ένα καπρίτσιο.

-Κι αυτός... -Αυτός τι; Δεν με νοιάζει αυτός.

Η αδερφή μου με νοιάζει, που με πρόδωσε και μου πήρε τον άντρα που αγαπούσα.

Από 'κείνη τη μέρα τελείωσες για μένα. Δεν υπάρχεις.

-Συγγνώμη. Συγγνώμη. -Όχι, δεν σε συγχωρώ.

Δεν σε θέλω στη ζωή μου, το κατάλαβες; Δεν σε θέλω.

Και μην διανοηθείς να με ξαναενοχλήσεις, γιατί θα τα πω όλα στους γονείς μας.

(μουσική έντασης)

(Μιρέλλα) Εντάξει.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πρόσεχε τι λες, ειδικά μπροστά στον Μακρυνιώτη.

Τα σχόλιά σου θα φτάσουν στ' αφεντικά.

Αν μου ζητήσουν τον λόγο, θα τους πω ότι η γιορτή της εταιρίας είναι για όλους.

Κι όχι για να ξεχωρίζει ένα άτομο.

Όλα τα τμήματα έχουν θυμώσει με αυτό που έγινε, να το ξέρεις.

Ναταλία, η Αρετή έφερε στην εταιρία ένα πολύ σπουδαίο βραβείο.

Να της δώσουν bonus τότε. Οι σοβαρές εταιρίες έτσι κάνουν.

Δεν δίνουν προσωπικά δώρα σε κάποιες από την εταιρία.

Εκτός αν ο Παπαμιχάλης βρήκε τον τρόπο να εκφράσει τον έρωτά του.

Αν είναι έτσι, τότε αλλάζει.

Πολλά λες και σε βλέπω να κάνεις παρέα με την Ευθυμίου.

Αυτό που βλέπω λέω. Μάτια έχουμε και βλέπουμε όλοι μας.

Τριανταπέντε κοινοποιήσεις έγιναν στην ανάρτηση με τον πίνακα

κι ακόμα δεν έχω μάθει τίποτα για τον αγοραστή.

Δηλαδή τι να μάθεις; Περιμένεις να σου στείλει κάποιος

και να σου πει "ξέρω ποιος αγόρασε τον πίνακα σου";

Ιδανικά θα ήθελα να απαντήσει ο ίδιος, αλλά κι έτσι όπως το λες μια χαρά με βολεύει.

Ψύλλους στ' άχυρα ψάχνεις.

Ίσως χρειάζονται παραπάνω κοινοποιήσεις.

Ωραία, ας πούμε ότι τον βρίσκεις τον αγοραστή.

Τι περιμένεις; Να σου εκθειάσει τον πίνακα

για να σου δώσει κίνητρο να ξαναζωγραφίσεις;

Δεν λειτουργώ έτσι. Ούτε περιμένω κάτι συγκεκριμένο.

Τότε τι φαγώθηκες να τον γνωρίσεις;

Είναι σημαντικό για μένα να γνωρίσω αυτόν τον άνθρωπο.

Είχαμε κάποιου είδους επικοινωνία.

(Πωλ) Μία πνευματική επικοινωνία μέσω του έργου μου.

Φαντάζεσαι ο Πικάσο να γνώριζε τον καθένα, που αγόραζε πίνακα του;

Ή ο Σαγκάλ ή ο Μονέ;

Τώρα αυτή τη σύγκριση να την πάρω ως ειρωνεία ή ως κομπλιμέντο;

Παύλο, άσε τα παιδιαρίσματα.

Και δες τι θα κάνεις με τον αδερφό σου και τον Οδυσσέα.

-Σαν τι να κάνω δηλαδή; -Δεν ξέρω. Να κάνετε μια κουβέντα.

Θες να τους πιάσεις και τους δυο μαζί, έναν έναν, εσύ ξέρεις.

Εμείς αυτό που θέλουμε είναι να βεβαιωθούμε ότι είναι καλά μεταξύ τους.

Συγγνώμη, όταν λες "εμείς" εννοείς εσύ και η θεία;

Ναι, η θεία σου.

Ανησυχεί πολύ για το μέλλον της εταιρίας.

Βάζει κάτι καταστροφικά σενάρια με το μυαλό της,

υπερβολικά κατά τη γνώμη μου, αλλά (μουσική έντασης)

ποτέ κανείς δεν ξέρει!

(συνέχεια μουσικής)

Ερχόμουν στο γραφείο για ειρήνη.

Το ξέρεις ότι δεν θέλω να 'μαστε έτσι.

(συνέχεια μουσικής)

Ούτε εγώ.

(Οδυσσέας) Γι' αυτό ήρθα, για να μιλήσουμε.

Για ποιο θέμα;

Θέλω να μ' ακούσεις, Σταύρο.

Θέλω να με καταλάβεις.

Έλα, βάλ' τα εσύ στο βάζο.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Τώρα ο μπαμπάς μας βλέπει από ψηλά;

Εμείς δεν τον βλέπουμε, αλλά εκείνος μας βλέπει, ναι.

Πώς, από πού;

Από παντού γύρω μας.

Όταν κελαηδάει ένα πουλάκι, όταν πετάει μια πεταλουδίτσα δίπλα μας,

όταν βλέπουμε ένα συννεφάκι που περνάει... Κοίτα το συννεφάκι που περνάει.

(Αρετή) Είναι ο μπαμπάς εκεί που μας θέλει να μείνουμε

και μας λέει πόσο πολύ μας αγαπάει.

Στεναχωριέμαι που δεν μας μιλάει και δεν τον βλέπω.

Τον βλέπεις, αγάπη μου, στα όνειρά σου.

Εκεί έρχεται και μας βρίσκει ο μπαμπάς. Στον ύπνο μας.

(μουσική σειράς)

(συνέχεια μουσικής)

Αν κρίνω απ' το ύφος σου, πρέπει να 'ναι κάτι σοβαρό.

Χθες το βράδυ...

έκανα πρόταση γάμου στην Αρετή.

(συνέχεια μουσικής)

Τι;

Και τι σου είπε;

Δέχτηκε;

Σε ρωτάω, είπε "ναι";

(συνέχεια και τέλος μουσικής) (μουσική τίτλων τέλους)

-Γιατί το έκανες; -Γιατί την αγαπώ.

Την αγάπησα απ' την πρώτη στιγμή.

Εγώ είμαι ο παππούς σου.

Τι πιστεύετε; Ότι με ακριβά δώρα θα ξεχάσουμε όλα όσα έγιναν;

Ό, τι κι αν σου πει η μαμά για τον παππού σου έχει δίκιο.

Θέλω να με συγχωρέσετε.

Θέλω να πλευρίσεις τον Παύλο Παπαμιχάλη.

Να μάθεις αν σκέφτεται να πουλήσει το ποσοστό του στην Ergan.

Μην στεναχωριέσαι. Ξέρω πώς θα κινηθώ.

Πρόλαβες και της μίλησες πρώτος. Τώρα πια δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Το μόνο που έχω να σου πω, ξάδελφε,

είναι "καλή τύχη". Με μία προϋπόθεση.

Ότι θα δεχθεί την πρότασή σου. Γιατί, αν σου πει "όχι",

θα κάνω τα πάντα για να την κερδίσω.

(Αρετή) Θέλω να σας το επιστρέψω.

Αφού χθες το δέχτηκες, τώρα γιατί το επιστρέφεις;

Δεν μ' αρέσει να λέω ψέματα στον γιο μου. Κρατήστε το.

-Να του το δώσεις. -(Αρετή) Τότε, να του το δώσετε εσείς.

(Σταύρος) Προτείνω μαζί με την Αρετή και την Ελένη, φυσικά,

να αναλάβουμε το έργο στο Σαράγεβο.

-Εσύ, Αρετή, το ήξερες; -Όχι, βέβαια.

Ιδέα δεν είχα. Τώρα το ακούω κι εγώ.

Δεν θα πω ότι έπαιξες βρόμικο παιχνίδι, γιατί κι εγώ δεν υπήρξα καθαρός απέναντί σου

σε σχέση με την Αρετή.

Το μόνο που συνεπάγεται είναι στενή συνεργασία μαζί της.