Original subtitles

Αφού είχε τόσο ανάγκη γι' αυτά τα χρήματα, γιατί δεν τα δέχτηκε από μένα;

Κανείς δεν συντηρεί την Αρετή.

Είναι μία γυναίκα εργαζόμενη με πολύ καλή θέση σε μια σπουδαία εταιρία.

-(Χάρης) Είναι η βασική αρχιτέκτων της Ergan. -Ergan;

Πού ακριβώς αποσκοπεί όλο αυτό, Πέτρο;

Κατάλαβα ότι έχω κάνει λάθος και ήθελα να το διορθώσω, έστω και αργά.

-Κι είπες να τους πάρεις ένα σπίτι. -Μαζί θα το πάρουμε.

Αποφασίσαμε ως εταιρία

(μουσική σειράς)

να σου προσφέρουμε κάτι.

(συνέχεια μουσικής)

(Αρ.) Ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν μπορώ να τη δεχτώ.

Απλώς, δεν τα χρειάζομαι αυτά τα χρήματα.

Εσείς το ξέρετε ότι δεν τα χρειάζομαι πια.

Αρετή, πόσο πολύ θέλω να σε γνωρίσω.

-Και να με γνωρίσεις κι εσύ. -Γνωριστήκαμε λάθος.

Όλα λάθος.

(Πωλ) Αυτή η Τριανταφύλλου ποια είναι;

-Συνάδελφος, αρχιτέκτων. -Μάλιστα.

Μάλλον αυτή ενδιαφέρει πιο πολύ τον Σταύρο.

(Τάσος) Η χτεσινή επίσκεψη του Πωλ μπορεί να μην σημαίνει τίποτα.

Όμως εμένα εμένα με προβλημάτισε.

-Δεν φαντάζομαι να σκέφτεται να πουλήσει! -Το σκέφτεται.

Αρετή;

(τέλος μουσικής σειράς)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο, να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

Μικρός που 'ναι ο κόσμος, ε;

-Ο γιος σου; -Ναι. Ο Πέτρος.

-Γεια σου, ρε Πέτρο. -Γεια.

Εγώ είμαι ο Σταύρος κι από 'δω ο Οδυσσέας.

-Εε... Επιτρέπεται; -Ναι.

-Γεια σου. -Γεια σου, Οδυσσέα.

Είμαστε συνεργάτες της μαμάς κι έχουμε ακούσει για σένα πολλά.

Έχουμε ακούσει ότι είσαι πανέξυπνος και πολύ γενναίος.

-Εδώ κοντά μένετε; -Όχι, έχουμε έρθει για δουλειά.

Κι επειδή είδαμε την παιδική χαρά, είπαμε να πεταχτούμε μια βόλτα.

(Σταύρος) Κι εμείς για δουλειά ήρθαμε.

Για πες, Πετράν, τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

-Γιατρός. -(Σταύρος) Γιατρός;

Ω, ρε φίλε, χρειάζεται πολύ διάβασμα. (γελάκι Αρετής)

Αλλά είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρεις.

Ωραίο όνομα, "Πέτρος". Είχα έναν συμμαθητή που τον έλεγαν Πέτρο.

Κι εγώ έχω έναν συμμαθητή στην τάξη μου, που τον λένε Οδυσσέα.

(γελάκι Αρετής)

Γεια σας. Πέτρο μου.

Κρουασάν. (γέλιο Σταύρου)

-Πάμε; -Ναι.

Γεια.

-Τα λέμε στην εταιρία. -(Αρετή) Ναι.

Γεια.

(Αρετή) Λοιπόν, πάμε να πλύνουμε τα χεράκια να το φάμε;

Ναι.

Γλυκάς ο μικρός, ε;

Ενθουσιάστηκες. Πρώτη φορά σε βλέπω έτσι με παιδί.

-Ναι, γιατί σου φαίνεται περίεργο; -Απλά, μου 'κανε εντύπωση.

(χτυπάει το κινητό) Ναι;

Κινητό φαρμακείο έχω γίνει σήμερα.

Sorry, απλά, αυτός ο πονοκέφαλος δεν λέει να περάσει.

Δεν είσαι μόνο εσύ, είναι κι η Ναταλία.

Ενισχυμένη δόση μου ζήτησε. Δύο της πήγα από το πρωί.

Καλά, ε, της τα 'χωσε πολύ άσχημα ο Μακρυνιώτης.

Γιατί η Ευθυμίου δεν έχει υπογράψει ακόμα την απόλυσή της.

-Και τι φταίει η Ναταλία; -Αυτή την έφερε στη δουλειά.

Όταν προτείνεις κάποιον έχεις και την ευθύνη του.

-(Ναυσικά) Καλημέρα σας, τι κάνετε; -Καλημέρα, κυρία Χαριτάκη.

Καλημέρα. Πέρασα από το γραφείο του γιου μου και δεν είδα κανέναν.

(Κατερίνη) Ούτε και στη γραμματεία.

Λείπουν με τον κύριο Σταύρο σ' εξωτερικές δουλειές.

-(Ναυσικά) Θα γυρίσουν όπου να 'ναι. -Η κυρία Τριανταφύλλου;

Δεν έχει έρθει ακόμη. Ειδοποίησε ότι θ' αργήσει λιγάκι.

Μάλιστα. Αν έρθει όσο είμαι εδώ, θα ήθελα να τη δω.

-Θα είμαι στο γραφείο του γιου μου. -Θέλετε να σας φέρω κάτι;

(χαμηλόφωνα) Όχι, ευχαριστώ.

Δεν πρέπει να πας στο γραφείο σου;

Αν μου πούνε κάτι, θα τους πω ότι έκανα το διάλειμμά μου.

(μουσική έντασης)

Όχι.

(Σταύρος) Με τη νομική υπηρεσία.

(Σταύρος) Το ξαναείπα. Πρώτα θα εξεταστούν τα ασφαλιστικά μέτρα

και έπειτα θα ειδοποιηθεί ο τοπογράφος.

(συνέχεια μουσικής)

Για κλείσε λίγο και σε παίρνω μετά.

(συνέχεια μουσικής)

Θέλω να σου πω κάτι.

Πέτρο μου, δεν θέλω να ξαναφύγεις χωρίς να μου το πεις πρώτα.

Πάμε στο πάρκο να περιμένουμε τη μαμά. Έλα.

Αν έχεις την καλοσύνη, ένα δευτερόλεπτο, γιατί θέλει κάτι να μου πει.

Η μαμά μου γυρνάει πολύ αργά στο σπίτι κουρασμένη.

-Πετράκη... -Άκου να δεις τι συμβαίνει, ρε 'συ Πέτρο.

Η μαμά σου είναι μια εξαιρετική αρχιτέκτονας που αναλαμβάνει έργα μεγάλα.

Κι είναι πολύ πολύ πολύ καλή στην δουλειά της. Κατάλαβες;

Δεν της λέω εγώ πόσο να δουλέψει. Μόνη της αποφασίζει.

Αλλά τώρα που μου το είπες,

σου δίνω τον λόγο μου ότι θα της λέω να γυρνάει σπίτι πιο νωρίς.

-Ευχαριστώ. -Συγγνώμη.

-(Πέτρος) Γεια σου, Οδυσσέα. -Γεια σου.

Έλα, πάμε. Γεια σας.

(συγκινητική μουσική)

Με συμπάθησε.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(Νταγιάννος) Θεανώ;

Ναι, κύριε Νταγιάννο.

Πάρε τον Κρανιδέλη τον συμβολαιογράφο και ρώτησέ τον

αν προχώρησε αυτό που του ανέθεσα.

Μάλιστα.

-Τι με θέλεις; -Κάτσε λίγο.

Θέλω να πούμε κάποια πράγματα οι δυο μας.

Θέλω να καλμάρεις τη γυναίκα σου να μην βάζει κουβέντες στις εγγονές μου ότι τις ξεχωρίζω.

Ό, τι λέμε είναι μεταξύ μας.

Κάτι να ακούσουν τα κορίτσια, δεν θέλει και πολύ.

Το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να νιώσουν αδικημένες απ' τον παππού τους.

-Τις αγαπάω πολύ και το ξέρεις. -Κανείς δεν είπε το αντίθετο.

Πάντως, δεν σου κρύβω ότι ούτε εγώ μπορώ να καταλάβω την κίνησή σου.

Υπάρχει σχέδιο πίσω απ' αυτή τη μεταβίβαση.

Σχέδιο. Το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι θες να κάνεις το χατίρι της μαμάς.

Όσο και να προσπαθείς δεν πρόκειται να πάει το μυαλό σου.

Ε, πες το.

Η νύφη μας,

η γυναίκα του συγχωρεμένου του αδελφού σου,

είναι η βασική αρχιτέκτονας της Ergan.

-Πού το 'μαθες; -Άμα ψάχνεις, βρίσκεις.

Κινήθηκα έξυπνα και το ανακάλυψα.

Να πω την αλήθεια για άλλο πήγαινα κι άλλο βγήκε.

Πες ότι ήμουνα και λίγο τυχερός.

Άρα, αν καταλαβαίνω σωστά, η κίνησή σου είναι

ότι προσπαθείς να φτιάξεις τη σχέση σου με την Αρετή, ώστε κάποια στιγμή

να γίνουμε οι βασικοί προμηθευτές της Ergan;

Ακριβώς, μπράβο. Και θα αγοράζουν τα πάντα από εμάς.

(Νταγιάννος) Οικοδομικά, υλικά, πλακάκια, μπανιέρες, τα πάντα.

Και η Ergan είναι μόνο η αρχή.

Αν μάθει η πιάτσα ότι συνεργαζόμαστε μ' έναν τέτοιο κολοσσό,

οι δουλειές θα έρχονται η μία πίσω απ' την άλλη.

Πάντως, σε παραδέχομαι, όταν σου μπει κάτι στο κεφάλι...

Κοίτα να καλμάρεις τη γυναίκα σου να σταματήσει τις κουβέντες,

γιατί θα ρίξω κάνα μπινελίκι και θα γίνουμε από δυο χωριά χωριάτες.

Μην σκας. Θα γεννήσει και θα ηρεμήσει.

Και μην πεις κουβέντα ούτε για την Αρετή, ούτε για την Ergan.

Εντάξει, μην ανησυχείς.

Πάντως, το θέμα με το διαμέρισμα η Άσπα ούτε που το συζητάει πια.

Το μυαλό της είναι κολλημένο στον Άλκη μόνο. Το πήρε προσωπικά το ρεζίλεμα.

(Σάββας) Λες και φταίει αυτή που ο άλλος είναι τέτοιο ρε μάλι.

Τα πράγματα πάνε καλά, γιε μου.

Το μέλλον της οικογένειας

προβλέπεται λαμπρό.

-Μαμά, τελείωσες από τη δουλειά που είχες; -Τελείωσα, αγάπη μου, ναι.

Μια γατούλα.

Όλα καλά;

Οι παππούδες του θέλουν να του κάνουν δώρο ένα σπίτι.

Τι λες;

Αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να δεχτώ.

Νομίζω, αν θέλουν να το κάνουν δώρο στο παιδί,

θα ήταν άδικο να του το στερήσεις.

Μ' αιφνιδίασαν μ' αυτή τους την κίνηση, δεν την περίμενα.

Και δεν έχω απαντήσει ακόμα.

Σκέφτομαι να μεγαλώσει πρώτα ο μικρός και ν' αποφασίσει μόνος του τι θα κάνει.

-Έφυγε η γατούλα. -Έφυγε, αγάπη μου; Δεν πειράζει.

Πρέπει να φύγω για τη δουλειά. Μην αργήσω κι άλλο.

Έγινε και κάτι που θέλω να σου πω. Έκανε κάτι που δεν ξέρω αν θα σου αρέσει.

Είπε στα αφεντικά σου να δουλεύεις λιγότερο.

Η γωνιά που θέλει να ντύσει αυτή η κυρία είναι ο τοίχος έξω από την τουαλέτα της.

Μην λες αηδίες.

Τότε γιατί αρνήθηκε τόσες φορές να απαντήσει με ποιο δωμάτιο συνδέεται αυτή η πόρτα;

Κρίμα, πάντως, που πουλήθηκε ο πίνακάς μου.

Θα ταίριαζε μια χαρά έξω από την τουαλέτα της.

(Αννέζα) Μ' αυτό που λες δεν υποτιμάς μόνο το έργο σου.

(Αννέζα) Υποτιμάς και τον άνθρωπο που πλήρωσε για να το αγοράσει.

(ειρωνικά) Αυτός ο ήρωας της τέχνης! Αν δεν μάθω ποιος είναι θα σκάσω.

Γι' αυτό κι εγώ ανάρτησα μία αγγελία στο site μου.

"Παρακαλείται ο αγοραστής του πίνακα, αν θέλει να επικοινωνήσει μαζί μου";

(Πωλ) Μμ.

Γιατί θέλεις να έρθεις σε επαφή μ' αυτόν τον άνθρωπο;

Ένα θαυμαστή έχω κι εγώ. Να μην τον γνωρίσω;

-Το ραντεβού σου με τον Κρανιδέλη πώς πήγε; -Βαρετά και ανούσια.

Όπως και η ζωή μου εδώ.

Ούτε μια βδομάδα δεν έχω κλείσει στην Ελλάδα κι έχω αρχίσει και βαριέμαι αφόρητα.

-Βαριέσαι! -Μμ.

Περίμενες να βρεις κάτι εδώ και δεν το βρήκες;

Θα σου πω τι δεν περίμενα να βρω. Ξινισμένα μούτρα.

Όσο ευγενικά κι αν φέρονται η θεία κι ο ξάδερφος, κάπως τους φάνηκε που γύρισα.

-Γιατί το λες αυτό; -Μητέρα...

Η Ergan για μένα είναι ένας καλός λόγος να μείνω στην Ελλάδα.

Θα μπορούσα ν' ασχοληθώ με την εταιρία. Βέβαια, έτσι θα τους χάλαγα τη σούπα.

Τις ισορροπίες όπως θα 'λεγε η θεία Κατερίνη.

-Υπερβάλλεις, Παύλο. -Ξέρω πολύ καλά τι λέω.

Ούτε ο Οδυσσέας, ούτε ο Σταύρος με θέλουν εδώ.

Αλλά ειδικά ο Οδυσσέας με κρατάει σε απόσταση, είναι ολοφάνερο.

Έτσι είναι ο Οδυσσέας. Μονόχνοτος.

Μαζί μου είναι έτσι για να μην παίρνω θάρρος.

Η Ergan, όμως, δεν ανήκει μόνο στον Οδυσσέα.

(μουσική έντασης)

(τέλος μουσικής)

(Κατερίνη) Τι σε τάραξε, γιε μου;

-Δεν σε είδα. -Φαίνεται, άφησες αλλού τα μάτια σου.

Έχεις κάτι να μου πεις, γιατί έχω δουλειά;

Πού είχατε πάει με τον Σταύρο;

Στον συμβολαιογράφο, τον Κρανιδέλη.

Μας κάλεσε εμπιστευτικά για να μας πει πως τον επισκέφθηκε ο Πωλ

και μεταξύ άλλων ρώτησε πόσο κάνει το ποσοστό του στην Ergan.

-Και γι' αυτό είσαι έτσι; -Και γι' αυτό.

(Κατερίνη) Και για τι άλλο;

(Κατερίνη) Εμένα δεν μ' ανησυχούνε οι κινήσεις του Παύλου.

Επίτηδες πήγε στον Κρανιδέλη. Για να το μάθετε.

Τώρα, πού ακριβώς αποσκοπεί δεν μπορώ να ξέρω.

Πιστεύω, θα φανεί σύντομα.

-Μου κάνει εντύπωση η ψυχραιμία σου. -Πότε την έχασα για να τη χάσω και τώρα;

-Σωστό. -Ο Παύλος παίζει με τους ανθρώπους.

Γιατί θέλει να τραβήξει την προσοχή.

Καμιά φορά, βέβαια, παίζει και κάπως επικίνδυνα.

(Κατερίνη) Δεν μπορεί να μας βλάψει όμως.

Ακόμα και γι' αυτό χρειάζεται να έχεις μία...

μία κάποια ικανότητα.

-Δεν πρέπει, όμως, να τον υποτιμούμε. -Μάλιστα.

Τώρα θα μου πεις για ποιον άλλο λόγο μπήκες έτσι στο γραφείο σου;

Ο χρόνος που είχα για να σου αφιερώσω, μητέρα, μόλις τελείωσε.

(γελάκι Κατερίνης)

Εγώ πάντως σκοπεύω ν' αφιερώσω αρκετό χρόνο εδώ μέσα σήμερα,

(χαμηλόφωνα) γιε μου.

(γελάκι Κατερίνης)

Έλα, κάθισε.

Τι ήρθες να κάνεις εδώ; Δεν πρέπει να κουράζεσαι.

Φαντάζομαι καταλαβαίνεις ότι μετά το χθεσινοβραδινό έχουν αλλάξει πάρα πολλά.

Νιώθω πολύ χάλια μ' όλο αυτό που έγινε.

Έχω παραγγείλει μία τούρτα για να ζητήσω συγγνώμη απ' όλη την οικογένεια.

Ενάμισι κατοστάρικο μου κόστισε. Τόσο μεγάλη.

Ήθελα να τους βάλω χέρι για τις διακρίσεις που κάνουν στα κορίτσια.

Και με τη βλακεία, που έκανες, αναγκάστηκα να το βουλώσω.

Εντάξει, τα σκάτωσα. Συγγνώμη.

Δεν μπορώ να έχω καμία απαίτηση όταν αναγκάζομαι να απολογούμαι για σένα.

Κοίτα, πέρα από το αστείο με την τούρτα, θα βοηθάω και τις μικρές με τα μαθήματα.

Θα κάνω ό,τι μπορώ για να δείξω καλό χαρακτήρα.

Χμ;

Θέλω να φύγεις απ' το σπίτι.

(μουσική έντασης)

-Ορίστε; -Το συζήτησα και με τον άντρα μου.

(συνέχεια μουσικής)

(αμήχανο γελάκι)

Συγγνώμη, συμφώνησε κι ο Σάββας να φύγω απ' το σπίτι;

Δεν ανακατεύεται είπε, αλλά δεν διαφώνησε κιόλας.

(συνέχεια μουσικής)

Και πώς σκοπεύεις να εκμεταλλευτείς τη θέση της Αρετής την Ergan;

(Νταγιάννος) Τα μισά τα 'χει αναλάβει ήδη η μάνα σου.

Εγώ δεν μπορώ να το παίξω ξαφνικά ούτε καλός πεθερός, ούτε φίλος.

Την ίδια στάση θα κρατήσω απέναντί της. Δεν θέλω να με υποψιαστεί.

Κι αυτή θα μας ξεκλειδώσει τα μεγάλα έργα, που κυνηγούσαμε τόσα χρόνια.

-Σίγουρα περνάει απ' το χέρι της; -Η θέση της στην Ergan είναι θέση κλειδί.

Δεν είναι ο λόγος αυτός, που της έγραψα το σπίτι.

Δεν είμαι δα και τόσο πονηρός. Εγώ μια καλή πράξη έκανα.

Θα φανώ χρήσιμος κάπου αλλού. Κάποια άλλη στιγμή.

Σιγά σιγά, Σάββα, σιγά σιγά. Θα δούμε πώς θα πάει, δεν βιαζόμαστε.

(χτύπημα πόρτας) Με συγχωρείτε.

Μου είπε ο Άλκης ότι σας ζητά ένας πελάτης στο γραφείο.

Για διακανονισμό.

Θα τα πούμε αργότερα.

(συνέχεια μουσικής)

-Χρειάζεστε κάτι; -Ναι, ρε 'συ Θεανώ, ναι.

Έναν ελληνικό θέλω. Βαρύ μερακλίδικο.

(τέλος μουσικής)

Τι εξυπνάδες ήταν αυτές με τον πελάτη;

Εδώ, μου 'λεγε η αδερφούλα μου ότι τα κανονίσατε να με διώξετε απ' το σπίτι.

-Επειδή έκανα κι εγώ ένα λάθος. -Όχι ένα οποιοδήποτε λάθος.

Εμείς τα είπαμε. Τώρα μιλάω με τον γαμπρό μου.

Που τα βλέπει πράγματα κάπως πιο ψύχραιμα.

Θα σε ρωτήσω κάτι και θέλω να μου απαντήσεις ειλικρινά.

Πιστεύεις ότι οι άνθρωποι πρέπει να τιμωρούνται τόσο σκληρά για ένα λάθος;

Μην τσιμπάς. Είναι μεγάλος απατεώνας αυτός.

Οκέι. Μέθυσα.

Έγινα λιώμα και δεν μου 'μεινε μία στην τσέπη.

Μετά είπα ψέματα ότι με κλέψανε

και αναγκάστηκε ο πατέρας σου να πληρώσει τον ταξιτζή.

(Άλκης) Τόσο κακό ήταν αυτό που έκανα; Χμ;

Οκέι, λάθος μου, το παραδέχομαι. Αλλά δεν ήταν δα και έγκλημα.

Άλλοι κάνουν πολύ πιο σοβαρά λάθη.

-Ποιοι άλλοι; -Ξέρουν αυτοί.

(Άλκης) Έχει γεμίσει ο κόσμος λαμόγια.

Μας κοροϊδεύουν μες στα μούτρα μας.

Μην τον ακούς. Στο χωριό τον φωνάζανε δικηγόρο.

Λοιπόν, άκου, σου έκανα τη χάρη να έρθουμε στο Σάββα,

αλλά δεν θα κάτσω ν' ακούσω άλλες βλακείες. Πάω σπίτι να ξεκουραστώ.

Μην σηκώνεσαι.

(Άσπα) Θα πω στη Θεανώ να βρει κάποιον να με πάει σπίτι.

Εσύ θα επιστρέψεις στο χωριό.

Κι όταν βάλεις μυαλό τότε ξανάρχεσαι.

(μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Τι θα κάνω με σένα, μου λες; Χμ;

Γιατί με αναγκάζεις να κάνω πράγματα που δεν θέλω;

Γαμπρούλη μου,

δεν φέρεσαι έξυπνα.

Πάλι προσπάθησες να με διώξεις απ' το σπίτι.

Αφού, εγώ σε καταλαβαίνω.

Θέλεις να έχεις την Άσπα και πού και πού να ξεσκάς και με την τραγουδιάρα σου.

Δεν σ' αδικώ. Το γκομενάκι είναι φωτιά.

Αλλά εσύ γιατί δεν με καταλαβαίνεις, ε; Ότι θέλω κι εγώ να μείνω στο σπίτι.

Χμ;

(χειριστικό γελάκι Άλκη)

Κάτι μου λέει ότι συνεννοηθήκαμε.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Μέχρι πριν λίγο καιρό δεν είχατε καμία επαφή

και τώρα ξαφνικά βρέθηκες να σου γράφουνε σπίτι.

Καλά, όχι σε μένα. Στον Πέτρο το γράφουν.

Αν το 'γραφαν σε μένα, δεν υπήρχε περίπτωση να το δεχτώ.

Αλλά και τώρα δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν έχω απαντήσει ακόμα οριστικά.

-Είπα θα το σκεφτώ. -Οι δικοί μας τι ήθελαν εκεί; Κατάλαβες;

Όχι. Κάποια δουλειά είχαν, λέει. Ο Σταύρος ήταν πολύ τρυφερός με τον μικρό.

-Ναι; -(Αρετή) Μμ.

Αλλά κι ο Πέτρος ήταν πολύ φιλικός μαζί του.

Πολύ άνετος. Ό, τι τον ρωτούσε ο Σταύρος ο μικρός απαντούσε κανονικά.

Λες και γνωρίζονταν καιρό, λες κι ήταν φίλοι.

Δεν ξέρω από πού πήρε αυτή την άνεση το παιδί μου.

Όχι από μένα πάντως. Μάλλον απ' τον μπαμπά του.

-Ο Οδυσσέας δεν του μίλησε καθόλου; -Του μίλησε λίγο.

Όχι ότι δεν έδειξε ενδιαφέρον κι αυτός. Αλλά, έτσι, ήταν πιο απόμακρος.

Ήταν κάπως αμήχανος.

Δεν σου 'πα το άλλο. Όταν βγήκα απ' τον συμβολαιογράφο

μου λέει η Τάνια ότι ο μικρός όσο έλειπα τους έκανε παράπονα και τους είπε

ότι η μαμά του δουλεύει πολλές ώρες και να την αφήνουν να γυρίζει σπίτι πιο νωρίς.

-Έλα, μωρέ, το γλυκάκι μου. -Ναι, μωρέ, το μωρό μου.

Του λείπω, είναι αλήθεια. Λείπω πολύ απ' το σπίτι.

Εντάξει, αλλά δεν τον αφήνεις μόνο του. Είναι με την Τάνια.

Εντάξει, το ίδιο είναι; Του λείπει η μαμά του.

(χτύπημα και άνοιγμα πόρτας)

Ήρθες; Σε θέλει η κυρία Χαριτάκη.

(Ελένη) Μ' αυτά και μ' εκείνα ξέχασα να σ' το πω.

Σε περιμένει στο γραφείο του κυρίου Μακρυνιώτη.

(βήματα απομάκρυνσης)

Τι με θέλει η κυρία Χαριτάκη;

Δεν ξέρω, κάπως αυτή η γυναίκα με φοβίζει.

Το πάρτι που 'χατε διοργανώσει εσείς προσωπικά

σ' εκείνο το ξενοδοχείο στη Βάρκιζα αξέχαστο έχει μείνει.

Ναι, ναι. Ναι, ναι, το θυμάμαι.

Όλη η Αθήνα μιλούσε γι' αυτό. Άλλες εποχές.

Πίναμε λικέρ, φορούσαμε ρούχα με βάτες κι είχαμε κάτι κουρέματα...

Πού τα θυμήθηκες τώρα αυτά; Έλα! Σκέτη κιτσαρία ήτανε.

Πρέπει να ξαναδώσουμε αίγλη στα πάρτι της εταιρίας μας.

Έχουνε καταντήσει σαν κοπή βασιλόπιτας σε δημόσια υπηρεσία.

Καλύτερα δεν θα μπορούσατε να το περιγράψετε.

Αυτές οι εκδηλώσεις ανεβάζουν το κοινωνικό προφίλ της εταιρίας.

Και στις μέρες μας τα πάντα ανεβαίνουν στα social.

Συμφωνώ απόλυτα. Τα social media είναι εργαλείο.

(χτύπημα πόρτας) Περάστε.

(άνοιγμα πόρτας)

-Με ζητήσατε; -Ανταίο μου;

Ναι, πάω για κάποιες δουλειές. Να σας αφήσω να τα πείτε.

Κάθισε.

Πες μου πώς είναι ο γιος σου.

-Δόξα τω Θεώ είναι μια χαρά. -Δόξα τω Θεώ.

Πολύ χαίρομαι. (αναστεναγμός)

Λοιπόν; Για ποιο λόγο με ζητήσατε;

(δόνηση κινητού) Με συγχωρείς. Να απαντήσω και θα σου πω.

-Ναι; -Πού είσαι;

-(Κατερίνη) Στην εταιρία. -Είναι εκεί ο Πωλ;

Όχι, μέχρι στιγμής δεν τον έχω δει.

-Πρέπει να μιλήσουμε. -Έγινε κάτι;

(μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Μπορώ να βοηθήσω σε κάτι;

Η...

Η Ελένη Γανωτή;

-Εδώ είναι; -Ναι. Ποια τη ζητάει;

(συνέχεια μουσικής)

Αφήστε. Δεν πειράζει.

Ευχαριστώ.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Θα ήθελα να συζητήσουμε κάτι,

αν και θα μπορούσαμε να τα πούμε και στη γιορτή της εταιρίας.

-Δεν θα έρθω στη γιορτή. -Γιατί;

Δουλεύω πάρα πολλές ώρες κάθε μέρα και δεν βλέπω αρκετά τον γιο μου.

-Τα βράδια θέλω να τα περνάω μαζί του. -Α, ναι, ναι. Το καταλαβαίνω. Το καταλαβαίνω.

Αν και η απουσία σου θα είναι ιδιαίτερα αισθητή.

(Κατερίνη) Τέλος πάντων. Λοιπόν, στο θέμα μας τώρα.

Θέλω να σου κάνω μία πρόταση,

να τη σκεφτείς καλά και μετά να μου απαντήσεις.

Πρόταση, τι πρόταση;

Το συζήτησα και με την αδερφή μου, τη μητέρα του Σταύρου.

Θέλουμε να μπεις στο ΔΣ του Ιδρύματος.

Εγώ στο διοικητικό συμβούλιο;

Μας εντυπωσίασε πολύ η ομιλία σου στην εκδήλωση.

Θεωρούμε ότι έχεις να προσφέρεις πολλά στο Ίδρυμά μας.

Είσαι η πιο κατάλληλη για να μιλήσεις στους γονείς

που αντιμετωπίζουνε μια τόσο δύσκολη κατάσταση.

Με τιμάει πολύ η πρότασή σας, αλλά όπως σας είπα και πριν

ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος.

Μα δεν θα σου παίρνει πολύ από τον χρόνο σου.

Σκέψου το και μου λες.

(Σταύρος) Η μητέρα σου το 'χει πάρει πολύ ζεστά με τη γιορτή.

(Σταύρος) Απορώ τι την έχει πιάσει έτσι ξαφνικά.

Πού ταξιδεύει το μυαλό σου, ρε; Νιώθω ότι μιλάω μόνος μου τόση ώρα.

-Σκέφτομαι τον γιο της Αρετής. -Ναι, τι;

Γλυκό παιδάκι. Και έξυπνο.

Το κοιτάς και λες "θέλω να κάνω παιδί".

(μελαγχολική μουσική)

-Ορίστε; -Τι;

Σου κάνει εντύπωση που λέω τα ίδια πράγματα;

Μεγαλώνω, ξάδελφε. Μεγαλώνω.

Είναι φυσιολογικό να τα σκέφτομαι όλα αυτά. Θέλω να κάνω παιδιά.

Ναι, πόσα; Τρία είναι καλά;

Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή σου, που

πιστεύεις πως όλα είναι τακτοποιημένα, αλλά κάτι σου λείπει.

Τελικά, σου λείπουν τα παιδιά και η οικογένεια.

Τι άλλο; Υπάρχει κάτι άλλο που σου λείπει;

Ο έρωτας. Αυτός που δίνει νόημα σε όλα.

Σ' αυτό θα συμφωνήσω μαζί σου, αν και ομολογώ ότι δεν περίμενα να το ακούσω αυτό από σένα.

(γελάκι)

(συνέχεια μουσικής)

Το παιδί ή η Αρετή;

Τι εννοείς;

Το παιδί ή η Αρετή σε έκαναν να σκεφτείς ότι θες να κάνεις οικογένεια;

Λοιπόν, νομίζω ότι η κουβέντα παρατράβηξε. Στις δουλειές μας.

Πάω να φέρω τις λίστες να τις δούμε μαζί.

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε μουσική δράσης)

(κουδούνι)

(συνέχεια μουσικής)

(Μαρίκα) Γεια σου, Τάνια. (Τάνια) Καλώς ήρθατε.

-Τι κάνετε; -(Πετράκης) Γιαγιά, γιαγιά.

Αγάπη μου, εσύ, παλικαράκι μου!

Τι είναι αυτό; Πάλι γλυκό μας φέρατε;

Εε... Είναι ζελέ με φρούτα και γιαούρτι να μπορεί να φάει και το παιδί.

Είδες πώς σε φροντίζει η γιαγιά;

(Μαρίκα) Σ' αρέσει;

(Τάνια) Να το πάρω; Ωραία.

Πετράκο μου, τι κάνεις;

Τι έμαθα εγώ; Πήγες βόλτα στο πάρκο;

-Πού το έμαθες; -Είναι ένα πουλάκι που μου τα λέει όλα εμένα.

Είχε η μαμά κοντά εκεί μια δουλειά στον συμβογράφο.

-Σε ποιον; -Στον συμβολαιογράφο.

Α, στον συμβολαιογράφο! Αα!

-Ο παππούς σας είπε να πάτε εκεί; -Ο συμβολαιογράφος ενημέρωσε την Αρετή.

Αα!

-Κι έτσι πήγατε βόλτα στο πάρκο, ε; -(Πετράκης) Μμ.

Να σας φέρω ένα κομμάτι; Θα φάτε;

-Μόνο άμα φάει ο Πετράκης. -Ναι, θέλω.

-Βάλε και στους τρεις μας. -Ωραία.

(κουδούνι)

(μήνυμα)

-(Γωγώ) Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Θέλετε να σας φέρω κάτι;

Μία πανοπλία. Αλλά όχι τώρα, όταν γυρίσει η κυρία σου.

(γελάκι Γωγώς)

Εσύ μπορείς να σηκωθείς μόνη σου ή να φέρω κάνα κλαρκ απ' το εργοστάσιο;

Τι να μου κάνει το κλαρκ; Γερανό χρειάζομαι εγώ.

Πάντως, το θέμα με τον αδερφό μου το λύσαμε με τον Σάββα.

(Νταγιάννος) Δηλαδή;

Δηλαδή θα μαζέψει τα πράγματά του και θα γυρίσει πίσω στο χωριό.

Το παρατραβήξατε όμως. Νέο παιδί είναι.

Κι αυτός σαν τον γιο μου. Τα μυαλά του πάνω απ' το κεφάλι του.

Τώρα νομίζω ότι τον αδικείς τον Σάββα.

Εκτός κι αν γύρισε ποτέ τύφλα τ' αξημέρωτα και δεν το θυμάμαι.

Ναι, αυτό του έλειπε!

Πάντως, με αυτό που έκανε ο Άλκης δεν σεβάστηκε κανέναν.

Και κυρίως εσένα. Όχι μόνο τον φιλοξενείς, αλλά του έδωσες και δουλειά.

Κρίμα, όμως, γιατί αυτό το παιδί έχει προοπτικές.

Στην αρχή τον είχα άχτι. Πεταγότανε συνέχεια και έκανε τον έξυπνο.

Στη δουλειά του, βέβαια, είναι καπάτσος.

Και κάποιες ιδέες του καθόλου για πέταμα, το αντίθετο μάλιστα.

Ο Άλκης όλα αυτά; Τι να πω;

Εντυπωσιάζομαι.

Τέλος πάντων, πάω να ξαπλώσω γιατί νιώθω την κοιλιά μου αρκετά βαριά.

Πάω στοίχημα πως ο παίδαρός μας θα βγει τουλάχιστον τέσσερα κιλά.

(πικρό γελάκι) (σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(μουγκρητό Νταγιάννου)

Έχεις καφέ έτοιμο;

-Μάλιστα. -Τι έχεις πάθει εσύ, ρε; Ποιος σε πείραξε;

Κανείς.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(ξεφύσημα)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Έτσι θα βλεπόμαστε από 'δω και πέρα; Σε καφετέριες στα πεταχτά;

Μ' εκβιάζει στην ψύχρα ο αληταράς και πρέπει να φυλάγομαι.

-Δεν γίνεται να λείπω όλη νύχτα απ' το σπίτι. -Εγώ άλλο καταλαβαίνω.

Αποφάσισες να λακίσεις και ψάχνεις δικαιολογίες.

Τι είν' αυτά που λες τώρα; Αφού το ξέρεις πόσο σ’ αγαπώ.

(απαλή μουσική υπόκρουση)

Νομίζεις εμένα μ’ αρέσει που μ' απειλεί ότι θα με ξεμπροστιάσει;

Τι ακριβώς φοβάσαι; Αφού κάποια στιγμή θα τους έλεγες για την σχέση μας.

Ας το μάθουν τώρα. Έτσι.

Δεν τον ξέρεις καλά τον πατέρα μου. Θα με πετάξει έξω με τις κλοτσιές.

Τον ίδιο του τον γιο θα πετάξει έξω με τις κλοτσιές;

-Πόσο ηλίθια με περνάς, Σάββα; -­Σ' το έχω εξηγήσει πολλές φορές...

ότι περιμένω την κατάλληλη στιγμή να το φέρω με τρόπο.

Και πότε θα 'ναι αυτή η κατάλληλη στιγμή;

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Άκου, Σάββα, αν είναι να μ' έχεις μια ζωή σαν γκόμενα,

"από 'δω η γυναίκα μου κι από 'δω το αίσθημά μου", ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω.

Αν είναι έτσι, καλύτερα να το λήξουμε τώρα, να τελειώνουμε.

Δεν το εννοείς αυτό.

Κοίτα με λίγο. Κοίτα με.

Είσαι η μόνη γυναίκα που έχω στην καρδιά μου. Εσύ κι οι κόρες μου.

Που και μαζί τους όταν είμαι εσένα σκέφτομαι. Ντρέπομαι και μόνο που το λέω.

Αυτά δεν πιάνουν πια σε μένα. Να πας να τα πουλήσεις αλλού.

Το βλαχάκι θέλει να μείνει στην Αθήνα. Είπε ότι μέχρι πλάτες μπορεί να μου κάνει.

Δεν είπε αυτό ακριβώς, αλλά το υπονόησε.

Κι από τα κέφια του κουνιάδου σου θα κρεμόμαστε;

Αυτός άλλα λέει σήμερα, άλλα θα πει αύριο.

Αν είναι να μην χαιρόμαστε μαζί το σπίτι, γιατί το νοικιάσαμε;

Προσωρινό είναι, μωρό μου. Θα το λύσω το θέμα, σ' τ' ορκίζομαι.

Αύριο βράδυ έχω ρεπό. Θα σε περιμένω να περάσουμε τη νύχτα μαζί.

Αν δεν έρθεις, τέλος.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

(τέλος μουσικής υπόκρουσης)

-Καλημέρα. -(Ελένη) Καλώς τον.

-Στις ομορφιές σου όπως πάντα. -Κι εσύ ευγενικός όπως πάντα.

-Πού πας, φεύγεις; -Όχι, θα ξανάρθω.

Άσε να μαντέψω, τρέχεις για το πάρτι της εταιρίας, ε;

Δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με αυτά. Τα έχει αναλάβει η Ναυσικά με τη Ναταλία.

Χαρά στα κουράγια τους. Απ' ό,τι άκουσα την επίβλεψη την έχει αναλάβει η θεία μου.

Δεν είναι κι ο πιο εύκολος άνθρωπος.

-Θα σε δω μετά. Χμ; -Ναι.

-Ποια με ζήτησε; -Η κοπέλα.

(μουσική έντασης)

-Δεν την ξέρω. -Δεν θα πάτε να δείτε τι σας θέλει;

Δεν μ' ενδιαφέρει. Και σε παρακαλώ πολύ, αν με ξαναζητήσει, να την διώξεις.

-Να πάω να της πω να φύγει; -Κάνε ό,τι νομίζεις.

Και μην της πεις τίποτα για μένα, ναι;

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Άρα γύρω στα εκατό άτομα. -Με τους συνοδούς, τόσα θα πάνε.

Είναι τελικό, ε; Να ενημερώσω το catering.

Άκουσα κάτι για catering. Για τη γιορτή;

-Ναι, έχουμε αναλάβει την οργάνωση. -Εμένα τι πόστο θα μου δώσετε;

(αμήχανο γελάκι) Εσείς είστε της οικογένειας.

Ναι, κάτι λίγο πιο ενδιαφέρον; Έχετε κλείσει dj;

Μήπως ν' αναλάβω εγώ;

Έχουμε μιλήσει με κάποιον, αλλά δεν είναι οριστικό.

-Αν θέλετε να παίξετε εσείς μουσική... -Μμ.

Μήπως είδατε την Ελένη; Χτυπάει το κινητό της συνέχεια και δεν είναι πουθενά.

Την είδα εγώ πριν λίγο. Πήγαινε προς τα έξω. Πωλ Παπαμιχάλης.

Α, Αρετή Τριανταφύλλου. Χαίρω πολύ.

(μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(άνοιγμα πόρτας)

Εδώ είσαι; Σε ψάχνω σ' όλο τον όροφο.

Και μαθαίνω ότι έχεις βγει απ' το κτίριο. Τι έχει γίνει;

Είχα πάει στο' αυτοκίνητο να πάρω κάτι και ένιωσα μια αδιαθεσία.

-Τι νιώθεις δηλαδή; -Δεν ξέρω, κάτι σαν τάση για εμετό.

Οκέι, πάμε σπίτι. Θα οδηγήσω εγώ τ' αμάξι σου και παίρνω από 'κει ένα ταξί.

Όχι, δεν χρειάζεται. Είμαι εντάξει.

Ούτως ή άλλως, πρέπει να μείνω μέχρι αργά να στείλω κάτι mail.

Τα στέλνεις κι απ’ το σπίτι τα mail.

Θα μου πεις τι έχει γίνει; Βγαίνεις απ' την εταιρία,

το κινητό σου χτυπάει συνέχεια, δεν το ακούς, δεν το 'χεις πάρει μαζί,

επιστρέφεις κι είσαι σαν άρρωστη.

Μην το συζητάμε άλλο. Είμαι εντάξει, σου λέω, αλήθεια.

Οκέι. Άρα φεύγω, πάω σπίτι.

-Εντάξει, με περιμένει κι ο μικρός. -Να του δώσεις ένα μεγάλο φιλί από μένα.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας, τέλος μουσικής)

Με τη μητέρα σου μίλησες γι' αυτό που μας είπε ο Κρανιδέλης;

-Όχι. -Με τον Πωλ;

Ο Πωλ ασχολείται με το πάρτι. Θέλει να κάνει, λέει, τον dj.

Καινούριο χόμπι τώρα αυτό.

Αφού δεν μου μιλάει, ρε Οδυσσέα, γιατί να του μιλήσω εγώ;

Κάνω κι εγώ τον ανήξερο μέχρι να δω πού το πάει.

Πρέπει να σαι πιο προσεκτικός με τον αδερφό σου.

(Οδυσσέας) Τα τριάντα είναι μια καθοριστική ηλικία.

Αυτή τη στιγμή οι αποσκευές του αδερφού σου γράφουν πάνω "αποτυχία".

Με μεγάλα γράμματα. Το παραδέχεται κι ο ίδιος,

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για να σε ζηλεύει.

Κι όχι μόνο για το μεγαλύτερο ποσοστό που σας άφησε ο πατέρας σου.

Αλλά γιατί έχεις καταφέρει πάρα πολλά πράγματα.

Δεν έχω καμία διάθεση ν' ασχοληθώ αυτή τη στιγμή με τον Πωλ.

Ξέρεις, όλα αυτά με τα ποσοστά, τις ζήλιες

μου κάνουν κάπως παιδιάστικα. Έχω πολύ πιο σοβαρά πράματα στο μυαλό μου.

-Δηλαδή; -Γιορτή έχουμε.

Να μην περιποιηθούμε λίγο τον εαυτό μας; Να πάμε για ψώνια, να γίνουμε ωραίοι.

Και με τον Πωλ τι θα κάνουμε;

Θα τον πιάσουμε στο πάρτι που θα 'χει πιει ποτάκια

και θα 'ναι χαλαρός, θα τον ψαρέψουμε και θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι γίνεται.

Πάω να προλάβω τα μαγαζιά.

Γιατί ανέβηκες πάνω; Πονάς;

Όχι, καλά είμαι τώρα.

Απλώς,

όλη η συζήτηση με τον πατέρα σου για τον Άλκη, δεν ξέρω,

μου δημιούργησε ένα πλάκωμα εδώ στο στήθος.

Μάλλον ψυχολογικό θα είναι.

Έφυγε να ησυχάσουμε;

Ο αδερφός σου σήμερα κατάφερε το ακατόρθωτο.

Πούλησε δυο μπανιέρες που είχαμε για επιστροφή.

Γι' αυτό μου τα γύρισε ο πατέρας σου. Ότι δεν έκανε και τίποτα τρομερό το παιδί

-κι ότι έχει προοπτικές στο εργοστάσιο. -Πάγος, που λες, Εσκιμώος τ' αδελφάκι σου.

Ε, εντάξει.

Τόσα μαγαζιά υπάρχουν, κάπου θα βρει να κάνει τον πωλητή.

Θα 'ναι κρίμα να τον χάσουμε απ' την εταιρία.

Σοβαρά τώρα;

Εξαιτίας του αναγκάστηκα να το βουλώσω για το σπίτι που γράψανε στην άλλη.

Δεν το έκανε επίτηδες.

Αφού δεν του το κράτησε ο πατέρας μου, ας κάνουμε κι εμείς τα στραβά μάτια.

(ξεφύσημα)

Τι να σου πω;

Αν εσύ δεν έχεις πρόβλημα, δεν έχω ούτε εγώ.

Για σένα είπα να φύγει, επειδή ξέρω ότι δεν τον αντέχεις.

-(Άσπα) Γι' αυτό βρήκα αφορμή. -Ότι μου τη σπάει, μου τη σπάει.

Αλλά αφού το 'χει με τη δουλειά, κρίμα είναι.

Θα του τη φυλάω στη γωνία, πάντως.

(μουσική έντασης)

(ξεκλείδωμα αυτοκινήτου)

(συνέχεια μουσικής)

Πόσο καιρό με παρακολουθείς; Πού ξέρεις το αμάξι μου;

Τι ήρθες να κάνεις;

-Ελένη; -Ξέχασες τι σου 'πα την τελευταία φορά;

Εξαφανίσου και μην σε ξαναδώ ποτέ.

(Ελένη) Δρόμο! Δρόμο λέμε!

Και μην ξαναβρεθείς μπροστά μου.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Σαν καρφιά με τρυπάνε αυτά τα βλέμματα.

Αν έχεις κάτι να πεις κάτι, πες το.

Γιατί δεν πήγες από τον εγγονό μας να τους πεις για το σπίτι;

Γιατί το σκέφτηκα και θεώρησα πως έτσι είναι σωστό.

Πρέπει να σπάσει ο πάγος.

Αν πήγαινα εγώ πρώτος, το μόνο που θα κατάφερνα είναι να σπάσω τα μούτρα μου.

(Νταγιάννος) Πάλι.

Ας δεχτεί η Αρετή τη δωρεά...

Έβαλες τον συμβολαιογράφο να τους το πει για να έρθουν αυτοί σε σένα.

Για να μην κάνεις εσύ το πρώτο βήμα.

Το θέμα είναι να κάνουμε μια καινούρια αρχή.

Αν τελικά το δεχτούν.

Γιατί μέχρι τώρα απάντηση δεν έχουμε.

Αυτός ο εγωισμός σου σε τυφλώνει.

Το μόνο που με τυφλώνει είσαι εσύ.

(Νταγιάννος) Απ' την πρώτη στιγμή, που σε είδα.

Λοιπόν, για να τελειώνουμε,

ας δεχτούν τη δωρεά και το επόμενο βήμα θα το κάνω εγώ.

Σ' το υπόσχομαι.

(μουσική σειράς)

-Σκέφτεσαι ποτέ τα παιδιά; -Που δεν έκανα δικά μου εννοείτε;

(συνέχεια μουσικής)

Μερικές φορές.

Όταν βλέπω τα παιδιά φίλων, συγγενών.

(συνέχεια μουσικής)

Θα ήθελες...

να έχεις κάνει δικά σου;

Μετάνιωσες που δεν έκανες;

Δεν ήταν γραφτό.

(Μαργαρίτα) Γιατί ρωτάτε;

Αν μεγαλώσεις τα παιδιά κάποιου άλλου,

μπορείς να τ' αγαπήσεις σαν τα δικά σου;

(συνέχεια μουσικής)

Όταν αγαπάς κάποιον τον αγαπάς ολόκληρο.

(Μαργαρίτα) Με τα καλά του, με τ' άσχημα.

Με τα παιδιά ή χωρίς αυτά.

Αγαπάς αυτόν, αγαπάς και τα παιδιά του.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(ποπ μουσική υπόκρουση)

(Πάρης) Όπα! Καλώς τον.

Βότκα;

Κάτι πιο δυνατό, γιατί σήμερα είχα ν' αντιμετωπίσω

ό,τι πιο δύσκολο μπορεί να συμβεί σ' έναν άντρα.

Και τι της είπες; Το κλασικό, "στρες απ' τη δουλειά".

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Ε, όταν λέμε το χειρότερο πράγμα για έναν άντρα αυτό που μου 'ρχεται στο μυαλό

είναι ότι μ’ αυτήν που θες να... δεν. Τι άλλο να σκεφτώ;

Ναι, Πάρη, αυτή που θέλω εγώ να...

Τέλος πάντων, δεν έχουμε φτάσει ως εκεί.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Εικοσιτεσσάρι. Είπες δυνατό.

(βήξιμο Σταύρου)

Λοιπόν, αυτό που έπρεπε να αντιμετωπίσω ήταν

ότι έπρεπε να συνδυάσω κοστούμι με πουκάμισο και κάλτσα.

Και, εντάξει, μπορεί μην ακούγεται σαν ό,τι πιο δύσκολο, αλλά

όταν θες να αρέσεις σε μια γυναίκα

σε πιάνουν όλες οι ανασφάλειες και δεν ικανοποιείσαι με τίποτα.

(γελάκι Πάρη) Κατάλαβα.

Και όλα αυτά για μία γυναίκα που ακόμα δεν.

Δεν.

Μ' αρέσει, όμως, που παίρνεις τον χρόνο σου.

(Πάρης) Αυτά τα πράγματα δεν θέλουν βιασύνη.

Με την ευχή του barman κι όταν με το καλό, το bachelor θα γίνει εδώ.

Τώρα εσύ βιάζεσαι. Δεν είπα ότι θα εγκαταλείψω την εργένικη ζωή.

Καλά, μωρέ, ξέρω εγώ τι σου λέω.

Για να 'χεις εσύ τέτοιο άγχος για μια γυναίκα την έχεις πατήσει για τα καλά.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Τώρα τι έγινε ξαφνικά;

Αυτή η περίπτωση είναι δύσκολη και

ιδιαίτερη πολύ.

Για τα εύκολα είναι όλοι. Στα δύσκολα φαίνεται πόσο γενναίος είσαι.

Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση οι γενναίοι

-είμαστε δύο. -Τη διεκδικείτε δύο;

-Τι απόδοση δίνουμε στον αντίπαλο; -Απόδοση!

Δεν ήξερα ότι τη διεκδικεί.

Δηλαδή είχα κάποιες υποψίες, απλώς δεν ήθελα να το πιστέψω.

Σήμερα, όμως, που κάναμε μια κουβέντα,

βεβαιώθηκα.

Είναι γνωστός σου δηλαδή.

(τέλος μουσικής υπόκρουσης)

(αναστεναγμός)

(μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

-Έλα, Χάρη, καλημέρα. -Στης Αρετής είμαι.

Έχεις χρόνο να περάσεις για καφέ ή έχεις πλακωθεί στα ινστιτούτα

για να κάνεις θραύση απόψε;

Δεν έχω όρεξη για τέτοια. Μόνο τα μαλλιά θα φτιάξω.

Μόνο το μαλλί; Τι έχεις; Έμαθα, δεν ήσουνα πολύ καλά στη δουλειά.

-Θα τα πούμε άλλη φορά. -Της είπες για τον Σταύρο;

Μην πετάς τέτοια τώρα. Όχι, ούτε της είπα, ούτε πρόκειται να της πω.

-Δεν πιστεύω να σ' ακούει! -Όχι, όχι, είναι μέσα με τον μικρό.

Δεν είμαι έτσι για τον Σταύρο. Θα τα πούμε άλλη στιγμή.

-Πρέπει να σε κλείσω τώρα. Γεια. -Γεια.

-Τι λέει; Θα 'ρθει για καφέ; -Θα πάει κομμωτήριο.

-Και να πας κι εσύ να είσαι κούκλα το βράδυ. -Εγώ δεν θα πάω το βράδυ.

Δεν θέλω ν' αφήσω τον μικρό μόνο του

και γενικά αυτές οι εκδηλώσεις δεν μ' αρέσουν καθόλου. Τις βαριέμαι.

Συμφωνώ απόλυτα, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να πας.

Κοίτα, αυτά τα πράγματα στη δουλειά μας μετράνε. Πρέπει να δίνουμε το παρόν.

Και θα κάτσω εγώ με το βαφτιστήρι μου, είναι κι η Τάνια.

Έλα, μια χαρά θα είμαστε.

-Συμβαίνει κάτι; -Αν μου επιτρέπετε, μια συμβουλή.

Θα είναι απόψε στη γιορτή;

(Μαργαρίτα) Αν είναι, να την πλησιάσετε.

Είπατε ότι δεν της έχετε μιλήσει ακόμα. Μην αφήσετε την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Θα 'χει πάρα πολύ κόσμο σήμερα. Ίσως κάποια άλλη φορά.

Να την πάρετε να πάτε μια βραδινή βόλτα.

(Μαργαρίτα) Κάπου ήσυχα.

(Μαργαρίτα) Να το κάνετε, όμως, έτσι;

Τα συναισθήματα δεν πρέπει να γερνάνε μέσα μας.

Πρέπει να τα λέμε στην ώρα τους.

(χτυπάει το κινητό)

-Ναι. -Καλημέρα.

Πώς είσαι σήμερα; Γιατί εχθές δεν είχες τα κέφια σου.

Μια χαρά είμαι τώρα.

(Κατερίνη) Να πας στον κουρέα και να προσέξεις τι θα φορέσεις.

Η περίσταση απαιτεί να είσαι προσεγμένος, γιε μου,

(γελώντας) γιατί σε τριγυρίζουν ένα σωρό κυρίες.

Ελπίζω να έρθουνε όλες. Να μην το θεωρήσουν πάρεργο όπως η κυρία Τριανταφύλλου.

-Δεν θα έρθει; -(Κατερίνη) Όχι.

-Και πώς το έβγαλες αυτό το συμπέρασμα; -Μου το είπε η ίδια.

Προτιμάει να μείνει στο σπίτι, λέει, με το παιδί της.

Κι εγώ μπροστά σ' αυτό δεν έχω να πω τίποτα.

Μάλιστα.

Άλλωστε δεν είναι υποχρεωτικό για κανέναν να έρθει σ' αυτή τη γιορτή.

(Οδυσσέας) Έτσι δεν είναι;

Για σένα πες μου. Εσύ πώς θα ντυθείς.

-Θα είσαι η πιο καλοντυμένη απ' όλες; -Θα κάνω ό,τι μπορώ, γιε μου.

Έλα μου, σε φιλώ.

(μελαγχολική μουσική)

(ανάσα απογοήτευσης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(ξεφύσημα)

(τέλος μουσικής)

-Δεν θα ντυθείτε; -Νωρίς είναι ακόμα.

Να τελειώσω πρώτα το παιχνίδι.

(Μαργαρίτα) Πηγαίνετε να ετοιμαστείτε με την ησυχία σας.

Το συνεχίζω εγώ, αν μου επιτρέπετε. Σ' ένα λεπτό θα το 'χω λύσει.

(πικρό γελάκι)

Αν θες οπωσδήποτε να μ' αντικαταστήσεις κάπου,

αυτό θα ήταν στη γιορτή. Να πας εσύ αντί για μένα. Μπορείς;

Κι αν πάει; Να, ας πούμε, εσείς...

Περιμένουν όλοι ότι θα είστε εκεί κι εσείς λέτε ότι δεν θα πάτε.

Αν συμβεί κάτι ανάλογο και μ' εκείνη;

(Μαργαρίτα) Αν, ενώ λέει ότι δεν θα πάει, πάει τελικά;

Καλή προσπάθεια. Μπορεί και να μ' έπεισες.

Για να δω, πού έγραψες τον "ξυλουργό".

Τον βλέπεις τι κάνει, έτσι; Δεν τα ‘χει γραμμένα, τώρα τα σκέφτεται.

(Πετράκης) Δεν μπορώ, γιατί τα γράφετε γρήγορα.

Οι κανόνες, όμως, είναι ίδιοι για όλους, φίλε μου.

(χτυπάει το κινητό) Να σου πω, πάρε λίγο τη θέση μου.

(χτυπάει το κινητό) Λοιπόν, έλα.

-Εσύ ξεκινάς την αλφαβήτα, πάμε. -Άλφα.

-Έλα. -Έκανα τόσα όνειρα για απόψε.

-(Ελένη) Και δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου. -Γιατί, τι έγινε;

Θα περάσω να σε περάσω και θα τα πούμε στο αμάξι.

-Μα εγώ δεν θα 'ρθω. Θα μείνω σπίτι. -Σε παρακαλώ, Αρετή. Είμαι χάλια.

Είμαι χάλια. Με το που πάω εκεί πέρα θα νομίζω πως όλοι με κοιτάνε.

Θα με πιάσει πάλι το άγχος μου και θα σωριαστώ κάτω.

Μα θα μου πεις τι έχει συμβεί;

Λοιπόν, όνομα: Εε... Νώντας.

(αναστεναγμός) Καλά. Θα πρέπει να ετοιμαστώ.

Να με περιμένεις απ' έξω. Άμα αργήσω λίγο, δεν πειράζει. Εντάξει;

-Θα κάνω καμιά ώρα. -Ευχαριστώ.

(αναστεναγμός)

Καλησπέρα σας. Ευχαριστούμε πολύ που ήρθατε.

Καλησπέρα σας. Ευχαριστούμε πολύ.

-Ευχαριστούμε. Τι κάνετε, πώς είστε; -(καλεσμένη) Γεια σας.

Καλά, μια χαρά. Ευχαριστούμε πολύ.

(απαλή μουσική υπόκρουση)

Όταν έλεγα να επαναφέρουμε την παλιά αίγλη της γιορτής στην εταιρία μας

-δεν εννοούσα, βέβαια, ακριβώς αυτό. -Θα γίνει σιγά σιγά.

-(Φιλίππου) Κυρίες μου. -Gentleman όπως πάντα. Τι κάνετε;

-Σιδερένιος κύριε Φιλίππου. -Α, ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ. Να είστε καλά.

Ήρθατε παρόλο τον τραυματισμό. Μπράβο σας.

Δεν νοείται γιορτή της Ergan χωρίς εμένα.

Και με φορείο θα ερχόμουν. (γελάκι)

(Σταύρος) Χαίρετε, κυρίες μου. Τι κάνετε, πώς είστε;

-Καλά, εσείς. -Στις ομορφιές σας βλέπω.

-Ευχαριστούμε πολύ. -Ευχαριστούμε.

-Και τα 'χετε φτιάξει κι όλα... τέλεια. -Ευχαριστούμε.

-Καλησπέρα σας. -Καλησπέρα. Ευχαριστούμε πολύ που ήρθατε.

-Ευχαριστούμε πολύ για το κάλεσμα. -Εμείς σας ευχαριστούμε...

-που μας τιμάτε με την παρουσία σας. -Να 'στε καλά, ευχαριστώ.

-Η Τριανταφύλλου έχει έρθει; -Όχι, ακόμα.

Θα το ξανασυζητήσουμε αυτό που μου είπατε. Θα σας δούμε σε λίγο.

(γελάκι Κατερίνης)

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Οι αρχιτεκτόνισσές μας δεν ήρθαν;

Εδώ δεν ήρθε ο Οδυσσέας! Που θα 'πρεπε να είναι από τους πρώτους.

(τέλος μουσικής)

(άνοιγμα πόρτας)

(κλείσιμο πόρτας)

Σάββα;

-Βρήκα τρόπο να ξεφύγω. -Περίμενα ότι δεν θα 'ρθεις.

Ειδικά απόψε δεν ήταν εύκολο, αλλά για σένα μπορώ να κάνω τα πάντα.

(σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε μουσική αγωνίας)

(συνέχεια μουσικής)

(φωνάζει) Σάββα! (εμφατική μουσική)

(φωνάζει) Σπάσαν τα νερά.

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική υπόκρουση)

(συνέχεια μουσικής)

-Είσαι πανέμορφη. -Ευχαριστώ πολύ.

-(Ελένη) Τι κάνετε; -Πολύ καλά.

(Ελένη) Κύριε Φιλίππου;

Η Κοκό Σανέλ έλεγε ότι μία γυναίκα οφείλει να είναι δύο πράγματα:

αριστοκρατική και υπέροχη. Εσύ απόψε είσαι και τα δύο.

Ωω, γνωρίζετε από haute couture, κύριε Φιλίππου;

-Mais, bien sure. -Αα!

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

-Ήρθαν σχεδόν όλοι απόψε. -Έτσι είναι.

Μέχρι κι ο Φιλίππου με χτυπημένο πόδι.

Μόνο η Τριανταφύλλου δεν ήρθε ακόμα.

-Κι ούτε πρόκειται να 'ρθει. -Πώς το ξέρεις;

Μου το 'πε η μητέρα μου.

Μιλήσανε στην εταιρία και της το 'πε.

Μάλιστα! (καθαρίζει τον λαιμό του) (εκνευρισμένος) Πάω να πάρω ποτό.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

-Τι θα πιεις; -Μια πορτοκαλάδα.

-Η Αρετή πώς δεν ήρθε; -Θα 'ρθει σε λίγο.

Οκέι.

Ένα δύο, ένα δύο. Ακούγομαι; (τέλος μουσικής υπόκρουσης)

Αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι, σας καλωσορίζουμε σε ένα ακόμα ξεχωριστό

- ελπίζουμε - anniversary event

για τα σαράντα πέντε χρόνια της premium εταιρίας Ergan.

Ακολουθεί ένα σύντομο βίντεο για την ιστορία της εταιρίας μας.

Αμέσως μετά, οι ομιλίες των διευθυντών μας (μουσική σειράς)

κυρίου Σταύρου Παπαμιχάλη και κυρίου Οδυσσέα Χαριτάκη.

(χειροκρότημα, συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής σειράς)

Ευχαριστώ πολύ που ήρθες. Πίστευα πως δεν θα τα καταφέρεις.

(μουσική τίτλων τέλους)

Τα κατάφερα τελικά.

Κοίτα, μπορεί την επιταγή να μην τη δέχτηκες, αλλά

-αυτό θέλω να το δεχτείς. -Είναι πολύ όμορφο.

Νομίζω ότι σου ταιριάζει πολύ.

-Τι έγινε; -Βοήθησε την Άσπα να ετοιμαστεί.

Εγώ πάω να ξυπνήσω τον Σάββα και φεύγουμε για μαιευτήριο.

-Πού 'ναι ο Σάββας; -Δεν ξέρω.

Η γυναίκα του γεννάει κι αυτός ξεπορτίζει;

-Γέννησε η Άσπα. -Γέννησε η γυναίκα σου; Αυτό σου είπαν;

-Ήταν έγκυος και μου το έκρυβες; -Έβαλες το κινητό μου στο αθόρυβο;

Αυτό έχεις να πεις;

Αν δεν εξαφανιστείς αυτή τη στιγμή από μπροστά μου,

θα ειδοποιήσω τους γονείς μας να 'ρθουν να σε μαζέψουν.

-Και θα τους πω και όλη την αλήθεια. -Όχι.

(συνέχεια μουσικής τίτλων τέλους)

Μετά τη χτεσινή μας συνάντηση με τον γιο σου

δεν μπορούσα να σε βγάλω απ' το μυαλό μου.

(χτύπημα χεριού) (Σταύρος) Αυτό θα το λύσουμε τώρα!

Μάθε να στέκεσαι στο ύψος σου ως πρόεδρος μπροστά στο προσωπικό.

Γιατί δεν λες ότι ενοχλήθηκες που χόρευα με την Αρετή;

Γιατί δεν παραδέχεσαι ότι ζήλεψες; Έχεις αισθήματα για εκείνη, έτσι;

Υποτιτλισμός Videopress S.A.