Original subtitles

Η κυρία Τριανταφύλλου μίλησε στην εκδήλωση για τον αγώνα, που έδωσε για το παιδί της.

Για τον Γολγοθά που πέρασε μέχρι να καταφέρει να βρει μόσχευμα για τον γιο της.

-Ο πατέρας του παιδιού; -Δεν υπάρχει πια. Έχει πεθάνει.

Μήπως στη φιλανθρωπική εκδήλωση μιλήσατε σε κάποιον

για το ότι πλήρωσα για το μόσχευμα; Και για το ποσό που έδωσα;

Χρειαζότανε άμεσα δότης. Το παιδί βρισκότανε σε τελικό στάδιο

και η Αρετή αναγκάστηκε να πληρώσει κάποιον.

Αυτά τα έμαθα από τον γιατρό του παιδιού, τον Ζαφειρίου.

(Σταύρος) Τόσα χρήματα πού τα βρήκε;

Αγόρι μου.

Ξέρεις πόσες κλήσεις έχω κάνει απ' το πρωί;

-Γιατί δεν απαντούσες; -Είχα τους λόγους μου.

Μετά απ' όλες αυτές τις καταχρήσεις, που έχει κάνει ο αδερφός σου,

δεν μου κάνει εντύπωση που φέρεται έτσι.

Για να 'μαι ειλικρινής, δεν πίστευα πως θα 'ρθεις.

Χάρηκα πολύ που σας γνωρίζω.

Ζήτησα απ' τον Μακρυνιώτη να δικαιολογήσει μια εταιρική δαπάνη.

Εκατό χιλιάδες. Θα τη δώσω στην Αρετή.

Και πιστεύεις πως μ' αυτή την επιταγή θα ρίξεις την Αρετή;

Τι κάνεις; Έχεις τρελαθεί;

(μουσική σειράς και τέλος)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

Τι κάνεις; Έχεις τρελαθεί;

Ένας Θεός ξέρει πώς κρατιέμαι.

-Γιατί την έσκισες; -Έπρεπε να τη σκίσω.

Τι πρωτοβουλίες είναι αυτές, ε; Αυτά τα λεφτά είναι της εταιρίας.

Κανονικά έπρεπε να περάσουν από ΔΣ και πίσω απ' την πλάτη μου μιλάς με τον Μακρυνιώτη;

Δηλαδή το πρόβλημά σου είναι ότι δεν ακολούθησα την τυπική διαδικασία;

-Γιατί εγώ πιστεύω ότι είναι άλλο. -Ναι, ε; Τι άλλο δηλαδή;

Ξέρω 'γω; Μήπως ήθελες να δώσεις εσύ αυτή την επιταγή στην Αρετή και σε πρόλαβα;

Ανοησίες. Δηλαδή θα σου κακόπεφτε να φανείς καλός στα μάτια της;

Ειδικά μετά από όλα όσα της έχεις κάνει!

Εγώ δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο.

Αλλά και να το έκανα δεν θα το δεχότανε ποτέ.

Και πού το ξέρεις, Οδυσσέα;

Της πρόσφερες ποτέ χρήματα και τ' αρνήθηκε;

(μουσική έντασης)

Αν προσπαθείς να προσεγγίσεις την Αρετή

μ' αυτόν τον τρόπο, κάνεις μεγάλο λάθος. Σ' το λέω.

Δώσε μου και συμβουλές τώρα!

Αν προσπάθησες εσύ να την προσεγγίσεις και σε απέρριψε,

εγώ μπορεί και να τα καταφέρω καλύτερα.

Αλήθεια; Ε;

(συνέχεια μουσικής)

Μάλλον κάποιο λάθος κάνεις. Εγώ δεν προσπάθησα τίποτα μαζί της.

(συνέχεια μουσικής)

Μάλλον το παρατραβήξαμε και οι δύο.

(συνέχεια μουσικής)

Μάλλον αυτό κάναμε.

(συνέχεια μουσικής)

Σταύρο, θύμωσα, γιατί ξέρω πολύ καλά

ότι αυτό που έκανες με την επιταγή θα συζητιέται ήδη στην εταιρία.

Αυτό σε πείραξε. Τι θα πουν στην εταιρία.

Λοιπόν, για να τελειώνουμε...

δεν θα ανεχτώ ποτέ ξανά τέτοια συμπεριφορά.

Κι από 'δω και μπρος καλά θα κάνεις να μου λες την αλήθεια.

(κλιμάκωση μουσικής)

-Ποια αλήθεια; -Οδυσσέα, δεν είμαι ηλίθιος.

Αφού είπες τώρα ότι το παρατραβήξαμε, γιατί το συνεχίζεις, ε;

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί δυστυχώς

-δεν με πείθεις. -Να σου πω κάτι;

(συνέχεια μουσικής)

Πίστεψε ό,τι θες. Με κούρασες.

(συνέχεια μουσικής)

Ξάδερφε, καλώς ήρθες.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(απαλή μουσική ως μουσική υπόκρουση)

Ευχαριστώ πολύ.

Είδα τ' όνομά σου στο κτίριο του Ζαλάφτη.

-Μπράβο, πολύ καλή δουλειά. -Ευχαριστώ πολύ.

Δεν νομίζω, όμως, ότι μ' έχετε καλέσει εδώ για την ιδιότητα του πολιτικού μηχανικού.

Σωστά. Είσαι κι ο νονός του εγγονού μου.

Χαίρομαι που μπήκαμε στο θέμα μας.

Θα ήθελα να μιλήσουμε ως άντρας προς άντρα.

Να κάνουμε οι δυο μας μια καθαρή κουβέντα.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

(τσούγκρισμα)

(τέλος μουσικής υπόκρουσης)

(Πωλ) "Αρετή Τριανταφύλλου";

Ποια είναι αυτή;

Θα μου πεις τουλάχιστον γιατί όλη αυτή η ένταση;

Ώρες ώρες κάνει σαν να 'ναι δική του η εταιρία.

Η αλήθεια είναι ότι το ποσοστό του Οδυσσέα είναι μεγαλύτερο απ' το δικό σου.

-Άλλο είναι το θέμα του. -Ποιο είναι το θέμα του;

Εκατό χιλιάδες για την κυρία Τριανταφύλλου; Τι λες τώρα;

Της τα χρωστάτε;

Δεν σε αφορά.

Τι είδους θέμα πρέπει να πω ότι αντιμετωπίζω κι εγώ για να πάρω εκατό χιλιάρικα;

Μία ακριβώς ίδια επιταγή θέλω κι εγώ.

-Όταν έμαθα για σένα... -Από ποιον;

Από τη γυναίκα μου. Συναντηθήκατε στο νοσοκομείο, σε συμπάθησε πολύ.

-Είναι σπάνια γυναίκα. -Μμ.

Απ' το λίγο που πρόλαβα να τη γνωρίσω.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

-Σας ακούω. -Έχω την εντύπωση ότι...

μάλλον έχεις σχηματίσει για μένα τη χειρότερη γνώμη.

-Ότι είμαι άκαρδος και φιλοχρήματος. -Και θα χαιρόμουν πολύ, αν μου την αλλάζατε.

Η αλήθεια είναι ότι είμαι σκληρός.

Και πεισματάρης. Άκαρδος, όμως, δεν είμαι.

Είμαι σίγουρος ότι η Αρετή το απέκρυψε, αλλά εγώ χρήματα για να σώσει το παιδί της έδωσα.

Και όχι μόνο δεν τα δέχτηκε, αλλά με πρόσβαλε με πολύ άσχημο τρόπο.

Για να μην πω ότι της ζήτησα να δω το παιδί και μου τ' απαγόρευσε.

-Τα ξέρεις αυτά; -Τον λόγο της συνάντησής μας δεν καταλαβαίνω.

Ναι. Η γυναίκα μου μου ζήτησε

ν' αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας με την Αρετή και το παιδί.

(Νταγιάννος) Κι έχει δίκιο.

Μπορεί να συνέβησαν κάποια πράγματα στο παρελθόν,

αλλά δεν παύει να 'ναι το παιδί του γιου μου.

Που τον χάσαμε πολύ άδικα.

Κι αφού συμφωνείτε με τη γυναίκα σας, γιατί δεν το κάνετε;

Γιατί όλα αυτά τα χρόνια με κράτησε πίσω ο εγωισμός μου.

Τώρα, όμως, το πήρα απόφαση. Κυρίως για χάρη της γυναίκας μου.

Πρώτα, όμως, θα ήθελα να μάθω κάποια πράγματα για την Αρετή.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Όπως;

Αφού είχε τόσο ανάγκη γι' αυτά τα χρήματα, γιατί δεν τα δέχτηκε από μένα;

Πού τα βρήκε;

Αλήθεια, τι κάνει στη ζωή της;

Η γυναίκα μου μου είπε ότι ζει ολομόναχη.

Όντως;

Μήπως υπάρχει κάποιος που...

τη συντηρεί;

Αν ήξερε η Αρετή για την κουβέντα μας, θα μου απαγόρευε να πω το οτιδήποτε.

-Εγώ, όμως, θα σας απαντήσω. -Μμ;

(Χάρης) Όχι.

Κανείς δεν συντηρεί την Αρετή.

Είναι μια γυναίκα εργαζόμενη με πολύ καλή θέση σε μια σπουδαία εταιρία.

-Είναι η βασική αρχιτέκτων της Ergan. -Ergan; Πολύ καλή εταιρία.

(συνέχεια και τέλος μουσικής υπόκρουσης)

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

Εσύ, τουλάχιστον, μας λες και μια "καληνύχτα".

Ο γιος μου ούτε γύρισε να μας κοιτάξει. Εξαφανίστηκε.

-Όλα γίναν για μια Αρετή Τριανταφύλλου. -Εσύ δεν το κόβεις, ακόμα δεν ήρθες;

(μουσική έντασης)

(άνοιγμα πόρτας)

(κλείσιμο πόρτας)

Πείτε μου κι εμένα όμως τι γίνεται, γιατί λείπω χρόνια και βιάζομαι να κάνω catchup.

-Εσύ πες μας τι κατάλαβες. -Τι να σας πω;

-Μια σκισμένη επιταγή ήταν το θέμα τους. -Ποιος είχε την επιταγή;

Ο Σταύρος κι ο Οδυσσέας την έσκισε.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Θα κοιμηθούμε μαζί απόψε; -Θέλεις;

Εντάξει, αφού είναι η πρώτη σου βραδιά στο σπίτι

-μπορούμε να κοιμηθούμε μαζί, ναι. -Yeees.

(γελάκι χαράς Αρετής, φιλιά)

Εσύ μαμά το ήξερες ότι η γιαγιά ήταν άρρωστη και δεν έβλεπε;

Χμ;

(ψιθυρίζοντας) Θα σου πω μετά.

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

-Νυστάζω, μαμά. -Νυστάζεις, αγάπη μου; Κοιμήσου.

Κλείσε τα ματάκια σου και θα δεις

το πιο όμορφο όνειρο που έχεις δει στη ζωή σου σήμερα.

-Σ' αγαπώ πολύ. -Κι εγώ σ' αγαπώ, ψυχή μου.

Κι εγώ σ' αγαπώ. Μέχρι το άπειρο σ' αγαπώ κι ακόμα παραπέρα.

(απαλή μουσική ως μουσική υπόκρουση)

Μάλλον δεν πείναγες πολύ.

Εκτός αν κρατάς την όρεξή σου για το γλυκό.

Σας ευχαριστώ πολύ και πάλι για το γεύμα, αλλά όπως σας εξήγησα...

Ναι, ξέρω. Ήρθες μόνο και μόνο από ενδιαφέρον για την Αρετή.

Και πάλι καλά που ήρθες.

Για να 'μαι ειλικρινής, δεν ήμουν σίγουρος πως θα 'ρθεις

ούτε για το πώς θα πάει αυτή η συνάντηση.

Η αλήθεια είναι ότι με καθησύχασες σε σχέση με πολλά.

Αν κι όχι για όλα.

Επιτρέψτε μου να διατηρήσω τις αμφιβολίες μου.

Και για το αν έκανα καλά που ήρθα, αλλά κυρίως

για το αν θα βοηθήσει κάπου αυτή η συνάντηση.

Σε διαβεβαιώνω πως θα κάνω, και μάλιστα πολύ σύντομα, το πρώτο βήμα.

Και μετά όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.

Αν ο κίνδυνος που πέρασε ο εγγονός σας δεν σας γέννησε την ανάγκη να 'ρθετε κοντά...

Προσπάθησα να τον δω. Η μάνα του δεν μ' άφησε.

Ζητήσατε να τον δείτε σε αντάλλαγμα με τα χρήματα που προσφέρατε.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Καταλαβαίνω γιατί είστε φίλοι με τη νύφη μου.

-Μοιάζετε. -Μπορεί.

Όπως και να 'χει πάντως, δεν είμαι σίγουρος

ότι θα βοηθήσει σε κάτι η κουβέντα που κάναμε.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Να υποθέσω πως δεν θέλετε να μάθει η Αρετή γι' αυτή τη συνάντηση. Σωστά;

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

(τέλος μουσικής υπόκρουσης)

(μουσική δράσης)

(Αρετή) Τώρα θα σε πιάσω, θα δεις. (γελάκι Αρετής)

(Αρετή) Νομίζεις ότι δεν θα σε πιάσω;

(γέλια Αρετής, Πετράκη)

Και θα σε φάω τώρα για γλυκό.

(γέλιο Αρετής)

-Θα πέσουμε. Θες να πάμε να φάμε; -Μμ.

Α, ναι; Δώσ' μου ένα φιλάκι. Αγάπη μου. Έλα.

(κελαηδήματα)

(σκοτεινή μουσική, κελαηδήματα)

Πέτρο;

(συνέχεια μουσικής, κελαηδήματα)

Μου τα χάρισε.

(συνέχεια μουσικής, κελαηδήματα)

(επιφώνημα απότομου ξυπνήματος, τέλος μουσικής)

(μουσική αγωνίας)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(αναστεναγμός Οδυσσέα)

Καλησπέρα. Θα φάτε, να στρώσω;

Βάλε μου ένα ποτό.

(αναστεναγμός)

Τι έχετε;

Δεν ξέρω τι έχω.

-(αναστεναγμός) Αυτά που νιώθω. Πνίγομαι. -Πείτε τα σ' εμένα αυτά που νιώθετε.

Πείτε τα να ξαλαφρώσετε.

Μην σκοτίζω τώρα εσένα με πράματα που θα 'πρεπε να πω αλλού.

Κύριε Οδυσσέα, είμαστε μαζί αρκετά χρόνια.

Δουλειά μου είναι να σας φροντίζω, ανάγκη μου είναι να σας νοιάζομαι.

Και ξέρετε, δεν χρειάζεται να τα πούμε εδώ μέσα.

Πάμε στο μέρος που σας αρέσει να πηγαίνετε όταν θέλετε να ηρεμήσετε.

(Μαργαρίτα) Κι αν το θελήσετε, μου ανοίγετε την καρδιά σας.

Μπορεί και να μην το θελήσετε. Όπως νιώσετε.

Δεν είμαι σε θέση να οδηγήσω. Δεν ξέρω καν πώς ήρθα μέχρι εδώ.

Δεν υπάρχει πρόβλημα. Θα οδηγήσω εγώ.

Πάλι αργά γύρισε η μάνα σου.

(Άσπα) Όλη μέρα έλειπε.

Πάνω που νόμιζα ότι λογικεύτηκε άρχισε πάλι τα ίδια.

Επίσης, ο πατέρας σου πού είναι τέτοια ώρα;

Αυτός για να μην έρθει για φαγητό στο σπίτι, μόνο αν τον έχουν απαγάγει.

Πλάκα πλάκα πρώτη φορά στα χρονικά σπάει το "πρωτόκολλο".

-Πού λες να είναι; -Πάντως, όχι εκεί που πάει το μυαλό σου.

Τίποτα δεν μου προκαλεί έκπληξη πια.

Τώρα ν' άνοιγε η πόρτα και να 'μπαινε με τον γιο της αλληνής δεν θα μου 'κανε εντύπωση.

Δεν θέλω να το γεννήσω. (μουσική μυστηρίου)

Τι λόγια είναι αυτά;

Έχουν τρελαθεί οι ορμόνες σου, μου φαίνεται, και δεν ξέρεις τι λες.

Μια χαρά ξέρω τι λέω.

Υπάρχει πιθανότητα να μην είναι αγόρι. Μικρή, αλλά υπάρχει.

Ωραία, και; Ας είναι κορίτσι. Χάλασε ο κόσμος; Δεν θα πεθάνουμε κιόλας.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

Έλα, Βλαδίμηρε. Τι έγινε;

Ωχ, τι λες, ρε 'συ;

Και; Είδες τίποτα;

Οι κάμερες δεν πιάσανε κάτι;

Οκέι. Έρχομαι, σου λέω.

Τι έγινε;

Χτύπησε ο συναγερμός, αλλά δεν είδανε τίποτα.

-Λες να μπήκε κάποιος στο εργοστάσιο; -Πάρε την αστυνομία.

Κι άλλες φορές πήραμε κι ήρθανε τσάμπα. Μπορεί να 'ναι καμιά γάτα.

Άσε να τσεκάρω καλά πρώτα τι γράψανε οι κάμερες.

Να μας πάρεις να μας πεις τι έγινε.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας, τέλος μουσικής)

Έστειλα μήνυμα και στην Αρετή, αλλά έμεινε αδιάβαστο.

Εντάξει, πρώτο βράδυ με το παιδί στο σπίτι.

Λογικά θα κοιμήθηκε. Θα της βγήκε όλη η κούραση.

Ναι, απλά, ήθελα να 'ναι κι εκείνη εδώ να τ' ακούσει από πρώτο χέρι.

Γιατί αυτό που μου συνέβη... Ρε 'συ, πραγματικά, μόνο στις ταινίες.

-Για πες. -Είχα ένα ραντεβού πριν για φαγητό.

Με κάλεσε κάποιος για δείπνο. Τέλος πάντων, εγώ δεν έφαγα τίποτα,

-γιατί με το που τον είδα μου κόπηκε η όρεξη. -Μέσω Λαμίας, θα το πας;

-Πες με ποιον συναντήθηκες. -Πάλι καλά που κάθεσαι...

-για να μην σωριαστείς και γίνουμε ρεζίλι. -Χάρη;

(απαλή μουσική υπόκρουση)

-Είσαι έτοιμη; -Λέγε, μωρέ.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Με τον Πέτρο Νταγιάννο.

-Τον πεθερό της Αρετής; -Μμ.

-Τι σε ήθελε; -Μου έκανε κάποιες ερωτήσεις.

-Ήθελε να μάθει πληροφορίες για τη ζωή της. -Γιατί;

Για ν' αποκαταστήσει τη σχέση του με την Αρετή.

-Έτσι είπε. -Καλά, δουλευόμαστε και μεταξύ μας τώρα;

Αφού η γυναίκα του μιλάει με την Αρετή, τι σε ήθελε εσένα;

Ο κύριος Πονηρίδης ήθελε να με ψαρέψει.

Να μάθει γιατί δεν δέχτηκε τα λεφτά που της πρόσφερε,

αν έχει ξαναφτιάξει τη ζωή της, τέτοια πράγματα.

Και τι τον ενδιαφέρουν όλα αυτά;

Μάλλον ήθελε να δει αν αξίζει σαν άνθρωπος. Εγώ αυτό κατάλαβα.

Καλά, πάμε καλά τώρα; Ότι τι, προσεγγίζει τους φίλους της

για να δει αν αξίζει να την εμπιστευτεί; Τι άνθρωπος είναι αυτός, ρε 'συ;

Όταν το μάθει η Αρετή αυτό... (ειρωνικό γελάκι Χάρη)

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Ωω! Καλώς τα δέχτηκες.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Πάρη; Γύρισες, ρε φερέγγυε;

-Εσύ δεν έλεγες ότι θα 'μενες στο νησί; -Το νησί είναι καλό μόνο το καλοκαίρι.

Τόσο καιρό εκεί κουράστηκα, άρχισα να φρικάρω.

-Τα μάζεψα, λοιπόν, και να 'μαι. -Είσαι παιδί της πόλης, αγόρι μου, τελικά.

Είμαι. Βότκα;

Καλά, θα κάτσω να δω αν περιμένει παρέα. Μην πάω και σπάσω τα μούτρα μου.

(τέλος μουσικής υπόκρουσης)

Πρώτη φορά κινδυνεύει η σχέση μου με τον Σταύρο τόσο πολύ.

(Μαργαρίτα) Τόσο σοβαρό είναι αυτό που συμβαίνει;

Εσείς οι δυο πάντα βρίσκατε μια λύση.

Άμα δεν κάνει πίσω αυτός αυτή τη φορά, δεν πρόκειται να τα ξαναβρούμε.

Εσείς δηλαδή αποκλείεται να υποχωρήσετε;

(μελαγχολική μουσική, αναστεναγμός Οδυσσέα)

Δεν μπορώ.

(συνέχεια μουσικής)

Είναι ζήτημα καρδιάς, ε;

(συνέχεια μουσικής)

Θέλουμε κι οι δύο την ίδια γυναίκα.

(συνέχεια μουσικής)

Είμαστε και οι δύο ερωτευμένοι μαζί της.

(συνέχεια μουσικής)

Εκείνη;

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(απαλή μουσική)

Κάτι έχεις εσύ απόψε. Τι τρέχει;

Είχα πολύ δύσκολη μέρα κι απ' ό,τι φαίνεται η αυριανή θα είναι δυσκολότερη.

Έτσι είπα να 'ρθω να πιω ένα ποτό και να ξορκίσω τα διαόλια που έχω στο κεφάλι μου.

Το μόνο που θα σου κάνει το ποτό είναι τα διαόλια που έχεις μες στο κεφάλι σου

να βγάλουν κι άλλα κέρατα.

Τι είπες τώρα, ρε φιλόσοφε; (γελάκι)

Τι να σου κάνω; Έχω χάσει τη φόρμα μου.

(Πάρης) Το νησί με απορύθμισε.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

-Θα πάω. -Ναι, μην το λες, όμως, και δεν το κάνεις.

-Εσύ; -Εγώ θα φύγω, γιατί είμαι χώμα.

-(Χάρης) Τον λογαριασμό τον έχω κανονίσει. -Να σου πω, πώς είμαι;

Είσαι κούκλα, ναι; (φιλί)

-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

-Καλησπέρα. -Ελένη; Πώς κι από 'δω;

Ήμουν με τον κολλητό μου, σε είδα και είπα να πω "γεια".

Ωραία, κερνάω ποτό κι εσένα και τον κολλητό εννοείται.

-Έφυγε. Ήταν κουρασμένος. -Ωραία, τότε μόνο εσένα.

-Τι θα πιεις; -Ουίσκι.

-Πάρη, θα βάλεις ένα ουίσκι στη φίλη μου; -(Πάρης) Ναι, αμέσως.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Τι έχεις σήμερα; Δεν φαίνεσαι πολύ καλά.

-Δεν είμαι. -Άρα μήπως να σ' αφήσω μόνο σου καλύτερα;

Πού ξέρεις;

Μπορεί να είσαι η παρέα που χρειάζομαι απόψε.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Ευχαριστώ.

(τσούγκρισμα)

(συνέχεια και τέλος μουσικής υπόκρουσης)

Έχω κάνει πολλά λάθη, πάρα πολλά.

Λάθη; Και ποιος δεν έχει κάνει λάθη;

Τα δικά μου είναι ασυγχώρητα.

Δεν ξέρω αν ποτέ με συγχωρέσει.

Άμα κι εκείνη όπως εσείς...

Όποιος αγαπά, συγχωρεί.

Και γιατί να αγαπήσει εμένα; Και να μην αγαπήσει τον Σταύρο;

Αυτός είναι θετικός άνθρωπος.

(Οδυσσέας) Έναν τέτοιο άντρα χρειάζεται.

-Έχει περάσει πολλά. -Μπράβο ο Σταύρος!

(Μαργ.) Εγώ πιστεύω ότι μπορείτε να στηρίξετε μια γυναίκα πολύ περισσότερο απ' αυτόν.

Όχι. Εγώ...

της έχω φερθεί πολύ άσχημα.

Της έχω μιλήσει απότομα, την έχω προσβάλει.

Αυτός είναι πάντα ευγενικός μαζί της.

Ναι, αλλά την αγαπάει;

-Σίγουρα του αρέσει. -Την αγαπάει όμως;

Σίγουρα την εκτιμάει.

Αλλά δεν ξέρω αν είναι ερωτευμένος μαζί της.

Εσείς; Είστε ερωτευμένος;

(μελαγχολική μουσική)

(σαρκαστικά) Εγώ;

(αναστενάζοντας) Εγώ... Εγώ πιστεύω πως αυτή η γυναίκα είναι για μένα.

Και παρότι όλα είναι εναντίον μας,

(συνέχεια μουσικής)

πιστεύω πως κι αυτή κάτι νιώθει για μένα.

(συνέχεια μουσικής)

Ή...

έτσι θέλω να πιστεύω.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Θέλεις παρέα; -Δεν κοιμάσαι; Κάτσε.

(αναστεναγμός)

Σας χάζευα που κοιμόσασταν πριν αγκαλιά.

Να είσαι δίπλα στο παιδί σου.

Δεν υπάρχει πιο γλυκός ύπνος.

Αλήθεια είναι. Έτσι ένιωθα κι εγώ.

Απλώς, κάποια στιγμή είδα ένα όνειρο.

-Είδες εφιάλτη; -Μμ.

(Τάνια) Κι εγώ από εφιάλτη ξύπνησα.

Μόνο που εγώ το παθαίνω κάθε φορά που πέφτω να κοιμηθώ.

Το σήκωσα από την καρέκλα του για να καθίσω να ταΐσω τη μάνα μου.

Και το έβαλα να κάτσει στον θάνατο.

Είχαμε πάει στα μέρη μου, στην Αρμενία.

-Πού ζούσατε τότε; -Εδώ.

Από το '15 ζούμε εδώ.

(Τάνια) Είχε αρρωστήσει βαριά η μάνα μου και πήγαμε να τη δούμε.

Δυο χρόνια πριν.

Ξεσπάσανε τα γεγονότα με τους Αζέρους στο Ναγκόρνο

και χτυπήθηκε το σπίτι μας.

Και χτύπησαν εκεί ακριβώς όπου το έβαλα να κάτσει.

(δραματική μουσική)

(αναστεναγμός)

'Ήταν ένα αγγελούδι.

Μπροστά στα μάτια μου.

(συνέχεια μουσικής)

Κι από τότε, κάθε βράδυ έρχεται στον ύπνο μου.

"Γιατί μ' έβαλες να κάτσω εκεί μαμά;"

(Τάνια) Αυτό μου λέει.

Ανοίγω το στόμα μου για να του πω

"Συγγνώμη",

αλλά δεν βγαίνει η φωνή μου. Προσπαθώ να μιλήσω και δεν μπορώ.

(αναστεναγμός Τάνιας)

Και μετά ξυπνάω.

Γι' αυτό σου λέω. Ξέρω πώς είναι.

Ο ύπνος είναι δικαστής. Έρχεται για να σε τιμωρήσει.

-Δεν φταις εσύ. -Τι σημασία έχει;

(Αρετή) Ίσως απλώς κάποια πράγματα

γίνονται, επειδή είναι προορισμένα να γίνουν.

Δεν ήταν αυτή η μοίρα του παιδιού μου.

(Τάνια) Κανενός παιδιού.

Δική μου ήταν η καρέκλα αυτή.

(συνέχεια μουσικής)

(Τάνια) Εσύ, όμως, γιατί να βλέπεις εφιάλτες;

Εσύ το έσωσες το παιδί σου.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(τσούγκρισμα)

Ω, ρε φίλε!

Ποτό, αραλίκι και καλή παρέα. Αυτή είναι η ζωή!

-Όχι να ξυπνάς κάθε πρωί να χτυπάς κάρτα. -Ε, τι να κάνουμε, ρε φιλαράκι;

Δεν είχαμε όλοι την τύχη να 'χουμε πατέρα τον Μάξιμο σαν κι εσένα.

Όλοι στο χωριό λένε ότι ο πατέρας σου με τις γνωριμίες που έχει

κάποια στιγμή θα γίνει πολιτικός σίγουρα.

Ξέρει πολλούς πολιτικούς ο πατέρας μου.

Κι άμα χρειαστεί, τους βοηθάει και λίγο.

Λέγε, ρε. Τους βοηθάει; Δηλαδή;

Έλα, ρε Άλκη. Μην τα ρωτάς αυτά, δεν λέγονται.

Να ξέρεις πως άμα βρεθείς ποτέ σε μπλέξιμο, πάντως, ο πατέρας μου θα καθαρίσει.

Για πες τώρα. Κάνα γκομενάκι παίζει;

Ναι, μωρέ, κάτι παίζει. Είναι μία στη δουλειά.

Ε, και, έχει προχωρήσει η φάση;

-Τι περιμένεις, ρε; Όρμα. -Πώς να σ' το πω, ρε φίλε;

Τη γουστάρω. Το πάω σιγά σιγά. Δεν είναι όποια κι όποια.

Σοβαρή, μετρημένη.

(ήχος αυτοκινήτων)

(τσούγκρισμα)

Γίναμε με τα σφηνάκια...

-Πάμε τώρα να βρούμε το μωρό στο Γρανάζι. -(γέλιο Άλκη) Φύγαμε.

(ήχος κυμάτων)

Αυτό είναι όλο. Δεν το λες και τεράστιο.

Καλά, δεν το λες και μικρό.

Υπέροχα είναι.

Και θυμάμαι που μου είχες πει ότι φέρνεις μόνο τους φίλους σου εδώ,

οπότε ευχαριστώ.

Εμφανίστηκες την ώρα που χρειαζόμουν παρέα.

Κι αυτό ήταν σαν δώρο για μένα. Να μην σ' τ' ανταποδώσω;

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να σε ξεναγήσω στο πλωτό μου καταφύγιο.

Μαγικό είναι το καταφύγιό σου.

Εκτός κι αν φυσήξει πουνέντης, γιατί τότε πάει περίπατο η νυχτερινή ρομαντζάδα.

Ξέρεις, αρχίζουν και τρεμοπαίζουν όλα, σχοινιά, κατάρτια.

Βέβαια, εμένα στ' αυτιά μου είναι σαν μουσική.

Καλύτερα σε βλέπω πάντως. Και χαίρομαι.

Πέρασα μια δύσκολη μέρα. Κι εσύ κατάφερες και μου 'φτιαξες τη διάθεση.

Και το να μπορείς να παίρνεις το βάρος από τους ώμους κάποιου

είναι χάρισμα. Δεν το έχουν πολλοί.

Όποτε έχεις τις μαύρες σου, λοιπόν, και με χρειάζεσαι

με μεγάλη μου χαρά.

Πάω να βάλω κάτι να πιούμε.

Λοιπόν, λύσαμε, πού πάμε;

Πας καλά, ρε; (μουσική έντασης)

Γι' αυτό δεν ήθελες να μου δανείσεις το σκάφος;

Ελένη από 'δω ο αδερφός μου ο Πωλ, Πωλ, η Ελένη.

-Γεια σου, Ελένη. -Χάρηκα.

-Παρομοίως. Ύδρα ή Σπέτσες; -Την όρεξή σου έχουμε, νομίζεις;

Τόσα χρόνια, λοιπόν, δεν αξίζω να πάμε για ένα ποτάκι στην Ύδρα;

-Πάμε όλοι παρεούλα, δεν με χαλάει. -Τελείωνε, ρε, τώρα.

Είναι ύφος αυτό να μου μιλάς μπροστά στην κοπέλα;

Θα νομίζει ότι είμαστε σφαγμένοι. Μια χαρά αγαπημένα αδέρφια είμαστε κατά βάθος.

Ελένη, σου ζητώ συγγνώμη, αλλά θα πρέπει να το κανονίσουμε για κάποιο άλλο βράδυ,

γιατί, βλέπεις, ο κύριος, ήθελε να έρθει απόψε απρόσκλητος.

Μην ανησυχείς. Ούτως ή άλλως, ετοιμαζόμουν κι εγώ να φύγω.

Χρειάζομαι πρόσκληση για να 'ρθω στο σκάφος του αδερφού μου;

-Τι πράγματα είναι αυτά; -Και πάλι σου ζητώ συγγνώμη.

Πήγαινε την Ελένη με τ' αμάξι να πάρει ταξί και μετά μην κάνεις τον κόπο να ξανάρθεις.

Κρυάδες.

Σ' ευχαριστώ πολύ πάντως. Πέρασα πολύ όμορφα.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(τέλος μουσικής)

-Αργήσατε. Να σας σερβίρω; -Όχι, έχω φάει. Σ' ευχαριστώ.

Πάρ' και τα κλειδιά. (χτυπάει το κινητό)

Έλα, ρε συμβολαιογράφε.

Σου έστειλα τη φωτοτυπία της ταυτότητας.

Α, της Μαρίκας θες. Καλά, θα της πω να μου τη δώσει, θα τη φωτογραφίσω και θα τη στείλω.

-Έλα, καληνύχτα. -Η κυρία έχει ξαπλώσει.

-Σας περίμενε, πήγε πάνω... -Θα ερχόμουν νωρίτερα, αλλά είχα να περάσω...

-Νόμιζα ότι γύρισε ο Σάββας. -Ο Σάββας; Γιατί, πού πήγε;

Στην εταιρία. Τον ειδοποιήσανε ότι χτύπησε ο συναγερμός.

-Χτύπησε ο συναγερμός; -Ναι, τον πήρανε τηλέφωνο κι έφυγε.

-(Άσπα) Έχει κάμποση ώρα. -Ποιος τον πήρε τηλέφωνο;

-Ο φύλακας, ο Βλαδίμηρος. -Να σας φέρω κάτι;

Ένα λικέρ πικραμύγδαλο θέλω να χωνέψω.

-Αυτά παθαίνω όταν τρώω έξω. -Πού έφαγες;

Είχα ένα επαγγελματικό δείπνο. Κάτσε να πάρω στην εταιρία να δω τι έγινε.

(μουγκρητά πάθους Μίνας)

Πρέπει να περιμένω να ξημερώσει για να χαρώ το κορμάκι σου;

-Αυτό είναι μαρτύριο. -Ούτε εγώ αντέχω να περιμένω μωρό μου.

Πήγαινε σπίτι και περίμενέ με.

Θα βγω να κάνω το πρώτο πρόγραμμα

και μόλις τελειώσει

θε έρθω να σε βρω. Θα βρω κάτι,

ότι ζαλίζομαι, ότι μ' έπιασε το στομάχι μου, κάτι.

Θα περάσουμε όλη την υπόλοιπη βραδιά μαζί; Αυτό μου λες;

-Δεν θες; -Σαν τρελός.

Αλλά δεν χρειάζεται να φύγω.

Θα κάτσω εδώ να περιμένω. Να δω το πρόγραμμά σου, να σε χαρώ.

Και μετά φεύγουμε μαζί.

Εντάξει, αλλά με προσοχή. Μην με δει κανείς να μπαίνω στ' αυτοκίνητό σου.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

Ο πατέρας μου. (χτυπάει το κινητό)

Πάω έξω, μην ακούσει τα τραγούδια και καταλάβει. (χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό, αναστεναγμός Μίνας)

(χτυπάει το κινητό)

(τρίξιμο πόρτας)

(χτυπάει το κινητό)

Έλα.

-Χτύπησε ο συναγερμός. -Περίμενε, δεν σ' ακούω.

Πήρα την ασφάλεια και μου 'πανε δεν έγινε τίποτα τέτοιο.

Ο Βλαδίμηρος, που με πήρε, μου τα γύρισε.

Μάλλον δεν ήταν τίποτα, είπε. Ψιλοπιωμένος μου φάνηκε, μύριζε το χνώτο του.

-Και πού είσαι τώρα; -Στον δρόμο, έρχομαι σπίτι.

Καλά. (μουσική μυστηρίου)

Πάλι θα τ' αφήσεις μόνο του το κοριτσάκι σου;

Δεν περίμενα ότι θα το έψαχνε. Κι άλλες φορές έχει χτυπήσει ο συναγερμός

κι όλο σ' εμένα έλεγε ν' ασχοληθώ.

Ένα για τον δρόμο.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε μουσική σειράς)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. Πώς κι από 'δω; -Κάτι μου έλεγε ότι θα σε έβρισκα εδώ.

(κελαηδήματα, καλπασμός)

Ήρθα να μάθω γιατί φέρθηκες με τόση αγένεια χθες το βράδυ.

Είχαμε καλεσμένους στο σπίτι και σηκώθηκες κι έφυγες από το τραπέζι.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, έφυγες κι από το σπίτι χωρίς να πεις ούτε μία λέξη.

Ωραία, θα ζητήσω συγγνώμη κι από τη θεία την Αννέζα και από τον Πωλ.

Ποσώς με ενδιαφέρει για τον Πωλ

κι η αδερφή μου δεν πρόκειται να σε παρεξηγήσει.

Τότε, γιατί έκανες τόσο δρόμο κι ήρθες μέχρι εδώ;

Για να μου πεις ότι σε απογοήτευσε η συμπεριφορά μου;

-Για τους τρόπους μου; -Διακρίνω μία επιθετικότητα, γιε μου.

Συνήθως αυτό το κάνεις όταν θέλεις να ξεφύγεις από συζητήσεις

που δεν θέλεις να κάνεις.

Ωραία. Λοιπόν, ακούω.

Παρατηρώ τώρα τελευταία μία κόντρα ανάμεσα σ' εσένα και στον Σταύρο.

Και μην μου πεις ότι δεν υπάρχει. Σε ξέρω πολύ καλύτερα απ' όσο νομίζεις.

Και παλιότερα υπήρχαν προστριβές ανάμεσά μας, αλλά αυτό δεν επηρέασε τη σχέση μας.

Ναι, αλλά παλιότερα οι κόντρες σας αφορούσαν μόνο τα επαγγελματικά.

Μην ανακατεύεσαι σε πράγματα που δεν σε αφορούν.

Δεν με αφορούν; (μουσική έντασης)

Ό, τι επηρεάζει την εταιρία μας, γιε μου, με αφορά.

(Κατερίνη) Η κόντρα σας έχει σχέση με μία γυναίκα. Έτσι δεν είναι;

Με την Αρετή Τριανταφύλλου. Έλα, παραδέξου το.

Κανείς δεν ασχολείται με την Τριανταφύλλου, μάνα. Μόνο εσύ.

Λοιπόν, φεύγω, γιατί πρέπει να πάω στη δουλειά.

(συνέχεια μουσικής)

-Καλημέρα. -Καλημέρα. Έμαθες για την Ευθυμίου;

-Σου 'πε ο κύριος Χαριτάκης; -Όχι.

Θα σου πει σύντομα. Θέλουν, απ' ό,τι κατάλαβα, να την πάνε σ' άλλο πόστο.

Δηλαδή;

Θα κάνει επαφές με συμβολαιογραφεία, θα συναντάει πελάτες,

-θα πηγαίνει στα επιμελητήρια. -Δεν θα της αρέσει καθόλου αυτό.

Ας πρόσεχε κι αυτή όμως.

-Είναι σίγουρο αυτό; -Το είδα στις σημειώσεις του.

-Τώρα, αν αλλάξει γνώμη, αυτό δεν το ξέρω. -Μάλιστα.

-Τώρα είμαι ή δεν είμαι γκαντέμω; -Αχ, σταμάτα με τα μοιρολατρικά σου, έλα.

Απάνω που 'χαμε έρθει κοντά και μιλούσαμε τι ωραία

ξαφνικά σκάει μύτη ο αδερφός του και γίνονται μύλος.

Τώρα με λες ή δεν με λες γκαντέμω; Ο νόμος του Μέρφι για μένα γράφτηκε.

-Δεν θυμάμαι και πώς το λέει ακριβώς. -Ό, τι είναι να πάει στραβά, θα πάει στραβά.

Αυτό ακριβώς. Για μένα γράφτηκε.

-Σε ζάλισα τώρα με τα δικά μου, ε; -Όχι.

Δεν μπορώ να βγάλω απ' το μυαλό μου αυτό που μου 'πες πριν.

Για τον Χάρη και τον Νταγιάννο. Τι μπορεί να θέλει ο Νταγιάννος απ' τον Χάρη;

Δεν βγάζει νόημα.

Έβγαλα λαβράκι χθες.

-Μεγάλο λαβράκι, ούτε που το περίμενα. -Μμ; Για πες.

Υπάρχει άκρη μες στην Ergan και δεν είχαμε ιδέα.

(βήματα)

Απ' αυτό το κέικ να φάτε. Ανακάλυψα ένα φοβερό ζαχαροπλαστείο.

Είναι καλύτερο απ' αυτό που φτιάχνουμε με την Ιουλία.

Σώπα!

Αδιάβαστη θα πάει η μεγάλη στο σχολείο σήμερα.

Δύο ασκήσεις είχε να κάνει στα μαθηματικά, δεν έκανε τίποτα.

-Τι λέει η μάνα σου; -Με πονούσε το κεφάλι μου.

Ψέματα λέει. Έβλεπε παιδικά.

-Αριστούργημα είναι αυτό. -Είδες;

Πωω!

Πάω να φέρω και το γαλακτομπούρεκο. Θα χαλάσει τρίτη μέρα στο ψυγείο.

Ε, όχι. Πόσα γλυκά θα φάμε πια;

Όχι, φέρ' το. Θα το φάω με τις ελιές.

Πιάσε, αγάπη μου, τις ελιές.

Όταν ήταν έγκυος στη Μαρία ήθελε να τρώει λουκουμάδες με παϊδάκια.

Το θυμάστε ή το ξεχάσατε;

-Αυτό είναι το κοκαλάκι μου; -Μου το 'χες χαρίσει. Το ξέχασες;

Όχι!

Επ επ! Πετρίνα, σε παρακαλώ. (τσιρίδα Μαρίας)

-Κορίτσια! -Έλα, έι, έι, ησυχία.

(Νταγιάννος) Το κεφάλι μου πρωινιάτικα.

Πριν φύγω για την εταιρία σε θέλω, να σου πω κάτι.

-Για ποιο πράγμα; -Για το σπίτι που χτύπησα στον πλειστηριασμό.

(μουσική έντασης)

Όχι τώρα, μετά. (εναλλαγή σε απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Τώρα ερχόμουν να σε ξυπνήσω. Είναι όλοι στο τραπέζι και σε περιμένουν.

-Ο Σάββας δεν έφυγε; -Κάτω είναι κι αυτός.

Ξέρεις τι ώρα γύρισε χθες;

Ξέρω πως είχε πάει στην εταιρία, γιατί χτύπησε ο συναγερμός.

-Χτύπησε ο συναγερμός. -Νωρίς έφυγε.

Τώρα, τι ώρα γύρισε δεν τον πήρα χαμπάρι.

Κοιμόμουνα.

-Μου 'φτιαξες τη μέρα. -Σου 'φτιαξα τη μέρα;

Εσύ έφτιαξες την δική μου.

Λοιπόν, πάω να ετοιμαστώ να μην με περιμένουν κιόλας.

(συνέχεια μουσικής)

(αναστεναγμός χαράς, κλείσιμο πόρτας)

(τέλος μουσικής)

Θέλω να περάσεις αργότερα από το εργοστάσιο

να πάμε μαζί στον συμβολαιογράφο να υπογράψουμε.

Θέλω αυτή η δωρεά να γίνει κι απ' τους δυο μας.

Πήγα χθες από 'κει και κανόνισα τις λεπτομέρειες.

Το συζητήσαμε αυτό το θέμα και σ' το ξέκοψα.

Τι νομίζεις ότι θα καταφέρεις; Ότι θα κερδίσεις την εύνοια της Αρετής;

Εμένα λες πεισματάρη, αλλά εσύ είσαι χειρότερη.

Όταν είχε ανάγκη τα χρήματα δεν της τα έδωσες.

Σταμάτα πια να μου το χτυπάς συνέχεια. Δεν πήγα τα χρήματα στην ώρα τους, το ξέρω.

Το θέμα αυτό τελείωσε. Μια ζωή αυτό θα συζητάμε;

Αν είχε πεθάνει τότε το παιδί, ούτε ζωγραφιστή δεν θα μ' έβλεπες ξανά.

Το ξέρω.

Κι αυτό με κάνει να νιώθω ακόμα χειρότερα.

Τι βλέμμα είναι αυτό τώρα;

Πού ακριβώς αποσκοπεί όλο αυτό, Πέτρο;

Κατάλαβα τι έχω κάνει λάθος και θέλω να το διορθώσω.

Έστω κι αργά. Βαρέθηκα πια να παριστάνω τον αγριάνθρωπο.

-Κι είπες να τους πάρεις ένα σπίτι. -Μαζί θα το πάρουμε.

Από 'δω και πέρα θέλω να 'χουμε κοινή γραμμή.

Θέλω να δείχνουμε μονιασμένοι. Κι όχι μόνο να δείχνουμε. Να είμαστε.

Εσύ δεν ήθελες το παιδί ούτε καν να έρθει σπίτι.

Στο σπίτι του πατέρα του. Και τώρα μου τα γυρνάς όλα τούμπα;

Σταμάτα να τα ψειρίζεις συνέχεια. Τα πράγματα είναι πιο απλά απ' όσο νομίζεις.

Ό, τι είναι να κάνεις θα το κάνεις μόνος σου. Κι όχι έτσι.

Θα γνωρίσεις πρώτα το παιδί. Πρέπει να του δείξεις ότι έχεις μετανιώσει.

Καλά, καλά, καλά, καλά.

-Τι λένε τόση ώρα εκεί μέσα; -Τον κατάφερε, τελικά.

Ο Νταγιάννος παριστάνει τ' αφεντικό εδώ μέσα, αλλά τελικά η Μαρίκα κάνει κουμάντο.

(αναστεναγμός) Να δεις που τον έπεισε να δεχτεί τον γιο της Αρετής.

(μουσική έντασης)

Καλημέρα.

Είστε το πιο ευτυχισμένο ζευγάρι που ξέρω.

Τι με κοιτάτε έτσι; Μ' όλα αυτά που βλέπω εκεί έξω, δεν γίνεται να μην το πω.

(συνέχεια μουσικής)

Θα κάνεις αυτό που σου λέω, τ' ακούς;

Αλλιώς εμένα ξέχασέ με. Και η ευθύνη θα 'ναι όλη δική σου.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Είχες δύσκολο βράδυ χθες και είπα να σου φέρω έναν καφέ.

Ευχαριστώ, Ελένη. Αυτό ακριβώς χρειαζόμουν τώρα.

-Κοιμήθηκες αργά, ε; -(Σταύρος) Μμ.

Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη που σε φόρτωσα στον αδερφό μου,

αλλά ήταν ο μόνος τρόπος για να τον διώξω.

Κι η αλήθεια μεταξύ μας είναι ότι δεν τον θέλω στο σκάφος καθόλου.

Εντάξει, θα 'χεις τους λόγους σου.

-Ελπίζω να ήταν κόσμιος μαζί σου. -Ευγενέστατος.

Προσφέρθηκε να με πάει και σπίτι, αλλά εγώ επέλεξα να πάρω ταξί.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

-Μόλις μίλησα με τον Φιλίππου. -Πώς είναι;

Πολύ καλύτερα. Θέλει να γυρίσει στην εταιρία.

Επιμένει μάλιστα να πάει στην Κύπρο για την επίβλεψη του έργου.

-Πότε πρόλαβε να γίνει καλά; -Ένα κάταγμα ήταν.

-Με τη μπότα είναι. Δεν τον ξέρεις; -Ξέρω και την αγαπημένη του φράση.

"Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει". Κα το λέει και με περηφάνια.

Εγώ, πάντως, μίλησα μαζί του χθες και είπε ότι θέλει να μου στείλει σχέδια.

Σιγά να μην τα στείλει. Παιδί μου, τον έχει πιάσει ανασφάλεια

ότι θα του πάρει κάποιος άλλος τη δουλειά. Γι' αυτό καθυστερεί να την παραδώσει.

-Κάνει διορθώσεις, τάχα μου. -Μήπως πρέπει να πάτε να τον δείτε;

Δεν είναι κακή ιδέα.

Θα πάρω την Αρετή, που της έχει αδυναμία, και θα το κάνουμε να φανεί σαν επίσκεψη.

-Και δεν θα το καταλάβει λες; -(Ανταίος) Όχι, καλέ.

Με το που δει την Αρετή θα τα ξεχάσει όλα.

-Ο Οδυσσέας έχει έρθει; -Ε...

Ισχύει αυτό που είδα στις σημειώσεις σας για την Ευθυμίου;

Ναι, πρέπει να κάνω μια κουβέντα μαζί της.

Το καλύτερο που έχω να της προτείνω είναι να γίνει βοηθός ή της Αρετής ή της Ελένης.

-Κι αν δεν συμφωνήσει; -Τότε ν' αναλάβει τα συμβόλαια.

Ή το Επιμελητήριο. Είναι κι αυτό μια υπεύθυνη θέση.

Ο Φιλίππου τα έκανε χρόνια αυτά. Μην σου πω, ακόμα τα κάνει.

-Το θέμα είναι ποιος θα της το πει. -Αυτό θα το αναλάβω εγώ.

-Ο Σταύρος; -Δεν τον είδα.

-Εκτός κι αν ήρθε όσο είμαι εδώ. -Καλώς.

Ο Ανταίος σε χρησιμοποιεί, βέβαια, αλλά ο Φιλίππου χαρεί που θα σε δει.

Και θα σταματήσει να νιώθει ανασφάλεια μην χάσει το έργο.

Μα είναι δυνατόν να νιώθει ανασφάλεια ο Φιλίππου;

Μετά από τόσα χρόνια στην εταιρία;

Δεν έχει να κάνει με τα χρόνια στη δουλειά αυτό. Ούτε με τις ικανότητες.

Θέμα χαρακτήρα είναι. Ή το 'χεις ή δεν το 'χεις.

Από μέσα σε τρώει αυτό. Όσο και να την πολεμάς την ανασφάλεια

αυτή εκεί.

Τώρα μιλάς για τα επαγγελματικά του Φιλίππου ή μήπως μιλάς για τα προσωπικά σου;

Και για τα δύο μάλλον.

Έχεις αφήσει πολύ καιρό να σε τρώει όλο αυτό.

(Αρετή) Κάτι πρέπει να κάνεις.

-Μήπως να μιλήσεις με τον ψυχολόγο; -Ναι, κι εγώ το σκέφτηκα αυτό.

Όποτε τον παίρνω, βέβαια, τηλέφωνο και του λέω ότι θέλω να βρεθούμε

με ρωτάει έντρομος αν γύρισε η Μιρέλα.

Τακτοποιούσα προχθές τις ντουλάπες μου και βρήκα ένα κόκκινο μπλουζάκι της.

(Ελένη) Το αγαπημένο της χρώμα.

Το πέταξα κατευθείαν. Δεν ξέρω καν πώς είχε ξεμείνει εκεί μέσα.

(χτύπημα πόρτας)

-Καλημέρα. -(Ελένη) Καλημέρα.

Έχει προκύψει ένα θέμα και θέλω τη γνώμη σας.

Η Ευθυμίου έχει έρθει στην εταιρία

με φιλοδοξίες, αλλά η απόδοσή της δεν την ευνοεί.

Ανέλαβε να κάνει μια δουλειά και την έκανε λάθος.

Αυτό είναι αλήθεια.

Πιστεύω πως πρέπει να μάθει καλύτερα τη δουλειά

και γι' αυτό πρέπει να μαθητεύσει δίπλα σε κάποιον.

Μπορεί γι' αυτήν να φανεί υποβιβασμός αυτό,

αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να μείνει στην εταιρία.

Κι από 'μας τι θέλετε;

Ήθελα να σας ρωτήσω αν μία απ' τις δυο σας μπορεί να την πάρει ως βοηθό.

Εγώ δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν νομίζω ότι μπορώ να συνεργαστώ μαζί της.

Εγώ πιστεύω ότι θα μπορούσα να ξεκινήσω

μια δοκιμαστική συνεργασία μαζί της για κάποιο διάστημα δηλαδή

και να δούμε πώς θα πάει.

Ευχαριστώ. (απαλή μουσική)

(χτυπάει το σταθερό)

(χτυπάει το σταθερό)

Ναι;

(Ελένη) Εντάξει, έρχομαι.

Με θέλει ο κύριος Μακρυνιώτης.

(συνέχεια μουσικής)

Ψάχνω...

έναν τρόπο να αλλάξω αυτό που έχει "γράψει" μέσα σου.

Δεν νομίζω ότι είναι το κατάλληλο μέρος για να κάνουμε τέτοιες συζητήσεις.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας, τέλος μουσικής)

Τα City Perlaτα 20 επί 60 από 9,5 ευρώ, που τα είχε, τα πήγε στα 11.

Τι θα κάνουμε τώρα; Τόσες παραγγελίες έχουμε γι' αυτό το πλακάκι.

Πες στη Θεανώ να δω τις παραγγελίες.

Περίμενε.

Το πρωί ξεκίνησα να σου λέω για μια άκρη που βρήκα στην Ergan.

Δεν έχεις την περιέργεια να μάθεις;

Το ξέχασα.

Να μην νοιαστώ δηλαδή για τις τιμές και τους κωδικούς που αλλάζουν κάθε μέρα,

να 'χω τον νου μου σε κάτι που 'πες το πρωί.

Το γεγονός ότι μας πασάρανε τη δουλειά του Αβράμογλου,

επειδή αυτός χρωστάει στις τράπεζες και δεν μπορεί να εκτελωνίσει, δεν σημαίνει τίποτα.

Εμείς θέλουμε να μπούμε σε όσες περισσότερες δουλειές της Ergan γίνεται.

Νόμιζα ότι σ' ένοιαζε κι εσένα αυτό.

Θα μου πεις την άκρη, που βρήκες στην Ergan, να τελειώνουμε;

Πρώτα, όμως, θα μου πεις εσύ γιατί έστησες όλο αυτό το θέατρο χτες.

(μουσική έντασης)

Ρώτησα τους άντρες της ασφαλείας και δεν χτύπησε κανένας συναγερμός.

Κι ο Βλαδίμηρος δεν είχε πιει ούτε μπύρα.

(Νταγιάννος) Και δεν σου τηλεφώνησε.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

-Για μένα; -Για σένα. (αμήχανο γελάκι)

Και πού ξέρεις πώς τον πίνω;

Σ' άκουσα τις προάλλες που έδινες παραγγελία στο τηλέφωνο.

Έλα, δοκίμασε να μου πεις πώς σου φαίνεται.

Τώρα το ανακάλυψα αυτό το μαγαζί. Πολύ δυνατό χαρμάνι,

με κρατάει όλη μέρα στη σπίντα.

Καλός είναι. Τώρα, αν θα με κρατήσει στη "σπίντα" που λες κι εσύ,

θα φανεί στην πορεία.

Έτσι νομίζεις ότι θα πάρεις προαγωγή εσύ;

Με το να παραφυλάς έξω απ' το γραφείο του πατέρα μου για να πετάς τις "ιδεάρες" σου;

Έναν καφέ στη Θεανώ έφερα.

Πότε το ένα πρόσχημα, πότε το άλλο, συνέχεια έξω απ' το γραφείο του πατέρα μου τη στήνεις.

Γύρνα πίσω στη θέση σου μην σε γυρίσω εγώ στο Καρπερό.

Συγγνώμη, σε τσάντισε ο Νταγιάννος και ξεσπάς πάνω μου;

-Δεν είναι σωστό αυτό που κάνεις. Να μην σε ξαναδώ εδώ.

Κατάλαβες τι σου είπα; (μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πολύ με συγκινήσατε, βρε παιδιά, που ήρθατε να με δείτε.

Αλλά για να πω την αλήθεια,

θα περίμενα να είχαν έρθει και τ' αφεντικά να μ' επισκεφτούν.

Τι παράπονο είναι αυτό τώρα; Λες και δεν ξέρεις τι τρεχάματα έχουν!

Καλά, όχι ότι αξιώνω και ιδιαίτερη μεταχείριση.

Ο Οδυσσέας, αν δεν κάνω λάθος, που δεν κάνω, πήρε τον γιατρό και μιλήσανε.

Σιγά τη θυσία!

Εντάξει, ο Σταύρος με την Ελένη με πήραν κάποια τηλέφωνα, δεν μπορώ να πω.

Όλοι σας σκέφτονται στην εταιρία. Είστε απ' τα πιο παλιά στελέχη.

Εδώ με παίρνουνε από άλλες εταιρίες και μου λένε "αυτός ο παλιοκύπριος της Ergan, ο

(γελάκι Φιλίππου) ο Μαθουσάλας ο Φιλίππου ζει ακόμα;".

"Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει" να τους πεις. (γέλια Φιλίππου, Ανταίου)

Εμένα που με βλέπεις ενώνω την παλιά Ergan με την καινούρια.

Έχω ζήσει εκεί μέσα σημεία και τέρατα!

(γελάκι)

Α! Κουλουράκια να φάτε. Είναι καλύτερα απ' της Βουλγαρίας.

(γελάκι Φιλίππου)

Λοιπόν, άκου τι σκέφτηκα.

Αν είσαι σίγουρος ότι η επιστροφή σου στην Αθήνα είναι μόνιμη,

θα σου δώσω τα κλειδιά της γκαλερί.

Ν' αφιερώσω κι εγώ περισσότερο χρόνο στο Ίδρυμα.

Αυτό τώρα το συνεννοήθηκες με τον αδερφό μου;

Να με κρατάτε απασχολημένο εδώ μέσα για να μην μπλέκομαι στα πόδια του στην εταιρία;

Τι είν' αυτά που λες; Εσένα μια τέτοια δουλειά σου ταιριάζει.

Καλλιτέχνης είσαι. Τι να κάνεις στην κατασκευαστική;

Καλά, δεν είπα να πάω να ρίξω μπετά.

Αγάπη μου, η Ergan είναι μία εταιρία που χρόνια τώρα δουλεύει άψογα

με τη σφραγίδα του Οδυσσέα και του Σταύρου. Για ποιο λόγο να εμπλακείς κι εσύ;

Επειδή έχω ποσοστό μήπως;

Ο πατέρας δεν μου άφησε το είκοσι πέντε τοις εκατό, όπως θα όφειλε,

μου άφησε μόνο το δεκαπέντε. Αλλά ακόμα κι αυτό ποσοστό είναι.

Μου δίνει κάποια δικαιώματα.

Γιατί, αν δεν μου δίνει, να το πουλήσω. (μουσική έντασης)

Για μισό. Δηλαδή, συγγνώμη.

Βλέπεις όλο αυτό γύρω σου κι εσύ προτιμάς να δουλέψεις στην κατασκευαστική;

Και όταν μιλάς για δικαιώματα στην Ergan...

Μητέρα, δεν θα την κάνω μαζί σου αυτή την κουβέντα.

Θα την κάνω με τον Σταύρο.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Θέλετε να δω αν είναι διαθέσιμος ο κύριος Χαριτάκης;

(συνέχεια μουσικής)

(χτύπημα πόρτας)

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(τέλος μουσικής)

-Σε περίμενα. -Αν δεν έκανα κίνηση εγώ, εσύ...

δεν θα ερχόσουν ποτέ.

-Ήρθες εδώ για να μιλήσουμε. Έτσι δεν είναι; -(Σταύρος) Ναι.

Αλλά αυτή τη φορά θέλω να μιλήσουμε με ειλικρίνεια.

Κάθισε.

Να πεις στ' αφεντικά ότι τη δουλειά στην Κύπρο θα την αναλάβω εγώ.

Αλλιώς θα δημοσιοποιήσω την αυτοβιογραφία μου.

Ωχ, ωχ, ωχ. (γελάκι Φιλίππου)

Ελπίζω να μην την εννοείτε στα σοβαρά αυτή την απειλή.

Μην τον προκαλείς. Έχει άσους στο μανίκι.

Είπαμε, Μαθουσάλας. (γελάκι Φιλίππου)

Πάντως, αν έχετε εκκρεμότητες ακόμα με τα σχέδια,

και χρειάζεστε κάποια βοήθεια, εγώ μπορώ.

Σ' ευχαριστώ πολύ, είσαι χρυσό κορίτσι. Ας αφήσουμε όμως τα του γραφείου

να πάμε στα κοσμικά. Για πείτε μου

τι γίνεται με το ετήσιο παρτάκι; Προετοιμάζεστε;

Το έχουν αναλάβει η Ναυσικά κι η Ναταλία.

(Αρετή) Έλαβα κι εγώ ένα mail που λέει "Η Ergan γιορτάζει".

Αλλά σας βλέπω έτοιμο για πάρτι ακόμα δεν γίνατε καλά.

Πετάω τη σκούφια μου.

Αχ! Στα χρόνια που διοικούσαν οι πατεράδες των παιδιών

το πάρτι το ετήσιο γινόταν πάντα Κυριακή και τραβούσε ως το ξημέρωμα.

Κι αν δεν ήθελες να πας στη δουλειά τη Δευτέρα, δεν πήγαινες.

Βέβαια, αυτό σταμάτησε

όταν ξέσπασε το σκάνδαλο με τον πατέρα Χαριτάκη.

Η γιορτή διακόπηκε για κάποια χρόνια και την επαναφέρανε

-έτσι όπως είναι σήμερα, ξενέρωτη. -Τι σκάνδαλο;

Αχ, ας μην το συζητήσουμε αυτό τώρα, σε παρακαλώ.

Ε, σιγά τώρα κι εσύ! Λες κι είναι κρυφό!

(Φιλίππου) Στο κρεβάτι της πέθανε, από ανακοπή.

Τη γυναίκα του λυπήθηκα, που δεν είχε πρόσωπο να αντικρίσει την κοινωνία.

Πιο πολύ, όμως, τον Οδυσσέα.

Ήταν άγουρος ακόμα και του έπεσε αυτό το σκάνδαλο στους ώμους.

Πέρασε δύσκολα. (δραματική μουσική)

Μερικές πληγές δεν κλείνουνε.

Καμιά φορά, ακόμα και σήμερα, τον βλέπω που είναι έτσι αμίλητος και σκεπτικός.

Βαρύ το φορτίο που κουβαλάει. Τον έκανε σχεδόν μισάνθρωπο.

(συνέχεια μουσικής)

(Σταύρος) Γιατί θύμωσες και έσκισες την επιταγή;

Σου μίλησα για τα αισθήματα, που έχω για την Αρετή

κι εσύ, αντί να συμφωνήσεις, που έκανα μια κίνηση για να τη βοηθήσω

έστω και χωρίς την έγκριση της εταιρίας, έγινες θηρίο.

Δεν ήρθα εδώ για να βρω το δίκιο μου. Ξέρω πάρα πολύ καλά, Οδυσσέα, ότι έχω δίκιο.

Θέλω να μάθω επιτέλους τι σου συμβαίνει.

Κι αυτή τη φορά θέλω την αλήθεια.

(τέλος μουσικής)

(μουσική τίτλων τέλους)

Αποφασίσαμε ως εταιρία να σου προσφέρουμε κάτι.

(Σταύρος) Δες το ως bonus για την επιτυχία του έργου σου στην Κωνσταντινούπολη.

Ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν μπορώ να τη δεχτώ. Εσείς το ξέρετε ότι δεν τα χρειάζομαι πια.

-Εν τω μεταξύ, η Τριανταφύλλου ποια είναι; -Συνάδελφος, αρχιτέκτων.

Μάλλον αυτή ενδιαφέρει πιο πολύ τον Σταύρο.

(Σάββας) Να τα μαζέψεις και να φύγεις απ' το σπίτι.

Ο μισθός σου από 'δω μια χαρά φτάνει για να συντηρηθείς.

Λύσε μου μια απορία. Φιλάει το ίδιο καλά όσο τραγουδάει;

(συνέχεια μουσικής)

Νόμιζα ότι με προσλάβατε ως αρχιτέκτονα.

Ακριβώς. Γι' αυτό μίλησα και με την κυρία Τριανταφύλλου

-και δέχεται να γίνετε βοηθός της. -Εκείνη σας το ζήτησε;

Εγώ αποφασίζω ποιος έχει ποια θέση σ' αυτή την εταιρία.

Για την Ergan ήρθα να σε απασχολήσω.

-Πωλ, ποιος είναι αυτός ο Πωλ; Πωλ δεν είπε; -Ναι, Πωλ.

Δεν τολμούμε να πούμε αυτό που μας απασχολεί πραγματικά.

Κι αυτό είναι το δεκαπέντε τοις εκατό του Πωλ στην εταιρία.

Αυτό είναι πολύ σοβαρό θέμα.

Αν σκέφτεσαι να πουλήσεις το ποσοστό σου στην Ergan

-θα γίνει μεγάλος σεισμός στην αγορά. -Για τι ποσό μιλάμε;