Original subtitles

Σε παραδέχομαι, αλλά τελικά ο αγώνας δεν πήγε άδικα.

Βγήκατε νικητές και εσύ και το παιδί σου.

-Έχεις παιδί; -Ναι. Έχω.

-Τα έμαθαν όλα. -Πώς τα έμαθαν; Από πού;

Μία από τις διοργανώτριες της εκδήλωσης είναι η μητέρα του Χαριτάκη.

Ένας άνθρωπος, που έχει ανάγκη για δουλειά, πού βρίσκει διακόσια χιλιάρικα;

(Σταύρος)Τόσα χρήματα πού τα βρήκε;

Μιλήσαμε με τον γιατρό και μας είπε ότι έδωσες όλο το ποσό στον δότη.

Πού τα βρήκες τόσα λεφτά; Μιλάμε για εκατόν πενήντα χιλιάρικα εδώ.

(Σταύρος)Τουλάχιστον αισθάνεσαι λίγο άσχημα που της φερόσουν έτσι όλο αυτό το διάστημα;

Χειρότερα απ' όσο φαντάζεσαι.

-Φταίω κι εγώ. -Εσύ; Από πού κι ως πού εσύ;

Εγώ της είπα να πει ψέματα για την οικογενειακή της κατάσταση.

Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό απ' αυτό που έχετε στα χέρια σας, Σταύρο.

Την εταιρία μας.

Ο ξάδερφός σου φεύγει σε λίγο.

Τον βλέπω να νοιάζεται πολύ για την Αρετή.

(μουσική σειράς και τέλος)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

Τι θέλετε εσείς εδώ;

Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη.

Η συμπεριφορά μου ήταν απαράδεκτη.

Τι σας κάνει να μου ζητάτε συγγνώμη;

(Αρετή)Η περιπέτεια του γιου μου;

Αν ήρθατε εδώ, επειδή με λυπάστε, να ξέρετε ότι με κάνετε να νιώθω ακόμα χειρότερα.

Δεν σε λυπάμαι. Σε θαυμάζω

για τον αγώνα που δίνεις. Εγώ δεν ξέρω τι θα 'κανα στη θέση σου.

Μακάρι ποτέ κανείς να μην βρεθεί στη θέση μου.

Νιώθω απαίσια για την ανήθικη πρόταση που σου 'κανα.

-Δεν ξέρω τι ήθελα να αποδείξω. -"Να αποδείξετε"; Τι εννοείτε;

Άκου...

-Γνωρίζω γιατί ήθελες τα λεφτά. Το ξέρω. -Τι ξέρετε δηλαδή;

Ξέρω. (μουσική έντασης)

Πάμε κάπου να συζητήσουμε;

-Έχω καλέσει ταξί. -Θα σε πάω εγώ με τ' αυτοκίνητο.

-Σε παρακαλώ, πρέπει να σου εξηγήσω. -Δώσαμε μία υπόσχεση για εκείνη τη νύχτα.

Μην αναμοχλεύετε κάτι που πονάει τόσο πολύ.

(συνέχεια μουσικής)

(κινητήρας ταξί)

Γιατί δεν μου το είπες; Για το παιδί;

Για τα λεφτά, γιατί δεν μου το είπες;

Αφήστε με.

(συνέχεια μουσικής)

Θυμάστε πόσο προσβλητικός ήσασταν απέναντί μου;

Θυμάστε πόσο απαξιωτικά μου φερόσασταν μέχρι εκείνη τη στιγμή;

Συγγνώμη.

(συνέχεια μουσικής)

(παίρνει μπροστά ο κινητήρας του ταξί)

(συνέχεια μουσικής)

(κουδούνι)

(τέλος μουσικής)

(Μαργαρίτα)Καλημέρα, καλημέρα. Καλώς το μου.(γελάκι χαράς)

-Πώς έτσι, πρωί πρωί; -Ήρθα να δω τον Οδυσσέα.

Δεν έχω κλείσει μάτι όλη νύχτα. Άσ' τα, θα σ' τα πω άλλη ώρα.

(αναστεναγμός)Θα μου φτιάξεις ένα καφεδάκι τώρα; Δυνατό, απ' αυτόν τον ωραίο.

Ευχαρίστως, αλλά ο Οδυσσέας δεν είναι εδώ.

Τι "δεν είναι εδώ"; Τέτοια ώρα;

Μήπως δεν τη πέρασε εδώ τη νύχτα;

Πάω να φτιάξω τον καφέ.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

-Έλα. -Μόλις βρήκα το μήνυμά σου.

-Τι έγινε πάλι με τον Πωλ; -Ολονύχτια μάχη έδωσα με τον γιο σου.

Γιατί, βρε αγόρι μου; Αδέρφια είστε, ποιος ο λόγος;

Θέλει, λέει, τους ισολογισμούς των πέντε τελευταίων ετών,

γιατί του δίνουμε ψίχουλα για να ζει.

-Μα τι λες τώρα; -(Σταύρος)Κι όχι μόνο αυτό.

Λέει, θα βάλει και δικηγόρους να κάνουν έλεγχο στην Ergan.

Καλά, τι τον έπιασε ξαφνικά; Μήπως του είπες κι εσύ κάτι και...

Του είπα. Μου ζήτησε το σκάφος για μια βδομάδα και του αρνήθηκα.

Ή, λοιπόν, απ' αυτό τσαντίστηκε ή μας προετοιμάζει για κάτι άλλο.

-Άσε, θα του μιλήσω κι εγώ. -(Σταύρος)Κάν' το, μητέρα.

Είμαι έτοιμος να πάρω την πρώτη πτήση και να πάω στην Ολλανδία να τον "ισιώσω".

Μπορείς να ηρεμήσεις, σε παρακαλώ; Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει με τον Πωλ.

Εγώ ξέρεις τι πιστεύω; Ότι ο γιόκας σου

μπορεί να έμπλεξε περισσότερο από τις προηγούμενες φορές.

(Αννέζα)Μην βάζεις το κακό με το μυαλό σου.

-Μπορεί να ήταν νεύρα της στιγμής. -"Νεύρα της στιγμής", μάλιστα.

Εντάξει, μητέρα, σε χαιρετώ και τα λέμε από κοντά.

(αναστεναγμός και των δύο)

Να πάρω τηλέφωνο μήπως βρω τον Οδυσσέα;

Όχι, θα τον δω στην εταιρία. Μην είναι κάπου και του τη χαλάσουμε.

Κάτι ξέρεις εσύ και δεν μιλάς. (πονηρό γελάκι Μαργαρίτας)

(μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(αναστεναγμός)

(συνέχεια μουσικής)

(φλας μπακ)

-Γνωρίζω γιατί ήθελες τα λεφτά. Το ξέρω. -(Αρετή)Τι ξέρετε δηλαδή;

Το ξέρω. Νιώθω απαίσια.

Για μια νύχτα μαζί μου.

Για την ανήθικη πρόταση που σου 'κανα. (κλιμάκωση μουσικής)

Γιατί δεν μου το είπες; Για το παιδί;

Για τα λεφτά, γιατί δεν μου το είπες; Συγγνώμη.

(κλιμάκωση κι αποκλιμάκωση μουσικής)

Ο κύριος Ζαφειρίου σας περιμένει στο γραφείο του.

Ευχαριστώ πολύ. (τέλος μουσικής)

(βαθιά ανάσα)

(χτυπάει το κινητό)

-Ναι; -Είστε καλά;

-Καλά είμαι. Πες μου. -Πέρασε ο Σταύρος πρωί πρωί και σας γύρευε.

Πριν πέντε λεπτά έφυγε. Και με ανησύχησε λίγο.

-Τι ήθελε; -Μάλλον ήθελε να σας πει για τον αδερφό του.

Κάτι έγινε. Τον άκουσα που μίλαγε στο τηλέφωνο με τη μητέρα του.

Τσακώνονταν, λέει, τ' αδέρφια όλη νύχτα.

Θα τον δω σε λίγο στο γραφείο. Θα τα πούμε τ' απόγευμα.

Σάββα; Άντε, ξύπνα.

-Τι έγινε; -Σήμερα τίποτα.

Χτες πήγε να γίνει. Αλλά ευτυχώς η μάνα σου σε λυπήθηκε και δεν σε ξύπνησε.

-Δεν καταλαβαίνω, ρε Άσπα. -Χτες το βράδυ με πιάσανε κάτι πονάκια.

Ε, και νόμιζα ότι είχε έρθει η ώρα, αλλά ευτυχώς δεν ήταν τίποτα.

Είναι βιαστικός ο γιος μας. Δεν περιμένει την ώρα να βγει.

Ναι. Θα 'ρθει κι αυτή η στιγμή.

-Πού είναι η μάνα μου; -Στην κουζίνα. Φτιάχνει τυρόπιτα.

(Άσπα)Γι' αυτό μ' έστειλε να σε ξυπνήσω.

Δεν μου λες, μ' αυτό που κουβεντιάζαμε είπες τίποτα;

-Για ποιο; -Έλα, ρε Σάββα!

Για το παιδί αυτής, λέω, που θέλουν να κουβαλήσουν.

Α! Ναι. Της χώθηκα χθες βράδυ στο τραπέζι.

Μπράβο. Γιατί απ' ό,τι φαίνεται δεν υπολογίζει κανέναν μας πια.

-Μπορείς να μου πεις τι έχει πάθει; -Πού να ξέρω;

Πάντως, η αλήθεια είναι ότι χθες που με πιάσαν τα πονάκια,

η μάνα σου σκοτώθηκε να με φροντίσει.

Και σήμερα το πρωί η πεθερούλα μου όλο αγάπες ήτανε.

-Λες να το μετάνιωσε; -Μπορεί.

(Αρετή)Φαίνονται όλες φυσιολογικές. (Ζαφειρίου)Σωστά.

Ο μικρός έχει ξεπεράσει και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις μας.

-Δηλαδή σήμερα θα βγει; -Ετοιμάζεται το εξιτήριο.

Δεν το πιστεύω, γιατρέ! Ειλικρινά, δεν έχω λόγια.

-Χάρη σ' εσάς σώθηκε ο γιος μου. -Κι εσύ δεν έκανες λίγα.

Το αποτέλεσμα, όμως, μας έχει δικαιώσει και τους δύο. Σωστά;

Τώρα μπορείς να χαρείς τον γιο σου σπίτι σου, αλλά με πολλή προσοχή.

-Δηλαδή; -(Ζαφ.)Βρίσκεται σε διάστημα καραντίνας.

Μετά τις επόμενες εξετάσεις θα αποφασιστεί πότε μπορεί να επιστρέψει σχολείο.

Αν και δεν βλέπω να γίνεται σύντομα.

Αλλά καμιά βόλτα έξω θα μπορώ να τον πηγαίνω;

-Που του έχει λείψει τόσο πολύ. -Ναι, μπορείς, αλλά με πολλή προσοχή.

Και φυσικά να γίνονται όλες οι εξετάσεις και οι έλεγχοι τακτικά.

Εννοείται. Λοιπόν, πάω να του ανακοινώσω τα χαρούμενα νέα.

Τέλεια. (χαμόγελο χαράς Αρετής)

Γιατρέ, να σας ρωτήσω κάτι;

Μήπως στη φιλανθρωπική εκδήλωση μιλήσατε σε κάποιον,

για το ότι πλήρωσα για το μόσχευμα; Και για το ποσό που έδωσα;

(μουσική έντασης)

Έγινε μια πολύ εμπιστευτική κουβέντα με τις υπεύθυνες του ιδρύματος.

Γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια και υπάρχει εμπιστοσύνη.

Ήθελαν να καταλάβουν πόσο δύσκολο είναι για να το αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά.

Ελπίζω να μην σε έφερα σε δύσκολη θέση.

(συνέχεια μουσικής)

-Όχι. -Με λίγη βοήθεια από όλους μας...

ίσως μειωθούν οι περιπτώσεις σαν τη δική σου.

(τέλος μουσικής)

-Μαμά, δεν θέλω άλλο. -Φάε άλλη μια μπουκιά...

-κι έχω να σου πω πολύ ευχάριστα νέα. -Τι;

Παίρνεις εξιτήριο. Πάμε σπίτι μας.

(επιφώνημα πανηγυρισμού Πετράκη, γελάκι Αρετής)

(Τάνια)(χαμηλόφωνα) Κόλλα το!

Μαρίκα, άλειψέ μου μια φέτα.

Σάββα, θες κι εσύ;

Πάντως μπράβο. Τώρα τελευταία έχω παρατηρήσει ότι προσέχεις τη δίαιτά σου.

Όσο μπορώ.

(Άσπα)Κορίτσια μου, πιείτε το γάλα σας, γιατί σε λίγο θα 'ρθει το σχολικό.

(Πετρίνα)Μαμά, θα γεννήσεις;

-Κάποια στιγμή. -(Μαρία)Μπορώ να μην πάω σχολείο;

Σε παρακαλώ! Θέλω να 'μαι μαζί σου, άμα γεννήσεις.

-Κι εγώ θέλω να δω τον μικρό μου αδερφό. -Ναι, μόνο που δεν έχει έρθει η ώρα ακόμα.

Τότε γιατί είχες πόνους χθες;

(Άσπα)Ποιος σας είπε εσάς για τους πόνους χθες;

Η Γωγώ.

(μουσική έντασης)

(ξερόβηχας) Μάλιστα.

Η Ιουλία, που ήτανε μπροστά, δεν μίλησε.

(Άσπα)Αλλά πρόλαβε η Γωγώ που τα μαθαίνει όλα.

Γιατί αναστάτωσες τα κορίτσια χωρίς λόγο;

Συγγνώμη. Τους το είπα για να μην σας κουράζουν.

Να κοιτάς τη δουλειά σου, και να μην φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν.

Εγώ λέω να πας τον γιατρό να σε δει καλού κακού.

(ξερόβηχας)Δεν υπάρχει λόγος. Κάτι πονάκια ήταν.

Πέρασαν γρήγορα. Ούτε τον Σάββα δεν ξυπνήσαμε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κορνάρισμα)

(Άσπα)Κορίτσια μου, πάμε. Ήρθε το σχολικό.

-Χαιρετίστε τον μπαμπά. -(κορίτσια)Γεια, μπαμπά.

Στο καλό. (τέλος μουσικής)

-Γεια σας, κορίτσια. -Γεια.

Γεια.

Δεν ξέρω αν το έχεις καταλάβει, αλλά με τις απουσίες σου το σπίτι έχει εκτροχιαστεί.

(Νταγιάννος)Καθένας κάνει ό,τι θέλει εδώ μέσα.

-Και; Τι θες να κάνω; -Να κόψεις τα σούρτα φέρτα.

-Και να μαζευτείς σπίτι, που σε χρειάζεται. -Κι ο εγγονός μου με χρειάζεται.

Και θα 'μαι δίπλα του. Πάρ' το απόφαση.

Δεν τον αφήνω ξανά. Δεν μου πάει η καρδιά.

Ενώ εγώ είμαι άκαρδος, ε;

(Νταγιάννος)Δεν είμαι, Μαρίκα.

Για να σ' το αποδείξω, σε πληροφορώ πως το διαμέρισμα που "χτύπησα" τις προάλλες

στον πλειστηριασμό σκέφτομαι να το γράψω στον εγγονό μας.

Για να τελειώνουμε μ' αυτό. (μουσική έντασης)

Μάλιστα. Αυτό που σ' ενδιαφέρει δηλαδή είναι να ξεμπερδεύεις μαζί του.

Να του πάρεις εκεί ένα διαμέρισμα και τέλος.

Δεν μπορώ να σε πιάσω πουθενά.

Σου λέω πως σκέφτομαι να γράψω το διαμέρισμα στον μικρό,

ακόμα κι αυτό κακό το βρίσκεις,

Το κακό είναι ότι έχεις συνηθίσει να εξαγοράζεις τα πάντα.

Αλλά όσο προσπαθείς να απομακρύνεις τον εγγονό μας, με όποιον τρόπο

θα με βρίσκεις μπροστά σου. (σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Πάμε, Σάββα. Η μάνα σου έχει όρεξη σήμερα.

(συνέχεια μουσικής)

-Πάντως, έχει δίκιο ο μπαμπάς. -Εσύ έλα μέσα που θέλω να σου δώσω κάτι.

Και μην ανακατεύεσαι σ' αυτά που λέω με τον πατέρα σου.

(συνέχεια μουσικής)

Μην ξεσυνερίζεσαι την αδερφή μου. Έχει νεύρα λόγω της εγκυμοσύνης.

Μακάρι να 'ταν τώρα μόνο που είναι έγκυος!

(ξεφύσημα Γωγώς)

Έι!

Μην έχεις τόσο εύκολα τα δάκρυα. Χμ;

Με χαλάνε τα κοριτσάκια που τα μπήγουν με το τους πεις κάτι.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν σου είπα τίποτα χτες, γιατί φοβήθηκα μην μας ακούσει κανείς και γίνουν χειρότερα.

Καλά έκανες. Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο.

Πού γυρνάς τα βράδια και αφήνεις τη γυναίκα και τα παιδιά σου;

Πουθενά.

Σάββα, σ' εμένα μιλάς.

Ωραία. Βγαίνω για κανένα ποτό μήπως ηρεμήσω, μ' αυτά που τραβάω με όλους εδώ μέσα.

Μία ο πατέρας, μία η Άσπα. Ακόμα κι ο Άλκης μου κάνει τον έξυπνο.

(Μαρίκα)Κι είναι λύση να ξεπορτίζεις έτσι; (Σάββας)Πνίγομαι.

Τι θες να κάνω; Να κάτσω να σκάσω;

Ή να ξεσπάσω στη γυναίκα μου στην κατάσταση που βρίσκεται;

Πρέπει να φύγω. Με περιμένει ο μπαμπάς.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Ώστε έτσι ο γαμπρούλης μου, ε;

Εσύ έχεις αντιληφθεί να ξεπορτίζει τα βράδια;

-Όχι. -Άκουσες όμως.

Από 'δω και πέρα θέλω να 'χεις τον νου σου. Πρέπει να ξέρω τι γίνεται μ' αυτόν.

Είναι σωστό όμως; Αν μάθει κάτι η αδερφή σου...

Δεν πρόκειται να πω τίποτα σε κανέναν. Σ' το ορκίζομαι.

Εγώ θέλω να ξέρω για να τους προστατεύσω.

Κι εσύ θα με βοηθήσεις. Ε;

Εντάξει.

(κελαηδήματα)

(ξεκλείδωμα)

(Αρετή)Περάστε, παρακαλώ.

Φαντάζεσαι πώς την περίμενα αυτή τη στιγμή!

(Τάνια)Καταλαβαίνω. Μετά από τέτοια ταλαιπωρία.

-Τώρα όμως τέρμα οι στεναχώριες. -Τέρμα.(γελάκι χαράς)

-Μαμά, θα πάμε βόλτα σήμερα; -Σήμερα; Όχι, θα μείνουμε σπίτι.

Αλλά έχουμε τόσα πράγματα να κάνουμε εδώ. Θα παίξεις με τα παιχνίδια σου, θα φάμε,

θα ξεκουραστούμε. Έχουμε όλες τις μέρες μπροστά μας για να πάμε βόλτες.

(Τάνια)Λοιπόν, εγώ λέω να πάω να μαγειρέψω.

-Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό; -Κοτομπουκιές.

Τέλεια. Θα σου φτιάξω εγώ τις καλύτερες κοτομπουκιές που έχεις φάει.

-Όχι, το μετάνιωσα. Θέλω πίτσα. -Πίτσα; Ό, τι θέλει το παιδί. Πίτσα.

Αλλά δεν θα φας πάρα πολύ για να μην πονέσει το στομαχάκι σου. Εντάξει;

(αναστεναγμός Τάνιας, γελάκι χαράς Αρετής)

-Τι οδηγίες σου έδωσε ο γιατρός; -Πρέπει να 'μαστε λίγο προσεκτικοί στην αρχή.

Αλλά τα πράγματα σιγά σιγά θα πάρουν τον δρόμο τους.

Θα πάνε όλα τέλεια. Μην ανησυχείς.

Τα δύσκολα πέρασαν.

(μελαγχολική μουσική)

(αναστεναγμός)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Καλημέρα. Χρειάζεστε κάτι;

Η Αρετή θα 'ρθει λίγο αργότερα. Μου έστειλε μήνυμα.

-Ελπίζω να μην συνέβη κάτι κακό. -(Ελένη)Όχι, όχι. Το αντίθετο.

Παίρνει το παιδί της εξιτήριο σήμερα από το νοσοκομείο και γι' αυτό έχει καθυστερήσει.

(συνέχεια μουσικής)

Πρέπει να 'ναι πολύ σημαντική μέρα για εκείνη.

(συνέχεια μουσικής)

Πες της ότι δεν χρειάζεται σήμερα να έρθει στη δουλειά.

(εναλλαγή σε συγκινητική μουσική)

Τον ακούω μέσα που παίζει μόνος του

και δεν μπορώ να το πιστέψω.

Νομίζω ότι βλέπω όνειρο, ότι θα ξυπνήσω.

Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που άνοιξε τα χέρια του και σε πήρε αγκαλιά.

Ήταν μεγάλο δώρο για μένα.

(συνέχεια μουσικής)

Νιώθω μεγάλη χαρά κι εγώ κι ευγνωμοσύνη γι' αυτό που συμβαίνει,

αλλά με πιάνει κι ένας φόβος

μήπως γίνει πάλι κάτι κακό. Και χαλάσει.

Σκέφτομαι κι εγώ τις αγκαλιές που μου έκανε ο γιος μου.

(συνέχεια μουσικής)

-Πες μου γι' αυτό, μίλα μου. -Ξέχνα το.

-Δεν θέλω να σε μαυρίσω μέρα χαράς. -Όχι, σε παρακαλώ. Μίλα μου γι' αυτό.

Να το βγάλεις από μέσα σου.

(ξεφύσημα Τάνιας)

-Εγώ, έτσι κι αλλιώς, έχω περάσει πάρα πολλά. -Είσαι άξια και δυνατή γυναίκα, Αρετή.

Έκανα τα πάντα για να τον σώσω τον γιο μου.

Τα κατάφερα στο παρά ένα.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα περνούσαν απ' το μυαλό μου.

Ακόμα και το χειρότερο σενάριο. Ότι θα τον χάσω.

(τέλος μουσικής)

Μίλησες με την Ευθυμίου για τον έλεγχο που της δόθηκε;

-Ναι, μίλησα. -Και πού είναι τα σχέδια;

Θα πάω αμέσως να κοιτάξω. Αν μου ζητήσει περισσότερο χρόνο, τι να της πω;

(ήχος στιλό)

Ότι δεν έχει.

-Μάλιστα. -(χτύπημα πόρτας)Ναι.

-(Οδυσσέας)Τι συμβαίνει; -"Τι συμβαίνει";

Μετά το ολονύχτιο show που έδωσε ο αδερφός μου έπεσε νέκρα.

Τώρα δεν απαντάει ούτε στα τηλέφωνα, ούτε στα mail.

Μετά απ' όλες αυτές τις καταχρήσεις, που έχει κάνει ο αδερφός σου,

-δεν μου κάνει εντύπωση που φέρεται έτσι. -Κι εμένα εκεί πήγε το μυαλό μου.

-Πόσο καιρό έχεις να τον δεις τώρα; -(Σταύρος)Μέσω βιντεοκλήσης όχι και πολύ.

Μια χαρά είναι. Το καλοδιατηρεί το μουτράκι του.

Τι ανάγκη έχει αυτός; Λες κι έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του!

Αυτό να μου πεις! Γυρίζει τις πρωτεύουσες της Ευρώπης και το παίζει καλλιτέχνης.

(Σταύρος)Άσε με, ρε Οδυσσέα! Μην συγχυστώ πάλι.

Άσε με! Και τον αγαπάω τον μπαγάσα.

Εσύ δεν μου 'πες.

Πού την πέρασες τη νύχτα σου χθες; (χτύπημα πόρτας)

(άνοιγμα πόρτας)

Ο κύριος Λάντος σας περιμένει στο γραφείο σας.

Ναι, ο κύριος Λάντος, βεβαίως. Ευχαριστώ, Ναυσικά.

Πάω να ξεμπερδεύω με τον Λάντο και ξεκινάω και για την οικοδομή στην Κηφισιά,

-αλλά μετά μου χρωστάς μια απάντηση. -Νόμιζα ότι το θέμα μας ήταν ο Πωλ.

Αρκετά ασχολήθηκα. Άσ' τον εκεί που βρίσκεται.

(μουσική σειράς)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(Πωλ)Μαμά;

Πωλ! (τέλος μουσικής)

(Αννέζα)Αχ!

Αγόρι μου!

Ξέρεις πόσες κλήσεις έχω κάνει απ' το πρωί;

-Γιατί δεν απαντούσες; -Είχα τους λόγους μου.

Έτοιμη ήμουν να πάρω το αεροπλάνο και να 'ρθω στο Άμστερνταμ.

Αλήθεια τώρα; Θα 'ρχόσουν στην Ολλανδία να μου τραβήξεις τ' αυτί,

-επειδή τα 'χωσα στον αδερφό μου; -Ήθελα να σε δω, να τα πούμε από κοντά.

Έκανα μάλιστα και κράτηση στο Blessed Star να πάμε να φάμε και να μιλήσουμε.

Γιατί μετά απ' όσα μου μετέφερε ο Σταύρος δεν μπορούσα να ηρεμήσω.

Άκουσέ με. (φιλί)

Τώρα μπορείς να ηρεμήσεις. Ναι; Κι όσο για το άλλο μου φαίνεται καλή ιδέα.

Μπορούμε να πάμε να γευματίσουμε και να μιλήσουμε όσο θέλεις.

Δεν σου κρύβω ότι ανησύχησα πολύ μ' αυτά που μου είπε ο αδερφός σου.

Έλα, μωρέ, επίτηδες τον τσίτωσα για να δω τα μούτρα του όταν έρθω.

Θα γελάσουμε πάρα πολύ, σ' το υπόσχομαι.

(επιφωνήματα και μουγκρητά νοσταλγίας και των δύο­)

Οχτώ στις δέκα προσφορές που στείλαμε απορρίφθηκαν.

Τα κοστολόγια, που 'χα στείλει, τα είχες ελέγξει κι εσύ.

(Νταγ, )Εμείς μια χαρά τα κάναμε, αλλά οι δουλειές πια κλείνονται αλλιώς.

Πρέπει να σε προτείνουν μηχανικοί και αρχιτέκτονες.

Αν συνεργαστείς με τα μεγάλα αρχιτεκτονικά γραφεία,

πήρες τη μία δουλειά πίσω απ' την άλλη.

Το όνομα που 'χουμε στήσει τόσα χρόνια δηλαδή δεν μετράει;

Εε... Μετράει, αλλά δεν αρκεί.

Εμάς μας προτιμάει η μικρή οικοδομή, αλλά πρέπει να μπούμε στα μεγάλα έργα.

Αλλιώς θα μείνουμε οι ρομαντικοί της υπόθεσης,

που εξυπηρετούν διαμερισματάκια και μονοκατοικίες.

Μάλιστα.

Τι "μάλιστα";

Έχεις να πεις κάτι πάνω σ' αυτά που συζητήσαμε, μια ιδέα;

Έχεις;

-Μπορώ να πω εγώ μία; -Κρυφάκουγες, ρε μπαγάσα;

(αμήχανο γελάκι Άλκη, χτύπημα πόρτας)

Ένας πελάτης έφερε αυτόν τον διακανονισμό και με ρωτάει αν μπορούμε να δεχτούμε.

Άσε να τον δω εγώ.

Μάλιστα.

Εντάξει φαίνεται. Για πες την ιδέα σου.

Εφόσον τα μεγάλα αρχιτεκτονικά γραφεία υποδεικνύουν στους πελάτες

με ποιες επιχειρήσεις θα συνεργαστούν, ή συνεργαζόμαστε με κάποιο απ' αυτά...

Τα μεγάλα γραφεία παίρνουν μεγάλη προμήθεια. Δεν είμαι διατεθειμένος να τ' ακουμπήσω.

-Συνέχισε. -(Άλκης)Ωραία.

Αν δεν θέλετε να συνεργαστείτε, τότε η άλλη λύση είναι

να ιδρύσετε ένα αρχιτεκτονικό γραφείο.

Τώρα κάτι μας είπες!

Αυτός τουλάχιστον είπε κάτι.

Εσύ που στέκεσαι εκεί ακίνητος και δεν λες ποτέ τίποτα;

Αν δεν ήταν άλλοι μπροστά, θα σου απαντούσα αναλόγως.

(κλείσιμο πόρτας)

Ναι, το βλέπω. Θα σας παρακαλούσα, όμως,

να δείτε με τους συμβούλους σας λίγο πιο προσεκτικά το άρθρο

για την αλλαγή της χρήσης γης.

(Οδυσσέας)Εντάξει, υπουργέ.

Ναι.

Περιμένω τηλέφωνό σου.

Χαιρετώ.

Έχει έρθει η κυρία Ευθυμίου.

Πες της να περάσει.

Θέλετε κάτι να σας φέρω;

Ναι. Την κυρία Ευθυμίου.

(Ναυσικά)Περάστε.

Με ζητήσατε;

Εε... Ναι.

Έχετε αναλάβει μια δουλειά και δεν την φέρατε ακόμη εις πέρας. Τι συμβαίνει;

Ξέρετε, τα σχέδια δεν είναι δικά μου κι εγώ χρειαζόμουνα πληροφορίες.

Αλλά η κυρίαΤριανταφύλλου λείπει. Γι' αυτό καθυστέρησα.

Η τράπεζα πληροφοριών της εταιρίας τα 'χει όλα τα στοιχεία.

Θα μπορούσατε να τα πάρετε από 'κει.

Άλλωστε γι' αυτό δώσαμε τα σχέδια σ' εσάς.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή η κυρία Τριανταφύλλου λείπει.

Δηλαδή με προσλάβατε για βοηθητική δουλειά; Έχω την εντύπωση ότι το βιογραφικό μου...

Ακούστε, για να αναλάβετε υπεύθυνη ενός έργου σ' αυτή την εταιρία

-πρέπει να περάσει χρόνος. -Ναι.

Αλλά στην κυρία Τριανταφύλλου δώσατε γρήγορα ευκαιρία για το έργο στην Κωνσταντινούπολη.

Το βιογραφικό σας με το βιογραφικό της έχει μια μικρή διαφορά.

-Κι αυτό είναι η εμπειρία. -Κι επίσης...

δεν νομίζω ότι καθυστέρησα τόσο πολύ για να το κάνουμε θέμα.

Ναι, ωραία. Αφού, λοιπόν, ορίζετε μόνη σας το χρονοδιάγραμμα,

πείτε μου πότε θα έχετε έτοιμη αυτή τη δουλειά,

γιατί βιάζομαι. Ή, αν θέλετε να τη δώσω σε κάποιον άλλον να την αναλάβει.

Θα σας την έχω πολύ σύντομα έτοιμη.

Για ό,τι άλλο με χρειαστείτε, είμαι στη διάθεσή σας.

(κλείσιμο πόρτας)

(αναστεναγμός)

Για έλα, τώρα που 'μαστε οι δυο μας, πες μου, τι θα μου απαντούσες;

Βαρέθηκα να με μειώνεις συνεχώς. Και μπροστά σε τρίτους.

Δεν φταίω εγώ που απορρίφθηκαν οι προσφορές. Κι άλλες φορές έχει συμβεί.

Αλλά άλλο είναι το πρόβλημα.

Για πες μας πού είναι το πρόβλημα να μάθουμε κι εμείς.

Τα λεφτά που πέταξες για την Ergan και τα φιλανθρωπικά.

Νόμιζες ότι θα κατάφερνες κάτι με τη δωρεά σου.

Και τελικά ο Χαριτάκης κι ο άλλος σε γράψανε κανονικά.

Θα σου πρότεινα να αποταθείς σε άλλη κατασκευαστική,

γιατί μ' αυτούς δεν πρόκειται να δούμε προκοπή.

Πώς μιλάς έτσι στον πατέρα σου;

Νομίζεις ότι εσύ κάνεις τις καλύτερες επενδυτικές κινήσεις;

Και δεν μπορείς να δεχτείς ότι την πάτησες και πέταξες τα λεφτά σου.

Εγώ δεν πετάω ποτέ τα λεφτά μου.

(Νταγιάννος)Ο πατέρας σου δεν πετάει ποτέ λεφτά. Τ' ακούς;

Ποτέ.

Εδώ είναι ο κοσμογυρισμένος ανιψιός σου κι ανυπομονεί να σε δει.

(Αννέζα)Ωραία, θα το κανονίσουμε.

Ναι, θα του το πω.

Τα λέμε αργότερα.

-Η θεία σου χάρηκε πολύ που ήρθες. -Η υπέροχη θεία Κατερίνη.

Τι μου έλεγες προηγουμένως; Ότι ο Σταύρος χρησιμοποιεί το σκάφος ως μόνιμη κατοικία;

Ναι, αυτό σου έλεγα.

Πρέπει να πάρω τον ψυχαναλυτή μου να τον ρωτήσω, να μάθω τι σημαίνει.

Δεν χρειάζεται να περνάμε τα πάντα από ψυχανάλυση.

Ο Σταύρος λέει ότι τον ηρεμεί και νιώθει ελευθερία.

(Πωλ)Μάλιστα.(γελάκι) Μάλιστα.

Κι εγώ κάθε φορά που έφευγα για άλλη πόλη, για άλλη χώρα την ελευθερία μου έψαχνα.

Αλλά τελικά τη στέρηση της ελευθερίας την κουβαλάμε μέσα μας.

Μάλιστα. Γι' αυτό γύρισες;

Για ν' αρχίσεις πάλι να με κατηγορείς;

Όχι, δεν θα βγει κάτι μ' αυτό.

Άλλωστε ξέρω πως θα μου πεις ότι μας μεγάλωσες με απόλυτη ελευθερία.

(Αννέζα)Ακριβώς.

Αλλά ήσασταν κι οι διάδοχοι του πατέρα σας σε όσα είχε πετύχει

και ήθελε να σας εκπαιδεύσει.

Τι μπορούσα να κάνω;

Τίποτα.

Αχ, αυτό το "τίποτα", Πωλ μου! Έλεος πια.

Όλοι οι γονείς κάνουμε λάθη. Κι εγώ, επειδή φοβόμουν τα λάθη που θα έκανα,

-σας έδωσα... -Αδιαφορία.

Ελευθερία.

(γελώντας) Έλα, βρε, σε πειράζω.

-Δεν μου λες, ο πίνακας; -Tον πούλησα.

Και μάλιστα σε πολύ καλή τιμή.

Σοβαρά; Ήταν δυο χρόνια απούλητος. Βρέθηκε άνθρωπος ν' αγοράσει τον δικό μου πίνακα;

Γιατί σου κάνει εντύπωση;

Όταν μου το 'πες δεν σε πίστεψα. Νόμιζα ότι το 'κανες για να μ' εμψυχώσεις.

Μην υποτιμάς τον εαυτό σου, μωρό μου.

Ο καλλιτέχνης πρέπει να πιστεύει στο έργο του,

έστω κι αν είναι ο μοναδικός θαυμαστής του.

Άρα μαζί μ' εσένα είμαστε δύο οι θαυμαστές μου.(γελάκι)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

-Ο Σταύρος είναι. -Γιατί δεν το σηκώνεις;

(χτυπάει το κινητό) Δεν θέλω να του χαλάσω την έκπληξη.

(χτυπάει το κινητό)

(ήχος κλήσης)

(ήχος κλήσης)

Θα με τρελάνει ο αδερφός μου.

Εκατό τηλέφωνα τον έχω πάρει και δεν το σηκώνει.

Κάπου θα είναι.

-Μοιάζετε; -Δεν μοιάζουμε καθόλου.

Ούτε στην εμφάνιση, ούτε στον χαρακτήρα. Είμαστε η μέρα με τη νύχτα.

Πιο πολύ μοιάζεις εσύ με την Αρετή παρά εγώ με τον Πωλ.

Αλήθεια, η Αρετή πώς είναι; Ήρθε στο γραφείο;

Αχ, όχι μέχρι που έφυγα, αλλά ο Χαριτάκης της έδωσε άδεια

και ξέχασα να την ειδοποιήσω. Καλά που μου το θύμισες.

Και δεν έχω και το κινητό μου. Το άφησα στ' αμάξι.

-Θα την πάρω μετά. -Θες να την πάρεις από μένα;

Όχι, δεν πειράζει. Θα την πάρω απ' τ' αμάξι.

Εδώ κοντά έχει ένα πολύ ωραίο καφέ.

-Πάμε να τσιμπήσουμε και κάτι; -Ναι, αμέ.

-Μία φορά το δύο; -Δύο.

Τέλεια.

Αγαπούλα μου, πάω στη δουλειά.

(Αρετή)Εσύ εδώ θα κάνεις τις ασκήσεις σου και θ' ακούς την Τάνια. Εντάξει;

-Καλή δουλειά. -Ευχαριστώ.

Άμα χρειαστείτε κάτι, πάρτε με τηλέφωνο. (κουδούνι)

Δυο φορές το δύο;

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

-Πώς είστε; -Πολύ καλά.

Δεν ξέρεις πόσο χάρηκα όταν έμαθα ότι γυρίσατε σπίτι.

Πέτρο, ήρθε η γιαγιά.

Γεια σου, αγάπη μου.

Έφερα τυρόπιτα. Μόλις την έφτιαξα, με μυζήθρα.

Α, μυρίζει πολύ ωραία.

-Κάνει να φάει το παιδί; -Κάνει.

Φτου σου, ματάκια μου όμορφα!

Η γιαγιά θα με πάει στο σπίτι που μεγάλωσε ο μπαμπάς.

Με συγχωρείς, αν άργησα, αλλά με τη σκόνη του εργοταξίου

καταλαβαίνεις, έπρεπε να φρεσκαριστώ.

(μουσική σειράς)

Είπα να έρθουμε εδώ, γιατί ήθελα να μιλήσουμε κάπου ήσυχα οι δυο μας.

Δηλαδή ήθελα να σε ρωτήσω κάποια πράγματα.

-Πες μου. -Για την Αρετή.

(συνέχεια μουσικής)

Όπως καταλαβαίνεις η αποκάλυψη ότι έχει παιδί μάς σόκαρε όλους.

Κι, επειδή το θέμα είναι λεπτό, προτίμησα να μην ρωτήσω την ίδια.

-Τι θέλεις να μάθεις; -Είναι παντρεμένη;

(Ελένη)Όχι. Δηλαδή ήταν.

Αλλά ο άντρας της σκοτώθηκε σε δυστύχημα πριν εφτά χρόνια.

-Κι από τότε είναι μόνη της. -Μόνη τόσα χρόνια;

Όταν έχασε τον άντρα της είχε μωρό παιδί. Μετά όταν άρχισε να το ξεπερνάει,

αρρώστησε ο γιος της, οπότε έπρεπε να το παλέψει μόνη της όλο αυτό.

Δεν είχε χρόνο, ούτε μυαλό για τίποτα απ' όλα αυτά.

Οικογένεια, γονείς, αδέρφια δεν έχει;

Είναι μοναχοπαίδι και οι γονείς της έχουν πεθάνει και οι δύο.

Έχει μόνο μια θεία στην Καστοριά. Από 'κει είναι.

(συνέχεια μουσικής)

Οικογένειά της είμαστε εμείς, οι φίλοι της.

Εγώ δηλαδή και ο Χάρης, ο συμφοιτητής μας.

Είμαστε αχώριστοι από τότε.

Έχει περάσει τόσα και το έκρυβε τόσο καλά!

Κοίτα, είμαι κι εγώ υπεύθυνη γι' αυτό.

Το ψέμα που είπε, για να πάρει τη δουλειά, ήταν δική μου ιδέα.

Αλλά περνούσε τόσα με το παιδί, που είχε απελπισμένα ανάγκη τη δουλειά.

Καταλαβαίνεις.

Έμαθα ότι για να σωθεί το παιδί χρειάστηκε ένα ποσό. Μεγάλο.

(Σταύρος)Κάπου διακόσιες χιλιάδες.

Πού τα βρήκε τόσα λεφτά;

Βασικά, πρέπει να την πάρω τηλέφωνο για να της πω να μην πάει στη δουλειά.

Έλα, πάρ' τη απ' το δικό μου.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Είναι η πιο νόστιμη τυρόπιτα που έχω φάει.

(γελάκι Τάνιας)

-Τι άλλο σου αρέσει, για πες μου. -Οι λουκουμάδες.

Τους κάνει πολύ ωραία η μαμά. (επιφώνημα ενθουσιασμού Μαρίκας)

-Ωραία. -Πότε θα πάμε στο σπίτι του μπαμπά;

Θα πάμε, θα πάμε κι εκεί.

Πέτρο μου, για επισκέψεις σε άλλα σπίτια θα πρέπει να πάρουμε την άδεια του γιατρού.

-Πόσοι μένουν εκεί; -(Μαρίκα)Ου, πολλοί.

Μένει ο παππούς, ο Πέτρος,

ο Σάββας, ο αδερφός του πατέρα σου

με τη γυναίκα του την Άσπα, κι έχουν και δύο κόρες,

την Πετρίνα και τη Μαρία,

ο Άλκης, ο αδερφός της Άσπας, η Ιουλία κι η Γωγώ,

που βοηθούν στο σπίτι, κι εγώ.

Τεράστιο πρέπει να 'ναι.

Γιατί δεν σ' έβλεπα τόσα χρόνια; Πού ήσουν;

(μελαγχολική μουσική)

Ήμουν...

(συνέχεια μουσικής)

-Δεν ήμουν καλά, αγάπη μου. -Τι είχες;

(συνέχεια μουσικής)

Πονούσα πολύ και...

δεν έβλεπα καθαρά.

Δεν έβλεπα τίποτα γύρω μου.

Τι είχαν τα μάτια σου;

(συνέχεια μουσικής)

Δεν έβλεπα, παιδί μου.

Θα σου εξηγήσω όταν μεγαλώσεις.

Και πώς έγινες καλά;

Εσύ μ' έκανες καλά.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Με συγχωρείς που άργησα να σε ειδοποιήσω.

(μουσική σειράς)

Καλά, καλά, θα τα πούμε στο γραφείο. Ναι.

Γεια.

(συνέχεια μουσικής)

Ευχαριστώ.

Ελένη, δεν θέλω να παρεξηγήσεις. Από ενδιαφέρον ρωτάω.

Και καταλαβαίνω ότι μπορεί να σε φέρνω σε δύσκολη θέση,

-και να μην θες ν' απαντήσεις. -Δεν είναι ότι δεν θέλω να απαντήσω.

-Απλώς, ούτε κι εγώ ξέρω. -Δεν σου είπε;

Όχι. Δηλαδή τη ρώτησα. Κάτι μου είπε, αλλά δεν με έπεισε.

Μπορεί να μην θέλει να με μπλέξει.

(συνέχεια μουσικής)

Εγώ πιστεύω ότι δανείστηκε από τοκογλύφους.

Μου το αρνήθηκε, βέβαια, αλλά ποιος ξέρει;

Είχαμε καταφέρει να βρούμε το ένα τέταρτο του ποσού,

άρα σίγουρα δανείστηκε από κάποιον.

Από πού;

(συνέχεια μουσικής)

Σταύρο, ό,τι είπαμε θέλω να μείνει μεταξύ μας.

Λέξη ούτε στην Αρετή, ούτε στον Οδυσσέα.

Μην ανησυχείς. Ελπίζω να μην έχει μπλέξει με τίποτα απατεώνες.

Πάντως κι εγώ, αν ήμουν στη θέση της, και με το παιδί μου να 'χει τόσο ελάχιστο χρόνο

θα 'κανα τα πάντα για να βρω τα χρήματα.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-(Αννέζα)Πόσο σκοπεύεις να μείνεις; -Βιάζεσαι να με διώξεις;

Ξέρεις πόσο μου 'χει στοιχίσει η απουσία σου.

Κι ότι δεν ξέρω σχεδόν τίποτα για τη ζωή σου.

Περιπλανιέμαι από πόλη σε πόλη αναζητώντας την έμπνευση.

Ούτε γράφω, ούτε ζωγραφίζω πια.

Πίστευα ότι στο Άμστερνταμ είχα βρει την πόλη που μου ταιριάζει, αλλά έπεσα έξω.

Μου τέλειωσε κι αυτό.

Αποφάσισα να πάψω να απομακρύνομαι απ' όσα με καταδιώκουν

και να συμφιλιωθώ μαζί τους.

-Γιατί τέτοια απογοήτευση, μωρό μου; -Καμία απογοήτευση. Την αλήθεια λέω.

Δεν είμαστε όλοι γεννημένοι για τα σπουδαία και μεγάλα.

Καιρός να συμφιλιωθώ με τον εαυτό μου.

Γύρισα για να μείνω. (γελάκι χαράς Αννέζας)

Καλώς τον! Το απολωλός πρόβατο!

-(Κατερίνη)Καλώς όρισες, αγόρι μου. -Καλώς σας βρήκα.

Αχ, αγόρι μου!

Μόνο που ο Παύλος που έχεις μπροστά σου δεν έχει καμία σχέση με τον Παύλο που ήξερες.

Ω, βέβαια, τώρα έχεις τον αέρα του κοσμογυρισμένου.

Την τελευταία φορά, που 'χαμε συναντηθεί, μου 'χες πει ότι έχω

-χαρακτηριστικά τυχοδιώκτη. -(Κατερίνη)Α, ναι;

-(Πωλ)Μμ. -Δεν το θυμάμαι.

Καμιά φορά τα λέω αυτά, έτσι, για να σπάω τη μονοτονία.

Σ' αυτή την ηλικία έπρεπε να 'χαμε γνωριστεί εμείς.

(Πωλ)Πόσο καλύτερα θα ήταν όλα! (Κατερίνη)Ακόμα τα θυμάσαι τα παλιά;

Έλα, αγόρι μου, τώρα! Πέταξε πίσω σου ό,τι σε πικραίνει.

Λοιπόν, το βράδυ σας περιμένω στο σπίτι να γιορτάσουμε τον ερχομό σου.

Ναι, μετά χαράς. Μόνο που τώρα πρέπει να φύγω.

Θέλω να συναντήσω τον αδερφό μου.

(φιλί)

Συγγνώμη, μωρέ. Στεναχωρέθηκα που δεν σε πρόλαβα.

Είναι δυνατόν να στεναχωριέσαι τέτοια μέρα;

Εμένα τίποτα δεν μου χαλάει σήμερα τη διάθεση.

Μου το είπατε και δεν μπορούσα να το πιστέψω.

Αφού πήγα από το νοσοκομείο, να βεβαιωθώ ότι ο Πετράκης μας πήρε εξιτήριο.

Ναι, γι' αυτό πήγες απ' το νοσοκομείο ή γιατί σου άρεσε καμία γιατρός ή νοσοκόμα;

Μπράβο, ρε! Ωραία γνώμη έχεις για τον φίλο σου.

(γελάκι πειράγματος, άνοιγμα πόρτας)

-(Ναυσικά)Γεια σας. -Χαίρετε.

Υπάρχει ένα θέμα με την Ευθυμίου, που έκανε τον έλεγχο των σχεδίων.

Ο κύριος Χαριτάκης λέει ότι υπάρχει λάθος σχετικό με τον πολεοδομικό περιορισμό,

-ενώ εκείνη το αρνείται. -Πώς είναι δυνατόν;

Δεν ξέρω. Μπορείς να έρθεις λίγο στο γραφείο του να το τσεκάρεις;

Ναι, εννοείται. Έρχομαι.

(βήματα απομάκρυνσης Ναυσικάς)

Γιατί σκοτείνιασες;

-Μην μου πεις ότι φοβάσαι τον Χαριτάκη! -Όχι, βέβαια!

(αναστεναγμός Ευθυμίου)

Μα καταλαβαίνεις τώρα συμπεριφορά; Με αντιμετώπισε λες και ήμουνα μαθητευόμενη.

Και τι έκανα; Άργησα λίγο να του πάω τα σχέδια.

Σε καταλαβαίνω.

Και τώρα δηλαδή, που του τα πήγα, κάτι του ξίνισε.

Θέλει, λέει, να τα δουν οι άλλες αρχιτεκτόνισσες.

Όλγα, πρέπει να το συνηθίσεις αυτό εδώ μέσα.

Οι μόνες που έχουν την εμπιστοσύνη των αφεντικών

είναι η Τριανταφύλλου κι η φίλη της.

Την εμπιστοσύνη ή και την εύνοιά τους;

(σκοτεινή μουσική)

Μέσα έπεσες.

Αλλά αν θέλεις τη θέση σου στην εταιρεία, κράτα τις σκέψεις σου για τον εαυτό σου.

Κατάλαβα.

(συνέχεια μουσικής)

Σ' το λέω, όμως, αν πάει να μου τη φέρει ο Χαριτάκης,

δεν θα κάτσω με σταυρωμένα τα χέρια.

Ήρθες! (τέλος μουσικής)

Δεν σε περίμενα. Είχα πει στην Ελένη ότι μπορείς να καθίσεις σπίτι να ξεκουραστείς.

Α! Δεν συντονιστήκαμε τελικά.

Έτσι κι αλλιώς, έπρεπε να περάσω από την εταιρία.

Δεν θέλω να σε κουράσω, αλλά το λάθος στα σχέδια

με βάση τον περιορισμό της πολεοδομίας είναι...

Δες τα κι εσύ.

-Έλα, κάθισε, κάτσε. -Εε...

Κάτσε, κάτσε.

Μετά από πόσο καιρό γύρισε το παιδί σου σπίτι;

Πολύ.

Είχα ξεχάσει να μετράω τον χρόνο στο νοσοκομείο.

(μελαγχολική μουσική)

Υπάρχει όντως λάθος στο πολεοδομικό.

Τα εκατοστά της εσωτερικής διαρρύθμισης είναι λάθος. Έχουν αλλάξει.

Μα πώς έγινε αυτό;

Εε... Θα πρέπει να το δω πιο αναλυτικά στο γραφείο μου.

Μπορείς να... Μπορείς να το κάνεις από 'δω.

(συνέχεια μουσικής)

Θα χρειαστώ αρκετό χρόνο όμως.

(συνέχεια μουσικής)

Θα σε περιμένω.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Έκοψα μια δαπάνη γι' αναλώσιμα κι ορίστε η επιταγή.

Εκατό χιλιάδες.

Νόμιζα ότι θα βγάλεις κάτι παραπάνω.

Εσύ δεν μου είπες "γύρω στα εκατό"; Αυτό έκανα.

Κόψ' τη.

Σε τι όνομα;

Αρετή Τριανταφύλλου.

(σκοτεινή μουσική)

Υπάρχει μεγάλη ανάγκη.

Ας πούμε ότι είναι μια μορφή άτυπου δανεισμού.

(συνέχεια μουσικής)

Εγώ δεν ρώτησα. Αλλά ο κύριος Χαριτάκης στο τέλος του μήνα,

που θα υπογράψει για τις δαπάνες, θα ρωτήσει.

-Τον Οδυσσέα θα τον αναλάβω εγώ. -Καλώς.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(μουσική σειράς)

(τέλος μουσικής)

Το μόνο που σου ζητήθηκε είναι να κάνεις έναν έλεγχο κι εσύ δεν τον έφερες εις πέρας.

Κι αυτό που σε απασχολεί είναι αν σ' εμπιστεύεται η εταιρεία πραγματικά;

Το βρίσκεις παράλογο όταν δεν κάνεις σωστά τη δουλειά;

Θα το διορθώσω. Δεν πρόσεξα τα νούμερα της πολεοδομίας.

-Δεν είναι μόνο τα νούμερα. -Μπορεί να φταίω κι εγώ.

-Της είχα ζητήσει- -Να μην με ξαναδιακόψεις, σε παρακαλώ.

Έχουν αλλάξει και κάποια νούμερα στην εσωτερική διαρρύθμιση. Γιατί;

-Δεν νομίζω. -Δεν νομίζεις;

Δηλαδή κάνουμε εμείς λάθος;

Την επόμενη φορά που θα συμβεί κάτι τέτοιο

θα σκεφτώ τη θέση σου εδώ πέρα στην εταιρία.

Το τελευταίο που θέλω είναι έναν πελάτη που έχει δυσαρεστηθεί.

(μουσική έντασης)

Ψυχραιμία. Θα του περάσει.

Αν το χόμπι του Χαριτάκη είναι να μας κάνει σκουπίδι, δεν πρόκειται να του περάσει.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Αρετή;

-Πήγαινε να ξεκουραστείς. -Πρέπει να τελειώσω αυτό.

Δεν γίνεται να φύγω. Δεν μπορώ να τ' αφήσω.

Θα κάθεσαι τώρα να δουλεύεις για τα λάθη της Ευθυμίου;

Έλα, σε παρακαλώ! Να 'ρθει να τα κάνει αυτή.

Λοιπόν, εσύ πρέπει να πας σπίτι σου να είσαι με τον γιο σου.

Εντάξει, θα πάω. Ευχαριστώ. Έτσι κι αλλιώς, σε κάνα δεκάλεπτο θα 'χω τελειώσει.

Τι γίνεται εδώ;

Μόλις έμαθα τα κατορθώματα της κυρίας Ευθυμίου.

Ναι, από 'κει έρχομαι.

Της τη χάρισα αυτή τη φορά.

Είχε θράσος να πει γιατί δεν της δίνουμε δουλειές που δίνουμε στον Φιλίππου

και της δίνουμε ψιλοπράγματα.

Είναι δυνατόν να συγκρίνει τον εαυτό της με τον Φιλίππου που δουλεύει εδώ 40 χρόνια;

Απίστευτο.

Πρέπει να ομολογήσω, πάντως, ότι από τότε που επέστρεψε ο γιος σου στο σπίτι, Αρετή,

λάμπεις.

Ναι.

Όντως.

Ας την αφήσουμε, όμως, να δουλέψει. Πήγαινε και τα λέμε μετά.

Θέλω να σου πω για μια δαπάνη που έβγαλα.

Ναι, πήγαινε και θα τα πούμε μετά.

(χτύπημα πόρτας)

Συγγνώμη, κύριε Σταύρο, έχει έρθει ένας κούριερ κι έχει φέρει κάτι για 'σας.

Ναι. Ναι, αυτό είναι.

Μμ. Το βρήκα το λάθος.

Ωραία. Εε...

Θα πάω στον υπολογιστή μου να το διορθώσω.

Δεν θα μου πάρει πολύ.

Αρετή, μην φύγεις. Μισό λεπτό.

Θέλω να σου πω κάτι.

Για τη δουλειά; (μουσική έντασης)

Μείνε λίγο.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Γι' αυτό με τρέλανες χθες; -Ήρθες, όμως, κατευθείαν.

(γελάκι συγκίνησης Πωλ)

Θυμάσαι εκείνη την πυξίδα που 'χες χάσει; Εγώ την έκλεψα.

-Ήρθε η ώρα να στην επιστρέψω. -Δεν πρόκειται να μεγαλώσεις ποτέ, έτσι;

Δεν θέλω. Θυμάσαι τότε που μας είχε φέρει ο πατέρας στην εταιρία,

που 'χαμε πάει στο γραφείο και του 'χαμε χαλάσει την καρέκλα;

(γελάκι νοσταλγίας)

Μας έψαχνε κι έκανε σαν τρελός.

(Πωλ)Εκεί είχαμε κρυφτεί.

(Πωλ)Στην ελιά.

Μας έψαχνε με τις ώρες.

Περάσανε τα χρόνια, μικρέ.

Μεγαλώσαμε.

Δεν γίνεται να παίζουμε πια κρυφτό.

Γι' αυτό δεν μου απαντούσες στα τηλέφωνα χθες;

Γι' αυτό μ' έκανες να σε ψάχνω;

Ή μήπως έχεις έρθει με κάνα στρατό ορκωτών

και δικηγόρους να μας κάνουν φύλλο και φτερό την εταιρία;

(γελάκι Πωλ) Ψάρωσες, ε;

Δεν έχεις αλλάξει καθόλου.

Πάλι καλά που με βρήκες εδώ και δεν με πέτυχες μεσοπέλαγα στο σκάφος.

Ε, καλά! Για να σου κρυφτώ στο σκάφος θα 'πρεπε να κάνω τη γοργόνα.

-Πόσο θα μείνεις; -Ήρθα για μόνιμα.

(συγκινητική μουσική)

-Μου κάνεις πλάκα! -Αλήθεια σου λέω.

Αποφάσισα να κάνω μια κανονική ζωή.

Σπίτι, ωράριο...

και γιατί όχι;

Κάποια στιγμή να κάνω κι οικογένεια.

-Ε, τώρα με δουλεύεις. -Αλήθεια σ' το λέω.

Θα σ' τα πω όλα απόψε. Είμαστε καλεσμένοι στης θείας Κατερίνης.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Ήμουνα περίεργος να δω πού δουλεύεις. -Προς το παρόν εδώ, στις πωλήσεις.

Αλλά πολύ σύντομα είμαι σίγουρος ότι θα πάρω προαγωγή.

Λοιπόν, κανονίζω να πάμε απόψε πάλι στο μαγαζί με το μωρό.

Χθες δεν μας έκατσε η φάση, αλλά απόψε δεν θα μας ξεφύγει.

-Δώσε μου δυο λεπτάκια. -Ναι, κάνε τη δουλειά σου.

Μπορώ να σου πω λίγο;

Αν νομίζεις ότι κάνω πράγματα που σε θίγουν

με το να πετάω ιδέες στον πατέρα σου,

ειλικρινά το κόβω μαχαίρι.

Το μόνο που θέλω είναι να μείνεις μακριά απ' τις κόντρες με τον πατέρα μου.

-Ποιος ήταν αυτός; -Ο γαμπρός μου.

Έχει παντρευτεί την αδερφή μου.

-Τι ώρα σχολάς; Να σε περιμένω; -Μπα, είναι πολύ νωρίς ακόμα.

Άσε που πρέπει να δώσω και το παρόν στο δείπνο της οικογένειας.

Θα σου στείλω εγώ μήνυμα αργότερα να βρεθούμε.

Οκέι. Περιμένω.

-(Νικήτας)Μιλάμε. -Έγινε.

(χτύπημα πόρτας)

Τον έφερε ένας κύριος και μου 'πε να σας τον δώσω στα χέρια.

(απαλή μουσική ίντριγκας)

Σ' ευχαριστώ, πήγαινε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Επιτέλους! Ανησυχήσαμε.

Καλώς τη. Σε περίμενα.

(Άσπα)Με άφησαν όλοι, έφυγες κι εσύ!

Θα συνέβαινε τίποτα και δεν θα είχα έναν άνθρωπο δικό μου.

Εντάξει, ένα τηλέφωνο να έκανες, θα 'μουν αμέσως πίσω.

-Δεν νιώθεις καλά, έχεις ξανά πόνους; -Όχι, καλά είμαι. Απλώς, αλλά βαρύνει πολύ.

Τι να κάνω; Να σερβίρω, γιατί ο κύριος δεν έχει έρθει ακόμα.

-Α! -Περίεργο αυτό.

Νύχτωσε κι ο Νταγιάννος δεν έχει γυρίσει σπίτι.

(μουσική υπόκρουση απαλή μουσική)

-(σερβιτόρος)Θα θέλατε να σας φέρω κάτι; -Όχι, ευχαριστώ. Περιμένω παρέα.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(αναστεναγμός Μαρίκας)

Τι έχεις, κυρά μου, γιατί είσαι έτσι; Έγινε κάτι κακό;

Όχι, ίσα ίσα! Χάρηκα που γύρισε το παιδί στο σπίτι.

Αλλά ντράπηκα κιόλας. Ξέρεις τι με ρώτησε;

Γιατί δεν με είχε γνωρίσει όλα αυτά τα χρόνια.

(δραματική μουσική)

Ήθελα ν' ανοίξει η γη να με καταπιεί.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν φταις εσύ. Άλλος έχει την ευθύνη.

-Έχω κι εγώ μερίδιο ευθύνης. -(Ιουλία)Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα.

Μπορούσα. Να μην λιγοψυχήσω, να πατήσω πόδι, να 'χω το θάρρος της γνώμης μου.

Κάποια στιγμή θα πρέπει να μιλήσω στην Αρετή και στον εγγονό μου.

-Τι θα τους πω; -(Ιουλία)Μην τα σκέφτεσαι αυτά.

Αυτό που ήθελες τελικά το έκανες.

Άργησα. (εναλλαγή σε μουσική έντασης)

(τέλος μουσικής)

(μουσική υπόκρουση απαλή μουσική)

Μήπως θα θέλατε να παραγγείλετε και κάτι για φαγητό;

Όχι ακόμα. Να έρθει πρώτα η παρέα που περιμένω.

Όπως επιθυμείτε.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Στην επιστροφή. -(Κατερίνη, Αννέζα)Στην επιστροφή.

Δηλαδή τώρα γύρισες οριστικά; Τέρμα η ζωγραφική;

-Κρίμα δεν είναι να τα παρατήσεις; -Συγγνώμη, τώρα...

-Αλήθεια, τα πιστεύετε αυτά που λέτε; -Γιατί όχι;

Έφυγες για να δώσεις μία ευκαιρία στην τέχνη σου.

Ναι, και τόσα χρόνια είναι ζήτημα αν ολοκλήρωσα πέντε πίνακες;

Κι αυτούς τους απέρριψα εγώ ο ίδιος. Άκουγα τις φωνούλες σας στο κεφάλι μου

να με στολίζουν κανονικά. "Ο χαραμοφάης της οικογένειας" κι όλα τα σχετικά.

Ε, αν ήθελες να σε αποκαλούμε αλλιώς, θα έπρεπε να μας το πεις, αδερφούλη.

Για παράδειγμα "το χαρισματικό, αλλά παραγνωρισμένο ταλέντο της οικογένειας".

Ναι, μπορεί να μην είμαι Βαν Γκογκ ή Βερμέερ, αλλά δεν είμαι εντελώς άχρηστος.

(Πωλ)Πουλήθηκε ένας πίνακάς μου. (γελάκι Αννέζας)

Και μάλιστα καλά.

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω την αυτοπεποίθηση που αρμόζει σ' έναν καλλιτέχνη,

αλλά με αυτή την πώληση ένιωσα πως...

κάτι αξίζω.

Πολύ θα ήθελα να γνωρίσω τον άνθρωπο που αγόρασε τον πίνακα.

(Αννέζα)Ωω! Πού να τον βρεις τώρα; Πολύ δύσκολο.

(Αννέζα)Έως απίθανο.

Σκέφτομαι να κάνω μία ανάρτηση του πίνακα στο site μου.

Δεν ξέρω, μπορεί να σταθώ τυχερός.

Εσύ δεν έβγαλες λέξη απόψε. Τι έγινε, πού ταξιδεύει το μυαλό σου;

Ε; Εντάξει, όλα καλά. Μην μου δίνετε σημασία.

Εγώ θα ήθελα όμως να τα πούμε λίγο.

Κατ' ιδίαν. (σκοτεινή μουσική)

Με συγχωρείτε.

(κλιμάκωση και τέλος μουσικής)

(μουσική υπόκρουση απαλή μουσική)

Για να 'μαι ειλικρινής, δεν πίστευα πως θα 'ρθεις.

-Χάρηκα πολύ που σας γνωρίζω. -Πέτρος Νταγιάννος. Κάθισε.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-(Οδυσσέας)Για πες. -Είχα μια κουβέντα με την Ελένη.

Και μου είπε ότι η Αρετή έχει αντιμετωπίσει τραγικές καταστάσεις.

Δηλαδή;

Για να μαζέψει τα χρήματα για τη μεταμόσχευση του παιδιού της

έχει περάσει πολύ δύσκολα.

Σου είπε πώς μάζεψε τα λεφτά;

Η Ελένη πιστεύει πως μέσα στην απόγνωσή της η Αρετή

μπορεί να έχει μπλέξει.

Δηλαδή;

Δεν ξέρει και φοβάται.

(Σταύρος)Σκέφτεται για τοκογλύφους.

Θα της ζητήσω αύριο-μεθαύριο, όποτε μπορεί να βγούμε.

(σκοτεινή μουσική)

Τι θα κάνεις; Θα τη ρωτήσεις πού βρήκε τα λεφτά;

(συνέχεια μουσικής)

Δεν θέλω να τη φέρω σε δύσκολη θέση.

(συνέχεια μουσικής)

Ζήτησα απ' τον Μακρυνιώτη να δικαιολογήσει μια εταιρική δαπάνη.

Και μου έκοψε αυτή εδώ την επιταγή.

Εκατό χιλιάδες.

-(Σταύρος)Θα τη δώσω στην Αρετή. -Τι;

(Σταύρος)Το ξέρω ότι το έκανα κάπως παράτυπα.

(Σταύρος)Δεν ζήτησα την έγκρισή σου, αλλά

ήμουν σίγουρος ότι δεν υπάρχει περίπτωση ν' αρνηθείς.

Και πιστεύεις πως μ' αυτή την επιταγή θα ρίξεις την Αρετή;

Τι κάνεις; Έχεις τρελαθεί;

(εναλλαγή σε μουσική έντασης και τέλος) (μουσική τίτλων τέλους)

Μήπως ήθελες να δώσεις εσύ αυτή την επιταγή στην Αρετή και σε πρόλαβα;

-Δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο. -Της πρόσφερες ποτέ χρήματα και τ' αρνήθηκε;

Εκατό χιλιάδες για την κυρία Τριανταφύλλου; Της τα χρωστάτε;

-Είναι ζήτημα καρδιάς, ε; -Θέλουμε κι οι δύο την ίδια γυναίκα.

(Οδυσ.)Είμαστε κι οι δύο ερωτευμένοι μαζί της.

Κανείς δεν συντηρεί την Αρετή.

Είναι μία γυναίκα εργαζόμενη με πολύ καλή θέση σε μια σπουδαία εταιρία.

-(Χάρης)Είναι η βασική αρχιτέκτων της Ergan. -Ergan;

Εμφανίστηκες την ώρα, που χρειαζόμουν παρέα.

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να σε ξεναγήσω στο πλωτό μου καταφύγιο.

-Νόμιζα ότι γύρισε ο Σάββας. -Ο Σάββας γιατί; Πού πήγε;

Στην εταιρία.

-Χτύπησε ο συναγερμός. -Πήρα την ασφάλεια, είπαν δεν έγινε τίποτα.

Πάλι θα τ' αφήσεις μόνο του το κοριτσάκι σου;

(συνέχεια μουσικής)

Ότι επηρεάζει την εταιρία μας, γιε μου, με αφορά.

(Κατερίνη)Η κόντρα σας έχει σχέση με μία γυναίκα. Έτσι δεν είναι;

Με την Αρετή Τριανταφύλλου. Έλα, παραδέξου το.

Ψάχνω...

έναν τρόπο να αλλάξω

αυτό που έχει γράψει μέσα σου.

Υποτιτλισμός Videopress S.A.