Original subtitles

(Ζαφειρίου) Ο συμβατός δότης το μόσχευμα το πουλάει.

(Αρετή) Πόσα λεφτά ζητάει; (Ζαφειρίου) Διακόσιες χιλιάδες.

Θα σου τα δώσω απ' τον προσωπικό μου λογαριασμό. Όχι ως δάνειο. Ως αμοιβή.

Για μια νύχτα μαζί μου. (μουσική σειράς)

(Αρετή) Ο δότης; (Ζαφειρίου) Τον έχω ήδη στην αιμοληψία.

(Αρετή) Του χρωστάω πολλά, είναι αλήθεια,

αλλά ήταν πολύ ακριβό το τίμημα, που ζήτησε.

(Σταυρ.) Αυτή η γυναίκα μ' ενδιαφέρει πολύ. Νόμιζα ότι το 'χεις καταλάβει.

(Οδυσ.) Γνωρίζει το ενδιαφέρον σου η Αρετή; (Σταύρος) Όχι.

Δεν γνωρίζει ακόμα το ενδιαφέρον μου για εκείνη.

(Οδυσ.) Έχουμε πρόβλημα με το χιονοδρομικό στη Βουλγαρία. Σταματάει το έργο.

Τις ίδιες ημερομηνίες που θα σου δώσει ο Σταύρος για Βουλγαρία

να κλείσεις το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Τζεφρώνης δεν μπορούσε να 'ρθει κι έπρεπε να τον αντικαταστήσω.

(Ελ.) Περίεργο που υπήρξε πρόβλημα με τον Τζεφρώνη.

Για όλα τον έχω ικανό τον Χαριτάκη.

Έχεις κάποιο θέμα μαζί μου;

Τριακόσιες χιλιάδες.

-Τι; -Για μια ακόμα νύχτα μαζί μου.

-(Σταύρος) Τι της έκανες; Λέγε. -Πρόσεχε με ποιον τα βάζεις.

Θα μάθω τι της έκανες.

Και τότε καλά θα κάνεις να προσέχεις εσύ.

(τέλος μουσικής σειράς)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

-Η Αρετή; Έφυγε; -Ναι.

-Μπορείς να μου πεις τι έγινε στο ταξίδι; -Δεν έχω ιδέα.

Είσαι η κολλητή της και δεν σου είπε τίποτα; Μου φαίνεται λίγο περίεργο.

Την ρώτησα, την ξαναρώτησα, δεν ήθελε να το συζητήσει.

Για να μην είπε ούτε σε σένα φαντάσου τι έχει γίνει.

-(Σταύρος) Θα την πάρω τηλέφωνο. -Καλύτερα να την αφήσουμε να ηρεμήσει.

Έχεις δίκιο. Όταν μιλήστε ενημέρωσέ με, σε παρακαλώ.

(Ελένη) Εντάξει.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

Έλα, Οδυσσέα, έχω καλά νέα.

Πήραμε το οκέι από τους Τούρκους για το πρώτο έμβασμα.

-Εντάξει, εντάξει. Καλά, Ανταίο. -(Ανταίος) Εντάξει, θα τα πούμε αργότερα.

(μελαγχολική μουσική)

(φλας μπακ) Θέλει να φύγει. Ψάχνει δουλειά.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Πότε θα πάμε σπίτι μας; -Δεν τα 'παμε, Πετράκο μου;

(Αρετή) Όταν μας πει ο γιατρός. Δεν θ' αργήσουμε πολύ.

Έλα τώρα αφού είσαι μεγάλο παιδί πια και καταλαβαίνεις αυτά τα πράγματα.

-Μην με ρωτάς συνέχεια. -Ναι, αλλά, ρε μαμά...

σε παρακαλώ, πες στον γιατρό να μ' αφήσει να πάω σπίτι.

Αγάπη μου.

Να ο γιατρός. Θες να τον ρωτήσεις εσύ αυτό που σ' απασχολεί;

Τι είναι; Ρώτα με ό,τι θέλεις.

Ο Πέτρος θέλει να μάθει πότε θα μπορέσουμε να πάμε σπίτι μας.

Λίγη υπομονή ακόμη θα κάνεις. Σύμφωνοι;

Είσαι γενναίο παιδί εσύ. Έτσι δεν έχουμε πει;

-Αρετή, να σου λίγο δυο λεπτά; -Ναι.

Έρχομαι, ε;

Τι συμβαίνει, γιατρέ;

-Έγινε κάτι με το μόσχευμα! -Ηρέμησε. Για άλλο θέμα σε φώναξα.

Γίνεται μία φιλανθρωπική εκδήλωση για παιδιά με καρκίνο,

ομιλητής θα είμαι εγώ για το επιστημονικό μέρος.

Μου ζητήθηκε, όμως, ότι θα ήταν καλό να ακουστεί και η φωνή από κάποιες μητέρες.

Ξέρεις, η βιωματική μαρτυρία είναι πάρα πολύ σημαντική.

Εσύ θα μπορούσες να συμμετάσχεις, αν θέλεις.

Εε...

Να πω για τον δότη; Μπορώ να μιλήσω για κάτι τέτοιο;

Δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες.

Εσύ θα περάσεις το μήνυμα ότι ο καρκίνος θεραπεύεται.

Αν πεις ότι το δικό σου παιδί είναι τώρα καλά,

θα ενθαρρύνεις τους γονείς που μπαίνουν τώρα στη διαδικασία.

Τι λες; (συγκινητική μουσική)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Αυτά προς το παρόν. Και δεν σκοπεύω να μείνω μόνο σ' αυτά.

Θα γραφτώ μέλος κι ελπίζω να μπορέσω να παρευρεθώ και στο γκαλά.

Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Νταγιάννο.

Η επιθυμία σας να στηρίξετε το έργο μας είναι συγκινητική.

Δεν σας κρύβουμε ότι το τηλεφώνημά σας μας εξέπληξε.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν κι εσάς

για να τα καταφέρουμε σ' αυτό το απαιτητικό φιλανθρωπικό έργο.

Μα οφείλουμε να δίνουμε το παρόν κι όπου μπορούμε να 'μαστε χρήσιμοι.

-Ε; Σωστά; -Ναι. Ναι, έτσι είναι.

Λοιπόν, να μην σας απασχολούμε άλλο.

-Θα τα ξαναπούμε σύντομα. -(Νταγιάννος)Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Δεν ξέρω αν έχετε πληροφορηθεί, είμαι στον δρόμο για μια συνεργασία με την Ergan.

-Ευελπιστώ να πάει καλά. -Ναι. Ναι, κάτι μου είπε ο γιος μου.

Τους καμαρώνω τους γιους σας. (βουκολική μουσική)

Δουλεύουν σκληρά κι έχουν κατορθώσει να επεκταθούν κι εκτός Ελλάδος

με πολύ σπουδαία έργα. Δουλευταράδες.

Σαν τους πατεράδες τους.

Μακάρι κι εγώ να 'μουν τόσο τυχερός με τα παιδιά μου.

-Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Νταγιάννο. -Χάρηκα.

-Καλή συνέχεια. -Εις το επανιδείν.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(δόνηση κινητού)

-(Μίνα) Η γυναίκα σου; -Όχι, η μάνα μου.

Ε, σήκωσέ το, ρε μωρό μου. Μπορεί να 'ναι κάτι σημαντικό.

Όταν είμαι μαζί σου τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό.

-Αλήθεια λες; Δεν σε πιστεύω. -Θες αποδείξεις;

(μουσική αγωνίας)

(ήχος κλήσης)

Δεν το σηκώνει.

Θα 'ναι με πελάτη μάλλον.

Ήθελα να ήταν εδώ μαζί μου αυτή τη στιγμή. Έστω και τηλεφωνικά.

(άνοιγμα πόρτας)

Χαίρομαι που ξανασυναντιόμαστε με ευχάριστη αφορμή.

Κι εγώ, Δημοσθένη, πολύ.

Να σηκώσουμε λίγο την μπλούζα;

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί ανησυχείτε τόσο για το φύλο του μωρού;

Στον μήνα που είστε κανονικά θα έπρεπε να το ξέρετε.

Μέχρι τώρα πιστεύουμε ότι είναι αγόρι.

Αλλά επειδή γίνονται και λάθη...

Σπανίως. Αλλά ό,τι και να είναι σημασία έχει να 'ναι γερό.

Ναι, γιατρέ. Πες τα κι εσύ, γιατί εμένα δεν μ' ακούει.

(Δημοσθένης) Για να δούμε εδώ καλύτερα.

Φαίνεται κάτι;

(υπέρηχος, συνέχεια μουσικής)

Πείτε μου ότι είναι αγόρι.

(συνέχεια μουσικής)

Κορίτσι είναι.

(συνέχεια μουσικής)

(ξεσπά σε κλάματα)

(Μαρίκα) Έλα, σε παρακαλώ. (κλάμα Άσπας)

Τι ξέσπασμα είναι αυτό τώρα; (αναφιλητό Άσπας)

(αναφιλητά Άσπας)

Απ' τη χαρά της συγκινήθηκε.

(αναφιλητά Άσπας)

(τέλος μουσικής)

-Επ! Πού πας εσύ; -Νόμιζα ότι με περίμενες.

Έλα, πλάκα σου κάνω. Θέλω τις νέες τιμές για τις στήλες μπάνιου.

Πέρασα απ' το γραφείο του Σάββα, αλλά δεν ήταν.

-Σκέφτομαι πως δουλεύει από 'δω σήμερα. -Ναι, αλλά λείπει τώρα.

Ωραία. Τις έχεις κάπου αλλού εσύ, γιατί βιάζομαι;

-Καλά πάω να κοιτάξω μέσα. -Άλκη.

Ο Σάββας δεν επιτρέπει σε κανέναν να μπαίνει μέσα.

Κάτσε να τον πάρω ένα τηλέφωνο να δω πού τα 'χει.

(ήχος κλήσης)

(ήχος κλήσης)

Δεν το σηκώνει. (ήχος κλήσης) Κάτσε, πάω να δω.

(χτυπάει το σταθερό)

Νταγιάννος, παρακαλώ.

(μουσική έντασης)

Δεν σου 'πα να περιμένεις;

-Τόσο κακό ήταν που μπήκα; -Εντάξει. Τα βρήκες;

Ναι, ευτυχώς τα βρήκα. Τώρα τους ρίχνω μια ματιά.

-Ωραία, πέρασε έξω τώρα. -Έφυγα. Μισό.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Περίμενε.

Τι έπαθες;

Δεν κάνει στην κατάστασή σου.

(ξεφύσημα Άσπας) Γιατί κάνεις έτσι;

Δεν έχεις λόγο να στεναχωριέσαι.

(Μαρίκα) Παιδί περιμένεις.

Δώρο Θεού.

Τι σημασία έχει που δεν είναι αγόρι;

Αυτό το λες εσύ. Ο άντρας σου κι ο γιος σου τι θα πούνε;

Άσε, θα σου πω εγώ. Θα με κοιτάνε με μισό μάτι για μια ζωή.

Στην αρχή μπορεί, αλλά μετά θα τους περάσει.

Τι θα κάνω;

Τις κόρες μου τις καλοδέχτηκαν όλοι. Τώρα όμως είναι αλλιώς.

-Όλοι περιμένουν γιο. Τι θα τους πω; -Την αλήθεια θα τους πεις.

-Και κανείς δεν θα μιλήσει. Θα το δεις. -Όχι.

Όχι, δεν μπορώ να πάω σπίτι.

-Δεν μπορώ να απολογούμαι σε όλους. -Τι είναι αυτά τώρα; Τρελάθηκες;

Κακώς οι γιατροί λένε το φύλο του παιδιού πριν γεννηθεί.

Παλιά που δεν το ξέραμε ήταν καλύτερα.

(κλαίγοντας) Γιατί να είμαι τόσο άτυχη, ε;

Μην μιλάς έτσι. Ακούει το παιδάκι.

-Έλα, πάμε σπίτι να ηρεμήσεις. -Όχι, όχι, όχι. Δεν μπορώ να γυρίσω.

Να σου πω... Εγώ είμαι εδώ.

Δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα.

Έχε μου εμπιστοσύνη.

Έχω ετοιμάσει φαγητό. Να σας φέρω να φάτε;

-Εντάξει είμαι, δεν πεινάω. -Μα δεν έχετε φάει για μεσημέρι.

Είπα ότι είμαι εντάξει.

Είστε καλά;

(αναστεναγμός) Γιατί ρωτάς;

Επειδή έχετε μεταφέρει τη δουλειά της εταιρίας στο σπίτι.

Αυτό έχει να γίνει από τη μέρα που χτυπήσατε με το άλογο.

Εντάξει είμαι. Μην ανησυχείς.

-Μαργαρίτα; -Ναι;

Πόσα χρόνια γνωριζόμαστε; Πόσα χρόνια είσαι μαζί μου δηλαδή;

Τον άλλο μήνα κλείνω δεκαπέντε χρόνια. Γιατί ρωτάτε;

Δεκαπέντε χρόνια!

Πολύς καιρός. Ποια είναι η γνώμη σου για μένα;

Τι εννοείτε;

Αν κάποιος σε ρωτούσε ποια είναι η γνώμη σου για μένα, τι θα του έλεγες;

Νόμιζα πως δεν σας ενδιέφερε η γνώμη των άλλων για 'σας.

-Δεν μου απάντησες. -Και μάλιστα...

θα έλεγα ότι κάνετε τα πάντα για να δείξετε ότι δεν σας ενδιαφέρει.

(μουσική σειράς)

-Κατάλαβα. -Όχι, δεν το λέω για κακό.

Ο χαρακτήρας σας είναι αυτός.

Κι αν θέλετε τη γνώμη μου, εγώ αυτό το λέω ελευθερία.

Να μην σε νοιάζει η γνώμη των άλλων.

Κι αν δεν σου αρέσει η γνώμη που έχεις εσύ για τον εαυτό σου;

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(Αννέζα) Λοιπόν, ο Ζαφειρίου ακόμα να στείλει τα ονόματα με τις μητέρες

-που θα μιλήσουν στο γκαλά. -Έτσι όπως το λες...

είναι σαν να κανονίζουμε τις ομιλήτριες τελευταία στιγμή.

Εγώ ζήτησα από τον Ζαφειρίου να προσθέσει όποια κρίνει ότι μπορεί να μιλήσει βιωματικά.

(μελαγχολική μουσική)

Εσένα, μωρό μου, πού τρέχει το μυαλό σου;

(συνέχεια μουσικής)

-Σταύρο. -Λέγε, ρε μάνα. Τι είναι;

Μας ακούς τόση ώρα που μιλάμε ή μιλάμε στον βρόντο;

Μια χαρά σας ακούω.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν σου είπαμε τα ευχάριστα. Πληθύναμε με δύο νέα μέλη.

Ναι. Τον Νταγιάννο και τον Συμεωνίδη.

-Δεχόμαστε συγχαρητήρια. -Μπράβο.

-Καλά, αυτό έχεις να πεις μόνο; -Τι θες τώρα; Να κάνω καμιά κωλοτούμπα;

Σε παρακαλώ! Τι νεύρα είναι αυτά;

(συνέχεια μουσικής)

Δεν ήρθε κι ο Οδυσσέας να τελειώνουμε.

Ναι, πού είναι; Γιατί δεν έχει έρθει ακόμα;

Γιατί ρωτάς εμένα; Κηδεμόνας του είμαι;

Πρώτη φορά σ' ακούω να μιλάς έτσι για τον ξάδερφό σου.

Τι έγινε; Τσακωθήκατε;

Κουρασμένος είμαι. Και θέλω να τελειώνουμε με τα του γκαλά

μπας και προλάβω να πάω να ξεκουραστώ λίγο. Αλλά πού τέτοια τύχη.

Γιατί δεν τον παίρνεις ένα τηλέφωνο να δεις πού είναι;

Να τον πάρετε εσείς.

(εναλλαγή σε μουσική έντασης και τέλος)

(Μαργαρίτα) Εγώ δεν βλέπω ούτε καλό, ούτε κακό άνθρωπο.

(Μαργαρίτα) Βλέπω έναν στεναχωρημένο άντρα.

Έγινε κάτι;

Έγινε. Δηλαδή συνεχίζει να γίνεται, αλλά εδώ.

Άμα γίνεται εκεί, θα τη βρείτε τη λύση.

Μόνο μην γίνεται εδώ.

Δηλαδή κι εδώ θα τη βρείτε τη λύση, αλλά θ' αργήσει λίγο.

Ευχαριστώ, Μαργαρίτα, ευχαριστώ.

(αναστεναγμός) Η κουβέντα μου 'κανε καλό.

-Πάω να φέρω φαγητό. -Τι είπαμε για το φαγητό;

Να σας πω εγώ τι κατάλαβα;

(Μαργαρίτα) "Ας τάξω πως επιάστηκα, από μιας γυναίκας τρίχα,

κι έσπασε η τρίχα κι έχασα, στον κόσμο ό,τι κι αν είχα".

(αμανές, μουσική σειράς)

"Λησμόνησε παντοτινά

και διώξε κάθε ελπίδα".

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό) Έλα, θεία.

Οδυσσέα μου, πού είσαι; Σε περιμένουμε.

Ναι, δεν ήμουνα πολύ καλά κι είπα να ξεκουραστώ λίγο.

Μα πρέπει να μιλήσουμε για το γκαλά.

Πώς θα προσεγγίσουμε νέα μέλη. Θέλουμε και τη δική σου γνώμη.

(συνέχεια μουσικής)

Πού είσαι, βρε αγόρι μου; Σε περιμένουμε τόση ώρα.

-Ναι, δεν θα 'ρθω. -(Κατερίνη) Δεν θα 'ρθεις;

Πρέπει να πάρουμε κάποιες αποφάσεις, Οδυσσέα. Θα έρθεις.

Πάρτε τες εσείς και εγώ είμαι σύμφωνος σε όλα.

(συνέχεια μουσικής)

Έλα, βρε αγόρι μου, να τελειώνουμε μ' αυτό το θέμα.

Τόσο αγώνα κάναμε, πρέπει να γίνουν όλα σωστά.

Άσ' τον, ρε μάνα. Δε θα τον παρακαλάμε κιόλας.

Εντάξει, ξεκουράσου εσύ και θα σ' ενημερώσει αύριο ο Σταύρος.

(συνέχεια μουσικής)

Λοιπόν, εγώ φεύγω, αποφασίστε μόνες σας κι ενημερώστε κι εμένα.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πώς είναι ο μικρός μας;

Είναι μια χαρά.

(αναστενάζοντας) Έχει όρεξη... Μου ζήτησε και λίγη σοκολάτα.

Δεν ξέρω αν μπορώ να του δώσω. Πρέπει να ρωτήσω τον γιατρό.

Θα τον ρωτήσω εγώ. Πήγαινε να ξεκουραστείς εσύ.

Κράτα τις δυνάμεις σου. Σ' έχει ανάγκη το παιδί.

-Σίγουρα μπορείς να μείνεις εσύ; -Ναι. Δεν με βλέπεις;

Άλλαξα, ξεκουράστηκα και τώρα είναι η σειρά σου.

Άντε, πήγαινε να κοιμηθείς κι εσύ λίγο.

Είσαι πολύ καλή. Σ' ευχαριστώ.

-Πάω να τον χαιρετήσω. -Ναι.

-Α! -Τι γίνεται;

-Κοιμάται ο μικρός; -(Αρετή) Μπα! Ζητάει συνέχεια σοκολάτα.

-Μπορώ να του δώσω λίγη; -Μμ. Ένα μικρό κομματάκι, άντε δώσ' του.

Τέλεια!

-Δυο λεπτά, Αρετή. -Ναι;

Να σε υπολογίζω για την εκδήλωση;

Ναι. Θα το κάνω.

Αν μ' αυτόν τον τρόπο μπορώ να βοηθήσω κάποιες μητέρες,

που περνάνε το ίδιο μαρτύριο με μένα, εννοείται πως θα το κάνω.

Με μεγάλη χαρά.

Εδώ είσαι ακόμα;

Έτσι θα πάει;

Ρωτούσε κι ο αδερφός σου. Σε λίγο θα 'ρθει κι ο Σάββας.

Εδώ θα μείνεις κλειδωμένη;

Δεν θα κατέβω για βραδινό. Δεν θέλω.

Όταν έρθει ο Σάββας, σε παρακαλώ, πες του ν' ανέβει. Θέλω να μιλήσουμε.

Δεν του το 'πες ακόμα; Δεν μιλήσατε;

Όχι.

Μ' έπαιρνε τηλέφωνο, αλλά δεν το σήκωσα.

Ήθελα πρώτα να σκεφτώ, πριν καταλήξω κάπου.

Τι να σκεφτείς, κορίτσι μου; Αυτά τα πράγματα-

-Θα φύγουμε. -Τι;

Το σκέφτηκα καλά.

Δεν μπορώ ν' αντέξω να βλέπω τα μούτρα του πεθερού μου, ούτε κανενός άλλου.

Πού θα πας, παιδί μου;;

Ο Σάββας έχει χρέος να μ' ακολουθήσει.

-Δεν χρειάζεται να μένουμε άλλο εδώ. -Γιατί;

Εδώ είναι το σπίτι σας.

Ναι, αλλά εγώ δεν αντέχω την περιφρόνηση του πεθερού μου.

Ξέρω ότι περίμενε εγγονό και δεν μπορώ να φανταστώ

-την αντίδρασή του μόλις το μάθει και... -(Μαρίκα) Καλά, καλά, καλά.

Μην πεις λέξη. Αναλαμβάνω εγώ.

(κουδούνι)

-(Χάρης) Ορίστε, την έφερα. -Άσε με, καλέ, με ξεμάλλιασες.

-Την έφερα να ζητήσει συγγνώμη γονατιστή. -Τζάμπα το κομμωτήριο που πήγα.

Ζήτα συγγνώμη. (κλείσιμο πόρτας)

Δεν ξέρω αν ήταν σωστό ή λάθος αυτό που έκανα, αλλά

ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη που σε στεναχώρησα.

Το ξέρεις ότι σ' αγαπάω, έτσι δεν είναι;

-Δεν θέλω να το ξανακάνεις αυτό. -Φοβήθηκα ότι αυτή τη φορά θα έφευγες.

Και το θεωρώ μεγάλο λάθος. Απορώ τι σ' έπιασε.

Αν είναι με την πρώτη ευκαιρία να τα παρατάμε...

Ξέρω ότι το 'κανες για καλό, αλλά δεν θέλω να ξανακάνεις κάτι τέτοιο ποτέ.

Αν είσαι ακόμα θυμωμένη μαζί μου πάντως...

ρίξε μία.

(συγκινητική μουσική)

(ήχος μηνύματος)

(συνέχεια μουσικής)

Ο Σταύρος.

Τι σου γράφει;

(συνέχεια μουσικής)

Πάω να δω αν έχει τίποτα που να πίνεται.

Ναι, γιατί απ' ό,τι φαίνεται θα το χρειαστούμε.

(συνέχεια μουσικής)

Τι του γράφεις;

Τον ευχαριστώ και του λέω ότι θα το προσπεράσουμε.

Είδες, που τελικά, αυτό που έκανα δεν ήταν τόσο λάθος;

Και... δεν έχει τίποτα.

Λοιπόν, θέλετε να παραγγείλουμε ή να πάμε κάπου έξω;

Πηγαίνετε εσείς, εγώ θα μείνω. Θέλω να ξεκουραστώ.

Πέρασα πολλά σήμερα. Γι' αυτό γύρισα άλλωστε.

-Σίγουρα; -Απόλυτα σίγουρα. Πηγαίντε.

-Οκέι. Καλή ξεκούραση. -(Αρετή) Ευχαριστώ.

Έλα, έλα, πήγαινε.

(Ελένη) Καληνύχτα.

(Χάρης) Έλα, άσ' τη να ξεκουραστεί, άσ' τη, σου λέω. Πάμε.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας, απαλή μουσική)

(τέλος μουσικής)

-Καλησπέρα. -Καλώς τον.

Πού ήσουνα εσύ, ρε; Πού εξαφανίστηκες τόσες ώρες;

-Είχα δουλειά. -Η δουλειά σου είναι στην εταιρία.

-Μπορείς να ηρεμήσεις λίγο; -Τώρα που η τύχη μας γυρίζει...

οι παραγγελίες πρέπει να διπλασιαστούν.

Όπα τώρα! Κλείσαμε καμιά καλή συμφωνία;

-Εσένα δεν σ' ενδιαφέρει να ρωτήσεις, ρε; -Ακούω.

Σήμερα έριξα είκοσι χιλιάδες σε μια κίνηση που θα μας φέρει

πιο κοντά στην Ergan και στους Χαριτάκηδες.

Σοβαρά;

Ναι, αλλά καλύτερα που δεν ήσουνα.

Γιατί αν σ' έβλεπαν οι κυρίες που ήρθαν σήμερα στο γραφείο μου,

θα σου έδιναν το μαντίλι τους να κλάψεις.

Μπα, ποιες ήταν αυτές οι κυρίες που σε επισκέφτηκαν στο γραφείο;

Η μία είναι μάνα του Παπαμιχάλη κι η άλλη του Χαριτάκη.

Θα τις γνωρίσεις.

Α, ρε τυχερέ! Κι εγώ έναν τέτοιο πατέρα θα 'θελα να 'χα.

Να με μπουστάρει συνεχώς να γίνομαι καλύτερος.

Σ' τον χαρίζω.

Το δείπνο είναι έτοιμο.

Άντε, πάμε στο τραπέζι. Τι κάθεστε;

Συγγνώμη, θεωρείς ότι είναι έξυπνη κίνηση να δίνεις είκοσι χιλιάρικα

για μια φιλανθρωπική εκστρατεία που διοργανώνουν οι κυρίες της Ergan;

Έτσι είναι τα deal, αγόρι μου. Κάτι δίνεις, κάτι παίρνεις.

Πάντως οι κυρίες έδειξαν ότι το εκτίμησαν πολύ.

Αυτό έχει σημασία.

Εγώ πιστεύω ότι ήταν πολύ έξυπνη κίνηση για το προφίλ της εταιρίας.

Δεν είναι και λίγο να μαθευτεί ότι στηρίζει φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Μμ;

Αρκεί να το εκμεταλλευτούμε σωστά.

Τι εννοείς;

Ούτε να το πουλήσουμε πολύ τρανταχτά, αλλά ούτε να το φάει κι η μαρμάγκα.

Έχει μυαλό αυτός.

Όλη η διαφήμιση σήμερα στηρίζεται στο εταιρικό προφίλ που χτίζουν οι εταιρίες.

(Νταγ.) Θα 'πρεπε να το ξέρεις.

Όταν μιλάμε για εταιρίες που τις ενδιαφέρει να έχουν εταιρικό προφίλ.

Εμείς πουλάμε πλακάκια και μπάνια.

Δεν με πιάνεις, αγόρι μου, αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν με πιάνεις.

Άλλος θα το 'χε πιάσει με τη μία.

Με τον γιατρό τι έγινε τελικά;

Όλα καλά. Θα τα πούμε.

Για ποιον γιατρό λέτε; (σκοτεινή μουσική)

Είχαμε αμφιβολίες για τη γιατρό που παρακολουθούσε την Άσπα.

Γιατί, τι έγινε; Συνέβη κάτι;

Όχι, απλώς υπήρχαν πολλά αρνητικά σχόλια στο προφίλ της γιατρού

και αποφασίσαμε να επισκεφτούμε άλλον έναν.

Ωραία, το ξέρουμε αυτό. Και;

Η Άσπα έκανε υπέρηχο στο πιο σύγχρονο μηχάνημα που υπάρχει σε κλινική.

Το μωρό είναι υγιέστατο, μεγαλώνει κανονικά.

Απλά για το φύλο του παιδιού δεν είναι τίποτα σίγουρο ακόμα.

Τι λέτε, ρε παιδιά; Το μωρό είναι έτοιμο να βγει.

Το εγγονάκι μας αρνείται πεισματικά ν' αποκαλύψει το φύλο του.

Τι να κάνουμε; Είχε πάρει τέτοια θέση, που δεν φαινόταν τίποτα.

Μα όταν έκανες εξέταση στην άλλη γιατρό είπες ότι ήταν αγόρι.

Ναι, αλλά η άλλη γιατρός, είπαμε, δεν είναι αξιόπιστη, αγάπη μου.

Δουλειά δεν είχατε, δουλειά βρήκατε ν' ασχοληθείτε.

Το μωρό είναι αγόρι. Τέρμα και τελείωσε.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(απαλή μουσική)

Δεν καταλαβαίνω γιατί χαλάστηκες τόσο;

Ένα ευγενικό μήνυμα έστειλε ο Σταύρος για να ηρεμήσει τα πνεύματα.

Τι δεν καταλαβαίνεις, μωρέ Χάρη; Δεν θέλει και πολύ μυαλό.

Της στέλνει τέτοια ώρα μήνυμα, ζητά συγγνώμη εκείνος για τα καμώματα του Οδυσσέα.

Ποιος το κάνει αυτό και γιατί;

Εμένα πάντως δεν μου έδωσε τέτοια εντύπωση.

Το να είναι ευγενικός και φιλικός μαζί της δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τη γουστάρει.

Και γιατί τόσο ενδιαφέρον;

Μην ξεχνάς ότι γι' αυτούς η Αρετή είναι εργαλείο.

(Χάρης) Τη θέλουν στη δουλειά.

(συνέχεια μουσικής)

Μην προσπαθείς να χρυσώσεις το χάπι τώρα. Σε παρακαλώ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το βλέπω.

Στην αρχή προσπάθησα να μην δώσω σημασία, αλλά είναι ολοφάνερο πια.

(ακατάληπτες ομιλίες και γέλια θαμώνων, συνέχεια μουσικής)

-Φτάνει όμως. Έχεις πιει αρκετά. -Τι θες να κάνω;

Βρίσκομαι σε αδιέξοδο. Να τον βγάλω απ' το μυαλό μου δεν μπορώ.

Από την άλλη τι; Να πιάσω την Αρετή και να της πω να μην του δίνει δικαιώματα;

-Αφού δεν το κάνει. -Υπερβάλλεις.

Ελενάκι, συμβαίνει όταν δείχνεις ενδιαφέρον για κάποιον κι εκείνος δεν ανταποκρίνεται.

Μακάρι να 'χεις δίκιο.

(ακατάληπτες ομιλίες θαμώνων, συνέχεια μουσικής)

Με το ποτό όμως, δεν λύνονται τα προβλήματα.

(ακατάληπτες ομιλίες και γέλια θαμώνων, συνέχεια μουσικής)

Σ' αγαπάω.

(συνέχεια μουσικής)

Σ' αγαπάω. Κι η Αρετή σ' αγαπάει και το ξέρεις.

(Χάρης) Όσο για τον Σταύρο,

αν είναι να 'ρθει, θε να 'ρθει, αλλιώς ταρατατάτα.

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Παιδιά, μην μου λέτε ό,τι να 'ναι τώρα. Ο τρίτος όροφος δεν πάει με βάση τα σχέδια.

Δεν θέλω να ξεφεύγουμε απ' τα σχέδια. Ό, τι έχει πει ο Φιλίππου δηλαδή.

Ναι, είπε θα 'ρθει να το δει μόνος του, αλλά μετά το ατύχημα είπε θα στείλει άλλον.

-Καλημέρα. -Καλημέρα. Καλώς τον.

Καλημέρα σας.

Λοιπόν, αύριο ξεκινάνε οι υδραυλικοί κι οι ηλεκτρολόγοι.

Δεν θέλω καθυστέρηση. Ούτε σε μαστόρια, ούτε σε υλικά.

Θα 'μαστε σ' επικοινωνία και να με κρατάτε ενήμερο.

-Συνεννοηθήκαμε; -Εντάξει.

(κομπρεσέρ, θόρυβος εργασιών οικοδομής)

Να μιλήσουμε λίγο;

Έλα, πάμε έξω.

(κομπρεσέρ)

(κελαηδήματα)

(Οδυσσέας) Μου τηλεφώνησαν απ' τους στάβλους σήμερα.

(Οδυσσέας) Πήγες από 'κει, λέει, το πρωί και με περίμενες.

Ήμουν σίγουρος ότι μετά τη χθεσινή ένταση θα πήγαινες από 'κει πρωί-πρωί να ξεδώσεις.

Η αλήθεια είναι ότι θα πήγαινα, αλλά

δεν ήθελα να σ' αφήσω εδώ πέρα μόνο σου.

Εσύ γιατί πήγες;

(κομπρεσέρ, θόρυβος εργασιών οικοδομής)

Για να σε βρω.

Για να μιλήσουμε. Δεν μ' αρέσει να 'μαστε τσακωμένοι.

Ούτε εμένα.

(κομπρεσέρ, θόρυβος εργασιών οικοδομής)

(κουδούνι)

-Καλημέρα. -Καλημέρα. Τον πρόλαβα τον γιο μου;

Δυστυχώς όχι. Τέτοια ώρα είναι πάντα στη δουλειά.

Κρίμα.

-Να σας φέρω κάτι να πιείτε; -Ναι, ναι. Ένα νεράκι, σε παρακαλώ.

Πάντως, αν είναι κάτι επείγον...

Ήλπιζα να τον βρω εδώ.

Αα! Αυτό που θέλω να τον ρωτήσω έχει σχέση με τον Σταύρο.

Τι έχει να χωρίσει με τον ξάδερφό του και είναι έτσι;

(πονηρό χαμογελάκι Μαργαρίτας)

Μάλλον δεν θέλετε να μάθετε απ' τον Οδυσσέα. Από μένα θέλετε να μάθετε.

Αν ξέρεις κάτι, πες μου σε παρακαλώ.

Τι έχει συμβεί μεταξύ τους;

Λυπάμαι που θα σας στεναχωρήσω, αλλά δεν ξέρω τίποτα.

Αποκλείεται. Προσπαθώ να σώσω την κατάσταση, Μαργαρίτα.

Σας απάντησα, δεν ξέρω.

Α, τώρα μην μου αρχίσεις τα "δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα".

Δεν είμαι εδώ για να κάνουμε κουτσομπολιό. Από ενδιαφέρον ρωτάω.

Θέλω να βοηθήσω τον γιο μου.

Χρειάζεται βοήθεια ο κύριος Οδυσσέας;

Για να είμαι εδώ μάλλον χρειάζεται βοήθεια.

-Δεν καταλαβαίνω. Τι φοβάστε; -Τι δεν καταλαβαίνεις, παιδί μου;

Αν δεν φύγει αυτό που έχει μπει ανάμεσά τους,

κινδυνεύουν να τιναχτούν όλα στον αέρα.

Μέχρι τώρα η δύναμή τους ήταν ότι ήταν πάντα ενωμένοι.

Εγώ πιστεύω ότι

από την υπερβολική σας αδυναμία στον κύριο Οδυσσέα μεγαλοποιείτε τα πράγματα.

Δεν χρειάζομαι τη γνώμη σου, Μαργαρίτα. (δραματική μουσική)

Να μου πεις τι ξέρεις θέλω.

Σας απάντησα δεν ξέρω.

Εξάλλου εγώ εδώ είμαι για να φροντίζω τον κύριο Οδυσσέα.

-Με θέλετε κάτι άλλο; -Μάλιστα.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν θέλεις το καλό του.

Γιατί, αν το ήθελες, θα μίλαγες.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Της φέρθηκα άσχημα, το παραδέχομαι.

Γιατί;

Δεν ξέρω. Κάτι έγινε εκείνη τη στιγμή και ξέφυγα.

Και εκείνη;

Πώς αντέδρασε;

Πώς ν' αντιδράσει;

Σηκώθηκε κι έφυγε από το δείπνο.

Δεν καταλαβαίνω, ρε Οδυσσέα. Ειλικρινά, δεν μπορώ να σε καταλάβω.

Μονίμως της πας κόντρα. Ό, τι πρόβλημα κι αν έχεις

με τον χαρακτήρα της προτεραιότητα έχει η δουλειά. Έτσι δεν είναι;

-Δικά σου λόγια είναι αυτά. -Έχεις δίκιο.

Απλά μερικές φορές ξεφεύγω.

Ναι, γιατί θες να τους έχεις όλους υπό έλεγχο κι η Αρετή είναι

πιο ανεξάρτητη απ' όσο μπορείς να δεχτείς.

Ίσως.

Της ζήτησες τουλάχιστον συγγνώμη;

(θόρυβος εργασιών οικοδομής)

Ναι. (συγκινητική μουσική)

Εσύ;

(συνέχεια μουσικής)

Της ζήτησες συγγνώμη εσύ; Ήρθε το τέλος του κόσμου;

Της ζήτησα συγγνώμη, επειδή είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο έργο μας.

(συνέχεια μουσικής)

(Σταύρος) Και;

(συνέχεια μουσικής)

Τη δέχτηκε;

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Ο πεθερούλης σου, πάντως, δείχνει να με συμπαθεί.

Αλλά δεν νιώθω καλά όταν συμπεριφέρεται έτσι στον Σάββα.

Κοίτα να το συνηθίσεις, γιατί έτσι είναι ο πεθερός μου.

Αν δεν ήμουν εγώ να μαζεύω τις καταστάσεις, θα τον είχε εντελώς του πεταματού.

Ε, εντάξει, τώρα μεταξύ μας ο δικός σου δεν είναι και κάνα τζιμάνι.

Αλλά να του συμπεριφέρεται έτσι ο ίδιος του ο πατέρας;

Αυτό είναι το πρόβλημά μου και μένα.

Ο Νταγιάννος πίστευε μόνο τον συχωρεμένο τον Λεωνίδα.

(Άσπα) Τον Σάββα δεν τον έχει άξιο για τίποτα.

Και ξέρεις τι φοβάμαι πιο πολύ;

Όσο κι αν το παίζει ζόρικος με το παιδί της άλλης

στο τέλος θα τα βρούνε και θα γίνει αυτός ο εγγονός που πάντα περίμενε.

-Λες; -Ναι.

Και το βλέπω να γίνεται πολύ σύντομα.

-Μόλις μάθει ότι θα γεννήσω κορίτσι. -Όντως τώρα;

Θέλω να πω, είδατε το φύλο του παιδιού στον υπέρηχο;

Πεντακάθαρα. Κορίτσι.

Το έπαιξα καλά κι έχω την πεθερά μου με το μέρος μου.

Μόλις είπα ότι θα πάρω τον Σάββα και τα κορίτσια και θα φύγουμε...

-Τρελάθηκε; -Ε, ναι. Και το πήρε όλο πάνω της.

Γι' αυτό ο Σάββας έψαχνε μεσίτες στον υπολογιστή του;

-Τι έψαχνε; -Μεσιτικά γραφεία για σπίτι.

Μα δεν πρόλαβα να του πω τίποτα.

(κελαηδήματα)

-Ο Σάββας; Δεν είναι εδώ; -Πρέπει να έφυγε πολύ πρωί.

Δεν κατέβηκε ούτε για πρωινό.

Βρήκα το σιρόπι, που μου ζητήσατε για τις τηγανίτες.

Με κακομαθαίνεις και θα μου γίνεις απαραίτητη μετά.

Όσο θα είσαι εδώ μην της δίνεις θάρρος. Δεν θέλει και πολύ να πάρει αέρα.

Έλα, μωρέ. Της κάνω εκεί κάνα κομπλιμέντο να την ανεβάσω.

Νοστιμούλα είναι πάντως.

Νοστιμούλα μπορεί να είναι, αλλά εσύ να κάτσεις φρόνιμος.

(Άσπα) Ο Νταγιάννος δεν σηκώνει τέτοια στο σπίτι του.

-Εντάξει, δεν έγινε και τίποτα. -Για να μην γίνει το λέω.

Ο Σάββας δεν πρέπει να έκλεισε μάτι όλο το βράδυ έτσι όπως του μίλησε ο πατέρας του.

(τραγουδάει) Όταν σε χρειάζομαι

Πάλι σε φαντάζομαι

Μέσα στη δική μου αγκαλιά

Όπως παλιά

Καλημέρα.

(φιλί)

Δεν ξέρεις πόσο χάρηκα όταν μου είπες ότι θα μείνεις μαζί μου χθες βράδυ!

-Είδες που τελικά βρέθηκε τρόπος; -Χάρη στη συμβουλή σου.

Εκμεταλλεύτηκα τη συμπεριφορά του πατέρα μου κι έφυγα απ' το σπίτι.

Τελικά, εκτός από πολύ όμορφη είσαι και πολύ έξυπνη.

Και τι θα κάνεις αν ανακαλύψουν ότι δεν κοιμήθηκες εκεί χθες βράδυ;

Κάτι θα βρω να πω. (δόνηση κινητού)

Κατά φωνή. Σς! (δόνηση κινητού)

(δόνηση κινητού)

(Σάββας) Έλα, καλημέρα.

Δεν έφυγα πρωί, νύχτα έφυγα κι ήρθα στο γραφείο να κοιμηθώ.

Τι "γιατί"; Δεν καταλαβαίνεις; Δεν με χωράει ο τόπος εκεί μέσα.

Άσε με, βρε Άσπα, έχω δουλειά.

(απαλή μουσική)

(πληκτρολόγηση)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Έλα, Τάνια; Τι κάνετε; Ο μικρός;

Συγγνώμη, παρακοιμήθηκα και ήρθα κατευθείαν στη δουλειά.

Δεν πρόλαβα να περάσω, Με έψαχνε;

Μπα, είναι ξεμυαλισμένος τελείως με το παζλ που του 'φερε η γιαγιά.

-Α, ωραία. -Μην ανησυχείς. Κάνε τη δουλειά σου εσύ.

Ο μικρός ζωηρεύει όχι μέρα με τη μέρα, αλλά ώρα με την ώρα.

Ωραία, μην τον διακόψεις τώρα, αφού παίζει.

Άσ' τον, θα πάρω σε καμιά ώρα να του μιλήσω.

Θέλω να τελειώσω ένα σημείωμα, που ετοιμάζω για τη φιλανθρωπική εκδήλωση.

Ο γιατρός πέρασε;

(χτύπημα πόρτας)

-Τάνια, σ' αφήνω τώρα. Θα σε πάρω μετά. -Οκέι.

(τέλος μουσικής)

Έστειλαν mail οι Τούρκοι για τα σχέδια. Επιμένουν σ' αυτά που ζήτησαν στις αρχές.

-Το είδατε; -Θα κοιτάξω τώρα.

Επίσης, ο κύριος Μακρυνιώτης ζήτησε να πάτε στο γραφείο του όταν μπορέσετε.

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

Λοιπόν, η Κατερίνη ξεκινάει με την ομιλία καλωσορίσματος

και μετά εγώ μιλώ για τους στόχους που πετύχαμε αυτή τη χρονιά.

Ύστερα θα μιλήσει ο γιατρός και μετά περνάμε στις ομιλίες από τις μητέρες.

Μπουφές και τα λοιπά όλα σε ροή.

-Συμφωνείς; -Συμφωνώ, ναι.

Μην ανησυχείτε. Θα είναι όλα έτοιμα.

Τι έχεις;

Μην μου πεις ότι είσαι έτσι από χτες, επειδή δεν φάνηκε ο Οδυσσέας;

Ανησυχώ που τα παιδιά είναι ψυχραμένα.

Τα παιδιά; Τα παιδιά είναι πια ολόκληροι άντρες.

Φυσιολογικά πράγματα είναι αυτά. Και να τσακώθηκαν θα τα ξαναβρούνε.

Να σου θυμίσω ότι στο παρελθόν δεν είχαν ποτέ μεταξύ τους προστριβές;

Παρόλο που είναι τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες;

-Αυτό να λέγεται. -Ακόμα κι όταν ήταν παιδιά δεν μάλωναν.

-Πάντα τα έβρισκαν μεταξύ τους. -Ακριβώς. Και έτσι θα γίνει και τώρα.

Πήγα από το σπίτι μήπως και μάθω κάτι από την Μαργαρίτα.

Τίποτα, ούτε λέξη. Ορκισμένη φύλακας του Οδυσσέα.

(αναστεναγμός Κατερίνης)

Τι φοβάσαι, καλή μου;

Μόνο μια αιτία μπορεί να κάνει εχθρούς αυτά τα παιδιά.

Κι αυτή είναι...

πάντα μία γυναίκα.

(μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια μουσικής)

Δεν ξέρω τι πρόβλημα έχουν τα σχέδια, αλλά νομίζω ότι δεν πρέπει να υποχωρούμε συνέχεια.

(Ανταίος) Πιστεύω απλά ότι είναι μια τακτική για να καθυστερούν το έμβασμα.

Το πρωί έστειλαν "οκέι" και τώρα το ανακαλούν.

Πάντως, κι εγώ από μια ματιά που έριξα δεν βλέπω να υπάρχει πρόβλημα.

-Θεωρώ την απαίτησή τους παράλογη. -Τότε να τους απαντήσεις ανάλογα.

-Θα ρίξω άλλη μια ματιά στα σχέδια. -Τα 'χω εδώ. Τα 'χουν στείλει σε όλους.

(Ανταίος) Δες τα.

(εναλλαγή σε απαλή μουσική πιάνου)

(εναλλαγή σε μουσική αγωνίας)

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση μουσικής)

(αποκλιμάκωση και τέλος μουσικής)

Με θέλετε κάτι;

-Έχουμε πρόβλημα. -Τι πρόβλημα;

Οι ξένοι επανήλθαν με τη γυάλινη επιφάνεια.

-(Οδυσσέας) Έχουμε νέο mail. -Ναι, το γνωρίζω.

Με ενημέρωσε ο κύριος Μακρυνιώτης.

Άποψή του είναι ότι δεν πρέπει να υποχωρήσουμε.

Είναι θέμα τακτικής, λέει, κι εγώ συμφωνώ μαζί του.

-Τι προτείνεις; -Προτείνω να τους υπενθυμίσουμε...

ότι έχουμε υπογράψει μια συμφωνία με συμβόλαια γι' αυτή τη δουλειά.

Κι αν επιμείνουν, να τους πούμε ότι μπορούν, αν θέλουν να μας αποζημιώσουν

και να προκηρύξουν έναν καινούριο διαγωνισμό.

Κι αν ακυρώσουν τη συμφωνία; Αναλαμβάνεις την ευθύνη;

Δεν θα το κάνουν. Δεν τους συμφέρει.

Δεν ξέρεις. Με τέτοια οικονομική δύναμη, που έχουν, μπορεί και να μας ξαφνιάσουν.

Τι προτείνετε; Να τους κάνουμε τη χάρη;

Άσ' το. Θα το αναλάβω εγώ.

(δραματική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(Αννέζα) Καλώς ήρθατε.

Ευχαριστούμε. Ευχαριστώ πολύ.

Καλώς ήρθατε. Ωραιοτάτη και κομψοτάτη.

(γυναίκα) Επίσης.

(ακατάληπτες ομιλίες, συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(Αννέζα) Ευχαριστούμε. Α, γιατρέ!

Καλώς ορίσατε, γιατρέ μου.

(Ζαφειρίου) Εντυπωσιακό.

Η συμμετοχή απ' ό,τι βλέπω είναι πολύ μεγάλη.

Αν κι από εσάς, κυρίες μου, δεν περίμενα κάτι λιγότερο.

Ευχαριστούμε πολύ, γιατρέ. Όταν βλέπουμε ανταπόκριση

παίρνουμε κι εμείς κουράγιο να συνεχίσουμε.

Η πτέρυγα για τη χειρουργική κλινική μεταμοσχεύσεων

είναι πολύ κοντά στην πραγμάτωσή της. Υπολείπονται, βέβαια, κάποια χρήματα,

αλλά είμαι σίγουρη ότι θα βρεθούνε σύντομα.

Κι εγώ είμαι πολύ αισιόδοξος.

Όσο για το άλλο, που σας έλεγα, ακόμη μία μητέρα δέχτηκε να μιλήσει.

-Α, ωραία, πολύ ωραία. -(Ζαφειρίου) Οπότε συνολικά είναι τρεις.

Είναι η μητέρα που το παιδί της ακόμα περιμένει δότη,

η άλλη που έχασε το παιδί της στην αναμονή

και η τρίτη που το παιδί της σώθηκε μετά τη μεταμόσχευση.

Ωραία. Είναι καλό που θ' ακουστούν αληθινές φωνές.

Αυτές είναι που ευαισθητοποιούν και συγκινούν τον κόσμο.

Ειδικά, η μητέρα που το παιδί της αυτή τη στιγμή οδεύει σε πλήρη αποθεραπεία,

όπως σας έλεγα, πιστεύω θα περάσει ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα.

Περιμένουμε με ανυπομονησία και ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις ομιλίες των γυναικών.

Ο κόσμος πρέπει να εξοικειωθεί με τις μεταμοσχεύσεις και τη δωρεά οργάνων.

-Α! Τι μου κάνετε; -Καλησπέρα. Χαίρομαι που σας βλέπω.

-Κι εμείς χαιρόμαστε που ήρθατε. -(Αννέζα) Καλώς ήρθατε. Ευχαριστούμε πολύ.

-(γυναίκα) Να 'στε καλά. -Κι εσείς παρακαλώ.

Ναι.

-(Μαρίκα) Και πού είναι αυτή η παιδική χαρά; -Κοντά στο σπίτι μας.

Πήγαινα σχεδόν συνέχεια με τη μαμά πριν αρρωστήσω.

Αλήθεια;

-Έχει πολλά παιχνίδια; -Ναι, αλλά δεν ξέρω αν θα ξαναπάω.

Θα ξαναπάς. Όταν βγεις από 'δω.

Να σου πω, αυτή η παιδική χαρά, νομίζω, πρέπει να 'ναι πολύ ωραία.

Θέλω να πάω κι εγώ.

-Θα με πας; -Δεν ξέρω.

Τι; Δεν ξέρεις αν θέλεις να πάμε μαζί;

Δεν ξέρω αν θα βγω απ' το νοσοκομείο. Μπορεί ν' αργήσω.

Σου υπόσχομαι ότι η πρώτη βόλτα, που θα κάνουμε όταν φύγεις από 'δω,

θα είναι εκεί. Και θα 'ναι πολύ σύντομα.

Χμ;

(Τάνια) Ορίστε και ο χυμός.

Εσύ που μένεις;

Εγώ μένω εκεί που έμενε ο πατέρας σου όταν ήταν στην ηλικία σου.

Και μετά έφυγε; (μελαγχολική μουσική)

Ναι, μωρό μου, έφυγε.

(Μαρίκα) Έμεινε μαζί μου μέχρι που έγινε είκοσι δύο χρονών.

Μετά πήγε στον στρατό, μετά πήγε για σπουδές στο εξωτερικό,

μετά παντρεύτηκε, έκανε εσένα.

(συνέχεια μουσικής)

-Πώς περνάνε τα χρόνια! Ε; -(Τάνια) Έτσι είναι η ζωή.

Τα παιδιά φεύγουν όταν μεγαλώσουν. Όπως τα πουλιά.

Πετούν μακριά όταν δυναμώσουν τα φτερά τους.

Ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου.

Μόνο που το δικό μου το παιδί δεν ξαναγύρισε ποτέ.

(συνέχεια μουσικής)

Μπορώ να έρθω στο σπίτι σου εκεί που μεγάλωσε ο μπαμπάς;

Αμέ!

Αλλά μόνο αν με ξαναπείς γιαγιά.

(χτύπημα πόρτας) (Οδυσσέας) Ναι;

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Σε ενημέρωσε ο Μακρυνιώτης για τους Τούρκους;

-Ναι. Και μίλησα και με την Τριανταφύλλου. -Και;

Αυτοί και οι δύο επιμένουν πως δεν πρέπει να κάνουμε πίσω

κι εγώ συμφωνώ. Δεν μπορεί μετά από μια τέτοια πετυχημένη παρουσίαση

να γυρίζουμε σε θέματα που τα 'χουμε ήδη λύσει.

Μίλησα και με τον Φαρίκ και μου 'πε κι αυτός να προχωρήσουμε.

-Α, τι σου είπε; -Λέει πως όλο αυτό είναι από κάποιον...

που ήθελε να δώσει το έργο εξαρχής σε κάτι Αυστραλούς.

Κι εγώ δεν πιστεύω να έχουμε πρόβλημα.

Να σου πω την αλήθεια, πιο πολύ τη δική σου αντίδραση φοβόμουν.

Μην τα βάλεις πάλι με την Αρετή.

Όχι, όχι, όχι. Δεν πρόκειται να το ξανακάνω.

(χτύπημα πόρτας) Ναι;

Κύριε Παπαμιχάλη, έχω περάσει στο γραφείο σας τη γραμμή με τον διευθυντή της τράπεζας.

(κλείσιμο πόρτας, αναλογίζεται αυτά που διάβασε)

"Κλήθηκα απ' τον θεράποντα γιατρό του Πέτρου να σας μιλήσω για τη δική μου ιστορία.

(Οδυσσέας) Δεν είναι εύκολη η δική μου περίπτωση".

Ποια περίπτωση;

Όλοι όσοι βρισκόμαστε σήμερα εδώ έχουμε βρεθεί σε μια παρόμοια δύσκολη θέση στη ζωή

που κανείς δεν μπορεί να τη φανταστεί ακριβώς,

αν δεν την έχει περπατήσει.

Εγώ είμαι μια απ' τις τυχερές μητέρες,

που βρέθηκε δότης για τον γιο μου κι έγινε εγκαίρως η μεταμόσχευση.

Το παιδί μου σώθηκε.

Δυστυχώς κάποια άλλα παιδιά περιμένουν μόσχευμα καιρό.

Και τελικά δεν τα καταφέρνουν σ' αυτή τη δύσκολη μάχη.

-Η κυρία Τριανταφύλλου; -Σωστά.

Αλλού περίμενα να τη δω κι αλλού τη βλέπω.

(Αννέζα) Τη γνωρίζεις;

Δεν είμαι σίγουρη.

Μιλάει πολύ ωραία. Τόσο αληθινά!

Δεν είμαι ειδικός και δεν μπορώ να μιλήσω για ιατρικά θέματα.

Θέλω να πω μόνο πως έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στην επιστήμη,

τη σέβομαι απεριόριστα,

γιατί έχει τις λύσεις,

και γιατί χάρη σ' αυτές τις λύσεις και στη βοήθειά της,

ο γιος μου σήμερα ζει.

Και είναι καλά.

Για την διάταξη των σταθμών του τελεφερίκ πρέπει να κάνουμε αυτοψία.

Μήπως να πηγαίναμε το επόμενο σαββατοκύριακο;

Πάλι, στο καπάκι Βουλγαρία; Μια μέρα πήγα προχθές κι έλεγα πότε θα γυρίσω.

Αυτά τα πράγματα τα οργανώνουν καλύτερα.

(Ελένη) Ούτε στο σωστό ξενοδοχείο δεν έμεινες.

Μην ξαναφήσεις τον Μακρυνιώτη να σου κλείσει ξενοδοχείο.

-Βρίσκει τα πιο άσχετα. -Όχι, μωρέ, το ξενοδοχείο καλό ήταν. Δεν λέω.

Παρόλ' αυτά έξω απ' τη Σόφια έχει μια μονάδα...

Συγγνώμη. Κάνεις κοστολόγια κι εγώ σ' ενοχλώ.

Ελένη; Ξέρεις η Αρετή πότε θα 'ρθει;

Ήταν πολύ συγκινητικές οι ομιλίες των γυναικών

και ιδιαίτερα της κυρίας Τριανταφύλλου.

(ψιθυριστά) Σας ευχαριστώ πολύ.

(Ζαφειρίου) Χαίρομαι πάρα πολύ, κυρία Χαριτάκη. Κάτι μου λέει πως η φετινή εκδήλωση

θα ευαισθητοποιήσει ακόμα περισσότερο τον κόσμο στο να αυξηθούν οι δότες μυελού.

Μα γι' αυτόν ακριβώς τον σκοπό αγωνιζόμαστε.

Και σας αξίζουν συγχαρητήρια για τον αγώνα που δίνετε.

Και σε 'σας και στην κυρία Παπαμιχάλη.

Οι δωρεές του ιδρύματος σε κλινικές για παιδιά με καρκίνο είναι σπουδαία υπόθεση.

Θα προσπαθήσω να περάσει, να φτάσει αυτό το μήνυμα

σε όσο περισσότερο κόσμο γίνεται.

Σίγουρα το πρόβλημα με την αναμονή δότη παραμένει μεγάλο.

Όντως παραμένει.

Να ξέρατε τι αγωνία πέρασε η κυρία Τριανταφύλλου μέχρι να μαζέψει τα χρήματα!

Χρήματα; Τι εννοείτε; Ότι πλήρωσε για το μόσχευμα;

(δραματική μουσική)

Πείτε μου. Θέλω να ξέρω.

Κυρία Χαριτάκη, γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια εμείς οι δύο,

υπάρχει εμπιστοσύνη, αλλά δεν έπρεπε να το πω αυτό.

Ό, τι πούμε θα μείνει μεταξύ μας.

Και θα σας παρακαλούσα σε παρόμοιες περιπτώσεις, να ενημερώνετε και 'μας.

Σίγουρα θα υπάρχει ένας τρόπος μέσω της ορθής οδού να βοηθήσουμε κι εμείς.

Καταλαβαίνω τι λέτε, αλλά η περίπτωση της κυρίας Τριανταφύλλου

ήτανε πάρα πολύ δύσκολη και πάρα πολύ επείγουσα.

Δηλαδή για τι ποσό μιλάμε;

Στοίχισε διακόσιες χιλιάδες για να εξασφαλιστεί το μόσχευμα.

(Ζαφειρίου) Το παιδί της ήταν σε τελευταίο στάδιο.

Απίστευτο.

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο σημαντικό είναι να αυξηθούν οι εθελοντές,

ώστε κανένας άνθρωπος να μην μένει αβοήθητος.

-Και θα σας παρακαλούσα... -Ελάτε τώρα, μην ανησυχείτε.

Μια που το είπαμε, μια που το ξέχασα.

(συνέχεια μουσικής)

Θα ήθελα να τη γνωρίσω από κοντά την κυρία Τριανταφύλλου.

Βεβαίως.

(συνέχεια μουσικής)

Θέλουνε να σε γνωρίσουνε οι διοργανώτριες της εκδήλωσης.

Μου 'χε μιλήσει η γυναίκα μου, αλλά αυτό που έγινε σήμερα μας άγγιξε όλους.

-Τα θερμά μου συγχαρητήρια. -Χαιρόμαστε πολύ γι' αυτό.

Ναι, πάω.

Συγχαρητήρια. Συγχαρητήρια για όσα είπατε.

-Ευχαριστώ, δεν έκανα τίποτα. -Πήραμε κουράγιο για να συνεχίσουμε.

Να 'στε καλά.

Μακάρι να ευαισθητοποιηθούν όσο δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι.

-Έλα, φεύγει το ζεύγος Χαρίση. -Πήγαινε εσύ. Θα έρθω μετά.

Έλα, παιδί μου, δεν είναι σωστό. Έκαναν τέτοια δωρεά.

(Αννέζα) Έλα.

(συνέχεια μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

Έλα. Εδώ είμαι ακόμα. Έρχομαι τώρα.

Σε μισή ώρα θα 'μαι εκεί. Εντάξει;

Ναι.

(συνέχεια μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(τέλος μουσικής)

-Ναι. -Έλα, Πέτρο, πού είσαι;

Εγώ στη δουλειά μου είμαι. Εσύ πες μου πού γυρνάς πάλι;

Μόλις βγήκα απ' το νοσοκομείο. Ήρθα να δω το παιδί.

-Ωραία, και τι θες τώρα; -Εγώ τίποτα.

Ο εγγονός σου ζήτησε να δει το σπίτι, που μεγάλωσε ο πατέρας του.

(συγκινητική μουσική)

-Έλα, μ' ακούς; -Ναι, ναι, σ' ακούω.

-Ωραία, τι μου το λες τώρα; Τι να κάνω εγώ; -Θα τα πούμε στο σπίτι με την ηρεμία μας.

Ναι.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Με συγχωρείτε.

Καλά, εσύ με την κοιλιά στο στόμα αντί να κάθεσαι σπίτι μου πήρες τους δρόμους;

-Τι κάνεις εδώ; -Δεν μπορώ να ηρεμήσω.

Μ' όλα αυτά για τα σπίτια και τους μεσίτες!

Δεν ξέρω, ρε Άσπα. Θα τα συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή.

Έχω δουλειά τώρα.

Λες να μην αντέχει άλλο τη συμπεριφορά του πατέρα του και να μας πάρει να φύγουμε;

-Πάω να του μιλήσω. -Πας καλά, παιδί μου;

Καταλαβαίνεις τι πας να κάνεις; Έτσι και μαθευτεί

ότι ψαχούλευα τον υπολογιστή του άντρα σου, θα με πετάξουν έξω με τις κλωτσιές.

-Ωραία. Τι θες να κάνω; -Άσ' το πάνω μου. Οκέι;

Θα μάθω εγώ για ποιο λόγο έψαχνε μεσίτες.

Θα μπω και στα email του και θα σου πω αν ετοιμάζει κάτι ή όχι.

-Να μείνω ήσυχη δηλαδή; -Είπαμε, ναι.

Έλα, πήγαινε τώρα.

(ξεφύσημα Άλκη)

(ακατάληπτες ομιλίες)

Συγνώμη που δεν κατάφερα να σας γνωρίσω την κυρία Τριανταφύλλου.

Την κάλεσαν από την εταιρία που εργάζεται και έφυγε βιαστικά.

-Ναι, μάλιστα. -Είναι αρχιτέκτονας.

Σας υπόσχομαι, ωστόσο, ότι θα σας τη γνωρίσω την επόμενη φορά,

αφού σας έκανε τόσο καλή εντύπωση.

Κανένα πρόβλημα, γιατρέ.

Πάντως, πιστεύω ότι η φετινή διοργάνωση ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Συμφωνώ. Και θεωρώ ότι η ομιλία της κυρίας Τριανταφύλλου

ήταν από τις καλύτερες της βραδιάς. Γι' αυτό σκοπεύω

να την έχω και στην ημερίδα που διοργανώνουν οι παιδοχειρουργοί.

Ωραία ιδέα.

Κυρίες μου, σας χαιρετώ.

Στο καλό, γιατρέ. Ευχαριστούμε πάρα πολύ.

Καλή ξεκούραση.

(ακατάληπτες ομιλίες)

(αναστεναγμός ανακούφισης)

Θα πάω από την εταιρία. Θέλω να κάνω μία κουβέντα με τον γιο μου.

Να δω κι αν έχουν εξομαλυνθεί τα πράγματα μεταξύ τους.

Αφού μ' ένα τηλεφώνημα μπορείς να το μάθεις, γιατί να πας από εκεί;

Έχω τους λόγους μου.

Λοιπόν, πάω σπίτι ν' αλλάξω και μετά στην εταιρία.

Άργησα;

Πέρασα κι απ' το νοσοκομείο να δω τον μικρό.

(Αρετή) Οι νοσηλεύτριες ξέρεις τι μου είπαν;

Ότι ο γιατρός, δρομολογεί να τον αφήσει να γυρίσει στο σπίτι.

Μπράβο, με το καλό.

Αλλά ο γιατρός στην εκδήλωση δεν μου είπε κάτι.

-Πώς πήγε αυτό; -(Αρετή) Πολύ ωραία.

Ήταν συγκινητικό να μιλάω σε ανθρώπους που έχουν περάσει τα ίδια βάσανα με μένα.

-Εσύ τι έχεις; Καλά είσαι; -Μια χαρά.

-Σίγουρα; -(Ελένη) Ναι.

Ο Σταύρος ρωτούσε να μάθει πότε θα γυρίσεις.

Για το θέμα με τους Τούρκους προφανώς.

Όλο προβλήματα βγάζουν. Δεν ξέρω τι θέλουν πια.

(Αρετή) Ο Χαριτάκης το 'χει αναλάβει.

Πάω να μάθω.

(κλείσιμο πόρτας)

Η εκδήλωση ευτυχώς πήγε περίφημα.

Βοήθησε, βέβαια, και το γεγονός ότι φέτος οι ομιλητές

ήταν πολύ πιο ουσιαστικοί από τις άλλες φορές.

Λογικό, αφού μίλησαν κι οι μητέρες των παιδιών.

Πάντως, πραγματικά, αυτό είναι μια δοκιμασία

που κανένας γονιός δεν θα 'πρεπε να περάσει.

-Κακώς δεν ήρθατε. -Εγώ δεν νομίζω ότι θα το άντεχα.

Και επίσης οι δουλειές τρέχουν και δεν φτάνουνε.

(χτύπημα πόρτας) Ναι;

(μουσική έντασης)

Αρετή, έλα μέσα.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν περίμενα να σε συναντήσω τόσο σύντομα!

(συνέχεια μουσικής)

Γνωρίζεστε;

(συνέχεια και τέλος μουσικής) (μουσική τίτλων τέλους)

Η κυρία Τριανταφύλλου μίλησε στην εκδήλωση για τον αγώνα

που έδωσε για το παιδί της. Για τον Γολγοθά που πέρασε

μέχρι να καταφέρει να βρει μόσχευμα για τον γιο της.

-Έχεις παιδί; -Ναι. Έχω.

(Αρετή) Έμαθαν ότι έχω παιδί, για τη μεταμόσχευση, τα έμαθαν όλα.

Απλώς, περιμένω την απόλυσή μου.

Ένας άνθρωπος που έχει ανάγκη για δουλειά

πού βρίσκει διακόσια χιλιάρικα;

-(Οδυσσέας) Ο πατέρας του παιδιού; -Δεν υπάρχει πια. Έχει πεθάνει.

Και μόνο που κατάφερε να συγκεντρώσει ένα τέτοιο ποσό για να σώσει το παιδί της...

(Σταύρος) Τόσα χρήματα πού τα βρήκε;

(Ελένη) Μιλήσαμε με τον γιατρό και μας είπε ότι έδωσες όλο το ποσό.

Πού τα βρήκες τόσα λεφτά; Μιλάμε για εκατόν πενήντα χιλιάρικα εδώ.

Δεν βρίσκεις εκατόν πενήντα χιλιάρικα έτσι.

Για τον γιο της άλλης σου νύφης, λέω, που θες να μας τον φέρεις.

Ο γιος της άλλη μου νύφης είναι ο γιος του αδερφού σου.

Που τόσα χρόνια δεν έχουμε καμία επαφή κι επειδή εσένα σου καρφώθηκε...

Φτάνει. Βρες τρόπο να τ' ακυρώσεις.

(Αρετή) Το παιδί μας έρχεται σπίτι, Λεωνίδα.

Έγινε καλά.

(Σταύρος) Τουλάχιστον, αισθάνεσαι λίγο άσχημα

που της φερόσουν έτσι όλο αυτό το διάστημα;

Χειρότερα απ' όσο φαντάζεσαι. (τέλος μουσικής τίτλων τέλους)