Original subtitles

(Ζαφειρίου) Ο συμβατός δότης το μόσχευμα το πουλάει.

-Πόσα λεφτά ζητάει; -Διακόσιες χιλιάδες.

Μπορώ να πάρω δάνειο απ' την εταιρία;

-Για τι ποσό μιλάμε; -Εκατόν πενήντα χιλιάδες.

Θα σου τα δώσω απ' τον προσωπικό μου λογαριασμό.

Όχι ως δάνειο. Ως αμοιβή.

(μουσική τίτλων αρχής)

-Για μια νύχτα μαζί μου. -(Αρετή) Θα είναι μόνο μία νύχτα. Μία.

-Τα χρήματα θα τα πάρω σε μετρητά. -Πότε;

(Αρετή) Αύριο βράδυ.

(Οδυσσέας) Τα χρήματα, που ζήτησες, είναι εδώ.

(Οδυσσέας) Κάπου μέσα μου ήλπιζα πως αυτό το βράδυ θα κυλούσε διαφορετικά.

(Σταύρος) Πώς ήθελες να κυλήσει; (Οδυσσέας) Την πλήρωσα, Σταύρο.

Πού βρήκε τα χρήματα, ρε Χάρη; Μήπως έχει μπλέξει με τίποτα τοκογλύφους;

(Χάρης) Αν δεν θέλει να πει, πρέπει να το σεβαστούμε.

(Αρετή) Ο δότης; (Ζαφειρίου) Τον έχω ήδη στην αιμοληψία.

(Αρετή) Του χρωστάω πολλά, είναι αλήθεια,

αλλά ήταν πολύ ακριβό το τίμημα, που ζήτησε.

(Οδυσ.) Η Τριανταφύλλου δεν είναι στο γραφείο.

Θέλω να μάθω αν υπάρχει κάτι πιο σοβαρό...

-που την απασχολεί. -Δες πρώτα αν έρθει.

Ο Μεγάλος θέλει σύσκεψη στις εννιάμισι. Πρέπει να 'ρθεις, Αρετή.

Μην δώσεις άλλα δικαιώματα.

Το ότι περάσαμε μια νύχτα μαζί δεν κάνει τη θέση σου εδώ μέσα προνομιακή.

Εσύ έθεσες τον όρο αυτή η νύχτα να μην επηρεάσει τη δουλειά μας.

Σας παρακαλώ.

Σου αναθέσαμε την πιο σημαντική δουλειά στην εταιρία.

Αν δεν μπορείς ή δεν θέλεις να σηκώσεις αυτό το βάρος, πρέπει να το ξέρουμε.

Παραιτούμαι. (τέλος μουσικής τίτλων αρχής)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

Είναι αυτή η υπεύθυνη απάντησή σου;

Αυτό που θέλεις ν' ακούσεις σου λέω. Παραιτούμαι.

Τι έγινε, τι πάθατε;

Σε λίγα λεπτά από τώρα θα έχετε και εγγράφως την παραίτηση μου.

Ποιος το ζήτησε αυτό;

Δεν μπορώ να μένω σε δουλειά που οι συνεργάτες μου δεν μ' εμπιστεύονται.

Που μ' αντιμετωπίζουν συνεχώς με καχυποψία και δεν χάνουν ευκαιρία να με μειώνουν.

Όταν με προσλάβατε

δεν μου είπατε ότι θα πρέπει να χτυπάω κάρτα.

Κανείς δεν ζήτησε κάτι τέτοιο.

Αλλά το να 'μαστε τυπικοί στο ωράριό μας σημαίνει υπευθυνότητα.

Εδώ είναι οι αλλαγές, που ζήτησαν για το έργο.

Μόνο πενήντα τετραγωνικά απ' αυτά που ζητάνε μπορούν να γίνουν με γυαλί.

Όχι περισσότερο.

Θα αμειφθείτε γι' αυτή τη δουλειά.

-Αν επιμένετε να φύγετε. -Γιατί να μείνω;

Αφού απ' τη μέρα, που ήρθα, μόνο προβλήματα δημιουργώ εδώ μέσα.

(Σταύρος) Εγώ λέω να ηρεμήσουμε λίγο. Είναι αλήθεια

ότι το ατύχημα του Φιλίππου έφερε αναστάτωση στην εταιρία

-αλλά θα αντιμετωπισθεί. -Ό, τι είχα να πω το είπα.

-Σε λίγο θα έχετε την παραίτηση μου. -Δεν θέλω να ξανακούσω για παραίτηση.

Και είμαι σίγουρος πως ούτε ο Οδυσσέας θέλει.

Για μένα

αυτό το θέμα θεωρείται λήξαν.

Για μένα όχι.

(μουσική έντασης)

-Τι έγινε, τι σου είπαν; -Τίποτα. Δήλωσα παραίτηση.

-Τι; Δεν μιλάς σοβαρά. -Μιλάω πολύ σοβαρά.

Κάτσε, για να καταλάβω, για ποιο λόγο να παραιτηθείς;

Γιατί δεν αντέχω άλλο, γι' αυτό.

Ο Χαριτάκης με περιμένει στη γωνία, συνέχεια με προσβάλλει,

δεν χάνει ευκαιρία να με μειώνει. Ως εδώ.

Αρετή;

Μπορείς να μου πεις τι έχεις πάθει;

Σαν παιδί συμπεριφέρεσαι που θέλει το πάνω χέρι.

-Αυτό κατάλαβες; -(Σταύρος) Ξέρεις τι κατάλαβα;

Μέχρι τώρα είχαμε να αντιμετωπίσουμε την απουσία του Φιλίππου.

Τώρα μπορεί να έχουμε και της Αρετής.

(συνέχεια μουσικής)

Αρετή, μην το τραβήξεις, σε παρακαλώ.

-Μείνε εδώ και θα μιλήσω με τον Σταύρο. -Περίμενε. Δεν έχει νόημα.

Δεν πρόκειται ν' αλλάξει κάτι.

Έτσι κι αλλιώς, αν δεν φύγω, σε λίγο καιρό θα με διώξει.

Παιδί μου, είσαι με τα καλά σου; Έχεις καταλάβει τι έχεις πετύχει

τους τελευταίους τρεις μήνες εδώ μέσα; Και τώρα, τι, θα μείνεις χωρίς δουλειά;

Με χρέος και με το παιδί άρρωστο;

Αυτό είναι που σκέφτομαι κι εγώ. Τι θα κάνω με τα έξοδα νοσηλείας,

με χίλιες δυο υποχρεώσεις τι θα κάνω.

Αλλά δεν πάει κι έτσι. Κάτσε να πάρω τον γιατρό ένα τηλέφωνο.

Τι σου είπε αυτή τη φορά; Γιατί αρπαχτήκατε;

Δεν αντέχεται ο άνθρωπος. Απλά.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Κουβάλησε κληματόφυλλα. Θα θέλει να του φτιάξουμε ντολμάδες.

Για μένα προορίζονται αυτά.

Πες στη Γωγώ να τακτοποιήσει τα πράγματά του. Όχι στον ξενώνα.

-Εκεί κοιμάται ο Σάββας. -Ξεχώρισαν τα κρεβάτια με τη γυναίκα του.

Μέχρι να γεννήσει. Η Άσπα παραπονιέται ότι δεν την αφήνει να κοιμηθεί.

Να σου πω... Μάθε με τρόπο πόσο καιρό σκοπεύει να μείνει ο μικρός.

-Ποιανού είναι οι βαλίτσες; -Ποιος ήρθε;

Αυτός που σας ξεσηκώνει και κάνετε άνω κάτω το σπίτι;

(μαζί) Ναιαιαι.

-Είσαι ένας εσύ! -Λοιπόν, έλα.

Σώσε το γόητρο του θείου όσο προλαβαίνουμε.

-(Άσπα) Έλα. -Τι είν' αυτά;

Θες να γίνω ρεζίλι; Έχω να τα δω τα κορίτσια τόσο καιρό

και θα τη βγάλω με εικοσαρικάκια;

(κορίτσια) Θείε, θείε, θείε, θείε, θείε.

-Θείε, πότε ήρθες; -Αχ, τα κορίτσια μου.

-Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω. -Γιατί δεν μας το πες ότι θα 'ρχόσουν;

-Ήθελα να σας κάνω έκπληξη. -Πόσο θα μείνεις;

-Δεν θα φύγεις αμέσως όπως την άλλη φορά; -Κρατάτε μυστικό;

Λοιπόν, δεν θα γυρίσω πίσω στο Καρπερό μέχρι να γεννήσει η μαμά.

-Θέλω να υποδεχτώ την καινούρια μου ανιψούλα. -Αγόρι είναι. Γιο θα κάνει η μαμά.

Είστε σίγουρες; Εγώ

βλέπω ότι η κοιλιά της μαμάς είναι ίδια όταν είχε εσάς.

Αυτή τη φορά αγόρι είναι. Το 'χει πει ο γιατρός.

Κόφ' το, ε;

Τι είναι αυτό εδώ; Τι έχεις πίσω απ' τ' αυτί σου;

(Άλκης) Χαρτζιλίκι σήμερα από τον θείο. Τι λέμε;

Ευχαριστώ. (γελάκι Άλκη)

(Άλκης) Πάμε τώρα να παίξουμε. Φύγαμε.

(κλείσιμο πόρτας)

-Ευτυχώς έπεσε ο πυρετός. -Έλα, άδικα τρομοκρατήθηκες.

Κάτσε λίγο να ηρεμήσεις και πας αργότερα.

Θα πάω σε καμιά ώρα. (χτύπημα και άνοιγμα πόρτας)

Έλα, σε παρακαλώ, στο γραφείο του Οδυσσέα.

-(Σταύρος) Πρέπει να μιλήσετε ήρεμα. -Δεν έχουμε κάτι άλλο να πούμε.

Και, ειλικρινά, λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα.

Μήπως να το αφήνατε για λίγο αργότερα; Να πέσουν οι εντάσεις.

Ο Χαριτάκης όταν είναι στα κόκκινα δεν ακούει.

Αρετή, επιμένω. Δυο λεπτά. Πρέπει ν' ακούσεις τι έχει να σου πει.

(Σταύρος) Πρέπει να το λύσετε.

Σε παρακαλώ.

Πάμε.

(άνοιγμα πόρτας)

Λοιπόν, δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό.

Πρέπει να ξεπεραστούν οι όποιες διαφορές και να πάμε παρακάτω.

Ας γνωρίζει η κυρία Τριανταφύλλου ότι παραίτηση σημαίνει αποφυγή ευθυνών.

Το γνωρίζω, κύριε Χαριτάκη, αλλά μερικές φορές, είναι η μόνη λύση.

Εδώ είμαστε για να βρεθεί η σωστή λύση και να μην συνεχιστεί η όποια αντιπαράθεση.

Θα δω τη μελέτη και θ' απαντήσω στους Τούρκους.

Τώρα, όσο αφορά την ένταση, που δημιουργήθηκε,

δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω. Για μένα το θέμα έχει λήξει.

Ανακαλώ την παραίτηση.

(απαλή μουσική)

Ωραία. Διαγράφουμε όλα όσα ειπώθηκαν νωρίτερα

κι επιστρέφουμε στις δουλειές μας.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Θα δω την αντικατάσταση του Φιλίππου απ' τον Σταθόπουλο.

Δεν είναι για πολλά αυτός. Μην του 'χεις εμπιστοσύνη.

Προσωρινή λύση είναι. (χτύπημα πόρτας)

Έχει έρθει mail απ' την εταιρία Νταγιάννος.

Ο Νταγιάννος καίγεται να κλείσει τη δουλειά.

Ο Αβράμογλου έχει βάλει λυτούς και δεμένους να εκτελωνίσει.

Αλλά οι τράπεζες κινούνται εναντίον του. Του 'χουν δεσμεύσει τους λογαριασμούς.

Και πώς το ξέρεις;

Έχω κι εγώ τις πηγές μου.

Να δεις που το mail που στείλαμε στην Ergan ο Χαριτάκης θα το εκτιμήσει.

Μπορεί να θέλει να μας δοκιμάσει εδώ, πριν μας στείλει στην Τουρκία.

(χτυπάει το σταθερό)

-Ναι; -(Θεανώ) Παπαμιχάλης από Ergan.

Να τοι.

Νταγιάννος.

Κύριε Νταγιάννο, πήρα να ευχαριστήσω για την άμεση ενημέρωση

και να πω ότι μόλις μιλήσουμε με την εταιρία

που μας έχει αναθέσει το έργο θα επικοινωνήσουμε.

Ωραία. Με την πρώτη ευκαιρία θα περάσω απ' τα γραφεία σας να τα πούμε κι από κοντά.

-Σας περιμένουμε με χαρά. -Ωραία. Ευχαριστώ.

Αυτό ήταν.

-Η αρχή έγινε. -Και πώς συνεχίζουμε;

Χρόνια προσπαθούσα να βάλω πόδι στην Ergan.

Με τον πατέρα Παπαμιχάλη τα 'χαμε ψιλοκουβεντιάσει.

Αλλά με το που ανέλαβαν οι γιοι του με σνομπάρανε.

Τώρα ο δρόμος για τον στόχο ξανανοίγει.

Και ποιος είναι ο στόχος;

Τώρα και να σου πω θα καταλάβεις;

Γιατί να μην καταλάβω εγώ; Τι είμαι; (δόνηση κινητού)

(δόνηση κινητού, δραματική μουσική)

Τι είσαι; (δόνηση κινητού)

(δόνηση κινητού)

(συνέχεια μουσικής)

Τι είσαι;

(τέλος μουσικής)

Έλα. Δεν μπορούσα να μιλήσω πριν. Ήμουνα με κόσμο.

(Μίνα) Δεν πειράζει.

Ρε μωρό μου, δεν γίνεται να ξεκλέψεις λίγο χρόνο και να πάμε μαζί να δούμε τα σπίτια;

Ρε μωράκι, το θέμα είναι να διαλέξεις εσύ τι σου ταιριάζει.

(Σάββας) Έχω τα 'χω δει από φωτογραφίες.

-Καλά. Θα σε δω πιο μετά; -Δύσκολο για σήμερα.

Εντάξει, αγάπη μου. Θα πάω εγώ να βρω τη φωλίτσα μας.

Να σου πω,

σου έχω πει ότι είσαι ο πιο όμορφος κι ο πιο έξυπνος στον κόσμο;

Αφού το λες εσύ, έτσι είναι. Φιλάκια.

Εγώ, πάντως, σ' το λέω. Στο χωριό δεν ξαναγυρίζω, ο κόσμος να χαλάσει.

Τι θέλεις, ε; Να καταλήξω αλκοολικός;

Ή να πέσω στα χάπια όπως τα ξαδέρφια μας;

Ποιοι, μωρέ; Οι γιοι της θείας Βασιλικής;

-Γιατί, τι πάθανε; -Κατάθλιψη. "Τι πάθανε".

Κι οι δυο. Καφενείο, χαρτιά, τηλεόραση, φαΐ και ύπνος.

-Ζωή είναι αυτή; -Ωραία. Και τι θα κάνεις;

Πού θα μείνεις; Τον ξέρεις τον πεθερό μου.

Τούμπαρέ τον εσύ να με κρατήσει εδώ για ένα διάστημα

και θα σε καλύψω με την μαϊμουδιά που έκανες.

Τίποτα δεν έκανα.

Στον πρώτο υπέρηχο δεν φάνηκε καλά το φύλο του μωρού.

Κι η γιατρός νόμιζε ότι ήταν αγόρι. Ο Σάββας το πήρε και το 'δεσε κόμπο.

Άσε ο πεθερός μου κι οι υπόλοιποι. Όταν έμαθα ότι ήταν κορίτσι τι να τους έλεγα;

Πως η γιατρός έκανε λάθος. Δεν κατάλαβα.

-Εσύ φταις που δεν είναι αγόρι; -Ξέρεις πόσα παίζονται εδώ μέσα;

Ο Νταγιάννος περιμένει από τον Σάββα τον πολυπόθητο διάδοχο

για να περάσει σ' αυτόν επιχείρηση και περιουσία.

Καλά, μωρέ, πού ζει κι αυτός;

Τόσες και τόσες κόρες διαδέχονται τους πατεράδες τους στις επιχειρήσεις.

Για τον Νταγιάννο μόνο οι άντρες έχουν αξία.

Κι εγγονός να τον διαδεχτεί υπάρχει.

Παραμονεύει ο γιος του συχωρεμένου.

Ήδη κουβαλάνε βαλίτσες με τα λεφτά κι ας λένε πως δεν τα πήρε η νύφη τους.

(σφύριγμα)

Λεφτά με το τσουβάλι, ε;

(Μαρίκα) Εδώ είστε;

Κέρασες τίποτα τον αδερφό σου; Έχει ετοιμάσει η Ιουλία λουκουμάδες.

Θα της πω να φτιάξει και ντολμάδες με τ' αμπελόφυλλα που έφερες.

Τα βρήκα στην κατάψυξη. Τα 'χε η μάνα μου και τα βούτηξα.

Αλλά εγώ τα έφερα για σας. Είστε η μόνη,

που δικαιούστε να λέτε ότι ξέρετε να φτιάχνετε ντολμαδάκια γιαλαντζί.

-Πού πας; Φεύγεις; -Ναι, έχω μια δουλειά.

(Μαρίκα) Θα τα πούμε αργότερα εμείς.

(σκοτεινή μουσική)

Τη βλέπεις; Συνέχεια ξεπορτίζει.

Πάει και καλά για δουλειές.

(Άσπα) Ανοίγει τον δρόμο για τον εγγονό.

Αλλά εγώ δεν θα τον αφήσω να μπει εδώ μέσα.

(συνέχεια μουσικής)

(ξεφύσημα Άσπας)

(συνέχεια μουσικής)

Εννοείται πως έκανες καλά που δεν επέμεινες στην παραίτηση σου.

Είναι δυνατόν να αφήσεις μια τέτοια επιτυχία σαν αυτή στην Τουρκία να την καρπωθεί άλλος;

Αυτό είναι το τελευταίο που μ' ενδιαφέρει. Χρειάζομαι αυτή τη δουλειά αυτή τη στιγμή.

Έχω και το χρέος. Δεν ξέρω πώς θ' ανταπεξέλθω στις ανάγκες του παιδιού.

-Θα πρέπει να γίνω χίλια κομμάτια. -Μέχρι τώρα όμως όλα έχουν πάει καλά.

Και δεν είσαι μόνη σου. Στο 'χω πει τόσες φορές.

Όταν χρειαστείς κάτι πάρε με τηλέφωνο και θα 'μαι απίκο.

Μου το 'χεις πει και το 'χω δει με τα μάτια μου.

Ξέρω ότι σας έχω δίπλα μου κι εσένα και την Ελένη.

Ακριβώς. Είμαστε εδώ.

Και τέλος πάντων έλεος μ' αυτόν τον Χαριτάκη. Τι ζόρι τραβάει ο άνθρωπος μαζί σου;

Εκτός κι αν συμβαίνει τίποτα άλλο.

-Τι να συμβαίνει δηλαδή; -Ξέρω 'γω;

Μήπως παίζει κάτι.

Από μεριάς του δηλαδή, γιατί εσύ δεν έχεις μυαλό για τέτοια.

-Σ' αρέσει να λες βλακείες, μου φαίνεται. -Μα με τέτοιο κόλλημα που έχει πάθει!

Πραγματικά, θέλω να πάω από 'κει και να τον ρωτήσω "Ρε φίλε,

τι πρόβλημα έχεις με την Αρετή; Πραγματικά, πες μου."

Εμένα δεν μ' ενδιαφέρει τίποτα απ' όλα αυτά.

Το μόνο που με νοιάζει είναι να γίνει καλά το παιδί μου. Τίποτα άλλο.

Όλα καλά θα πάνε.

Όλα καλά θα πάνε, θα δεις.

(συγκινητική μουσική)

Τώρα που επιτέλους τελείωσε η περιπέτεια εσύ δειλιάζεις;

Αρετή;

(συνέχεια μουσικής)

Ήρθες; Σ' ευχαριστώ πολύ.

(συνέχεια μουσικής)

Η γιαγιά του μικρού. Η μητέρα του Λεωνίδα.

Ο νονός του Πέτρου.

Εε... Χάρης.

Λεούσης.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Σταύρος) Το έργο στην Κύπρο το αναλαμβάνει για λίγο καιρό ο Σταθόπουλος.

Μίλησα με τον Φιλίππου και συμφώνησε.

Μίλησα κι εγώ με τον γιατρό του. Τελικά, δεν είναι, λέει, τόσο σοβαρό.

Τα κοστολόγια, που έστειλε ο Νταγιάννος, τα είδες;

Δεν πρόλαβα.

Για να μην σου λέω ανακρίβειες είναι πέντε τοις εκατό κάτω απ' αυτά του Αβράμογλου.

Θα μπορούσε να τσιμπήσει τις τιμές τώρα που μας βρήκε στην ανάγκη, αλλά τις έριξε.

Ο Νταγιάννος αποβλέπει μια μεγαλύτερη συνεργασία μαζί μας.

Αλλά αυτό που είπες, ότι παλιά ήθελε ποσοστό απ' την εταιρία δεν μου άρεσε καθόλου.

Έτσι είχε πει ο πατέρας μου. Να ρωτήσουμε την Αννέζα.

-Τότε ασχολιόταν αρκετά με την εταιρία. -Να ξέρεις το θέμα μ' ενδιαφέρει πολύ.

Λοιπόν, το χιονοδρομικό το αναλαμβάνουμε η Ελένη κι εγώ,

και το έργο στην Κωνσταντινούπολη

η Αρετή.

Αν εξακολουθείς να έχεις πρόβλημα, τ' αναλαμβάνω κι αυτό εγώ μαζί της.

(αναστεναγμός)

Κι επειδή σε βλέπω ότι τσιτώνεις, της αναθέσαμε το έργο.

Ας την αφήσουμε να το τρέξει. Δεν χρειάζεται να της βάζουμε τρικλοποδιές.

Εσύ τι κάνεις τώρα; Έχεις αναλάβει συνήγορός της;

Όπως είδες δεν έχει ανάγκη υπεράσπισης.

Μια χαρά τα βγάζει πέρα και μόνη της.

(μήνυμα)

Μάλιστα. Ο πρόεδρος της Elvedor έρχεται αύριο στην Αθήνα.

Θα 'χει μια ενδιάμεση στάση πριν πετάξει για την Τουρκία και θέλει συνάντηση.

Ωραία, θα κανονίσεις κάτι εσύ ή να πω στη Ναυσικά;

-Κάτι θα κάνουμε. -Για δες το αυτό.

-Μμ. -(Οδυσσέας) Όλο αυτό.

Ναι. (μουσική αγωνίας)

(παλμογράφος)

(συνέχεια μουσικής)

(παλμογράφος)

(συνέχεια μουσικής)

(παλμογράφος)

(συνέχεια μουσικής)

(παλμογράφος)

(παλμογράφος)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Η έκχυση του μοσχεύματος ολοκληρώθηκε.

Τώρα θα κοιμηθεί ως το πρωί κι όταν ξυπνήσει θα αρχίσει να φαίνεται η αλλαγή.

Κάθε μέρα που περνάει, κάθε ώρα θα 'ναι και καλύτερα.

-Άρα όλα πήγαν καλά. -Αυτό ελπίζουμε.

(Αρετή) Ευχαριστώ, γιατρέ. Ευχαριστώ, ευχαριστώ.

Σώσατε το εγγόνι μου, γιατρέ.

Κάναμε με την Αρετή ό,τι μπορούσαμε.

Σας υπόσχομαι ότι θα κάνω τα πάντα για να 'χει τη ζωή που του αξίζει.

Αύριο είναι σημαδιακή μέρα, γιατί είναι τα γενέθλιά του.

(Αρετή) Γίνεται οχτώ χρονών.

Θα 'ναι σαν να ξαναγεννιέται.

(συγκινητική μουσική)

Έπρεπε να το θυμάμαι αυτό.

Τι γιαγιά είμαι;

Αλλά τόσα χρόνια μακριά του...

Ντρέπομαι πολύ.

(Τάνια) Είπε κάτι ο γιατρός; (Αρετή) Τελείωσε η επέμβαση.

(Αρετή) Όλα πήγαν καλά.

Θα κοιμάται μέχρι το πρωί, οπότε εσύ μπορείς να φύγεις, να πας να ξεκουραστείς

-Δεν θα σ' αφήσω μόνη σου. -Πραγματικά, δεν χρειάζεται.

Πήγαινε. Εγώ, έτσι κι αλλιώς, θα μείνω δίπλα του. Δεν φεύγω.

(συνέχεια μουσικής)

Η Τάνια είναι η κοπέλα, που προσέχει τον μικρό.

Η γιαγιά του Πέτρου.

Σ' ευχαριστώ, κορίτσι μου.

Ο κύριος Χάρης έφυγε. Του τηλεφώνησε πελάτης του και δεν μπορούσε να μείνει.

-Είπε θα 'ρθει αύριο. -Εντάξει.

Χάρηκα.

(συνέχεια μουσικής)

Αύριο, που έχει τα γενέθλιά του, θέλω να 'μαι κι εγώ εδώ.

Δεν θα σ' αφήσουν να μπεις. Κανέναν μας, δηλαδή, δεν θ' αφήσουν.

Τώρα στην αρχή πρέπει να 'ναι πολύ προφυλαγμένος ο μικρός.

Δεν πειράζει, θα είμαι απ' έξω.

Αρκεί να ξέρει ότι η γιαγιά του είναι εδώ.

(συνέχεια μουσικής)

Αρετή...

τα χρήματα για τη μεταμόσχευση, απ' όπου κι αν τα δανείστηκες,

θέλω να τα επιστρέψεις.

(Μαρίκα) Θα στα δώσω εγώ.

Δεν θέλω να ξαναμιλήσουμε γι' αυτό ποτέ.

Παρακαλώ.

Ποτέ.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Και βέβαια. Εγώ το θυμάμαι πολύ καλά.

Ήταν τότε που κατασκευαζόταν το εργοστάσιο του Μουτάφη.

Και ο Νταγιάννος, πράγματι, είχε ζητήσει να αγοράσει ποσοστό της Ergan.

Απορώ πού τα θυμάσαι όλα αυτά.

Μην μου πεις τόσα χρόνια ότι δεν έχεις ακούσει τίποτα περί Νταγιάννου;

Για τον Νταγιάννο έχω ακούσει πολλά.

Ο πατέρας σου έλεγε ότι είναι από τους πιο προσεχτικούς επιχειρηματίες του κλάδου του.

-Και παμπόνηρος. -Ο δικός μου πατέρας τον έλεγε αρπαχτικό.

-Έτσι δεν είναι, μάνα; -Η αλήθεια είναι ότι δεν τον πολυχώνευε.

Πάντως, ευτυχώς ακόμα και στις δύσκολες εποχές

οι πατεράδες μας κατάφεραν και κράτησαν το ποσοστό ακέραιο.

Λοιπόν, κυρίες μου, χρειαζόμαστε τις υπογραφές σας

για να προχωρήσουμε στις αποφάσεις της εταιρίας.

Παλιά τα διάβαζα εξονυχιστικά όλα αυτά. Τώρα δεν έχω διάθεση.

Μήπως επειδή έχουμε εμπιστοσύνη στους γιους μας;

Αρετή Τριανταφύλλου;

(Κατερίνη) Δεν έχω ακούσει τίποτα γι' αυτήν.

Είναι η αρχιτέκτονας, που κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό, θεία.

Βραβεύτηκε κιόλας.

Ο Σταύρος μου 'χει μιλήσει πολύ θερμά γι' αυτήν.

Είναι εξαιρετική στη δουλειά της.

Αγόρι μου, τι έπαθες και το 'ριξες στο αλκοόλ;

Ήταν μια δύσκολη μέρα και λέω να χαλαρώσω.

Η Τριανταφύλλου και ο Οδυσσέας έχουν κάποιες κοντρίτσες.

Ταράζεσαι μόνο και μόνο που ακούς το όνομα της, έτσι;

Λοιπόν, ας τ' αφήσουμε όλα αυτά. Αρκετά για σήμερα.

Αρκετά και προτείνω: πάμε να πιούμε κάνα ποτάκι να χαλαρώσουμε;

(Σταύρος) Να δούμε και λίγο κόσμο, ρε φίλε.

-(Σάββας) Πότε ήρθες εσύ και δεν μας το 'πες; -Το πρωί.

Όλο έλεγα να περάσω κι απ' το εργοστάσιο να σας δω, να χαιρετήσω κι εσάς.

Και σου 'πεσε λίγο μακριά.

Ήμουνα λιγάκι κουρασμένος απ' το ταξίδι.

Πώς έτσι κι άφησες το Καρπερό για την Αθήνα;

(Άσπα) Από δική μου βλακεία.

Μιλήσαμε στο τηλέφωνο, με άκουσε κάπως περίεργα κι ήρθε να δει πώς είμαι.

Κι εσύ γιατί έδωσες αυτή την εντύπωση στον αδερφό σου;

Ε, είχα κι εγώ τα δικά μου μ' όλα αυτά που συμβαίνουν εδώ μέσα.

Οι εγκυμονούσες και οι ορμόνες τους.

Άντε, ελάτε. Το τραπέζι είναι έτοιμο. Σου 'φτιαξα και τα ντολμαδάκια που ζήτησες.

Αλήθεια; Αχ, πάμε, πάμε! Μου τρέχουν ήδη τα σάλια.

Η γυναίκα σου έχει ζόρια και πάει και τα λέει αλλού.

Αντί να τα πει στον άντρα της, παραπονιέται στη φαμίλια της.

Εγώ φταίω, για όλα εγώ φταίω. Δεν χάνεις ευκαιρία να με προσβάλλεις.

Να σου πω, τι είναι αυτά που πετάς μπροστά στον πατέρα μου, μου λες;

Μ' έχει στη μπούκα, του δίνεις πατήματα να μου τη λέει;

Για 'κείνον ήταν η μπηχτή για όλα αυτά που γίνονται.

Αλλά αυτός πέταξε το μπαλάκι σε σένα. Ούτε καν που ρώτησε τι ακριβώς εννοώ.

-Απλώς, έκανε πως δεν άκουσε. -Κι αν ρώταγε, τι θα 'λεγες;

Θα του 'λεγα στα ίσια πως ξαφνικά τον έπιασε ο πόνος για το εγγόνι του.

Τόσα χρόνια ούτε που ήθελε ν' ακούσει. Και τώρα του δίνει εκατόν πενήντα χιλιάρικα.

Δεν τα δέχτηκε η Αρετή είπαμε.

Αυτό θέλουν να πιστεύουμε εμείς για να μην νιώθουμε ριγμένοι.

-Σου είπα, δεν τα δέχτηκε. -Ναι, ε;

Πού τα βρήκε αυτή, μωρέ, τόσα λεφτά να σώσει τον γιο της;

Ρώτα τη μάνα σου, που κάθε τρεις και λίγο φεύγει κρυφά και πάει εκεί.

Ας πηγαίνει. Τι μας νοιάζει;

Αν πάθει κάτι ξαφνικά ο πατέρας σου, δεν έχει τίποτα τακτοποιημένο.

Γιατί, αν είχε διαθήκη, θα το ξέραμε.

(μουσική έντασης)

Θα δούμε καμιά ώρα τη νύφη του

να διεκδικεί το μερίδιο του πεθαμένου να τα δώσει στον γιο της.

(συνέχεια μουσικής)

Τι είναι αυτά που λες; Δεν ντρέπεσαι;

(συνέχεια μουσικής)

Με απασχολούν πολλά. Δεν θα σ' το κρύψω.

Κακώς.

Αν, ω μη γένοιτο, πάθει κάτι ο Πέτρος,

κι εγώ, θα φροντίσω να γίνουν όλα δίκαια, όπως πρέπει.

Περίμενα να το ξέρεις αυτό.

(συνέχεια μουσικής)

Κι εσύ ακόμα περισσότερο.

Λοιπόν, πάμε στο τραπέζι.

Και τέρμα αυτή η συζήτηση.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Νταγιάννος) Ευχαριστώ, Ιουλία.

Έτσι σε μάθανε εσένα σπίτι σου;

Να τρως χωρίς να περιμένεις τους υπόλοιπους;

Για πείτε μου, κορίτσια, τι πήρατε με το χαρτζιλίκι που σας έδωσα το πρωί;

-Πήραμε δώρο στη μαμά. -(Νταγιάννος) Α, μπα;

Σας χαρτζιλίκωσε κιόλας ο θείος σας;

-Να σου δείξουμε τι πήραμε; -Μετά το φαγητό.

-Όλα εντάξει; -Όλα μια χαρά.

Δεν είχαν να λύσουν και τίποτα σοβαρό.

Δεν τα βλέπω και πολύ λυμένα τα πράγματα.

Ασχολήσου με κανέναν άλλο, ρε πατέρα.

Μάλιστα! Κορίτσια, για δείξτε μου τι δώρο πήρατε στη μάνα σας.

Τι δώρο; Πάλι τους έδωσες λεφτά;

Μωρέ, δεν πρόλαβα να τους πάρω τίποτα.

(Πετρίνα) Για τον αδερφούλη μας. (Μαρία) Ωραίο δεν είναι, μαμά;

(μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής, παλμογράφος)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε συγκινητική μουσική)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Πώς είσαι; -Εδώ, περιμένω τον γιατρό.

Εσύ πες μου. Ξεκουράστηκες καθόλου;

-Με το σπίτι όλα καλά; Τακτοποιήθηκες; -Όλα εντάξει.

Μην νοιάζεσαι για μένα.

Όλα πάνε μια χαρά. Ο οργανισμός του φαίνεται ν' ανταποκρίνεται θετικά.

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

-Έτσι θα κοιμάται; Ως το πρωί; -(Ζαφειρίου) Ε, ναι, βέβαια.

Γι' αυτό κι εσύ πήγαινε σπίτι σου να ξεκουραστείς.

-Εδώ δεν έχεις να προσφέρεις κάτι. -Όχι, όχι.

-Προτιμώ να είμαι δίπλα του. -Αρετή, δεν έχει νόημα.

Δεν μπορείς να μπεις μέσα και ο μικρός θα 'ναι σε καταστολή.

Πήγαινε σπίτι σου.

Εγώ ξεκουράστηκα αρκετά. Τώρα θα πας κι εσύ λίγο να κοιμηθείς κι αύριο ξανάρχεσαι.

(Τάνια) Δεν ακούω τίποτα. Το είπε κι ο γιατρός.

(μουσική υπόκρουση - ρομαντική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Τι σκέφτεσαι;

Τον πρόεδρο. Που θα 'ναι σίγουρα με τη γυναίκα του.

Λοιπόν, να βρούμε ένα εστιατόριο με μενού Degustation

να μας απαλλάξει απ' την αμηχανία να βρίσκουμε θέματα για συζήτηση.

Συμφωνώ απολύτως. Μέχρι να τους εξηγήσει ο σεφ

σε κάθε πιάτο τι τρώνε θα 'χει περάσει η ώρα μια χαρά.

Ομολογώ ότι μερικές φορές έχεις φοβερές ιδέες.

Συνήθως τις έχεις εσύ.

Άκου μια φοβερή ιδέα ακόμα λοιπόν. Να πούμε και στην Ελένη,

που 'ναι κοινωνική και πρόσχαρη, να κρατήσει καλή παρέα στη σύζυγο να μην βαρεθεί.

Αν πούμε στην Ελένη, θα πρέπει να πούμε και στην Τριανταφύλλου,

που έχει πάρει το βραβείο.

-Στην υγειά σας. -Ευχαριστούμε πολύ.

Κανονικά επιβάλλεται.

Δεν τόλμησα, όμως, να το προτείνω, γιατί σκέφτηκα ότι μπορεί να υπάρξει

πάλι κάποιο θέμα μεταξύ σας και να βγουν μαχαίρια.

Μ' έχεις παρεξηγήσει.

Όλοι σας μ' έχετε παρεξηγήσει.

Τι πιστεύεις δηλαδή; Ότι έχω κάποιο απωθημένο μαζί της;

Δεν έχεις;

Με ενόχλησε η υπεροψία της.

Αλλά αυτό το θέμα τώρα έχει λήξει. Να μην το συζητάμε συνέχεια.

Άκουσέ με. Ό, τι θέμα προκύπτει από 'δω και μπρος με την Αρετή

θέλω να μου το λες. Και θα το λύνω εγώ.

-Γιατί τέτοια προθυμία; -Θα σου μιλήσω ανοιχτά.

Η σημερινή σας κόντρα, που την έφτασε να ζητήσει παραίτηση,

με τρόμαξε.

-Σε τρόμαξε; Γιατί; -Επειδή κατάλαβα ότι το εννοούσε.

(συνέχεια μουσικής)

Φοβήθηκα ότι δεν θα 'κανε πίσω.

Κι αυτό θα μου στοίχιζε πολύ.

(συνέχεια μουσικής)

(Σταύρος) Σ' το ζητάω σαν προσωπική χάρη.

Άσε να λύνω εγώ ό,τι θέμα προκύπτει από 'δω και μπρος.

Τόσο πολύ θα σε πείραζε, αν έφευγε;

Θα με πείραζε, γιατί αυτή η γυναίκα μ' ενδιαφέρει πολύ.

(Σταύρος) Νόμιζα ότι το 'χεις καταλάβει.

Νιώθω...

Κάτι με τραβάει πάνω της.

Κάτι πρωτόγνωρο.

(τέλος μουσικής)

(αμανές)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Τ' άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα

Ο κύρης σου μ' εξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα

Δεν ξέρω πότε άρχισε. Είναι καιρός τώρα που μ' απασχολεί.

Μ' άρεσε που είναι πάντα σοβαρή, λιγομίλητη,

που δεν δίνει εύκολα θάρρος.

Οδυσσέα, δεν ξέρω ακριβώς τι νιώθω.

Σίγουρα, όμως, δεν είναι μόνο έλξη. Είναι κάτι περισσότερο.

(συνέχεια μουσικής)

(Μαργαρίτα) Τι έγινε; Τι πάθατε;

Τίποτα, καλά είμαι. Πήγαινε στο δωμάτιό σου.

(αμανές σε γρήγορο ρυθμό)

Κατέχω το κι ο κύρης σου γλήγορα σε παντρεύει,

Ρηγόπουλο, Αφεντόπουλο, σαν είσαι 'συ, γυρεύει.

Και δεν μπορείς ν' αντισταθείς σα θέλουν οι γονείς σου

Κοίτα με.

Κοίτα με.

Κι αλλάζει η όρεξή σου

Μια χάρη, αφέντρα, σου ζητώ

Κι εκείνη θέλω μόνο

Και μετά κείνη ολόχαρος

Τη ζήση μου τελειώνω

(καλπασμός αλόγου, συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος τραγουδιού)

(χτυπάει το κινητό)

-Για να με παίρνεις τόσο πρωί κάτι συμβαίνει. -Όντως κάτι συμβαίνει.

Όχι σε μένα όμως, σε σένα.

Νόμιζα πως αυτά τα τηλεφωνήματα έχουν τελειώσει εδώ και χρόνια.

Η έγνοια της μάνας, αγόρι μου, δεν τελειώνει ποτέ.

Πήρες τηλέφωνο να μου κάνεις ανάκριση; Είχα πάει το πρωί στους στάβλους.

-Υπάρχει κάποιο πρόβλημα; -Δεν κοιμήθηκες καθόλου απόψε;

(Οδυσσέας) Η αλήθεια είναι πως δεν κοιμήθηκα.

Η αναστάτωση που προκάλεσε το ατύχημα του Φιλίππου

έχει δημιουργήσει στρες στην εταιρία. Γι' αυτό πήγα.

Για ισορροπία και εκτόνωση. Καλή σου μέρα, λοιπόν.

Μην κλείνεις, περίμενε.

Θέλω να γνωρίσω αυτή την Αρετή Τριανταφύλλου.

(μουσική έντασης)

-Για ποιο λόγο; -Ας πούμε ότι μου κέντρισε την περιέργεια...

όλα αυτά που άκουσα γι' αυτήν.

Λοιπόν, όπως σου είπα. Καλή σου μέρα.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Ούτε ζαχαροπλαστείου, κυρία Μαρίκα! Να τη βγάλω μια φωτογραφία να την ανεβάσω;

Κάτσε και πρόσεχε την πόρτα που σου είπα, μην μπει κανείς.

(τέλος μουσικής)

Αν έχεις βάλει στη γέμιση καβουρντισμένο φιστίκι, θέλω ένα κομμάτι τώρα.

Καλά, πάρε πρώτα τον διαβητολόγο σου κι άμα σ' αφήσει...

Μην την χαλάσετε, καλέ, αυτήν. Να του φέρω κέικ;

Τι σου 'πα εσένα; Πήγαινε πάνω να βοηθήσεις την Ιουλία με τα δωμάτια.

Θα βάλεις και κεράκια;

Τούρτα γενεθλίων δεν είναι;

Ναι.

Χθες έκανε τη μεταμόσχευση και σήμερα έχει τα γενέθλιά του.

Θέλω να κερδίσω τον χρόνο που χάσαμε με το εγγόνι μας.

Τσάμπα κόπος, Μαρίκα. Δεν είναι αίμα μας.

-Τι είπες; -Ξέρω τι λέω.

Γι' αυτό η "κυρία" δεν ήθελε να υπογράψει το συμφωνητικό.

Γιατί ήξερε πως το πρώτο πράγμα, που θα 'κανα στο παιδί, θα 'ταν τεστ DNA.

Και φοβόταν το αποτέλεσμα. Γιατί τότε θα ξεσκεπάζονταν πολλά.

Δεν ντρέπεσαι να μιλάς έτσι για το σπλάχνο του γιου σου;

Είναι αμαρτία μεγάλη. Δεν φοβάσαι τον Θεό;

Το πρώτο θύμα της ήταν ο Λεωνίδας μας.

-Το δεύτερο θα 'σαι εσύ. -Σταμάτα, δεν μπορώ να σ' ακούω άλλο.

Εγώ, πάντως, σ' το είπα. Πρόσεχε.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Μέχρι στιγμής ο οργανισμός του αντιδρά πολύ θετικά.

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Όλα θα πάνε καλά.

Νομίζω ότι από σήμερα ξεκινάει μια νέα ζωή. Και για τον Πετράκη και για σένα.

Μου φαίνεται απίστευτο.

Δεν ξέρω, δεν τολμάω ν' αφήσω τον εαυτό μου να χαρεί.

Αν δεν τον δω πρώτα να 'χει μια κανονική ζωή σαν όλα τα παιδάκια.

Θα την έχει. Το παλέψαμε πολύ και θα τα καταφέρουμε.

(μουσική έντασης)

(τέλος μουσικής)

(ξεφύσημα Άσπας)

Είδες τι κάνεις με το να δίνεις λεφτά στις κόρες μου;

Δώρο σου πήραν, βρε αχάριστη. Επειδή περιμένουν αγόρι.

Δεν φταίνε τα κορίτσια.

Δεν θέλω να μαυρίσει η ψυχή τους όταν θα γεννήσω κόρη.

Ας το σκεφτόσουν νωρίτερα. Κρύβονται αυτά;

Και καλά ο Σάββας και τα κορίτσια!

Στον πεθερό μου μου λες τι θα πω;

-Τρέμω τη στιγμή της γέννας. -Κάτι θα βρούμε.

Πες μου εσύ πώς θα κάνω τον Νταγιάννο να μ' εμπιστευτεί και θα σε βοηθήσω κι εγώ.

(άνοιγμα πόρτας)

(Άσπα) Γωγώ, άσ' τα εδώ και φύγε.

Α, ρε Γωγώ! Ξέρεις πόσα άπλυτα έχω φέρει απ' το χωριό;

Μην σας νοιάζει, κύριε Άλκη. Συγκεντρώστε τα και θα έρθω να τα πάρω.

Αλήθεια; Σ' ευχαριστώ πολύ, ρε Γωγούλα!

Τι κορίτσι είσαι εσύ!

Κάτι σου είπα.

Για λέγε τώρα, τι έχεις στον νου σου και θέλεις να σ' εμπιστευτεί ο πεθερός μου;

Βοήθησέ με εσύ και θα σου βρω εγώ λύση στο θέμα σου.

Πολύ εύκολες τις έχεις τις λύσεις.

Τότε, γιατί δεν κατάφερες να περάσεις σε μια σχολή; Τρεις φορές έδωσες πανελλήνιες.

Λοιπόν, λέγε, γιατί μου κουβαλήθηκες εδώ;

Για να πετύχω κάτι καλύτερο στη ζωή μου.

Αν δε με υποστηρίξεις εσύ, που 'σαι αδερφή μου, τότε ποιος;

Να μπω στην εταιρία του Νταγιάννου θέλω.

Για να σε πάρει ο Νταγιάννος θ' αποδείξεις

ότι αξίζεις και το τελευταίο ευρώ που σου δίνει. Τόσο εύκολο νομίζεις ότι είναι αυτό;

Άκου τι θα κάνεις. Θα...

Θα μπεις στο σάιτ της γυναικολόγου σου και θα γράψεις μερικές κακές κριτικές.

Όχι πολλές, κάνα-δύο. Και με άλλο όνομα εννοείται.

(σκοτεινή μουσική)

Σε μερικές απ' αυτές θα κάνεις λόγο για λάθος φύλο του παιδιού

στον υπέρηχο Ότι και καλά άλλο πρόβλεψε κι άλλο βγήκε.

Τα υπόλοιπα άσ' τα σε μένα.

(συνέχεια μουσικής)

Πάω να δω τι έχουν φτιάξει για πρωινό.

Και να δώσω και τ' άπλυτά μου στη Γωγούλα.

(εναλλαγή σε μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(φλας μπακ) (Μαρίκα) Ήταν του παππού σου.

Ήθελε να δοθεί στο πρώτο δισέγγονο, που θα πάρει τ' όνομά του.

Πάρ' το. Να του τον φορέσετε στα βαφτίσια.

(συγκινητική μουσική)

Όχι. Όχι.

Αν θέλεις, έλα στα βαφτίσια να του τον δώσεις εσύ η ίδια.

-Θα του τον φορέσεις εσύ. -Αμάν, αυτό το πείσμα σου!

Είσαι χειρότερος κι απ' τον πατέρα σου.

-Δίκιο δεν έχω; -Δίκιο ξε-δίκιο...

δεν θ' αλλάξει τώρα ο πατέρας σου.

Το μόνο που θα καταφέρεις είναι να αποξενωθούμε, να μην βλεπόμαστε.

-Και τι θες να κάνω δηλαδή; -Πάρε το παιδί και φέρ' το να το δει.

Μόλις δει ο Νταγιάννος τον εγγονό του θα λιώσει.

Αφού τον ξέρεις τον πατέρα σου. Θα τα ξεχάσει όλα

μόλις πιστέψει ότι πέρασε το δικό του.

Μα το θέμα είναι να μην περάσει το δικό του. Όχι.

Δεν θα του περάσει, μάνα. Δεν θα δει το εγγόνι του μέχρι να αποδεχτεί τη γυναίκα μου

και να τη σέβεται. Κατάλαβες; Τέρμα.

(εναλλαγή σε μουσική έντασης)

(Λεωνίδας) Πάρ' το αυτό. Έλα.

(συνέχεια μουσικής)

Εσύ θα τα πας υπέροχα μαζί της. Θ' αγαπηθείτε, είμαι βέβαιος.

Κι αυτό... (εναλλαγή σε συγκινητική μουσική)

θα του το φορέσεις εσύ η ίδια κάποια μέρα.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Σταύρος) Λοιπόν, η εκσκαφή για τη θεμελίωση ξεκινά σε μια βδομάδα.

Η Unit Excavator ολοκλήρωσε τη μελέτη

και μάλιστα έστειλε και χρονοδιάγραμμα, το οποίο το τηρεί πάντα με ακρίβεια.

Εκτός, βέβαια, κι αν πέσουνε σε καμιά πετρελαιοπηγή σκάβοντας.

Ναι. Οι εγκαταστάσεις για το προσωπικό

θα κατασκευαστούν στα διακόσια μέτρα από το σημείο εκσκαφής...

-Ναι; -Γνωρίζει το ενδιαφέρον σου η Αρετή;

Νόμιζα ότι θα με ρωτήσεις για τα διακόσια μέτρα,

γιατί και μένα μου φάνηκαν πολλά.

Αν θέλεις, απαντάς.

Τι προσπαθείς να καταλάβεις τώρα, Οδυσσέα;

Αν η Αρετή έχει αυτή τη συμπεριφορά, αυτές τις καθυστερήσεις εννοώ,

επειδή εκμεταλλεύεται τη συμπάθεια που της δείχνω;

(Σταύρος) Αν άργησε, επειδή είχε τις δικές μου πλάτες;

Ε, όχι, λοιπόν, δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Γιατί δεν είναι τέτοιος άνθρωπος.

Και μην με ρωτήσεις πάλι αν την ξέρω καλά, γιατί δεν την ξέρω.

Αλλά απ' ό,τι φαίνεται είμαι σε θέση να καταλάβω κάποια πράγματα που εσύ δεν μπορείς.

(Σταύρος) Και όχι,

δεν γνωρίζει ακόμα το ενδιαφέρον μου για εκείνη.

(μουσική έντασης)

(χτύπημα πόρτας) Ναι;

(συνέχεια μουσικής, άνοιγμα πόρτας)

Πήρα κι έκλεισα το Bizarre για το μεσημεριανό γεύμα.

Μενού Degustation, όπως ζήτησες.

Κι όσο γι' αυτό που λέγαμε πριν σκοπεύω να το κάνω πολύ σύντομα.

Απλώς, περιμένω να μου δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία.

(συνέχεια μουσικής)

-Η κυρία Τριανταφύλλου είναι στο γραφείο της; -Έρχεται όπου να 'ναι.

-Έχει ενημερωθεί για το γεύμα; -Θα το αναλάβω εγώ.

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε συγκινητική μουσική)

Χρόνια του πολλά. (τέλος μουσικής)

Να το χαιρόμαστε το πουλάκι μου. Να ζήσει πολλά πολλά χρόνια και όμορφα.

-Ξύπνησε; -Όχι ακόμα.

Άλλα όλα πήγαν όλα. Αντιδρά κανονικά.

-Έφερες και τούρτα; -Για το καλό.

Θα την πάω στο κυλικείο να τους πω να τη βάλουν στο ψυγείο.

Τι έχεις; Αφού είπες ότι όλα είναι εντάξει.

Ναι. Απλώς, πρέπει να φύγω για τη δουλειά και σκέφτομαι μήπως

δεν προλάβω να γυρίσω εγκαίρως και ξυπνήσει ο μικρός και δεν με δει εδώ.

Θα είμαι εγώ εδώ.

Πήγαινε εσύ στη δουλειά σου και θα μείνω μέχρι να γυρίσεις. Μην αγχώνεσαι.

Να σκέφτεσαι ότι τα δύσκολα πέρασαν. Από 'δω και πέρα όλα θα 'ναι καλύτερα.

(συγκινητική μουσική)

Άντε, άντε, πήγαινε μην αργήσεις.

Ευχαριστώ πολύ.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Ενημερωθήκατε για το γεύμα το μεσημέρι;

-Ορίστε; -Προφανώς δεν ενημερωθήκατε.

Είναι μία υποχρέωση που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει.

Έχουμε συνάντηση με τον πρόεδρο της Elvedor.

Θα σας δω εκεί. Καλό μεσημέρι.

Είδα στον διάδρομο τον Χαριτάκη και μου είπε

ότι έχει κανονιστεί γεύμα με τον πρόεδρο της Elvedor.

Ναι, έχουν κλείσει τραπέζι. Οι διευθυντές μας κι εμείς.

Εγώ έλεγα να τελειώσω μερικές δουλειές και να τρέξω στο νοσοκομείο.

Δεν γίνεται, βρε Αρετή, το καταλαβαίνεις. Του χρωστάς το βραβείο.

Όχι ότι δεν το άξιζες, αλλά ο πρόεδρος έδωσε μεγάλη μάχη για να το πάρεις.

Δεν γίνεται ν' απουσιάζεις τώρα.

Ναι, αλλά ήθελα όταν ξυπνήσει κι ανοίξει τα ματάκια του,

να δει εμένα πρώτα. Τον πρώτο άνθρωπο, που θα δει

να του ευχηθεί χρόνια πολλά για τα γενέθλιά του να είμαι εγώ.

Μόλις τελειώσουμε με το γεύμα θα πάμε μαζί.

Στις δύο πρέπει να 'μαστε στο Bizarre.

(μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(μουσική υπόκρουση - απαλή μουσική πιάνου)

-Καλή σας όρεξη. -Ευχαριστούμε.

(συνέχεια μουσικής)

Ελπίζω να θυμάσαι ότι πρέπει να εξηγήσεις στον κύριο Πρόεδρο τι κρασί πίνει.

(Σταύρος) Πώς μου το 'πες πριν;

-Ελληνικό καμπερνέ... -Σεβινιόν.

Έννοια σου κι είμαι καλά διαβασμένη.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Συγχαρητήρια δεν άκουσα για όσα είπα στον πρόεδρο για το κρασί.

Αρετή;

-Είσαι καλά; -(Αρετή) Ναι, φυσικά.

Σκεφτόμουν απλώς αυτά που άκουγα.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

(τέλος μουσικής υπόκρουσης)

(παλμογράφος)

(συγκινητική μουσική)

-(Ζαφειρίου) Για ν' ακούσω τη φωνούλα σου. -Η μαμά μου;

(συνέχεια μουσικής)

Η μαμά μου; Πού είναι η μαμά μου;

Μια χαρά σ' ακούω. Θα 'ρθει κι η μαμά, μην ανησυχείς.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Σαφώς καλύτερο απ' το προηγούμενο.

(απαλή μουσική)

Αν και κάτι παρόμοιο πρέπει να 'χα φάει στο Βερολίνο πριν τρία χρόνια.

Το Βερολίνο από μένα το 'μαθες.

Εσύ δεν ήθελες να ακούσεις άλλη πόλη πέρα απ' τη Νέα Υόρκη.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Και το Ρέικιαβικ.

Με το Βερολίνο και το Ρέικιαβικ περνάει τις ψυχρές του φάσεις.

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

(συνέχεια και τέλος μουσικής υπόκρουσης)

(Ζαφειρίου) Τώρα θα 'ρθει κι η μαμά σου.

(προειδοποιητικός ήχος παλμογράφου) (νοσοκ.) Γιατρέ;

(προειδοποιητικός ήχος παλμογράφου) (νοσοκ.) Πέφτει τ' οξυγόνο.

(μουσική αγωνίας)

(Ζαφειρίου) Μετρήστε του την πίεση.

(προειδοποιητικός ήχος παλμογράφου)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(συνέχεια μουσικής υπόκρουσης)

Πριν, όταν ανέφερα το Ρέικιαβικ

με κοίταξες κάπως περίεργα.

Ειρωνικά ίσως;

Λάθος καταλάβατε.

(Σταύρος) Αρετή, δεν μας είπες εσύ.

Η αγαπημένη σου πόλη;

Εμένα η Ρώμη.

Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη αγαπημένη πόλη. Είναι πολλές.

Ίσως έχω μια ιδιαίτερη σύνδεση- (χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

Απάντησέ το. Αλλά πες ότι είσαι σε δουλειά.

(Σταύρος) Γιατί βιαζόμαστε να μάθουμε για την πόλη σου.

Νομίζω ότι δείχνει πολλά για τον χαρακτήρα κάποιου η πόλη που αγαπά.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό) Έλα, Τάνια. Τι έγινε;

Αρετή, κάτι συμβαίνει με το παιδί. Έχουν πέσει τρεις γιατροί πάνω του,

(μουσική αγωνίας)

(προειδοποιητικός ήχος παλμογράφου)

(συνέχεια μουσικής)

(προειδοποιητικός ήχος παλμογράφου)

(συνέχεια μουσικής)

(προειδοποιητικός ήχος παλμογράφου)

(συνέχεια μουσικής)

(προειδοποιητικός ήχος παλμογράφου)

(συνέχεια μουσικής)

Παναγία μου, κάνε το θαύμα σου.

Σώσε το παιδάκι μας.

(τέλος μουσικής)

(γιατρός) Το οξυγόνο ανεβαίνει.

(συγκινητική μουσική, επαναφορά ήχου παλμογράφου)

(ξεφύσημα ανακούφισης)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Έλα, Τάνια, μ' ακούς; Τι συμβαίνει;

Έχει πέσει το οξυγόνο, λέει ο γιατρός.

Αλλά τώρα είναι εντάξει, είπε ο κύριος Χάρης.

Θέλω την αλήθεια, παιδιά. Μου λέτε την αλήθεια;

Ναι, συνήλθε.

(Χάρης) Λήξη συναγερμού.

Το οξυγόνο του Πετράκη μας επανήλθε. Είναι όλα μια χαρά.

Λοιπόν, παίρνω ταξί κι έρχομαι. Έρχομαι.

(μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(τέλος μουσικής) (μουσική τίτλων τέλους)

Δεν θα υπογράψουν τα συμβόλαια, αν δεν τους γίνει πρώτα παρουσίαση

στην Κωνσταντινούπολη.

-Αυτό το θέμα θα το χειριστώ μόνος μου. -Με παραξενεύει...

το ότι ανέθεσαν το πιο φιλόδοξο έργο μας

σε μία καινούρια στην εταιρία μας αρχιτέκτονα.

Καλά, ο Οδυσσέας δεν έχει γυρίσει ακόμα; Τι γίνεται, ρε Ελένη;

Εγώ μόλις γύρισα στην εταιρία κι ο Χαριτάκης είναι εξαφανισμένος

από την ώρα που σ' ακολούθησε.

Εννοείς ότι δεν έχει γυρίσει ακόμα;

(Οδυσ.) Η Αρετή έχει έρθει; (Σταύρος) Όχι.

Η αλήθεια είναι ότι η Τριανταφύλλου λείπει συχνά τελευταία.

Αυτό είναι κάτι που ενοχλεί πολύ τον Οδυσσέα.

Εσύ δεν έλεγες ότι χρειάζεσαι κάποιον βοηθό;

Το κουνιαδάκι σου πώς σου φαίνεται;

Έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του; Του γυάλισε η Αθήνα και βρήκε τα κορόιδα.

Μαρίκα, σε προειδοποιώ. Δεν θ' ανεχτώ άλλη ανταρσία.

Μην τραβάς το σκοινί, γιατί θα σπάσει.

Έχουμε πρόβλημα με το χιονοδρομικό στη Βουλγαρία.

Σταματάει το έργο. Τις ίδιες ημερομηνίες

που θα σου δώσει ο Σταύρος για τη Βουλγαρία

θέλω να κλείσεις στην Κωνσταντινούπολη.

Και πρόσεχε, αυτό θα μείνει μεταξύ μας.

(Σταύρος) Αυτό τα ταξίδι είναι η ευκαιρία.

Είναι η ευκαιρία να κάνω την κουβέντα, που θέλω, στην Αρετή.

Μόλις τελειώσεις πέρασε από το γραφείο μου. Φεύγεις για Κωνσταντινούπολη.

Υποτιτλισμός Videopress S.A.