Original subtitles

(αρχή μουσικής τίτλων αρχής)

Είστε μαζί μας τρεις μήνες. Ακόμα δεν ξέρετε πώς δουλεύουμε;

Πιστεύετε πραγματικά ότι το βραβείο που έχετε κερδίσει

είναι ικανό να διατηρήσει τη θέση σας;

Τι ήταν τόσο σημαντικό, που ανάγκασε την κυρία Τριανταφύλλου

ν' αφήσει έτσι τη δουλειά της;

(Ζαφειρίου) Ο συμβατός δότης το μόσχευμα το πουλάει.

-Πόσα λεφτά ζητάει; -Διακόσιες χιλιάδες.

(Αρετή) Θα πρέπει να περιμένουμε ένα χρόνο να βρεθεί

συμβατός δότης, αλλά αυτός ο χρόνος δεν υπάρχει.

Το παιδί είναι πολύ εξασθενημένο. Το είπε ο γιατρός.

Ωραία, άκου, άκου. Το θέμα είναι πού θα βρούμε τα λεφτά.

Ο Νταγιάννος μπορεί να μην σε ήθελε για νύφη του, αλλά...

Με θεωρεί υπεύθυνη για τον θάνατο του γιου του.

Ωραία, πάρ' τον και πες του ότι το εγγόνι του πεθαίνει. Τι έχεις να χάσεις;

Ο Πέτρος μου χρειάζεται άμεσα μεταμόσχευση μυελού.

Σήκω φύγε από 'δω μέσα. Σήκω φύγε και μην ξαναπατήσεις.

(Μαρίκα) Θέλω εκατόν πενήντα χιλιάδες.

(διευθυντής) Τα χρήματα στους κοινούς λογαριασμούς με τον σύζυγο

έχουν μεταφερθεί όλα στους δικούς του.

Στη συνέντευξη που έδωσες πριν τρεις μήνες

έδωσες πλήρη διαθεσιμότητα στην εταιρία.

Είπες πως δεν έχεις οικογενειακές ή άλλες δεσμεύσεις.

-Ισχύει ή το είπες για να πάρεις τη δουλειά; -Ισχύουν.

-Φώναξε την πεθερά σου. -(Άσπα) Δεν είναι εδώ. Έφυγε.

(Νταγιάννος) Πού πήγε;

Άργησα πολύ και δεν έχω καμία δικαιολογία.

-Ήρθα να γνωρίσω τον εγγονό μου. -Ελάτε.

(αμανές και τέλος)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου μην διστάσεις

Να πεις πως δε με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δε με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

(αμανές)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Τ' άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα

Ο κύρης σου μ' εξόρισε

(τραγουδάει) Στης ξενιτιάς τη στράτα

Τέσσερις μέρες μοναχά μου 'δωκε ν' ανιμένω

Κι από 'κει να ξενιτευτώ

Πολλά μακρά να πηγαίνω

Και πώς να σ' αποχωριστώ

Και πώς να σου μακρύνω

Και πώς να ζήσω δίχως σου

Το χωρισμόν εκείνο

(αμανές)

(τέλος τραγουδιού)

Άφησα να περάσουν όλα αυτά τα χρόνια.

Ντρέπομαι πολύ και εσένα και το παιδί.

Αλλά

έπρεπε να κρατήσω κάποιες ισορροπίες,

αλλιώς θα διαλυόταν το σπιτικό μου.

Καταλαβαίνω.

Εγώ δεν καταλαβαίνω.

Ούτε τη συμπεριφορά του άντρα μου, ούτε τη δική μου

δειλία όλα αυτά τα χρόνια.

-(Πετράκης) Μαμά; -Αγάπη μου;

(συγκινητική μουσική)

Χριστέ μου, πόσο μεγάλωσε!

(συνέχεια μουσικής)

Είναι ίδιος ο Λεωνίδας μου όταν ήταν μικρός.

Η γιαγιά σου είναι, αγάπη μου.

(Αρετή) Η γιαγιά σου.

Πήγαινε κοντά της. Ε; Πήγαινε.

(συγκινημένη) Αγάπη μου, αγάπη μου.

Αγοράκι μου! Αγοράκι μου όμορφο!

Εγγονάκι μου!

Αχ, Θε μου!

(συνέχεια μουσικής)

(χαμηλόφωνα) Αγάπη μου.

Δεν με γνωρίζεις, ψυχή μου,

αλλά είμαι η γιαγιά σου.

Και θέλω να 'μαι μαζί σου από 'δω και μπρος.

Δεν θα σε ξαναφήσω ποτέ, ποτέ, ποτέ ξανά.

Φτάνει να το θέλετε κι εσείς.

Πρέπει να πάμε για ύπνο τώρα, ε;

Έλα, πες "καληνύχτα" στη γιαγιά.

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα, αγάπη μου.

(ψιθυριστά) Έλα. Έλα, πάμε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(βήματα, τέλος μουσικής)

Τον κοιμίζω νωρίς. Ήρθατε αργά.

Δεν ήρθα μόνο για να γνωρίσω το παιδί.

Σκόπευα να έρθω εδώ με τα χρήματα για τη μεταμόσχευση.

Αλλά οι λογαριασμοί μου στην τράπεζα

άδειασαν ξαφνικά.

Προφανώς ο Πέτρος δεν με πίστεψε.

Τον είχες καταλάβει από τότε. Δεν έχει αλλάξει καθόλου.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

Αυτός είναι. Με ψάχνει.

(Μαρίκα) Είναι ένα κόσμημα αξίας.

Πρόσεξε μην σ' το "σκοτώσουνε". Μπορεί να πιάσει πολλά λεφτά.

Είμαι σε τόσο δύσκολη θέση αυτή τη στιγμή, που δεν έχω το περιθώριο να αρνηθώ.

Αλλά μπορεί αυτό τώρα να σου δημιουργήσει πρόβλημα.

Δεν πρόκειται να το αποφύγω ούτως ή άλλως.

Μόλις γυρίσω σπίτι με περιμένει πόλεμος.

Αλλά είμαι διατεθειμένη

να πολεμήσω μέχρι το τέλος.

Και το ίδιο να κάνεις κι εσύ.

Σε παρακαλώ, πάρε τον ιατρικό φάκελο του παιδιού και ξαναέλα στον άντρα μου.

Μια, δυο, τρεις, θα λυγίσει. Τον ξέρω.

(βήματα)

Σας αρέσει πολύ αυτός ο δίσκος, ε;

Περιγράφει τον πιο όμορφο έρωτα, που πέρασε ποτέ απ' αυτή την πλάση.

Παραμύθι είναι.

Η γιαγιά σας, η Φιλιώ η Χαριτάκαινα, έλεγε ότι είναι πραγματική ιστορία.

Μόνο η φαντασία φτιάχνει τέτοιες ιστορίες.

Ό, τι πλάθει η φαντασία μπορεί να συμβεί και στη ζωή.

"Και σε θανάτους εκατό

όσοι αγαπούν τους βάζει".

Δηλαδή μένεις μόνιμα εδώ; Δεν έχεις σπίτι;

Έχω.

Αλλά εδώ μ' αρέσει περισσότερο εδώ.

Βλέπεις, αγαπάω πολύ τη θάλασσα.

Με ηρεμεί και συγχρόνως

με ζωντανεύει.

Κι εμένα μ' αρέσει η θάλασσα.

Άνετα θα έμενα κι εγώ εδώ.

Νομίζω ότι τα ξεκαθαρίσαμε αυτά.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

-Καλησπέρα. -Ελπίζω να μην ενοχλώ.

Δεν ενοχλείς.

Ψάχνω το αρχείο με τα σχέδια του χιονοδρομικού και δεν το βρίσκω.

Μπορείς να μου το στείλεις ξανά, γιατί θέλω να ρίξω μια ματιά πάλι;

Βρε Ελένη, για όνομα του Θεού τέτοια ώρα! Ξεκουράσου.

Δες καμιά ταινία ν' αδειάσει το κεφάλι σου. Κι αύριο μέρα είναι.

Μάλλον εγώ ενοχλώ.

-Α, δεν είσαι μόνος. -Η αλήθεια είναι ότι είμαι έξω με παρέα.

Οκέι, τότε να μην σε απασχολώ άλλο. Καληνύχτα.

(μουσική έντασης)

(εισαγωγή βιολιού)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(νευρικό χτύπημα δαχτύλου, τέλος μουσικής)

(νευρικό χτύπημα δαχτύλων)

(ξεκλείδωμα πόρτας)

Πηγαίνετε μέσα όλοι.

Κι εσύ, Ασπασία.

Στα σαράντα χρόνια του γάμου μας δεν με χτύπησες ποτέ πισώπλατα.

Ούτε τώρα το έκανα.

-Πήγες σ' αυτήν; -Κι αν πήγα;

-Πήγες; -Ναι.

Από 'κει έρχομαι.

Θα σου δώσει άλλη μια ευκαιρία να διορθώσεις το λάθος που έκανες.

-Κοίτα, μην την χάσεις αυτή τη φορά. -Ποιος θα μου δώσει ευκαιρία;

-Η νύφη σου; -Την παρακάλεσα να σου ξαναμιλήσει.

Δεν ξέρω αν θα μ' ακούσει,

αλλά εύχομαι να το κάνει.

(μουσική έντασης)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Ξέρεις πού ήταν η μάνα σου;

Κάτι κατάλαβα. Ο πατέρας έξαλλος.

Πού να δεις τι θα γίνει μόλις μάθει το άλλο!

Πήρε τη διαμαντένια καρφίτσα της. Λογικά σ' αυτήν την πήγε.

Δικιά της είναι, ας την κάνει ότι θέλει.

Είχε τάξει να τη δώσει στην Πετρίνα μας όταν θα έκλεινε τα δεκαοχτώ.

Ηρέμησε.

-Δεν κάνει να ταράζεσαι. -Ειλικρινά, απορώ με την αναισθησία σου.

Δεν σ' ενδιαφέρει που πάει φιρί φιρί να κουβαλήσει

-κι αυτή και τον γιο της; -Δεν θα το επιτρέψει ο πατέρας αυτό.

Βάζεις στοίχημα ότι θα τον καταφέρει;

Ναι, γιατρέ; Αρετή Τριανταφύλλου εδώ.

Συγγνώμη που σας παίρνω τέτοια ώρα, απλώς ο μικρός ανεβάζει συνέχεια πυρετό.

Ναι, του έβαλα στις δώδεκα, τριάντα εφτά κι ένα,

στη μία, τριάντα εφτά κι οχτώ, τώρα έχει περισσότερο.

Τι να κάνω; Του βάζω κομπρέσες, δεν πέφτει.

Εισαγωγή πάλι, ε;

(μελαγχολική μουσική)

Ναι, γιατρέ, καταλαβαίνω. Φυσικά.

Ναι, ευχαριστώ.

(εναλλαγή σε δραματική μουσική)

Τι έγινε; Ανέβασε κι άλλο πυρετό;

Είναι σταθερά τριάντα οχτώ απ' την ώρα που μιλήσαμε.

Πήγαινέ τον μέσα, σε παρακαλώ.

(συνέχεια μουσικής)

Πήγαινε στο γραφείο μου, σε παρακαλώ, κι έρχομαι. Εντάξει;

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

-Έλα, Αρετή. Πού είσαι; -Έλα, στην κλινική είμαι.

-Έφερα το μικρό. Ανέβασε πυρετό πάλι. -Είδες τον γιατρό;

(Αρετή) Τώρα τον εξετάζει. Τον περιμένω.

Να σου πω, σε παρακαλώ, Ελένη, αν με ζητήσουν, κάλυψέ με κάπως.

(Αρετή) Θα προσπαθήσω να μην αργήσω, αλλά δεν ξέρω και πόσο θα πάρει εδώ.

Εντάξει. Πάρε με, ναι;

Έλα, σε κλείνω. Ήρθε ο γιατρός. Έλα, γεια.

Όσο αργούμε καταστρέφεται ο μυελός των οστών και υπάρχει μείωση αιμοπεταλίων.

Φοβάμαι για λευκοπενία.

Γιατρέ μου, σας παρακαλώ, μην με τρομοκρατείτε.

Αρετή, κάθισε λίγο σε παρακαλώ..

Λοιπόν, χθες βράδυ κατάφερα και μίλησα με τον άνθρωπο

που μας έφερε σ' επαφή με τον δότη.

-Του εξηγήσατε; -(Ζαφειρίου) Πρέπει να βιαστούμε.

Δεν δέχονται άλλη συμφωνία, παρά μόνο αν πάρουν τα λεφτά στο χέρι.

(Ζαφειρίου) Και θέλουν να τους απαντήσουμε άμεσα.

Λοιπόν, άκου με.

Τον καλώ κι ανάλαβέ το εσύ.

Κράτησε και τον αριθμό του για να μιλάς απευθείας μαζί του.

(Αρετή) Μα τι να του πω;

(μελαγχολική μουσική)

(κοφτή ανάσα)

(κοφτή ανάσα)

(αναφιλητά)

(αναφιλητά)

(αναφιλητά)

Θεέ μου, βοήθησέ με, σε παρακαλώ!

Κάνε κάτι για το παιδί μου, σε παρακαλώ!

(ξεσπώντας σε λυγμό) Σε παρακαλώ!

(αναφιλητά)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. -Καλημέρα σας. Καθίστε.

Πρώτη φορά έρχεστε στο κατάστημα μας, σωστά;

Αν κρίνω απ' την εμφάνιση σας, κάτι πολύ φινετσάτο μας φέρνετε.

Πόσα δίνετε γι' αυτό;

Πώς βρέθηκε στην κατοχή σας; Οικογενειακό κειμήλιο;

Μήπως κάποιο δώρο;

Γνωρίζω πολύ καλά την αξία του κοσμήματος. Δεν ήρθα εδώ για να κάνετε εκτίμηση.

Πείτε μου πόσα δίνετε.

Μέχρι δεκαπέντε χιλιάδες μπορεί να πάει.

Τι λέτε; Το κόσμημα αξίζει πάνω από σαράντα χιλιάδες ευρώ.

-Είκοσι πέντε χιλιάδες. -Κοιτάξτε, είναι μεγάλης αξίας σίγουρα.

Αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να δώσω ούτε ευρώ παραπάνω από το αρχικό ποσό που σας είπα.

Είκοσι χιλιάδες.

(ήχος εξόδου)

Σύμφωνοι.

(μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(προειδοποιητικός ήχος ασανσέρ)

Τσέκαρε τα συμβόλαια, γιατί πρέπει να φύγουν σήμερα για Κωνσταντινούπολη.

Αν δεν πιω καφέ πρώτα, δεν είμαι σε θέση να κάνω τίποτα.

Τσέκαρε τα συμβόλαια κι έλα να ξαναμιλήσουμε για τη δουλειά,

γιατί απ' ό,τι φαίνεται η κυρία Τριανταφύλλου έχει πολύ φορτωμένο προσωπικό πρόγραμμα.

Κοίτα, επειδή μάλλον την έχεις πάρει με στραβό μάτι,

άσε εμένα να διερευνήσω αν μπορεί να ανταποκριθεί ή όχι.

-Καλημέρα. -Καλημέρα σας.

-Καλημέρα, Ναυσικά. -Καλημέρα σας. Αυτά απ' το λογιστήριο.

Ειδοποίησε την Αρετή να 'ρθει στο γραφείο μου.

Πριν ένα λεπτό που πέρασα απ' το γραφείο της δεν είχε έρθει ακόμα.

Μάλιστα, πρώτα έρχονται τα αφεντικά και μετά οι υπάλληλοι.

-Τηλεφώνησε τουλάχιστον να μας πει πού είναι; -Δυστυχώς όχι.

(χτυπάει το σταθερό)

-Σας παρακαλώ, είναι ανάγκη να τον δω. -Δεν μπορείτε να περάσετε.

-Δεν δέχεται χωρίς ραντεβού. -Το καταλαβαίνω, αλλά είναι επείγον.

Κοιτάξετε, ο κύριος Νταγιάννος τώρα είναι σε σύσκεψη.

Δεν μπορώ να διακόψω.

(μουσική έντασης)

Άσ' την, Θεανώ.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Σε περίμενα.

Ήμουνα σίγουρος πως θα ξαναρχόσουν.

Δεν θα σας ενοχλούσα, αν δεν ήταν ανάγκη.

Έρχομαι απ' το νοσοκομείο.

Ειδοποίησε τον Ιωάννου να 'ρθει στο γραφείο μου.

Αλήθεια...

πόσα έπιασε το χρυσαφικό της γυναίκας μου;

Το παιδί ανέβασε πυρετό και μπήκαμε πάλι στο νοσοκομείο.

Δεν είναι καλά.

Ακούστε.

Το παιδί δεν είναι καλά.

(Αρετή) Η ζωούλα του τελειώνει.

Γι' αυτό έρχομαι σ' εσάς. Δεν έχω σε ποιον άλλο να στραφώ.

Βοηθήστε τον. (σκοτεινή μουσική)

Απλά, βοηθήστε τον. Μόνο εσείς μπορείτε, σας παρακαλώ.

(εναλλαγή σε μελαγχολική μουσική)

(Αρετή) Σας εκλιπαρώ.

(αναφιλητό Αρετής, συνέχεια μουσικής)

Θα σας τα ξεπληρώσω. Δάνειο σας ζητάω.

(Αρετή) Θα σας δώσω μέχρι και το τελευταίο ευρώ.

Και με τόκο, αν θέλετε.

(συνέχεια μουσικής)

(Ιωάννου) Καλησπέρα σας. (Νταγιάννος) Ο κύριος Ιωάννου.

(Νταγιάννος) Πολύ καλός δικηγόρος.

Πάρ’ την στο γραφείο σου, να τα διαβάσει με την ησυχία της.

Τι είναι αυτό; Δεν καταλαβαίνω.

Υπογράφεις την επιμέλεια του παιδιού.

Και σε δεύτερη φάση την υιοθεσία.

Ορίστε;

Κι αποποιείσαι κάθε δικαίωμα για το παιδί και την οικογένειά μας.

(εναλλαγή σε μουσική έντασης)

Υπογράφεις και το επόμενο λεπτό αναλαμβάνω εγώ τα πάντα.

(συνέχεια μουσικής)

-Πώς είναι δυνατόν να μου το ζητάτε αυτό; -Να σώσεις το παιδί σου δεν θέλεις;

Αφού δεν μπορείς εσύ, θα το κάνω εγώ.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(χτύπημα πόρτας)

Θα με κεράσεις από 'κείνο τον μυρωδάτο τον καφέ σας;

Ευχαρίστως.

Μισή ζάχαρη, θυμάμαι καλά;

-Η Αρετή; -Δεν έχει έρθει ακόμη.

Της έτυχε κάτι με το αμάξι, αλλά δεν θ' αργήσει.

Διάφορα της τυχαίνουν τελευταία.

-Ελπίζω να μην είναι κάτι σοβαρό. -Όχι. Απλώς, έπρεπε να πάει στο συνεργείο.

Ορίστε.

Μήπως να την πάρω τηλέφωνο;

Ήθελα να μιλήσουμε για την ανάθεση του έργου.

Έχεις καταλάβει πόσο τη στηρίζω, αλλά με όλες αυτές τις απανωτές καθυστερήσεις

και τα σοβαρά προσωπικά ζητήματα...

Θα ξεπεραστούν όλα σύντομα. Μην ανησυχείς.

Η Αρετή δεν είναι ανεύθυνη. Δεν θα απουσίαζε χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος.

Όταν θα 'ρθει στείλ' την μέσα. Μην την αγχώσεις.

(ήχος κλήσης)

Σήκωσέ το, μωρέ Αρετή. (ήχος κλήσης)

(Αρετή) Δεν ξέρω τι να κάνω, αγάπη μου.

Το παιδάκι μας κινδυνεύει κι εγώ νιώθω τελείως ανήμπορη.

Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

(Αρετή) Αν σε είχα δίπλα μου, τουλάχιστον!

Θα το αντιμετωπίζαμε.

Το πιστεύω. Αν σε είχα μαζί μου,

τίποτα δεν θα φοβόμουνα.

(χτυπάει το κινητό)

Έλα, Ελένη.

Τώρα;

Τι είπαν;

Εντάξει. Έρχομαι τώρα.

Λοιπόν, δεν πάει άλλο. Πάρε τον Φιλίππου ν' αναλάβει αυτός το έργο μαζί με την Ελένη.

Κοίτα, ξέρω πόσο τυπικός είσαι στα πάντα, αλλά αυτή τη φορά το 'χεις παρατραβήξει.

Πρέπει τώρα, αυτή τη στιγμή να γίνει η ανάθεση του έργου;

Τι θ' αλλάξει, αν γίνει σε μία ώρα;

Και ποιος μας λέει ότι η κυρία Τριανταφύλλου θα έρθει σε μία ώρα;

Ε; Ότι δεν θα 'ρθει σε δύο, σε τρεις, σε δέκα;

Ποιος μας λέει ότι θα 'ρθει σήμερα; Ότι δεν θα 'ρθει αύριο;

Να σου πω, τώρα μιλάμε οι δυο μας. Και μεταξύ μας αλήθειες μόνο.

Τόσο πολύ σε πείραξε που αρνήθηκε το δείπνο στο Mervin;

(υποτονική μουσική)

Ο τρόπος που το έκανε ήταν που με πείραξε.

Έπρεπε να δεις το υπονοούμενο που είχε η απάντησή της μέσα.

Είπε "τα θέματα της δουλειάς να τα συζητάμε μόνο εδώ".

Λες και την κάλεσα για δείπνο να της την πέσω.

-Δεν θα κατάλαβε. -Μου απάντησε λες κι ήμουν κάποιος...

που δεν γουστάρει και θέλει να τον ξεφορτωθεί.

Ξάδερφε, μήπως αυτό σε πείραξε τελικά;

Είχε τον πρόεδρο της εταιρίας μπροστά της και μου φέρθηκε λες και της την έπεφτα.

Παρεξήγηση θα έγινε. Δεν είναι τέτοια κοπέλα η Αρετή.

Ναι, ε; Κι εσύ πού την ξέρεις;

Φαίνεται να 'σαι πολύ σίγουρος για 'κείνη.

Σίγουρος δεν είμαι για τίποτα. Απλώς, έχω επιλέξει να μην είμαι καχύποπτος όπως εσύ.

(χτυπάει το κινητό)

Έλα. Τώρα θα σ' έπαιρνα κι εγώ για τον λιμενοβραχίονα.

Έλα, σοβαρά; Μπράβο, ωραία.

Εντάξει, τώρα έρχομαι κι εγώ από 'κει. Έλα, κλείνω.

Ο Αργείτης. Σήμερα μάλλον θα πέσουν οι υπογραφές.

Ωραία.

(εναλλαγή σε μουσική έντασης)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(μελαγχολική μουσική)

Προσπάθησε να συνέλθεις, σε παρακαλώ. (τέλος μουσικής)

Καταλαβαίνεις τι μου ζητάει ο Νταγιάννος;

Δεν έχει καρδιά μέσα του αυτός ο άνθρωπος; Δεν έχει ίχνος ηθικής;

Εγώ θα τα 'παιρνα τα χρήματα να σώσω τον γιο μου και μετά θα τα 'σκιζα τα χαρτιά.

Τι μου λες, Ελένη; Είναι αυτό λύση και δεν το κάνω;

-Τι μου προτείνεις ακριβώς; -Δεν ξέρω.

Κι εγώ δεν σκέφτομαι καθαρά, βρε Αρετή.

Έλα, πιες μια γουλιά καφέ τώρα και πήγαινε στο γραφείο του Χαριτάκη.

Σε περιμένει.

Έλα.

(χτύπημα πόρτας)

Παρακαλώ.

-Με ζητήσατε; -Για την ακρίβεια σας ψάχναμε.

Ειδοποίησα ότι θ' αργήσω.

Κάτι έτυχε. Με συγχωρείτε.

Ο συνιδιοκτήτης της εταιρίας πιστεύει πως πρέπει να αναλάβετε εσείς το έργο.

-Εσείς έχετε επιφυλάξεις; -Στο χέρι σου είναι να με διαψεύσεις.

Καλή επιτυχία.

Ευχαριστώ.

(απαλή μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε δραματική μουσική)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(βογγητό ξυπνήματος)

Πήγαινε εσύ, πήγαινε.

-Αύριο τι ώρα; -Όσο πιο νωρίς μπορείς.

-Θα φύγω όμως στην ώρα μου, εντάξει; -Εντάξει.

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

-Τι σου είπε ο γιατρός; -Ότι πρέπει να γίνει άμεσα η μεταμόσχευση.

Κι εμείς κινδυνεύουμε να χάσουμε τον δότη.

Έχουμε διορία δύο ημερών.

Ωραία, με το αυτοκίνητό σου και το κόσμημα της πεθεράς σου

-έχουν μαζευτεί πενήντα χιλιάρικα. -Πενήντα χιλιάρικα;

Πήρα μια θεία μου, που έχει ένα κτηματάκι στην Καστοριά.

Πριν λίγο καιρό ενδιαφέρθηκε αγοραστής.

Της είπα να τον πάρει ξανά τηλέφωνο μήπως ενδιαφέρεται ακόμα.

-Αλλά τι θα πιάσουμε κι από 'κει; -Να σου πω, μην απελπίζεσαι. Ε;

-Περίμενε να πάρει τηλέφωνο και βλέπουμε. -Μα δεν έχουμε χρόνο.

Το ξέρω. Το ξέρω.

(απαλή μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Έλα, θεία;

Ναι, μισό λεπτό.

Έλα, πες μου. Σ' ακούω.

Α, δεν ενδιαφέρεται πια, ε;

Και είναι οριστικό αυτό.

Όχι, εντάξει, θεία.

Εντάξει, το ξέρω, απλώς δεν υπάρχει χρόνος.

Αυτό είναι όλο.

Θα σε κλείσω τώρα. Ευχαριστώ, ευχαριστώ.

(μελαγχολική μουσική)

(ξεσπά σε κλάματα, εναλλαγή σε δραματική μουσική)

(αναφιλητά)

(αναφιλητά Αρετής)

(αναφιλητά Αρετής)

(συνέχεια μουσικής)

(κοφτές ανάσες Αρετής, συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική)

Πάντως, δεν έχουν τελειώσει ακόμα οι πλωτές περιοχές.

Αν προσέξετε είναι πάρα πολύ μακριά απ' το βασικό κτίριο.

Χρειάζεται να συμπτυχθεί η απόσταση.

Είσαι καλά;

-Φαίνεσαι σαν να σ' απασχολεί κάτι άλλο. -Όχι.

(μουσική ίντριγκας)

Δεν έχουμε αρκετό χρόνο κι αυτό με αγχώνει κάπως.

Μην σε νοιάζει για τον χρόνο. Θα τα καταφέρουμε.

(συνέχεια μουσικής)

Λοιπόν, ναι, σίγουρα αυτό που λες

μπορούμε να το σκεφτούμε και να δημιουργήσουμε μεγαλύτερους χώρους

εδώ και σ' αυτό το σημείο.

(εναλλαγή σε μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική πιάνου και τέλος)

(χτύπημα πόρτας)

-Θα το ξενυχτίσετε απόψε, κορίτσια; -Φεύγουμε σε λίγο κι εμείς.

Σοβαρά τώρα, δεν έχετε προσωπική ζωή;

Δεν έχετε φίλους να σας πουν να βγείτε, να πιείτε, να διασκεδάσετε;

Άντε, μπράβο! Φτάνει πια γι' απόψε.

-Λοιπόν, καληνύχτα. -Καληνύχτα.

-Καλή ξεκούραση. -Ευχαριστώ.

-Δεν πάμε κι εμείς σιγά σιγά; -Πρέπει να τελειώσω τα σχέδια. Δεν γίνεται.

Μετά, έτσι κι αλλιώς, θα τρέξω στο νοσοκομείο.

Η Μεταξία δεν μπορεί πια να μένει αργά.

Λοιπόν, αρκετά για σήμερα. Αφήνετε ό,τι κάνετε και πάμε για φαγητό.

-Μην μου πείτε "όχι". -Πού θα μας πας;

Όπου θέλετε. Ακόμα και στο βρώμικο της πλατείας.

-Αρετή; -Εγώ δεν μπορώ σήμερα δυστυχώς.

-Έχω να τελειώσω τα σχέδια. -Κι αύριο μέρα είναι.

Αύριο θα χρειαστεί ν' αργήσω λίγο.

Πηγαίνετε εσείς.

Σας περιμένω και τις δύο στην είσοδο.

(Ελένη) Πάμε, μωρέ. Πάρε τη Μεταξία ότι θα αργήσεις λίγο.

Τι λες; Είμαι εγώ για εξόδους τώρα;

-Πηγαίντε εσείς. -Αφού κάλεσε τις δύο μας.

Και τι θα γίνει, άμα πας μόνη σου; Θα του κακοφανεί;

-Άντε. Πήγαινε. -Δεν σε πειράζει να μείνεις μόνη σου, ε;

Όχι, καθόλου. Θα δουλέψω και πιο ήσυχα. Άντε.

-(Ελένη) Πώς είμαι; -Κούκλα.

Άντε.

-Θα σε πάρω τηλέφωνο μετά. Ναι; -Ναι, πάρε με.

(χτύπημα πόρτας)

Παρακαλώ;

Με χρειάζεστε κάτι άλλο; Μπορώ να πηγαίνω;

Όχι, Ναυσικά μου. Και πολύ σε κρατήσαμε απόψε.

Έπρεπε να κάνω μία σύγκριση στοιχείων που με δυσκόλεψε, αλλά τα κατάφερα.

-Καλό σας βράδυ. -Καλό βράδυ.

-(Ναυσικά) Καλό βράδυ. -Καλό βράδυ.

Αν δεν μας ζητήσουν κάτι επιπλέον, είναι όλα κανονισμένα.

Με πολύ μικρή απόκλιση 0,5 τοις εκατό.

Θα γίνουν όλα με βάση το χρονοδιάγραμμα.

Ωραία.

Σ' ευχαριστώ που έμεινες τόσο αργά. Το εκτιμώ.

Δεν υπάρχει πρόβλημα. Αφού έπρεπε να τελειώσουν αυτά.

(μήνυμα)

(μήνυμα)

Όλα καλά;

Εε...

Ναι. Είμαι λίγο κουρασμένη.

Εκτός από την κούραση;

Υπάρχει κάτι άλλο;

Μπορώ να σας ζητήσω μια χάρη;

Μπορώ να πάρω ένα δάνειο απ' την εταιρία σας;

Για προσωπικό μου θέμα.

-Για τι ποσό μιλάμε; -Εκατόν πενήντα χιλιάδες.

Πιστεύετε ότι είστε σε θέση να ζητήσετε τέτοιο δάνειο μετά από τρεις μήνες δουλειάς

σ' αυτή την εταιρεία;

Θα σας τα επιστρέψω τα χρήματα. Ακούστε.

(Αρετή) Οι αμοιβές μου θα αυξηθούν, θα έχουμε τα ταξίδια, μπόνους-

Μιλήσατε με τον κύριο Μακρυνιώτη και σας έδωσε το πλάνο των αμοιβών;

Κι έπειτα, τι είναι αυτό που σας δίνει το θάρρος να ζητήσετε ένα τέτοιο δάνειο;

Επειδή σας βάλαμε επικεφαλής σ' αυτό το έργο;

Με συγχωρείτε, ήταν λάθος μου.

Πείτε πως δεν έγινε ποτέ αυτή η συζήτηση.

Η εταιρία δεν συνηθίζει να δίνει τέτοια ποσά σε συνεργάτες.

Σας ζήτησα συγγνώμη. Τι άλλο θέλετε;

Να το πω ξανά; Συγγνώμη.

Θα σου τα δώσω απ' τον προσωπικό μου λογαριασμό.

(σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Όχι ως δάνειο.

(κλιμάκωση μουσικής)

Ως αμοιβή.

(συνέχεια μουσικής)

Για μια νύχτα μαζί μου.

(εναλλαγή σε μουσική έντασης και τέλος) (μουσική τίτλων τέλους)

Γιατί ταράζεσαι; Μια προσφορά σου έκανα.

Θα είναι μόνο μία νύχτα. Μία.

-Τα χρήματα θα τα πάρω σε μετρητά. -Πότε;

Αύριο βράδυ.

-(Ζαφειρίου) Βρήκες τα χρήματα; -Τα βρήκα, ναι.

Αύριο το βράδυ θα τα έχω.

(Σάββας) Αυτό; Για τη νύφη σου είναι αυτό;

Ήθελα να 'ξερα τι της ζήτησε. Τι σκαρφίστηκε το μυαλό του.

Θα της δώσει ένα συμβόλαιο ότι θα του δώσει το παιδί

κι έτσι θα τ' αναλάβει όλα αυτός.

Θα της αφήσω και τη σημερινή μέρα να σκεφτεί αυτό που της πρότεινα.

Θα κάνει λίγο ακόμα τη δύσκολη, αλλά στο τέλος θ' αναγκαστεί να δεχτεί.

Πενήντα μία χιλιάδες εξακόσια.

-Τόσα έχουν μαζευτεί. Τα υπόλοιπα; -Βρέθηκαν;

(Ναυσικά) Εκατόν πενήντα χιλιάδες.

(Κατερίνη) Κατάφερες να δημιουργήσεις μυστήριο απόψε, γιε μου.

Το κακό με τους ανθρώπους είναι ότι ξεχνούν, συγχωρούν,

αφήνονται μέχρι να ξαναπάθουν τα ίδια.

-Ξέρεις πού είναι τώρα η Αρετή; -Μάλλον, στο σπίτι της να ξεκουραστεί.

(Μαρίκα) Έβαλες μια μάνα σε δίλημμα να διαλέξει τι;

(Μαρίκα) Αν θα χάσει το παιδί της;

Σε μισή ώρα τα εκατόν πενήντα χιλιάρικα θα είναι εδώ.

Και πού μπορεί να 'ναι τώρα η Αρετή;

(τέλος μουσικής τίτλων τέλους)

Υποτιτλισμός Videopress S.A.

Τεχνικός Προϊστάμενος SDH Βασίλης Μπακογιάννης