Original subtitles

NAAR 27 NACHTEN DOOR NATALIA ZITO

GEΪNSPIREERD DOOR WARE GEBEURTENISSEN

Ze zijn laat.

Bijna tien minuten.

Hufters.

Ik stap uit. - Doe nou rustig.

Ik ben rustig, Olga. - We kunnen gewoon beter hier wachten.

Daar zijn ze.

Het lukt wel. Bedankt.

Goedenavond.

Dag, Daniel. - Hoe gaat het?

Hoe gaat het? - Ik ben Myriam, de dochter van mevrouw.

Ik ben haar andere dochter, Olga.

Hoe verloopt deze operatie? - Operatie?

Ja, de procedure, of hoe u het ook noemt. - Weet mevrouw wat er gebeurt?

Ze weet dat u voor haar komt.

Ze weet niet waar ze heen gaat.

Ze weet dat er onderzoeken komen.

Het is wel laat, hè?

Luister.

Ik wil niet dat ze van streek raakt.

Maar ikzelf ook niet. - Laat ze uitpraten.

Luister, als de patiënt zich verzet of agressief wordt...

moeten we soms maatregelen nemen. - Wat voor maatregelen?

Haar verdoven, bijvoorbeeld.

Dat kunnen we beter niet in haar bijzijn beslissen.

Inderdaad. Meestal stellen we een code voor.

Een teken.

Dan weten we dat het moment daar is dat u haar wilt laten verdoven.

Een applausje? - Iets wat de patiënt niet opvalt.

Een gebaar, een codewoord.

Jas.

Jas?

Dan zeg ik: 'Doe een jas aan.'

Iets korts is het beste.

Het is beter voor je.

Het codewoord is: Het is beter voor je. - Het is beter voor je?

Dat kan verwarrend zijn. - Kom dan met wat beters.

We houden het erop.

Ja? - Ja.

Prima. - Goed.

Wilt u hier even tekenen?

Delia, hoe staat het nu? - Goed.

Met m'n moeder. - Wat kan ik zeggen? Ze houdt het vol.

Is ze wakker?

Ze is altijd wakker om deze tijd.

Laat je ons binnen?

Goed.

Ga jij?

Toe maar.

Ik loop wel mee.

Heb je haar tas ingepakt? - Ik haal hem even.

Ik wacht buiten.

Ik ben zover.

Hallo. - Hallo.

Nou, zullen we dan maar?

Ik heb al gedrukt.

Wie is dit?

Waarom al die drukte? - Daar is ie.

We zijn met te veel. - Het lukt wel.

Nee. Maximaal 300 kilo.

U bent iets van 80 kilo. - Ongeveer.

En jij? - Mama.

We zitten al op 200 kilo.

Nemen jullie de trap. - Goed.

Mevrouw? - Nemen jullie de trap.

Waar gaan we heen? - Dat weet je. Voor je onderzoek.

Om deze tijd? - Het is beter voor je.

Alles goed? - Ja.

Hoe gaat het? - Niks aan de hand.

Zijn dat mijn oorbellen? - Ja, die heb je me lang geleden gegeven.

Als je vroeger stout was of tegen me loog, dan trok ik aan je oor.

Mam, alsjeblieft. Het is beter voor je.

Wat zeg je, dombo? - Het is beter voor je.

Wat zeg je nou, raar mens? - Doe de deur open.

Laat me los. - Doe open.

Laat me los, mam. - Nee, vertel me de waarheid.

Het doet pijn. - Zeg de waarheid.

Bedaar nu toch, mevrouw.

Wat doe je... Au. Maar...

Heel goed. Rustig aan. Zo ja. Ga maar zitten.

Dit had ik niet verwacht.

Zo is het meer ontspannen.

Wat zeg je, liefje? - Het is oké.

Het is beter voor je, mam.

Het is beter voor je. - Kom maar. Het is goed.

We gaan. - Daniel, wat zei je?

Niets, mevrouw.

Zeg tegen Delia dat de koteletten...

in de vriezer moeten.

We zijn er al. Deze kant op.

Ietsje verder. Heel goed. Langzaam aan.

Langzaam. - Langzaam.

Zo dan.

Wat is dit? Waar zijn we?

Hier kunt u lekker uitrusten.

Ik blijf hier mooi geen enkele nacht.

Goedemorgen.

Casares. - Hallo.

Dit is de nieuwe assistente.

Hij is onze expert in de zaak Hoffman. - Hoffman, dat klopt.

Leandro Casares. - Alejandra Conde.

Goed, dat waren de introducties. Wat doe ik nu met de expert?

Koffie met suiker? - Ja.

Nee, ik doe het wel.

Wil je ook? - Nee, bedankt.

En nu, Alejandra?

'Ik zweer...' Ik zweer hem in.

Aanvaarding van de opdracht. En dan?

Ik geef hem het dossier wanneer hij erom vraagt.

Perfect.

Ja, eigenlijk had ik liever eerst...

Eerst mijn koffie.

Dan maak ik me vertrouwd met de zaak in kwestie...

en dan pas kijk ik naar het dossier.

Meneer Bologna, Casares komt voor de zaak Hoffman.

Ja, daar kom ik voor. Hoe gaat het? - Prima. Heb je even?

Rechter Bologna is... - Hou dit kort, oké?

Je krijgt een week reiskosten. Meer is voor eigen rekening.

Dat is nieuw. - Ja. Ik wil je rapport over een week.

Dat wordt moeilijk. - Typisch geval van waanzin.

Maximaal twee weken. Ze is gek of ze is het niet.

Ze heeft ze op een rijtje of niet. - Ja, oké.

Kijk.

Ik wil je meer expertises toewijzen, ja? Maar de laatste tijd...

Ik heb gemerkt dat het geluk de laatste tijd niet aan mijn kant staat.

Je doet er gewoon te lang over.

Een vrouw van 83 met de diagnose frontotemporale dementie.

De dochters stellen dat ze non-stop aan het feesten was.

Ze nam minnaars met twijfelachtige bedoelingen.

En de dame verkwistte het familiefortuin door dubieuze investeringen...

tot ze werd opgenomen.

Na 27 dagen wist ze de kliniek te verlaten en haar huis werd weer een feesttent.

De dochters zijn bezorgd en willen haar weer laten opnemen.

Dat lijkt me logisch.

Dan begeven we ons op een terrein... - Nou?

Nee, ik gebruik liever mijn eigen... - Juist, je vragenlijst. Ze is 83.

We hebben weinig tijd.

Ik ben de expert voor... - Mevrouw Martha. Bovenste verdieping.

Bedankt.

Komt u verder. - Bedankt.

Hallo.

Dag. - Hallo.

Pak deze even.

Sorry, mevrouw kan u vandaag niet zien. Ze is nog niet zover.

Ik wil wel wachten. - Niet vandaag.

Heb geduld met haar.

Ze zat vele nachten in isolatie.

Ze moet een tijdje bijkomen.

Je bent advocaat, toch? - Nee.

Maar je komt haar ondervragen.

Nee, ik wil haar interviewen. Ik ben de expert.

Klaar. - Oké.

En aan wiens kant sta je?

Nee. Ik ben gestuurd door de rechtbank. Ik ben onpartijdig.

Je bent onpartijdig. Bestaat dat?

Ik doe m'n best.

Bernardo Girves. - Leandro Casares.

Ik laat u even uit.

Weet je wie Martha Hoffman is? - Nee, dat zei ik al.

Ik ben geen journalist of detective, maar expert.

Ik ontmoette haar na de dood van haar man. Ze kwam naar de galerie waar ik werkte.

Ik bood haar wat landschappen aan. Wat populaire schilderijen.

Ze keek me aan over haar bril: 'Denk je dat ik dom ben?'

Ze had in de jaren 50 in Parijs gewoond. Haar flatje was kleiner dan deze overloop.

Voor eten ging ze naar André Gides ex-geliefde.

Martha danste van de ochtend tot de avond.

Ze ging eens naar een auditie. Er kwamen 300 meisjes opdagen.

Er werden er maar twee voorgeselecteerd. Martha en een Duitse.

Het kostte ze een week om te kiezen.

Maar Duitse meisjes winnen altijd en zo ging het hier dus ook.

Weet je wie dat Duitse meisje was? - Nee.

Pina Bausch.

Weet je niet wie dat is?

Niet echt. - Hou eens vast.

Een geweldige danseres.

Deze anekdote maakt gewoonlijk indruk, maar nu dus niet.

Martha had geen cent en ze was al geweldig. Ze begreep kunst.

Pas op. - Ze was altijd geweldig.

Had ik maar half zoveel energie als zij. Ongelooflijk.

Ze trouwde met Hoffman en ze bouwden een imperium op.

Maar diep vanbinnen was Martha nog altijd diezelfde danseres. Toen werd ze weduwe.

En eens te meer werd ze die kunstzinnige vrouw.

Maar dan rijk. - Daarom lieten ze haar opnemen.

Ze zijn jaloers op haar vrijheid.

Wat denk je? - Ik heb nu nog geen mening.

Kijk wie er is.

Je moet een mening hebben. - Nee, nog niet.

Ga maar, dan halen wij de auto. We zien je buiten.

Wacht.

Sorry, m'n moeder gaf hem aan u, maar hij is van mij.

Daniel, neem je hem mee naar boven?

Ja, ik ben Leandro Casares.

De rechtbank stuurde me over de zaak van Martha Hoffman.

Ik neem aan uw moeder. - Pardon, bent u de...

Je deed dit expres, Myriam. Dat is vals spel.

Denk je dat ik niks te doen heb, mam?

Je stuurt mensen op tijden dat ik niet actief ben.

Hij komt van de rechtbank. En wanneer ben je actief? Het is elf uur.

Sorry... - Hebben ze die knul toegewezen?

Ja, ik ben Leandro Casares. - Kom dichter bij het scherm.

Oké. - Wat vind je, Delia?

Hij is net een priester. - Ja.

Kom maandag terug, alstublieft. - Goed.

Een sexy priester.

Casares, toch? Hebt u even? - Zeker.

Sinds ze uit de kliniek is, zwermen haar vrienden om haar heen.

Ik sprak er een. - Girves. Nare man.

Hij zit al 10 jaar achter haar aan.

Hij kwam vast met dat onzinverhaal over Pina Bausch. Toch?

Klopt.

Pina Bausch woonde in de jaren 50 niet in Parijs. Zoek maar na op internet.

Ja, maar dat is niet mijn werk.

Dit is een Patek Philippe uit 1937.

Weet u wat dat is? - Nee.

Die had de bezorger van de winkel om de hoek van m'n moeders gebouw.

Die had ze hem gegeven.

Neem maar.

Oké.

Blijkt dat die jongen had gezeten voor oplichting.

Hij had mama verteld dat hij danste bij een Europees ballet.

Ik gaf hem er 500 dollar voor.

Het horloge. Ik heb het teruggekocht.

De afgelopen jaren begon m'n moeder de waarde van de dingen te vergeten.

En wat kan ik zeggen?

M'n zus en ik hebben van alles bekeken voor we overgingen op die opname.

Wat bedoelt u, dat u overging tot opname?

Dat is een beslissing die een professional moet nemen.

Precies. Dat bedoel ik.

Mijn moeder is een intelligente vrouw.

Het was moeilijk te accepteren dat het mis ging.

Het is pijnlijk om die achteruitgang te accepteren.

Ze is vertrokken uit de kliniek...

maar ze moet verzorgd en beschermd worden...

door degenen onder ons die echt om haar geven.

M'n moeder ging met iemand uit die 35 jaar jonger was dan zij.

Ze wilden trouwen.

Weer een parasiet.

Ze werd goed verzorgd in de kliniek. We waren gerust.

Er ontbreekt een Dalí uit mama's huis. Weet u wat een Dalí is?

Ja. Ik ken Dalí.

Nou, er is dus een Dalí verdwenen.

Een stuk van grote waarde.

Kunt u me vertellen hoe uw moeder het meest is veranderd de laatste tijd?

Het is min of meer wat ik net zei, weet u?

Ja, natuurlijk.

En u hebt vast dokter Narvaja's verslag gelezen...

een van 's lands beste neuropsychiaters. Hij beval haar opname.

Wat doe je? - Ik ben aan het werk.

En heb je nog plannen?

Ik moet werken.

Wat is er?

Om deze tijd kun je beter ontspannen. Ga uit, ga naar de film.

Nou, nee. Een andere keer, pap.

Kan ik je helpen een probleem op te lossen?

Nee, dat kan niet. Ik heb een nogal vreemde zaak.

Je lost het morgen op. - Het is goed, we gaan een andere keer.

Het zou goed voor je zijn om af en toe uit te gaan.

Nu we de ruimte delen, kunnen we het in ploegendiensten doen.

O, vandaar. En moet je...

Ik heb een date.

Oké.

Wil je dan dat ik nu vertrek? - Ja.

Akkoord.

Ben je er zo laat nog? - Ja, ik werd opgehouden.

O, vandaar.

Ik pak even koffie en dan ga ik. - Oké.

Hebt u nog iets nodig? - Niet om deze tijd.

Ik kwam Martha Hoffmans dossier bekijken. - Ik heb het gelezen.

Zag je dat de scans ontbreken? - De scans ontbreken.

Precies.

Ik vond het vreemd.

Ja.

Wilt u de neuropsychiater spreken die haar heeft laten opnemen?

Ja, eigenlijk bestaat zoiets als een neuropsychiater niet.

Dan zou dokter Narvaja tegelijk neuroloog en psychiater zijn.

Precies.

Wilt u hem vragen op welke grondslag hij haar liet opnemen?

Sta op, Martha. Het is al elf uur.

Goedemorgen.

Ik hoor hier niet.

Narvaja heeft het voorgeschreven.

Wie? - Werk nou maar braaf mee.

Natuurlijk. Ik ben dol op pillen.

Nu eten we iets en dan zie je je vriendjes op de afdeling.

Wat?

De andere patiënten waarmee je deze ervaring deelt.

En later hebben we keuzeworkshops.

Ik kies ervoor om niet te gaan.

Zijn we opstandig wakker geworden? - Ik moet nog iemand bellen.

Wil je een van je dochters spreken?

Mijn ontvoerders? Nee, bedankt.

Ik begrijp het, liefje.

Maar dokter Narvaja gaf geen toestemming voor andere communicatie, oké?

Zullen we ons klaarmaken, Martita? - Waarom praat je alsof ik een kleuter ben?

Sorry, ik had niet door dat ik zo tegen je praatte.

Het culturele verschil stoort ze. - Juist.

Omdat ze alles hebben. - Hebt u iets nodig?

Ga terug naar uw kamer, mevrouw.

Martha.

Mevrouw.

Hallo.

Mevrouw.

Mevrouw.

Martha?

Mevrouw?

Excuseer.

Pardon, Julio.

Kom, Martha.

Bedankt voor het warme gezelschap.

Ik ben Archie. Het was altijd Ariel. Hier noemen ze me Archie.

Wil je ons vertellen wat je de laatste tijd is gebeurd?

Dat met die mus? - Alweer?

De mus, ja. - Ga je gang.

Het is een mus die...

Er zit een nest op het raam.

En er werd een mus geboren.

En toen hebben ze dat nest verwijderd.

En dat vond je maar niks? - Nee.

Nee. - Je mag ons later meer vertellen, oké?

Wie wil zich nog meer aan Martha voorstellen? Isabel?

Dat ben ik.

Ik ben 46 jaar. Ik ben hier 46 geworden.

Ik ben hier nu zes maanden.

Ik ben bipolair en had angstaanvallen, maar het gaat nu beter.

Ja, Isa, veel beter.

Maar je bent niet alleen maar bipolair.

Zo ben je bijvoorbeeld onderwijzeres.

Docent aardrijkskunde op de middelbare school.

Heel goed.

Julio?

Wil je ons vertellen wat er is gebeurd?

Julio wil soms praten en soms niet.

Julio hoort stemmen. - Wat zeggen ze? Vertel het ons.

Hij hoort stemmen.

Rafa, kunnen we gaan zitten?

Laat hem toch. Hij praat wel als hij er zin in heeft.

Nou, Martha...

vertel eens wat over jezelf.

Ik hoor hier niet te zijn. Ik zit onterecht opgesloten.

Het is logisch dat het voelt alsof de wereld je niet begrijpt.

De wereld begrijpt me prima.

Of dat was zo, tot m'n dochters besloten me op te sluiten.

Ik snap het.

Nee, echt niet.

Oké. Wil je ons meer vertellen? Waarom denk je dat ze je hebben opgesloten?

Ze zijn bang dat ik ga trouwen, lijkt me. - Heel goed.

Goed gedaan, Martha.

Bedankt dat je dat deelt, dat je je uit. Je kunt ons later meer vertellen, oké?

Hallo. - Naam?

Leandro Casares.

Leandro...

Casares.

Leandro Casares komt binnen.

Kom binnen, Leandro Casares. - Dank u.

Komt u maar.

Ga zitten. Madame komt zo bij u. - Bedankt.

Gaat u me weer opsluiten in het gekkenhuis?

Nee, ik ben de expert. Ik kan niemand opsluiten.

Doe uw jasje uit.

Oké.

Draagt u een microfoontje? - Nee, dat draag ik niet.

Eerlijk zeggen. Anders moet ik u zich laten uitkleden.

Nee. Als ik ons gesprek wilde opnemen, zou ik dat vragen.

Het huis wordt afgeluisterd. - O ja?

Alles wat we hier zeggen, kan tegen mij of tegen u gebruikt worden.

Juist. En wie wil uw huis afluisteren? - Mijn dochters.

Ik mag het huis niet uit. Ik mag geen bezoek.

Er zitten bewakers klaar op de overloop.

Ik ben vast heel gevaarlijk.

Dat gaan we beoordelen, goed? - Aan welke kant staat u?

De rechtbank stuurt me voor een beoordeling. Ik ben onpartijdig.

Als ik u meevroeg naar mijn kamer en u een koffer vol geld gaf...

zou u dan nog steeds onpartijdig blijven?

Als u me dat zou aanbieden, moet ik u aangeven bij de rechtbank.

Maar met dat geld kunt u uw eigen detectivebureau beginnen.

Meent u dit nou?

Ik vind u onbezield. - U zegt onbezield, wat bedoelt u daarmee?

Ik stel voor dat we ons allebei uitkleden.

U werd nerveus. Wees niet zo letterlijk.

Laten we onze maskers afdoen. We beginnen opnieuw.

Laten we 30 seconden nemen...

om te ademen en te ontspannen in stilte.

Oké...

Dat waren geen 30 seconden.

Nu wel. We zijn meer ontspannen.

Oké. Dan beginnen we met de vragenlijst.

Ik heb genoeg van ondervragingen en psychiatrisch onderzoek.

Praat gewoon met me.

Ja, ik weet dat u het moeilijk had in de kliniek. Hoe zou u het omschrijven?

Weer een vraag?

Tja. Waar wilt u dan over praten?

U blijft maar vragen.

U bent de enige die me mag bezoeken en het wordt dus niet echt leuk.

Delia...

Ik weet niet of het gepast is...

Vanwege de micro...

Jongeman, schenk alstublieft de thee in.

Nee, uit die glazen theepot. De andere.

Schenk ook thee voor uzelf in.

'Gezien uw omstandigheden, zou u liever verdwijnen, dood zijn...'

Nee, u mag de vragen niet vooraf lezen.

Ik zou toch liever blijven leven. - Oké.

En u?

Ik ook. Ik blijf liever in deze toestand. Levend.

En wat doet u om in leven te blijven? - Sorry? Ik volg u niet.

Wat doe u nog meer, naast de expert uithangen?

O, zo. Nou, ik heb hobby's. Ik sport. - U sport niet.

Klopt, maar dat zou wel moeten.

Heeft u patiënten naast uw werk als expert?

Een paar. - Hebt u een vrouw? Kinderen?

Vriendin? Vriend? - Vriendin. Niet op dit moment, maar...

Maar die had u wel? - Ja. Vroeger wel.

Wat is er gebeurd? - Nou ja, het ging uit.

Ze heeft u gedumpt.

Ja, ze heeft me gedumpt. - Doet het nog steeds pijn?

Soms.

Doe die knoop los. U lijkt wel een priester.

Oké.

Zo? - Ja.

Hoelang is het geleden dat u seks hebt gehad?

Daar geef ik geen antwoord op. Door met de vragen.

Ik wed dat ik op mijn leeftijd recenter seks heb gehad dan u.

Vast wel.

Symptomen zijn onder meer seksuele ongeremdheid...

ongepast sociaal gedrag, verminderde empathie, slecht beoordelingsvermogen...

dwangmatig gedrag, lachen...

of huilen zonder aanleiding.

Nu kijken jullie vast eerst naar jezelf.

Je denkt in jezelf, maar Narvaja, ik heb al die symptomen.

Geen zorgen.

Het is moeilijk om een pathologie te zien in gedrag...

dat we allemaal wel kennen, toch? Ik herkende die symptomen in mijn vader.

En daarom ben ik frontotemporale dementie gaan bestuderen aan deze universiteit.

Ik specialiseerde me in neuropsychiatrie en promoveerde bij Milton Wynants.

Ik probeer dit onderwerp op mondiaal niveau verder toe te lichten.

Graag applaus voor mijn mentor, de grote Héctor Seregni.

Bedankt.

Dank jullie wel.

Bedankt.

Fede, lichten, alsjeblieft.

Deze pen betekent veel voor me.

Die gebruikte ik elke dag bij Wynants.

Hiermee noteerde ik voor het eerst over de ziekte van Pick, frontotemporale dementie.

Nu geef ik hem aan jou, maffe oude man.

Dank je wel.

Ze moet terug. Het is de beste kliniek in Argentinië voor haar toestand.

Ja. Maar ik vraag me af waarom Martha Hoffman daar geïsoleerd werd.

Uw interesse gaat voorbij aan wat de rechtbank eist.

Het moest wel. Mensen maakten misbruik van haar kwetsbaarheid.

U zag vast haar neiging om haar waardevolle spullen weg te doen.

Haar waardevolle spullen? - Haar geld.

Verkwisting is een hoofdsymptoom van frontotemporale ziekte.

Dus als Martha Hoffman niet rijk was, had ze niet opgenomen hoeven worden?

Het was minder dringend geweest.

Het was vast niet nodig geweest.

Er kwam een wanhopige familie naar me toe.

Dochters die vreesden hun moeder kwijt te raken.

Haar gedrag stelde haar bloot aan specifiek gevaar. Dat zag u vast.

Haar opnemen was een dringende, preventieve maatregel...

om een uit de hand gelopen situatie in te dammen.

Dat gaf ons de tijd om haar nader te onderzoeken.

Nu is ze vrij.

Zonder verslag van de expert en een uitspraak...

zonder therapie of behandeling kan de tijd tegen ons werken.

Geef maar.

In het dossier zaten geen scans die uw diagnose onderbouwen.

Niet? - Nee.

Wat vreemd. Het wordt moeilijk om ze nog te vinden.

Ik verhuis van kantoor. Misschien over een paar weken?

Over een paar weken is de zaak gesloten. En de tijd kan tegen ons werken.

Ik ga m'n best doen.

Leandro Casares. Ik was hier laatst.

Leandro Casares.

Expert. - Casares.

Pardon.

Hebt u ooit iemand tegen u horen praten terwijl er niemand was?

Soms denk ik dat ik Ernesto, mijn man, hoor snurken.

Maar ik weet heel goed dat hij er niet is.

Wat kost een kilo tomaten?

Die vraag is niet eerlijk. Ik doe al een tijd geen boodschappen meer.

Oké, dat geeft niet. - Delia weet het.

Prima.

Als u me nou vraagt wat een boek tegenwoordig kost...

of welke films ik de laatste tijd heb gezien, dan kan ik dat wel vertellen.

Ik herinner me de plot. Ik weet alles nog. - Geen zorgen.

Jullie denken dat je mensen kunt indelen met jullie vragen en antwoorden.

Wie bedoelt u precies met jullie?

Advocaten, experts, psychiaters. - Juist.

Maar ik weet dat u verder kunt kijken dan dat boekje. Probeer het maar.

We hebben allemaal onze werkwijze.

Ik zie al hoe u op een eerste date dat boekje erbij pakt en de vragenlijst.

Nee, dat doe ik niet.

Stel, u wilt iemand voor het eerst kussen. Wat doet u dan?

Ondervraagt u haar om te zien of u haar mag kussen?

Nee, in dat geval niet.

In dat geval wel.

Anders riskeert u een klap.

Oké. - U kunt niet dansen, hè?

Nee, ik kan niet dansen. Ik heb de gelegenheid niet.

Ik kan... - En ik ben ook niet...

heel erg op zoek naar die gelegenheid.

Ik kan het u leren.

Misschien later een keer. - Later ben ik dood.

Nou...

We gaan verder. Ik ga u drie woorden vertellen.

Herhaal die als ik klaar ben, zodat ik weet dat u ze goed gehoord hebt.

Fles, hamer, stok.

Dat zijn drie fallische objecten.

Terwijl u dat interessant weetje noteert...

ga ik even sporten.

Ik krijg het idee dat u probeert om de beoordeling uit te stellen.

Kan dat kloppen?

Ja.

Ja, misschien hebt u gelijk.

Misschien bevalt het me wel om even vast te zitten in dit moment...

ook al is het met u. Opgesloten in mijn huis.

In mijn eigen huis en niet in een gekkenhuis.

Ik heb dingen te doen, weet u? Ik heb projecten.

U bent een verzamelaar, niet? - Daar ziet het naar uit.

Bent u weleens een van uw stukken kwijtgeraakt?

Ze hebben u over de Dalí verteld, hè?

Vertel eens wat er met dat stuk is gebeurd.

Heeft een van uw vrienden het meegenomen? - Nee, die stelen niet van me.

Ik had het niet over stelen. Wie weet hielpen ze u dat stuk te verkopen...

achter de rug van uw dochters om. Zij beheren uw bezit.

Dat is geen slecht idee, maar...

Maar nee. Helaas weet ik niet waar dat stuk is.

Oké. Kunt u uw gedrag weleens niet beheersen?

Doet u dingen zonder na te denken die u dan spijten?

Wilt u alstublieft even bellen?

Ja. Soms doe ik dingen die ik me later niet herinner, maar...

Maar ik heb er geen spijt van.

Ik doe wat ik kan.

Ze mag dat medicijn niet met alcohol innemen.

Ja, ik begrijp het van de microfoons...

maar ik schenk wel water in, goed?

Hallo.

Komt er niemand bij je langs? - Nee.

Weet je het zeker?

Wat?

Ik heb je verhaal gehoord. Ik werd ook onterecht opgesloten.

Vertel eens.

Hier weet je nooit of iemand je bezoekt of niet omdat ze je niet alles vertellen.

Ik begrijp het niet.

De verpleging, weet je? - Ja.

Ze houden me in de gaten omdat ze weten dat ik...

Toe maar, Pablo. - Ja, ik ga al.

Ik heb informatie die ze kan schaden.

Wat voor informatie?

Ze houden me in de gaten.

Wie?

Dat is het nou juist. Het zijn diensten.

Inlichtingendiensten.

Wat doen jullie hier?

We kletsten even.

Ja, maar ga naar jullie kamers. Dit is een doorgang.

Vane, het is al laat, hou op. Er zijn hier mensen die moeten slapen. Klaar nu.

Vane, kom er nou af. - Ben je danseres?

Vane? - Misschien.

Vane... - Laat haar nou.

Blijf er nou buiten, Martha. Vane...

Je zeurt toch dat we ons moeten uitdrukken? Laat haar.

Ieder bemoeit zich met zichzelf, oké? Vane, alsjeblieft. Genoeg. Vane.

Het is laat. Hé.

Maar een half uur? Hoe werkt het? - Maar om zes uur...

Hallo. Pardon. - Hallo. Hoe gaat het?

Ik ben Martha, een vriendin van uw zoon.

Een patiënt, een collega, of wat ook. - Heel goed.

Ze heet Martha.

Ja, dat zei ze. - Ja, ze heet Martha Hoffman.

Ik heb hulp nodig. Mag ik u vertellen over mijn zaak?

Dit is niet het beste moment, want...

Ik heb maar even om met m'n zoon te praten.

Maar we luisteren graag een andere keer. - Martha.

Val ze niet lastig.

Misschien een ander keertje.

Bedankt.

Martha draagt make-up.

Ze komt hierheen.

Hallo. - Ik ben Martha.

Ja, mijn vader vertelde over u.

Met mij wil hij niet praten. - Hij heeft zijn eigenaardigheden.

Ik wilde iets vragen. U moet naar een cultureel centrum.

Dat in de oude olieverwerkingsfabriek voorbij de bruggen.

Daar zijn m'n vrienden. Zeg dat ik geen contact met de buitenwereld mag.

Kom, Martha. Wij gaan even daarheen. Zo is het genoeg.

Kom.

Ik ben Martha Hoffman. - Genoeg, Martha.

Klaar. Kom maar mee.

Vane, nu is het dansen weer klaar.

Martha, heb je iets nodig? Bel maar als er iets is, oké?

Casares. - Ik heb al geklopt, Casares.

Niet door elkaar halen.

Dat doe ik niet. - Pardon.

Casares. Ik weet niet of dit een goed moment is.

O, ik... - Is dat Casares? Laat hem binnen.

Pardon.

Ze willen dat ik zomaar alles teken.

Hier, lees het. Lees het en zeg dan eens wat u denkt.

Is dit een goed moment om naar de wc te gaan? Anders wacht ik.

Hieruit blijkt gewoon dat ik niet gek ben. Ik mag weg als ik maar geen geld uitgeef.

Dat is niet waar. Het gaat om het niet verspillen.

En wie bepaalt wat verspillen is?

Iedereen zou zeggen dat zoveel geld investeren in een cultureel project...

wat een zwendel is, verspilling is. - Wat voor zwendel?

Het gebouw is in beslag genomen. De overheid voert een zaak om dat land.

Mevrouw, een van de heren vraagt of hij naar...

Dit is niet het moment.

Pardon, ik ga... - Blijf hier, Casares.

Ga niet weg. Ik kan het haar niet duidelijk maken.

Jij kunt me niks wijsmaken, schat.

Dat klopt, je vrienden kunnen je dingen uitleggen.

Zij hebben een goede smaak, net als jij. Dus zij begrijpen het.

Daarom stuurde ik m'n dochter naar Parijs naar de school die oma voorstelde.

Niet die ik wilde. Ik heb geen smaak.

Dat zei ik niet. - Jawel.

Misschien. Jij hebt geen goede smaak.

Nou, deze dochter, die geen smaak heeft, beheert je financiën al jaren...

zodat je tarotlezer, je advocaten en je hele entourage...

betaald wordt, terwijl jij de Dalí aan je vrienden geeft.

Ze heeft haar doktersvrienden nodig om te verklaren dat ik gek ben...

om te verdoezelen wat je niet wilt toegeven. En wat is dat?

Ik ga er niet op in. - Dat je een rotleven hebt.

Dat je een slechte man hebt, en rotwerk en slechte vrienden.

En ik ben geen goede weerspiegeling, want ik word omring door moois.

Pardon. Het is mijn vader.

Gelukkig is m'n kleindochter beter dan jij.

Je moeder en je dochter zijn beter dan jij, en dat weet je.

Weet je wat dat is?

Dat is nou pech.

De wet zal bewijzen dat je ziek bent.

Of dat jij een smerig kreng bent.

Hier, neem maar mee.

Neem mee, zei ik. Pak aan.

Martha. Genoeg. Hou nu maar op.

Hebt u iets nodig? - Nee.

Ik wilde weten hoe het ging. Gaat het?

Ja, bedankt.

Fles, hamer, stok.

Pardon?

Fles, hamer, stok. Was het in die volgorde?

Ja, maar maak u nu niet druk om de vragenlijst, oké?

Ik kom wel terug. Hebt u iets nodig? - Wilt u de deur dichtdoen?

Was je hier? - U leek gefocust, ik wilde niet storen.

Je mag me tutoyeren.

En om deze tijd mag je gerust naar huis.

Ik heb koffie voor u. - Bedankt.

Bij mij thuis is de stroom uitgevallen, dus ik blijf liever nog even.

Wat? Blijf je hier dan de hele nacht?

Nou, ik weet niet...

Soms blijf ik wat langer.

Ik zou je m'n huis aanbieden, maar vandaag is m'n vader er...

Nee. Het spijt me, ik wilde niets impliceren.

Nee, ik bedoel, als het nodig is. - Nee. Bedankt.

En wat doe je zoal als je de hele nacht blijft?

Ik neem dossiers en zaken door... Of ik doe gewoon niets.

Slaap je? - Nee.

Soms.

Maar als u moet blijven... - Nee, hoor. Ik red me wel.

Vanwege uw vader. - Nee, wij zijn er om en om.

Ik ga gewoon een tijdje weg.

Sorry dat ik het zo bot zeg, maar u moet het rapport snel inleveren.

Zeg nou gewoon 'je'. - Oké.

Het duurt al ruim een week. - Ja, nee. Je hebt gelijk.

Dat is waar. Bedankt.

Ik heb Narvaja's dossier doorgenomen. Er staat niks in over Rothman.

Rothman?

Rothman was de laatste jaren Martha's psychiater.

Ik weet niet waarom, maar zij heeft de diagnose niet ondertekend.

Wie heeft dan als tweede getekend? - Een andere psychiater. Gloria Fusco.

Als ze informatie wil, zeggen we niks. - Goed.

Zeg gewoon even niks. Laat niet zien dat je nerveus bent.

Ik zeg niets.

Ze moet zich niet onder druk gezet voelen. We schrikken haar niet af.

Ja. Begrepen.

Dat was wel genoeg.

Deze kant op.

Fijn dat het kon, dr. Fusco. - Vandaag liever niet, zei ik toch?

Er is haast bij. - Zeg het maar.

Het gaat om uw verklaring die deel uitmaakt van een dossier. Ja?

Ja. - Ik denk dat er een mogelijkheid is...

Sorry, Martha Hoffman klaagt haar dochters en dokter Narvaja aan...

dus uw handtekening onder de diagnose wordt ook beoordeeld.

Juist. Ik heb niets tegen mevrouw Hoffman. Ik ken haar niet eens.

Dus u hebt getekend zonder de patiënt persoonlijk te kennen?

Ik weet niet hoe dit werkt. - Dat zit zo.

Dr. Narvaja heeft studies ingediend en ik bevestig zijn diagnose. Niks illegaals.

Nee, zeker niet. Het gaat ons niet om u.

We proberen de feiten beter te begrijpen, omdat de onderzoeken onvolledig zijn.

Haar geval was een beetje vreemd.

Narvaja kwam op een middag bij me thuis en zei dat hij een certificaat nodig had.

En dat het onderbouwd was met scans.

De scans zitten niet in het dossier. - Ik heb ze gezien.

Hij zei dat dit een delicate zaak was.

Hij had een tweede handtekening nodig om z'n diagnose te bevestigen.

Dus?

Ik heb getekend.

U hebt getekend en klaar. - Inderdaad.

Heeft hij u iets aangeboden? Kreeg u er iets voor terug?

Bent u expert of detective?

Voelde u zich onder druk gezet omdat hij u werk bezorgt?

Nee, ik was z'n rechterhand. - Was?

Hij werkt aan zijn eigen project, de nieuwe stichting.

En daar maakt u geen deel van uit. - Nee.

Misschien omdat u te veel weet van zijn zaakjes en daar niet meer bij wilt horen?

Welke zaakjes?

Zoals waar het geld voor die stichting vandaan komt.

Ik vrees dat u dingen verzint.

Pardon.

Komt die pen van de universiteit waar Narvaja studeerde?

O, ja.

Die gaf hij me.

Er was niets onregelmatigs aan de procedure.

Ik geloof ook niet dat Narvaja iets verbergt.

Maar zeg maar wat u wilt en ik kijk of ik kan helpen.

We hebben toegang nodig tot de ontbrekende scans.

Toch? - Ja.

Ik probeerde z'n hand vast te houden omdat die kouder was dan normaal.

Ik was bang dat hij daar zou sterven.

En de artsen waren niet bepaald spraakzaam. Ze vertelden ons weinig.

M'n dochters waren boos op me. Ze zeiden dat ik ze niet alles vertelde.

Dat ik dingen achterhield, zei Myriam.

En jij?

Hoe voelde jij je?

Ik wilde zeggen dat ze moesten oprotten. - Allebei?

Ja. Maar vooral Myriam, snap je? - De oudste, toch?

Olga ook, omdat die zich altijd verstopt achter haar zus.

En toen?

Toen zei ik dat ze de kamer moesten verlaten.

Dat ze hun vader van streek maakten als ze met me ruzieden.

Toen moesten ze wel gaan.

Maar ik zag...

Toen Myriam de kamer verliet...

Toen Myriam de kamer verliet, twijfelde ze.

Of ze haar vader gedag moest zeggen voor het geval ze hem nooit meer zou zien.

En ik vroeg ze weer om weg te gaan.

En toen?

En ze...

Ze hebben hem nooit meer gezien.

Maar goed...

Martha, je hebt bezoek.

Een aanbidder? - Je dochter.

Olga. Zal ik met je meegaan? - Nee.

Maak nou geen ruzie. - Laat haar toch.

Bemoei je er niet mee, Vane.

Stop. - Wat is er?

Oké, jongens. Loop maar door. Kom op.

Oké, Romi. Genoeg. - Ja.

Bedankt voor je hulp. - Dit kan zo niet. Het is opgelost.

Zullen we, Pablo? - Heel goed. Bedankt.

Mam.

Wat?

We hebben met Delia het huis opgeruimd.

Ik heb wat kleren en make-up voor je. - Ga niet mijn huis binnen.

Wil je liever dat ik niet kom? - Geef me de cosmetica.

Het is bij de verpleging. Ze laten ons niet...

Ze hebben allerlei regels. Het is... - We praten buiten.

Ik kom kijken hoe het gaat.

Behandelen ze je goed?

Hier krijgen jullie spijt van.

Nou ja, Myriam weet niet wat spijt is.

Maar jij...

Goed.

Misschien had ik niet moeten komen.

Waarom?

Had je zo veel te doen?

Zeg het als je wat nodig hebt.

Hé.

Martha, hoe gaat het?

Goed.

Ik ging naar de plek die je noemde en sprak je vriend Girves.

Hij stuurt je dit.

Ik heb m'n bril niet. - Zal ik het voorlezen?

O. Wacht, ik heb de mijne ook nodig.

Ik lees het wel.

O, oké.

'Lieve vriendin...

wat heerlijk om te weten dat je er nog bent.

Ik begon al te denken dat ik je maar gedroomd had...

en dat ik nu een droevig gemis moest aanvaarden.

Dankzij de jongedame die je dit geeft, weet ik waar je bent.

Ik heb geprobeerd je te bezoeken, maar ze lieten me niet binnen.

Wat zonde dat die mooie mensen in hun sexy uniforms...

zo streng zijn.'

Wat?

'Vera deed zelfs alsof ze gek was...

om er binnen te komen, maar het werkte niet.

Kennelijk geloven ze niet dat de echt gestoorden...

echt gek zijn.'

Ga door. - Wat doen we daar?

Goed.

'We halen je daar snel weg.

Dan gaan we weer zwemmen in een zee van pikken.

Veel liefs, Girves.'

Martha, kom.

Oké? We gaan nu.

Vuist, handpalm, rand... O.

Vuist, handpalm, rand. Vuist... Nee.

Vuist, handpalm, rand. Vuist...

Het is goed.

Zeg nu maar of ik gek ben of niet.

Die laatste reeks was niet slecht.

U wist het paginanummer nog, de hand op uw hoofd, de drie stappen.

Het was de linkerhand, maar dat is niet zo erg.

Wat heb ik dan?

U bent gewoon 83. Ik vergis me ook weleens met links of rechts.

Begin nou niet over politiek.

Nee, inderdaad. Dat lijkt me niet verstandig.

U bent vast links, toch?

Ach, ik weet niet. Hou het erop dat ik apolitiek ben.

Onpartijdig, apolitiek, aseksueel...

Delia.

Sorry, ik denk die pillen u mogelijk verwarren en verzwakken.

Ze zijn bedoeld voor mensen met dementie en op dit moment behandelt niemand u.

Maar ze helpen me om te slapen. Wat als ik ermee stop?

Wie weet?

Ja, maar het is niet aan te raden om ze zonder toezicht te slikken.

Bedankt.

Geef maar.

Goed.

Als ik de pil niet met whisky mocht nemen...

mag ik nu whisky drinken.

U bent de enige bezoeker die ik mag hebben, weet u.

Ja, ik weet het.

En ik vind u nogal preuts en degelijk, maar...

Het moet maar.

Casares, kom eens.

Kom nou. - Nee, ik zei al dat ik dat niet kan.

'Stilstand is een vorm van beweging, ' zei Pina Bausch altijd.

Weet u wie dat is? - Ja, ik heb van haar gehoord.

Nou, kom gewoon hier.

Sorry voor de scène waar u gisteren getuige van was.

Alle moeders zijn monsters.

M'n moeder was er een, ik ben er een, Myriam is er een, en...

Olga, als ze moeder was, zou er ook een zijn.

Beweeg uw schouders een beetje. - Nee...

Ietsje maar.

Denk niet aan dansen.

Denk aan iets leuks.

Of iemand die u leuk vindt.

Kijk. Daar dacht u aan iemand.

Een vrouw?

Ja, misschien.

Ik trek die knoop eraf, Casares. Maak hem los.

U moet in actie komen, een risico nemen.

Anders is het straks te laat. Kom, ik help u ontspannen.

Kom er maar op. - Nee.

Mevrouw. - Ja.

Nee, toe maar. Erop. Niet bang zijn.

Mevrouw?

Het spijt me. - Wat wilt u?

Waar is uw toilet?

Die kant op. - Bedankt.

O. Casares.

Zoekt u de wc ook? - Nee, ik zoek m'n partner.

Hebt u trek? Kom naar de keuken. Ik maak een dienblad klaar.

Kom, Casares. Pak uw jasje.

Waar gaat u heen? - Kom mee.

Als u weggaat, moet u het zeggen. - Ik heb het al gezegd, geen zorgen.

U hebt gedronken. - Een slokje, meer niet.

Wanneer hebt u nog gereden?

Weet ik niet.

Rijdt u liever?

Hebt u nooit overwogen om met uw dochters te onderhandelen?

Nee.

Hallo.

Martha.

De koningin van het bordeel.

Martha. Martha, die ik aanbid.

Martha is er.

Hier is Martha.

Kom op. - Niemand is zo sexy.

En haar naam is Martha.

Casares, blijf er wel bij.

Eerst eens kijken hoe het met je gaat. Wat doe je hier?

De hele constructie... - Maar kun je zo werken?

Hallo.

Hoi. - Hoi.

Wat drukt dit werk uit?

Wat zegt het jou?

Dat is niet... Ik weet het niet.

Dit lijkt 'subrealistisch', toch?

Dat zou kunnen. - Het zou kunnen.

Dalí?

Ik bedoel, het zou een Dalí kunnen zijn.

Dat zou kunnen.

Ik lach me dood.

Pardon.

Sorry.

Volgens artikel acht kan de opgenomen persoon...

Jij bent... - Wat doe je?

Je bent bevriend met... - Martha?

Ja, ik zoek haar. Weet je... - Doe je mee?

Ja, kom op. - Nee, ik sta stil. Bedankt.

Stilstand is een vorm van beweging.

Ja, dat zei Pina Bausch toch?

Nee. Dat zei Isadora Duncan toch?

Nee, bedankt. - Kom mee.

Kom op. - Geef terug.

Kom op.

Nee, kom.

Oké. - Voorzichtig.

Pas op, man. Dat is de expert.

Gebruik je handen. - Voorzichtig.

Goed gedaan.

Ontspan.

Daar, bedankt.

Bedankt.

Hoi.

Wil je? - Bedankt.

Wat is er met je heupen?

We moeten je assen smeren.

Neem maar, het zal je goeddoen.

O. Wat is het?

Het is een fijne, ontspannende liefdesdrug.

Goed, maar wat is het? - Een liefdesdrug.

Als ik die neem, wil ik graag weten wat het is.

O, dank je wel.

Niet nemen als je niet wil. - Goed, ik neem er een.

Bedankt.

Ik zeg het tegenovergestelde.

Ik zeg dat zwart-wit stellen of Martha gek is of niet...

haar bestaan reduceert tot een diagnose...

waar jullie morele vooroordelen een rol in spelen.

Jullie willen haar opsluiten omdat ze oud en wat sletterig is.

Ik wil haar niet opsluiten. - Mag ze niet oud en sletterig zijn?

Uiteraard niet.

Mag dat niet? - Jawel.

Toch wel.

Dus als iemand vraagt...

wat het tegenovergestelde is van wat je zegt, is het dit.

Exact het tegenovergestelde.

Het tegengestelde idee. Keer het om en dat is de precieze betekenis.

Juist.

Ja.

In welke hoedanigheid ben je hier vandaag? - Pardon?

Hij vraagt waar je voor komt.

Kwam je als metgezel, als onderzoeker, als expert?

Nee, ik ben geen onderzoeker.

Maar nu je het zegt, nee.

Weten jullie dat er een Dalí is verdwenen uit Martha's huis?

Ik begin erover omdat jullie misschien iets weten.

Jullie waren daar toch vaak?

Als ik iets moest stelen uit Martha's huis, zou ik geen Dalí pakken, schat.

Echt niet. - Ik zou een Foglino stelen.

Ik haar Verges Rilla-collectie.

Maar natuurlijk. Een Dalí doet me niks.

Martha is geen arm, weerloos oud vrouwtje.

Daar is de bovenklasse voor.

Pardon? - Rijke mensen, bedoel ik.

Dat is het doorsijpel-effect. Als geld zich ophoopt, is het als water.

Op aarde is een zekere hoeveelheid water die circuleert, verdampt, condenseert.

Als geld zich ophoopt, wordt het uit de circulatie gehaald.

Het is als stilstaand, vies water. - Dat is mooi.

Ga zitten.

Als iemand met veel geld investeert in kunst...

verdampt dat geld toch?

Maar zo ontstaan wolken die regen brengen.

Het valt in rivieren die overstromen in andere rivieren en zeeën...

die meer condensatie genereren. En het is een cyclus.

Geld dat doorsijpelt naar de kunsten is gewoon een stukje gerechtigheid.

En aan het einde gaat al het geld terug naar een select clubje.

Gelukkig hoort Martha daarbij. Zij creëert een deugdzame cyclus met dat geld.

Geweldig. Kunst vormt wolken, snap je?

En als ze de daken niet zo snel mogelijk repareren...

zal de regen uit die wolken het kunstwerk bedreigen.

De kunst. Kunst, schat. Kunst.

En de rol van de staat? - De loop van de rivieren reguleren.

Als een hydraulische dam.

Zelfs als Martha het niet weet. - Wat?

Zelfs als Martha dit alles niet weet.

Martha weet alles.

Daarom is ze hier bij ons. - Transpireer je?

Ja, ik denk van wel.

Alles goed?

Ja.

Pardon.

HET LEVEN IS STERKER DAN DIT

Casares.

Waar was je? - Martha. Ik was naar u op zoek.

Ja. Ik heb iets genomen en voel me niet zo lekker.

Ik zei toch dat je hem niets moest geven. - Sorry.

En het is vast behoorlijk sterk. U zweet nogal.

Behoorlijk sterk... Kent u het effect?

Ik neem die dingen niet, Casares. Ik ben over de 80. Wil je me dood hebben?

Wat? Kan ik eraan doodgaan?

Dat denk ik niet.

Toch voel ik me kortademig, of... - Kom maar.

Het is alsof ik het gevoel heb dat ik...

Martha.

Hoi, Gaby.

Juan. - Ik...

Misschien moet ik water drinken, toch? - Nee.

Ja? - Ga maar.

Hoe gaat het? Daar ben je weer.

Alweer? Doe je jasje uit. - Ja.

Deze? - Doe toch lekker uit.

Wacht. - Waarom doe je deze niet uit?

Ja, maar waar kan ik... - Hier, kijk.

Laat daar maar. - Ik leg hem hier en als je weggaat...

krijg je hem terug. - Ik zou hem vergeten.

We ruilen van shirt, goed?

Geef me de jouwe, de mijne staat je prachtig.

Kom maar mee. Hier, kom mee.

Wacht even.

Zo ja.

Je bril...

Wat is dit?

O, dat. - Wat is dit? Dit.

Die gaat daarheen, niks aan de hand.

Ja?

Een momentje.

Jongen.

Er vraagt een vrouw naar je.

Ik ben de jongste dochter van Martha Hoffman. Mag ik binnenkomen?

Kater? - Wat? Nee.

Gaat alles goed met u? - Ja.

Zeg het maar.

Hierin zit een sculptuur van grote waarde.

Pina Bausch? - Wat?

Dalí, bedoel ik. - Ja.

Wie had hem nou?

Ik.

Een voorzorgsmaatregel. Mijn moeder gaf waardevolle spullen weg...

en dit is de meest waardevolle. Dat begrijpt u wel.

M'n zus weet het niet, dus ik vraag u dit geheim te houden.

Ze... Mijn zus is...

Ze is speciaal.

Ik heb het haar niet verteld en ze hoeft er nu niet achter te komen.

Dat valt buiten het bestek van mijn plicht als expert.

Dat is niet het enige dat buiten uw bestek valt.

M'n moeder kwam vanochtend thuis.

En waarom denkt u dat ik...

Delia maakte zich zorgen en belde. Ze heeft me bijgepraat.

Schenk gerust in.

Wilt u? - Nee.

Ik vraag u naar mama's huis te gaan...

en dit stuk zonder commentaar terug te zetten.

Ik hoor dat u betrouwbaar bent.

Geloof me.

Dit is het beste voor ons.

Sorry, we gaan ergens anders heen. - Zeg maar waar.

Hier keren. We gaan naar de rechtbank.

Hé. Ik heb de scans.

De scans? Geweldig, vertel het me straks. Je bent een genie.

Pardon.

Ben je wezen winkelen?

O, ja.

De oude vrouw dwaalde rond in de stad. Ze was verdwaald, midden in de nacht.

Wat een ramp.

Suggereert u dat ik medeverantwoordelijk was?

Graciela.

Graciela is even weg.

Help me dit af te spelen. - Goed.

Zoekt u de wc ook? - Nee...

Dank je.

Hebt u trek? Kom naar de keuken. Ik maak een dienblad klaar.

Kom, Casares. Pak uw jasje.

Waar gaat u heen? - Kom mee.

Als u weggaat, moet u het zeggen. - Ik heb het al gezegd, geen zorgen.

Juist. Is die opname legaal?

Dat is iets anders, dat komt later. Nu eerst dit.

Ja, ik...

Ik heb... Kijk, ik heb vooruitgang geboekt met het rapport.

Nee, ik moet nog...

Het is... - Staat het erin of niet?

Wat?

Of ze ze op een rijtje heeft.

Nee, dat is juist waar ik aan werk. Daar gaat het om. Ik moet...

U moet dat rapport nu afmaken. Onderteken het.

En breng het me voor het weer fout gaat met die dame en alles nog erger wordt.

Deze pen... - Wat?

Die komt van Wynants University. - O ja? Kijk aan.

Aan de slag.

Is die u cadeau gedaan? - Weet ik veel? Hoezo?

Ik doe onderzoek en verzamel bewijs. - Je tekent of je vliegt eruit, Casares.

Er valt niets meer te onderzoeken.

Ik heb een ondertekend rapport nodig.

Dit is mijn vader. Het is een noodgeval.

Ik kom terug om dit op te lossen, goed?

Je zit alleen jezelf in de weg.

Bedankt. - Werkte het?

Ja. Ik zei dat het mijn vader was. - Heel goed. Rothman wacht op ons.

Martha's psychiater? - Ja.

Ik heb Bologna's pen gepakt. Net als die van Narvaja, van Wynants University.

Ja, het lijkt wel alsof ze die overal verkopen.

Ik geloof dat ik er zelf een heb.

Dat lijkt me raar. - Deze atrofie in de frontale kwab...

kan veranderingen veroorzaken in Martha's geheugen en oordeel, ja.

Maar het kan natuurlijk ook door haar leeftijd komen.

Er is dus niet voldoende bewijs.

Bewijs?

U lijkt wel een detective.

Ik bedoel dat de scans niet wijzen op frontotemporale dementie.

Nu begeven we ons op discutabel terrein. - Goed, maar wat denkt u?

Anders dan haar dochters...

denk ik dat Martha zich altijd excentriek heeft gedragen...

en dat is geen symptoom van dementie.

Dat bedoelde ik.

Nee, ik denk dat u al een oordeel hebt. U wil dat ik zeg dat Martha gezond is.

Ik kan alleen zeggen dat we uit deze studies...

geen frontotemporale dementie kunnen vaststellen.

Als de onderzoeken niet eenduidig zijn, is uw rapport doorslaggevend, toch?

Ja. - Hoelang hebt u haar behandeld?

Meer dan tien jaar.

En u hebt haar nooit meer gezien? - Nee, haar dochters kwamen.

Toen ik weigerde haar te laten opnemen, verloor ik het contact met Martha.

Oké. Mocht het zover komen, wilt u dan getuigen in de rechtbank?

Ja, natuurlijk.

Maar als het anders kan, dan heel graag.

Dank u wel.

Dag.

Goed. Ik denk dat ik nu bijna klaar ben.

Bijna?

U moet uw rapport nu inleveren, toch?

Ja. Ik ben er klaar voor.

Je hebt me echt geholpen.

Bedankt. - Je hebt me verrast.

Ik hoop dat ik meer zaken met je krijg.

Mag ik je kussen? - Wat?

Een kus. - Nee.

Sorry. Nee, het spijt me. - Sorry.

Heb je hem? - Ja, niet...

Het spijt me. - Nee, het spijt mij heel erg. Sorry.

Ik heb het verkeerd begrepen.

Het spijt me. Ik dacht dat het anders lag.

Misschien gaf ik je het verkeerde idee... - Nee, echt niet.

Ik heb al iemand. - Je hoeft echt niets uit te leggen.

Nee, maar ik vind u interessant. - Je mag gewoon je zeggen.

Hoe dan ook, we hebben het net officieel gemaakt en...

Natuurlijk.

Ik ben te laat.

U verraste me. Je verraste me.

Ik dacht niet dat... - Ja, ik ben niet bepaald spontaan.

Als je relatie uitgaat... - Ja, voorlopig niet.

Naam?

Leandro Casares. - Leandro Casares.

U mag niet naar binnen. - Wat?

U staat helaas niet op de lijst.

Dat is vreemd. Ik zeg tegen Delia... - Sorry, maar dat gaat niet.

U bent nieuw. Hebt u een vergunning? - De rechtbank heeft ons gestuurd.

Dag, Delia. - Hallo.

Ik wil de dame spreken. Ze laten me niet binnen. Wil je zeggen dat ik er ben?

Gaat u weg. - Goed.

Zeg dat ik het bewijs heb. Dat snapt ze wel.

Alstublieft, meneer.

Ik ben de expert die de dame beoordeelt. M'n werk is niet af.

Ik weet niet wat er speelt, maar wacht even.

Geef haar deze. Zeg dat ie dus toch niet is gestolen. Voorzichtig.

Ja, hier weet ik van.

Hij kan vast gelijmd worden.

Goed, meneer.

Nu, meneer, alstublieft. - Ja, ik ben bijna klaar.

En zeg dat ze gelijk had. Ze wordt afgeluisterd met een microfoon.

Meneer, ga nu. - Casares.

Geen zorgen.

Geen zorgen, Casares. Ik ben in orde.

Alstublieft, meneer.

Goed, het lukt wel. - Oké.

Dag, Casares.

Loop maar door.

Kun jij ook niet slapen?

Nee.

Wet nummer 22914.

In artikel zes staat:

'Enige opname wordt onmiddellijk gecommuniceerd...

door de directeur van de instelling aan de naasten...

of door hen aangewezen personen.'

Luister, hoeveel zijn er?

In artikel 8 staat...

Hoeveel zijn er?

Een paar gekken, maar ze blokkeren de straat.

Ik heb hulp nodig, alsjeblieft.

Oké, luister. Wacht op me. Ik kom eraan. - Ik ga mee.

In artikel 13 staat: 'Gehele of gedeeltelijke niet-naleving...

van de plichten die deze wet oplegt aan de beheerders van zorginstellingen...

zal de autoriteiten worden gemeld, zodat naleving van het beleid...'

Ik zeg het als ik dekking wil.

'En waar van toepassing, aan de toegewezen gerechtelijke autoriteiten.'

Alsjeblieft, jullie moeten hier weg.

Bel de directeur. - Ik heb hier patiënten. Alsjeblieft.

We filmen alles. - Zeg je naam eens.

Je bent gewaarschuwd. Laat Martha Hoffman vrij.

Als ze niet binnen 24 uur vrij is...

worden deze beelden door alle media uitgezonden.

Bij dezen.

Wie zijn dat?

Mijn vrienden.

Je vrienden weten te veel.

Ze moeten oppassen. - Naar jullie kamers, graag.

Zal ik meegaan?

Laat Martha vrij.

PSYCHIATRISCH INSTITUUT

Laat Martha vrij

Zo. Zal ik een spiegel pakken? - Ik ben 83. Doe normaal tegen me.

Ja, het spijt me. Ik haal een spiegel voor je.

Hoe zie ik eruit?

Weet ik niet.

Hoe? - Prima.

Ik kom binnen, Martha.

Ze is vast in kamer 15.

Ze is bij Julio, denk ik.

Relaties tussen patiënten zijn niet toegestaan.

Geen zorgen.

Pak uw spullen. We laten u gaan.

Voor jou. - Nee, Martha.

Ja. Hij staat je. Zo.

Voor Vane... deze. Ze is danseres.

Voor Vane. Ik geef hem aan haar.

Dag, lieverd. - Wat heerlijk om je te zien.

Dag, lieverd. Hoe gaat het, schat?

Weg hier. - Wil je iets zeggen, Martha?

Kunnen we?

Prangende pikken, velden vol lullen, ballen die op de loer liggen.

Opgerolde lullen in ondergoed.

Snikkels, piemels, keiharde vleesstaven.

Cowboys met maar één bal.

De vrolijke dans van leuters in kleedkamers.

Urinoirs, crematoria, billen, bloedworsten.

Dichtgeknepen condooms, 862 pikken per vierkante meter.

De slappe leutertjes van Mormonen, en miljoenen petieterige pikkies.

Penis na penis. Grote zwarte pikken die naar rozen ruiken.

Dag, schat.

Rust lekker uit.

Goedenavond.

Mevrouw. - Laat m'n dochters weten dat ik terug ben.

Hallo?

Delia, kun je naar beneden komen? We zijn er.

Is alles goed, mevrouw?

Mag ik een knuffel?

We zijn er. - Ja, mevrouw.

Je ding piept.

Jongen.

'14.00 uur, rechtbank, hoorzitting, ontvangstbevestiging.'

Je was toch van de zaak gehaald?

Omdat je zo lang bezig was.

We zijn laat, mam. Wat wilde je ons vertellen?

De voorwaarde.

Ja. Zeg dat het je spijt van de 27 nachten die ik opgesloten zat.

Luister, mama...

Meer wil ik niet horen.

Het spijt me, mama, als de zaken... - Ik wil liever alleen dat horen.

Zeg gewoon sorry zonder rechtvaardigingen of argumenten.

Kom op, Olga, je kunt het.

Het spijt me.

Myriam?

Wat jij wil, mama.

Wat? Ik hoorde je niet. - Je hoorde me wel.

Wat?

Vergeef het ons.

Zij zei het al. Nu jij nog. - Hou op.

Oké, dan gaat het niet door. - Het spijt me.

Ik vraag alleen om ze alfabetisch te ordenen, niet chronologisch.

Dag, Casares. - Dag.

Ze wachten op je in de zaal.

Je schorsingspapieren regelen we later wel.

Oké. - Succes.

Bedankt.

Is alles goed? - Ja.

De rechtbank gaat door met de mediation overeengekomen door de partijen...

betrokken bij het proces aangaande de competentie van Martha Hoffman.

Een proces gestart door Myriam en Olga Hoffman.

De beoordeling door de expert van de rechtbank Leandro Gabriel Casares...

wordt niet in aanmerking genomen op verzoek van de verdediging...

daar de onpartijdigheid van de expert werd gecompromitteerd tijdens het proces.

Verificatie van de diagnose van frontotemporale dementie...

gesteld door Orlando Narvaja wordt als niet zeker beschouwd...

vanwaar de mediation tussen de partijen.

Wordt de overeenkomst ondertekend...

dan stemmen Myriam Hoffman en Olga Hoffman ermee in...

om het verzoek om Martha Hoffman te laten opnemen, op te schorten.

Ze blijven erbij dat Martha Hoffman niet in staat is zelf te beslissen.

Derhalve zijn de volgende voorwaarden gesteld.

'Vanaf heden mag Martha Hoffman haar bezittingen niet verkopen of verpanden...

Pardon.

Ze mag niets aanschaffen, in partnerschap treden, of contracten tekenen.'

Ze mag niet huwen of het land verlaten.

Voor bovengenoemde heeft Martha Hoffman toestemming van haar dochters nodig...

of van hun aangewezen vertegenwoordigers.

Haar bezittingen worden beheerd door een curator...

die wordt er aangesteld door Martha Hoffman...

in overleg met haar dochters.'

Dan stellen we nu de curator aan.

Ja, we zijn het eens dat dit de heer Casares zal zijn.

Zonder bezwaar, en als de heer Casares akkoord gaat...

wordt hij aangewezen als curator van mevrouw Hoffmans fortuin.

Casares?

Ja, nee, mij lijkt dat ik niet nu hoef te beslissen.

We kunnen het drie maanden eerder proberen.

Drie maanden? - Martha.

Een momentje. Pardon.

Wat was dat?

Doe het, Casares. - Martha?

Ik leen hem even. Kom. - Heel even.

Zoals ik al zei...

Hoeveel patiënten heb je?

Een paar.

Een paar? Hoeveel?

Twee, maar een ervan maar nu en dan.

Martha.

Wat was dat?

Ik heb onderhandeld, zoals u voorstelde.

Ik?

Ja, volgens mij wel.

Toch moet ik u waarschuwen...

dat ik mijn eigen huis en m'n eigen leven niet kan beheren.

Zo moeilijk is het niet.

U meldt alleen maar welke uitgaven ik wil doen.

Ja, maar toch...

Ik weet niet of dit een baan is die... Wat zal ik zeggen? Echt stabiel is.

Maar u krijgt een goed salaris.

Ja. Nee... Bedankt. Hoe zal ik het eens zeggen?

Ik weet niet hoelang ik de baan heb.

Juist. U zegt dat ik elk moment kan sterven.

Nee, dat zeg ik niet.

Dat u het weet, ik ben van plan nog vele jaren te leven.

Ja, natuurlijk. Ik ook, maar je weet maar nooit.

U hebt gelijk. Er kan zomaar een piano op ons hoofd vallen.

Maar we vinden wel een oplossing.

Luister, ik heb een beeld dat ik als onderpand kan geven.

Het heeft een gebroken arm, maar toch is het veel geld waard.

Zal ik met u meegaan? - Nee, het lukt wel.

Dat weet ik wel. Ik wil met u pronken, samen arm in arm.

Goed dan.

Laat me niet te lang wachten, Casares.

Goed.

JAREN LATER

KREEG ARGENTINIË EEN NIEUWE GEESTELIJKE GEZONDHEIDSWET.

DIE VERBIEDT ONVRIJWILLIGE OPNAME

EN GARANDEERT PATIËNTEN CONTACT MET HUN DIERBAREN.

MARTHA WERD 104 JAAR

VOLOP GENIETEND VAN HAAR VRIJHEID.

Vertaling: Jolanda van den Berg