Original subtitles

VO: Eerder in Alone ging het ene na het andere vlot succesvol te water...

Jaaa! Woehoe!

Is dit leuk of is dit leuk? Hahaha!

VO: ...en raakte Awi bij het redden van z'n net serieus onderkoeld.

Ik heb een heel groot probleem.

Ik heb het superkoud. Ik sta te bibberen. Ik ben helemaal paars.

M'n lichaamstemperatuur nu.

Ik voel m'n voeten ook niet meer.

VO: Een krachtsinspanning van jewelste die helaas weinig opleverde.

AWI: Het hele net is kapot.

VO: En de laatste dagen werd er frustrerend weinig vis gevangen.

Ik heb ZOVEEL honger. Die vissen willen maar niet bijten.

En da's k*t, want dan is het eten ECHT op.

VO: Dit is Alone.

Dag 17 aan het Salsvatnet-meer, dicht bij de poolcirkel in Noorwegen.

Nog zes deelnemers die vol gaan voor dit avontuur...

en er alles aan doen om als laatste over te blijven.

Er zijn nog steeds bessen te vinden...

en de meesten maken daar dankbaar gebruik van.

Rustig lopen, rustig wandelen, kost de minste energie.

Best wel steil om hier te lopen.

Oei! Oei, oei, oei, oei.

Ja, en nu wordt het een beetje tricky.

Ik vind dit een van de lekkerste dingen om te doen.

Heel rustig hierheen sjokken, en dan mezelf helemaal...

volvreten met bessen.

Dit is eigenlijk een beetje de bessenhelling, hahaha.

Maar ik ben hier ook al veel geweest...

dus er zijn ook heel veel bessen door mij al opgegeten.

Heerlijk.

En als je dan links gaat plukken...

zit je in het volgende schap van deze supermarkt.

Mjam, mjam, mjam...

Ik zit hier al een tijdje lekker bessen te eten.

En ineens zie ik gewoon rendierkeutels voor m'n neus.

Dus dat is wel heel cool, dat je je gebied...

dat je dat deelt met de beer en het rendier.

Voelt gewoon heel bijzonder.

Al die dieren die hier zijn en trekken...

hiervan eten. En ik heb daar ook een plekje.

VO: Met een zelfgemaakte hamer werkt Niels aan z'n peddel.

Hoe eerder deze af is, des te sneller kan hij eropuit...

om z'n netten ver in het water uit te zetten.

Yeah.

VO: Hoe kouder het water, hoe meer vissen zich terugtrekken...

richting dieper water.

Ik kap in m'n hand.

Maar... is dit een peddel of niet? Toch?

Dit moet 'm worden. Hopelijk is dit voldoende om, eh...

me straks, eh, te helpen m'n netten uit te zetten.

VO: De laatste dagen willen de vissen niet bijten bij Menno.

En op alleen bessen valt niet te leven.

Geen vis in m'n netten.

Dus ik wil nog meer m'n kansen vergroten op vis.

Ik wil weer nachtlijnen uit gaan zetten...

maar het loopt hier de eerste paar meter redelijk vlak...

en daarna duikt ie echt naar beneden.

En daar wil ik zien te komen met m'n nachtlijn.

Dus ik heb het idee, je hebt één berk overhangen en dat is deze.

En ik denk dat ik daar wel makkelijk in kan klimmen.

VO: Ook Anton is bezig met een nieuw inventief idee om meer vis te vangen.

Dit wordt een drijfbalkje. En dan hang ik hier allemaal draden aan...

met een aantal haken daaronder. Dat is het idee.

Nou heb ik er wat zijtakjes aan laten zitten.

Eventueel als er vis aan zit, dan gaat ie ook bewegen.

Van, hé... you got fish.

Dus steen in het water.

Lijntje, wurmpie uitgooien, vissie bijten, happen, zit vast...

kan nergens heen. Menno lekker eten.

VO: Awi is het grootste deel van z'n visnet kwijtgeraakt...

doordat het verstrikt zat onder water.

Nu hangt hij het restant ervan aan een driepoot...

en vaart het uit in de baai met z'n vlot.

Nu zou ik uit moeten kunnen varen...

en het net achter me aanslepen, mooi strak.

En dan wel effe een zetje.

Zo.

Het net ziet er goed uit, valt mooi mee.

Met de Kon-Tiki fleet, kapitein Awi.

Hatseflatsie, die gaat in het water.

En dan gaan we morgen even kieken of hier vissen op gekomen zijn.

En... drop it.

Dus het net staat uit. En nou hopen dat het morgen iets gaat vangen.

Eigenlijk kan je hier zo op wandelen.

Aaah...

Dat is perfect!

Ja, hoor. Project klaar!

VO: Ondertussen blijft Marie-José vasthouden aan haar bekende routine.

Ze staat weer met de hengel op de rots onder haar kamp.

Met groeiende frustratie, want wat levert dat eindeloze hengelen nou op?

Niks, niks, niks.

Ik moet echt effe wat eten. Kijken of ik nog ergens wat besjes kan vinden.

Ik heb er al zoveel van opgegeten. Groeit echt niet zo heel veel meer.

Ik moet echt even iets zoeken.

Hopelijk groeit er hier nog wat dat ik ben vergeten.

Ik kon er eerst handenvol plukken tegelijk, en dat is nu wel voorbij.

Maar er is nog wel wat te vinden.

VO: Op Evergreen Cove is Daan inmiddels terug van haar wandeling.

Ze blijft onder de indruk van de natuur.

Maar het alleen, zonder haar gezin, genieten van al die schoonheid...

is ook confronterend.

Het leven is mooi.

Maar wel een beetje alleen.

Ik trek het goed, ik heb het goed naar m'n zin zo.

Maar als ik dan wandel, denk ik wel de hele tijd aan m'n gezin.

Wat ik graag zou willen doen met ze als ik terug ben.

Wat zouden ze nu aan het doen zijn?

Hoe mooi zouden ze het hier vinden?

Ja, ik denk wel veel aan ze.

VO: Ondertussen op Forest Fields is Marie-José totaal niet meer bezig...

met de prachtige natuur. Het avontuur is hier puur overleven geworden.

Het wordt weer een koude nacht, denk ik. Het is redelijk helder...

nog wel een beetje bewolking.

Maar vannacht kroop ook echt de kou omhoog, dus ik ga, ehm...

op tijd naar bed en zorgen dat ik warm ben...

en dat ik dan weer een nachtje kan slapen.

En morgen gaan we gewoon opnieuw beginnen met m'n netten checken.

En, eh, waarschijnlijk zit er niks in, en daarna dus vissen.

VO: De avond valt aan het Salsvatnet-meer.

De nachttemperaturen gaan inmiddels richting vriespunt.

Ik heb nog, eh...

anderhalf uur langs de waterkant gezeten...

met m'n hengel. Ook niks.

Het moet nu wel een beetje gaan lopen, hoor.

Ik heb nog eten tot dag 22. Het is nu dag 17.

Maar het zijn kleine beetjes per dag...

dus ik hoop heel erg dat die netten doorslaggevend zijn.

Goeie plaatsing in diep water, dat ik op die manier dus, eh...

hopelijk van een half of één visje per dag naar 'n paar vissen kan gaan.

Dat zou superfijn zijn.

Het wordt weer koud. Dat is mooi. Zijn er geen muggen. Hèhèhè.

Die zijn irritant 's nachts, joh.

Het is hier koud. Ik heb hele koude vingers gekregen.

Ik ga lekker in m'n rendierenslaapzak...

dan krijg ik het snel weer warm.

Slaap lekker.

Goeiemorgen.

Hier vanaf Kamp Rendier.

Oeh, het is fris. Maar ja, dat verwachten we ook wel.

We gaan natuurlijk door de herfst richting winter.

Zo! En toen was opeens de winter daar.

Holy... wat was het koud.

Het is zo koud dat ik denk ik wel bijna al mijn kleren aan ga doen vandaag.

Die ik zelf heb gemaakt. Ik dacht: leuk om te laten zien.

Ik ben er nogal trots op.

Ik begin dan met die mooie trui. Alpaca.

Dan heb ik vandaag voor het eerst deze mooie gevilte jas aan.

En we hebben als bontkraag roadkill fox.

Dan heb ik nog natuurlijk mijn buckskin.

En dat is dus gelooid hert.

Nou... tante Daan.

En dan heb ik nog mijn mooie riem, gemaakt van vishuiden.

En die knopen zijn hertenhoefjes.

En dan heb ik ook nog m'n wasbeerhuid-bodywarmer.

Dat is echt wel lekker warm. Ja, cool toch?

VO: Anton zoekt vanochtend de warmte op bij een klein vuurtje.

Haaa, dit is fijn.

Een lekker warm vuurtje.

Nu begint het echt kouder te worden. Als het nu vijf graden is buiten...

dan, eh, ja, zal het de komende dagen nog frisser worden, verwacht ik.

En dan wordt de uitdaging ook groter om het warm te houden.

Zeker nu ik, ja, nog steeds te weinig eten heb.

Maar goed, ik ben nog steeds supertrots op dit lijf...

want dat doet het nog steeds.

Ik ben nu 59, ik word dit jaar 60.

En dat dit lijf nog steeds zo functioneert...

eh, dat vind ik echt waanzinnig te gek, ja.

VO: Een goed onderkomen om jezelf te beschermen tegen deze winterse kou...

wordt nu noodzakelijk.

Awi ziet mos als HET ideale isolatiemateriaal.

Hoe meer, hoe beter.

Gaan we effe op pad, effe mos jagen.

VO: Menno's focus ligt vooral bij het winddicht maken van z'n shelter.

Dus ik moet gewoon eerst effe gaan kijken.

Beetje gaan graven en doen, en dan komt er vanzelf wel wat.

Waar ben je aan begonnen, Menno?

Zo. De hele tas is overbeladen...

alsof het in de aanbieding was bij de huishoudbeurs.

Nou kunnen we weer terug naar het kamp.

Eén grote tyfuszooi inmiddels nu.

Ik heb iets gedaan en ik weet niet of ik er spijt van ga krijgen.

Ik moet er maar op vertrouwen dat ie niet gaat lekken.

Als ik dit stukje plastic vast ga naaien met vislijm...

hier aan m'n shelter...

Ik heb erover nagedacht, want zoals je ziet heb ik een flap hangen...

die dus overlapt.

Dus mocht die echt lekken kan ik deze eroverheen hangen en ben ik safe.

En dit is een wandje waar geen tocht onderdoor komt.

En als we dan buiten kijken...

Dat was het idee en dat is gelukt.

Heeft wel wat calorieën gekost...

maar ik wil gewoon m'n shelter straks aan vier kanten geïsoleerd hebben.

Als er niks over de grond waait, is lekker slapen.

VO: Terwijl iedereen al druk bezig is, komt Marie-José net haar bed uit.

Goeiemorgen. Nou, de ochtend is eigenlijk al bijna voorbij...

want, eh, ik keek naar buiten en het was bewolkt.

Ik dacht: pff, geen zin. Echt geen zin vandaag.

Dus ik heb me nog een paar keer omgedraaid met pijn en moeite.

Zo lang mogelijk uitgerekt tot ik echt niet meer in bed wilde liggen.

En toen ben ik er maar eens rustig uitgegaan.

Ehm, ik begin wel echt te merken...

dat het alleen-zijn er nu ook begint in te hakken.

Het is niet alleen nog maar het survivallen an sich...

en de basisbehoeften, de survival-prio's, dat rijtje.

Maar ik begin echt wel te merken dat de behoefte aan gezelschap...

ehm... afleiding, kunnen praten met iemand, dingen kunnen delen...

een knuffel, ehm, ja, al dat soort dingen...

dat begin ik eigenlijk nu wel heel erg te missen.

En ook ik merk, hoe goed ik ook alleen kan zijn...

dat ik er echt wel een beetje klaar mee ben, to be honest.

VO: Voor Niels breekt een belangrijk moment aan.

Z'n visvangst is minimaal, te weinig om het hier lang uit te houden.

Nu hij met z'n vlot en peddel z'n netten dieper kan uitzetten...

hoopt hij daar verandering in te brengen.

Gaat m'n dood worden. Ik heb m'n mes bij me voor als er iets misgaat.

Kan ik mezelf lossnijden.

Ik heb het kampvuur heel hoog opgestookt...

zodat er sowieso vuur is als ik terugkom. Op hoop van zegen.

Duim voor me.

Oké, so far so good.

Het is hier ook diep, zeg.

Oei, hier ligt al gelijk echt een giga boomstam volgens mij.

Ah, wat irritant, wat ingewikkeld.

Je ziet ook gewoon niks nu met die kutregen.

Nu heb ik het gevoel dat ik vastzit. Dat is dan alweer behoorlijk irritant.

Volgens mij kom ik niet echt veel verder dan dit.

Ik ben heel benieuwd hoe diep het is.

Dat is al één meter.

Twee meter, drie meter...

vier meter, fokking diep. Vijf meter.

Zes... zes meter ongeveer.

Ongekend! God, man! Dat net ligt fokking diep.

Nou, succes.En dat maar veel vissen zich zullen vergissen vannacht.

VO: Menno's nachtlijn vanuit de boom heeft nog niks opgeleverd.

Daarom vestigt hij nu al z'n hoop op z'n twee visnetten.

Alsjeblieft! Alsjeblieft. Effe een dikke vette zalm.

Voelt niet goed.

K*t! Nachtlijn, niks. Net één, niks.

Net twee, niks. Geen vis.

Nou, ze willen nog niet echt, hoor.

Het begint te regenen.

Tijd om naar binnen te gaan.

VO: Alweer geen vangst voor Marie-José.

Haar situatie wordt steeds hopelozer.

Ook Awi heeft al dagen geen vangst meer, en z'n voorraad vis is op.

Er hangt dus veel af van het kleine net dat hij heeft uitgehangen.

Zal het iets opleveren?

Oké. Nou zijn de stenen heel glad. Heel voorzichtig lopen.

En het is zo fijn dat ik niet meer het water in hoef.

M'n net zit vrij vast. Ik hoop niet op de bodem, want dan word ik gek.

Dit is m'n laatste kleine mininet, en als deze vastzit en kapotgaat...

dan is het echt klaar voor mij.

Ik trek eraan en hij zit inderdaad vast.

Ik ga nu niet het water op.

Het is te laat, het is glad, ik ben moe. Gegarandeerd ongelukken.

Het is ook een gezeik met die netten.

Oké.

Ik laat 'm zitten, want m'n net zit vast.

Alweer.

En als dit nu echt vast vastzit en hij gaat kapot...

dan is het echt voor mij qua eten... klaar.

Da's k*t, want ik heb heel honger en ik had echt zin in een grote zalm.

VO: Awi's net zit weer vast. Het is het laatste restje net dat hij heeft.

En zonder net zijn de kansen op voldoende vis en dus overleven...

hier bijzonder klein.

Ehm, vanochtend, sinds vanmiddag, bij het vissen...

begon het een beetje te regenen.

En eerlijk gezegd voelde ik me ook totaal niet goed.

Ik voelde me echt niet lekker. Dus, ehm...

Met die regen vond ik dat een mooi excuus...

om weer even in m'n slaapzak te gaan liggen.

Ik weet niet waar ik last van had, maar het was intenser...

dan wat ik de afgelopen weken heb gehad met m'n hongergevoel.

Maar ja, ik heb net gewoon veel geslapen.

En, eh... Het regent nog steeds.

Dus ik ben niet echt van plan om nog heel veel te gaan doen vandaag.

VO: De avond is inmiddels gevallen.

Menno had de afgelopen dagen geen geluk met vissen...

maar besluit toch nog een kansje te wagen.

Daar zit je dan...

koud, onder een boom...

omdat het aan het miezeren is...

te staren naar een debiel groot meer...

naar de top van je hengel te kijken...

hopend dat er een zalm, forel, paling, maakt niet uit...

vol voor die worm gaat...

in z'n bek neemt, en dan zoiets heeft van:

I should not have done that. En dan lig je gewoon in m'n pannetje.

Op dit moment ben ik er mentaal effe klaar mee.

Want nou heb ik de hut, m'n shelter en het vlot...

Eigenlijk de hele basis van m'n bestaan hier die staat.

En nu ik aan de slag wil om de netten uit te zetten...

zijn de netten stuk. Ze zitten vast.

Dus, ehm... Ja, ziet er niet zo goed uit voor mij.

Enne, nou ga ik gewoon effe lekker hier zitten bij het vuur...

chagrijnig zijn.

Wat ook mag, als mens.

En even bedenken wat ik morgen ga doen.

Want zonder de netten ga ik het hier niet lang redden.

Ik heb vannacht niet zo geweldig geslapen.

Ik heb veel honger. Ik heb echt, echt trek.

Ik kon gisteravond ook niet vissen vanwege de regen.

M'n net zit vast. Maar ik wil de dag niet zo beginnen.

Ik wil de dag positief beginnen, goed starten.

En we gaan vandaag denken in oplossingen, niet in problemen.

Ik moet aan de bak.

Nou, ik ben lekker opgestaan.

M'n energie is nu redelijk. Ik verwacht dat die wel omlaaggaat...

want ik heb nog niet gegeten.

Het eerste wat ik nu ga doen, is het vlot op...

en kijken of er vis in de netten zit, enne, aan de haken.

VO: Awi staat al op z'n vlot in de hoop z'n visnet te kunnen redden.

Het verdwijnt hier de diepte in, het net.

Ik zie 'm niet meer.

Een heel klein beetje zie ik 'm hier.

Ik moet uitkijken, want als ik aan dat net trek en hij zit vast...

dan trek ik mezelf ook naar beneden. Eén beweging en ik val.

Niks. Helemaal niks. Geen vis in m'n net.

Ongelofelijk dat ik twee netten heb uithangen...

met een totale lengte van 50 meter en dat er zo weinig vis in komt.

Misschien hangt het net dan toch net op de verkeerde plek.

Oké, ik heb een stuk van het net. Is goed.

Ho... Zie je dat vlot?

Waar zit ie aan vast?

Oké, er zit hier beweging in.

Nou...

Dan de haken.

Nou, daar zit in ieder geval één vis aan, maar een heel kleintje.

Gadverdikkie. Kijk nou. Eén klein visje.

Ik vind het wel teleurstellend dit. Ja.

Ik denk dat ik 'm weer mee ga nemen.

Hij zat helemaal vast hier op de bodem. Echt weer precies hetzelfde.

Kijk, hier is nog m'n ouwe net. Zie je die lijn? Doorgesneden.

Hier zit ie ook weer vast. Ja, dit is echt heel k*t, hoor...

de situatie die ik nu heb. Ik zal 'm weer moeten doorsnijden.

Maar dat kan ik nu niet, want als ik één stap opzij doe...

Kijk, let op. Ik ga hier staan.

Kijk, hij zinkt daar. Ik moet in het midden blijven.

Ik kan niet meer naar die hoek toe leunen, want dan zinkt het vlot.

En ik zit vast eraan.

Oh, oh, oh...

Wat een klerezooi.

Het is met de dobber toch wel rustgevender.

Pijnlijk dit. Ik trek m'n hele net kapot nu.

Nou is m'n net helemaal aan de gedver, ook kapot.

Scheurde helemaal kapot. Ik kan geen kant op. Ik kan niet bewegen hier...

want dan flikker ik het water in en dan is het einde verhaal.

Oké, gelukkig. Ik ben los van het net.

Ikzelf ben los van het net.

Hier, dit is het net.

Wat ik hier kapotgeknipt heb, is misschien 80 centimeter kapot net.

Dat betekent dat ik geen een werkzaam net heb.

Oh, die netten. Hier heb ik gewoon de ervaring nog niet voor.

Met die netten, dat leer ik nu gewoon, the hard way.

Is dit pech, of is dit gewoon, heb ik domme keuzes gemaakt?

Het is één klein visje dat in een haak heeft gebeten.

Enne, ja...

Ik begrijp dit niet. Ik heb 50 meter net uitstaan...

eh, een balk met zes haken eraan, en er komt één kleine vis op. Ja...

Ik snap het niet. Ik denk: wat doe ik dan verkeerd?

Aaah... Lieve kijkers.

Wil je een idee hebben hoe m'n net eruitziet op de bodem daarachter?

Op kleine schaal?

Zo.

Allemaal takken.

Vast op de bodem.

Er valt daar niks meer te redden. Niks.

Dit stukje dat ik hier heb, is wat ik heb.

Aan elkaar knopen, en dan heb ik misschien twee of drie meter.

VO: Voor zowel Anton als Awi voelt de situatie nu uitzichtloos.

Ook Menno heeft al dagenlang geen vis gevangen. Hij is ten einde raad.

De visfabriek moet weer gaan lopen.

Ik zie vis! Ik zie vis!

Ik zie vis! Kijk nou! Jaja!

Vis! Vis!

Ja! Ha! Het werkt! Dat is één zalm!

Hoppa! En dat is twee zalm!

En een forelletje. M'n gekke boomklimidee werkt!

Yes!

VO: Na 't succes van z'n boomklimidee heeft Menno de smaak te pakken...

en hoopt ook op vangst in z'n net.

Yo, yo, yo! Ja, hoor! Ja, daar is ie!

Fokking mooie forel.

Jaaa, hahaaa!

Let's gooo!

Er staat weer vis op het menu. Ik kijk nou al uit naar vanavond.

Zo'n grote klomp graatloos zalmvlees.

Die structuur en die smaak...

Ja, we gaan 'm bakken.

Lekker!

VO: Nu de netten van Niels diep in het water liggen...

heeft hij weer ruimte voor z'n andere projecten.

Wel leuk dat ik eindelijk weer tijd heb voor m'n shelter.

Het was zoveel, eh, focus op eten dat het eigenlijk gewoon niet kon.

En nu heb ik toch een beetje het maximale qua eten geregeld. Denk ik.

VO: Terwijl Niels heel nauwkeurig de tipipalen zo glad mogelijk maakt...

is Menno, gesterkt door z'n mooie vangst...

alweer bezig met de zoveelste verbetering van z'n shelter.

Project Deur.

VO: De temperaturen dalen en Daan voelt steeds meer de noodzaak...

om te verhuizen naar een nieuwe shelter.

Deze biedt meer beschutting tegen regen en wind.

Maar er mist nog een vuurplaats.

ZUCHT Hij is echt giga.

ZINGT is that rain?

or are you crying again?

Dit was het effe voor project deur.

Nou, dit is in ieder geval wat... Koekeloekeloe.

VO: Daan, Menno en Niels bouwen hard aan hun onderkomens.

Ze bereiden zich voor op de winter.

Die focus op de lange termijn staat bij Awi inmiddels op losse schroeven.

Realistisch gezien, zonder die netten zijn de kansen voor mij zeer klein...

om hier voor een lange tijd te blijven.

De shelter achter mij, ja, die heb ik eigenlijk bijna winterproof gemaakt.

Mijn intentie is, en was, om hier lang te blijven.

Maar nu die netten kapot zijn, vastzitten op de bodem van 't meer...

begin ik eraan te twijfelen of dat mogelijk is.

Ik heb genoeg hout, ik heb water, een vuurplekje, een bed.

Het enige wat hier mist, is voedsel.

Het wordt echt wel kouder, merk ik.

Ik neem het gewoon per dag. Kleine doelen, korte termijn.

Het voelt best wel zwaar op dit moment. Honger duurt lang.

Ik ben echt wel benieuwd hoe het met iedereen thuis is. Ja...

Stel dat ik WEL veel vis zou vangen hier...

en dat ik echt veel energie had om ook, ehm...

een wat meer winterproof onderkomen te maken en dat soort dingen...

dan vraag ik me wel heel erg af...

of ik dan ook zo met thuis bezig was geweest. Ik denk het bijna wel.

M'n vriend heeft me een week voor vertrek ten huwelijk gevraagd.

Ik vond het heel mooi dat ie het op dat moment heeft gevraagd.

Ik ben nu alleen maar nog zekerder van hoe goed ik het thuis heb...

en iets heel fijns heb om naar terug te gaan.

Maar dat dat er ook gewoon nog steeds is...

hoelang ik ook aan dit avontuur blijf meedoen.

Smakelijk eten.

De avond voordat m'n avontuur begon...

was toch een stuk emotioneler dan ik had verwacht.

Het feit dat ik zo intens nu veel voel hierbij...

zegt ook wel heel veel over, ehm...

ja... over de band die je met elkaar hebt en hoeveel je van elkaar houdt.

Ja, het doet veel met me omdat dat, ehm...

gewoon dat je, ja, dat je gewoon weet dat je geliefd bent.

En dat is iets heel moois, en dat je zelf ook zo van iemand kan houden.

Ik merk wel nu die... ja, dat het driewekenpunt er aankomt...

dat ik de laatste dagen wel steeds meer aan thuis aan het denken ben.

Goedemorgen, productie. Ik had m'n geluid niet aanstaan. Super.

Dus take two. Let's go.

Heb je, he, in de filmwereld.

Alright, good morning!

Good morning, dag 20.

Ja, een soort van mijlpaal wel.

Mooi rond getal.

Best wel veel al, hoor, 20 dagen geen menselijk contact.

Ik zit nog lekker in m'n bedje.

Alvast een trui aangedaan en een mutsie op.

Want het is frisjes.

De realiteit die... komt effe recht in m'n gezicht.

Het ziet er niet heel hoopvol uit wat betreft vissen...

want m'n netten zijn er niet meer.

Vandaag is de dag dat ik het net er met de boot uit ga halen.

M'n angst is dat het net vastzit...

en dan wordt het heel moeilijk om het er met het vlot uit te halen.

Dus dat is nog een beetje spannend vandaag.

Maar als het lukt, denk ik dat er vis in zit.

VO: Anton probeert z'n optimisme weer terug te krijgen.

En dat doet ie natuurlijk door weer een creatief project op te starten.

Nou moet er geen wind staan, want dan waait het weg.

Precies als ik begin, gaat het waaien.

VO: Daan legt de laatste hand aan de vuurplaats...

bij haar nieuwe wintershelter. Zodra deze klaar is, gaat ze verhuizen.

Wooo, te gek! Past meteen.

Ik ben op weg om het kieuwnet te checken met de boot, het vlot.

Superspannend, omdat ik ook bang ben dat ie vast zal zitten.

En dan ben ik het net gewoon kwijt. Dus we gaan het zien.

VO: De netten van Niels liggen diep in het koude water.

Dat maakt 't uitzetten en controleren ervan 'n lastig en gevaarlijk karwei.

Maar hij hoopt dat dit extra vis op gaat leveren.

Ja, ik denk dat dit goed is. En dan ga ik gewoon tillen.

Yes, dat is het net.

Ja, en dan nu die kant op naar de kant.

Zat een beetje vast daar.

Ik zie een vis.

Ik zie twee, drie vissen.

O, fantastisch! O, en echt een huge vis heb ik hier.

Da's een record, hoor, met een kieuwnet. En hij zat niet vast.

Ik ben in m'n nopjes. Moet je kijken.

Hahaaa...

Vet. Maar dan zie je dat de key is toch om ze gewoon dieper te leggen.

Nou, de vissen zijn eruit. Wat een monster.

Kijk... Wat een resultaat.

Eerste keer meer dan één vis in een net.

Dus nu is het lunchtijd.

VO: Marie-José heeft het opgegeven met haar net en visbrug.

Het heeft haar teleurstellend weinig opgeleverd.

Ik heb naar m'n visnet gekeken vandaag.

Ik heb 'm niet zo goed geïnspecteerd, maar vermoed dat er niks in zit.

En omdat die visbrug, die balk, een beetje los begint te zitten...

heb ik besloten dat die vandaag weggaat.

Er komt niks in en hij begint los te raken.

Dus het is tijd om dat, eh, ja... aan de kant te gaan leggen.

Nou...

Dat was het net.

Het stinkt wel naar vis, maar ja, daar hebben we niet zoveel aan.

VO: Ze besluit voor de zoveelste keer weer haar hengel uit te gooien.

Zo. Helaas geen vis.

Maar ja. Ik ga even opwarmen, het is ZO koud nu. Oh, niet te doen.

Ik ga m'n slaapzak in. Ook dat doen we weer zoals altijd. Weer hetzelfde.

Wat ik wil doen, is hier m'n hand achterlaten, m'n handafdruk.

Als een 'hallo, ik was hier' en 'hallo, iedereen die hier nog komt'.

Ik ben benieuwd of het goed gaat.

Nou, daar staat mijn hand.

Hallo. Enne... Ik heb een beetje houtskool. Ik kan m'n tanden poetsen.

SPUUGT

Antons stone age art.

Superleuk.

VO: Daans wintershelter is eindelijk klaar om in te wonen.

DAAN: Een grote verhuizing.

Jooo... Spullen!

Nou, in m'n nieuwe stek.

Met een vuurtje. Ja, dit is wel ECHT heel gezellig hier.

Ik heb ook m'n altaar opgebouwd hier.

Met de visbottenketting, met de prachtige steen van Coba.

Kijk, als ik 'm aanraak, moet ik wel een beetje huilen.

Ik mis ze zo.

Best wel pittig.

Ik ben nog niet klaar hier, dat voel ik. Maar ik vind het wel zwaar.

Ik heb het zo voor elkaar.

Ik heb vis, ik heb hout, ik heb onderdak, ik heb alles.

Maar niet m'n lieve man en kinderen.

VO: De hartvormige steen kreeg Daan van haar dochter Coba...

en herinnert haar aan haar gezin dat ze heeft achtergelaten in Nederland.

Wij zijn heel hecht samen.

Het gezin is ZO belangrijk. Voor mij wel in ieder geval.

Wij slapen met z'n allen in een heel klein kamertje...

waar we met z'n allen slapen, lezen en voorlezen en verhalen vertellen.

Ik denk dat de grootste valkuil is dat ik niet met jullie kan delen...

wat voor gave dingen ik daar meemaak en jullie daarin heel erg ga missen.

Ik WEET dat jullie oké zijn, dus DAT is het niet...

maar het gaat erom, ik kan met jullie niks delen.

Ik denk dat ik daar wel af en toe een beetje op stuk kan gaan.

Ik mis ze gewoon heel erg. Ik mis ze echt.

En ik ben ook blij. Ik heb echt iets om naar huis voor te gaan.

Wat niet zomaar is. Maar dat is er nog niet. Ik wil m'n projectjes afmaken.

Het regent buiten.

Dus wat ga ik doen?

Kleien! VO: Menno is van plan...

om z'n hele schoorsteen dicht te smeren met klei.

De reden dat ik 'm helemaal luchtdicht wil hebben...

is, eh... tweeledig.

Ik heb af en toe als de wind net ongunstig staat...

dan kan de rook weleens naar binnen waaien, en dat is irritant.

En als je 'm vrij luchtdicht hebt...

dan kan je 'm misschien ook wel gebruiken als een rookkast.

Kom op.

Dat ziet er best wel goed uit eigenlijk.

En dan is ie af. Jee!

Project schoorsteen. Joehoeee!

Ik heb er echt, echt serieus lang over gedaan...

om me een beetje op te warmen na het vissen.

Het weer is ook echt compleet omgeslagen.

Ehm, het is aan het waaien vanuit het noorden, het is hartstikke koud.

Het is ook weer aan het regenen.

Ja, het regent nog steeds.

Best wel heftig ook.

En nou is m'n shelter wel, eh...

mooi waterdicht rondom, overal, zelfs geïsoleerd met mos.

Behalve het cirkeltje bovenin.

Waar de rook uit gaat.

Ik heb al gezien dat aan de zijkant van m'n tent al een beetje water...

Het wordt wat vochtig daar.

Dus ik heb m'n spullen verplaatst naar het midden van m'n tent...

zodat het niet nog een keer zo nat wordt...

zoals, eh, ik geloof de derde of vierde nacht.

VO: Dag 21. Het weer is nat en grijs...

en dat drukt zwaar op de zes overgebleven deelnemers.

Onder deze omstandigheden, in complete isolatie...

valt het niet mee om je positieve energie te behouden...

en steeds nieuwe manieren te bedenken om aan voldoende voedsel te komen...

en je onderkomen droog te houden.

De ravage, een deel ervan in ieder geval...

ligt hier allemaal in kleine stukjes op de grond...

en die wil ik aan elkaar knopen.

Dan heb ik misschien vier meter aan net.

VO: Awi heeft alleen nog kapotte restanten van z'n visnet over.

De toestand lijkt hopeloos, maar hij besluit er toch iets van te maken.

En voilà. Ik heb gewoon van alle kapotte stukjes net...

een nieuw netje gemaakt, waar ook nog wel gaten in zitten...

maar beter dan niks. Ha!

Ik heb dit gewoon effe gefikst.

VO: Op Stronghold slaapt Niels ondanks alle regen...

nog steeds onder alleen een zeiltje.

Hij wil geen snelle oplossing...

en is nog steeds bezig de palen voor z'n tipi perfect glad te maken.

Ik denk dat m'n bouwvakkersdecolleté zichtbaar is. Moet ik even iets mee.

Hoewel daar niet veel decolleté van over zal zijn met dit gewicht.

VO: Niels is al tien kilo afgevallen sinds de start van dit avontuur.

Voor het medische team is dit een punt van zorg.

Tijdens de wekelijkse check wordt dit goed in de gaten gehouden.

Dit moet binnen de veilige marge blijven...

anders komt de deelname van Niels in gevaar.

Ook Awi voelt steeds meer de gevolgen van het dagenlang nauwelijks eten.

Oooh...

Dit is hoe het eruitziet.

Drie weken honger.

VO: Met z'n laatste energie heeft Awi de restanten van z'n visnet...

vastgebonden aan een boom.

Z'n plan is om het andere eind nu zo ver mogelijk uit te gooien.

Oké.

Daar gaan we dan.

Nou, dit is 'm.

Het net zit uit, ik denk zeker zo'n drie meter.

Dat was het laatste dat ik hier heb geprobeerd om grote vis te vangen.

Ik zit echt in het rood qua honger. M'n lichaam doet overal pijn...

al een aantal dagen, dus ik, eh, ik moet een grens stellen...

een ultimatum, en dat is of hier morgen een dikke vis in zit of niet.

Dus vanavond een spannend nachtje slapen.

En ik hoop dat er echt wat in zit, want ik wil hier nog niet weg.

Het was echt een verschrikkelijke nacht.

Vandaar dat ik nog in m'n slaapzak lig, want het is echt heel koud.

Eh, het heeft vannacht heel hard geregend, ontzettend hard gewaaid.

Ik heb echt weer gevreesd voor, eh, m'n tent.

Ja... Het is in ieder geval ochtend, en de dag is aangebroken.

En dat is ook meteen het moment dat ik ga voor de exit...

want ik ben er klaar mee. Ik wil weg hier.

Ik wil lekker douchen, eten, want ik heb echt honger.

Ik kon vannacht ook bijna weer niet slapen...

gewoon omdat m'n maag zoveel pijn doet.

Zo, het is gebeurd.

Geen weg meer terug.

Ik ben misselijk van de honger, ik ben gewoon echt moe en koud en, eh...

Ja, ik ben gewoon klaar. Ik vind er niks leuks meer aan.

Ik merk gewoon dat als je laag in je energie zit...

dan heb je gewoon niks meer qua motivatie...

om nog andere dingen te doen dan je primaire levensbehoeften vervullen.

En dan ben je echt aan het overleven, aan het creperen...

in plaats van aan het overleven in de positieve zin van het woord...

dat je echt een bestaan aan het opbouwen bent.

Ik vind het jammer dat ik dat punt niet heb kunnen bereiken.

Dat je echt, eh, ja, dat je echt een soort van leven hier kan ontwikkelen.

Ja, dat is me niet gelukt.

Ik had het zo vaak zo koud...

dat ik heel veel gewoon in m'n tent in m'n slaapzak heb gelegen.

Dan gaan de uren heel langzaam voorbij, dus die laatste week...

heb ik wel echt moeite ook gehad met het alleen-zijn.

Dat is ook wel een van de redenen waarom, ja, ik ook nu zeg van...

na drie weken, het is genoeg geweest.

Nog een week langer zo met mezelf, word ik gek, denk ik.

Ik denk, de optelsom, alles bij elkaar aan het einde...

Je mist gewoon de mensen van wie je houdt.

Ik dacht: dat alleen-zijn lukt mij wel goed.

En ik ben er toch ook wel heel erg achter gekomen...

dat ik ook juist de mensen om me heen heel erg nodig heb...

en heel erg belangrijk vind, en daar heel veel, ja...

positieve energie ook uithaal, enne...

Ik ben niet iemand die alleen wil zijn, daar ben ik wel achter, ja.

VO: Volgende keer in Alone heeft Menno een bijzondere ontmoeting...

Wooo... Daar stapte ik bijna op.

VO: ...en drijven kou en hagel de deelnemers tot het uiterste.

Er komen een paar hagelstenen door het dak. Wooo!

VO: De ontberingen draaien weer uit op een exit.