Original subtitles

(ทาบาตะ)

(ฉันตามหาเธอมาตลอด) (เอ๊ะ...) (ตึกตัก)

(ตึกตัก) (แบบนั้นมัน...) (โปรดติดตามตอนต่อไป)

วิเศษไปเลยนะ

(การ์ตูนสาวน้อย หวานกว่าเบอร์รี) (อากาอิ อิจิโกะ)

(การ์ตูนสาวน้อย หวานกว่าเบอร์รี) ฉันชื่อทาบาตะ ฮานะ

(การ์ตูนสาวน้อย หวานกว่าเบอร์รี) อายุ 15 ปี

ฉันคิดว่าความรักหวานอมเปรี้ยวแบบ การ์ตูนสาวน้อยคงไม่มีวันเกิดขึ้นกับฉัน

นั่นก็เพราะว่าฉัน...

เอาละ ต่อไปเป็นช่วงข่าวบันเทิงครับ

คุณฟุกุฮาระ ฝากด้วยนะครับ

ค่า เช้าวันนี้ ก็มีข่าวบันเทิงเพียบเช่นเคยค่ะ

เริ่มจากเรื่องนี้เลยค่ะ

ถึงฉันจะเป็นแบบนี้

แต่ถ้าบอกว่าไม่เคยใฝ่ฝันถึงชีวิตแบบ นางเอกการ์ตูนสาวน้อยเลยก็เหมือนโกหก

(นักแสดง หวานเบอร์รี ซากิสุกิ ฮารุ ไอดะ มาซากิ) ผลงานยอดนิยมที่มียอดพิมพ์กว่าสามล้านเล่ม

(นักแสดง หวานเบอร์รี ซากิสุกิ ฮารุ ไอดะ มาซากิ) ชื่อย่อ "หวานเบอร์รี" ได้ประกาศทําหนังแล้วค่ะ

ส่วนนักแสดงที่จะรับบทตัวเอกก็คือ นักแสดงวัยรุ่นสาวชื่อดัง...

- คุณซากิสุกิ ฮารุ - แต่พอมีชีวิตมา 15 ปีแล้ว

- และไอดอลกรุ๊ปแห่งยุค คุณไอดะ มาซากิค่ะ - ก็รู้ตัวว่าตัวเองคงหยุดอยู่แค่ตัวประกอบ

ฮานะ

พักนี้ดูไปโรงเรียนเร็วนะ ทําอะไรเหรอ

อื้ม

พอเป็นคณะกรรมการ สร้างทิวทัศน์งามเลยมีเวรเช้าน่ะ

คณะกรรมการสร้างทิวทัศน์งามเหรอ

ลําบากรึเปล่า

ก็เรื่อยๆ

งั้นเหรอ

ชีวิตม.ปลายเป็นไง สนุกไหม

ก็เรื่อยๆ

หาเพื่อนได้รึยัง

อื้ม ก็เรื่อยๆ...

งั้นเหรอๆ

แล้วผู้ชายที่ชอบ...

ก็เรื่อย...

มีด้วยเหรอ

เอ๊ะ

มะ มัน มันยังเร็วเกินไปที่จะมีแฟนนะ

อ้อ ไม่ใช่ๆ

ไม่มีหรอก

ไม่มีคนแบบนั้นหรอกค่ะ

ไม่เป็นไรหรอก

อย่ากังวลไปเลยค่ะ

อาจจะหาไม่ได้ไปตลอดชีวิตเลยก็ได้...

คุณพ่อ ส่งเสียงดังอะไรตั้งแต่เช้าคะ

แม่ ดูเหมือนฮานะ จะมีผู้ชายที่ชอบที่โรงเรียนด้วยละ

ว๊ายตายจริง จริงเหรอฮานะ

เป็นคนแบบไหนเหรอ

ดีใจอะไรน่ะแม่

- ก็มันน่าดีใจออกนี่นา - กินอิ่มแล้วค่ะ

หนูต้องรีบแล้ว

ขอตัวไปโรงเรียนก่อนนะ

รอเดี๋ยวก่อน ฮานะ

จริงๆ แล้วยังมี เรื่องที่ไม่ได้บอกพ่อกับแม่อยู่...

นั่นก็คือ...

เรื่องที่อยู่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่เข้าเรียน

คนรู้จักตั้งแต่ช่วงม.ต้นก็ไม่มีใครเลย

ตอนที่มีคนอุตส่าห์มาคุยด้วย

ก็เกิดอาการกลัวการเข้าสังคม แล้วลนลานจนล้มเหลว

รู้ตัวอีกทีตอนพักก็เข้ามา เล่นเกมมือถือในห้องน้ําทุกวันไปแล้ว...

ใช่

ชีวิตม.ปลายสุดสดใส เหมือนในการ์ตูนสาวน้อยน่ะ

ตรงข้ามกับที่เป็นอยู่อย่างสมบูรณ์เลย

ดีละ ไม่มีใครเลย

ที่จริงก็ไม่จําเป็น ต้องมาถึงโรงเรียนเร็วขนาดนี้หรอก

แต่ฉันไม่อยากทําตัวเด่นในห้อง

แล้วก็ไม่อยากถูกหัวเราะเยาะว่า ยัยขี้เหร่ไม่เหมาะกับดอกไม้สวยๆ ด้วย

พอคิดแบบนั้นเลยทําให้ต้องมาเวลาแบบนี้

แต่ว่า...

ก็ติด "ความรู้สึกว่าเป็นผู้หญิงที่ดี" เวลาจับดอกไม้เข้าแล้วจริงๆ

เอาละ งั้นก็ทิ้งดอกไม้เก่า...

ดอกไม้นี้ยังสวยอยู่เลยแฮะ

เหมือนอิจิโกะจังในหวานเบอร์รีเลย

ว่าไปนั่น

อ้าว ทาบาตะ

(ช่อดอกไม้แด่ยัยขี้เหร่)

(ตอนที่ 1 สาวขี้เหร่กับเรียลจู)

(ตอนที่ 1 สาวขี้เหร่กับเรียลจู) อรุณสวัสดิ์ มาเช้าจัง

คิดว่ามาเป็นคนแรกแล้วซะอีก

ถูกเห็นตอนน่าอายสุดๆ เข้าจนได้

ก็วันนี้มีการบ้านภาษาอังกฤษใช่ไหมล่ะ

เมื่อวานฉันทํางานพิเศษจนลืมซะสนิทเลยน่ะสิ

แถมยังเป็นผู้ชาย ประเภทที่ไม่อยากให้เห็นที่สุดเลยด้วย

เลขที่สาม

อุเอโนะ โยซุเกะคุง

หนุ่มหล่อและเป็นศูนย์กลางของห้อง

เรียกได้ว่าเป็น "เรียลจู" เลย

ทะ ทะ ทะ ทํายังไงดี

การเล่นบ้าบอของเราต้องถูกเอาไปเล่าแน่

ความลับของยัยขี้เหร่ ยิ่งเป็นเป้าหมายในการเล่าต่อด้วย

จริงสิ

ไปขอร้องให้ปิดเป็นความลับกับทุกคนดีกว่า

แน่นอนว่ามีค่าปิดปากด้วย

คือว่า...

มีอะไรเหรอ ทาบาตะ

เปล่า

คือว่า...

ติดของน่ารักไว้ด้วยนี่นา

บนหัว

จะบอกว่า "แกแต่งสวยไปเพื่ออะไร" สินะคะ

ขอโทษที่ได้ใจไปหน่อยค่ะ

เอ๊ะ เรื่องอะไร

เดี๋ยวสิทาบาตะ

ไม่สบายรึเปล่านะ

เอ๊ะ

ไม่เหมือนเมื่อวาน

จบแล้ว...

ทุกสิ่งทุกอย่างมันจบสิ้นแล้ว

เหมือนนางเอกการ์ตูนสาวน้อยตรงไหนกัน

น่าอายแทบตายอยู่แล้ว

แบบนี้กิจกรรมยามเช้าของเรา ต้องเป็นประเด็นในชั้นเรียน

และถูกตั้งชื่อเล่นว่า "ยัยขี้เหร่ประดับดอกไม้" แหงเลยไม่ใช่รึไง

อยากมีสกิลย้อนเวลาได้ชะมัด

หรือสกิลเปลี่ยนความทรงจําคนอื่นก็ได้

เสียงกริ่งเหมือนบอกเวลาประหารเลย

ปวดท้อง

สาธุ ขอให้ยังไม่รู้กันด้วยเถอะ

ฉันทํามาเพียบเลย ถ้าไม่รังเกียจก็กินได้เลยนะ

ขอบคุณมากจ้ะ

ทุกคนด้วยนะ

แย่แล้ว

สุดยอดไปเลยนี่

เนอะ

ทุกอย่างมันสายไปแล้ว...

ทาบาตะ กลับมาแล้วเหรอ

ไหวรึเปล่า

ไม่สบายตรงไหนใช่ไหม

เปล่า ไม่เป็นไรค่ะ

งั้นเหรอ

ตอนนี้ทุกคนกําลัง...

ทาบาตะ

เอ้า

นี่

มัฟฟินที่อุกุอิซุดานิทํา

ตอนนี้ทุกคนกําลังกินกันอยู่น่ะ

แล้วนี่ส่วนของทาบาตะ

ทําอาหารเก่งจัง

เนอะ

อุเอโนะ ไม่เอาแล้วเหรอ

โกทันดะกินเยอะมากจนจะหมดอยู่แล้วนะ

เอ๊ะ จริงเหรอ

เดี๋ยวสิเท็ตสึโอะ ขี้โกงนะ

แบบนี้หรือว่าจะยังไม่มีใครรู้

โล่งอกไปที

แต่ขืนปล่อยไว้แบบนี้ ก็ไม่รู้จะความแตกขึ้นมาเมื่อไหร่

ต้องทําอะไรสักอย่าง เพื่อขอให้ปิดเป็นความลับให้

ดีละ เอาเป็นตอนพักรอบต่อไปก็แล้วกัน

นั่นอะไรน่ะ

ดีไหม อย่างเจ๋งเลย

แย่แล้วไง

ลืมคิดเลยว่าจะเข้าไปคุยด้วยยังไง

นี่ๆ ดูอะไรอยู่เหรอ

อ้อ ชินบาชิบอกว่ามีคลิปน่าสนใจน่ะ

คลิปน่าสนใจเหรอ

จะว่าไปพักนี้ก็แทบจะ ไม่ได้เริ่มเข้าไปคุยกับใครก่อนเลยด้วย

ยังไงก่อนอื่นก็ เล็งตอนที่ไม่มีใครอยู่รอบตัวอุเอโนะคุง

ไม่เคยอยู่ตัวคนเดียวเลย

เยี่ยมมากอุเอโนะ

ไปกันเลย

ก็เคยคิดมาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วว่า รอบตัวอุเอโนะคุงดูสดใสอยู่ตลอดเวลาเลย

ทั้งใจดีทั้งร่าเริงสดใส และเป็นกันเองกับทุกคน...

อย่างกับพระอาทิตย์เลย

เท่จังเลยนะ

เปล่าๆ เมื่อกี้ไม่ใช่ความรู้สึกหวั่นไหวนะ

แค่ความรู้สึกที่จริงใจหรือจะว่าไงดีล่ะ

อีกอย่างคนอย่างเรา ก็คงไม่คู่ควรที่จะไปคุยกับเขาด้วย...

จริงสิ

ถ้าคุยด้วยก็เขียนเป็นจดหมายไปไง

ดีละ

รีบๆ เอาไปใส่ในชั้นเก็บของ ระหว่างที่ไม่มีใครรู้ตัวเลยเถอะ

เอ้า เร็วเข้าสิๆ

แต่ว่า...

ไม่เป็นไรหรอกน่า

เอ้า ตรงนี้แหละของอุเอโนะคุง

อื้ม

หมายความว่าไง

มีคนมาก่อนเหรอ

นี่ เขียนจดหมายรักใส่ชั้นเก็บของ ในสมัยนี้มันเก่าไปรึเปล่า

ไม่เป็นอย่างนั้นหรอกน่า เอ้าเร็วเข้า

อื้ม

หรือว่านั่นจะเป็นจดหมายรัก

สุดยอด

เราเพิ่งเคยเห็นจดหมายรักกับตาครั้งแรกเลย

คนเนื้อหอมนี่มันต่างชั้นจริงๆ แฮะ

แต่จะเอาไงดี

ใส่จดหมายแบบนี้ไปข้างๆ จดหมายรักก็คงเป็นการรบกวนเขาด้วยสิ

กลับมาแล้วละ

เอ๊ะ ทํายังไงดี

เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกัน

อ้าว

ทาบาตะ

ทําอะไรอยู่ในที่แบบนั้นเหรอ

เอ๊ะ เปล่า คือว่า...

อุ อุ อุเอโนะคุงก็ด้วย ทําไมถึง...

อ้อ

ฉันเตะบอลกับพวกห้องสี่มาน่ะ

อ้อ งั้นเหรอคะ

มีสัมพันธ์กับห้องอื่นด้วยเหรอเนี่ย

อื้ม

ห้องพวกเราชนะด้วยละ

แต่ยังไงวันนี้ก็ร้อนมากเลยเนอะ

ถืออะไรอยู่เหรอ

อ้อ เปล่า นี่คือ...

เอ๊ะ

ตอนนี้อาจจะเป็นโอกาสก็ได้

คือว่า อุเอโนะคุง

ว่าไง

คือว่า... นั่นสิคะ

โยซุเกะ ไม่กลับห้องเหรอ

เท็ตสึโอะ

ตอนนี้ฉันกําลังคุยกับทาบาตะอยู่

นายกลับไปก่อนก็ได้

งั้นเหรอ

โทษทีนะทาบาตะ

แล้ว...

มะ มะ ไม่มีอะไรทั้งนั้นค่ะ

ขอโทษที่รบกวนด้วยนะคะ

ไม่ต้องสนใจฉันหรอกค่ะ ขอตัว

อ้าว

มีเรื่องอะไรกันนะ

นี่โยซุเกะ

เมื่อกี้ใครเหรอ

ก็ทาบาตะที่อยู่ห้องเดียวกันไง

มีคนแบบนั้นด้วยเหรอ

มีสิ

ยืนขึ้น

เคารพ

สุดท้ายก็จบลงโดยทําอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง

วันนี้คงทํามากกว่านี้ไม่ได้แล้วด้วย

ไปทําเวรก็แล้วกัน

สุดท้ายแล้วมันก็ยากเกินไป สําหรับคนขี้เหร่อย่างเราอยู่ดีละนะ...

- ทาบาตะ - ขากลับแวะไปไหวศาลเจ้าหน่อยดีไหมนะ

ทาบาตะ

โล่งอกไปที

เห็นรีบออกจากห้องเลยคิดว่ากลับไปแล้วน่ะ

ทําไม...

ยังคุยไม่จบเลยนี่นา

ตอนพักกลางวันเท็ตสึโอะเข้ามาก่อนไง

แค่เพียง...

เพื่อเรื่องแค่นั้น...

เอ่อ...

คือว่า...

ช่วยเก็บเรื่องที่เห็นเมื่อเช้า เป็นความลับไม่บอกทุกคนได้ไหมคะ

ทั้งเรื่องแจกันดอกไม้

แล้วก็ดอกไม้...

อย่างที่คิดเลย ทาบาตะเป็นคนทําดอกไม้ในห้องใช่ไหม

ค่ะ

กิจกรรมของคณะกรรมการสร้างทิวทัศน์งาม...

ฉันน่ะ

ที่ห้องเรียนไม่เคยมีดอกไม้เลยจนจบม.ต้น

ก็เลยประทับใจมากเลยละ

ทําตั้งแต่เช้าขนาดนั้นมาตลอดเลยเหรอ

ค่ะ

ยอดเลยนะ

เปล่า ไม่หรอก

งั้นเหรอ

ฉันสงสัยมาตลอดเลยละ

ว่าใครเป็นคนทํามัน

ทาบาตะนี่เอง

บะ แบบนั้นมัน...

แปลว่าฉันทําให้เขาผิดหวัง จากที่คาดเอาไว้รึเปล่า

ขอโทษมากจริงๆ ค่ะ

เอ๊ะ เรื่องอะไร

เอาเป็นว่า...

แค่เก็บเรื่องที่ทาบาตะเปลี่ยน ดอกไม้ในแจกันเป็นความลับก็พอใช่ไหม

ค่ะ

รบกวนด้วยนะคะ

ทาบาตะนี่ขี้อายจังเลยนะ

ขี้อายเหรอ

แย่แล้ว

ถึงเวลาทํางานพิเศษแล้ว

โทษที

ฉันไปก่อนนะ

ค่ะ เหนื่อยหน่อยนะคะ

ถึงไม่ต้องมาขอร้อง

ฉันก็คงไม่บอกใครอยู่แล้วละ

ทาบาตะ

ความลับของเราสองคนนะ

แบบนั้นมัน...

บทพูดที่ทําให้อยากเข้าใจผิดโดยไม่ทันคิด เหมือนกับในการ์ตูนสาวน้อยเลย...

ใจเย็นสิตัวฉัน

เมื่อกี้มันก็เหมือนกับ "ฉันจับจุดอ่อนของเธอได้แล้ว" แค่นั้นละ

ถึงไม่ต้องมาขอร้อง

ฉันก็คงไม่บอกใครอยู่แล้วละ

ทาบาตะ

ความลับของเราสองคนนะ

แบบนั้นมัน...

หมายความว่า ฉันจับจุดอ่อนของบาบาตะได้แล้วไงล่ะ

ยัยขี้เหร่คาดหวังอะไรงั้นเหรอ

ขะ ขอโทษด้วยค่ะ

ฝัน...

(ภาพสาวขี้เหร่ที่มาเล่นเกมมือถือในห้องน้ํา หลังเสร็จงานคณะกรรมการสร้างทิวทัศน์งาม)

(ฉันไม่อยากทิ้งเธอไว้คนเดียวไงล่ะ) (ช่างฉันเถอะ หมายความว่าไง ชอบฉันเหรอ)

สะสมระดับความชอบไว้เยอะแล้วด้วย

เริ่มเข้าประเด็นเลยดีไหมนะ

(ไม่บอกหรอก)

โลกแห่งความจริงน่าจะมีการเลือกบทสนทนา และพารามิเตอร์ระดับความชื่นชอบบ้างนะ

คงใช้ชีวิตได้ง่ายขึ้น...

ไม่ได้การแล้ว

แล้วก็มีของแบบนี้โผล่มาจากทะเลเลย

เข้าใจไหม

อรุณสวัสดิ์ทาบาตะ

อรุณสวัสดิ์...

เป็นอะไรไหม

คุณอุกุอิซุดานิ

อรุณสวัสดิ์คุณทาบาตะ

อะ อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ขอบคุณมากนะคะ

ทั้งสองคนไม่บาดเจ็บใช่ไหม

นี่

อุเอโนะคุงทําให้คุณทาบาตะตกใจเหรอ

เอ่อ เปล่า...

ขอโทษ

งั้นถ้าให้เทียบคําตอบ วิชาภาษาอังกฤษก็จะยกโทษให้

เอ๊ะ

แต่ฉันไม่เก่งภาษาอังกฤษนะ

ไม่เป็นไร

โจทย์การแปลภาษาอังกฤษครั้งนี้ยากมาก

เลยอยากลองดูคําตอบของคนอื่นบ้างน่ะ

จริงด้วยนะ

บทสนทนารับส่งกันได้ลื่นไหลสุดๆ...

จริงสิ

ทาบาตะถนัดภาษาอังกฤษรึเปล่า

เอ๊ะ

ถ้าไม่รังเกียจ คุณทาบาตะก็มาเทียบคําตอบด้วยกันไหม

(ได้ ไม่ ทําไมต้องฉันล่ะ)

คือ... แต่ว่า...

ขอฉันร่วมวงด้วยคนสิ

วันนี้วันประชุมคณะกรรมการนะ

คนที่เป็นคณะกรรมการ ก็อย่าลืมไปเข้าประชุมกันด้วยล่ะ

- ค่า - ครับ

ขี้เกียจ

เอ้าๆ

แยกย้ายได้

นี่ๆ

ถ้าจําไม่ผิดเธอเป็น คณะกรรมการสร้างทิวทัศน์งามใช่ไหม

ค่ะ ใช่แล้ว

มีอะไรเหรอโยซุเกะ

เปล่าไม่มีอะไร

ฉันเป็นคณะกรรมการ สร้างทิวทัศน์งามของห้องสี่

แต่พอดีมีธุระนิดหน่อยน่ะ...

คือขอโทษด้วยนะ

แต่ขอฝากส่วนของฉันด้วยได้ไหม

ไม่มีปัญหาค่ะ

จริงเหรอ

ว้าว ขอบใจนะ

เอาเถอะ

ทํางานคนเดียวคงดีกว่า ทําแบบอึดอัดกับคนที่แทบไม่เคยเห็นหน้าละนะ

(คณะกรรมการสร้างทิวทัศน์งาม)

(คณะกรรมการสร้างทิวทัศน์งาม) วันนี้จะดูแลแปลงดอกไม้ในโรงเรียนค่ะ

รบกวนทํางานร่วมกัน สองห้องต่อหนึ่งกลุ่มนะคะ

เอ๊ะ

ไม่คิดเลยว่าในวันแบบนี้...

อ้าว เด็กห้องสี่ล่ะ

ดูเหมือนจะมีธุระด่วนน่ะค่ะ

เอ๊ะ

ทํายังไงดีล่ะ ไปรวมกับใคร...

ไม่ค่ะ ไม่เป็นไรเลย

ทําคนเดียวก็ได้

แต่งานค่อนข้างเยอะเลยนะ

เหมือนจะพูดไว้ว่า อาจจะมาช้าหน่อยก็ได้น่ะค่ะ...

งั้นก็พยายามเข้าแต่อย่าฝืนมากนะ

ค่ะ

(โรงเรียนมัธยมต้นมินามิ3-B จุน: วันนี้ทุกคนว่างไหม นานๆ ทีสมาชิกม.ต้นไปเที่ยวกันไหม อาร์ยูโอเค้)

อ้าว วันนี้เธอไม่มีประชุมเหรอ คณะกรรมการสร้างทิวทัศน์งาม

คณะกรรมการสร้างทิวทัศน์งาม

วันนี้ดูเหมือนจะต้องดูแลแปลงดอกไม้น่ะสิ

ขี้เกียจสุดๆ ก็เลย โยนไปให้เด็กห้องสามทําแล้วละ

จริงเหรอ

แล้วเธอไม่โกรธเอาเหรอ

ไม่เป็นไร

เป็นเด็กใส่แว่นที่ดูเรียบร้อยด้วยน่ะ

(โทษที ฉันไปสายหน่อยนะ) (จุน: เอาจริงดิ รีบๆ มาเร็วเข้า)

จัดการดินเรียบร้อย

ใช้เวลาเยอะพอสมควรเลย

รีบๆ เอาลงปลูกดีกว่า

นี่คือซัลเวียเหรอ

ตอนเด็กๆ เคยดูดน้ําหวานจากมันด้วย

อุ อุเอโนะคุง

มะ มะ มีอะไรเหรอคะ

ฉันช่วยนะ

เอาต้นกล้าพวกนี้ปลูกลงแปลงใช่ไหม

เอ๊ะ

แบบนั้นไม่ดีหรอกค่ะ

นี่ไง เดี๋ยวเปื้อนเอา

มีไส้เดือนด้วยนะคะ

สบายมาก

คือ... เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ

การผลักงานให้ใครสักคนทําคนเดียวน่ะ

ฉันเกลียดมากเลย

เอ๊ะ

หรือว่าอุเอโนะคุงจะคิดว่า เราถูกกลั่นแกล้งเพราะทํางานคนเดียวรึเปล่า

มะ ไม่เป็นไรเลยค่ะ อุเอโนะคุง

ฉันไม่ได้ถูกบังคับให้ทํางานคนเดียวหรอกค่ะ

ดูเหมือนเด็กที่ต้องทําด้วยกันจะมีธุระด่วน

เพราะงั้นฉันก็เลย...

งั้นเหรอ

แต่ยังไงก็อย่าพยายามมากไปนะ

เวลาลําบากก็มาพึ่งฉันได้เลยนะ

ไม่เป็นไรค่ะ

ไม่ไหวหรอกค่ะ เด็กผู้หญิงคนอื่นจะไม่พอใจเอา

ระยะห่างของต้นกล้าประมาณนี้ได้ไหม

ค่ะ ได้เลยค่ะ

รับทราบ

อุเอโนะคุงตัวหอมมากเลย

อะไรกันเนี่ย หล่อแม้กระทั่งกลิ่นเลย...

นี่ ทาบาตะ

ดอกไม้นี้คืออะไร...

ทาบาตะ

ซัลเวียค่ะ

เอ๊ะ อะไรนะ

ไม่ได้ยิน

แล้วทําไมถึงไปทําห่างขนาดนั้นล่ะ

ดีจังที่เสร็จตอนที่ยังสว่างอยู่

ขอบคุณนะ

ขอบคุณมากค่ะ

เอาแต่ทําเรื่องน่าอายไม่หยุดเลย...

เมื่อกี้...

ได้ยิน...

เหนื่อยด้วย หิวเลยเนอะ

จริงด้วยสินะคะ

จริงสิทาบาตะ

ค่ะ

ทํายังไงดี

ตามมาด้วยแบบเลยตามเลย

แต่ดันมาซื้อของกินด้วยกันที่ ร้านสะดวกซื้อระหว่างทางกลับบ้านแบบนี้...

ถ้าคนรู้จักมาเห็นเข้าจะทํายังไง

ดูลังเลแบบจริงจังสุดๆ

คงจะหิวน่าดูเลยนะ

- ฉันเอาของกินอุ่นๆ ดีกว่า - อีกอย่างมาอยู่กับคนอย่างเราไป

ก็ไม่มีผลดีอะไรกับอุเอโนะคุงเลยด้วย...

จริงด้วย

เราคือกระเป๋าสตางค์สินะ

ฉันเลี้ยงเองค่ะ

ไม่เป็นไรหรอก

ขอบคุณมากค่ะ

งั้นฉันไปรอข้างนอกนะ

ขอโทษค่ะ จะรีบไปเดี๋ยวนี้

เอาแต่ให้เขาช่วยไม่พอยังให้เขาต้องรออีก

จะรบกวนเขาไปอีกกี่รอบกัน...

อุเอโนะคุง

ยินดีต้อนรับ

ขอโทษที่ให้รอนานค่ะ

เอ่อ คือว่านี่...

ขอบคุณสําหรับวันนี้

- คือ... - เอ่อ...

ไม่ต้องทําแบบนั้นหรอกน่า

แต่เพราะอุเอโนะคุงมา

และช่วยฉันไว้มากจริงๆ

งั้นจะขอรับไว้ก็แล้วกันนะ

หมดนี่เลยเหรอ

ฉันไม่รู้ว่าอุเอโนะคุงชอบอะไร...

ฉันขอบคุณความรู้สึกของทาบาตะมากเลยนะ

แต่ให้รับขนาดนี้มันก็...

งั้นเอาแบบนี้นะ

มันไม่พอสําหรับที่ฉันได้รับมาหรอกนะ

แต่ฉันให้อันนี้

แต่ว่า...

ฉันอยากกินขนมปังที่ได้รับจากทาบาตะด้วย

นะ

ค่ะ

ขอรับไว้นะคะ

ฉันชอบกินไก่ทอดคาราอาเกะมาก

แต่ฉันไม่รู้ว่า จะสั่งตรงที่คิดเงินจังหวะไหนดี...

จังหวะเหรอ

อร่อย...

งั้นคราวหน้าฉันจะสั่ง ไก่ทอดคาราอาเกะสําหรับสองคนนะ

ไก่ทอดติดคอ...

ดื่มน้ําไหม

ทําไมกันนะ

อุเอโนะคุงเข้ามา ใกล้เราอย่างเป็นธรรมชาติเลย...

หรือว่าเราจะ...

เป็นอะไรไหม

ขอเดินในระยะห่างที่ดูเหมือนเพื่อนกัน...

ได้รึเปล่านะ