Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[ قلمرو ]
[ ارائهای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] FRANCOFILMS@
ترجمه و زیرنویس: علی کلان
-بیا اینجا!
-یالا... آروم باش.
آروم...
صحبت به زبان کورسی
یالا.
اینم از این...
اوکی... آروم. اینم از این.
عالیه.
-خدایا، ما رو برکت بده. (به زبان کورسی)
این غذا رو برکت بده، و اونایی که این غذا رو درست کردن.
همینطور روحهای گرسنه ما رو هم سیر کن.
و به همه برادرهامون طعامی عطا فرما.
آمین.
-آفرین، پسرم.
یالا، عزیزم، بخور.
-یالا! -بریم! بازم!
-دوباره، دوباره، دوباره!
یالا...
یالا دیگه!
یالا، برو!
-بسه دیگه...
-ولی دیروز که بهم گفتی آره.
-گرممه.
لعنتی، ریدی بهم!
-برو کنار! -اوه، دیگه شورشو درآوردی.
-بیا، نگاه کن.
لهت میکنم. خب؟ -چرا فشار میدی؟
-کوچیکن، ولی خوشگلن.
-بچهها، بسه دیگه بازی.
-دیشب تو رو با یه نفر دیدم.
-چه حرفا! -کی؟
-خوب ندیدم.
تاریک بود. یالا، بگو!
-بیا، دو تا دیگه. -مزخرفاتی!
-در هر صورت، میفهمیم.
اوه، این یکی!
-یه کم بس کن!
-نگاه کن! اوه!
-میرم کیک بیارم، خاله.
امروز بعدازظهر کار میکنی؟
-آره، تا ساعت 3. همدیگه رو تو ساحل ببینیم؟
-همین؟
-یالا، بیا! -صبر کن، صبر کن...
-یالا، بیا، بریم اون عقب.
-رومن!
لزیا، میای باهام گوجهها رو ببریم خونه جو؟
-الان نه. گرمه. بعداً میریم.
-نه، اتفاقاً، تو ماشین خراب میشن.
یالا، دو دقیقه بیشتر طول نمیکشه.
-وایسید!
-به سمت ساحل!
-چرا هیچی بهم نمیگن؟
-عزیزم، نمیتونم...
-چرا نظر منو نمیپرسن؟
-نظر یه بچه رو نمیپرسن.
همین الانشم به اندازه کافی پیچیدهس.
یالا، برو بیرون!
مادربزرگت خوبه؟ -اونم خوبه.
تو بازم قد کشیدی.
-چی توش ریختی؟
-هر چی که لازمه.
نگران نباش. بیا اینجا.
همدیگه رو میبینیم
چند روز دیگه، باشه؟
خیلی خب.
-یادته چطور باید موتور سوار شی؟
-تو، آروم برو.
-خب...
کوچولوی من...
-چقدر اینجا میمونم؟
-نمیدونم. چند روز.
-از کی تو این خونهاید؟
-چند روزه.
نظرت چیه فردا صبح دوتایی بریم ماهیگیری؟
-اگه بخوای.
-ساعت 6 بیدارت میکنم.
ساعت 6 خوبه؟
-میتونم با تلفن به کسی زنگ بزنم؟
-نه، عزیزم.
خودت میدونی.
این موقع شب میخوای به کی زنگ بزنی؟
بریم بخوابیم؟
ها؟
شب بخیر.
-این کیه اومده اینجا؟
-پدرخوانده!
-آه... خوبی؟
امم...
خوبی عزیزم؟ نمیدونستم اینجایی.
-دیگه بزرگ نشو!
-نگام کن. وای...
چقدر خوشگلی. باورنکردنیه. منو یاد مادر بینوات میندازی.
وقتی به ژان بگم دیدمت، حسودیش میشه.
-حالش چطوره؟
-خوبه. با سلیا تو دهاته، آخر هفته میان.
میدونی چیه؟ یه روز میریم دریا.
همه با هم...
مثل پارسال. نظرت چیه؟
خودشونن.
آره، الو؟
-بابا کجاست؟
قرار بود بریم ماهیگیری.
-رفته بیرون. زود میاد.
-چی شده؟
-میخوای بری دخانیاتی برام سیگار بگیری؟
اونجا، وقتی میری بیرون، سمت راست.
ده دقیقه دیگه میبینیش.
بیا.
برام بگیر
سه باکس فیلیپ موریس. با بقیهش هر چی خواستی بردار.
الو؟
سلام، میخواستم با فابین صحبت کنم، لطفاً.
آه، سر کاره. براش پیغام بذارم؟
نه، دوباره زنگ میزنم، ممنون.
انفجار یه ماشین بمبگذاری شده که نزدیک بود جون
فیلیپ پادووانی، نماینده سوسیالیست، رو بگیره،
حمایتهای زیادی از طرف سیاسیون جزیره
از صبح امروز اعلام شده.
این کار خشونتآمیز و وحشیانه به اتفاق آرا محکوم شده.
تصاویر از دایان پائولی و ژروم ماتئی.
-ممنون.
انفجار ماشین بمبگذاری شده که 4 نفر زخمی داشت
که یکیشون حالش وخیمه، کمی قبل از ساعت ده شب اتفاق افتاد
در مرکز آژاکسیو.
هدف این حمله فیلیپ پادووانی بود.
رئیس سوسیالیست منطقه کورس
و مشاورش به طرز معجزهآسایی سالم موندن.
اونها داشتن به سمت ماشین اداریشون میرفتند که...
-دو قدم دیگه، کارت تموم بود.
ماشین منفجر شد...
-و اونم باهاش.
امروز صبح توسط دادستانی پروندهای برای اقدام به قتل باز شد.
-اطلاعات بیشتر...
پاشو، عزیزم...
یالا، سرتو بالا بگیر، بدنت دنبالش میاد.
از چی میترسی؟
اینکه موجود کوچیکه، قرار نیست بزرگه رو بخوره.
-من موجودات بزرگتر رو ترجیح میدم.
این قایق مال کیه؟
خوبه، میتونی بندازی.
سُربت رو یکدفعه ول نکن، سنگ زیاده.
خب، یه کم بگو ببینم،
مدرسه آخر سال چطور بود؟
-خوب بود.
-خاله گفت نمراتت خوب بوده.
-سوم شدم.
-آه، خوبه.
درسای مورد علاقهت چیه؟
-همون همیشگی.
تاریخ-جغرافیا، فرانسه، ورزش.
و علوم؟
-زیاد دوست ندارم.
-منم ازش خوشم نمیاومد.
سُربتو یه کم بالا بیار. -بالاست.
و تو، این چند ماه کجا بودی؟
-زیاد جابجا شدم.
-کجا؟
هیچ وقت نمیگی کجا.
-اوه، لِزیا، حواست به سُربت باشه.
-بقیهها،
کل هفته میمونن؟
-احتمالاً، آره.
-به خاطر انفجار ماشین دوستت؟
-آه! آه...
-نوک زد؟
اون روز، به تو فکر کردم.
یه توریست با یه کاسه بزرگ ماهی گرفت.
-یه کاسه بزرگ؟
-یه پارچه گذاشت رو یه کاسه بزرگ،
یه تیوپ دورش گذاشت که نگهش داره،
وسطش یه سوراخ کرد که ماهیها
بتونن برن توش،
آرد ریخت روش.
دو دقیقه بعد، یه ماهی سار و دو تا ماهی کفال بود.
-با یه کاسه بزرگ و آرد کنار ساحل؟
وای وای!
-چیه، باورم نمیکنی؟
بابا، خودم دیدم!
-نمیگم دروغ میگی.
توریستها سرت کلاه گذاشتن، همین.
یکی از دوستاش زیر آب کاسه رو پر کرده بود،
تو ندیدیش.
مهم نیست.
-ده بار این کارو کردن.
اون یارو ده بار ماهیها رو برگردوند؟
-همون ماهیها رو برگردوند.
این سومین باره که بهت میگم نختو بکش بالا.
سُربت رفته تو صخرهها.
بهت گفتم یا نه؟
یالا، بده.
-چی کار میکنی؟
-پاره میکنم.
مهم نیست، فقط یه سُربه.
سه باره که بهت میگم نختو بکش بالا،
به جای اینکه چرت و پرت کاسهای بهم بگی.
وقتی باهات حرف میزنم، گوش کن.
یکی دیگه بردار.
-کجا میری؟
-برم یه نفر رو ببینم.
-همه میرن؟ -آره.
-من چی؟
مراقب خونه باش.
زیاد طول نمیکشه. دو، سه ساعت دیگه اینجاییم. ها؟
الو؟
سلام، با فابین کار داشتم.
الان گوشی رو میدم بهش. فابین!
فابین؟
آه، ببخشید، فکر کردم اینجاست.
حتماً رفته. میخواید...
-الو؟ -خاله؟
لزیا؟ چی شده؟
-هیچی، زنگ زدم ببینم چطورید.
از کجا زنگ میزنی؟
-از یه باجه تلفن.
همه چی خوبه؟
-خوبه.
توماس، بسه دیگه این کارا! بیا بیرون از اونجا و برو لباس بپوش!
-چی کار میکنه؟
-لخت تو سالنه و ماری-میشل داره میاد
پنج دقیقه دیگه. باید برم. دیوونم میکنه.
چیز خاصی نیست؟
الو؟
-خاله، نمیخوای بیای دنبالم؟ -لزیا...
-میخوام برگردم خونه... -بس کن!
همین الان بس کن. نمیتونم بیام دنبالت.
حتی اگه میتونستم هم این کارو نمیکردم.
مهمه که اونجا باشی.
زیاد اونجا نمیمونی، پس لذت ببر
قبل از اینکه برگردی دهکده.
-ولی من لذت نمیبرم! -لزیا...
میدونی چقدر زحمت کشیدیم تا این ممکن بشه؟
و تو داری ناز میکنی؟
تلاش کن. همه چی خوب پیش میره.
[ یک هدف میتواند پوششی برای هدفی دیگر باشد
این چیزیه که بعضی از منابع تحقیق مطرح میکنند
وقتی از نزدیکی بینِ...
رئیس سوسیالیست فیلیپ پادووانی و دوست همیشگیش، رئیس مرموز قبیله
پیر-پل ساولی اشاره میکنن.
که از مارس 1991 تحت تعقیب مقامات بوده،
این دومی به گفته آنان ممکنه هدف اصلی این حمله باشه،
که هدفش تضعیف نفوذش تو محیط جزیرهس.
در زمانی که بعضی از مناطق هنوز مورد طمع هستند،
چنین اتفاقی میتونه شروع یه فصل جدید و خونین تو جزیره باشه ].
-اینجا چی کار میکنی، عزیزم؟
برگرد تو تختت.
-دخترتون 20 سالشه
چقدر زمان زود میگذره
-خانم، انگار همین دیروز بود
اینقدر کوچیک بود
-و اولین رنجهاش
-اولین چین و چروکهای شماست
-خانم
-و اولین نگرانیهاتون
-همه میگفتند چه خوشگله
-اما حالا زیبا شده
رای مردی تقریباً همسن و سال خودش
پسری که شبیه...
به همان کسی که شما
-خانم
-براش زیبا شده بودید
-عجیبه، تازه ساعت 9 صبحه،
هوا اینقدر گرمه.
-قهوه میخوای، پدرخوانده؟
آره.
اوم...
با ژان و سلیا صحبت کردم.
فردا میان ده.
-میان اینجا؟
-نه، اینجا نه.
ولی آخر هفته، یه روز میریم قایقسواری
- جدی. - ها؟
من وسایل پیکنیک رو آماده میکنم، اسکیها رو برمیدارم، همینطور تیوب رو،
همه با سرعت میریم و آخرین نفری که افتاد برنده شده.
مطمئنم تو اول میفتی!
- همینه! میبینیم.
- مال منه؟ - برات میارمش.
ممنون، عزیزم.
خیلی ممنون.
بیا، شماره پلاکها.
از هر کدوم یه دست درست کن.
میخوای من زنگ بزنم؟
- خوبه، خودم انجامش میدم. - و این؟
رزومه خواهرزادهشه.
با میشل صحبت کن که براش یه جا پیدا کنه.
خب؟
هیچی؟
- به گفته پلیس، هیچی تو شنودها نیست.
کسی تکون نمیخوره، خیلی آرومه.
- بهش اعتماد داری؟ - من به هیچ کس اعتماد ندارم.
خونه مارچینی و بورسیها؟
- بورسیها کار خودشونو میکنن، خوبم پیش میره.
کسی اذیتشون نمیکنه.
مارچینی هم همینطور.
بندر تجاری رو گرفته، گذرگاهها رو،
هیچ وقت اینقدر پولدار نشده بود.
خیلی سرش گرم شمردن پولاشه که بخواد جنگ راه بندازه.
و ملیگراها؟
نه.
اونا خودشون به اندازه کافی کار دارن.
و اگه اونا بودن،
ماشین تو لحظه مناسب منفجر میشد.
و پادو مرده بود.
این عادی نیست.
چی؟
این ماجرای ماشین بمبگذاری شده.
آدم باید خیلی بیکار باشه که خودشو درگیر همچین سازمانی کنه.
پادو یه هدف آسونه.
اگه میخوای بکشیش، یه گلوله تو سرش خالی میکنی.
کی همچین امکاناتی داره؟
از نظر لجستیکی.
مارچینی و بورسی میتونستن.
پس پیر-پل حق داره،
چرا یه ماشین بمبگذاری شده؟
- من چه بدونم؟ برای گمراه کردن.
این یعنی اونا عوض شدن،
باهوش شدن.
نه...
ما عوض نمیشیم.
این ماشین...
شروع یه چیزیه، یه نقطه عطفه.
شماها برید بار.
اوضاع شهر رو بسنجید. یه کم بچرخید.
اطلاعات بگیرید و خودتون رو نشون بدید.
برید.
کجا بودی، دخترم؟
یه کم تو ساحل موندم.
آب خوب بود، باید میرفتی.
حق با توئه.
امشب چی بخوریم؟
- پیتزا بخوریم؟ - اگه میخوای.
ماهیهای دیروز هستن.
آه، راسته.
میتونیم سوپ درست کنیم، اگه دوست داری.
بلدی درست کنی؟
خب؟
- خوبه. - آه!
خب؟
یک دقیقه . چهل و دو.
صبر کن، نگاه کنم
- همین الان. - حداقل 20 ثانیه بیشتر.
- هی، آروم باش، ژاک مایول.
12 ثانیه بیشتر. همینشم خوبه.
- یالا، حالا نوبت توئه. - نه.
- یالا، برو!
- نه، دوست ندارم. - یالا!
سانتو!
- من بدم، تو منو بردی. من سی ثانیه هم دوام نمیارم.
- چه حرفا. ساعت رو بده من.
من کرونومتر رو میگیرم.
هی! میخواستی منو بندازی تو آب؟
- چی میگی! - چرا میخواستی!
- یالا، برو! - بس کن!
- ساعت رو نمیخوای؟ - یالا! من ساعت رو میخوام.
سانتو!
- ...روش عملیاتی بیسابقه با خشونتی کمنظیر
که امروز صبح در آپیتو رخ داد.
در کمینگاه در جاده لیستیانکون،
یک خودرو توسط یک خودروی شاسی بلند .مورد اصابت قرار گرفت
قبل از اینکه از فاصله نزدیک با شلیکهای متعدد ساچمهای سوراخ سوراخ شود.
قربانی رستوراندار جوزف بنتی است،
نزدیک به پیر-پل ساولی.
در اوایل هفته، یکی دیگر از نزدیکان رئیس قبیله
هدف حمله با ماشین بمبگذاری شده قرار گرفته بود،
رئیس سوسیالیست منطقه فیلیپ پادووانی.
این سومین قتله...
ولی چطور ممکنه؟
اون داشت میومد اینجا.
یکی مسیرشو میدونست.
-لعنتی...
باید بفهمیم.
باید بفهمیم.
ما میریم.
من بودم که زنگ زدم.
متاسفم، بابا.
تو هرگز نباید زنگ میزدی.
ولی تو هیچ ربطی به مرگ پدرخوانده نداری.
باشه؟
تو اگه به کل کورس هم زنگ میزدی، هیچی عوض نمیشد.
واضحه؟
بیا.
چرا کشتنش؟
نمیدونم، عزیزم.
گوش کن.
این سرنوشته که به ما ضربه میزنه. باید قوی بمونیم.
اون همین رو میخواست. ها؟
من دوباره میرم تا بفهمم چی شده.
تو برمیگردی خونه خاله، زندگیتو از سر میگیری...
- نه! - گوش کن!
نمیخوام!
- به حرفم گوش کن. - میخوام پیش تو بمونم!
نمیتونی، عزیزم.
باید مطمئن باشم که پیش خاله تو دِه جات امنه.
جور دیگهای نمیشه.
میفهمی؟
زود همدیگه رو میبینیم.
بهت قول میدم.
نمیریم ده؟
اول میریم سردخونه.
تسلیت میگم، ژان.
دیدیش؟
نه، نتونستم.
اینجوری بهتره.
-آره.
من برمیگردم...
میرم همه این کارا رو انجام بدم.
و مادرشوهرمو بیارم.
قوی باش.
- دو دقیقه منتظرمون میمونید؟ - کجا میرید؟
الان میایم.
خیلی وقته که اون ون سفید ما رو دنبال میکنه؟
از کمربندی تا اینجا.
- اینجا پارک کن.
شماها دارید سر کی رو شیره میمالید؟
- پیر-پل... - من حرف میزنم!
دارم حرف میزنم
داری لاتبازی درمیاری و یه بچه سرت کلاه میذاره؟
باید اونو ببری خونه خواهرم برداشتیش آوردیش اینجا.
مگه بیکاریم که برای تخمی کار کردن تو بریم و برگردیم؟
ریسک کنیم و خودمونو تو جادهها نشون بدیم؟
مگه به اندازه کافی خطرناک نیستن؟
- همونطور که میخواستی... - تو خفه شو!
نمیخوام صداتو بشنوم، بسه!
شماها یه مشت بیعرضه لعنتی هستید.
فردا، با سانتو برمیگردی.
- من پیش تو میمونم. مزاحمت نمیشم.
- بهت قول میدم. - چی فکر میکنی؟
به دردی میخوری؟ میتونی کمکم کنی؟
- من تیراندازی بلدم! - بس کن!
الان، تو یه مشکلی.
اگه میخوای کاری کنی، به حرفم گوش کن.
کاری که میگم رو بکن و برگرد ده.
لعنتی! لعنتی!
لزیا؟
اوه، ببخشید.
الان میام!
ببخشید. فکر کردم خوابی.
مهم نیست.
باید بریم. آمادهای؟
بابا کجاست؟
اون قبلاً رفته.
خب، امروز نمیتونیم برگردونیمت.
همه جا پر از پلیسه. اونا خونه خاله هستن.
خونه خاله چی کار میکنن؟
دارن میگردن.
ولی چیزی برای پیدا کردن نیست.
یالا، وسایلتو آماده کن.
کجا میریم؟
بریم خرید.
استه!
پیداش کردم!
صبر کن.
تو، اینو بذار اینجا!
برو حموم کن، برو.
ما بقیهشو انجام میدیم.
اینجوری خوبه.
جوونتر به نظر میای.
خوشت میاد؟
آره.
یالا، بیا.
کجا؟
- تو لا وولپایا، دو کیلومتری جایی که جوزف کشته شد.
کی این ماشین رو دیده؟
- چند تا از نیروهای DST که تو بار روبهرو قهوه میخوردن. [اداره نظارت بر قلمرو] :(DST)
وقتی رسیدن،
یه ماشین راه رو قطع کرد تا تو فضای سبز جلو پارک کنه
و یکیشون پلاک رو حفظ کرد.
ماشین حدود یک ساعت...
و حدود ساعت ده، حرکت کرد.
موقع قتل؟
چند دقیقه قبلش.
اون یارو باید منتظر میمونده تا جوزف رد بشه،
سیگنال داده و رفته.
پلیس پلاک رو تو سیستم چک کرده.
به یه پژو 306 اجارهای خورده.
به اسم " شارل سرا ".
شارل سرا؟
داماد مارچینی؟
سرا چی کار میکنه؟
مگه مکانیک نیست؟
گاهی اوقات کمک میکنه.
این روشهای مارچینی نیست.
نه.
برای همینه که اگه اون باشه...
تنها نیست.
مارچینی رو باور نمیکنم.
- و من، میخوام اطلاعات رو داشته باشم و شکها رو برطرف کنم.
پیشبینیهای هر کس، برام مهم نیست.
سرا رو یه کم میشناسی؟
هر روز صبح، تو اِدِن قهوه میخوره.
فردا، تو میری اونجا و منتظرش میمونی. خیلی زود واکنشش رو میبینی.
و اگه حس خوبی نداشتم؟
هیچ کاری نمیکنی.
خودتو به خریت میزنی.
میذاری حرف بزنه، قهوهتو میخوری و میری.
اگه اون تو ماشین بوده، حسابی حالش گرفته میشه.
اون...
مارچینی...
بقیهاشون.
لزیا؟
بیا یه کم ببین.
چیزی که اینجا گفته میشه و میبینی،
به هیچ کس نمیگی.
هرگز.
نه به خاله، نه به دوستات،
نه به عشقت، نه فردا، نه ده سال دیگه.
هرگز.
به هیچ کس.
بهت اعتماد کنم؟
وقتی بهت میگم برو یه دوری بزن،
میری یه دوری میزنی.
فهمیدی؟
من برم یه دوری بزنم؟
- بشین.
- ساعت چنده؟ - 11:17.
زوده، نه؟
پیش میاد، گرازها هم باید با این گرما گیج شده باشن.
نگاه کن چطور همه چیزو به هم ریختن.
میدونی کی پدرخوانده رو کشت؟
آره.
تو چی، چرا میخوان تو رو بکشن؟
برای پول.
برای قدرت.
- نمیتونی باهاشون صحبت کنی؟ یه جورایی به توافق برسی؟
- با اینجور آدما بحثی نیست.
- اسلحهها تو جعبهها، برای انتقامه؟
- لزیا، بسه دیگه سوال. - دیشب، بهم گفتی که بهم اعتماد دارید.
کی این کارو میکنید؟
فردا.
کی میره؟
استه و سانتو.
لزیا، همه اینا پیچیدهس.
وقتی منو تهدید کردن، باید از خودم دفاع میکردم.
درباره من حرفایی میزنن، ولی بیشترشون دروغه.
فهمیدی؟
میترسی؟
همهمون میترسیم.
وقتی زندگیمون رو داریم،
ترس رو نفس میکشیم.
میخوریمش.
همین ما رو زنده نگه میداره.
یه کم دور بود.
یه کم باد هم بود.
دفعه بعد.
- رستوراندارها نارضایتی خودشونو اعلام کردن
به دنبال کاهش توریستها که بیش از 20٪ تخمین زده شده.
وزیر اطمینان داد و متعهد شد
که گفتوگویی رو با شرکتهای حمل و نقل آغاز کنه
که تا پایان هفته پاسخی روشن به فعالان صنعت گردشگری بده .
اطلاعات اصلی رو دوباره یادآوری میکنیم،
یک تیراندازی مرگبار...
که در مرکز آژاکسیو رخ داد.
دو نفر موتورسوار آتش گشودند، دو نفر را کشتند و سپس فرار کردند.
قربانیان ظاهراً برای پلیس شناخته شده بودند.
در بخش خبری ساعت 19 به این موضوع باز خواهیم گشت.
یک وقفه کوتاه موسیقی، سفری به گذشته با تینو
و دوباره در آلتا فرکوانزا با شما هستیم.
پلیس اومده!
پلیس اومده!
پلیس اومده!
- پلیس اومده! - کجا؟
- اون بالا تو راه!
یالا، ما نگهشون میداریم.
شلیک نکنید!
- دراز بکش!
لزیا، اینجا بمون!
لزیا!
- خم شو.
برگرد!
- وایسید! وایسید!
وایسید!
اوه!
مزاحمت شدیم؟
- اینجا چی کار میکنی؟
بیاین تو، بیاین تو.
عزیزم، میتونی بیای؟
- همه رو گذاشتم رو تخت. - ممنون، پائولین.
"آفریقا" توتو
سلام.
اسمم ماریانه.
خوبی؟ تونستی استراحت کنی؟
خوبم.
گرسنهای؟
شکلات میخوای؟ شیر؟
یه قهوه.
یه قهوه.
با شکر؟
باشه.
برات میارم.
پدرم رو خیلی وقته که میشناسید؟
تقریباً سی سال.
چرا هیچ وقت شما رو ندیده بودم؟
چون...
سفر میکردم.
مادرمو میشناختید؟
خیلی خوب.
مامانت یه زن فوقالعاده بود.
باید بهت بگیم که چقدر شبیهش هستی.
به اونم شبیهی.
ظاهراً یه شکارچی فوقالعادهای.
خوشت میاد؟
چطور مگه؟
من هیچ وقت شکار رو دوست نداشتم.
چرا میری پس؟
برای اینکه باهاش وقت بگذرونم.
دو روزه...
که بازداشت شده.
دیگه باهاش تماسی نداریم.
وکیلش چی میگه؟
- که توسط پلیسهای دیگه لو رفته.
و IGPN میدونه که اون به این و اون خدمات میداده. IGPN: [ بازرسی کل پلیس ملی ]
- کی جایگزینش میشه؟ - یه پلیس از مارسی.
نمیشناسیمش.
جیازه و پترو؟
حمل سلاح، مانعتراشی برای پلیس.
- به این زودیها آزاد نمیشن. - آزاد میشن.
بهشون بگو که آزادشون میکنیم، فهمیدی؟
مارچینی؟
میدونه که دنبالشیم.
محتاطه،
هر روز جابجا میشه.
ولی مرتب میره خونه مادرش و پسرعموش.
با چه نظمی؟
- از چیزی که دیدیم، حداقل هفتهای یک بار.
اگه بخوایم کارشو تموم کنیم، سخته.
- چقدر سخته؟ - خطرناکه.
تو دید هست، شلوغه، مخصوصاً تو این فصل.
و جای زیادی برای پارک نیست.
بذار ببینم.
چیز دیگهای نیست؟
- " ماست" به خاطر مواد مخدر بسته شده.
تیم اوکانا رو کمتر میبینیم.
خودت میدونی.
جوونای دشت ناپدید شدن.
- یعنی چی؟
- تیم ناپدید شده. دیگه تو شهر نیستن.
هیچ کس سه هفتهس ندیدهشون.
- سانتو، با اونا برو دشت. سعی کنید بیشتر بفهمید.
کی دختر کوچولو رو میاره؟
فعلاً پیش من میمونه.
- بفرمایید! - ممنون.
از کی سیگار میکشی؟
سیگار نمیکشم. بیست سال پیش ترک کردم.
گرسنهای؟
آقا؟
آقا.
ما...
دو تا کروک موسیو. سفارش میدیم
- ها؟ - با سیبزمینی سرخکرده.
و... پیتزا؟
یه پیتزا کویین.
با... یه تروپیکو؟
عالیه، ممنون.
اینجا چی کار میکنیم؟
داریم با هم وقت میگذرونیم.
بس کن. واقعاً چی کار میکنیم؟
منتظریم.
و با هم وقت میگذرونیم.
- چی شده؟
این آهنگ...
ژوآئو ژیلبرتو،
ژوبیم...
منو یاد مادرت میندازه...
شبها تا صبح بوسا میرقصیدیم.
تو ماراکایبو، تو کاراکاس...
من به دنیا نیومده بودم؟
هنوز نه.
تو تو برنامه نبودی.
تو تصادف ما بودی.
زیباترین تصادف.
ونزوئلا رو یادت میاد؟
یه تصویری یادم میاد.
یادم میاد...
خونه چوبی، درختای موز،
با طوطیها روشون.
آراها.
و میمونهایی که پستونکت رو میدزدیدن، یادت میاد؟
نه.
اینجوری میومدن...
تق!
هر بار خندهت میگرفت.
اون خونه رو یه باغ وحش کرده بودم.
پلنگ داشتیم، کروکودیل...
کروکودیل؟
دو تا بچه تمساح. زخمی بودن.
چند ماه درمانشون کردم و آزادشون کردم.
مادرت میترسید.
- مامان اونجا خوب بود؟
- اون بهترین سالهای زندگیمون بود.
چرا رفتیم؟
- لو رفتیم. دیگه امن نبودیم، و بعد...
تو اونجا بودی.
تصمیم گرفتیم برگردیم.
چقدر اونجا موندید؟
سیزده سال.
که سه سالش با تو بود.
نمیخوای برگردیم اونجا؟
آره، عزیزم...
عاشقش بودم.
- خب چی؟ تو مدارک جعلی داری.
برام درست میکنی و...
برمیگردیم اونجا زندگی میکنیم، هیچ کس دنبالمون نمیاد.
چیه؟
- کاش به این سادگی بود.
- سادهس. مجبور نیستیم برگردیم اونجا.
میریم یه کشور دیگه.
رستوران خودمونو داشتیم. ماهیهامون رو میگرفتیم.
من آشپزی میکردم و حتی کوکتل هم درست میکردم.
چرا که نه؟
چون...
نمیتونم برم، اینجوریه.
نمیتونم برم اون سر دنیا وقتی دوستام تو خطرن.
زندگی من اینجاست.
خانوادهم.
کار و کاسبیم.
همه چیز اینجاست.
خانوادهتو حتی نمیبینی.
میدونی...
شونزده سالم بود
که پدرمو جلوی چشمام کشتن.
وقتی خاکش کردم، به خودم قول دادم
که بر سر مزارش برنگردم تا وقتی که انتقامشو نگرفته باشم.
ماههای اول، بود...
قابل تحمل نبود.
طعم آهن تو دهنم بود.
دیگه با خواهرهام حرف نمیزدم.
مادر خودم...
هر جا که زندگی میکردم،
آینهها رو برمیداشتم تا دیگه خودمو نبینم.
دیگه تحمل بچههایی که تو خیابون میخندیدن رو نداشتم،
آدمایی که برای یه جریمه غر میزدن،
پیرزنهایی که با سگشون مثل پسرشون حرف میزدن.
دلم میخواست زبون همهشون رو ببرم.
هر ساعتی که میگذشت، به اون فکر میکردم.
به انتقامم.
فقط همین تو زندگیم بود.
دو نفر به پدرم شلیک کرده بودن.
بیش از بیست نفر تو مرگش دست داشتن.
سالها طول کشید تا خودمو بسازم.
تا یاد بگیرم.
تا نقشهمو طراحی کنم.
وقتی این راهو انتخاب کردم،
فکر نمیکردم یه روز پدر بشم.
مطمئن بودم که جوون میمیرم.
با آدمایی درگیر میشدم که سی سال ازم بزرگتر بودن.
لاتهایی که تو کورس وحشت ایجاد کرده بودن،
تو مارسی.
همه ازشون میترسیدن.
من فقط یه بچه بودم.
خشم خدایان با من بود.
نابودنشدنی بودم، از هیچی نمیترسیدم.
اونا پدرمو ازم گرفته بودن، غیرممکن بود که یکی از اونا...
بتونه همون هوایی رو نفس بکشه که من میکشم.
خشم یه بچه...
آدم متوجه نمیشه.
احتیاط نمیکنه.
کل تاریخ بشریت، از همین جا شروع میشه.
بعد همون موقع،
مادرت رو دیدم.
اون منو تحت تاثیر قرار داد، منو دگرگون کرد.
اون فوقالعاده بود.
فکر نمیکردم بتونم تو اون لحظه عاشق بشم.
اون هیچ وقت ازم چیزی نخواست، ولی همه چیزو فهمیده بود.
منو همونطور که بودم پذیرفت.
و منم همینطور.
بیست و چهار سال طول کشید تا برگردم سر مزار پدرم.
بیست و چهار سال...
تا یه آینه تو خونه آویزون کنم.
بیست و چهار سال طول کشید تا دستام خونی بشه.
نه بهش افتخار میکنم نه خجالت میکشم.
کاری که باید رو انجام دادم.
و امروز...
دارم تاوانش رو پس میدم.
تو داری تاوانش رو پس میدی.
و این منو آزار میده...
این منو آزار میده که همش بهت نه بگم.
نه برای تلفن زدن.
نه، برای اینکه بگی تعطیلات کجا بودی.
نه، برای اینکه بیام مدرسه دنبالت .
نه، برای اینکه بالای سر مادرت پیشت بمونم
که مریض و در حال مرگ بود.
و نه...
برای اینکه با پدرت بریم اون سر دنیا
تا زندگیمون رو از نو بسازیم.
نه...
تو هیچ کار اشتباهی نکردی، دخترم.
تو حقت این نبود.
ولی نه.
امیدوارم یه روزی، منو ببخشی.
مهم نیست، بابا.
عزیزم، یه چیزی رو به خودت بگو.
هر روزی که خدا میده، یه هدیه از زندگیه.
قرار نبود بعد بیست سال زنده بمونم، الان 59 سالمه.
غیرممکن بود که یه روزی بتونم تو رو بشناسم
و تو پونزده ساله که خورشید زندگی منی.
میفهمی چی میگم؟
هر روز، یه برد بزرگه.
هر روز، من برندهام. تو برندهای.
ما قبلاً همه اینا رو تجربه کردیم.
تمام زندگیت،
یادت میاد که چقدر بینهایت باارزش بود،
این لحظات مشترک تو پادشاهی ما بود.
میدونم، بابا.
-یالا، بیا.
- سلام. - سلام.
اوه!
با کی این کارو کردی، آنتوان؟
با کی؟
ژانو، به سانتو بگو فردا ظهر بیاد دنبالمون.
تو برگرد ده،
خودتو قایم کن و دیگه آفتابی نشو، فهمیدی؟
اوه! وای!
آره!
- نه... - اوه...
قشنگه. امتیاز قشنگی بود.
خوب جا افتاد.
اوه، برتونها تو بد وضعیتی هستن!
آره، چارهای نداره.
آسون نیست.
اوه!
تو بازی بولز، نباید احساساتی باشی،
وگرنه، دستت میلرزه
و خوب نیست!
خودت گفتی.
اوه، برتون!
قرار نیست تا صبح اینجا باشیم!
اوه، وای...
- اوه!
اینم از این!
[ مارچینی و همدستانش در یک ویلای ساحلی به گلوله بسته شدن].
سانتو هنوز نرسیده؟
میتونم حساب کنم؟
- بقیه پول رو نگه دارید. - ممنون.
برو پشت.
نباید منتظرش بمونیم؟
دیگه نمیاد.
میمی...
اوه، پسرم... اوه خدای من!
- چقدر خوشحالم. - همیشه همینقدر زیبایی.
- اینجا چی کار میکنی؟
ها؟
- پیر-پل؟ - تو باید لزیا باشی.
- چقدر خوشگلی!
بیا، میتونی اینجا مستقر بشی.
خونهتون خیلی قشنگه، میمی.
پدرت اغلب با این صلیب بازی میکرد.
اغلب اونو رو زمین پیدا میکردم...
بعد هر شیئی اینجا اهمیت داشت
- براش. - اوم.
کجا میخوابید؟
اونجا میخوابید.
این خونه،
پدربزرگ پدربزرگم ساخته.
خب، فکر میکنم اینجا راحت باشی.
ممنون، میمی.
- دوباره وقت کار اجتنابناپذیر شروع سال تحصیلیه.
خرید لوازمالتحریر از فروشگاههای بزرگ...
والدین و فرزندان قفسهها رو زیر و رو میکنن
به دنبال کلاسور، مداد،
جامدادی، کیف مدرسه، که برای شروع سال تحصیلی جدید ضروریه.
برای کمک به خانوادههای کمدرآمد...
در این کار، کمکهزینه شروع سال تحصیلی...
یالا، سر میز!
- به خانوادههایی که فقط یک فرزند دارند.
نباید از سقف درآمد سالانه
صد و دو هزار فرانک تجاوز کرد.
نگاه کن، پنجشنبه میری مدرسه،
سه روز وقت داری تا با خاله برای مدرسه آماده بشی.
فایدهای نداره!
لزیا، دیگه بحث نکن.
برمیگردی خونه خاله، به دوستات ملحق میشی
و زندگیت رو از سر میگیری.
این بار اصرار نکن.
ما زود همدیگه رو میبینیم، قول میدم.
میمی بهت درباره رودخونه پایینتر گفته؟
میتونیم فردا یه دوری بزنیم.
آخر روز هم، میتونیم تو کمینگاه یه خوراک گراز درست کنیم؟
دستات رو دورش بگیر.
اینجا.
شلوغه.
خیلی.
آدمای زیادی پشت سرتن.
یه مرد هست...
که برمیگرده.
میبینی، این قطره کوچیک...
اون همیشه اطرافته.
ولی...
اون برای خیرِ تو نیست.
میدونی کیه؟
نه.
نمیشناسمش.
سعی میکنم دورش کنم.
ولی ول نمیکنه.
و بعد...
سخته که واضح ببینی.
اینقدر آدم هست.
حتی مردهها هم هستن.
عموت هست.
پدر بیچارهت باهاشه،
که...
@FrancoFilms
بده، دیگه هیچی نمیبینیم.
- بابا چی کار میکرد؟
دوباره دستات رو بذار.
داشت درباره لزیا حرف میزد.
میگفت:
که همیشه نمیتونی اونو هر جا که میری...
با خودت ببری.
اینم از این... خوبه.
فقط یه کم دندهها قلق داره.
حالا، برگرد به دنده دو.
از کنار ساحل دور شو و به راست بپیچ.
به راست بپیچ.
دارم میپیچم!
- بهتر بپیچ. درختا رو میبینی؟
اوه، خودت رانندگی کن!
هی، برتون!
برای رانندگی تو کورس، نباید احساساتی باشی!
نباید تسلیم فشار بشی،
وگرنه، دستت میلرزه، و خوب نیست!
نمیخوای بهم بگی تو کیفت چی داری؟
نه!
خودت میبینی.
اوه، اوه، اوه...
چقدر سرده!
اوه!
ممکن نیست.
بازم این داستان ماهیگیری با کاسه؟
این الکیه،
بهت میگم، سرت کلاه گذاشتن.
- آب که خوبه. تقریباً یه کم گرمه.
حالا کی درست میگفت؟
- هیچ وقت اینو ندیده بودم! - حالا حق با کی بود؟
- زمانی که برای گرفتن ماهی زنده ذخیره میکنیم!
- عالیه! - به جای اینکه ساعتها وقت تلف کنیم،
سه تا کاسه میندازیم، حله!
معلومه!
- هیچ وقت بهت شک نکردم. - همینه!
تو قویترینی، دخترم.
- باشه، برو! برو!
نه، ولش کن!
یالا!
برو!
برو!
یالا. یالا!
کاری که خواستی رو کردی.
نمیخوام دیگه هیچوقت ببینم به کلت یا تفنگ دست میزنی.
بقیه رو ما حل میکنیم.
موافقی؟
دلتنگت بودم.
- اگه دوست نداری، یه چیز دیگه برات درست میکنم.
ماهی تو یخچال مونده.
نه ممنون، گرسنه نیستم.
کوهستان اشتهات رو باز نکرد؟
آره، ولی دیر ناهار خوردم.
دانشآموزان بزرگتر به مدارس راهنمایی و دبیرستانها بازگشتند.
امسال بیش از بیست هزار دانشآموز در این مراکز پذیرفته شدهاند.
امروز صبح در آژاکسیو، دانشآموزان دبیرستانی از کلاسهای خود بازدید کردند.
آنها با محیط آشنا شدند.
دیوارهایی که به زودی
صفحات زندگی جدیدشان را خواهند نوشت.
ترجمه و زیرنویس: علی کلان
[ ارائهای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] FRANCOFILMS@
فیلمی از: [ ژولین کولونا ]
فیلمنامه: [ ژولین کولونا، ژان هِری ]
[ یووِنا بِنِدِتی ]
♪ ایرن ♪ [ رودریگو آمارانته ]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.