Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، چهار

‫* یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش *

‫* تکونش بده، رفیق

‫* یک، دو، ‫انجامش بده *

‫* یک، دو، سه

‫- * چهار، چهار

‫- انسان نمی‌تونه فقط با ‫اتاق پشتی بابل زندگی کنه.

‫برای تنوع، باحال میشه یه جای ‫دیگه سکس کنیم.

‫کی این اتفاق افتاد؟

‫- من از کجا بدونم؟

‫بیا بریم.

‫- لعنتی. ‫اونا هم؟

‫- خب، بیا آدونیس رو امتحان کنیم.

‫- "دوباره بیا."

‫سؤالم اینه، کجا؟

‫- شماها دارین چیکار می‌کنین؟

‫- ما فقط دنبال یه جای خوب ‫برای سکس می‌گردیم.

‫جایی رو می‌شناسی؟

‫- چند سالته؟

‫- ۱۹.

‫- بذار کارت شناسایی‌ات رو ببینم.

‫امیدوار بودی یکی ‫جوون‌تر گیرت بیاد؟

‫- امیدوار بودی امشب ‫وکیلت رو از توی بازداشتگاه

‫کلانتری زنگ بزنی؟

‫- اوه، اون فقط ‫یه کم شیطونه، آقا افسر.

‫می‌دونی تو این سن چه جوری‌ان.

‫- برین خونه، پسرا. ‫مهمونی تموم شد.

‫اینجا دیگه واقعاً ‫یه دولت پلیسی شده

‫تو خیابون زیبای ‫"از دست دادن آزادی".

‫باید یه کاری کرد.

‫- آره. ‫من.

‫- این مال پسرای ‫کلانتریه، جیم.

‫صبح بخیر، پسرا.

‫- دیشب تو بابل دلم برات تنگ شده بود.

‫- خب، می‌دونی، ‫شب خیلی قشنگی بود،

‫من و جاستین تصمیم گرفتیم ‫یه قدم بزنیم.

‫- اوه، ‫باید اونجا می‌بودی.

‫- شنیدم ‫خیلی شلوغ بود.

‫- پر تا خرخره.

‫- جذابیتش چی بود؟

‫مایل‌های رایگان航空 ‫برای هر آلتی که می‌خوری؟

‫جای دیگه‌ای برای رفتن نیست.

‫استاک‌ول نصف خیابون رو ‫تعطیل کرده.

‫- و تو بهش قدرت دادی ‫که این کار رو بکنه.

‫- راستش، ‫اون داره به ما لطف می‌کنه.

‫گودال شن همیشه ‫یه جای کثیف بود.

‫تنها چیزی که اونجا گیرم اومد ‫یه مورد شپش بود.

‫حموم‌ها همیشه ‫پر از آدمای زشت بود،

‫و آدونیس از روزی که باز شد ‫کفش رو تمیز نکرده بود.

‫از آبجوهای ریخته.

‫- حرف این نیست.

‫جهان ما داره ازمون ‫گرفته می‌شه.

‫- و این شامل حقمون ‫برای سکس هر جا که بخوایم هم می‌شه.

‫فکر کردم ‫یه جورایی این برات

‫اهمیت شخصی داشته باشه.

‫- تنها چیزی که براش

‫اهمیت شخصی داره

‫جمع کردن حامیای استاک‌وله

‫و رفتن به نیویورک.

‫- باشه، ‫می‌شه آروم بشین؟

‫- نه، آروم نمی‌شم! ‫- من فقط دارم کاری که بهم گفتن رو انجام می‌دم.

‫- الان برمی‌گردم. ‫- می‌دونی چیه؟

‫می‌خوام الان ‫مدیر لعنتی رو ببینم.

‫الان!

‫- هی، هی، هی، چ-چی شده؟ ‫چی داره می‌شه؟

‫- نمی‌ذارن برم داخل.

‫- ما ‫یه اخطار کمبود موجودی

‫از بانک گرفتیم وقتی خواستیم ‫حسابش رو صورت‌حساب کنیم.

‫- این مزخرفه.

‫- مطمئنم ‫فقط یه سوءتفاهمه.

‫ما الان برات ‫یه عضویت مهمان می‌گیریم.

‫- می‌دونی چیه؟

‫من نه سال اینجا می‌اومدم.

‫نه سال!

‫فکر می‌کنین می‌تونستین ‫یه کم احترام نشون بدین.

‫خب، گور باباتون ‫با اون عضویتتون.

‫- ببخشید بابت اون.

‫- عزیزم، ‫باید قتل‌عامی که

‫وقتی یوگا پر می‌شه رو ببینی.

‫- آماده‌ای برای دستگاه قایق‌رانی؟ ‫- اوه، آره.

‫- تدی بیچاره.

‫این روزا، ‫کوچک‌ترین توهین

‫مثل یه چاقو ‫تو قلبشه.

‫- شاید چیزی که لازم داره ‫یه تعطیلاته.

‫- شاید چیزی که لازم داره ‫یه والیوم صنعتیه.

‫- والیوم؟

‫- خب، نگاهش کن. ‫خیلی تند می‌زنه.

‫- اوه، این کاملاً طبیعیه.

‫بارداری کار سختیه،

‫هم برای بچه ‫هم برای مادر.

‫- مخصوصاً ‫بعد از اندومتریوز ملانی.

‫- اندومتری-چی؟

‫- احتمالاً می‌فهمی ‫که دردت تو بارداری کم می‌شه.

‫- درد؟ چه دردی؟

‫- ولی فعلاً، باید ‫هنوزم آروم بگیره،

‫درسته، دکتر؟ ‫- چیزی شده؟

‫- همه، ‫لطفاً نگران نباشین.

‫- من نگران نیستم. ‫- من هستم!

‫- من فقط داشتم ‫یه پیشنهاد می‌دادم.

‫- آروم گرفتن ‫ضرری نداره.

‫- اون عملاً ‫خودش رو

‫به حالت خستگی مفرط می‌رسونه. ‫- چی؟

‫- من خودم رو ‫به خستگی مفرط نمی‌رسونم.

‫- لطفاً. ‫اون فکر می‌کنه می‌تونه همه کارا رو بکنه.

‫- چون می‌تونم.

‫- باید مواظب باشی، ‫ملانی،

‫که زیاده‌روی نکنی.

‫استرس زیاد، ‫نخوردن درست،

‫اینا همه می‌تونن ‫به مشکلات جدی منجر بشن.

‫- خدای من.

‫- من از خودم مراقبت می‌کنم. ‫واقعاً همینطوره.

‫فقط این شریک عزیز و فداکارم

‫شریک فداکارم ‫فقط داره بیش از حد واکنش نشون می‌ده

‫و منو دیوونه می‌کنه.

‫- فکر می‌کنی با ‫این همه خودارضایی مزمن،

‫اون آروم می‌شد،

‫ولی حالا یه عالمه اعصاب‌خوردکن داره.

‫- این خنده‌دار نیست. ‫مل داره خودشو هلاک می‌کنه.

‫- این چیزیه که وقتی همیشه عصبانی باشی گیرت میاد.

‫- هیچ کاری نمی‌تونی بکنی، باشه؟

‫اون کسیه که داره بچه رو حمل می‌کنه.

‫- بچه‌ی ما.

‫- که چی؟ ‫دیدیش؟

‫میدونی، چی-- ‫چی به نظر می‌رسید؟

‫- آیا اون دماغ کوچولوی خوشگل رو به بالا و چشمای دکمه‌ایشو داشت

‫و آلت تناسلی کاملاً شکل‌گرفته؟

‫- واقعاً اینجوری فکر می‌کنی؟ ‫- هی، هی!

‫اندازش به اندازه‌ی یه بادوم‌زمینیه.

‫بچه‌ رو می‌گم.

‫یعنی، شگفت‌انگیزه. ‫واقعاً خیلی شگفت‌انگیزه.

‫- الو؟

‫بله.

‫چیم؟

‫اوه. ‫درست، درست، درست.

‫خب، حالش خوبه؟

‫آره، نه، می‌فهمم.

‫من تا ساعت 3 تدریس دارم، ‫ولی بعدش می‌تونم اونجا باشم.

‫آره، ممنون.

‫همه‌چیز روبراهه؟

‫- آره، مشکلی نیست.

‫ام، بعداً می‌بینمت.

‫لطفاً نگران نباش.

‫- کی نگرانه؟

‫این کار منه، ‫لعنتی.

‫- ملانی خیلی سخت کار می‌کنه، ‫و مایکل--

‫مایکل برای زندگی بچه‌ش نگرانه.

‫- عزیزم، ‫بذار یه داستان برات بگم.

‫یه روزی تو یه زمان نفرین‌شده،

‫یه پرنسس زیبا بود،

‫و اون تا خرخره کار کرد

‫تا روزی که بچه‌ش به دنیا اومد.

‫و سه روز بعدش برگشت سر کار.

‫- اون دایانا یه الهام‌بخش بود.

‫- حرف آخر اینه که،

‫من نمی‌توانستم از پسِ ولخرجیِ بیکاری بربیام.

‫باید زندگی‌مو می‌چرخوندم.

‫- آره، ولی تو 17 سالت بود.

‫مل تو دهه‌ی 30 سالگیشه، ‫و اون الان

‫اندومتری-هر چی کوفتش هست- داره،

‫و حالا بزرگ‌ترین پرونده‌ی دادگاه زندگی‌شو گرفته.

‫- آره، و یادت نره، ‫اون یه لزبین دیوونه‌ست.

‫- حالا می‌فهمی چرا نگرانم؟

‫خب؟

‫یه چیزی بگو.

‫- یکی بهتره مراقب اون دختر باشه.

‫- اوه، خدای من. ‫حالا واقعاً به یه والیوم نیاز دارم.

‫- "ویاگرای تخفیف‌دار رو امتحان کن."

‫"دخترای نوجوون رو ببین که با حیوانات مزرعه این کارو می‌کنن."

‫هورا.

‫دیگه نمی‌تونم صبر کنم.

‫"خونه‌تو بازپرداخت کن."

‫مثل اینکه دیگه لازم باشه نگران اون باشم.

‫"مهمونی جنسی زیرزمینی."

‫چی، با جنازه‌ها؟

‫"شما اینو دریافت کردید چون یکی

‫از داغ‌ترین خوک‌های جنسی پیتسبورگ هستید."

‫وای، لیستتون خیلی نیاز به به‌روزرسانی داره.

‫"بیاید به داغ‌ترین مهمونی جنسی شهر فردا

‫تو متل پارادایس بپیوندید."

‫اوه، اون سوراخ کثیف و پر از آفت؟

‫خدا، اگه قراره یه جا رو ببندن،

‫چرا اونجا رو نبندن؟

‫خب، متأسفم، پسرا.

‫شما باید بدون من مهمونی کنید.

‫- خب، همه‌چیز تأیید شد.

‫رزرومون تو مسافرخونه‌ی میپل لیف.

‫- ام، بهت گفتم، ‫من نمی‌تونم از پس

‫رفتن به روستا بربیام، ‫حتی برای یه شب.

‫- و من بهت گفتم ‫نیازی نیست.

‫مهمون منی.

‫- نمی‌خوام تو منو مهمون کنی.

‫من یه مورد خیریه نیستم.

‫در واقع هستم.

‫تدی...

‫چند بار تو کنارم بودی

‫وقتی حتی نمی‌تونستم قبض تلفونمو پرداخت کنم؟

‫حالا نوبت منه

‫که کنار تو باشم.

‫بیا،

‫برات خوبه که یه مدت دور شی،

‫آروم شی، ‫همه‌چیزو فراموش کنی.

‫- همم، ‫این نباید سخت باشه،

‫با توجه به اینکه هیچی ندارم.

‫- یه چیزو فراموش نکردی؟

‫هنوز منو داری.

‫اوه، خدا.

‫الو؟ ‫بله، خودمم.

‫اوه، با کمال میل.

‫اوه، اوم، فردا؟

‫اوه، در واقع، اوم، ‫فردا خوب نیست.

‫همم، می--می‌فهمم.

‫خب، بذار بگیم ‫حدود ساعت 2.

‫منتظرشم.

‫باشه.

‫هیچ‌وقت حدس نمی‌زنی ‫کی بود.

‫اون خانم هنری اشکرافت سوم بود.

‫همسر هنری اشکرافت سوم.

‫به هر حال، اوم، از یکی از دوستاش درباره‌ی من شنیده

‫و می‌خواد من مهمونی بعدی‌شو براش ترتیب بدم.

‫- اوه، وای، وای، ستاره‌ت ‫حتماً داره بالا می‌ره.

‫- تنها مشکل اینه که، اوم،

‫اون اصرار داره، ‫اصرار داره، اصرار داره

‫که فردا ‫باهاش ملاقات کنم.

‫تنها وقتیه که داره.

‫- خب، دیگه خبری از لذت بردن ‫از جذابیت روستایی

‫پنسیلوانیای روستایی نیست.

‫- نه. ‫می‌دونی چیه؟

‫می‌خوام تو به هر حال بری.

‫- بدون تو نمی‌رم،

‫مخصوصاً ‫چون تو داری پولشو می‌دی.

‫- خب، شاید اینجوری ‫حتی بهترم باشه.

تو به یه مدت تنهایی نیاز داری

‫تا با طبیعت ارتباط برقرار کنی،

‫با روحت.

‫- چی این‌قدر طولش داد؟

‫- دیدنت هم خوبه.

‫خب، یه زنگ بهم زدن

‫گفتن که برادرزاده‌م تو بیمارستانه.

‫که تعجب‌آور بود، ‫چون من برادرزاده ندارم.

‫- حالا داری... ‫عمو.

‫- خب، چون فامیلیم،

‫می‌شه بهم بگی ‫داستان چیه؟

‫- دکتر می‌گه یه جور عفونت کلیه دارم.

‫- همم. ‫- خیلی درد داره.

‫- شنیدم که می‌تونه خیلی دردناک باشه.

‫- درست وسط پیاده‌رو غش کردم.

‫بعد از اینکه یه ساعت اونجا دراز کشیده بودم،

‫بالاخره یکی زحمت کشید ‫آمبولانس خبر کنه.

‫- خب، حداقل حالا اینجایی.

‫مطمئنم که ‫خوب ازت مراقبت می‌کنن.

‫- می‌خواستن اسم والدم یا قیمم رو بدونن،

‫منم اسم تو رو دادم.

‫- خب، تو گفتی اگه مشکلی بود زنگ بزنم.

‫مشکل پیش اومد.

‫- من نمی‌رم بهشون دروغ بگم،

‫خودمو تو دردسر بندازم،

‫تو رو هم همین‌طور.

‫بهتره برم بهشون توضیح بدم که--

‫- نه، صبر کن، ‫اگه بهشون بگی

‫عمو من نیستی، ‫پلیس رو خبر می‌کنن.

‫منو برمی‌گردونن تو سیستم.

‫- هانتر، شاید این بدترین چیز نباشه.

‫- اینجوری فکر می‌کنی؟ ‫بهت گفتم اونجا چه جوریه.

‫گوش نکردی؟

‫- مطمئنم یه خانواده‌های خوبی هستن.

‫- اونا منو نمی‌خوان.

‫اونا یه بچه‌ی سه‌ساله‌ی ناز می‌خوان.

‫من باید تو یه خونه‌ی دولتی با بقیه‌ی ردشده‌ها بپوسم.

‫- خب، حتماً یه راه‌حل دیگه‌ای هست.

‫هانتر، متأسفم.

‫- چرا اصلاً شماره‌تو بهم دادی، احمق؟

‫که حس کنی یه آدم خیرخواهی؟

‫دفعه‌ی بعد، ‫حتی زحمتشم نکش.

‫- بن براکنر؟

‫- اوم، آره. ‫درسته.

‫- تو عموی هانتری؟

‫باید یه سری فرم پر کنی.

‫- * با من برقص، ‫حالا رو حس کن *

‫* با من برقص، ‫ضربان رو حس کن *

‫* با من برقص، ‫حالا تکونش بده *

‫* با من برقص، ‫نمی‌بینی *

‫* همه‌ی چیزی که می‌خوام

‫* اینه که تو

‫* با من برقصی

‫* همه‌ی چیزی که می‌خوام

‫* اینه که تو

‫* با من برقصی

‫* حلش کن

‫* یه شانس بده

‫* حالا تکونش بده

‫* بیا و برقص

‫* همه‌ی چیزی که می‌خوام

‫* اینه که تو

‫* با من برقصی

‫* همه‌ی چیزی که می‌خوام

‫- اوپس.

‫- * اینه که تو

‫* با من برقصی

‫- امشب نه.

‫- نمی‌خوای مثل سال 1984 مهمونی کنی؟

‫- یه کاری هست که باید بکنم.

‫- آره، منم همین‌طور.

‫- بعداً می‌بینمت.

‫- * هی

‫* همه‌ی چیزی که می‌خوام

‫* اینه که تو برقصی

‫- * با من

‫- تو دستگیری

‫به جرم داشتن مواد مخدر غیرقانونی.

‫- آه. ‫یه ایده‌ی بهتر دارم.

‫چرا نریم تو اتاق پشتی و بازی کنیم

‫کاک خوب... ‫- اوه.

‫- کاک بد؟ ‫- اوه.

‫- کسی اونجاست؟

‫کیه؟

‫من اسپری فلفل دارم! ‫اگه بتونم پیداش کنم.

‫- فقط منم، مل.

‫- اوه، مایکل! ‫- فقط منم، شلیک نکن.

‫- اوه، عیسی. ‫لعنتی مسیح!

‫اینجا چی کار داری؟

‫- فقط فکر کردم شاید با خریدات به کمک نیاز داشته باشی.

‫- خوبه که اون بطری 10 گالنی شوینده رو نخریدی.

‫- تو سوپرمارکت بودی؟

‫داری جاسوسیمو می‌کنی؟

‫- نه!

‫خب، یه جورایی.

‫باور می‌کنی ‫این کارآگاه تازه‌کار

‫کل روز داشت جاسوسیمو می‌کرد؟

‫- داشتی؟ ‫- خب، نگرانت بودم.

‫دکترت گفت باید سطح استرس‌تو کنترل کنی، پس--

‫- پس تصمیم گرفتی با نزدیک کردنم به سکته قلبی استرسمو بیشتر کنی؟

‫- خب، ‫مایکل یه نکته داره.

‫یعنی، کار کردن کل روز، خرید کردن نصفه‌شب.

‫- و دفعه‌ی بعد،

‫بذار پسر جعبه‌دار کمکت کنه تا ماشینت.

‫- نمی‌تونم اینو باور کنم.

‫من فقط ‫ده هفته‌ست حامله‌م.

‫آیا این مدل

‫رفتار بیش از حد نگران‌کننده و محافظت‌کننده

‫چیزیه که باید برای شش ماه بعدی منتظرش باشم؟

‫- ششش، ‫گاس خوابیده، عزیزم.

‫- خب، بهتره همین حالا تمومش کنی.

‫قول می‌دی؟

‫قول می‌دی؟

‫- فکر کنم بهتره بگی آره.

‫- باشه. ‫دیگه جاسوسیت نمی‌کنم.

‫- ممنون.

‫- نمی‌تونی اونو نگاه کنی؟

‫- شگفت‌انگیز نیست؟ ‫- همه‌جای شهر بالا رفتن.

‫- یه حس کلاس به محله اضافه کرده.

‫- آیا جریمه‌ای برای خراب کردن اموال عمومی نیست؟

‫- فکر می‌کنی کی این کارو کرده؟

‫- یه راز بزرگه. ‫هیچ‌کس نمی‌دونه.

‫- آه، مثل یه انتقام‌جوی مخفی خودمون.

‫- وقتشه یکی حرف بزنه.

‫- به جز تو؟

‫- هی.

‫- مسیح، آفتاب!

‫انگار کل شب بیدار بودی.

‫- داشتم رو یه پروژه کار می‌کردم.

خب، اگر کارت باهاش تموم شد، میشه بهم برش گردونی؟

‫- اون جور پروژه نیست.

‫- خب، دانشجوی هنر محلیمون چی فکر می‌کنه؟

‫- آره، می‌خوای نقد کنی؟

‫- پیامش خیلی سنگینه.

‫گرافیکاش خامن.

‫- همه یه منتقد لعنتی‌ان.

‫- من زبری جسورانه‌ی طراحیشو دوست دارم.

‫خیلی تو سنت بزرگ هنر آجیت‌پراپه.

‫- چی؟

‫- پوسترهای تبلیغاتی برای تحریک توده‌ها.

‫- خب...

‫این باید روده‌های استاک‌ول رو به هم بریزه

‫وقتی ببینتش.

‫- بهتره برم.

‫می‌خوام قبل از اینکه خیلی تاریک شه به روستا برسم.

‫- با احتیاط برون. ‫- غریبه سوار نکن.

‫- مگه اینکه داغ باشن.

‫- خب، ‫یه وقت فوق‌العاده داشته باش.

‫همه‌چیزو فراموش کن.

‫به جز من، البته.

‫اوه، و، اوم...

‫این یه چیز کوچیک، فقط در صورت نیاز.

‫هیچ‌وقت نمی‌دونی ‫کی ممکنه بهش نیاز پیدا کنی.

‫- عیسی، صدای تلفنو نشنیدی؟

‫- اوه، ببخشید، ‫داشتم رو این فصل کار می‌کردم.

‫ذهنم یه میلیون مایل دور بود.

‫- الو؟

‫بله، کیه؟

‫اوم...یه لحظه.

‫بیمارستان عمومی آلگنیه.

‫می‌خوان آدرس صورت‌حسابت رو تأیید کنن.

‫- آره.

‫الو؟

‫بله.

‫درسته.

‫بله، همه‌ش درسته.

‫صبر کن، ببخشید، ‫این خیلی گرونه.

‫نه، نه، نه، ‫یه پرداخت کافیه.

‫اوم... ‫آره، خیلی ممنون.

‫اون چی بود؟

‫- بیمارستان بود.

‫- آره، می‌دونم. ‫مشکل چیه؟

‫مریضی؟ ‫چرا بهم نگفتی--

‫- من نیستم.

‫هانتره.

‫- هه-هانتر.

‫همون هانتر، خیابونی؟

‫- اورژانسی بود، ‫باشه؟

‫اون یه-- ‫یه عفونت کلیه داشت،

‫ولی حالش خوب می‌شه.

‫- پس داستان اطلاعات صورت‌حساب چیه؟

‫- بهشون گفتم ‫من هزینه‌شو می‌دم.

‫- خب، چقدره؟

‫- چند هزارتاست. ‫- چند هزارتا؟

‫عقلتو از دست دادی؟ ‫چرا تو؟

‫- اونا فکر می‌کنن ‫من عموشم.

‫- و چرا اونا ‫اینو فکر می‌کنن؟

‫- چون من گفتم. ‫مایکل، اگه نمی‌گفتم،

‫اونا اونو تو یه مرکز دولتی افتضاح می‌ذاشتن.

‫- نمی‌خوام درباره‌ش بشنوم!

‫این بچه مسئولیت تو نیست!

‫- اون تو دردسر بود. ‫به کمک نیاز داشت.

‫- و تو اونجا بودی، ‫دویدی برای نجاتش.

‫خب، قراره برگردی اونجا

‫و حقیقت رو بهشون بگی،

‫و اونا قراره به خدمات خانواده یا هر کوفت دیگه‌ای

‫زنگ بزنن چون ما دخالت نمی‌کنیم!

‫نمی‌کنیم!

‫حرفمو فهمیدی؟

‫- "یه وقت فوق‌العاده داشته باش.

‫همه‌چیزو فراموش کن."

‫الو؟

‫- سلام، عزیزم.

‫فقط، اوم، دارم چک می‌کنم. ‫تو راهی؟

‫- به سرزمین موعود.

‫- شنیدم بهشته.

‫وقتی رسیدی بهم زنگ بزن. ‫- حتماً.

‫پارادایس.

‫"شما اینو دریافت کردید ‫چون یکی

‫از داغ‌ترین خوک‌های جنسی ‫پیتسبورگ هستید."

‫یکی از داغ‌ترین ‫خوک‌های جنسی پیتسبورگ.

‫- یه رستوران جدید هست ‫که دوست دارم امتحانش کنم.

‫غذاش یه ستاره گرفته.

‫گارسوناش چهار تا.

‫می‌خوای بریم ببینیم؟

‫- آره، دوست دارم، ‫ولی امشب نه.

‫مشغولم.

‫یه پروژه‌ی دیگه؟

‫- برایان.

‫- مرسی، سینتیا.

‫بریم به دفترم.

‫- صفحه‌ی سرمقاله رو دیدی؟

‫دارن منو نازی خطاب می‌کنن.

‫نازی!

‫و این به خاطر ‫اون پوسترهای لعنتیه.

‫- اوم، چرا بعداً ‫اونو تموم نمی‌کنی؟

‫مرسی.

‫اونا یه شوخین.

‫یه جوکه.

‫- جوک نیست. ‫هرجا نگاه می‌کنی هستن.

‫وقتی داشتم می‌اومدم اینجا، ‫دیدمشون

‫تقریباً ‫تو هر گوشه‌ی خیابون.

‫حتی یه دونه‌ش ‫جلوی ستاد پلیسه.

‫- خب، پس بگو برش دارن. ‫تو رئیسشی.

‫- نیاز دارم یه جور تبلیغ برام درست کنی.

‫- برای چی؟

‫- برای رد کردن این. ‫مردم دارن می‌خندن.

‫- چون خنده‌داره. ‫- همم؟

‫- اگه اون پوسترها رو جدی بگیری،

‫زنده زنده کبابت می‌کنن.

‫بهترین راه ‫برخورد باهاش

‫اینه که به خودت بخندی، ‫بیشتر از هر کس دیگه.

‫دفعه‌ی بعدی که جلوی عموم میری کیه؟

‫- ناهار با ‫انجمن بازرگان‌ها

‫یه ساعت دیگه.

‫پس عصر بخیر پیتسبورگ.

‫- عالیه.

‫جلوی دوربین‌ها برو ‫و درباره‌ش شوخی کن.

‫در واقع، خودت مطرحش کن.

‫"این پوسترای منو دیدید؟

‫ها ها."

‫بذار رأی‌دهنده‌ها بدونن ‫که تو از مخالفت استقبال می‌کنی

‫و اینکه ‫برخلاف آلمان نازی،

‫ما خوشبختیم که تو یه جامعه‌ی آزاد زندگی می‌کنیم

‫که همه‌ی صداها ‫شنیده می‌شن،

‫و اینکه به‌عنوان شهردار، ‫قصد داری اینجوری نگهش داری.

‫حالا بذار لبخندتو ببینم.

‫- هو.

‫- تمرین کن.

‫- 1.25 دلار ‫برای یه قوطی نوشابه‌ی لعنتی.

‫- آره، می‌دونم. ‫مسخره‌ست.

‫- 75. لعنتی.

‫دقیقاً جیب ندارم.

‫- اوه، اینجا، بذار من.

‫- مرسی.

‫خب، اوم...

‫چی دوست داری؟ ‫پرتقالی، روت بیر؟

‫- یه کوک دوست دارم. ‫- داری؟

‫نه اون مدلی.

‫- حیف که براش دستگاه نیست.

‫درباره‌ی لطف چی؟

‫- اوم، نه واقعاً.

‫- تو اتاقم یه کم دارم ‫اگه بخوای.

‫- اوم، نه، مرسی. ‫واقعاً بهم نمی‌سازه.

‫- من مارکم.

‫- اوم، تد.

‫- واقعاً تمیزه. ‫اگه نبود این کارو نمی‌کردم.

‫می‌بینی، اوم...

‫من دکترم. ‫گوش، بینی و گلو.

‫باید مراقب باشم به مجاری بینی آسیب نرسه.

‫- خب، تو متخصصشی.

‫- خب، چرا یه سر نمی‌زنی؟

‫من تو 37ام. ‫یه مهمونی کوچیک داریم.

‫یه گروه خوب از پسرا.

‫ناز هم هستن.

‫- اوم، مرسی، اوم...

‫ولی من فقط دارم می‌رم ‫شمال.

‫- خب، اگه تصمیم گرفتی ‫برونی جنوب،

‫بیا بهمون بپیوند.

‫و مرسی بابت نوشابه.

‫- حالا خوشحالی؟

‫تقریباً. ‫- تقریباً.

‫- اون بخش دیگه‌ش ‫حتی خوشحالت هم نمی‌کنه

‫که مطرح کردی.

‫- می‌خوای اون ‫هزینه‌شو بده برای...

‫- این قاضی‌ها رو از کجا می‌گیرن؟

‫واقعاً قاضی‌ان؟

‫و اون بازنده‌ها ‫که همدیگه رو شکایت می‌کنن...

‫چطوره همشون چاقن؟ ‫- خاموشش کن.

‫- و ببرتت پیش دکتر.

‫- نه، اون-- ‫- خیلی خوب.

‫پس برای وازکتومی پول نمی‌گیری.

‫بالای 21 سالی--

‫- چی شده؟

‫- این اقامت کوچیک تو بیمارستان

‫چند هزار دلار برام هزینه داره.

‫جدی نمی‌گی.

‫- و برای چی، که برگردی به زندگی تو خیابون؟

‫- حالم خوب می‌شه.

‫- به نظرت ‫تقریباً یخ زدن تا مرگ،

‫خوابیدن تو درگاه‌ها، "خوبه"؟

‫- من یه سخنرانی لعنتی نخواستم.

‫- خب، به هر حال ‫داری یه دونه می‌گیری.

‫به جای اینکه خودتو بفروشی،

‫شاید باید به این به چشم یه زنگ بیدارباش نگاه کنی،

‫به‌عنوان یه فرصت ‫برای اینکه زندگی‌تو عوض کنی.

‫- یه چیزی می‌دونی؟

‫حق با توئه.

‫آره، باید برم تو یکی از اون برنامه‌های مذهبی دیوونه‌وار

‫و خدا رو ستایش کنم

‫که بهم ‫این شانس دوباره رو داده.

‫"نجات پیدا کردم! ‫نجات پیدا کردم."

‫- اون موقع منم می‌تونم ‫یه کم پول خودم رو نجات بدم.

‫می‌رم به اون مددکار اجتماعی حقیقت رو بگم،

‫این آشوب رو یه بار برای همیشه درست کنم.

‫زندگی خوبی برای خودت داشته باش،

‫و دفعه‌ی بعد ‫که دنبال یه ساده‌لوح می‌گردی،

‫به یکی دیگه زنگ بزن.

‫ببخشید.

‫می‌خوام با یه مددکار اجتماعی صحبت کنم لطفاً

‫درباره‌ی بیمار تو 216.

‫- شما قیم هانتری؟

‫- در واقع، من-- ‫- ببخشید، دکتر.

‫- متأسفم.

‫فردا ترخیصش می‌کنیم، ‫ولی قبلش،

‫فکر کنم یه چیزی هست ‫که باید بدونید.

‫- می‌دونم دیره، ‫ولی الان دارم می‌رم.

‫چند ساعت دیگه خونه‌م.

‫اوه، لعنتی!

‫اوه!

‫- خوبی؟

‫مایکل.

‫من خوبم. ‫- نه، نیستی.

‫- فقط ‫یه کم سوءهاضمه‌ست.

‫فکر کردم قرار گذاشتیم ‫دیگه تعقیبم نکنی.

‫- دروغ گفتم. ‫خوبه که این کارو کردم.

‫- بهت گفتم دیگه ‫چیه.

‫- آره.

‫سوءهاضمه.

‫- می‌دونی، ‫با وجود چیزی که شنیدی،

‫وقتی حامله‌ای ترشی ترش نخور.

‫- آره، سعی می‌کنم ‫یادم بمونه.

‫مل، خوبی؟

‫- تیلور، هنوز ‫اینجا چی کار می‌کنی؟

‫بذار حدس بزنم.

‫انتقام‌جوی دیوونه زیادی خسیس بود که کپیشو تو کینکو بکنه،

‫پس تو پیشنهاد دادی ‫براش انجام بدی؟

‫- بهت گفتم، فقط ‫یه پروژه‌ی هنریه برای مدرسه.

‫- هو.

‫خب، مطمئنم ‫یه نمره‌ی عالی می‌گیری

‫حتی اگه یه کم خام و سنگین باشه.

‫- ببین، فکر نمی‌کردم کسی ‫این موقع شب اینجا باشه.

‫پس...

‫هویت مخفیمو فهمیدی.

‫- اوه، خب، ‫بازی تموم شد، سوپربوی.

‫- داری چی کار می‌کنی؟

‫- ببین، یه بار حرف خودتو زدی، کافیه.

‫حالا وقتشه که تمومش کنی.

‫- تمومش نمی‌کنم. ‫دارم کاری که بهش اعتقاد دارم رو می‌کنم.

‫- به چیزی که اعتقاد داری گند بزن! ‫دارم بهت می‌گم بس کن.

‫- تو یه بارم بهم گفتی ‫می‌خوای من

‫بهترین همجنس‌گرایی باشم ‫که می‌تونم باشم،

‫که شامل این می‌شه که به حرف هیچ‌کس اهمیت ندم،

‫خودم فکر کنم.

‫استاک‌ول یه همجنس‌گرا‌ستیزه، ‫فاشیسته،

‫و برای هر چیزی و هر کسی که می‌شناسیم خطره.

‫فقط چون تو اینجوری فکر نمی‌کنی ‫معنی‌ش این نیست که من--

‫- تو نمی‌دونی ‫من چی فکر می‌کنم!

‫من به استاک‌ول ‫اهمیت نمی‌دم.

‫ولی تو فقط با اون گند نمی‌زنی، با منم گند می‌زنی.

‫این کار منه.

‫حالا گمشو از اینجا.

‫- تدی، منم. ‫اونجایی؟

‫- آره، اینجام.

‫- خب چطوره؟

‫- خیلی باحاله.

‫- همم، اتاق چطوره؟ ‫منظره‌ش خوبه؟

‫آره.

‫باور نمی‌کنی ‫چه منظره‌هایی.

‫اوه، ببین، باید برم.

‫اوم، دارن ‫شراب و پنیر سرو می‌کنن

‫تو اتاق نشیمن ویکتوریایی.

‫- هر لقمه‌ی خوشمزه‌شو ‫لذت ببر.

‫- * وقتی حس می‌کنم ‫دلم می‌خواد جیغ بزنم *

‫- بیا تو.

‫- * فقط ‫یه جا دارم برم *

‫چیز عالیه.

‫همون‌طور که گفتم، ‫فقط بهترین.

‫- * فقط ‫یه جا دارم برم *

‫* منو ببر بالا

‫- یه دم می‌خوای؟

‫- * منو ببر پایین

‫- نه، مرسی. ‫- مطمئنی؟

‫- * وقتی حس می‌کنم ‫دلم می‌خواد جیغ بزنم *

‫* فقط ‫یه جا دارم *

‫- داغن، ‫نه؟

‫خیلی قشنگن.

‫من قشنگم.

‫همه‌چیز... ‫لعنتی قشنگه.

‫- * قایم شو تو

‫- می‌خوای قشنگ باشی؟

‫- * تو چی؟

‫* حالت خوبه؟

‫* شاید بتونم ‫دردتو کم کنم *

‫* فکر کنم که من

‫* می‌تونم ‫همه‌چیزو درست کنم *

‫* دردتو فراموش کنی *

‫* اسمتو فراموش کنی، ‫صورتمو به یاد بیاری *

‫* اسمتو فراموش کنی، ‫من صورتتو یادم نمی‌مونه *

‫- درسته، عزیزم.

‫قراره یه وقت خوب داشته باشی.

‫- * به همه‌چیز ‫و هیچ‌چیز *

‫* منو ببر بالا

‫* منو ببر پایین

‫* وقتی حس می‌کنی ‫دلم می‌خواد جیغ بزنم *

‫* فقط ‫یه جا هست برم *

‫* فقط یه جا هست ‫برم *

‫* فقط ‫یه جا هست برم *

‫* که قایم شم توش

‫- فقط یه کم لک افتاده بود همراه با گرفتگی‌ها.

‫به اینا می‌گی گرفتگی؟

‫من گرفتگی داشتم ‫ولی هیچ‌وقت اینجوری نه.

‫- حالش خوب می‌شه؟

‫- و بچه؟ ‫- اوه، همه‌چیز خوبه.

‫ولی خوبه که به این زودی ‫اومدید اینجا.

‫مرسی از تعقیب‌چی‌م.

‫- شما پدرشید؟ ‫- آره.

‫خب، یعنی، اوم،

‫منظورم اینه، اوم-- ‫- منظور اون اینه--

‫- منظور اونا اینه که، ‫ما همه‌مون والدینش هستیم.

‫- اوه، باشه. ‫خوبه.

‫- بن؟

‫- مایکل، ‫اینجا چی کار می‌کنی؟

‫- ملانی یه ‫اورژانس کوچیک داشت.

‫خوشبختانه، من ‫تو محله بودم، پس من--

‫اونو آوردم اینجا. ‫- حالش خوبه؟

‫- همم، به شرطی که دیگه ‫ترشی کوشر نخوره.

‫همه‌چیزو درست کردی؟

‫- نه دقیقاً.

‫چرا نه؟

‫- فکر کردم ‫قراره حقیقتو بگی،

‫پولتو پس بگیری.

‫به‌خاطر مسیح، بن!

‫واقعاً نمی‌خوای بذاری این بچه

‫2000 دلار ازت کلاهبرداری کنه.

‫- نمی‌فهمی. ‫- چی رو نمی‌فهمم؟

‫این بار چی رو نمی‌گیرم؟

‫که احساس گناه می‌کنی؟

‫که براش متأسفی ‫و اون اینو می‌دونه،

‫که قراره هر چی که می‌تونه ازت بکشه؟

‫- اون مثبته.

‫- متأسفم.

‫- به همین خاطر ‫نمی‌تونستم فقط--

‫- می‌فهمم.

‫اون می‌دونه؟

‫- نه، هنوز نه.

‫اوه، دکتر ‫قرار بود بهش بگه،

‫ولی من گفتم ‫بهتره اگه...

‫اگه از من بشنوه ‫بهتره...

‫با توجه به اینکه ‫من نزدیک‌ترین خویشاوندشم.

‫اوه، خدای من، تدی، ‫ترسوندیم.

‫- ببخشید.

‫- فکر نمی‌کردم این‌قدر زود برگردی.

‫فکر کردم ‫قراره بهم زنگ بزنی.

‫- یادم رفت.

‫- مگه قبل از رفتن ‫غذا نخوردی؟

‫- می‌خواستم ‫زود شروع کنم.

‫- یه وقت فوق‌العاده داشتی؟

‫- فوق‌العاده بود.

‫- آره؟ ‫حس آرامش بیشتری داری؟

‫- همم. ‫خیلی.

‫- خیلی خوشحالم، عزیزم. ‫- همم. همم.

‫- یه بوس بهم بده.

‫عینکا چیه؟ ‫- اوه، آفتاب تو چشام بود.

‫رانندگی تا اینجا سخت بود، ‫پس...

‫- خسته به نظر میای.

‫مگه نخوابیدی؟

‫- خیلی ساکت بود.

‫- اوه.

‫خب، دفعه‌ی بعد، ‫با هم می‌ریم.

‫- همم.

‫- آره، و کلی ‫سروصدا می‌کنیم.

‫باشه، من، اوم، ‫لباس می‌پوشم.

‫همه‌چیزو برام تعریف کن.

‫- خب چی قراره بگی؟

‫- کوفت اگه بدونم.

‫من هیچ‌وقت قبلاً ‫به کسی نگفتم

‫که مثبتن...

‫مخصوصاً یه بچه. ‫- خب...

‫این آخر دنیا نیست.

‫حکم مرگ نیست.

‫اگه کسی اینو بدونه، ‫تویی.

‫- و منم می‌دونم ‫چطور باهاش کلنجار رفتم،

‫چقدر می‌تونه ترسناک باشه.

‫و من دو برابر سنشم.

‫یعنی، ‫اون چطور قراره زنده بمونه

‫با هیچی؟

‫حتی یه سقف ‫بالای سرش نیست

‫یا نمی‌دونه وعده‌ی بعدی غذاش از کجا میاد؟

‫چه برسه به ‫مراقبت پزشکی.

‫- یه دلیل بیشتر که ‫چرا باید تو یه خونه‌ی نگهداری باشه.

‫- آره، ولی قبلاً ‫هیچ‌کس اونو نمی‌خواست.

‫حالا کی می‌خواد بگیرتش؟

‫و هنوزم جواب سؤالم رو نمی‌ده،

‫چطور بهش بگم؟

‫- کلمات درست رو پیدا می‌کنی.

‫این استعدادته.

‫- هیچ کلمه‌ی درستی نیست ‫که اون یه توهم رو از بین ببره

‫که هر بچه‌ای ‫حق داره داشته باشه.

‫نشکستنیش.

‫جاودانگیش.

‫- تو یه نابغه‌ای. ‫- تازه فهمیدی؟

‫- دیشب تو انجمن مطبوعات پیتسبورگ ‫حرف زدم،

‫دقیقاً همون‌طور که گفتی بازی کردم،

‫بهش خندیدم.

‫لذت بردن.

‫- آره، شرط می‌بندم بعد ‫اون مرغ پلاستیکی، بردن.

‫- و حدس بزن از کی خبر گرفتم ‫وقتی برگشتم دفتر.

‫- انجمن ملی تفنگ.

‫- مرکز همجنس‌گراها و لزبین‌ها.

‫- آه. ‫- یه زن...

‫به اسم...

‫تانیس.

‫- آه.

‫- دارن منو تأیید می‌کنن. ‫- تعجب نکردم.

‫- "مرکز همجنس‌گراها و لزبین‌ها ‫رسماً از

‫"رئیس جیمز استاک‌ول ‫تو کمپین شهرداریش حمایت می‌کنه

‫"و تلاش‌هاشو برای بستن ‫مکان‌های جنسی

‫"که لکه‌ای رو تصویر ‫جامعه‌مون بودن، تحسین می‌کنه."

‫فکر کنم دیگه نمی‌تونن منو ‫همجنس‌گراستیز خطاب کنن، می‌تونن؟

‫- فکر نکنم.

‫- سه تا سازمان همجنس‌گرای دیگه ‫هم ازم حمایت کردن،

‫همه‌شون تقریباً ‫همینو می‌گن،

‫"وقتشه یکی ‫خیابون لیبرتی رو تمیز کنه،"

‫و من از تو باید تشکر کنم.

‫تو کمک کردی این پیام رو ‫اون بیرون پخش کنم...

‫که من یه شهر امن، تمیز، ‫و از نظر اخلاقی درست می‌خوام

‫برای همه‌ی شهروندامون.

‫تو و آدمای خوب

‫تو مرکز همجنس‌گراها و لزبین‌ها

‫اینو می‌فهمن.

‫می‌فهمن.

‫بچه‌ی قشنگ.

‫- تو خیلی پسر خوبی هستی. ‫- سلام!

‫کی اینجاست؟

‫- حالش چطور بود؟

‫- آه، اون یه بره‌ی کوچیکه، ‫همینه.

‫نوه‌ی پسریم یا نوه‌ی دخترم ‫بهتره مثل این یکی باشه.

‫نوه‌ی پسرم یا نوه‌ی دخترم چطوره؟

‫- اون، پسر یا دختر، ‫کاملاً خوبه.

‫- و مادرشم همین‌طور. ‫- شکرت، عیسی.

‫اون هیچ ربطی بهش نداشت.

‫از مایکل تشکر کن. ‫- برای چی؟

‫- برای اینکه یه آدم غرغرو، ‫مزاحم، و بیش از حد محافظه‌کاره.

‫- خب، چطور تو جهنم ‫اینجوری شد؟

‫- کوفت اگه بدونم.

‫- مامان. ‫- مامان.

‫- دفعه‌ی بعد بهتره از خودت مراقبت کنی، جوون،

‫وگرنه منم که قراره

‫دنبالت--

‫دنبال لعنتی‌ت باشم.

‫باید برم بالا.

‫- برای کار؟ ‫- برای استراحت.

‫- برای چقدر؟ ‫- همم، چند ساعت.

‫- منظورم، تا کی ‫خودتو به خستگی می‌کشونی

‫یا تا وقتی که دوباره همچین چیزی بشه؟

‫و شاید دفعه‌ی بعد ‫این‌قدر خوش‌شانس نباشیم.

‫- متأسفم ‫که اینو سرتون آوردم.

‫قول می‌دم ‫دوباره تکرار نشه.

‫- قولایی نده ‫که نمی‌تونی نگه داری.

‫- جدی می‌گم. ‫- و پرونده؟

‫- مراقبت از دنیا،

‫مبارزه برای چیزی که درسته، مهمه،

‫ولی نه به قیمت تو...

‫و گاس... ‫و این بچه.

‫هی.

‫همم.

‫- اونجا نیست.

‫- خب، شاید تو سالن باشه ‫یا داره راه می‌ره.

‫- سلام، پرستار؟

‫اوه، هانتر کجاست؟

‫- پرستار شیفت شب ‫دیدش که حدود ساعت 4 صبح

‫اتاقشو ترک کرده.

‫به نظر میاد ‫دیگه برنگشته.