Original subtitles

Huis van Karen Read Mansfield.

Ik ontving dit per e-mail op een zondagochtend.

Ik denk dat het 5 maart was.

De e-mail kwam van onze mobieltjesexpert, Rick Greene...

om 05.00 uur. Hij had de hele nacht doorgewerkt.

Hij zag iets wat hij een artefact noemt...

de digitale voetafdruk...

van een Google-zoekopdracht op Jennifer McCabe's telefoon.

Er staat 29 januari 2022 om 02.27 uur en 40 seconden.

'Hoelang tot je doodgaat in de kou?'

Als die zoekopdracht is gewist...

krijg je een rode 'ja'-vlag in deze kolom.

Dit geeft aan dat de zoekopdracht gewist werd.

M'n leven staat op het spel.

Ze willen dat je denkt dat ik John heb vermoord.

Maar hun haast om mij te vervolgen zal zich tegen hen keren.

Als Jen McCabe om 02.27 uur wist dat John in de kou gelegd zou worden...

is dat zeer belastend.

Snap je dat ik boos ben? - Ja.

We komen nu bij de hamvraag, namelijk:

Werd die zoekopdracht echt uitgevoerd om 02.27 uur?

Jennifer McCabe's zoekopdracht om 02.27 uur was schokkend.

In het begin hoopten we dat de media...

over Karen Reads verhaal zouden praten, maar dat deden ze niet.

Dus er was geen berichtgeving.

Dat was niet onze keuze.

We hadden liever in de schijnwerpers van de media gestaan.

Welkom bij de liveshow. Ik ben uw onverschrokken presentator.

Ze noemen me hier oom Turtleboy.

Turtleboy noemt zichzelf op Twitter een 'prijswinnende journalist.'

Ik weet niet waar die prijzen vandaan komen, maar hij heet Aidan Kearney.

Hij was geschiedenisleraar in Worcester County.

Daarna werd hij blogger.

Vanavond is onze speciale gast de blogger...

socialmediapersoonlijkheid, Aidan Kearney, ook bekend als Turtleboy.

De zaak Karen Read begon echt veel aandacht te krijgen...

toen Turtleboy Karens onschuld begon te belichten.

We weten dat het een doofpotaffaire is. Het is schandalig. Echt.

Ik ben al jaren een grote fan van Turtleboy. Karen en ik...

hadden het erover om contact met hem op te nemen...

omdat hij grote schandalen had ontdekt.

Wat m'n aandacht trok, was bewijs dat ingediend werd in april...

over de Google-zoekopdracht.

Bij elke pagina die ik las, viel m'n mond verder open.

Die zoekopdracht om 02.27 uur...

was een van de verhalen die Turtleboy al vroeg in deze zaak meldde.

De mensen die Karen Read steunen...

zagen het als bewijs van een doofpotaffaire.

Papieren van de rechtbank tonen een verband...

tussen de moordverdachte Karen Read en de blogger bekend als Turtleboy.

Volgens het OM...

lekte de verdediging selectief informatie aan Turtleboy.

Ze leidden hem in de richting van: 'Dit is je volgende verhaal.'

Of: 'Dit is informatie voor een nieuw verhaal.'

Advocaten gebruiken de media...

al sinds mensenheugenis om verhalen te onthullen.

We zouden dit werk niet kunnen doen zonder lekken en anonieme bronnen.

Dus het is zeker een mediastrategie.

M'n advocaten zeiden...

dat we met Turtleboy mochten delen wat openbaar was.

Maar ik moest het niet rechtstreeks doen, maar via een derde partij.

Toen werd ik nerveus over wie ik als derde partij zou gebruiken.

Uiteindelijk begon ik dingen rechtstreeks te sturen.

En toen begonnen we over de zaak te praten...

waarschijnlijk één keer per dag, zo'n vijf, zes dagen per week.

Hij trok veel aandacht.

Er was niet veel aandacht voor deze zaak...

tot hij erover begon te bloggen en te praten.

Ik nam het op voor iemand die gearresteerd was voor moord.

Toen hij die verhalen postte, ging ik alles bekijken.

Ik raakte er meer bij betrokken en we wilden meer aandacht trekken.

We gingen op het viaduct staan en hielden borden vast.

We wilden zo veel mogelijk mensen op de zaak Karen Read wijzen.

Er lijkt geen tussenweg te zijn.

Of je bent voor Karen Read, of voor het OM, voor de politie.

Het is zo venijnig geworden dat vrienden en buren...

niet meer met elkaar praten vanwege deze zaak.

Turtleboy had gelijk.

Turtleboy is de voornaamste reden...

waarom er elke dag mensen voor de rechtbank staan.

Bevrijd Karen Read.

Het probleem is dat hij te ver gegaan is...

wat de juryselectie betreft en mogelijke juryleden beïnvloed heeft.

Verspreid het nieuws. Iedereen in Norfolk County moet dit weten.

Hij heeft rondgebazuind dat dat z'n doel is.

We proberen de jury te beïnvloeden, ja, dat is precies wat ik...

Bevrijd Karen Read.

De sfeer rond de rechtbank veranderde heel snel.

Er was één dag waarop er mensen op de trap van de rechtbank stonden.

Ze jouwden Johnny's familie uit toen ze naar het gerechtsgebouw gingen.

Ik had er eerst moeite mee om dat te verwerken.

Waarom doen ze dit?

Toen werd duidelijk dat we de doeltreffendheid...

van de 'Free Karen Read'-pr-campagne hadden onderschat.

Applaus.

De reden waarom de gemeenschap daar zo fel is...

is omdat ze al generaties lang te maken hebben...

met wat zij beschouwen als vriendjespolitiek van agenten...

die overal mee wegkomen.

Iedereen kent iedereen, iedereen is met iedereen verbonden.

En dat leidt tot problemen.

Dat leidt tot corruptie.

Er was een groot schandaal met de staatspolitie...

over een overurenschandaal wat jaren geleden.

De afgelopen tien jaar logen twee wetenschappers...

over de hoeveelheid drugs die het lab binnenkwam...

zodat ze een zwaardere aanklacht tegen de verdachten konden krijgen.

Om te begrijpen waarom zo veel mensen de corruptietheorie geloofden...

die de verdediging aanvoerde...

moet je de geschiedenis kennen van de staatspolitie.

Ze hebben een aantal opzienbarende schandalen gekend...

waarbij agenten zijn gearresteerd en aangeklaagd.

Ze verdienen meer geld dan terecht is omdat ze met overuren sjoemelen.

Daarom zijn er veel mensen die echt denken...

dat ze begrijpen hoe dit kon gebeuren.

Dit gebeurt niet alleen in Massachusetts.

Er is een lange geschiedenis van corruptie bij de politie...

gebrek aan aansprakelijkheid voor agenten...

politieagenten die vals bewijs geplaatst hebben...

politieagenten die betrapt zijn op liegen.

En ik denk dat veel mensen zeggen: 'Dit moet nu ophouden.'

Nog maar een paar weken...

tot het spraakmakende moordproces tegen Karen Read.

Er komt een bufferzone van 60 meter rond de rechtbank in Dedham.

Niemand mag kleren of borden dragen in de rechtbank...

die een van beide kanten steunen.

Vanaf volgende week mogen we geen kleding dragen met 'Karen Read 'erop.

We moeten onze mond praktisch dichttapen.

Rechter Cannone wil geen invloeden van buitenaf.

Ze moet zorgen dat de rechtszaak binnen de vier muren plaatsvindt.

Het is mijn ervaring met deze gemeenschap...

dat ze zich de mond niet laten snoeren.

We probeerden te bedenken hoe we die bufferzone konden omzeilen.

Iedereen zei dat we een bepaalde kleur moesten dragen.

Karen Read zei: 'Ik hou van roze'...

of zoiets. En dat heeft het balletje aan het rollen gebracht.

Roze, Karens lievelingskleur.

We houden van haar.

Bevrijd Karen Read. Laat de vrijheid klinken.

Het moest vrouwelijk zijn, zodat ze het niet verwarren...

met gerechtigheid voor John en denken dat we voor het OM zijn.

Je ziet er keurig uit. - Bedankt.

Jullie zien er goed uit in het roze.

Ik hou van roze. Ik draag het nooit, maar ik vind het mooi.

Dus ik zei roze.

Is dat live? - Ja. Eigenlijk...

Bevrijd Karen Read.

Ze zijn dol op roze.

Karen Read-proces bufferzone rond rechtbank.

Aanhangers van Karen Read juichten...

toen zij en haar advocaten aankwamen...

voor de eerste dag van het proces, de juryselectie.

We hadden geen enkel idee toen we hieraan begonnen...

hoeveel eerlijke en neutrale juryleden we zouden vinden.

Iedereen heeft erover gelezen.

Veel mensen weten er al van.

Van de eerste groep van 88 mensen, gaven 69 aan dat ze ervan wisten.

En 24 hadden al een mening over Reads schuld of onschuld.

Als het goed is, wil ik...

We krijgen weinig informatie over mogelijke juryleden, waar ze wonen...

waar ze werken, wat hun werk is, of ze getrouwd zijn, kinderen hebben.

En de rechter zal nog wat andere vragen stellen.

We waarderen het dat u hier vandaag bent...

klaar, gewillig en in staat om te dienen als dat nodig is.

Je let op de toon.

Je let op gezichtsuitdrukkingen...

en het gebruik van hun handen en het karakter.

Ik ben David Yannetti. Ik ben advocaat in Boston.

Onze cliënt is Karen Read. Kun je opstaan?

Maar het is een sprong in het diepe.

Je moet vertrouwen op wat mensen zeggen.

En je moet op je instinct afgaan, tot op zekere hoogte.

David, ik denk dat een vrouw van middelbare leeftijd met kinderen...

die betrokken is bij de gemeenschap een goed jurylid is.

We denken er hetzelfde over.

Wat vinden we van de juryselectie?

We zijn heel blij.

We zijn blij dat er een jury is en we willen graag beginnen.

Het is bizar.

Ik kan levenslang krijgen en nu gaan die vreemden beslissen...

hoe ik de rest van m'n leven doorbreng.

Ik heb dit al vaak gezegd: de juryselectie is je proces.

Trek het slordige en bevooroordeelde onderzoek in twijfel.

Een gebrekkig onderzoek waardoor Karen Read hier vandaag zit.

We werken aan ons openingspleidooi en zijn allemaal gespannen.

Het is showtime.

Jullie zullen gerede twijfel hebben, omdat Karen Read erin geluisd is.

Het bewijs lijkt dat aan te tonen.

Ik wil niet dat jij, ik of Liza of wie dan ook zeggen...

'lijkt aan te tonen' dat zij het niet heeft gedaan.

We willen geen nietigverklaring.

Ze moet vrijgesproken worden. - Ja.

Heb je goed geslapen? - Heb jij überhaupt geslapen?

Ja. Ik heb tv gekeken en me ontspannen.

Toen stond ik om 4.00 uur op...

Stond je om 4.00 uur op? - En ik dacht: ah.

Jezus Christus.

We hadden niet beter voorbereid kunnen zijn.

Ik ben er emotioneel klaar voor, maar ik kijk er niet naar uit.

Ik weet dat ik onverwachte emoties zal ervaren.

We houden van je, Karen. - Zet hem op, Karen.

Ik heb me ertegen gepantserd...

en de afgelopen tweeënhalf jaar hebben me erop voorbereid.

Bevrijd Karen Read.

Ze zeggen dat het een circus is geworden.

Dat het niet om John gaat, maar om de zaak tegen Karen Read.

Bevrijd Karen Read.

Mijn leven en mijn proces.

Sluit haar op.

Maar de zaak tegen Karen Read wil gerechtigheid voor John.

De zaak gaat om hoe hij gestorven is.

Ik denk dat veel mensen geschokt zullen zijn als ze de waarheid zien.

22-117, de staat tegen Karen Read.

Tijd voor het openingspleidooi. Als u zover bent, Mr Lally.

Goedemorgen.

John O'Keefe groeide op in Braintree. Hij was 46 jaar toen hij overleed.

Hij was de zoon van John O'Keefe jr. En Margaret, of Peggy, O'Keefe.

Adam Lally staat erom bekend dat hij methodisch te werk gaat...

zich op hard bewijs richt en niet van opzichtigheid houdt.

Ze hadden twee heel jonge kinderen.

Het is niet de taak van een aanklager om opzichtig of interessant te zijn.

Uiteindelijk haalden ze een andere vriend over, Mr Curt Roberts...

om ook naar de bar te komen.

Er waren nog wat mensen in de bar...

waaronder Mr James Sullivan, die u zult horen...

Ik vond Adam Lally's openingspleidooi onsamenhangend.

'U zult van deze persoon horen.' En indirecte getuigen.

Mensen die die avond een biertje met ons dronken en weggingen.

U hoort getuigenissen van Ms Roberts, Ms McCabe, de brandweerlieden...

en de agenten uit Canton die erheen gingen.

Ik ben geen advocaat, maar je noemde net letterlijk 27 namen.

En de verdachte, terwijl ze rondreed...

volgens andere getuigenissen en samenhangende getuigenissen.

Bedankt voor uw tijd.

Goed, dank u, Mr Lally.

Mr Yannetti?

Dank u, edelachtbare.

Karens familie en vrienden

Karen Read is erin geluisd.

Haar auto heeft John O'Keefe niet geraakt.

Zij heeft z'n dood niet veroorzaakt.

Dat betekent dat het iemand anders was.

U zult horen dat op dat adres...

een politiegezin woonde met goede connecties in Canton.

U zult horen dat de politie deze zaak niet heeft onderzocht.

U zult zich afvragen waarom niet.

Goed zo, Yannetti.

Ik had Davids opening gehoord. Hij had het gerepeteerd.

Maar als je het in de rechtszaal hoort, met de camera's...

en m'n familie en vrienden...

en de juryleden, is het alsof je het voor het eerst hoort.

Het voelde alsof ik het nog nooit gehoord had, wat niet zo was.

Aan het eind van dit proces...

zullen we u vragen om Karen Read onschuldig te verklaren.

Goed gedaan, David. Je opening was geweldig.

Wat een amateur.

David, ik weet zeker... - Dat was fenomenaal.

Ik vind het geweldig. Je hebt het echt geweldig gedaan.

En wat een contrast met de aanklager...

die gewoon 50 namen noemde... - Onsamenhangend.

Zonder enige context. Gewoon de ene naam na de andere.

Ik ken deze zaak en ik kon de namen niet bijhouden.

Ik zag op tegen het openingspleidooi.

Ik had gehoord dat ze...

me allesbehalve menselijk zouden noemen.

En het was een goede dag.

Het was een heel goede dag.

Nou, als dat het openingssalvo is van de aanklager...

Uw volgende getuige, Mr Lally.

Ja, edelachtbare, de staat roept Jennifer McCabe op als getuige.

Ze was betrokken bij de laatste avond van John O'Keefe.

Ze had iets gedronken met Karen Read en John O'Keefe...

en zij had hen toen uitgenodigd om naar Fairview Road 34 te gaan...

voor een afterparty.

Zweert u de hele waarheid te zeggen en niets dan de waarheid?

Ja. - Dank u. U mag plaatsnemen.

Het is duidelijk dat Jen McCabe een centrale getuige wordt.

Ze was een van de vrouwen die die avond in het huis waren.

En zij zocht op Google op hoelang het zou duren om te sterven in de kou.

Een groot keerpunt in het proces van Karen Read...

was toen Jennifer McCabe getuigde.

Toen zeiden we: 'Wauw, dit zijn de zwaargewichten.'

Hoe zou u uw relatie met John O'Keefe omschrijven?

Hij was m'n vriend. Ik hield van John. Hij was een geweldige vent.

Karen en John begonnen hun avond op de 28e in C.F. McCarthy's.

Ze dronken iets met vrienden.

Iedereen was opgewekt, naar het schijnt.

Uiteindelijk besloten ze nog wat mensen te ontmoeten...

in de Waterfall Bar and Grille.

In de Waterfall bevinden zich de McCabe's en de Alberts.

Brian Albert, een politieagent uit Boston...

Nicole Albert en Julie Albert, Chris Albert...

Jennifer McCabe, Matt McCabe, en Brian Higgins, een ATF-agent.

Ze waren samen aan het drinken in deze kroeg.

Sprak u met Miss Read in de bar?

Weet u nog waarover?

Karen uitte wat frustratie over die ochtend.

We hadden het erover hoe lastig het is met kinderen.

Ze zei dat dat het enige was waar ze ooit ruzie over maakten.

En ik zei: 'Welkom bij het ouderschap.'

Maar ze was gewoon haar hart aan het luchten tegen een vriendin.

Karen en John komen binnen.

Er is niemand die zegt dat ze niet goed gestemd waren.

Je ziet hoe ze die avond met elkaar omgingen.

Ze omhelsden elkaar hadden een goede verhouding.

U verliet de Waterfall rond middernacht.

Klopt dat? - Ja.

Jennifer McCabe nodigde John en Karen uit bij haar zwager...

Brian Alberts, om nog wat te drinken.

Na de Waterfall rijden Karen en John naar het huis van de Alberts.

Ze zijn er nog nooit geweest.

Ze kennen de Alberts oppervlakkig...

maar ze zijn nog nooit bij hen thuis geweest.

Als John en Karen bij het huis aankomen...

is Jennifer McCabe al binnen. Ze keek door de voordeur naar buiten.

Ze zag Karens auto op straat geparkeerd staan, langs de weg...

voor de woning van de Alberts.

Dus toen u naar de tochtdeur liep en naar buiten keek...

wat zag u toen?

Ik zag een donkere SUV.

Toen sms'te ik hem: 'Ben je er? Parkeer achter mij.' Om 12.31 uur.

Heeft John O'Keefe ooit op uw sms'jes gereageerd?

Nee. En een paar minuten later...

om 12.40 uur, toen ik 'hallo' zei...

weet ik niet zeker of ze er nog stonden of al weg waren.

Waar dacht u dat John was of heengegaan was?

Ik dacht dat ze misschien besloten niet binnen te komen.

Misschien hadden ze ruzie.

Stond u er toen bij stil? - Nee.

Op een gegeven moment ging u daar weg.

Hoe laat ging u naar huis?

Rond half twee, kwart voor twee.

Nadat ik daar weggegaan was, was ik boos op John.

Ik belde hem tijdens het rijden, maar hij nam niet op.

Huis van John O'Keefe.

Toen ik bij Johns huis aankwam, bleef ik hem bellen.

John, ik haat je.

Ik drink, ik vloek.

Het is vreselijk.

Ik ben hier met je kinderen.

Niemand weet waar je bent, rotzak.

Ik dacht dat hij vreemdging.

Er woonden meerdere vrouwen in de buurt van Fairview...

met wie John ooit iets gehad had.

John, je gebruikt me.

Je neukt een andere vrouw. Je bent een loser. Rot op.

Ja, het is één uur 's nachts en ik ben bij je nichtje en neefje.

Je bent een rotzak.

Kon u aan de hand van uw analyse van die telefoon vaststellen...

hoeveel keer er gebeld werd van de telefoon van de verdachte...

naar die van Mr O'Keefe...

vanaf kort na 00.30 uur tot kort na 06.00 uur?

Ruim 50 keer. Ik geloof 53 of 55.

Uiteindelijk viel ik in slaap op de bank bij John thuis...

van ongeveer 01.30 tot 04.30 uur.

Ik sliep op de bank, zodat ik het zou weten als hij binnenkwam.

Toen ik wakker werd op de bank, wist ik dat hij er niet was.

Ik belde hem weer en hij nam niet op.

M'n stem trilt.

John, waar ben je?

Ik belde al z'n vrienden.

Niemand had van hem gehoord of hem gezien.

Ik belde Jen McCabe om 04.53 uur.

Ik zei: 'Ik zoek John.'

Ze schreeuwde meerdere keren m'n naam.

Ze zei dat John niet thuis was gekomen.

Ze kregen ruzie en ze liet hem achter bij de Waterfall.

Ik zei: 'Karen, we zagen je bij het huis van m'n zus.'

Hoe reageerde ze daarop?

Ze zei dat ze niet meer wist dat ze erheen was gegaan.

Toen begon ze te schreeuwen: 'Jen.'

Toen zei ze: 'Heb ik hem geraakt? Kan ik hem geraakt hebben?'

Gebeurde dat toen u nog thuis was, in uw slaapkamer?

Dat klopt.

En toen zei ze dat haar achterlicht kapot was.

Johns beveiligingscamera.

Om de een of andere reden dacht Karen Read die ochtend...

dat er iets ergs was gebeurd met John O'Keefe.

En de aanklager vroeg zich af...

waarom ze weet dat er iets mis met hem is als ze onschuldig is.

Karen had tientallen mensen gebeld, maar niet het alarmnummer.

Als ze de alarmlijn gebeld had, leefde Johnny misschien nog.

Het is vreselijk om te denken dat dat zo is.

Jen zei: 'Je bent hysterisch. Kom me ophalen.

Dan gaan we John samen zoeken.'

Ik belde tegelijkertijd Kerry Roberts.

Kerry was niet in de bar of op Fairview Road.

Maar ze was een vriendin van John en kende hem al lang.

Ze communiceerde constant met hem.

Karen belde me om vijf uur 's ochtends.

Ik nam op en ze zei: 'John is dood.'

Kerry, Kerry, Kerry.' En toen hing ze op.

Misschien zei ik dat ik bang was dat hij dood was.

Maar ik heb niet ondubbelzinnig gezegd: 'Kerry, John is dood.'

Waarom zou ik dat zeggen als ik hem vermoord had?

Het slaat nergens op.

Uiteindelijk belde ze me terug...

en zei: Ik ben bang dat John dood is.'

Misschien aangereden door een sneeuwploeg.

Hij is niet thuisgekomen. Ik denk dat er iets gebeurd is.'

Ik zei: 'Kerry, ik kom net bij Jen McCabe aan.

Kom hierheen, dan stappen we in één auto.'

Kerry zei dat ze haar mond moest houden.

Dat we terug moesten gaan naar Johns huis.

'We rijden in één auto naar Johns huis.

Misschien is hij daar en slaapt hij en heb je hem niet gezien.'

We gaan naar Johns huis.

Dit is een uur nadat ik Jen McCabe voor het eerst belde.

Ik belde haar om 04.53 uur. Het is nu 05.45 uur.

We zijn weer op de plek waar ik de nacht heb doorgebracht.

Karen wees me erop op de oprit. Ze zei: 'Kijk naar m'n achterlicht.'

Ik keek ernaar en zei:

'Je zei dat je je niets herinnert van gisteravond.'

Ze zei: 'Denk je dat ik hem geraakt heb?'

Ik zei: 'Nee, dat denk ik niet.'

Je kunt iets geraakt hebben, maar laten we naar binnen gaan...

en hem zoeken.'

We zochten overal in het huis en renden rond en uiteindelijk zei ik:

'Jen, we moeten terug naar Fairview 34. Hij is hier niet.

Daarna stapten we alle drie in de auto en reden we naar Fairview.

Karen leunt van de achterbank naar voren...

tussen Kerry en mij in...

en ze schreeuwt alleen maar: 'Kerry, Kerry.'

Ze herhaalt steeds haar naam en mijn naam en bepaalde zinnen.

'Kan ik hem geraakt hebben? Heb ik hem geraakt?'

Kerry schreeuwt dat ze haar mond moet houden, moet gaan zitten...

gereed moet zijn om John te zoeken.

Zodra we de woning naderden, was hij daar.

Hij lag aan de rand van het terrein en ik zei: 'Daar is hij.'

En beide vrouwen zeiden: 'Waar?'

Ik zei: 'Daar is hij. Stop de auto.'

Johns lichaam.

Op het moment dat ze dat zei kon u toen iets zien buiten de auto?

Ik zag niets.

Ik keek opzij en zag niets. Ik keek Jen aan en zei: 'Ze is gek.'

Ik deed de deur open, leunde achterover en keek.

Ze rende naar een hoop sneeuw.

Ze stoppen bij Fairview 34. Jen McCabe zegt dat Karen...

uit de auto sprintte voor die stilstond.

Ze zei: 'Daar is John.'

Op de een of andere manier, in het donker...

in een sneeuwstorm kan Karen Johns lichaam zien en rent erheen.

Karen sprong uit de auto en rende naar wat Kerry beschreef...

als een hobbel in de sneeuw, toen ze daar aankwamen.

Volgens Kerry's getuigenis kon je vanuit de auto...

niets zien op 2,5 meter afstand.

Dus dat was het moment voor mij.

M'n eerste vraag was: Hoe wist Karen waar het lichaam was?

Bewijsfoto.

Ik rende naar hem toe en John lag doodstil.

Z'n mond een beetje open.

Hij had snijwonden en bloed op z'n gezicht.

Hij droeg de dunne kleren die hij de avond ervoor aanhad.

Er zat een stukje glas op z'n neus...

dat vastzat als een splinter.

Ik trok eraan en zodra ik dat deed...

stroomde het bloed over z'n gezicht.

Z'n ogen waren paars.

Dit oog was gescheurd en bloed druppelde over z'n gezicht.

Er lag sneeuw op hem. Het waaide behoorlijk...

en de sneeuw waaide over z'n benen.

Net zoals je op een winderige dag op het strand...

hoopjes zand op je krijgt. Zo zag hij eruit.

Z'n rechterarm lag naar beneden gericht met z'n handpalm omhoog.

Z'n arm vormde een rechte hoek met z'n lichaam.

En z'n linkerarm lag naast hem.

En ze schreeuwde tegen Ms Read...

dat ze van Mr O'Keefe af moest gaan.

Ze bleven tegen elkaar schreeuwen.

Kerry begon te schreeuwen over reanimatie.

Dat Karen mond-op-mondbeademing moest toepassen.

Karen schreeuwde, want toen ze begonnen...

kwam er bloed uit Johns mond.

Ik probeerde mond-op-mondbeademing. Ik weet niet of ik het goed deed.

Maar toen ik z'n neus dichtkneep en in z'n mond ademde...

hoorde ik een borrelgeluid in z'n keel. Het eerste wat ik dacht, was:

hij ging dronken weg, is gevallen en stikt in z'n braaksel.

Ik zei: 'Kerry, rol hem om.'

En zij zei: 'Nee. Draai hem niet om. Hij kan...'

Ze bedoelde dat hij misschien een gebroken nek had of zo.

We schreeuwen tegen elkaar en toen zei ze:

'Hou je bek, Karen. Hou je bek. Laat hem zoals hij is.'

En ik bleef denken: wat is er mis met iedereen?

'Waarom schreeuw je zo tegen me? En waar is Jen?'

Karen schreeuwde: Is hij dood?

Ik probeerde kalm te blijven en...

zo snel mogelijk hulp te regelen voor John.

Alarmcentrale, kan ik u helpen?

Stuur onmiddellijk iemand naar Fairview Road 34, Canton.

Wat is er gebeurd?

Er ligt een bewusteloze man in de sneeuw.

In de sneeuw op Fairview 34? - Hij is bewusteloos.

Ja, het huis van de Alberts.

De hulpdiensten arriveren.

Dashcam van de politie.

Ik schreeuwde en huilde.

Ik zei: 'Het is m'n vriend. Ik ging weg en hij kwam niet thuis.

Is hij dood?'

Hij is dood. - O, shit.

Hij is dood. Hij is ijskoud.

Er is een agent uit Boston gevonden in de sneeuw.

Hij heeft hoofdletsel.

Ik weet niet of hij heeft gevochten.

Ik was als een kip zonder kop. Je ziet het op de video.

Ik schreeuwde van alles en was erg in de war.

Een paar minuten later kwam de ambulance.

Ze legden hem op een brancard en namen hem mee.

Nadat hij daar weggehaald was, wat zag u daar toen?

Z'n telefoon lag onder hem op het gras.

De rest is bedekt met sneeuw.

Als hij van de grond wordt getild, zit er dan gras onder hem?

Er kwamen meer agenten aan.

Miss Read rende gillend rond.

Eén hulpverlener vroeg naar z'n naam, z'n leeftijd, dat soort dingen.

Of ze wist wat er was gebeurd.

Miss Read zei dat ze hem had geraakt.

Heeft ze dat vaker gezegd of één keer?

Drie keer. 'Ik heb hem geraakt.'

In de eerste week van het proces kwam een van de centrale ideeën...

over Karens schuld of onschuld naar voren in meerdere getuigenissen.

De hulpverleners, de mensen die erbij waren...

getuigden dat Karen Read dingen zei in de trant van:

'Ik heb hem geraakt.'

Alsof ze zich verantwoordelijk voelde.

Terwijl ik zuurstof toediende, vroeg ik of iemand iets had gezien.

Of iemand wist wat er gebeurd was.

Er was iemand die meerdere keren antwoordde: 'Ik heb hem geraakt.'

'Ik heb hem geraakt.'

Ze zei: 'Ik heb hem geraakt.' Ze herhaalde het.

Er was een politieagent bij ons in de buurt...

die vroeg: 'Wat?' Ze herhaalde het nog een keer.

Eerst was het: 'Kan ik dat gedaan hebben?'

Toen ze de ambulancebroeder sprak, zei ze: 'Ik heb hem geraakt.'

Ik herinner me alles.

Ik zei: 'Kan ik hem geraakt hebben?'

Ik was niet zo helder als ik zou zijn als ik niet had gedronken.

Ik had gedronken, dus...

Daardoor vroeg ik me af of ik hem geraakt kon hebben.

Reed ik over z'n voet of raakte ik z'n knie?

Heb ik hem verwond?

Alcoholgebruik speelde ongetwijfeld een zekere rol...

bij de gebeurtenissen van 29 januari 2022.

Adam Lally telde elk drankje dat Karen Read die avond dronk.

Om 20.58 uur krijgt de verdachte het eerste drankje.

Om 21.57 uur het vijfde drankje.

Om 22.29 uur het zevende drankje.

Om 22.54 uur komen de verdachte en Mr O'Keefe aan in The Waterfall.

In het uurtje dat ze daar zijn...

krijgt de verdachte drankjes nummer acht en negen.

M'n eerste twee drankjes waren een wodka-soda met een shotje.

Ze waren dubbel, dus eigenlijk twee drankjes.

Die twee, het drankje en een shot, tellen als vier.

Ik kreeg nog drie drankjes bij C.F. McCarthy's die ik niet dronk.

Iemand koopt een dubbel drankje voor me en ik hou het vast.

Maar ik praat en drink het niet.

En dan geven ze een rondje shots die ik in dat drankje giet.

Dus daar zitten drie drankjes in.

Dus ik had er vijf op en een shotje gedurende drie uur.

Dat zijn er dus zes.

Iedereen had die avond veel gedronken, ook John O'Keefe.

Dat proces waarbij alle mensen die daar die avond waren...

getuigen over dingen die ze zich goed herinneren.

Gezien de hoeveelheid alcohol die ze hadden gedronken...

is het moeilijk te geloven dat de herinneringen zo helder waren.

De oorlogskamer.

Spoel terug naar 'Ik heb hem geraakt.'

Ik wil precies weten waar ze was toen ze dat hoorde.

Want dat is... - Twee of drie minuten hiervoor.

Een van de grote thema's tijdens ons verhoor...

van alle agenten ter plaatse en de brandweerlieden...

is de vermeende verklaring: 'Ik heb hem geraakt.'

Ze maken er een soort bekentenis van dat zij dit heeft gedaan.

Dit is het moment waarop Jen links van haar staat.

Jij staat rechts van haar. Daar.

Als we hier stoppen, staat daar een politieagent, toch?

Ze wist z'n naam niet. Hij heet Saraf.

Heeft u op een bepaald moment op die locatie...

m'n cliënt de zin horen herhalen:

'Ik heb hem geraakt.'

Of ze zei...

Steven Saraf, politieagent uit Canton.

'Ik heb hem geraakt.'? Nee, dat heb ik niet gehoord.

Ik denk dat het OM gelooft...

dat het feit dat Karen tegen één of meerdere mensen zei:

'Ik heb hem geraakt', belangrijk bewijs is in hun zaak.

Maar je zag ook hoe nauwkeurig de verdediging het verhaal uitpluisde...

van iedereen die beweerde dat Karen zei: 'Ik heb hem geraakt.'

Zag u ergens in die video dat u m'n cliënt aansprak en vroeg:

'Hoe kwam u hier? Wat is er gebeurd?' En zij zei: 'Ik heb hem geraakt.'

En u vroeg: 'Hoe dan?'

Alles waar u eerder over getuigde.

Dat heb ik niet in de video gezien.

Dus we kunnen stellen dat uw geheugen wat gebrekkig is...

wat die periode betreft. - Absoluut.

Kunt u dat deel van uw rapport aanwijzen...

waar u zegt dat m'n cliënt zei: 'Ik heb hem geraakt.'?

Dat staat er niet in.

Voor zover we weten, heeft niemand die verklaring opgeschreven.

Die verklaring staat niet op de opnames.

Wat wel verschijnt, is: 'Is hij dood?'

Is hij dood?

Een andere uitspraak die verschijnt, is:

M'n vriend. Ik ging weg en hij kwam niet thuis.

M'n vriend. Ik ging weg en hij kwam niet thuis.

Dat hoor je.

Je hoort nergens: 'Ik heb hem geraakt.' Of iets in die richting.

Als ze dat echt had gezegd en iemand dat had gehoord...

zou ze nergens heen gegaan zijn. Dan was ze meteen gearresteerd.

Het is zo erg dat ik me afvraag...

of ik het woord 'geraakt' wel heb gebruikt.

Ik hoor het vanaf het begin en ik weet...

dat ik me afvroeg of ik verantwoordelijk kon zijn.

Want ik weet niet wat er gebeurd is.

Dus ja, ik vroeg me af of het waar kon zijn, want...

ik vroeg het me in het begin af.

Maar nu denk ik: heb ik wel 'geraakt' gezegd?

Ter plekke belde ik m'n moeder, m'n vader, m'n broer, m'n beste vriendin.

Niemand nam op. Dus ik sms'te en schreef: 'John is dood.'

M'n vader belde terug.

En ik zei: 'Pap, ik wil niet leven. Ik wil nu gewoon dood.'

Canton Meldkamer voor Canton 682. - 682.

Weet u wie de mensen ter plaatse zijn? Of de beller, Karen?

Ja.

Ik heb haar vader aan de lijn. Ze zei iets over zelfmoord.

Ze was emotioneel. Ik kan het alleen beschrijven als 'in een shock'.

Ik dacht dat ze zichzelf iets aan kon doen.

Nu we de dashcambeelden hebben...

hoor ik een van de agenten zeggen: 'We passen sectie 12 toe.'

Ik laat haar opnemen, zodat ze haar beoordelen.

Sectie 12 is iemand laten opnemen...

als je denkt dat die persoon zichzelf iets kan aandoen.

Ik werd in het ziekenhuis opgenomen vlak bij de SEH...

maar Johns lichaam lag twee deuren verderop.

Een paar uur later kwam m'n vader me uit het ziekenhuis halen.

Ik werd opgewacht door een van de artsen.

Hij zei dat m'n dochter bleef vragen:

'Is John O'Keefe in orde? Is hij dood? Wat is de situatie?'

En die arts zei: 'We hebben het haar niet verteld.

Wilt u dat wij het zeggen? Wilt u het zeggen?

Of zullen we het samen doen?'

Ik zei: 'Nee, ik ben haar vader. Ik doe het wel.'

Ze zat op de rand van het bed. Toen ik het vertelde, hield ik haar vast.

Ze gleed van het bed af, m'n armen in, op de grond.

Hij zei dat hij dood was.

Ze was even van slag, maar vrij kort erna...

zei ze: 'Pap, wat gaan we doen? Wat is het plan?'

Ze raakt de kluts niet kwijt door het verlies.

Ze vindt een uitweg.

Toen ik vlak voor de middag het ziekenhuis verliet...

zei ik: 'Ik wil de kinderen zien.'

Johns beveiligingscamera.

We reden naar Johns huis. En z'n ouders, z'n broer...

z'n vader en z'n nichtje waren er.

Toen werd z'n neefje gebracht, die bij een vriend was.

Ik omhelsde z'n vader en z'n nichtje.

Ik begroette z'n broer en z'n moeder.

Ik wist dat ze het lichaam hadden geïdentificeerd.

Ik had ze naar binnen zien gaan en ik vroeg aan z'n broer, Paul:

'Hoe zag hij eruit? Wat is er gebeurd?'

Hij zei: 'Het leek alsof hij vijf ronden met Tyson had gebokst.'

Z'n moeder leunt over het kookeiland en zegt tegen me:

'Hij ziet eruit alsof hij is aangereden.'

Ik zei: 'Wacht, keken jullie naar hetzelfde lichaam?'

Na een paar minuten ging Pauls telefoon en verliet hij de kamer.

De manier waarop hij naar Karen keek toen hij terugkwam...

was alsof de tijd stilstond.

Alle zuurstof verdween en er werden beschuldigende blikken...

naar Karen geworpen en daarna naar m'n vader en mij.

Ik voelde aan de sfeer dat ik daar niet welkom was.

Ik keek m'n vader aan en zei: 'Ik moet hier weg.

Ze denken dat ik het gedaan heb.'

De mensen die het meest om Johnny gaven, baseren zich op het bewijs.

Haar gedrag, samen met het harde bewijs...

en het indirecte bewijs van tijdens het proces wijzen in één richting.

Namelijk dat Karen Read Johnny heeft vermoord.

Ze zeggen dat ik een dronken, wraakzuchtige vriendin ben.

Een afgewezen minnares.

Maar ik ben onschuldig. Ik werd erin geluisd en de getuigen liegen.

Ik kan haast niet wachten tot ons tegenverhoor.

Dat zal alles veranderen.

Karen is de enige die aangeklaagd is...

in verband met de dood van John O'Keefe.