Original subtitles

Waar ben ik?

Ik hoor vreemde geluiden.

Leidt trots mijn stappen?

Wie waakt er over mijn volk?

NOVEMBER 1920 ERGENS IN DE BUURT VAN VERDUN

Wacht. Ik voelde iets.

Lieve God, wat heb ik gedaan?

1917 FUTA TOORO, SENEGAL

Papa.

Hou haar vast. Als ze beweegt, kan ze zichzelf bezeren.

Bijna.

Rustig...

Het is al goed.

Klaar. Geef me de vod.

Ziezo.

Het hol moet in de buurt zijn.

De kudde verstoorde het.

Het is een nieuwe wacht.

Goedenavond.

Niet te moe? - Nee. Bedankt.

Ziezo. Zijn ze niet schoon?

En nu? - Nee.

Ze zijn schoon. - Nee.

En nu?

Eet. - Wil je een stukje?

Wil je wat citroen? - Ja.

Ze pakten vier jongeren bij Mawoundou op.

Dat zijn nu tien dorpen die ze hebben overvallen.

Als we onze zonen beschermen, zetten de Fransen de leiders gevangen.

We moeten weigeren. - Ja.

We zouden moeten onderhandelen.

Ze zijn gewapend. Het is onmogelijk.

We kunnen dit niet laten gebeuren.

We moeten onze zonen verbergen.

God zal ons helpen.

Wil je nog wat?

Hier.

Thierno. Kom.

De Fransen komen eraan.

Haast je.

Kom op. Laten we gaan.

Thierno, moge God je bewaren.

Ik ben terug voor zonsondergang. Laten we gaan.

Blijf vannacht bij hem. - Ik zal doen wat ik kan.

Verberg je tot ik terugkom, oké?

Goed.

Halt.

Kom op. Haast je. Lopen.

Ga. Stop niet.

Ren, Thierno, ren.

Papa, waar is Thierno?

Hij zal wel terugkomen.

Kijk me aan.

In godsnaam, begrijp het niet verkeerd.

Doe je mond open.

Uw naam?

Bakary. - Achternaam?

Dieye. - Spel het.

D-I-E-Y-E, meneer.

Je leeftijd?

30 jaar, meneer.

Ingelijfd.

Gefeliciteerd met je moed en doorzettingsvermogen...

om het vaderland te gaan verdedigen.

Is dat alles? - Sta op.

Aan de slag...

Thierno.

Ik ben het.

Wij gaan. Sta op.

Hierheen.

Laten we gaan.

Kom op. Ga.

Zeg nooit dat ik je vader ben. - Op je knieën. Verroer je niet.

Broeder, help me.

We hebben mannen nodig in het dorp...

Sluit de idioten op.

We zullen een uitweg vinden.

Aan de kant.

Jullie daar, opstaan.

Sneller.

Neem je spullen.

Neem je spullen. Haast je.

Wacht hier.

Wat wil je?

Wegwezen.

Wacht hier. Ik kom terug.

Thierno.

Adama.

Begrijp je Fula?

Nee? En hij? Begrijp je Fula?

Spreek jij Fula?

Zelfs niet een beetje? Ben jij Fula?

Begrijp je het of niet?

Ik ben net aangekomen, maar ik ken iemand.

Ken je iemand? - Ja, Mohammed.

Hij werkt daar in de kantine.

In de kantine? - Mohammed, ja.

Spreekt iemand Fula? - Wat wil je?

Ken je een Mohammed? - Ik ken er meerdere.

Ik hoorde dat hij de Fula helpt.

Dat is Muhammad San. Maar hij is niet hier.

Hoe komt dat? - Hij heeft vandaag vrij.

Waar is hij?

Ergens in dit achterlijke gat.

Ik ben Fula. Ik spreek geen Wolof. - Spreekt u Frans?

Ja. - Goed.

We gaan je beschermen.

En daar betaal je ons voor.

Wie is dat?

Ik ken hem niet.

Uw loon...

Overhandig het.

Wat?

Wat wil je?

Ik ben op zoek naar Mohammed Sarr. Ken je hem?

Sta op. Ga het hem vragen.

Wacht hier.

Soldaat, sta op.

Sta op, soldaat.

Soldaat.

Sergeant? - Help hem overeind.

Wie deed dit?

Soldaten.

Breng hem daarheen.

Zit hem hier neer.

Hier.

Wie?

Ga eten.

Kom dan spelen. Ik ben hem aan het inmaken.

Je kunt gaan, soldaat.

Spreek je Frans?

Waar heb je dat geleerd?

In een school van blanken.

Hoe heet je?

Thierno.

Is dat uw voor- of achternaam?

Mijn voornaam.

Wil je iets eten? Van mij.

Je moet je hier thuis voelen.

De enige plaats zonder rang. We zijn allemaal gelijk.

We zijn hier allemaal kameraden. - Op de luitenant.

We leven samen, eten samen, vechten samen.

En we zullen samen sterven.

In plaats van een van de onze in de steek te laten.

Ga je gang.

Hij is daarboven. - Bedankt.

Wie is Mohammed?

Dat ben ik.

Hoe is het met je? - Kom ter zake.

Ik ben moe.

Ik zoek een manier om niet naar het front te gaan.

We zijn met z'n tweeën. Ik en een man uit mijn dorp.

Ik kan je aanstellen in de kantine.

Dat kost 300 frank.

Pardon? - 300 frank per persoon.

Je bent de vijftiende met een verzoek vanavond.

Ik heb niet al het geld.

Maar ik beloof je, als ik naar huis ga...

We zijn ver van huis.

Als je het geld hebt, zal ik een plek voor je vinden.

Zo niet, ga het halen en kom dan terug.

Mijn vriend houdt het niet lang vol aan het front.

Ik heb 170 frank. Laat me een voorschot geven.

Heb genade.

Ik zal betalen.

Ga je 170 frank halen...

en je maat.

Ik kan je niet genoeg bedanken.

Wil je me helpen? Laat me dan slapen.

Welterusten.

Verzamelen op het plein. Sneller.

Diallo. We gaan naar het front. Verzamelen op het plein.

Vlug 'n beetje.

Verzamelen op het plein. Nu.

Kom op, sneller.

Thierno, kom met me mee. Ik heb een plan.

Hij zegt dat we naar het front gaan.

Wij dus niet.

Er wacht een baan voor jou in de kantine.

Geef me je geld.

Kom op. - Soldaten hebben me beroofd.

Wat?

Wat is er gebeurd?

Vanwaar het bloed?

Vorm rangen. - Kom op, vorm rangen.

Thierno, we gaan het beest trotseren.

Waarom kent hij je naam?

Ze hebben me daar behandeld.

Vorm rangen. We gaan naar het front.

Vorm rangen. Als je je uitrusting niet hebt...

Hij zegt dat we onze uitrusting moeten halen.

Heel erg bedankt.

Je bent een goede jongen.

Haast je.

Sneller achterin.

Vorm rangen.

Sectie verzameld.

De veldslag van morgen...

zal een van de meest beslissende zijn sinds het begin van de oorlog.

Jullie, Afrikanen uit Opper-Niger, Senegal, Guinee...

Soedan, gaat bijdragen aan deze klinkende overwinning.

De heuvel die voor ons ligt, is de laatste vestingwal voor de overwinning.

Als je die heuvel verovert, zullen jullie helden zijn voor dit land.

Soldaten...

Ik spreek, niet in mijn eigen naam, maar in naam van het vaderland.

Luister niet naar je angst, je lafheid of je stress.

Luister naar je moed.

Na dit gevecht zullen jullie geen inboorlingen meer zijn.

Jullie zullen Fransen zijn.

Haal een ​​brancardier.

Neem posities in.

In positie voor de eerste aanvalsgolf.

Bid met mij.

Sta klaar.

Laten we gaan. Voor Frankrijk.

Tweede aanvalsgolf mee met mij. Neem positie in.

We blijven bij elkaar, wat er ook gebeurt.

Begrepen? We blijven samen.

Vrees de Duitsers niet, vrees God.

Op mijn teken.

Nu.

Blijf achter mij.

Thierno.

Thierno.

Wacht op mij.

Thierno. Blijf liggen.

Adama.

Nee. Blijf hier. - Adama.

Niet doen.

Waar ben je? Thierno. - Adama.

Waar ben je?

Wat is er gebeurd?

Wat is er gebeurd? - Hemeltjelief, Adama.

Adama. - Het komt wel goed.

Wat is er gebeurd?

Het komt goed met je, mijn jongen.

Papa...

Is hij dood? - Hij is niet dood.

Hij is niet dood. Blijf bij ons.

Adama, blijf bij ons.

Blijf naar voren gaan.

Thierno.

Granaat.

De loopgraaf in.

Laat me los.

Rustig.

Blijf hier.

Terugtrekken.

Kom op. - Behoud jullie positie.

We moeten terugtrekken.

Terugtrekken.

Waar is sergeant Diata? Soldaat Ndiaye?

Sergeant Diata werd gedood.

Soldaat Ndiaye ook, luitenant.

Saïdou.

Sta op.

Naar het machinegeweer. Wees moedig.

Paul. Naar de buitenpost.

Jullie vochten als leeuwen.

En we hebben geen hulptroepen.

Gek.

Waar is de verbindingsofficier? - Ook gedood, sir.

Geen overlevenden meer, sir.

Ik wil overal wachtposten.

Jij, daarginds. Ga.

En iemand daarginds. Tempo.

We houden onze positie vast.

Blijf op je post. We wachten op orders.

Jullie zijn leeuwen.

Diallo.

Sluit je aan bij de wachtpost bij de buitenpost.

Je hebt goed gevochten, soldaat.

Thierno.

Kom.

Laten we de jongen gaan halen, Adama.

Ik dacht aan hem.

Laat ons door.

Wat ga je doen?

Wacht.

Hou op. Laat ons door.

Dat is pure waanzin.

Je wordt gedood.

Dat is hem.

Laten we gaan.

Het zeil...

Het zeil.

Neem zijn voeten.

Rustig. Ga zitten. Doe dat weg.

Wat gebeurt er? - Doe dat weg.

Doe je geweer weg.

Blijf op je post.

Diallo.

De luitenant wil je spreken.

Ik ben zo terug.

Hoe is het met je? - Goed, dank je wel.

Ik zoek Mohammed.

Hij ligt daar onder.

Arme man... - Wacht.

Wacht.

Muhammad beloofde me een baan in de kantine als ik terugkwam.

Weet jij aan wie ik het kan vragen?

Een blanke nam het over.

De klootzak behandelt ons als honden. Ik zou bij hem uit de buurt blijven.

Je begrijpt het niet. Ik kan betalen.

Ben je doof? Hou je geld, zoek een ander plan.

Ik heb geen ander plan.

Rot op.

Schiet op.

Ik wil dat je de gesneuvelde korporaals vervangt.

Ik heb dappere jonge mannen zoals jullie nodig.

Welk vlees is het?

Geen idee.

Is er een probleem?

Ik eet geen varkensvlees.

Je eet rijst, nietwaar?

Op jullie, korporaals.

Salif.

Meneer.

Ik zocht je.

De luitenant...

Hij bood aan om me korporaal te maken.

Ze vervangen de gesneuvelde onderofficieren.

Ik heb geen keus.

Maak er goed gebruik van.

De blanke luitenant mag je, toch?

Daar moet je gebruik van maken.

Om een ​​manier te vinden om te vertrekken.

Hou je ogen open, wees attent.

Proef de basis.

Sluit vriendschap met die luitenant en zijn waakhond, Salif.

Goed?

Maar er is wel één ding...

Je zult het mee moeten spelen.

Je zult me ​​moeten gehoorzamen.

Hoe gehoorzamen? - Ik zal je meerdere zijn.

Je zult moeten...

Ik bedoel...

Je zult moeten doen alsof je gehoorzaamt.

Ja, sir, korporaal.

Mee eens.

Goed dan.

Ja.

Twee truien en twee sjaals.

Twee jassen.

Een vest en een kepie.

Hier, je strepen.

Hier is het.

Wat doen mama en de kleintjes?

Op dit tijdstip van de dag...

moet Sidibé je moeder aan het pesten zijn...

om niet naar bed te gaan.

Mariama is vast aan het snurken.

Je weet hoe ze ademt.

Soms is het zo luid dat ik niet kan slapen.

Zal alles veranderd zijn als we naar huis gaan?

Sneller.

Wees strenger, korporaal. Laat ze gehoorzamen.

Sneller. Schiet op.

Jij. Sneller.

Sneller.

Sneller.

Help hem niet. - Sergeant...

We kunnen geen twee levens riskeren aan het front.

Sergeant, hij is gewond.

Korporaal, laat uw gezag gelden.

Ga terug, nu.

Laat me je niet dwingen. - Wat ben je aan het doen?

Haast je.

Vooruit, soldaten.

Sneller.

Daarginds, sneller.

Soldaat, laat je hand verzorgen.

Dezelfde oefening, zonder wapens, maar getimed.

Jij neemt de leiding.

Oké, soldaten, opschieten.

Zo kom je niet weg van het front.

Doe jezelf niet expres pijn om ontslagen te worden.

Ze houden altijd een oogje in het zeil.

Ze schieten een kogel door je hoofd.

Wat gaat het u aan?

Let wel, met een kogel in het hoofd, moet je echt niet naar het front gaan.

Je zou overal mee weg komen.

Nietwaar?

Ik heb jou eerder gezien.

Je vader zit ook in de oorlog, nietwaar?

Wat doe je hier? - Schijten.

Mogen we niet?

En jij?

Als je je hier wou verstoppen, bega je een grote fout.

Want hier maken de gendarmes om de andere dag rondes.

Als ze je pakken, zul je aan een touw slingeren.

Let wel, aan het einde van een touw...

is de oorlog voorbij.

Dan is het au revoir.

Nietwaar?

Heb je mij gevolgd? - Ja.

Ik was bang dat je rond zou neuzen, en struikelen over mijn zaken.

Als we op die dwazen rekenen voor voedsel,

zullen we verhongeren voordat we in het zuiden overwinteren.

Let wel, als we verhongeren...

Ja, ik snap het.

Wil je wat?

Ik drink niet. - Dat zou moeten.

Zou je me willen met rust laten.

Broeder.

Luister naar me.

Jij en ik zijn op hetzelfde uit.

Naar een uitweg uit deze hel.

Want, zoals onze luitenant Chambreau zegt...

Er is geen hechtere band dan de kameraadschap van voortvluchtigen.

Ik heb je niet nodig. Ik heb mijn eigen plannen.

Ik weet wat ik doe.

Je weet helemaal niets.

De politie is overal. Ze maken dag en nacht rondes.

Met je huidskleur pakken ze je binnen een dag.

Ik weet hoe ik me moet verstoppen.

Alleen red je het niet.

Ik mis het eten van vis.

De rivier thuis zit vol met vis.

Een lekker gegrilde vis.

Ik zou zelfs de graten opeten.

Vissen, en vrouwen.

Ik mis mijn vrouw.

Nee, bedankt.

Papa...

Vergeef me alsjeblieft.

Gisteren nog lag je in de armen van je moeder.

Je bent nog geen man.

Doodt een kind mensen?

Er is geen uitweg, papa.

Geen.

En dat weet je.

We moeten vechten en winnen.

Zo komen we weer thuis.

Nu ben ik korporaal.

De soldaten respecteren me.

Ik kan je beschermen.

Als ik je korporaal liet zijn...

was dat voor onze overleving, om ons hieruit te krijgen.

Je liet me niets doen.

Het lag niet aan jou. Helemaal niet.

Het spijt me, maar u beslist niet meer.

Het is oorlog, papa.

Oorlog.

We hebben geen keus.

We vechten, en als God het wil, zullen we overleven.

Hoe durf je zo tegen me te praten?

Wat is er ineens met jou?

Eruit. Ga weg.

Uit mijn ogen.

Nu.

Korporaal, kom wat drinken.

Onze eerste linie viel.

De generaal had meer vertrouwen in het 2de bataljon.

De luitenant gaf me dit als troostprijs.

Hij is gepromoveerd tot kapitein.

Hoe zit het met ons?

Vallen we de tweede linie aan? - Nee.

Totale overwinning, mijn vriend.

We rukten 300 meter op, verloren 2.000 man voor die verdomde heuvel,

en nu zitten we rustig te wachten.

We behouden onze positie totdat de Duitsers besluiten onze eerste linie in te nemen,

wat betekent dat ze hun oude eerste linie terugnemen,

dus gaan we terug naar onze eerste linie...

totdat de generale staf de heuvel als prioriteit beschouwt...

en we weer in de aanval gaan.

Voila.

Dat is de regel van deze oorlog, korporaal.

Op jou.

Laat me geen bevel geven. Kom op.

Luister nu goed, Thierno.

Het kan me geen reet schelen wat de generale staf denkt.

Dat zijn hun zaken.

Wat ons betreft... Abdulaye, Salif, jij, ik en de rest, we kennen die heuvel.

En we kunnen hem innemen.

Het sterke punt van de Duitse linie, het fort, is ook hun zwakte.

Het is afgelegen om de communicatie met de achterlinie te bemoeilijken.

Als we die innemen en Duitse kanonnen tegen hen inzetten,

kunnen we de hele heuvel innemen.

Zodra we aan het front staan, gaan we op verkenning.

Wat? Stel je vraag.

Ik zei het je al, er is hier geen hiërarchie. Zeg wat je wil.

Wil je met tien man de heuvel op? - Ja, inderdaad.

Grote offensieven betekenen afslachting. Iedereen wordt vermoord.

Ik heb je nodig, Thierno.

De jongeren luisteren.

Ze vertrouwen je.

Als we samen gaan, hebben we een kans.

Behalve als je het je vader vertelt.

Als je hem in je groep wilt, prima. Maar op afstand.

Jij en ik bereiden de aanval op het fort voor.

Prima.

Ik sta achter jou.

Geef hem een ​​sigaret.

Oké, laten we gaan. Neem geen risico's.

Kijk of er andere machinegeweren zijn.

Concentreer je.

Jij, linkerflank. Wij nemen rechts. - Voorzichtig.

Thierno. Blijf bij Salif. Salim, ga met mij mee.

Rustig.

Nog op zoek naar een uitweg?

Ik heb iets gehoord.

Ik ontmoette een Serer van een ander bataljon.

Hij werkt samen met een onderofficier. Een blanke.

Ze zijn bij de tunnel, aan de andere kant van de heuvel.

De onderofficier exfiltreert Afrikanen tot aan Le Havre.

Daar nemen we een schip naar Afrika.

De schepen die voorraden vervoeren.

Hij beheerst de hele keten. Het is een zeker plan.

Maar natuurlijk...

kost het veel.

Doe je mee?

Ik moet erover nadenken.

Contant geld...

Hoeveel heb je gekregen?

Een beetje.

Hoeveel, zei ik.

Hier. - Het zal niet genoeg zijn.

Dat is al een mooi bedrag.

Broeder, ik heb het over een reis helemaal naar Dakar.

Tref me in het dorp.

Waar is korporaal Thierno Diallo?

Korporaal Thierno Diallo, waar is hij?

Halt, soldaat. - Heb je hem vermoord?

Ik zweer het, ik zal je vermoorden.

Arresteer hem. - Help me. Thierno.

Lopen.

Hospik.

Ik zei, haal de hospik.

Ik weet dat het voorbij is, korporaal.

Ik weet dat het voorbij is.

Hospik.

Soldaat...

Salif...

Salif?

Weet je wat je krijgt als je een officier aanvalt?

Het risico is de doodstraf.

Ik bewonder wat je vader doet.

Ik geloof dat hij het doet dat je overleeft.

Maar het is oorlog.

Zijn gedrag brengt iedereen in gevaar.

Ik denk dat ik jullie moet scheiden.

Of ik kan jullie degraderen en jullie overplaatsen naar een andere eenheid.

Dat wil ik niet.

Weet je wie mijn vader is?

De generaal die dit legerkorps leidt.

Degene die je begroette met een rede die glorie en erkenning beloofde.

Hij vindt me altijd onwaardig.

Hij gelooft niet in mij.

Hij zal in me geloven op de dag dat ik val op het slagveld.

Jij en ik gaan die heuvel innemen.

Hij weet dat je mijn vader bent.

Hij is bereid je naar een ander regiment te sturen.

Zonder jou te rapporteren.

Ik laat je niet sterven voor die gek.

Nooit.

Je beseft het niet.

Je riskeert een krijgsraad.

Indrukwekkend. - Afblijven.

Hoe zeg je het?

Gefeliciteerd. - Sergeant.

Generaal Chambreau.

Op de plaats rust.

Gefeliciteerd, voor jou en je sectie.

Wat doe jij hier?

Verdomme, help me kijken.

Gevonden?

Ja.

Laten we gaan.

Je hebt ze vermoord.

Hoe zit het?

Doe je nog met me mee?

Ja.

Nu is er geen weg meer terug.

Is er genoeg?

Ja, het zal lukken.

Wanneer is de ontmoeting?

Morgenavond.

Hoeveel? - Genoeg, dat is alles.

Jullie willen ervaren van wat ik heb gehad.

Hier.

Ik heb geld geleend van de dorpsmeisjes.

Dus ze bidden dat ik veilig en wel terugkom om mijn schulden te betalen.

Ik ga trouwen met een blank meisje met blond haar.

Ik hou niet van de geur van hun huid.

Dat is niet waar.

Als ze parfum dragen, smaken blanke meisjes naar honing.

Ooit de huid van een blank meisje geroken? - Ja, in de buurt van Fréjus.

Marie. Een mooie vrouw.

Ze bracht ons soms eten.

Heb je de liefde met haar bedreven? - Ja, één keer.

Hé, broeder. Dat is onzin.

Maar ik lieg niet.

Ze had zacht haar, de kleur van goud...

Slanke polsen, borsten als woestijnduinen.

Ze had een moedervlek in haar nek. En haar benen...

Toen ze ze om me heen wikkelde...

Broeder, het is het beste als je daar stopt.

En jij, sergeant?

Ooit de huid van een meisje gevoeld? - Nog nooit.

De meisjes van het militaire bordeel nemen zwarte onderofficieren.

Je moet afdingen. Maar we regelen het wel.

Schaam je je?

Wat ga je doen na de oorlog?

Naar huis gaan.

Met je Frans moet je hier blijven.

Na de oorlog is er werk voor ons.

We worden allemaal Franse burgers.

En we krijgen militaire pensioenen.

Daarom heb ik me aangemeld als oorlogsvrijwilliger.

Thuis waren we straatarm. Hier vecht ik voor mijn gezin.

Ons leven zal na dit alles veranderen.

Vooruit, soldaten.

Blijven gaan.

Sneller. - Dertig seconden.

Alfa, het moet sneller.

Sneller.

We gaan.

We ontsnappen. - Wat?

We vertrekken naar een achterlands dorp.

Dan gaan we in Le Havre aan boord van een schip naar Afrika.

Dat is pure waanzin.

We geraken nooit levend weg.

En je zelfmoordmissie? Denk je dat ik het niet weet?

Zit niet zo te dromen. - Wat zei je?

Het is voorbij. - Wat is voorbij?

Laat me los. - Ik ga je vermoorden.

Ik ben je vader, begrijp je dat?

Ik kan niet ademen.

Kom op.

Kom op.

Haast je.

Je bent laat.

Hier, voor je neus.

Vertel het hem.

Op de plaats rust.

Leg de sergeant daar neer. Snel.

Jij, volg hem. Ginder.

En jij, ga daarheen. Vooruit, haast je.

Vooruit.

Oké, klaar.

Afstappen. Haast je.

Verspil geen tijd.

Waar is hij?

De derde man? Waar is hij? - Hij ging weg.

Waar is hij? - Weg. Kan ik niks aan doen.

Dat is genoeg. Rustig aan.

We hebben geen tijd voor uw flauwekul.

Broeder, je vriend is vertrokken.

Hij is verdwenen. Het is te laat.

Overhandig het geld.

Geef me even.

Wat is er aan de hand?

Birama...

Hij is mijn zoon.

Mijn zoon. - Verdomme.

Bakary, we moeten gaan.

Ze gaan de aanval in. Vanavond.

Daar ben ik zeker van.

De blanken hebben hem gehersenspoeld.

Als hij dood wil, kun je hem niet tegenhouden.

Hij heeft een keuze gemaakt.

Luister naar je hart. Maar begrijp het niet verkeerd.

Kom op, schiet op.

Haast je.

Ga maar.

Ga in vrede.

Thierno, tweede ladder. Ga.

Wacht op het signaal.

Waarom ben je hier, soldaat? - Ik spreek geen Frans.

Ik begrijp het niet. Tot welke sectie behoort u?

Sectie nummer?

Sectie. - Chambreau.

Bakary. Waar ga je naartoe?

Wacht, Bakary.

Waar ga je naartoe? - We wachten op het signaal.

Blijf hier. Je bent gek.

Laat me met rust. - Waar ga je naartoe? Kom terug.

Haast je. Ze zullen snel hier zijn.

Haast je.

Papa.

Wat is er met jou gebeurd?

We hebben hun positie.

Je had niet moeten komen.

Blijf zitten.

Naar jullie post.

Dat is een bevel.

Kom op.

Kom op...

Hou vol.

We zijn er bijna.

Papa.

Papa. Sta op.

Sta op.

Als je hier blijft gaan we allebei dood.

Wil je mij redden?

Vertrek dan.

Ga naar huis.

Ga terug naar onze familie.

Ik zegen je, mijn zoon.

Ga.

Moge god je behoeden.

Bij het schenken van deze onderscheiding...

tonen we de eeuwige erkenning van het vaderland...

voor het offer dat hij bracht bij het innemen van Morsang Hill.

Luitenant Joseph Emile Eugéne Chambreau...

We benoemen je postuum Ridder van het Legioen van Eer.

Aan onze doden.

In naam van onze president en krachtens de macht die ons is verleend...

belonen we hem het Oorlogskruis met Vermillion Ster.

Wie heeft deze oorlog gewonnen?

Niemand.

Oorlog brengt zijn soldaten alleen maar dood en troosteloosheid.

Ben ik veroordeeld om voor eeuwig rond te dwalen...

in de ether van dit land dat ik niet ken?

Ver weg van mijn volk, ver weg van jou.

Blijven lopen.

Waar ben ik?

Ik loop in de wind die de bomen laat wiegen en je verkoelt.

Ik loop in het stromende water dat je dorst lest.

Ik loop in de aarde die je voedt.

Ik vlieg in de vlucht van een vogel.

Herken je mij?

Mijn zoon...

ook al heb ik last van een verkoudheid...

ook al lijd ik aan vergetelheid...

Ik zit in het bloed dat door je aderen stroomt.

En in de aderen van uw kinderen...

en in de kinderen van uw kinderen.

Prima.

Steek ze in een kist.

In november 1920 werden de niet-geïdentificeerde stoffelijke resten...

gevonden van 8 soldaten die dienden in het Franse uniform...

werden opgegraven op slagvelden die nog getekend waren door WWI.

Eén werd ingegraven onder de Arc de Triomphe in Parijs.

De Onbekende Soldaat symboliseert alle gesneuvelden en degenen die geen graf kregen.

Boven mij zijn de geluiden veranderd.

Waar ben ik?

Ben ik in je hart?

Is er een plaats voor mij onder jullie?

Vergeet mij niet.

Vergeet ons niet.

VOOR RAOUL VADEPIED VOOR MIJN OUDERS SCARLETT EN GUY

Vertaling: Jan Dejonghe