Original subtitles

เปลวทรายล่องลอยทุกที่ที่ข้าย่างกราย

ในใต้หล้าด้วยใจที่กล้าหาญชาญชัย

แม้ปลดเกราะหนักจากร่าง ณ ปลายทาง

แต่วันวาน โศกายังคงตรึงตรา

สัมผัสอันนุ่มนวล

แห่งความชอบธรรม

โอบกอดข้าไว้ท่ามกลางความโดดเดี่ยว

แต่สุราเลิศรสในมือ

ซัดสาดโลหิตบนกายา

ช่วงชีวิตดุจสารทฤดู

การพบเจอจากลา

ทุกข์สุขในชาตินี้

เวลาคือผู้จบทุกอย่าง

หวังเพียงใจผู้กล้าของข้ากลืนกินความโศกา

ไม่ปล่อยให้ดับสูญอวสาน

คว้าชัยปราชัย

นับร้อยในชีวิต

โถมดั่งวายุคลื่นคลั่ง

ข้าเป็นหนี้หัวใจ มิอาจตอบแทนรักเจ้า

แต่ข้าขอยอมพลีชีพเพื่อดำรงไว้

ซึ่งแว่นแคว้น และดินแดนของเรา

ศึกชิงบัลลังก์ราชวงศ์ถัง

ตอนที่ 1

= ฉางอัน =

= หยางอวี้หวน พระชายาชั้นกุ้ยเฟย =

= หลี่หลงจี จักรพรรดิแห่งต้าถัง =

= หลี่ชู่ กว่างผิงอ๋อง =

= เฟิงเซิงอี ราชองค์รักษ์ในกว่างผิงอ๋อง =

รัชศกเทียนเป่า ปีที่ 12

ขุนนางโฉด หยางกั๋วจง ปิดบังเบื้องสูง

ใส่ความเหวยเจียน พี่ชายพระชายาเอกองค์รัชทายาท

วางแผนก่อกบฏ ส่งเสริมรัชทายาทขึ้นครองราชย์

= จวนราชเลขาธิการ =

ขุนนางชั่วเหวยเจียน

= พระบรมราชโองการฮ่องเต้ต้าถัง = ใช้อำนาจในทางที่มิชอบ

ลุ่มหลงลาภยศ มักใหญ่ใฝ่สูง

ไม่คำนึงถึงผิดชอบชั่วดี

คิดคดทรยศ

หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ หลอกลวงเบื้องสูง

จึงมีพระบรมราชโองการ

ให้เชื้อพระวงศ์ พระประยูรญาติ ราชบุตรเขย

ผู้ที่ไม่ได้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด แต่ไปมาหาสู่กันเป็นประจำ

= หลี่เฮิง รัชทายาทต้าถัง = รวมถึงผู้ที่เกี่ยวข้อง

ห้ามเข้าออกเขตพระราชฐาน

ผู้ใดฝ่าฝืนไม่ทำตาม ต้องโทษประหารชีวิต

นอกจากนี้ยังฉวยโอกาสเข้าออกตำหนักบูรพา

สั่งสมกองกำลัง วางแผนชั่วร้าย

ปลุกปั่นองค์รัชทายาท ให้ช่วงชิงอำนาจ

= หยางกั๋วจง อัครเสนาบดี = ต้องถูกลงทัณฑ์สถานหนัก จบพระบรมราชโองการ

หยางกั๋วจง

เจ้าแอบอ้างเบื้องสูง ใส่ความผู้จงรักภักดี

วันนี้ ข้าไม่ยอมเจ้าแน่

เสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ

กระหม่อมไม่เคยคิดกบฏนะพ่ะย่ะค่ะ

ขอเสด็จพ่อโปรดพิจารณาด้วย

เสด็จพ่อ

ใต้เท้า

ถ่วงเวลากว่างผิงอ๋องแล้วใช่ไหม

วางใจได้ขอรับ นายท่าน

ข้าส่งคนไปแล้ว

เขาเป็นพระนัดดาคนโปรดของฮ่องเต้

เป็นที่พึ่งสุดท้ายของรัชทายาท

ถ้ากลับเข้าเมืองหลวงได้

ฝ่าบาทรู้เข้าก็จะพระทัยอ่อน

ไม่ว่ายังไงก็ให้กลับมาทำลายแผนของข้าไม่ได้

ส่งข่าวให้เหอหลิงอีหรือยัง

ส่งข่าวแล้วพ่ะย่ะค่ะ

เหอหลิงอีคงอยู่ไม่ไกล

= เหอหลิงอี =

ท่านอ๋อง ไปก่อนเถอะ

ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะ

กุ้ยเฟยคงเหนื่อยแล้ว

ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันไม่เหนื่อยเพคะ

งั้นเจ้าก็ไปเปลี่ยนชุดเถอะ

ขอบพระทัยฝ่าบาท

ท่านเสนาบดี งานที่ให้ไปทำไปถึงไหนแล้ว

ฝ่าบาท คนชั่วสมควรได้รับโทษ

ข้าคือกว่างผิงอ๋อง

ถวายพระพรกว่างผิงอ๋อง

รัชทายาท เจ้าดูเอาเอง

ทูลเสด็จพ่อ กระหม่อมและชายาเอก

ไม่เคยคิดกบฏ

กระหม่อมถูกใส่ร้าย

เจ้าบอกว่าเจ้าไม่คิดกบฏ

แต่มีคนอยากให้เจ้านั่งบัลลังก์

พวกเจ้าเป็นรัชทายาทและชายาเอก

แต่กลับไม่รู้จักพอ

ถ้าหากชายาเอกคิดกบฏจริง

ขอฝ่าบาทมีพระบรมราชโองการ

กระหม่อมจะตัดขาดจากนาง

เพราะคนที่ไม่มีความจงรักภักดี

ไม่คู่ควรเป็นชายาเอกของรัชทายาท

เจ้านี่นะ ปัดความผิดเสียจนตัวสะอาด

เสด็จพ่อ กระหม่อมไม่ทราบจริง ๆ

เสด็จพ่อโปรดพิจารณา

เสด็จปู่

หลี่ชู่ ถวายบังคมเสด็จปู่

ชู่เอ๋อร์ เจ้ากลับมาทำไม

ข้าให้เจ้าไปดูน้ำท่วมที่กวนจงไม่ใช่เหรอ

ทำไม

รีบกลับมา เพื่อขอความเมตตาให้บิดาเจ้าหรือไง

เสด็จปู่

เรื่องน้ำท่วมมีผลต่อความเป็นอยู่ของราษฎร

ชู่เอ๋อร์มิบังอาจขัดรับสั่ง

บัดนี้งานอุดรอยรั่วซ่อมทำนบสำเร็จลุล่วง

ทั้งยังหาที่พักพิงให้ราษฎรเป็นที่เรียบร้อย

เพียงแต่เสบียงจากกรมพระคลัง

ยังไปไม่ถึงพ่ะย่ะค่ะ

หลานจึงต้องชิงเสบียงทหารจากเจี้ยนหนาน

แล้วมาขอรับโทษจากเสด็จปู่

หลานรีบควบม้ากลับมา

เพื่อถามท่านเสนาบดีด้วยตัวเอง

ว่าได้สั่งการเรื่องเสบียงไว้อย่างไร

ผ่านมาเดือนหนึ่งแล้ว เสบียงถึงได้ยังไม่ถึง

เกรงว่าเสบียงสูญหายไประหว่างทาง

หรือว่าตกไปอยู่ที่บ้านตระกูลหยางกันแน่

เสนาบดีหยาง

พระอาญามิพ้นเกล้าฯ

ฝ่าบาท นับแต่กระหม่อมรับราชการ

ก็ทำงานด้วยความจงรักภักดี

เรื่องเสบียงครั้งนี้ ได้สั่งการไปก่อนแล้ว

อาจเกิดปัญหาที่ตรงไหนสักที่

กระหม่อมขอตรวจสอบก่อนพ่ะย่ะค่ะ

งั้นเจ้าก็จงไปตรวจสอบมา

รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ

เรื่องนี้เร่งด่วน เราไม่โทษเจ้าหรอก

ลุกขึ้นเถอะ

เสด็จปู่ รัชทายาทจงรักภักดี

ปฏิบัติตามพระราชบัญชา

ห่วงใยประชาชน

อยู่ ๆ เกิดเรื่องเช่นนี้

จะต้องมีสิ่งที่ตรวจสอบไม่ชัดเจนแน่นอน

ขอเสด็จปู่โปรดพิจารณา

ในเมื่อพวกเจ้าไม่รู้ ก็ไม่เป็นไร

ส่วนเรื่องหย่าระหว่างรัชทายาทกับชายาเอก

ข้าอนุญาต

หย่าเหรอ

ขอบพระทัยฝ่าบาท

เสด็จปู่ เสด็จแม่ไม่มีความผิด

พระองค์โปรดอย่าฟังความข้างเดียว

ขอเสด็จปู่ให้เวลาหลานสักหน่อย

หลานจะตรวจสอบความจริงให้กระจ่าง

ชู่เอ๋อร์

เจ้าพูดเช่นนี้ แสดงว่าข้าใส่ร้ายนางงั้นสิ

เสด็จปู่ หลานไม่ได้คิดเช่นนั้น

ชู่เอ๋อร์เพียงอยากตรวจสอบให้ชัดเจน

ลุกขึ้นเถอะ กลับไปซะ

เสด็จปู่

= พระชายาเหวย พระชายาเอกในองค์รัชทายาท =

เสด็จแม่

ชู่เอ๋อร์

ชู่เอ๋อร์ / เสด็จแม่

ชู่เอ๋อร์ เด็กโง่

แม่ไม่ใช่เสด็จแม่ของเจ้าอีกแล้ว

แต่ท่านแม่ยังไงก็คือท่านแม่

ท่านแม่อย่าโทษเสด็จพ่อ

เสด็จพ่อมีความจำเป็น

แม่เข้าใจ

ก่อนนี้ เสด็จปู่ของเจ้า

ประหารองค์ชายสามองค์ในวันเดียว

เสด็จพ่อย่อมกลัวว่าตัวเอง

และเสด็จอาจะถูกฆ่าแบบนั้น

ตั้งแต่แต่งงานเข้ามา

แม่ก็เตรียมตัวเตรียมใจไว้แล้ว

ไม่ว่าจะชื่อเสียงเกียรติยศเอย

หรือมีชีวิตอยู่อย่างอกสั่นขวัญแขวน

ข้าก็ไม่ได้หลงระเริงไปกับมันหรอก

เพียงเสียดาย

ที่เจ้าต้องอยู่ในเส้นทางสายนี้

ชู่เอ๋อร์

เจ้าเป็นเด็กที่จิตใจดีงาม

แต่เสียดายที่การอยู่ในวังหลวงนั้น

จิตใจดีงาม

ไม่ใช่สิ่งที่มีประโยชน์

ท่านแม่ ท่านอย่าพูดเช่นนี้เลย

ลูกจะคืนความเป็นธรรมให้ท่านแม่และท่านลุงเอง

ชู่เอ๋อร์

ตำหนักรัชทายาทยังไม่มั่นคง

เจ้าอย่าถือดีและวู่วาม

ก่อนท่านลุงจะเกิดเรื่อง

เขาเคยฝากแม่บอกเจ้า

ให้จับตาคนสนิทสองคนของหยางกั๋วจง

คนหนึ่งคือแม่ทัพถู่ปัว ตงเจ๋อปู้

อีกคนคือเจ้าเมืองอู๋ซิ่ง เสิ่นอี้จื๋อ

ลูกเข้าใจแล้ว

ชู่เอ๋อร์

แม่ไปบวชเป็นชี จะสวดภาวนาให้เจ้าทุกวันคืน

พระชายาเอกเหวย

ข้าต้องรีบส่งท่านไปอารามนางชีนอกวัง

เพื่อปฏิบัติธรรมสะสมบุญแล้ว

อย่ามัวเสียเวลาอีกเลย

ท่านแม่ ในอารามอากาศเย็น

ท่านแม่โปรดรักษาตัวด้วย

ชู่เอ๋อร์อกตัญญู

มิอาจดูแลท่าน

ท่านแม่ต้องเชื่อชู่เอ๋อร์

ชู่เอ๋อร์จะต้องพาท่านกลับมาให้ได้

บรรพชนข้าฉลาดหลักแหลม ขยายดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล

มีระเบียบกฎเกณฑ์ ให้ลูกหลานทำตาม

เพื่อเป็นบรรทัดฐาน สืบทอดกันในราชสกุล

จิตใจห่อเหี่ยว ด้วยความละอาย

หากมิได้สืบทอดตามคาดหมาย พลาดพลั้งไปมิอาจย้อนคืน

พวกเจ้าท่องได้ดี

วันนี้

อาจารย์จะให้พวกเจ้าใช้แมลง

เป็นหัวข้อในการแต่งกลอนสั้น

โดยที่คราวนี้

ให้เวลาในการแต่งครึ่งก้านธูป

เริ่มได้

= เสิ่นอัน =

= เสิ่นเจินจู =

= ตงเจ๋อปู้ / เสิ่นอี้จื๋อ =

ท่านอ๋อง กระหม่อมสืบได้ความมาว่า

ขณะตงเจ๋อปู้รับตำแหน่งแม่ทัพที่ถู่ปัว

เคยรู้เรื่องที่หยางกั๋วจงฉวยโอกาส

ใช้ตำแหน่งผู้บัญชาการเจี้ยนหนาน

ขายข้อมูลทางทหารของต้าถัง

ต่อมาถู่ปัวเกิดศึกภายใน

ตงเจ๋อปู้จึงถูกบีบให้ออกจากถู่ปัว

แต่เขามีหลักฐานการขายชาติของหยางกั๋วจง

หยางกั๋วจงจึงยอมยุติ

การรบระหว่างต้าถังกับถู่ปัว

จึงมักจบลงด้วยการพ่ายแพ้

ที่แท้ก็เพราะสาเหตุนี้เอง

หยางกั๋วจงถึงได้สั่งลอบฆ่าตงเจ๋อปู้

ดูท่าหลักฐานในมือตงเจ๋อปู้

คือกุญแจสำคัญ

สืบพบที่ซ่อนของตงเจ๋อปู้หรือยัง

องค์ชาย หลังตงเจ๋อปู้หนีจากถู่ปัว

ก็ไปมาระหว่างชายแดนหุยเหอ

แต่พำนักอยู่ที่ใดนั้น ยังต้องตรวจสอบ

= ตงเจ๋อปู้ / เสิ่นอี้จื๋อ =

แล้วเสิ่นอี้จื๋อล่ะ

สืบได้ความอย่างไร

ท่านอ๋อง จนถึงตอนนี้

ยังไม่พบเบาะแสที่เป็นประโยชน์

ทราบแต่เพียงว่า เสิ่นอี้จื๋อเป็นคนมือสะอาด

ตรงไปตรงมา

หยางกั๋วจงพยายามตีสนิท

ถึงขั้นแวะไปเยือนถึงสามครั้ง

แต่เขาก็ยังไม่อยู่ฝ่ายหยางกั๋วจง

แต่ไม่ธรรมดาเลยนะที่เจ้าเมืองคนหนึ่ง

ทำให้เสนาบดีหยางไปอู๋ซิ่งถึงสามครั้งได้

ดูแล้วในมือของเขา

ต้องมีสิ่งที่หยางกั๋วจงสนใจอยู่แน่

ท่านอ๋อง ข้าน้อยพยายามสืบดูแล้ว

แต่ไม่พบเงื่อนงำใด ๆ

เฟิงเซิงอี เจ้าคงรู้มาบ้างว่าในยุทธภพ

มีชายผู้หนึ่งมีฉายาว่าผู้หยั่งรู้

ว่ากันว่าคนผู้นี้รู้ทุกสิ่งใต้หล้า

ไม่มีเรื่องใดที่เกิดขึ้นใต้ผืนฟ้า

ที่ลอดหูลอดตาเขาได้

ท่านอ๋อง หรือว่าท่านอยากให้ตามหาเขา

ก่อนท่านลุงเกิดเรื่อง

ได้พูดถึงชื่อเสิ่นอี้จื๋อเอาไว้

คนผู้นี้ต้องมีความสำคัญแน่

ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเขามีสิ่งใดอยู่ในมือ

หยุดนะ

ท่านพ่อ

อันเอ๋อร์

วันนี้เจ้าให้พี่สาวสอบแทนเจ้าอีกใช่ไหม

ท่านพ่อ ข้าเต็มใจไปเอง

เด็กที่โรงเรียนพวกนั้น

ชอบรังแกอันเอ๋อร์ที่พูดจาไม่ฉะฉาน

= เสิ่นอี้จื๋อ เจ้าเมืองหูโจว =

เจ้าสอบแทนเขาทุกครั้ง

จนเขาเลื่อนชั้นมาระดับสาม

อาจารย์ก็คิดว่าเขาฉลาดล้ำเลิศ

จะให้เขาไปสอบขุนนางปีหน้าแล้ว

และถ้าเป็นเช่นนั้นจริง

เจ้ายังยินดีจะไปสอบแทนเขาอีกหรือไม่

เสียดายที่ข้าเป็นหญิง

ไม่งั้นข้าจะไปสอบเอง

ไม่แน่ว่าอาจเป็นอย่างท่านพ่อ

มีตำแหน่งสูง

ได้เรียนเขียนอ่านในสำนักฮั่นหลิน

เรียนเรื่องผู้กล้า เดินทางทุกทิศ

พูดจาไร้สาระ

เจ้าบอกเจ้าเป็นหญิง

ทำไมไม่ไปเรียนเย็บปักถักร้อย

เอาแต่ทำตัวเป็นปัญญาชนแต่งกลอน

โอ้อวดสำบัดสำนวนเยี่ยงชาย

แล้วเหตุใดท่านพ่อ

ให้ข้าคารวะท่านหลี่ไป๋เป็นอาจารย์

ตอนที่ท่านมาบ้านเราล่ะ

นั่นสิ

เรื่องนี้แหละที่พ่อเสียใจจนถึงทุกวันนี้

ปีนี้เจ้าอายุสิบแปดแล้ว

พ่อคิดดูแล้ว

ปีนี้พ่อจะไปทาบทามคนดี ๆ

มาแต่งกับเจ้า

เจ้าจะได้เลิกอ่านหนังสือ

เอาแต่พูดจาเพ้อเจ้ออยู่ที่บ้าน

ท่านพ่อ ข้ายังไม่อยากแต่งงาน

ท่านพ่อ ปีนี้ลูกเพิ่งอายุสิบแปด

ให้ข้าได้อยู่รับท่านพ่อ

รับใช้ท่านพ่ออีกสักสองสามปีเถอะนะ

ท่านพ่อ ขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งให้ข้าแต่งงานเลย

เจ้านี่นะ

เก่งจัง

เก่งชะมัด

เจ๋งไปเลย

สุดยอดไปเลย

เก่งจัง เก่งชะมัด

เก่งมากเลย

แจ๋วเลย

เจ๋ง เจ่งสุดยอดไปเลย

เก่งจัง

เก่งมาก

เก่งจัง

เยี่ยมเลย แจ๋วเลย

เก่งจัง

เยี่ยม ๆ

เจ๋งเลย

สนุกจัง

เยี่ยมเลย

สวยจังเลย

ตรงนั้นมีจงขุยด้วย

เร่เข้ามา

= ท่าเรือไท่หู =

เก่งจัง เล่นได้ดีจัง

มีคนตกน้ำ

คนช่วยล่ะ มีคนลงไปช่วยแล้ว

= พบเจอเพียงชั่วพริบตา =

= ตั้งแต่นั้นมาโชคชะตาก็พลิกผัน =

= ใจหนึ่งก็อยากดึงความรู้สึกนั้นกลับมา =

= ลิขิตสวรรค์มิอาจฝืนตามใจปรารถนา =

= หากไม่รีบตัดใจ =

= แล้วจะให้ข้าบอกลาได้อย่างไร =

= เส้นทางสายนี้อันตรายนัก =

= หากโชคร้าย เราอาจตกอยู่ในเงื้อมมือศัตรู =

= ความทรงจำครั้งเก่าเนิ่นนาน =

= ยังติดตรึงอยู่ในใจ =

= ราวกับคำพูดมากมาย ที่ผลักดันให้ฉันเดิมพันในวันพรุ่งนี้ =

= บุญคุณเท่าใด ความคับแค้นใจเท่าใด =

= ที่ถักทอรวมกัน =

= พบเจอเพียงชั่วพริบตา ก็รู้ว่าไม่อาจเปลี่ยนใจ =

= ซู่ฉือ =

คุณหนู

ดูพู่หยกของคนที่ช่วยชีวิตคุณหนูอีกแล้ว

ไม่รู้ว่าเขาเป็นคุณชายบ้านไหน

ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนนะ

จริงสิ ข้าให้เจ้าไปถามเรื่องเซียมซี

เจ้าถามหรือยัง

ไต้ซือว่ายังไงบ้าง

ไต้ซือบอกว่าลิขิตฟ้ามิอาจเปิดเผย

หนึ่งบุรุษ หนึ่งอาชา หนึ่งปฏพี

สาวงามรู้ใจ ไม่รู้จัก

หมายความว่ายังไงนะ

หรือว่าคนที่ช่วยข้าไว้

ข้าเคยพบแต่ไม่รู้จัก

คุณหนู

งานวัดวันนั้น

มีคนมาจากทั่วทุกแคว้น

คุณหนูจะไปหาเขาที่ไหนเจ้าคะ

ไม่ว่าจะยังไง

ข้าก็ต้องหาเขาให้พบ

เสด็จพี่

เสด็จพี่ ท่านรู้แล้วใช่ไหม

เสด็จปู่จะให้ตำหนักบูรพาคัดเลือกนางใน

แล้วจะให้พวกเราเลือกชายาเองด้วยนะ

ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนี่

เสด็จปู่ทำแบบนี้

ก็เพื่อเพิ่มบรรยากาศในวังหลวง

= หลี่ถาน เจี้ยนหนิงอ๋อง = พระองค์จะได้

= หลี่ถาน เจี้ยนหนิงอ๋อง = สำราญพระทัยมากยิ่งขึ้น

แต่เสด็จปู่

เพิ่งแต่งตั้งชายารองจาง เป็นชายาเอกรัชทายาท

ยังจะเพิ่มคนเข้ามาในตำหนักบูรพาอีก

เสด็จพ่อก็ไม่ได้สนใจ...

ดีที่เสด็จพ่อไม่อยู่

ไม่อย่างนั้นเจ้าโดนแน่

จางเสียนซูอยู่กับเสด็จพ่อมาหลายปี

ต่อไปเราต้องเรียกนางว่าเสด็จแม่

แต่ในใจข้าน่ะ

เสด็จแม่มีแค่คนเดียว

ถานเอ๋อร์ บางเรื่องเก็บไว้ในใจก็พอ

มิอาจพูดออกมาได้ ก็ไม่ต้องพูด

แต่ข้าพูดกับเสด็จพี่ไม่ได้เหรอ

อีกอย่าง

เสด็จพี่ก็คิดเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

ดูท่าคงถึงเวลาที่จวนของเจ้า

จะต้องมีคนดูแลอีกคน

เพื่อมาดูแลเจ้าโดยเฉพาะ

ข้าบอกไว้ก่อนเลย

ถ้าเป็นผู้หญิงที่ชอบจุ้นจ้านไปทั่ว

ข้าไม่ยอมรับหรอกนะ

จะเสด็จปู่หรือเสด็จพ่อ

ก็เอาความคิดตัวเอง

มายัดเยียดคนให้อย่างข้าไม่ได้หรอก

เสด็จพี่ น้องได้ยินว่า

หลานสาวของหยางกั๋วจง ชุยฉ่ายผิง

ชื่นชมเสด็จพี่มาก

มีใครไม่รู้บ้างว่านาง

อยากเป็นชายาเอกของกว่างผิงอ๋อง

หยางกั๋วจงทำทีปรองดองกับคนในตำหนักบูรพา

แล้วยังคิดยื่นมือมาสอด ในจวนของกว่างผิงอ๋องอีก

เสด็จพี่พูดจริงเหรอ

แต่ไอ้หยางกั๋วจงนั่นเป็น...

ถานเอ๋อร์

เสด็จพี่ของเจ้าพูดถูกแล้ว

กุ้ยเฟยเรียกเสด็จแม่ของพวกเจ้าเข้าไปคุย

เรื่องให้แต่งแม่นางชุยเข้าจวนกว่างผิงอ๋อง

น่าจะเป็นเรื่องจริง

ตอนนี้สถานการณ์ในตำหนักบูรพา

ละเอียดอ่อนมาก

ยังไม่ควรผิดใจกับหยางกั๋วจง

แม้แต่เรื่องเลือกชายา ก็ยังต้องอาศัยหยางกั๋วจง

จวนรัชทายาทของเราอ่อนแอเกินไปแล้ว

ถานเอ๋อร์

ในเมื่อไม่อาจหลีกเลี่ยง

ลูกก็จะขอรับไว้

ใช่ว่าเมื่อหลานของหยางกั๋วจง

เข้ามาในจวนของลูกแล้ว

กว่างผิงอ๋องอย่างลูก จะกลายเป็นคนแซ่หยางเสียหน่อย

เรื่องนี้คงต้องฝากเสด็จพ่อ

ลูกยังมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องจัดการ

กระหม่อมทูลลา

ไปเถอะ

เสด็จพ่อ ที่จริงแล้ว

ยังไม่มีใครส่งชายามาให้ลูกใช่หรือไม่

งั้นลูกก็เลือกใคร

มาเป็นชายาของลูกก็ได้งั้นสิ

คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู แย่แล้วเจ้าค่ะ

อะไร มีคนมารังแกอันเอ๋อร์เหรอ

ไม่ใช่เจ้าค่ะ

ทางราชสำนักจะคัดเลือกนางในเข้าตำหนักบูรพา

มีชื่อคุณหนูในรายชื่อด้วย

อะไรนะ

นายท่านให้คุณหนูเก็บข้าวของ

อีกไม่กี่วันต้องเข้าเมืองหลวง

ไม่ได้ ข้าไปไม่ได้

เจ้าค่ะ ถ้าคุณหนูถูกเรียกตัว

ก็จะไม่มีทางได้พบ

ผู้มีบุญคุณผู้นั้นอีกเลย

ใจเย็น ๆ นะ

ขอข้าคิดก่อน

ซู่ฉือ เจ้ารีบให้คนไปตามพี่รองอัน

บอกว่าข้ามีเรื่องด่วน

ผู้หยั่งรู้งั้นเหรอ

ใช่แล้ว

ครั้งก่อนที่ให้ท่านช่วยสืบเรื่องเขา

ได้ความบ้างไหม

นึกว่าที่เจ้าให้คนตามข้ามา

เพราะรู้ว่าข้าต้องออกรบเสียอีก

พี่รองอัน ท่านจะออกรบเหรอ

= อันชิ่งซวี่ บุตรชายอันลู่ซาน = เผ่าชี่ตันทางเหนือ

= อันชิ่งซวี่ บุตรชายอันลู่ซาน = เคยถูกพ่อข้ากำราบเมื่อหลายปีก่อน

ครั้งนี้กลับมาก่อกวนอีก

ท่านพ่อจึงให้ข้ากลับฟ่านหยาง

นำทหารไปปราบ

ออกเดินทางวันนี้

พี่รองอัน ท่านชำนาญการรบ

ท่านต้องกลับมาพร้อมชัยชนะแน่

แล้วการที่ท่านลุงอัน

มอบหมายงานสำคัญให้

ท่านเองก็อยากเป็นที่ยอมรับไม่ใช่เหรอ

นี่เป็นโอกาสดีนะ

พูดได้ดี

ที่เจ้าให้ข้าสืบเรื่องผู้หยั่งรู้

ข้าสืบได้แล้ว

จริงเหรอ

ไม่นานมานี้ มีคนพบเขา

อยู่ที่เสียนหยาง

เสียนหยาง

ก็ไม่ไกลจากฉางอัน

เจินจู เจ้าจะไปถามเขาเรื่องอะไร

ข้า...

หรือว่าคิดจะถามเรื่องคนที่ช่วยเจ้า

ทำไมเจ้าถึงได้ไม่ยอมลืมเรื่องนี้ไปเสียที

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้

ข้าช่วยเจ้าได้เป็นสิบครั้ง

พี่รองอัน ข้ารู้ว่าท่านดีกับข้า

แต่ทำยังไงถึงจะได้พบผู้หยั่งรู้เหรอ

ต่อให้ไปเสียนหยาง

ก็ใช่ว่าจะพบเขา

ผู้หยั่งรู้ปกปิดตัวตน

ไม่ทิ้งร่องรอย

มีเพียงสุราจุ้ยเซียนของหอจุ้ยเซียน

ที่ดึงดูดเขาได้

แต่หอจุ้ยเซียน

มีสุราจุ้ยเซียนเพียงปีละไห

ถ้าเจ้าไม่อยากตัดใจ

อยากลองก็ลองดู

ถ้าไม่สำเร็จ

จะได้รีบตัดใจซะที

ขอบคุณพี่รองอัน

เจินจู

เจินจู แต่เล็กจนโต

ข้าดีกับเจ้ายังไง

เจ้ารู้แก่ใจ

ครั้งนี้

ถ้าเจ้าหาคนผู้นั้นไม่พบ

เจ้ายินดี...

แต่งกับข้าไหม

เจ้าไม่ต้องรีบตอบ

ไว้ข้ากลับมา

ค่อยบอกคำตอบ

= จวนตระกูลเสิ่น =

ท่านพ่อ ท่านแม่

เจินจูไปครั้งนี้

อย่างน้อยก็สองเดือน

หากได้รับการคัดเลือก

ก็ต้องครึ่งปี

พวกท่านต้องรักษาสุขภาพด้วย

= เจียงซื่อ = ถ้ารู้ว่าจะมีวันนี้

= เจียงซื่อ =

= เจียงซื่อ = ก็คงไม่ตั้งชื่อเจ้าให้งดงามอย่างนี้

ท่านแม่ ท่านคิดมากไปแล้ว

สาวงามมีนับไม่ถ้วน

เจินจูไม่ต้องตาราชสำนักหรอก

พ่อไม่ให้เจ้าพูดอย่างนี้

ที่พ่อกับแม่ตั้งชื่อเจ้าว่าเจินจู

ไม่ใช่แค่เพราะเจ้าเป็นแก้วตาดวงใจ

แต่อยากให้เจ้าส่องประกายสดใส

พ่อเชื่อว่าเจ้าจะได้เข้าวัง

เข้าวัง เข้าวัง

ท่านก็เอาแต่พูด

เข้าประตูวังก็เหมือนลงทะเลลึก

วังหลวงนั่นน่ะ

น่าอยู่ตรงไหนกัน

ไม่ต้องกลัว

นี่เป็นเครื่องรางนำโชค

ที่ตกทอดกันมาในตระกูลเสิ่น

เจ้าจงเก็บไว้กับตัวให้ดี

เจ้าต้องได้รับเลือก

ท่านพ่อ

ไม่ต้องมากพิธี

ท่านแม่

ดูแลตัวเองให้ดีนะลูก

ลูกทราบแล้ว

อันเอ๋อร์ เจ้าต้องเชื่อฟังพ่อแม่

รู้ไหม

ท่านพี่

ท่านต้องระวังตัวด้วยนะ

ท่านพ่อ

ท่านแม่

เจินจูขอลาก่อน

ไม่นานมานี้มีคนพบเขา

อยู่ที่เสียนหยาง

มีเพียงสุราจุ้ยเซียนของหอจุ้ยเซียน

ที่ดึงดูดเขาได้

หงหรุ่ย ใกล้ถึงเสียนหยางแล้วใช่ไหม

คุณหนู ใกล้ถึงแล้ว

เดี๋ยวพอถึงเสียนหยาง

ก็ทำตามที่ข้าบอกนะ

คุณหนู ทำแบบนี้จะดีเหรอเจ้าคะ

ถ้านายท่านรู้เข้าล่ะก็

อย่างมากก็โดนดุ

วางใจเถอะ มีข้าอยู่

ลุงเต๋อ

ซู่ฉือ ทำไมคุณหนูกับหงหรุ่ยยังไม่มาอีก

เราต้องรีบออกเดินทางนะ

คืออย่างนี้

วันนี้คุณหนูรู้สึกไม่สบาย

อยากพักสักหน่อย

พรุ่งนี้ค่อยไปกันต่อ

งั้นให้หมอมาตรวจดูหน่อยไหม

ไม่ต้อง ๆ

แค่ช่วงนี้พวกเราเร่งเดินทาง

คุณหนูก็เลยอ่อนเพลีย

ได้พักผ่อนที่โรงเตี๊ยม

สักวันก็หายแล้ว

ได้ งั้นพักวันหนึ่งก็แล้วกัน

นี่พวกเรา ไม่ไปแล้ว

ไม่ไปแล้ว ไม่ไปแล้ว

มาขนของลงกันก่อน

ซู่ฉือ

ระวัง

ระวังนะ ระวัง ๆ

เป็นอะไรหรือเปล่า

ไม่เป็นไร ๆ เมื่อกี้ขาข้าแค่เป็นตะคริว

ลุงเต๋อ เมื่อกี้จะพูดอะไรเหรอ

ตกใจเจ้าจนลืมหมดแล้ว

ช่างเถอะ ช่างเถอะ

เจ้ากลับไปก่อนเถอะ

เจ้าค่ะ

คุณหนู เราจะไปไหน

หอจุ้ยเซียน

ความฝันในวันวาน ฝันประทับไว้ยาวนาน

ยามตื่นจากราตรีอันแสนสุข

เรื่องราวในวันวาน เรื่องราวที่ยากจะไขว่คว้า

มิอาจทนบรรเลงบทเพลงลาจาก

ยกจอกสุราดับทุกข์

ทุกข์ที่อยู่ในใจ

มิต้องรั้งไว้

มิต้องถามไถ่

ลมวสันต์พัดผ่าน ฝนสารทส่งทุกข์

เพียงพริบตาก็หนาวแล้ว

เป็นตายหน้าตำหนัก เชยชมยอดไม้

กลัวเพียงแต่ท้ายที่สุด

กลิ่นหอมยังคงอยู่

ทว่าเรื่องราวสิ้นสุดแล้ว

กาลเวลาผันเปลี่ยน

มิอาจเรียกร้องได้

ดวงใจทุกข์ตรม ไร้ซึ่งวาสนา

การแยกจากเกิดขึ้นอีกครั้ง

เก็บซ่อนไข่มุกเม็ดหนึ่ง

ชมทิวทัศน์เป็นเพื่อนข้า

อาลัยหาผืนฟ้าสารทฤดู

ใบไม้ร่วงหล่นบนผืนน้ำแข็งในวันวาน

อยู่รอคอยเจ้า

ดวงใจที่อยู่ไกลสุดฟ้ากลับมาอยู่ในมือ