Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

[ภารกิจลับ ภารกิจรัก]

[ตอนที่ 19]

รสทุเรียนเหรอคะ

งั้นฉันออกไปกินข้างนอกแล้วกันค่ะ

กินอยู่นี่แหละ ไม่เป็นไร

ตอนนี้ผมทนกับกลิ่นทุเรียนได้แล้ว

งั้นคุณชิมสักคำสิ

งั้นอย่าเลยดีกว่า

งั้นคุณก็ยังไม่ชอบอยู่ดี

ผมก็ต้องไม่ชอบอยู่แล้ว

งั้นทำไมคุณต้องทำเค้กทุเรียนด้วยล่ะ

เพราะคุณชอบไง

ผมได้ยิน

คุณหมอจางพูดว่า

คุณถูกย้ายมาอยู่แผนกฉุกเฉินเหรอ

ปรับตัวได้หรือเปล่า

บอกตามตรงนะคะ ไม่ค่อยชินเลยค่ะ

สองวันมานี้

คนไข้ที่ผ่านมือฉัน

เสียชีวิตไปสามคนแล้ว

ยังมีอีกคนหนึ่ง

เพราะโดนพิษของพาราคว็อท

ตอนนี้กำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย

คุณอย่าเห็นว่าตอนนี้เธอไม่เป็นอะไร

บางทีพอถึงพรุ่งนี้เที่ยงแล้ว

อวัยวะภายในของเธอก็จะเริ่มล้มเหลว

จากนั้น

ก็จะเกิดภาวะปอดอักเสบ ปอดแฟบ

ปอดบวม

หรือเกิดพังผืดที่ปอด

สุดท้าย

ก็จะขาดอากาศหายใจตายทั้งเป็น

จนถึงตอนที่จะตาย

คนไข้ก็ยังมีสติรับรู้อยู่

น่ากลัวใช่ไหม

ไม่มีเคสที่ช่วยชีวิตได้เลยเหรอ

มีสิ

แต่น้อยมาก ๆ

หลัก ๆ ก็ต้องดูเวลากับปริมาณ

ที่คนไข้กินเข้าไป

ถ้าน้อยกว่าสิบมิลลิลิตร

และล้างท้องได้ทันเวลา

และกำซาบเลือดได้ทันเวลา

บวกกับความโชคดีของตัวเองอีกนิดหน่อย

อาจจะ

แค่อาจจะเท่านั้น

ยังมีโอกาสรอดเสี้ยวสุดท้ายอยู่

งั้นคนไข้คนนี้ของคุณในตอนนี้

อาการเป็นยังไงบ้าง

ฉันไม่รู้ค่ะ

เธอไม่ยอมพูดอะไรเลย

ทำไมเธอถึงต้องฆ่าตัวตาย

ดื่มไปเท่าไร

นานแค่ไหน

เธอไม่ยอมพูดอะไรเลย

พ่อของเธอก็อธิบายไม่ชัดเจน

ถ้าดื่มไปเยอะมากจริง ๆ

ก็ไม่จำเป็นต้องช่วยแล้ว

แต่ถ้าเกิดไม่ใช่ล่ะ

ถ้าเกิดเธอดื่มไปแค่นิดเดียว

ถ้าเกิดยังมีโอกาสช่วยให้รอดชีวิตล่ะ

อายุเธอแค่ 18 ปีเอง

อายุ 18 เป็นวัยที่สดใสขนาดนี้

ทำไมเธอถึงต้องทำแบบนี้ด้วย

หน้าตาเธอน่ารักมาก

อีกทั้งเพิ่งเข้ามหาลัยเอง

แล้วก็สวยมาก มนุษยสัมพันธ์ก็ดี

ก็แค่ไปกินข้าวกับเพื่อนมื้อเดียว

กินข้าวร่วมกัน

พอตกดึกกลับบ้านไปก็เริ่มดื่มยาพิษ

คุณว่าเธอทำไปทำไม

เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอกันแน่

ทำไมเธอถึงต้องดื่มของสิ่งนั้นด้วย

ถูกล่วงละเมิดทางเพศ

อะไรนะ

คุณบอกว่าเด็กสาวคนนี้อายุน้อยแล้วก็สวยด้วย

เพิ่งขึ้นมหาลัย

ไม่เคยมีความรักมาก่อน

ทำไมแค่ออกไปกินข้าว

กลับมาก็ฆ่าตัวตายเลยล่ะ

อาจจะเป็นเพราะถูกล่วงละเมิดทางเพศ

เลยทำให้เธอนึกถึงการฆ่าตัวตาย

เพราะฉะนั้น

เธอเองก็ไม่อยากจะพูด

หลิวหราน

หลิวหราน เธอได้ยินฉันพูดหรือเปล่า

หลิวหราน เธอฟังฉันพูดนะ

เธอต้องบอกฉันก่อนว่าเธอดื่มไปเท่าไร

ครึ่งฝาเหรอ

หรือว่าหนึ่งฝา

เธอไม่บอกฉัน

ฉันก็ไม่แน่ใจว่าจะต้องใช้ยากับเธอเท่าไร

เธอได้ยินไหม หลิวหราน

หลิวหราน

คุณหมอซ่ง คนไข้เตียงที่ 16 ไม่ไหวแล้วค่ะ

รีบไปดูหน่อยเถอะ

เธอช่วยดูหลิวหรานหน่อยนะ

ฉันคือหมอเรสซิเดนท์ของแผนกฉุกเฉิน

ฉันชื่อเซี่ยชู

หลิวหราน

เธอฟังให้ดีนะ

ฉันรู้นะ

ว่าเธอจะต้องเจอกับช่วงเวลาที่สิ้นหวังมากมา

ถึงได้ตัดสินใจเลือกที่จะทำแบบนี้

ฉันเข้าใจความเจ็บปวดของเธอเป็นอย่างดี

จริง ๆ นะ

แต่สิ่งที่ฉันอยากจะพูดก็คือ

ไม่ว่า

ไม่ว่าร่างกายของเธอ

จะถูกทำร้ายอะไรมา

เธอยังคงเป็นเธอ

เธอไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดหรือด้อยค่า

เพราะความเจ็บปวดเหล่านั้นเลย

เหมือนกับ

เหมือนกับแผลในปากของเธอในตอนนี้

มันเป็นแค่การบาดเจ็บของร่างกาย

ส่วนอย่างอื่น

ก็ไม่มีความหมายใด ๆ เลย

เธอต้องจำไว้นะ

เธอไม่ได้ทำอะไรผิด

คนที่สมควรถูกลงโทษ

ก็ไม่ใช่เธอด้วย

เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย

หลิวหราน

เธอได้ยินไหม

เธอไม่ได้ทำผิดนะ

ฉันไม่ได้ทำผิด

ฉันไม่ได้ทำผิด

ฉันไม่ได้ทำผิด

หมอคะ

ขอร้องละ

ขอร้องคุณช่วยฉันทีเถอะ

ฉันยังอยากขึ้นมหาลัย

ฉันยังอยากขึ้นมหาลัย

ไม่ต้องกลัวนะ

ไม่เป็นไรหรอก

แต่เธอต้องบอกฉัน

ว่าเธอดื่มไปเท่าไร

ญาติของหลิวหรานคะ

ผมอยู่ครับ ๆ คุณหมอ

- ตอนนี้ลูกสาวผมเป็นยังไงบ้างแล้ว - รีบไปชำระค่ารักษาพยาบาลค่ะ

ได้ครับ

ทางโน้นค่ะ

ใช่ครับ งั้นผมไปแล้วนะ ผมไปแล้วนะ

คุณพูดถูกแล้วค่ะ

เธอ

ยอมบอกแล้วค่ะ

ดื่มไปเท่าไร

เธอไม่ได้ดื่มเข้าไป

เพียงแค่อมอยู่ในปากแป๊บเดียว

เพราะรับกลิ่นนั้นไม่ไหว

ก็เลยคายทิ้งหมดเลย

แล้วยังช่วยได้อยู่ไหม

ความน่ากลัวของพาราคว็อท

อยู่ที่ว่า ต่อให้เธอไม่ได้กลืนเข้าไป

แต่ก็ยังสามารถซึมเข้าไปในกระแสเลือด

ผ่านทางผิวหนังได้

แล้วไปจับกับโปรตีนในเลือดได้เป็นอย่างดี

งั้นก็คือ

หมอครับ ๆ ผมจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วครับ

ดีค่ะ

[ถึงแม้ว่าจะยากมาก]

[แต่พวกเรายังคงได้กำหนด]

[แผนการรักษาที่สมบูรณ์เอาไว้]

[ขั้นแรกยังคงต้องใช้ยาก่อน]

[ทำการกำซาบเลือดต่อไป]

[หลังจากนั้นอีกหนึ่งวัน สามวัน]

[เจ็ดวัน สิบสี่วัน ยี่สิบเอ็ดวัน]

[ล้วนเป็นช่วงเวลาที่สำคัญมาก]

[ในขั้นตอนการรักษา]

[รวมทั้งซีทีสแกนที่ทรวงอก การตรวจเลือดและปัสสาวะ]

[ทุกช่วงเวลา จะต้องทำการตรวจเช็กอย่างครบวงจร]

[เพื่อสะดวกต่อการเฝ้าระวัง สภาพร่างกายของคนไข้ได้ตลอดเวลา]

[ผ่านไปหนึ่งวันก็ดูไปที่สามวัน]

[ผ่านไปสามวันก็ดูไปที่เจ็ดวัน]

[โดยปกติแล้ว]

[วันที่เจ็ดถึงสิบสี่ จะเป็นช่วงที่อาการป่วยย่ำแย่ลง]

[สิบสี่วันกำหนดความเป็นความตาย]

[มีคนจำนวนมาก ที่อดทนให้ผ่านขั้นตอนนี้ไปไม่ได้]

[พวกเราจะต้องเตรียมใจ สำหรับเรื่องนี้เอาไว้ทุกคน]

[แผนกผู้ป่วยนอก]

เหลียงมู่เจ๋อ

คุณหมอเซี่ย

คือว่า

ฉันชิมเค้กแล้วนะ

ยังอุ่น ๆ อยู่เลย

ฉันก็เลยคิดว่า

คนส่งเค้กน่าจะยังไปไม่ไกลนัก

นิยายนักสืบไม่ได้อ่านเสียเปล่านี่

ไม่ค่ะ

นี่ไม่เกี่ยวกับนิยายนักสืบเลย

เพราะมีแค่คุณเท่านั้น

ที่จะเอาเค้กที่เพิ่งออกจากเตา

มาส่งให้ฉันที่โรงพยาบาลทันที

ต้องอภัยให้ผมที่วันหยุดออกจะว่างไปหน่อย

เค้กอร่อยมากค่ะ

รสเหล้ารัม

เมื่อวานเป็นรสช็อกโกแลต

วันก่อนหน้าเป็นรสครีมพีช

แต่ละคำหลังจากนั้น

ฉันได้ชิมอย่างตั้งใจอยู่ตลอด

คุณชอบก็ดีแล้ว

ชอบมากค่ะ

ตอนนี้เลิกงานแล้วจะกลับบ้านไหม

ยังไม่ได้หรอก

ปอดซ้ายของหลิวหราน

พบเนื้องอกไฟบรัสแล้ว

ไม่มีวิธีรักษาอย่างอื่นเหรอ

ต่อให้มี

ก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะควบคุมได้

เหลียงมู่เจ๋อ คุณคิดว่า

ฉันไม่เอาไหนเลยใช่ไหม

เห็นชีวิตที่เต็มไปด้วยพลัง

ต้องขาดอากาศตายไปต่อหน้าต่อตาฉัน

ฉันรู้สึกจริง ๆ

ว่าตัวเองเหมือนคนโง่ที่ไม่เอาไหนเลย

คุณว่าบนโลกนี้ทำไมถึงมีคน

คิดค้นของอย่างพาราคว็อทขึ้นมานะ

มันเป็นยาพิษที่ไม่มียาถอนพิษสูตรพิเศษนะ

- ถ้าไม่มีมันละก็ - คุณหมอเซี่ย

ผมจะบอกคุณนะ

คุณดูปืนนะ

มันฆ่าคนได้

แต่มันยังสามารถหยุดการเข่นฆ่าได้

ถูกไหม

เฮโรอีน

ทำให้คนตายได้

แต่มอร์ฟีน

กลับระงับความปวดได้

บนโลกนี้ไม่มีผิดถูกที่แน่นอนหรอกนะ

พาราคว็อทถูกคิดค้นขึ้นมา ในขณะที่คนคิดว่า

มันเป็นยากำจัดหญ้าที่ใช้ได้ผลมากที่สุด

ต่อมาเพราะบางคนเอาไปใช้ผิดวัตถุประสงค์

ทำให้มันถูกป้ายสีว่าเป็นยาพิษ

บางทีโลกที่ไม่มีพาราคว็อท

จะดียิ่งกว่านี้

แต่ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเราแล้ว

บนโลกนี้

ไม่มีผิดชอบชั่วดีที่แน่นอน

สิ่งที่พวกเราสามารถทำได้

ก็คือเลือกทางที่ถูกต้องที่สุด

ในแต่ละครั้ง

เพราะฉะนั้น คุณหมอเซี่ย

อย่าไปคิดอีก

ว่าโลกที่ไม่มีพาราคว็อทจะเป็นยังไงแล้ว

แทนที่จะเป็นนกกระจอกเทศที่ฉลาด

ไม่สู้เป็นคนโง่ที่กล้าหาญยังจะดีกว่า

คนโง่ที่กล้าหาญแบบนี้คนก่อนมีชื่อว่า

ดอนกิโฆเต้

คุณจำไว้นะ

อัศวินผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง

ล้มเหลวได้

แต่จะถูกโค่นล้มไม่ได้เด็ดขาด

หมอที่ยิ่งใหญ่ก็เหมือนกัน

หมอที่ยิ่งใหญ่

ฉัน

เป็นได้เหรอ

ได้แน่นอนอยู่แล้ว

ผมบอกว่าคุณใช่ คุณก็ใช่

ขอบคุณนะ เหลียงมู่เจ๋อ

ขอบคุณเค้กของคุณ

และคำพูดเมื่อกี้นี้ด้วย

รีบกลับไปตั้งใจทำงานเถอะ

ต่อให้งานยุ่งแค่ไหน

ก็ต้องระวังภาพลักษณ์ทหารของคุณด้วยนะ รู้ไหม

บ๊ายบาย

เบื้องต้นเราได้ทำการล้างท้องให้หลิวหราน

โดยใช้แกนผงถ่านแล้ว

และทำการกำซาบเลือดด้วย

อีกทั้งได้ใช้กลูโคคอร์ติคอยด์

กับการรักษาแบบกดภูมิคุ้มกัน

หลายวันมานี้

อาการพังผืดที่ปอดทั้งสองข้างของเธอ

ได้ทวีความรุนแรงมากขึ้น

ความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือด มีลักษณะที่ไม่ดี

เพราะฉะนั้นเช้าวันนี้

ได้ออกจดหมายแจ้งอาการวิกฤตแล้ว

ฐานะทางครอบครัวของคนไข้เป็นยังไงบ้าง

บ้านของเธออยู่ในชนบทใกล้กับชานเมือง

พ่อแม่หย่าร้างกันตั้งแต่เด็ก

เธอก็เลยใช้ชีวิตอยู่กับพ่อที่รับจ้างทั่วไป มาโดยตลอด

หลายวันมานี้

ก็เป็นพ่อของเธอที่คอยดูแลเธออยู่ในโรงพยาบาล

พ่อของเธอบอกว่า

ยังไม่อยากจะยอมแพ้

อยากให้เราช่วยชีวิตให้เต็มที่

อีฉือ

ทีม ECMO ของพวกคุณ

มีอะไรจะเสนอแนะไหม

พูดตามตรงเลยนะ

ผมคิดว่าคนไข้แบบนี้

ต่อให้ใส่เครื่อง ECMO แล้ว

โอกาสที่จะช่วยกลับมาได้ก็น้อยมาก

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีความเป็นไปได้เลย

การรักษาคนไข้แบบนี้

จะต้องทุ่มเทเป็นอย่างมาก

การทุ่มเทที่ผมพูดถึง

ไม่ใช่แค่การทุ่มเทของครอบครัวเธอ

แต่ยังมีทรัพยากรสาธารณะ แบบที่มองเห็นและมองไม่เห็นอีกมากมาย

แล้วอาการของเธอในตอนนี้

จะรอจนถึงขั้นตอนปลูกถ่ายปอดได้ไหม

ก็ยังเป็นปัญหาอยู่

อวัยวะหลายแห่งได้รับความเสียหายอย่างหนัก

ร่างกายก็อ่อนแอมาก

ต่อให้ทำการปลูกถ่ายปอดแล้ว

จะหายดีได้ไหม

นี่ก็เป็นอีกปัญหาหนึ่ง

ทุกคนก็รู้ว่า

ตอนนี้ปอดหายากแค่ไหน

แล้วพวกเราจะต้อง

ลองทำแบบนี้

กับคนไข้ทุกคนหรือเปล่า

แล้วก็มีอีกอย่างหนึ่ง

ทีม ECMO ของเรา

ตอนนี้เพิ่งก่อตั้งขึ้น

ควรจะบอกว่า อัตราการรอดชีวิตของคนไข้

จะส่งผลถึงชื่อเสียงในอนาคตของทีมโดยตรง

เพราะฉะนั้น

ผมคิดว่าควรจะตัด

คนไข้ที่ไม่สามารถรักษาให้หายแล้วออกไปซะ

เก็บโอกาสไว้ให้

คนไข้ที่สามารถได้รับประโยชน์

จากโครงการของ ECMO ได้โดยตรง

ใช้พวกเขาเป็นเคสการรักษาทางคลินิก

แบบนี้แล้ว

จะเป็นประโยชน์ต่อ

การพัฒนาและการผลักดันของทีมเราในโรงพยาบาล

ในภายภาคหน้าครับ

อาจารย์จางคะ

ฉันคิดว่าเหตุผลเมื่อสักครู่นี้ของคุณ

โหดร้ายมาก

มันก็โหดร้ายแหละ

แต่นี่ก็เป็นความเป็นจริงนะ

แต่พวกเราเป็นหมอ ไม่ใช่พระเจ้า

หน้าที่ของหมอ

ก็คือพยายามช่วยเหลืออย่างเต็มความสามารถ

ทั้งไม่สามารถรับรองได้ว่า จะช่วยคนไข้ทุกคนให้รอดชีวิตได้

และไม่มีสิทธิ์

ไปตัดสินโทษตายให้กับคนไข้คนใดคนหนึ่งหรอกนะ

ปาฏิหาริย์ของโลกใบนี้

เดิมทีก็ไม่ได้ตัดสินโดยหมออยู่แล้ว

แล้วทำไมถึงให้โอกาสกับเธออีกสักครั้งไม่ได้

การปฏิเสธของเรา

ทำไปเพราะคำนึงถึงคนไข้

หรือเพราะกลัวที่จะล้มเหลวกันแน่

เซี่ยชู

ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอ

แต่ว่า

การกำหนดแผนการรักษาของโรงพยาบาลเรา

ไม่สามารถฝากความหวัง

ไว้กับปาฏิหาริย์

พวกเราต้องคำนึงถึงความเสี่ยง

จะต้องปลอดภัยอย่างแน่นอน เข้าใจไหม

เอาละ

หัวข้อนี้

เอาไว้ก่อนเถอะ

ลำดับต่อไป

เรามาหารือถึง

แผนการรักษาหลิวหรานกันต่อเถอะ

นั่นคือเครื่องอะไรเหรอ

ECMO

หรือเรียกอีกอย่างว่า เครื่องช่วยพยุงการทำงานของหัวใจและปอด

ฉันจะเปิดให้คุณดูหน่อยนะคะ

อุปกรณ์เครื่องนี้แหละ

พูดง่าย ๆ ก็คือ

ดึงเอาเลือดออกมาจากภายในร่างกาย

จากนั้นก็ผ่านการจัดการของเครื่องนี้

แล้วค่อยหมุนเวียนกลับเข้าไป ในร่างกายของคนไข้อีกครั้ง

เป็นเทคโนโลยีที่สนับสนุน การทำงานของหัวใจและปอด

เจ้าเครื่องนี้ไม่ใช่วิธีการรักษาหรอกนะ

แต่เป็นการทำงานแทนหัวใจและปอด

เพื่อถ่วงเวลาให้กับ

การรักษาในขั้นตอนต่อไป

ทำให้คนไข้มีโอกาสที่จะรอ

ปอดที่สามารถทำการปลูกถ่ายมาได้

งั้น งั้นต้องรอนานแค่ไหนเหรอครับ

เรื่องนี้ไม่แน่นอนหรอกค่ะ

ต้องดูว่ามีผู้บริจาคที่เหมาะสมหรือไม่

แล้วถ้าเกิด

ไม่มีล่ะครับ

ถ้าหาก รอแล้วไม่มีผู้บริจาคคนที่ว่านี้

แล้วจะทำยังไงดีล่ะ

ตามหลักแล้ว

เราสามารถใช้เครื่องหัวใจและปอดเทียมได้นานมาก

แต่ว่า

เมื่อเวลาที่ใช้นานยิ่งขึ้น

โอกาสที่จะเกิดโรคแทรกซ้อน

ก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ตอนนี้หลิวหรานอยู่ในอาการร้ายแรง

ที่การหายใจล้มเหลวและเกิดพังผืดที่ปอดแล้ว

ECMO กับการปลูกถ่ายปอด

เป็นความหวังสุดท้าย

และความหวังเดียวเท่านั้น

เพียงแต่

โอกาสนี้

ก็แฝงไปด้วยความเสี่ยงที่ใหญ่มากด้วย

เมื่อใส่เครื่องแล้ว

หากไม่รอดก็ต้องตาย

อีกทั้งโอกาสสำเร็จ

ก็ไม่ถึงร้อยละ 30 ด้วย

ราคาก็แพงมาก

ฉันอยากจะเคารพความคิดเห็นของคุณ

อยากลองดูหน่อยไหมคะ

ญาติของหลิวหราน

คุณอยู่ที่นี่พอดีเลย

สถานการณ์ของหลิวหราน

ฉันต้องบอกคุณหน่อยค่ะ

หมอครับ

ผมเข้าใจแล้วครับ

คุณช่วยใช้เจ้าเครื่อง

ใช้ ใช้

ใช้เจ้าเครื่อง

ECMO

ใช่ ECMO กับลูกสาวผมเถอะครับ

แผนการรักษาถูกกำหนดโดย

การประชุมร่วมของแต่ละแผนก

เธอถือสิทธิ์อะไรไปติดต่อกับญาติคนไข้ เป็นการส่วนตัว

แถมยังพูดเรื่อง ECMO กับเขาด้วย

นี่เธอกำลังละเมิดกฎนะ เธอรู้ไหม

การใส่ ECMO หนึ่งครั้ง

อย่างน้อยก็ต้องจ่าย 7-8 หมื่น

หลังจากนั้นยังมีค่าใช้จ่ายในห้องไอซียูด้วย

กับค่าปลูกถ่ายปอดอีก

เงินเยอะขนาดนี้

เธอจะให้เขาไปหาจากที่ไหนล่ะ

เขาหาไม่ได้ ก็ไประดมเงินบริจาค ในอินเทอร์เน็ตได้

เขาบอกว่า

ขอแค่ช่วยชีวิตของหลิวหรานได้

ถึงแม้โอกาสจะมีแค่หนึ่งในหมื่น

เขาก็อยากจะลองดู

ลองจนถึงสุดท้ายแล้ว

คนก็อาจจะเสียชีวิต

แล้วค่ารักษาอีกหลายแสนก็สูญไปด้วย

ผลลัพธ์แบบนี้เขาจะรับได้เหรอ

แต่ตอนนี้สำหรับเขาแล้ว

คนที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของเขา

อย่างน้อยเขาก็ควรรู้ว่า

ยังมีวิธีการรักษาแบบนี้

ที่สามารถช่วยลูกสาวของเขาให้รอดชีวิตได้

เพื่อความเป็นไปได้แค่หนึ่งในหมื่นนี้

เธอจะให้เขาขายทุกอย่างจนหมดตัว

เธอเคยนึกถึงไหมว่าชีวิตต่อจากนี้ของเขา

ควรต้องทำยังไงดี

ถ้าหากแรงกดดันที่ ECMO มีต่อเขา

สูงกว่าผลประโยชน์สุดท้ายที่เขาจะได้รับแล้ว

ถ้างั้นฉันก็รู้สึกว่า

มันไม่จำเป็นต้องบอกให้เขารู้ว่า

มีของแบบนี้อยู่

แต่ชีวิตของลูกสาวเขา

ตีราคาได้สักเท่าไร

คำถามนี้ไม่น่าจะให้พวกเราเป็นคนตอบ

อีกอย่าง

พวกเราก็ไม่มีสิทธิ์

ตัดสินใจแทนเขาโดยตรง ว่าจะไม่ใส่เครื่อง ECMO นะคะ

ถ้าหากการตัดสินใจครั้งนี้

ทำให้ครอบครัวของคนไข้ ต้องสูญทั้งคนและทรัพย์ล่ะ

คุณรู้ได้ยังไง

ว่าสุดท้ายแล้วจะต้องสูญทั้งคนและทรัพย์

เซี่ยชู ความคิดของเธอ มันเป็นอุดมคติมากเกินไป

เธอยังอายุน้อยเกินไป

แต่ว่าหลิวหรานอายุน้อยยิ่งกว่า เธอเพิ่งจะ 18 เองค่ะ

ชีวิตของเธอเพิ่งเริ่มต้นขึ้น

ฉันไม่อยากละทิ้งเธอไปแบบนี้จริง ๆ

ฉันนึกว่าพอไปอยู่แผนกฉุกเฉินแล้ว

อย่างน้อยเธอก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปบ้าง

ขอโทษค่ะ อาจารย์

ฉันอาจจะไร้ทางเยียวยาแล้วจริง ๆ

แต่ว่า

เธอเกลี้ยกล่อมฉันได้สำเร็จ

ทีม ECMO ของเรา

ได้หารือกันอีกครั้ง

ตัดสินใจว่า

จะลองดูสักตั้ง

หัวหน้าเฉินก็รับปากแล้ว

ก็ได้ค่ะ

งั้นฉันจะเคารพการตัดสินใจของทุกคน

ดี

ฉันจะไปเตรียมอุปกรณ์

เซี่ยชู

อธิบายปัญหาที่อาจจะเจอ หลังจากที่ใส่เครื่อง ECMO แล้ว

กับพ่อของหลิวหรานให้ชัดเจน

จะต้องเซ็นชื่อยืนยันนะ

ค่ะ

[คุณหมอเซี่ย]

นี่มันเรื่องอะไรกัน

ทำไมถึงชนคนจนเป็นสภาพนี้ล่ะ

ไม่เกี่ยวกับผมนะ

ผมขับรถมาปกติ

จู่ ๆ เขาก็วิ่งออกมา

ทำผมตกใจแทบแย่

คุณไม่เชื่อก็ลองถามพวกเขาดู

คุณถามพวกเขาดู

จริง ๆ นะ มันไม่เกี่ยวกับผมเลย

เซี่ยชู

ญาติของคนไข้เซ็นชื่อเสร็จหรือยัง

ฉันหาพ่อของหลิวหรานไม่เจอแล้วค่ะ

รีบโทรศัพท์ไปสิ

ฉันโทรแล้วค่ะ

แต่ไม่มีคนรับสาย

อาจจะไปรวบรวมเงินแล้วก็ได้ค่ะ

พวกเขาแอดมิต ทำเรื่องค้างค่าใช้จ่ายไว้ใช่ไหม

ไม่มีทาง เขาไม่หนีหรอกค่ะ

เขาไม่ใช่คนแบบนั้น

ไม่สิ เธอรู้จักเขาแค่ไหนเชียว

เขาบอกว่าขอแค่มีความหวังเสี้ยวเดียว

เขาก็จะไม่ยอมแพ้แน่

แต่เขาก็ได้พูดว่า

ค่ารักษาและค่ายาของโรงพยาบาลแพงเกินไป

วันละหลายพันหยวน

นั่นเป็นตอนที่เขายังไม่เข้าใจว่า โดนพิษของพาราคว็อทเข้า

มันเป็นลักษณะยังไง

อาจารย์

เมื่อกี้ได้รับการแจ้งว่า

ตรงทางแยกมีผู้บาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุ

กำลังถูกนำตัวส่งมาที่โรงพยาบาลของเรา

แจ้งไปยังแผนกกระดูก ศัลยกรรมประสาท ธนาคารเลือด

ให้พวกเขาเตรียมพร้อมในการรักษา

ได้ค่ะ

วันนี้คุณเข้าเวรแผนกศัลยกรรมหัวใจใช่ไหม

- มีอะไรก็เรียกผม - ได้ค่ะ

คนเจ็บถูกรถยนต์ชน

เลือดออกบริเวณศีรษะ

[แผนกฉุกเฉิน] เลือดออกบริเวณศีรษะ

[แผนกฉุกเฉิน]

ความดันเลือด 80 40 [แผนกฉุกเฉิน]

[แผนกฉุกเฉิน]

ออกซิเจนในเลือด 85 [แผนกฉุกเฉิน]

อาจารย์คะ [แผนกฉุกเฉิน]

อาจารย์คะ

เป็นพ่อของหลิวหรานค่ะ

อะไรนะ

ผมจะ...

เจอลูกสาวผม

ลูกสาวผม

อาจารย์คะ

บาดเจ็บที่สมอง ต้องใส่เครื่องช่วยหายใจ

ไปที่ห้องอีไอซียู

[แผนกฉุกเฉิน]

ความดันของคนไข้กำลังลดลง

เลือดส่งมาหรือยัง

รีบเร่งหน่อย

ถ้าส่งมาแล้วก็รีบให้เลือดกับคนไข้

ค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ

เตรียมใส่ท่อช่วยหายใจ

ได้ครับ

ไม่ใส่ท่อ

ผมไม่อยากใส่ท่อ

คุณใจเย็นหน่อยค่ะ

ช่วยฉันกดเขาไว้ค่ะ

ใจเย็นค่ะ ใจเย็น ๆ หน่อย

อย่าสนใจผม ช่วยลูกสาวผม

ช่วยลูกสาวผมสิ

ช่วยลูกสาวผม ช่วยลูกสาวผม

ช่วยลูกสาวผม

ช่วยลูกสาวผม

ช่วยเธอ

ไม่ต้องสนใจผม ช่วยลูกสาวผม

ฟังฉันก่อนนะคะ ใจเย็น ๆ ค่ะ

ช่วยลูกสาวผม

ลูกพ่อ

ช่วยลูกสาวผม

เซี่ยชู

รีบไปปลอบหลิวหรานหน่อย

ค่ะ

พวกคุณรีบไปช่วยเธอสิ

ลูกพ่อ

หลิวหราน ใจเย็น ๆ นะ

เธออย่าเพิ่งใจร้อน

เธอเป็นอะไรไป

ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า

เธอเป็นอะไรไป

หัวใจห้องล่างเต้นแผ่วระรัว

ฉีดเอพิเนฟรีนหนึ่งมก.เข้าหลอดเลือดดำ

เตรียมกระตุกหัวใจด้วยไฟฟ้า

หลิวหราน เธอใจเย็นหน่อยนะ

ใจเย็น ๆ

ไม่เป็นไร ๆ

สองร้อยจูล มา

เธอรอเดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว

สองร้อยจูล ชาร์จเรียบร้อยค่ะ

เขียนไว้นะ

สองร้อยจูล เอาอีกครั้ง

[ใคร]

[ใคร]

ไม่เป็นไร ๆ

ไม่เป็นไรนะ

[ห้องอีไอซียู]

อาจารย์คะ

สภาวะขาดออกซิเจนของหลิวหราน

หนักขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

อาจจะตายได้ทุกเมื่อ

ตอนนี้จะต้องรีบใส่เครื่อง ECMO ทันทีเลยค่ะ

จะใส่เครื่อง ECMO ได้ไหม

ต้องรอญาติของเธอมาแล้วค่อยปรึกษา

เธอไปจัดการขั้นตอนการรักษา

พ่อของหลิวหรานให้สมบูรณ์ก่อน

ตำรวจจราจรกับบริษัทประกันภัยรออ่านอยู่

- แต่ว่าอาจารย์ซ่ง ทางด้านหลิวหราน... - เซี่ยชู

ตั้งสติหน่อย

พวกเราเป็นแค่หมอ

ฉันมีคนไข้คนหนึ่ง

ตอนที่พ่อของเธอออกไปรวบรวมเงิน

ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และเสียชีวิตกะทันหัน

ตอนนี้อาการของเธออันตรายมาก

แต่ฉันก็ไม่อยากทิ้งเธอไป

แต่ว่า

การรักษาจะต้องใช้เงินเยอะมาก

ครอบครัวของเธอ

ไม่สามารถแบกรับได้แล้ว

เธอช่วยให้สถานีโทรทัศน์

มาทำข่าวหน่อยได้ไหม

[ไม่มีปัญหา ฉันจะจัดการทันที]

ขอบคุณนะ หมี่กู่

เหลียงมู่เจ๋อ

มีตาอยู่ข้างหลังเหรอ

เปล่าค่ะ

แต่ฉันหวังว่าจะเป็นคุณ

เป็นอะไรไปเหรอ

พ่อของหลิวหราน

ผมรู้แล้ว

ผมเห็นเขาถูกส่งเข้าโรงพยาบาล

ก่อนเกิดเรื่อง

ฉันเป็นคนบอกเขาเองว่า

ใส่เครื่อง ECMO

เป็นความหวังเสี้ยวสุดท้าย ที่หลิวหรานจะรอดชีวิต

เขาถึงได้รีบร้อนออกไปรวบรวมเงิน

แต่นึกไม่ถึงว่าจะ...

อุบัติเหตุเป็นเรื่องที่ เหนือความคาดหมายนะ เซี่ยชู

หมอที่เป็นหัวหน้าของฉัน

พวกเขาล้วนแต่รู้สึกว่าแผนนี้รุนแรงเกินไป

อันตรายมาก

ไม่จำเป็นที่จะต้อง

บอกกับญาติคนไข้เลย

แต่ฉันดื้อจะพูดเอง

ฉันยืนยันว่า

อาการป่วยของหลิวหราน

พ่อของเธอมีสิทธิ์ในการรับรู้ และสิทธิในการตัดสินใจเต็มร้อย

แต่ตอนนี้

ฉันไม่แน่ใจแล้ว

ไม่แน่ใจอะไรเหรอ

ถ้าเกิด

แผนการรักษาได้สร้างแรงกดดัน ให้กับครอบครัวคนไข้

มากกว่าประโยชน์ในท้ายที่สุด

ฉันควรจะบล็อกความเสี่ยงนั้น

ไปโดยตรงเลยหรือเปล่า

หรือว่า

ตัดสินใจแทนพวกเขาเลย

มันอาจจะไม่ต้องกลายเป็นแบบตอนนี้

ผลลัพธ์แบบนี้

บางทีอาจจะเพราะฉันทำผิดจริง ๆ ก็ได้

คุณไม่ได้ทำผิดหรอก

เวลา

ลักษณะพื้นที่

การเทียบกันของอาวุธ

และภารกิจเป้าหมายในตอนสุดท้าย

จะต้องเจอกับตัวแล้ว

การตัดสินใจที่ทำลงไป ถึงจะมีความหมาย

ในขณะที่ทำการตัดสินใจ

คุณทำได้แค่เชื่อตัวเองในตอนนั้น

ต่อให้อนาคตจะนึกเสียใจ

ก็ไม่เป็นไร

คุณทำเต็มที่แล้ว คุณไม่ผิดหรอก

นี่เป็นสิ่งที่จิตแพทย์พูดกับผม

หลังจากที่ผมออกไปปฏิบัติภารกิจครั้งแรก

คุณเคยไปหาจิตแพทย์ด้วยเหรอ

ใช่แล้ว

ไม่งั้นทำไมตอนนั้นผมจะต้องปฏิเสธ

จิตแพทย์ที่คุณหาให้ผมขนาดนั้นล่ะ

ที่หมอพูดมาก็มีเหตุผลดีนะ

แต่ผมก็ยังคิดไม่ตกอยู่ดี

หลังจากการปฏิบัติหน้าที่ครั้งแรกจนถึงตอนนี้

ก็ผ่านไปแปดปีแล้ว

แต่ผมก็ยังนอนไม่หลับอยู่ดี

เซี่ยชู ผมเข้าใจความรู้สึกแบบนี้นะ

แต่สิ่งที่ผมเคยเจอมา

ผมไม่อยากให้คุณต้องเจออีก

สิ่งที่ผมทำไม่ได้

ก็หวังว่าคุณจะทำได้

เชื่อมั่นตัวเองที่ตัดสินใจเลือกในตอนนั้น

คุณทำเต็มที่แล้ว

ไม่ผิดหรอก

คุณมีเงินไหม เหลียงมู่เจ๋อ

เท่าไรก็ได้ คุณให้ฉันยืมก่อน

คุณจะสำรองเงินจ่ายให้เขาก่อนเหรอ

ช่างเถอะ

ฉันคิดหาทางเองละกัน

เซี่ยชู

ข้างหลังเป็นรหัส

ทำไม ไม่เอาแล้วเหรอ

- ไม่เอาก็คืนมานะ - เอา

เค้กอยู่บนโต๊ะคุณนะ

ขอบคุณนะ

เมื่อกี้นี้ฉันคุยกับลุงของหลิวหรานแล้ว

เขาบอกว่าจะรับเธอกลับไป

เรื่องเตรียมเครื่อง ECMO

หยุดไว้ก่อนเถอะ

ยอมแพ้แล้วเหรอ

อาจารย์คะ

ลุงของหลิวหราน

ยินยอมใส่เครื่อง ECMO ให้เธอแล้วค่ะ

เธอพูดให้เขายอมรับได้ยังไง

ฉันจะสำรองจ่ายเองค่ะ

เธอจะสำรองจ่ายเหรอ

ใช่ค่ะ

ก่อนที่คนขับจะชดเชยค่าเสียหาย

ค่าใส่เครื่อง ECMO

ฉันจะสำรองจ่ายเองค่ะ

ทางด้านสถานีโทรทัศน์ ก็จะรายงานติดตามเรื่องนี้

แล้วฉันก็จะช่วยระดมเงินบริจาคให้พวกเขา ในอินเทอร์เน็ตด้วย

ค่าใช้จ่ายต่อจากนี้

หวังว่าจะใช้ค่าชดเชย

กับการระดมเงินบริจาคในอินเทอร์เน็ต มาช่วยแก้ปัญหา

เซี่ยชูเธอ

ฉันรู้ว่าฉันทำแบบนี้มันโง่มาก

แล้วฉันก็รู้ว่า

ในโรงพยาบาลมีคนไข้แบบนี้เยอะมาก

แล้วฉันก็ไม่ใช่ลูกเศรษฐีด้วย

คิดจะช่วยก็คงช่วยไม่หมดหรอก

แต่ในเมื่อเจอเข้าแล้ว

พ่อของหลิวหราน

ก็ประสบอุบัติเหตุ

เพราะการแนะนำของฉัน

ฉันอยาก

รับผิดชอบในส่วนของฉันเอง

ไม่ว่าอนาคต

นึกขึ้นมาเมื่อไร

ฉันก็จะสามารถพูดกับตัวเองในตอนนี้

อย่างมั่นใจว่า

ฉันทำเต็มที่แล้ว

ฉันไม่ได้ทำผิด

เซี่ยชู

เธอ

จดจำความฮึกเหิมในวันนี้ของเธอเอาไว้

อนาคต

ก็อย่าได้ถูกเอาชนะไปง่าย ๆ

ค่ะ

ได้

ฉันขอร่วมบริจาคด้วยนะ

ฉันก็ด้วยนะ

ขอบคุณค่ะ

หลังจากที่เธอฟื้นขึ้นมาแล้ว

จะต้องมีชีวิตอยู่ดี ๆ นะ

เธอจะต้องมีชีวิตอยู่

เผื่อส่วนของพ่อเธอไปด้วย

ยัยหนู

[คุณหลันคะ]

[ทำอะไรอยู่เหรอ]

[ไม่ได้ทำอะไร]

[อยู่ที่บ้านก็ไม่มีอะไรทำ]

[รื้อไหมพรมที่บ้านไปซัก]

[คิดจะถักผ้าพันคอให้พ่อของลูกสักผืน]

[อากาศก็เย็นลงแล้ว]

ดึกดื่นแบบนี้มาโชว์สวีตกับหนู

ไม่อยากให้คนมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ

ลูกไม่ยอมเชื่อฟังแม่เลย

ถ้าลูกอยู่ข้างกายแม่นะ

คงแต่งงานมีลูกไปนานแล้ว

[ยังได้กินข้าวร้อน ๆ ที่แม่ทำที่บ้านทุกวัน]

[ดีจะตายไป]

คุณหลัน

คุณอิจฉาพวกคุณยายที่มีหลานให้อุ้มแล้ว เป็นพิเศษใช่หรือเปล่า

แม่ไม่อิจฉาพวกเขาหรอก

แม่ก็แค่เป็นห่วงลูก

[ลูกทำงานอยู่ข้างนอกคนเดียวยุ่งซะขนาดนั้น]

[แม้แต่คนที่จะดูแลลูกยังไม่มีเลย]

[แล้วลูกคิดว่าแม่จะสบายใจได้เหรอ]

ขอโทษนะคะ คุณหลัน

[ที่ทำให้แม่เป็นห่วง]

[แต่หนูขอรับรองกับแม่เลย]

ว่าหนูจะต้องดูแลตัวเองให้ดี

ในแต่ละวัน

หนูจะตื่นนอนตรงเวลา กินข้าวตรงเวลา

ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

จะพยายามเป็นสาวน้อยที่แข็งแรง ทั้งร่างกายและจิตใจ

โอเคไหมคะ

ยัยหนู

เมื่อก่อนแม่...

ก็ทำงานด้านรักษาพยาบาลมาเหมือนกัน

คำพูดบ้า ๆ พวกนั้นของลูก

ลูกนึกว่าแม่จะเชื่อเหรอ

แล้วคุณพ่อล่ะคะ สุขภาพของพ่อเป็นยังไงบ้าง

[พ่อของลูกก็สบายดี]

แล้วแม่ล่ะ

ขาเป็นยังไงบ้าง

ของแม่นี่เป็นโรคเก่าแล้ว

พออากาศเปลี่ยนก็จะปวด

ไม่เป็นไร ยังทนไหวอยู่

พ่อกับแม่จะต้องรักษาเนื้อรักษาตัวดี ๆ นะคะ

หนูอยู่ข้างนอก

ไม่ว่าจะยุ่งหรือเหนื่อยแค่ไหน

ไม่ว่าเจอกับเรื่องอะไรเข้า

ขอแค่พ่อกับแม่สบายดี

ครอบครัวของเราสบายดี

หนูก็จะรู้สึกว่า

หนูก็จะรู้สึกว่าหนูมีพลังเต็มเปี่ยม

หนูก็จะสามารถวิ่งไปข้างหน้า

ที่หนูสามารถใช้ชีวิตได้อย่างตามใจชอบแบบนี้

ไม่ใช่เพราะหนูกล้าหาญขนาดไหนหรอก

[แต่เป็นเพราะพ่อกับแม่]

[เพราะหนูรู้ว่า]

ตราบใดที่หนูหันหลังกลับไป

หนูก็จะมองเห็นพ่อกับแม่

พ่อกับแม่คอยสนับสนุนหนูอยู่ข้างหลัง

[ยัยหนู]

ลูกไม่ต้องห่วงพ่อกับแม่หรอก

พวกเราสบายกันดี

สำคัญที่ตัวลูก

[จะต้องดูแลตัวเองให้ดี]

[ได้ยินหรือเปล่า]

ได้ค่ะ คุณหลัน

แค่นี้นะคะ

[ห้องอีไอซียู]

เหล่าเซี่ย

นอนเถอะ

เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

เป็นปัญหาของโครงการ

หรือว่าร่างกายคุณไม่สบาย

ผมไม่เป็นไร

ไม่เป็นไรอะไรของคุณ คุณมีเรื่องอะไรไหม

ฉันยังดูไม่ออกอีกเหรอ

หลังจากวันขึ้นปีใหม่

คุณก็ไม่เคยนอนหลับสนิทเลย

คุณลองดูสีหน้าของคุณเองสิ

คุณไปส่องกระจกดู

เหล่าเซี่ย

เราเป็นสามีภรรยามาตั้งนานแล้ว

มีเรื่องอะไรที่คุณบอกฉันไม่ได้เหรอ

คุณจะต้องแบกรับไว้ตัวคนเดียวเหรอ

ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมา

คุณจะให้ฉันกับเซี่ยชูทำยังไงดี

ได้

คุณไม่พูดใช่ไหม

ฉันจะไปหาลูกสาวของคุณ

สรุปเกิดอะไรขึ้นกันแน่

คุณวางใจเถอะ

วางใจ

ฝ่ายรักษาความปลอดภัยและความมั่นคงหรือเปล่า

ผมคือเซี่ยกวงหย่วน

กลับมาแล้วเหรอ

ฉันให้คนทำคลิปสั้นมาทั้งคืน

เตรียมจะไปโปรโมต

ในบัญชีทางการของรายการเราสักหน่อย

เธอลองดูหน่อยซิ

ดีมากนะ

ขอบใจเธอนะ

เซี่ยชู

เธอไม่ได้สระผมมากี่วันแล้ว

สามวันเหรอ

เธอยังเป็นผู้หญิงอยู่หรือเปล่า

ไม่เวอร์ถึงขนาดนี้มั้ง

เธอลองดมดูเองสิ

ก็โอเคนะ

เวรฉุกเฉินเข้าวันหยุดวันไม่ใช่เหรอ

แล้วทำไมเธอถึงยุ่งถึงขนาด ไม่มีเวลาสระผมเลยล่ะ

ก็เข้าวันหยุดวันนั่นแหละ

แต่วันที่ทำงานเหนื่อยจนขาลากเลย

วันที่พักผ่อน

ก็เลยมัวแต่นอน

จะไปมีเวลา

นึกถึงเรื่องสระผมที่ไหนล่ะ

เธอแย่แล้ว

ขืนเธอเป็นแบบนี้ต่อไป

ฉันรับรองว่าผู้ชายทั้งหมด

จะอยู่ห่างจากเธอแปดฟุตเลย

[ขอบคุณนะ]

เป็นอะไรไปเหรอ

เมื่อวานฉันกอดเหลียงมู่เจ๋อไป

เขาคงไม่ได้กลิ่นหรอกใช่ไหม