Original subtitles

Stop. Stop.

Hé, zet de motor uit.

Droom ik of zo? Stop.

Wat? -Daar...

Ik zeg dat de mond...

Niet slecht. Helaas is er nu geen goed licht meer.

De dag is nog niet aangebroken. -Maar het is niet meer de dageraad.

De jurk kwam te laat. -Het is altijd de schuld van de jurken.

Het is zoals het is. Geen discussie.

Kom op, over een kwartier kan ik niets meer doen.

Maar je glimt. -Glim ik?

Ze glimt. -Nee, ze glimt niet.

Ga je zonder laarzen?

Niemand ziet mijn voeten toch? -Jij ziet ze.

Rij ik niet met de auto?

Dat is decor. Hét beeld ben jij in de fontein.

Kom op, aan de slag.

Hup, Chiara, de fontein in. De fontein in, hup.

Ga het water in.

Kom op, hup.

Langzaam lopen.

Zo langzaam, dat is goed.

Loop door het water...

Steek je hand in het water.

En gooi het in de lucht.

Draai in het rond...

Ja, Chiara, prachtig.

Spreid de jurk bij je dijen.

Laat je laarzen zakken...

We moeten haar laarzen uitdoen.

Oké, super.

Uit de weg...

Omhoog. Ja, naar boven.

Help haar. -Ben ik mee bezig.

Het wordt geweldig. Kom op. Vertrouw me.

Het licht is super mooi. Snel, omhoog, Chiara.

Je bent heel mooi. Prachtig.

Het is goed. Kom op, de grote ventilator.

Kom, de grote ventilator.

Draai naar ons toe.

Alsof je wil dat we met je meegaan.

Buigen...

Buig dieper.

Buigen. -Waarom?

Doe het.

Oké, zeg het.

Zeg het...

Marcello, kom...

Marcello, kom.

Zeg het...

Marcello, kom hier.

Ik kan niet...

Maar kom op.

Kom op.

Het is geweldig. Chiara...

Dat was geweldig.

Goed gedaan. Bedankt.

Dank je, Chiara.

MIJN MARCELLO

Vertaling: slootje

Chiara, ben je daar?

Waarom neem je de telefoon niet op, meisje?

Ik was bezorgd.

Weet je hoe laat het is?

14.00 uur.

Over een uur heb je een afspraak. -Nee, ik ben het vergeten.

Het is niet zo belangrijk.

Vandaag kan ik echt niet.

Echt wel.

Je bent zo klaar.

Je hebt niet elke week een casting.

Zachtjes. -Wat heb je gisteravond gedaan?

Was je dronken?

Hoezo deze handdoek?

Ben je aan het stomen? Is het ernstig?

Zie je er niet uit, is dat het?

Uitslag? Sta op.

En? -Nou...

Het gaat wel. Niet super, maar goed.

Merk je niets?

Nee, hoezo? Wat moet ik merken? -Echt niet?

In de kamer? Je hebt opgeruimd, hè?

Zie je niet dat ik op papa lijk?

Je had altijd de blik van je vader, maar niet zijn hoofd,

Je lijkt ook op mij.

Niet alleen maar Mastroianni.

Net zoveel van mij als van hem.

Waar kijk je naar?

Ik had een rare droom. Toen ik wakker werd, zag ik hem.

Ik dacht dat ik opeens hem geworden was.

Niet, natuurlijk, maar het leek er erg op.

Ik weet het zeker. Ik zag hem.

Misschien was je niet wakker, maar je sliep nog.

Misschien.

Je moet opschieten. Ken je de tekst?

Nicole heeft drie regels. -Dat heb je al verteld.

Eén: nooit stilstaan.

Je blijft lopen.

Wat er ook gebeurt, nooit stilstaan.

Twee:

ze speelt de scène eerst. Dat stelt haar gerust.

Heb je er last van? Kijk dan weg of zo.

Probeer haar vooral niet te imiteren, want ze praat heel erg snel.

Sneller dan ik, je snapt maar de helft. Je moet je eigen tempo zoeken.

Is dat niet mijn rok? -Zou kunnen.

Nummer drie: niet te traag.

Het moet levendig blijven. Onverschilligheid ziet ze als zwakte.

Ze kan er niet tegen als we onverschillig spelen.

Ken je haar? -Nee.

Ik heb goede herinneringen aan die film van Ozon.

Een heel aardige man.

Hij luist je er niet in.

Wat is er?

Hoelang geleden heb jij nog auditie gedaan?

Dat wil ik wel weten.

Dat sjofele kapsel staat je goed. -Daar zijn we het dan over eens.

Ik ga mijn best doen op mijn eigen manier en dan...

zullen we zien. -Ik duim voor je.

Actie.

Ik schaam me voor wat er net is gebeurd.

Wat is uw relatie met deze man? -Geen idee.

Dat vraag ik me ook vaak af. Volgens mij zijn vrouw, maar...

dat klinkt erg pretentieus voor mij. -Ik dacht misschien zijn dochter.

Dat is geen gevlei. Als je zijn dochter bent, heb ik geen interesse in je.

En als echtgenote? -Vreemd genoeg wel.

Geen enkel probleem.

Vrouw, zus, schoonzus, dan heb ik geen reden om niet geïnteresseerd te zijn.

Je beheerst de kunst goed. -Niet zo heel goed.

Hoe heet u? -Sta op.

Oké... Ik heet Martin Cambremer.

Wat bent u van plan? -Een date zoeken...

die bij u past voor een vriendschappelijke lunch of diner.

Ik zeg dit vriendelijk: als je met mij...

de liefde wilt bedrijven, lijkt me dat prima.

Wanneer dan ook?

Maar als mijn man er achterkomt, zal hij je willen uitschakelen.

Hij gaat schreeuwen, dreigen, zijn fysiek uitbuiten.

Als een bullebak.

Hij zal zich ook slecht gedragen... -Nee, nee...

Ik sta mezelf niet toe, Ik sta mezelf wel toe...

te onderbreken want dit is een onmogelijk reactie.

Het heeft niets met jou te maken, Chiara.

Ik ben stil. We moeten er op terugkomen.

Het antwoord: maar als mijn man er achterkomt, zal hij u willen uitschakelen.

Hij gaat schreeuwen, dreigen, zijn fysiek uitbuiten.

Onmogelijk, deze woorden.

Het is een ramp.

We moet het tegen Jacques zeggen. Wil je hem nu bellen?

Vraag hem of hij iets kan wijzigen, iets dat ons zou helpen.

Bel je hem nu? Nee, bel hem later, want dit gaat hij niet leuk vinden.

Kom,

we gaan verder.

Zeg 't als je hem te pakken hebt, als je hem te pakken hebt.

Oké. Aan jou, Chiara.

Dus je zei...

Hij zal zo minzaam zijn als een meedogenloze man.

Misschien hoeft hij niet op de hoogte gesteld worden.

Dat ontneemt mij het plezier om hem te bedriegen.

Ik denk dat ik je begrijp.

Ik laat je. Ik ga weer zitten.

Echt, het was me een groot genoegen om uw bedoelingen even verkeerd in te schatten.

Gegroet... -Dat is heel goed.

Perfect. -Bedankt.

Niet makkelijk, hè, Chiara?

Helemaal niet makkelijk, omdat het ontzettend levendig is,

maar je overdrijft dat toch een beetje.

Je draaft de hele tijd rond. Je gunt jezelf geen moment pauze.

Wat vind je? -Ik vind van niet.

Het gesprek heeft iets roddelachtigs, iets ironisch, een duidelijk ritme.

Een ritme, oké, maar een race?

Ik vraag me af of deze vrouw het serieus neemt, ze is ook beledigd.

Alsof het haar diep raakt. Of juist niet.

Ik heb liever het laatste. Lakser...

Voor een keer kan ik wat fantasie in een script stoppen.

Ik zou... -Wat zou je willen?

Minder direct. Iets warmer. Middellandse Zee, de zon, ontspanning.

De zon? -Het is vast mijn schuld.

Misschien was ik niet brutaal genoeg.

Wil je dat ik het zeg? Nee.

Ik kan het je niet zeggen. -Ja, zeg het me.

Ik had gehoopt...

dat je dit meer speelt als...

Mastroianni dan als Deneuve.

Ik ben natuurlijk dol op Catherine, maar dit is een sluw personage.

Meer Marcello dan Catherine, snap je.

Dat is het streven. -Ik snap het, ik ken ze beiden goed.

Ik dacht dat ik meer Chiara moest spelen, maar dat had ik dus mis.

Wat dom dat ik mezelf zo slecht ken.

Het is niet...

Mag ik ergens roken? -Bij het raam.

Wat heb ik gezegd? -Nicole, het is Jacques.

Bedankt voor het terugbellen. Nee, omdat ik mijn twijfels heb...

over de scene van...

Nog een keer? Het voelde voor mij erg goed.

Dat is aardig, maar...

Ik zal je iets vertellen: een briljante filosoof,

Friedrich Nietzsche zei een hele belangrijke zin:

“Het goede in het leven is wat je nalaat.”

Als ik had geweten, als ik had gekund,

dit te vermijden.

Zeg het niet meer.

Wees niet teleurgesteld.

Ik heb daar niets van gezien.

Mijn twee handen verborgen mijn gezicht,

toen ik onze nabije toekomst verpestte.

Toen ik met de auto naar zee vloog.

Ik vloog...

Achterin had ik mijn gitaar,

mijn vrijbrief en drie ton rotzooi.

Toen belandde ik op de verkeerde weghelft.

Groot licht... De greppel...

Voor zover ik me herinneren kan,

verliep de reis goed.

Voor zover ik me herinneren kan,

was het in juni.

In de maand juni.

De mooie maand juni...

Lieverd, er is geen reden om zo van strek te zijn.

Vanwaar dit onnodige verdriet?

Het lukt me vanavond niet.

Dan stoppen we, geen probleem.

Je hebt dit lied al talloze keren gezongen, het gaat goed.

Ik ben nu van streek.

Ik ben tot niets in staat.

Misschien is het beter om iemand anders te vragen.

Dat is lief, maar jij bepaalt niet wie er met mij zingt.

Ik heb vannacht weer over mijn vader gedroomd.

De vader is de autoriteit, de wet.

Ook je relatie met de samenleving, je neiging om daar een plek te vinden.

Sinds wanneer lees jij het Psychologie Magazine?

Als je met actrices omgaat, is het heel handig.

Hé, ik heb iets.

Ik voel hem de hele tijd bij mij.

Alsof hij mij achtervolgt. Nee, alsof ik de geest van mijn vader ben geworden.

Je mist hem, dat is alles.

Natuurlijk mis ik hem, maar het is vreemder en slinkser.

Ik krijg het idee dat ik ontmaskerd ga worden. Ik kan het moeilijk uitleggen...

Alsof het duidelijk wordt dat ik niemand ben.

Naast die angst is er nog een grotere: niet ontmaskerd te worden.

Om niet ontmaskerd te worden, ja. -Je wordt steeds onbegrijpelijker.

Je lijkt wel de Sfinx.

Ik moet pissen.

Kun je niet zeggen: ik moet naar de WC. Dit klinkt zo grof.

Lik me reet. -Hartelijk dank.

Met plezier.

Je kunt niet wakker worden.

Niets aan te doen.

Zonder jou kan de wereld goed draaien,

achterstevoren.

Verdoofd door slaap en gevangene van je bed,

Je wenst elke avond dat Mastroianni terugkomt.

Door te sterven zette hij je hart op zijn kop.

Zonder hem is je leven een hel geworden.

Gewikkeld in je lakens herinner je je zijn stem.

Toen hij tegen je fluisterde: Chiara, kleine meid.

Pardon?

Pardon?

Heb je een vuurtje?

Dank u, mevrouw.

Trut.

Schatje, wat doe je hier helemaal alleen?

Mag ik je aaien?

Waar ga je heen?

Waar is je baasje?

Wil je dat ik je volg?

Wat zoek je? Heb je honger?

Alles goed, meneer?

Alles goed, bedankt.

Bent u buitenlander?

Ja, ik ben een Engelsman.

Mijn Frans is slecht.

Het is moeilijk om een huilende man op een brug alleen achter te laten.

Ja, sorry...

Het is niet erg diep, geen zorgen.

En het is laat.

In de nacht kan je de verkeerde persoon tegenkomen.

Ik ben niet bang, ik ben gewapend. Dat was een grapje.

Zal ik je naar huis brengen?

Naar de kazerne?

Zijn er Engelse kazernes in Parijs?

Waar soldaten zijn, zijn kazernes. Het VK behoort tot de NAVO.

Het liefst ga ik met je mee.

Ik wacht op iemand.

Dan stoor ik je dus.

Het is niet zeker dat deze persoon vanavond komt. Integendeel, hij komt niet.

Je hebt gelijk, ik moet terug.

Het is vijf minuten hiervandaan. Als je me...

wilt vergezellen, graag. Ik ben Colin, trouwens.

Mag ik je naam weten?

Mastroianni.

Ben je Italiaanse?

Mijn naam is Marcello Mastroianni.

Aangenaam.

Deze kant op.

Sorry dat ik geen zakdoekje heb...

Het komt vanwege een stomme belofte.

Een belofte om elkaar op een avond weer op die brug te ontmoeten.

Om te bewijzen dat jullie iets hadden? -Precies, iets doms en romantisch.

Iets typisch Frans.

De Engelsen zijn toch het best beschermd...

tegen de gestoorde romantiek van de Fransen.

We zeiden vóór het einde van de zomer. Dat is al snel.

Daarna moet ik terug naar Londen en is het echt voorbij.

Of het is al voorbij, maar wil je het niet weten.

Hij moest weg voor zaken en beloofde over een jaar terug te komen, als ik vrij was.

Ik slaagde erin het bijna te vergeten, maar met de zomer keerde de hoop terug.

Wat zou jij gedaan hebben?

Moeten we de Fransen geloven of niet?

Laat hem vallen.

Vergeet hem en laat hem vallen.

Als je liefde niet kan opgeven, stel je jezelf bloot aan veel pijn.

Wat doe jij met je leven, afgezien van met soldaten praten?

Niet veel.

Mijn leven staat momenteel even stil.

Ben je verliefd? -Echt niet.

Dat is lang geleden.

Daarom kan ik dan ook onbelemmerd deze kazerne met jou betreden.

Je bent grappig. Je bent erg aardig,

maar dat kan niet.

Italianen zijn makkelijker dan Fransen.

Is dat zo? Dat wist ik niet.

Voor de Engelsen is alles op het vaste land ingewikkeld.

Ik ga naar bed.

Zie ik je morgen op de brug?

Misschien ga ik, op jouw advies, niet terug.

Welterusten.

Hé, jongen.

Kom hier.

Wat vind je? Is flirten met een Engelse, niet echt heteroseksuele militair...

met een gebroken hart, geen redelijk doel voor mijn leven?

Wat vind jij? Niets?

Het is beter om er niet aan te denken. We gaan, kom.

Kom op...

Dit is mijn enige pruik in deze kleur.

Heb ik het van achter te kort geknipt?

Als je wil, zorg ik de volgende keer voor wat snorren.

Wil je dit echt doen?

Hoezo?

Werkt het niet? Lijk ik niet genoeg op hem?

Dat zei ik niet. Het is alleen een beetje raar, hè?

Eng raar? -Nee.

Kan je je niet beter als Catherine vermommen.

Het is geen vermomming.

Goedemorgen.

Mattia, begroeten we onze oude vrienden niet meer?

Wat doe je hier? -Ik kom bij je eten.

Je vaste tafel? -Die is vrij, toch?

Heb je hem niet gereserveerd voor iemand leuker?

Echt niet. Alsjeblieft.

Van wie is die hond?

Hij hoort bij mij. Een avonturier die mij sinds gisteravond volgt.

Maar wie ben jij?

Noem mij maar Marcello.

Bedankt.

Goedemorgen, Sorry dat ik u stoor.

Met Mattia van restaurant Le Grand Venise.

Ik heb je gebeld vanwege je dochter.

Ze is verkleed als man. Ik weet niet wat ze doet.

Daarom belde ik je, ze meent het echt.

Ongelooflijk...

Wie heeft dit gedaan?

Is het voor foto's?

Ik sta versteld. Het staat je wel goed.

De gelijkenis is opvallend.

Ik maak een foto.

En profil. -Niet van onderen, dat is lelijk.

Wacht... -Van bovenaf.

En profil lijkt minder, want jouw mond is dunner.

Je vader had ronde lippen.

Met kuslippen?

Hij was niet echt een kisser. -Een kisser?

Ja, kiss in het Engels, een kus.

Ik ga ook lunchen. Wat is de daghap?

De octopus. -Goed idee, octopus.

Wie is deze braverik?

Ik vond 'm gisteren, dolend over de kades.

Wij vinden elkaar leuk, geloof ik. Hij is erg waardig, als de koningin van Engeland.

Je vader kwam ook altijd zwervershonden tegen in Parijs.

Ik weet niet hoe. Of dat zij hem vonden.

Er waren altijd honden in het appartement.

Maar waarom spreek je Italiaans?

Is er iemand die we kennen?

Ik spreek Italiaans, ik heb een hond en ik drink whisky.

Dan is de illusie perfect. -Absoluut.

Vanaf nu wil ik dat je me Marcello noemt.

Waarom?

Voor de lol. Zo wil ik vanaf nu genoemd worden.

Is daar een speciale reden voor?

Zo is het leven, meer niet.

Wiens leven? De jouwe of de zijne?

De onze. Ik wil ons leven terugkrijgen.

Chiara, men zal zich afvragen wat er aan de hand is.

Arme Mattia was nu al in paniek aan de telefoon.

Je had hem moeten horen: ze is gek, dat kind.

Misschien heeft hij gelijk.

Waar zit je verborgen?

Het bevalt me goed om te verdwijnen.

Ander onderwerp: wanneer ga je weer filmen?

Nee, alsjeblieft, niet. Ik haat tentakels.

Nee, sorry.

Ik dacht dat het bereid was.

Achter de tralies ben je niet meer zo stoer.

Identiteitsdiefstal is wettelijk strafbaar.

Pardon, ik zoek de naam van...

Mastroianni.

Maar ik kan het niet vinden. Misschien een schuilnaam?

Een heel mooi boeket.

Moet ik je...

nu Marcello noemen? -Dat zou ik heel fijn vinden.

Ik heb nog nooit een acteur als vriend gehad.

Een echte vriend die je 's nachts kunt bellen,

omdat het niet lekker gaat en die echt naar je luistert.

Een acteur als vriend voor wie je je niet schaamt...

en aan wie je kan vertellen wat er zich soms in je hoofd afspeelt,

als je niet meer weet wie of wat je bent en het gevoel hebt alles kwijt te zijn.

Begrijp je wat ik bedoel?

Als het duizelt. -Precies, als het duizelt.

En je denkt aan mij als vriend?

Het is raar om dat te zeggen, zelfs stom.

Maar gisteren, tijdens de casting...

voelde ik iets tussen ons.

Ik durf te zeggen: het was mededogen.

Daar voelde ik een diep mededogen.

Ik voelde zelfs tederheid, wat vrij zeldzaam is.

Tot nu had ik nog nooit tederheid voor een acteur gevoeld.

Een vriendschap als liefde. Liefde op het eerste gezicht bestaat toch?

Ja, ik geloof er in ieder geval van wel.

Mijn hele leven is liefde op het eerste gezicht.

Wat geweldig, dan begrijpen wij elkaar.

Een colaatje?

Cola Zero, indien mogelijk.

Weet je, op een egoïstischer manier...

hield ik van Marcello en...

ik vind het nog altijd jammer dat ik nooit met hem een film gemaakt heb.

Ik heb het vaak over Louis Jouvet,

omdat Jouvet een soort autoritaire vader is.

Maar Marcello is als mijn peetvader.

Bedankt.

Ik had nooit gedacht dat ik op een dag de kans zou krijgen om je te ontmoeten.

Ik wil je ook niet dwingen.

Ik heb eerder het gevoel dat je me helpt.

Als je wilt, als je mij toestaat...

om ooit je droom te delen...

Mag ik dit een droom noemen? Dan droom ik graag met je mee.

0622113040.

Dat is mijn nummer, Bel wanneer je wilt.

Wat het probleem ook is.

Een depressie, je hond uitlaten, verhuizen,

een man uitschelden die je op straat lastig valt,

je redden uit een ruzie met een vrouw, geen probleem.

Ik ben er voor je.

062211300. Kom,

sla het op. Dit is je nieuwe hotline. Wat het probleem ook is.

Hallo, Nicole.

Fijn dat je beschikbaar bent na mijn telefoontje.

Je kent Marcello.

Nou ja...

We wilden je snel zien, omdat we graag samen willen filmen, met jou natuurlijk.

We zullen open en eerlijk zijn, Nicole. Wat mij betreft,

wil ik deze film alleen maken als ik samen met Marcello speel.

Het is zo'n zegen dat hij terug is.

In de rol van je minnares?

Ja, we kunnen het herschrijven.

We kunnen vrienden zijn in plaats van een stel.

Dat laat ik aan jou en Jacques over.

Maar een stel past bij ons. Toch, Marcello?

Is dit een grap? -Helemaal niet.

Er zit geen enkele ironie in onze aanpak.

Wij stellen dit in alle openheid en eerlijkheid voor.

We staan tot je beschikking om deze film te maken, maar jij bent de baas, dus...

Wat is dit voor 'n onzin, Chiara?

Het is Marcello, let op.

Wil je iets drinken?

Een whisky. -Jij ook?

Mogen wij twee whisky's, graag? Bedankt.

Mag ik wat tijd alleen doorbrengen met Marcello?

Natuurlijk...

Mag ik meeluisteren of...

een echte één-op-één? -Een echte één-op-één.

Zullen we een sigaretje roken? -Ik kan uiterst discreet zijn.

Ik bied mijn verontschuldigingen aan.

Wilde je dat?

Het was dom, ik wilde je niet kwetsen. Ik wist niet dat het zo gevoelig lag.

Jij hebt je eigen plek verdiend. Zonder hulp van je ouders.

Het is je eigen verdienste.

Ik had je niet met je ouders moeten vergelijken. Dat begrijp ik nu.

Nu moet je stoppen met die grap met Fabrice.

Het is een slechte grap en ik vind het vervelend.

Het is helemaal geen grap.

We willen samen voor je spelen.

Ga nou geen Italiaans spreken.

Wat heb je tegen Italianen?

Heeft een Italiaan je hart gebroken?

Ik heb niets tegen Italianen. Ik wil rustig met elkaar praten.

Ik ben rustig.

Het is een mooie avond. Ik heb een nieuwe vriend.

Wij gaan een sigaretje roken, rustig.

Maar je wilt geen Frans spreken?

Is "Garcia" niet een beetje Italiaans?

"Garcia" is geen Italiaans, maar Spaans.

Dit is je eerste “Marcello”.

Je spreekt Italiaans en je verstaat me.

Ik versta je, maar keur het af.

Het maakt niet uit.

Ik ben niet boos.

We gaan een mooie film maken. -Een film?

Dat kan niet, er komt geen film.

Eerlijk gezegd heb ik andere actrices op het oog.

Zoals Léa Seydoux?

Ja, ze heeft ook auditie gedaan.

Ik kan uit meerderen kiezen.

Net als filmmakers zoek ik. Wat?

Sommigen schrijven voor een acteur.

Iedereen zijn ding. Ik hou van competitie.

Ik wil het zien. Anders is het een gok, je weet het nooit.

Is het omdat we verteld hadden dat Léa al gekozen was?

Wie heeft die onzin gezegd?

Denk je dat ik, ook een actrice, mijn tijd ga verspillen...

en je voor niets auditie laat doen?

Shit, ik kan niet blijven. Momentje...

Ik moet absoluut gaan.

Wat je zegt stelt me gerust.

Sorry voor Fabrice. Ik zal hem bellen.

Ik heb nu zijn nummer.

Denk er over, Nicole.

Fabrice en ik in jouw film is een goed idee.

Je zult er geen spijt van krijgen.

Ik wil dat je dit personage filmt.

Ik wil het erg graag. Praat erover met je producer.

Stel je de poster voor:

Marcello Mastroianni en Fabrice Luchini...

in de nieuwe film van Nicole Garcia, release 2024.

Wat zeg je ervan? Maar ja... -Maar nee...

Denk er over.

Dank u, dank u...

Bedankt, ik hou ook van jou.

Nu wil ik de microfoon overdragen aan iemand met wie ik veel heb gedeeld.

Iemand die net zo goddelijk zingt als ze acteert.

Iemand die, om je de waarheid te zeggen,

mij elke keer weer enorm verbaast, waardoor ik soms hallucineer.

Het is voor jullie. Het mooiste dat Italië ons gegeven heeft.

De belle, de Bella, de bello...

Mastroianni.

Wat mooi, had me gewaarschuwd.

Dit is mijn jasje.

Aangezien je hier Latin-lover bent, wijzigen we het programma.

Wij doen de Ramazzotti...

Geen geintjes, hè?

Je zong dit voor je dochter toen ze klein was.

Erg goed. Er gebeurde iets nogal ongebruikelijks, hè?

Vond je Chiara's happening niet leuk? -Hadden jullie dit samen gepland?

Helemaal niet.

Ik was ook verrast. Maar het was leuk.

Zeker als jij het zegt.

Kan ik je even spreken? -Ik wist niet dat je zou komen.

Excuseer ons.

Pardon.

Wat is er, kat?

Laten we zeggen dat ik een beetje verbaasd ben door je uiterlijk.

Het is behoorlijk succesvol, hè?

Is dit een toneelkostuum?

Nee, het is een keuze.

Die ik met mijn hart en geweten genomen heb.

Wil je dat men je verwart met je vader?

Ja, zoiets.

Kan je me uitleggen wat je wilt bereiken?

Het maakt me blij. Is dat een antwoord?

Wat verwacht je? -Niets, ik ben gelukkig zo.

Ik begrijp het niet. Wat is je punt?

Tot in den treuren herhalen dat je echt de dochter van...

Dat je slechts de dochter van bent? Word je daar gelukkig van? Zeg op.

's Ochtends vind ik dat mijn gezicht niet bij mijn innerlijk past.

Voel je je slecht?

Geen paniek, alles is in orde. Waarom stoort dit je zo?

Omdat ik me aantrek wat er met je is. Omdat je mijn vriend bent.

Omdat ik beloofd heb aan degene die jij zo bizar imiteert dat ik over je zou waken,

dat ik je zou beschermen.

Dit is niet zomaar een grap.

Nee, het is geen grap.

Ik was toen net erg bezorgd om je.

Je vergist je, het beschermt me. Ik voel me niet bedreigd.

Wen er maar aan, zo wil ik gezien worden.

Noem me Marcello en lach erbij.

Hou op en doe dit af.

Goedenavond...

Mag ik een foto? -Natuurlijk. Momentje...

Wat spelen jullie, kinderen?

Melvil draait door.

Daar is Madame Arthur. Die zijn blij met een travestietenact.

Bind een beetje in, Melvil.

Ik ga, ik heb genoeg onzin gehoord. -Nee, jij blijft.

Laat haar gaan.

Lul...

Dit leek wel een echtelijke ruzie.

Hebben jullie gevreeën? -Ben je gek?

Zou toch kunnen, je weet maar nooit.

Terug naar je jeugdliefde? Nee?

Moet ik m'n mond houden?

Ik ben er...

Natuurlijk, heb je iets om op te tekenen?

Nee, niet je arm.

Marcello?

Nee, je stoort mij niet. Wat is er aan de hand?

Nu?

Je stoort mij niet, ik sliep niet.

Waar ben je?

Stuur me het adres...

en ik kom. Oké?

Ik ben blij dat je me gebeld hebt.

Tot zo, liefs.

Marcello is niet Marcello.

Hoezo?

Omdat het niet kan.

Als jouw cartesiaanse geest moet geloven dat Marcello Marcello niet is, prima.

Maar lieverd, wie zegt dat Luchini Luchini is?

We moeten de wereld niet te veel rationaliseren.

Echt niet, lieverd.

Ik hoef me ook geen zorgen te maken dat Marcello meer vrouw dan man lijkt?

Dat zou onbeschoft en zinloos zijn.

Ga maar rustig slapen, schat.

Ik hou van je.

Hoe laat kom je thuis? -Geen idee. Hij is nogal een feestbeest.

Het kan wel even duren voor ik hem thuis heb.

Dat is niet makkelijk.

Ik ben zeer verbaasd dat Melvil...

Het past niet bij wat...

Ik ken hem al sinds hij een baby was.

Ik heb zijn moeder geknipt. -O ja?

Chantal.

Atoombom.

1966, 1967,

Haar man, Michel Poupaud, kwam me ophalen in een Triumph.

Voor hij werd geboren, wist ik al...

dat ze een uitzonderlijk kind zouden krijgen...

die voor verzoening zou zorgen.

Zijn moeder was een wonder van spontaniteit...

en zijn vader een groot intellectueel.

Maar hij is nu weer een beetje normaal. Hij is succesvol getransformeerd...

van vreemd naar normaal.

Dat is de theorie van Bouquet. Toen ik met hem ging werken,

zei hij: niet te frivool,

doe normaal. -Een beetje triest, hè?

Een normale acteur is een veelzijdig acteur.

Een karakteracteur is een probleemacteur.

Een groot acteur heeft volgens Bouquet geen uitgesproken karakter...

en kan daarom duizenden identiteiten aannemen.

Als iemand een sterk karakter heeft...

Karakter iets verschrikkelijks.

Lange tijd was ik de man van één vrouw, één huwelijk.

Daarna had ik andere liefdes, maar geen andere vrouwen.

Ik ben trouw gebleven, niet zozeer aan dat huwelijk maar aan mijn jeugd.

Wat Faye maar niet wilde begrijpen.

Faye Dunaway.

Oh ja, natuurlijk.

Ik ben zelfs voor haar naar LA gegaan.

Maar de stad is vreselijk, alles steriel. Geen hondenpoep op straat.

Ik ging terug naar Europa om in Parijs een trieste film te draaien.

Ik was bedroefd, en Catherine die met mij in die film speelde, was ook ongelukkig.

Wij hebben ons verdriet omgezet in blij verdriet.

We gaan het niet over Catherine hebben. -Natuurlijk niet, we zijn geen lomperiken.

Je weet dat ik Catherine's man geweest ben.

Ze bedroog me met Gérard Depardieu, maar ik was haar man.

Elke ochtend in de auto naar de set...

zei ik tegen mezelf: ik ben de echtgenoot van Catherine Deneuve.

Ik ben de echtgenoot van Catherine Deneuve.

Pardon, dit is gênant.

Maar nee, ik begrijp het.

Catherine en ik zijn nooit getrouwd geweest, wel drie keer in films.

Voor de Polpetta.

De Polpetta? Wat betekent dat?

La Polpetta is Chiara.

Zij had zeker liever gehad...

dat we in het echt getrouwd waren, niet in de films.

Verdraai je de boel niet een beetje?

Waarom zeg je dat? -Dit verhaal van...

iemand die een jaar wacht op iemand na hun afscheid op een brug,

doet dat je nergens aan denken?

Dat heb je in een film gespeeld.

In Le Notte Bianchi.

Met Visconti nog wel.

Het was geen Engelse soldaat, maar een...

Oostenrijkse actrice. Ik ga haar naam zeggen.

De actrice heette, daar komt ie:

Maria, pardon, Maria Schell.

Verdomd. -Geeft niets, we verwarren allemaal...

wel eens een opname met een echte herinnering.

Ik ga naar huis. Jij moet ook gaan.

Het is laat, je vrouw is ongerust.

Zien we elkaar morgen weer? -Natuurlijk.

We laten Nicole niet los. -Reken op mij. Je kunt op me rekenen.

Dan komen we terug. Misschien is de man hier morgen.

We komen terug. Je kunt op me rekenen.

Liefs...

Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Je was niet op de brug, dus ging ik je zoeken.

Het is hier wel Spartaans.

Ik kom je iets vragen.

Hoe ben je langs de bewaker gekomen?

Is er een plek voor een sigaret?

Ben ik in jouw ogen geloofwaardig als man?

Geloofwaardig waarvoor?

Weet ik niet.

Om te doen wat er van een man verwacht wordt.

Heb je het over seks? -Nee, daarvoor...

Dag, David. -Hallo, Colin.

Daarvoor doe je...

toch veel dingen die niets met seks te maken hebben?

De plek is boven.

Dus... -Wat?

Oké, geen antwoord dus. Maar mijn geloofwaardigheid?

Je lijkt me een betrouwbare man.

Kom...

Voorzichtig...

Mijn favoriete plek in Parijs.

Na de brug?

Dit moeten we niet doen. -Sorry, ik weet niet wat mij overkwam.

Laten we gaan zitten.

Je kan nu een sigaret roken als je wil.

Zou je alles kunnen loslaten en helemaal opnieuw beginnen?

Om één keuze te maken, slechts één, en je daaraan te houden?

Die je reden van bestaan wordt.

Een keuze die alles omvat,

die alles betekent.

En dat je eeuwig trouw blijft aan die keuze.

Zou jij dat kunnen?

Als je niet wilt, ga dan niet mee.

Kom...

Ik ben boos omdat ik zo reageerde.

Ik maakte me zorgen en angst deed me domme dingen zeggen.

Ik had zijn pruik nooit moeten aftrekken.

Maak je geen zorgen, het gaat niet om de pruik.

Wat dan wel? Een soort geestelijke verwarring?

Een schizofrene aanval?

Ze heeft haar vader nodig, dat is alles.

Ze komt uiteindelijk tot inkeer.

En als dat niet gebeurt?

Wat als ze altijd zo blijft? -Zo ver is het nog niet.

We moeten ons best doen.

Doe alsof ze slaapwandelt. Je mag haar niet plots wakker maken.

Heb jij ooit...

gedacht dat je iemand anders was? -Ja, Melvil.

Dat is mij vaak overkomen,

maar dan zei er iemand altijd: cut.

Je hebt gelijk, wat stom.

Misschien misleidt ze ons gewoon.

Bereidt ze zich voor op een nieuwe rol, zonder het ons te vertellen.

Een biopic over Marcello?

Nee, ben je gek?

Hallo? Ben jij dat, lieverd?

Is het Chiara? -Ik ben bij Melvil.

Ik kwam hem tegen in Luxembourg.

Hij doet zijn tai chi-les.

Dat ga ik hem niet zeggen.

Dat moet je zelf doen als je hem ziet.

Waar ben je?

Nu?

Heb je dit gezien?

Kan me niet schelen.

Jou niet, maar ons wel.

Waar ben je je stem kwijtgeraakt?

We waren gisteravond laat klaar met filmen.

Het is vreemd om hier te stoppen.

Waren wij hier gelukkig?

Ja, ook.

Ja, hallo? -Dag, meneer,

Ik ben Catherine Deneuve. Ik heb hier lang geleden...

met mijn dochter en haar vader gewoond.

We wilden weten of we even konden kijken.

Natuurlijk, kom maar boven.

Hij is open. -Bedankt.

De mensen zijn heel aardig.

Mensen zijn erg aardig tegen Catherine Deneuve.

Ik ben hier nooit meer teruggeweest.

Wat aardig van u. -Met genoegen, kom binnen.

Bedankt.

Volg mij.

Ik laat u zelf rondkijken. -Bedankt.

Tot zo.

De tijd vernietigt alles, dat weet je best.

Maar ik dacht dat we iets zouden vinden, dat iets hetzelfde zou blijven.

Maar nee.

Toch is alles er nog.

Dingen verdwijnen met ons, als we weggaan.

Dat moet je accepteren, het is niet zo erg.

En net als de dingen worden wij begraven.

Misschien praat men na onze dood ooit nog over ons.

We zijn nog even geliefd, maar dat zal stoppen. Dan zijn we vergeten.

Denk niet dat ze ons door de films herinneren.

Ze zullen onze gezichten herkennen,

maar niemand zal meer weten wie we waren.

Wat doe je nou?

Maar... -Kom.

Vooruit...

Hoor je La Callas?

Hoezo zou ik La Callas horen?

Doe tenminste je best.

Weet je niet meer die La Callas van beneden die haar opera-aria's zong?

Weet je dat nog? -Ik hoorde het door de schoorsteen.

Maar nu hoor ik niets.

Hoor jij iets?

Kom, help me opstaan voordat hij denkt dat we gek zijn.

Wat is er? -Geloofde je dat Callas en ik iets hadden?

Nee. Heb je dat net verzonnen?

Kijk maar, ik zie de jaloezie in je ogen.

Wat je zegt, is onzin.

Leugenaar.

Echt niet. Noem mij geen leugenaar.

In dit huis was er maar één leugenaar, je weet wie.

Een bedrieger, die 's nachts verdween, We wisten niet waarheen, Italië,

elders... Eerlijk gezegd...

Noem mij een leugenaar, maar je bent echt grof door...

het verhaal om te draaien. Echt walgelijk. Jij liegt, ik niet.

Lachen...

Wilt u koffie?

We kunnen toch rustig met elkaar praten?

Ik wil niet meer rustig zijn.

Laten we deze plek met ook slechte herinneringen, verlaten.

Zal ik u inschenken?

Ik wil zijn vieze koffie niet. -Mama, doe een poging.

Nog een poging.

Waarom moet ik altijd naar mensen lachen?

Wat ziet het appartement er lelijk uit. -Jeetje...

Ja, sorry dat ik het zeg, maar...

het heeft al zijn charme verloren.

Maar bedankt voor de ontvangst.

Vooral bedankt voor uw komst.

Binnen.

Hallo, Melvilino.

Hoe gaat het met deze filmdag?

Hoe gaat het met deze wederopstanding?

Ik ga aan jou niet uitleggen dat we één dood hebben, maar minstens drie levens.

Wat is de scene vandaag?

Een liefdesscène.

Alweer?

Moeten wij in films altijd geliefden spelen?

Nee, soms spelen we geesten.

Op wie ben je in deze scène verliefd?

Op wie denk je?

Een jonge vrouw, natuurlijk. -Nee, denk nog eens na.

Ik speel dat ik verliefd ben op een idee, niet op een persoon.

Wat is het idee?

Je bent erg nieuwsgierig, Marcello,

maar omdat je het wil weten:

ik speel iemand...

die alleen in de waarheid gelooft.

Hij houdt alleen van wat waar is. -Dat is niet vriendelijk.

Jawel, integendeel.

Hij denkt vast van wel, maar de anderen?

De anderen zijn juist de vervalsers.

Hij kan ze niet liefhebben.

Hij wil ze niet. -Hij kan niet liefhebben.

Je hebt het mis.

Hij kan zeker meer dan zij.

Het spijt me, ik stoor je.

Je bent bezig met filmen en ik val je lastig. Ik ga weg.

Nee, blijf.

Ik kwam uitzoeken of tussen ons alles goed was.

Of we nog steeds vrienden zijn.

Ja, natuurlijk.

Weet je waar ik blij van wordt? -Zeg het maar, mijn jongen.

Nu je terug bent, wil ik dat je me nog een keer uitkaffert,

zoals de enige keer, toen.

Jij en ik dineerden op het strand...

van je hotel in Formia. Weet je nog?

Ja.

Zou je dat willen doen?

Ja.

Ik heb de lasagne.

Waarom lasagne? Wat krijgen we nou?

De vistempel van Formia en jij neemt lasagne?

Het is een absurde, domme keuze, als van een toerist.

Wat gênant en wat een idee.

Aan zo'n boer zou ik mijn dochter niet toevertrouwen.

Wat zijn de Fransen verschrikkelijk. Het is belachelijk.

Jullie eten ook kikkers, waarom geen pizza?

Dit kan toch niet.

Dit kan toch niet, Melvil. Wat bezielde je?

Dit lijkt me totaal...

Pardon...

Ja?

Het is Italië. -Is hij het?

Maar nee, dommerd.

Ja...

Is de de uitzending morgen?

In dat geval moet ik de nachttrein nemen.

Geen probleem, ik heb mijn paspoort, meer is niet nodig.

Ik stop een paar dingen in een koffer, ik heb weinig nodig.

Natuurlijk. Ja...

Ik ben blij dat je belt, maar ik ben bij de ambassade.

Momentje, ik zoek een rustig plekje.

Is deze kamer vrij? -Absoluut.

Sorry, ik wil je niet lastig vallen als je dienst hebt.

Zeg je: in dienst van Hare Majesteit de Koningin?

Zijne Majesteit de Koning, nu.

Zeg het maar.

Ik ben vanavond niet bij de brug.

Ik moet voor m'n werk de trein naar Rome nemen.

Je kan het wel werk noemen.

Ik leg het later wel uit.

Ik heb veel dingen uit te leggen.

Ik wilde het niet erger maken.

Ik wilde niet dat je weer moest wachten op iemand die niet komt.

Dat is aardig van je.

Kom je snel terug uit Rome?

Ik wil je graag nog eens zien.

Ik voel nog steeds de smaak van je kus op mijn tong.

Je spreekt echt Frans.

Ik kom eraan, Fabrice.

Ik heb een app gebruikt en het uit mijn hoofd geleerd.

Ik kan nu niet met je praten.

Ik heb je nog niet alles over mij verteld. -Mooi,

dan hebben we wat om over te praten.

Ik moet ophangen.

Spreken we elkaar snel weer?

Doei. -Oké, doei.

Sorry...

Ken je dat tv-programma?

Niet echt. Ze zeiden dat het een soort verrassingstalkshow is.

Maar weten ze wie je bent?

Marcello komt niet als verrassing op TV.

Dat is het idee. Ze willen Marcello in hun show.

Wat moet ik doen als ze me bij de douane aanhouden?

Waar heb je het over?

Ze zullen de foto niet herkennen.

Ze kijken alleen naar de naam.

Maar je wordt niet gecontroleerd. Het is Schengen, er is geen douane meer.

Met Meloni hebben ze weer grenscontroles ingevoerd.

Als je wilt, ga ik mee. Als er dan een probleem is...

Ik red me wel, maak je geen zorgen.

Dus het is al voorbij tussen ons. -Waar heb je het over?

Je dumpt me.

Je doet het niet uit wreedheid, maar het doet pijn.

Ik dump je niet. Ik moet alleen komen.

Niet liegen, Marcello.

Na je reis zien we elkaar vast niet meer.

Natuurlijk wel.

Ik wil toch iets tegen je zeggen.

Ik ben erg blij en trots dat ik je ontmoet heb...

en een paar dagen je vriend geweest ben.

Welkom. -Bedankt.

Goede reis gehad? -Prima, dank je.

Goedemorgen, uw paspoort. -Dit is Mastroianni.

Mastroianni wie?

Deze kant op. Kom binnen, alstublieft. Je pak is er.

Gina, ik haal hem over vijf minuten op.

Mijn reet, ik kan geen make-up in vijf minuten doen.

Dag, Gina.

Trek eerst het pak aan.

Nee, het is goed, bedankt. -Wat?

Ik wil dat je nergens aankomt. Alleen een beetje poeder op m'n neus.

Omdat je denkt dat je zo slim bent: gebruik je eigen poeder, niet de mijne.

Het is raar. De sterren hebben hun eigen mensen en losers als jij willen niets.

Hoe moet ik mijn werk doen? Hoe verdien ik mijn brood?

Dag, schat.

Pronto?

Pronto, mama, pronto?

Waarom bel je niet terug?

Het is twee dagen geleden. Waar ben je eigenlijk?

Zeg waar je bent.

Niet liegen, hè?

Ik ben in je appartement en weet dat je daar niet geslapen hebt.

Ik kom de groene oorbellen ophalen die geleend had.

Ik ben in Rome.

Kijk eens in de la van mijn nachtkastje. -Ja, ik heb ze.

Wat doe je in Rome? -Ik moest hier zijn.

Ik wilde het ook.

Sorry, ik had het moeten zeggen.

Wanneer kom je terug? -Weet ik niet.

Hoe bedoel je? Over twee dagen, over een week, nooit?

Geef antwoord.

Wil je daar gaan wonen?

Je gaat toch niet zover dat je in Rome gaat wonen?

Je bent de eerste die het weet. Ik ben hier voor een interview.

En wat ronddwalen.

Pas op voor de Italiaanse pers. -Ik weet het.

Dit is live-tv. Ik kan zeggen wat ik wil.

Wat ga je ze nog meer vertellen? Dat gaat ze niks aan.

Wil je een beetje discreet zijn? Doe me een plezier.

Ben jij Marcello? -Natuurlijk ben ik Marcello.

En een Marcello in gala, geloof me.

De microfoon. Ik ben zo terug.

Het nummer.

Nummer? -Voor op het podium.

Deze film was voor u zeker wel erg belangrijk?

Een keerpunt in uw leven.

Absoluut.

Het was mijn eerste film en hij won een Oscar.

Hier ben ik weer. Volg mij.

Ik was jaloers op Marcello's ontspanning,

de “sciellezza”.

Zoals ze in Rome zeggen.

Zelfs als hij met een belangrijke regisseur aan het filmen was,

kon hij opeens weglopen en in slaap vallen.

Ik was erg jaloers op hem.

Stefania, ik heb je iets beloofd.

Ik heb een leuke verrassing voor je in petto.

Een buitengewone verrassing.

Wij ontvingen het nieuws uit Parijs...

van een nieuwe Marcello of vernieuwde Marcello.

Ik heb hem onmiddellijk gebeld en gevraagd om hier te komen,

zodat jij en jij alleen ons kan zeggen of hij een bedrieger is of niet,

of dat het een echt wonder is.

Jij ook, schiet op.

Kom, deze kant op.

Nummer 6, kom maar...

Bordjes goed zichtbaar, mannen. Jij, lachen.

Ik ben hier voor een interview. -Ja, daarna. Kom op...

Maar het interview? -Daarna.

Laten we nu het Rad openen.

DE NIEUWE MARCELLO: WIE IS HIJ?

Zie daar...

Je ziet hier zeven mogelijke Marcello's.

Je mag dichterbij komen, bestudeer ze nauwkeurig.

Je hebt Marcello gekend.

Je zult je zijn gezicht nog goed herinneren, maar ook zijn geest.

Zou het nummer één kunnen zijn?

Uit Divorzio all'italiana...

van Pietro Germi. Ben je meer geïnspireerd door nummer twee?

Een fragment uit Vita da cani van Monicelli en Steno.

Of... -Pardon...

Nummer drie brengt ons naar Ettore Scola,

Una giornata particulare.

Nummer vier: Oci ciornie van Mikhalkov.

Nummer 5:

O melissokomos van Angelopoulos.

Nummer zes:

Zoals hij gekleed was...

in Ginger e Fred van Federico Fellini.

Zit nummer zes je dwars, Stefania?

Wat is er?

Dat is 'm. Ik weet het zeker.

Nummer zes. -Weet je het zeker?

Zes...

Je lijkt erg ontroerd nu je het zeker weet.

Weet je het zeker? -Absoluut.

Maar het is zo'n vreemde situatie dat...

Sterker nog, het is...

Kom, nummer 6.

Het is Marcello, maar tegelijkertijd is hij het niet.

En dus, hoe zal ik het zeggen,

is het een vreemde situatie, omdat...

Ik zou graag willen dat hij het was.

Het is Marcello en het is Marcello niet.

We hebben bewijs nodig.

Jullie weten vast nog wel de dag waarop Mastroianni...

met onze lieve Mina zong.

Laten we die video bekijken.

Wil je even komen?

Zie je, Marcello is er niet meer.

Je kunt niet leven...

alsof je niet bestaat.

Beloofd?

Alleen Marcello kon een hond laten zingen.

Daarom is dit jouw moment.

Het moment om te bewijzen dat je hem bent...

die je beweert te zijn.

Laat de hond zingen,

lieve Marcello.

Geweldig.

Goed gedaan, geslaagd.

Absoluut.

Maar je bent Marcello niet.

Je bent Marcello niet.

Vertel de waarheid.

Wie ben jij?

Wie ben jij?

Jij bent Marcello niet.

We willen weten wie je bent.

Zeg de waarheid. We willen de waarheid horen, toch?

De waarheid...

De waarheid...

Pardon, ik...

De waarheid...

Pardon... Pardon, microfoon.

Dat is niet erg professioneel.

Denk je dat je beter bent met je Franse accent?

Waar ga je zo heen?

Rot op, klote.

Waar is die idioot heen?

Grijp hem en breng hem terug naar mij.

Snel.

Hup, hup, hup.

Waar is hij?

Marcello, kom hier.

Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Hij neemt ons in de maling.

Ik breng je naar het bureau en stop je in de cel.

Kom op.

Deze kant op.

Wat heeft hij gedaan? -In de Trevifontein gesprongen.

Goed werk. -Je verrast me.

Haal me hier nu uit.

Ik wil met de paus spreken.

Zet je mij bij de vrouwen? -Waarom?

Wat is dit nou weer?

Kom mee.

Waar moet ik je in zetten? Is dit goed?

Ja, heel goed. -Graag gedaan.

Meneer Mastroianni?

De TV heeft dit voor u gebracht.

Ze hebben mij ook gevraagd om u deze envelop te geven.

Ze hebben hun woord gehouden.

Bedankt, fijne avond.

Hoe bedoel je, je voelt verdriet, pijn en jaloezie?

Het lijkt een beetje op pijn in de maag,

maar dan lager.

Alsof ik herinneringen aan het opdiepen ben.

Wil je dat ik kom?

Ik hou van rijden, ik breng je zonder problemen op en neer.

Wat ga je morgen doen?

De TV heeft voor twee nachten een hotel in Formia betaald.

Dat is mijn vergoeding. -Hoe is het hotel?

Ik was er al lang niet meer geweest. Het moet veranderd zijn.

Maar ik wil de zee zien.

Kan je vanuit het hotel de zee zien? Is het comfortabel?

Heb ik je verteld dat ik van kunstrijden houd?

Dat heb je me nooit verteld. Van wie heb je die passie?

Mama keek daarnaar.

Ik heb haar smaak geërfd.

Ik wilde dat mijn dochter het ook leuk vond.

Als je dat leuk vindt, doe ik dat.

De regels zijn vast niet zo ingewikkeld.

Morgen kijk ik ernaar. En jij...

Gewoon een vraagje. Wil je het doen of alleen kijken?

Ik ben overal voor in.

Doen? Goed.

Morgen schrijven we ons in.

Voor ons allebei dubbele knopen.

Wat fijn dat je belt.

Het is laat. -Ik dacht dat je me niet meer zou bellen.

Tot snel, dikke knuffel. -Ook voor jou.

Ga je kunstrijden? Op jouw leeftijd?

En waarom niet?

En waarom niet, mevrouw?

Wees gerust, lieverd, Italianen vallen nooit.

Alleen Fransen vallen.

Denk je dat ze een 10 krijgen?

Ze verdienen het.

Maar juryleden kunnen we niet vertrouwen.

Wacht, wacht.

Kijk...

Voorzichtig, Chiaretta.

Voorzichtig...

Heel goed, schatje.

Marcello, kom...

Kom...

Marcello, kom.

Ik wist dat jij het was. Wat leuk om je weer te zien.

Herinner je je mij nog?

Je weet het niet meer, hè?

Boefje...

Zeg eens, waarom ben je zo verdrietig?

Ik ben niet verdrietig. -Ik hou je al een tijdje in de gaten,

je loopt op en neer,

alsof je aarzelt om in het water te springen.

Nee, dat ben ik niet van plan.

Ben je op vakantie? -Slechts een weekendje weg.

In je gebruikelijke hotel?

Help me opstaan.

Ik heb het een beetje koud, ik ga naar huis. Help je mij?

Laat maar, ik doe het wel.

Geef me een kus.

Mijn wangen...

willen een kus voelen.

Herinner je je mij echt niet meer?

Weet je niet hoe ik heet? -Jawel.

Vertel me dan hoe ik heet.

Maar nee. -Ik wist het.

Boefje...

Ik geloof je niet meer.

Je hoed...

Maar...

Pardon, de dame heeft haar hoed vergeten.

Ja? Een dessert of koffie?

Koffie, graag. Op het terras, zodat ik kan roken?

Natuurlijk, meneer, Ik breng 'm naar u.

Wat doe jij hier?

Ik kan een vriend die zegt hij verdrietig en jaloers is, niet alleen laten.

Dat kan niet.

Ik ben niet alleen gekomen.

Ik nam wat Parijse vrienden meegenomen.

Hallo...

Hallo. -Marcello, kom, we gaan spelen.

Ben je blij dat we er zijn? Fabrice heeft ons meegesleept.

Aan hem heb je een goede vriend.

Dus de ploegen...

Niet de warming-up overslaan.

Op je plaats, we gaan rekken.

Vooral de polsen. Daarvoor moet je oppassen.

Dat komt later. -Zo tippen?

Draaien... -De polsen draaien.

Alleen draaien. -Enkels?

En de schouders. Nu kunnen we spelen. -Dat was de warming-up.

We moeten teams maken.

Dat is te hard. -Dat is heterogeweld.

Laten we op ons niveau spelen.

Welke? -Een gemiddeld niveau.

Laag. -Heel gemiddeld.

Laten we niet agressief zijn.

Ik word zenuwachtig als de bal bij mij komt.

Je moet niet zo door het zand rennen.

Jeetje... -Hij gaat naar het water.

Dat was te hard.

Dat was niet te hard.

Ik heb je verkeerd ingeschat, zeggen ze.

Heb je achter mijn rug om gepraat?

Sorry dat ik niet zag wie je werkelijk bent.

Verontschuldig je niet. Ik vond het prima.

Is die Engelsman niet een beetje te jong voor haar?

Ik heb de indruk meer voor hem dan voor haar.

Ik weet het wel zeker. -Jullie zijn gek. Dat kan toch niet.

Hallo allemaal. -Hallo, Catherine.

Hoe gaat het, Colin? -Goed, bedankt.

Goed geslapen, Nicole? -Super.

O, wat een kleine oogjes, Fabrice.

Ben je al wakker, Benjamin?

Melvil, je bent prachtig.

Dank je, Catharina, jij ook.

Hoe gaat het, mijn liefste?

Sorry, nee, pardon.

Wat is er gebeurd?

Wat?

Sorry, ik ben indiscreet.

Je zou naar haar toe moeten.

Zeg, Marcello, zit je klaar?

Deze grap is zo raar.

Zeg, Marcello, waarom lach je?

Vanaf hier is het niet zo grappig.

Die gemene streek die je uithaalt.

Jouw afwezigheid is onvergeeflijk.

Zie je, ik vind het niet meer leuk.

Het is een zielige grap.

Je bent verdwenen, ik weet niet waarheen.

Het is je gelukt, ik was bang.

Sindsdien geen tranen meer op mijn wangen.

Ze stromen, maar van binnen.

Het is een hel, van binnen.

Zeg, Marcello, zit je klaar?

Vanaf hier is het niet meer zo grappig.

Zeg, Marcello.

Waarom lach je?

Dit mag niet veel langer duren,

want hoe meer ik nadenk, hoe meer ik beef.

Naar de hel met al je spottende opmerkingen.

We moeten weer bij elkaar komen.

Dit mag niet veel langer duren.

Zet je trucjes...

in de ijskast.

Je moet nu terugkomen naar het heden,

naar het begin.

Zeg, Marcello, zit je klaar?

Deze grap is zo raar.

Zeg, Marcello, waarom lach je?

Alles goed?

Terwijl ik huil en je smeek.

Zeg, Marcello.

Zeg, Marcello.

Waarom lach je?

Zeg, Marcello.

Was het een echtelijke ruzie of tussen moeder en dochter?

We hadden niet eens ruzie. Ik kan niet met haar discussiëren.

Kan ze goed zwemmen?

Wacht...

Ze gaat te ver.

Kom hier...

Waar gaat ze heen?

Wat doet ze? -Kom terug, zeg ik je.

Kom terug. -Wacht op ons.

Gaat het, Nicole? -Ja.

Wacht...

We komen eraan.

Vertaling: slootje