Original subtitles

Frankrijk? Jullie zijn aan de beurt.

Die kraaienstem, wie bedoel je dan? -Die ken je niet.

Ik weet echt wel wie je bent. -Ik ook wie jij bent.

Algerian guy.

En nu, dames en heren, in de categorie duo's:

Klaar? -Helemaal niet.

We gaan samen.

Twee maanden eerder.

Bedankt, Parijs. Dank je wel.

Ik hou van jullie.

Onmogelijk. Ik doe die tournee niet. -Waarom niet?

Want het wordt druk, saai en smakeloos.

Nee, het wordt... -Middelmatig, Gaspard.

Sorry, dat hadden ze me niet gezegd. Het zou Mozart zijn en een tournee in Japan.

En niet een tournee langs feestzalen met een opera van een iPhone.

Ik zeg wat ik denk tegen jouw Otto. -Je zal top zijn. Daarvoor is hij juist.

Hij wil weg van Parijs, van Garnier en Mozart.

Hij wil af van prestigieuze zalen met bourgeois met tonnen oud geld.

Ik gebruik liever de term melomaan.

Wil je zo de banlieue cultuur brengen? -Je kent de banlieue helemaal niet.

Echt wel. -Neuilly telt niet.

Wat me het meest stoort... Dag, mevrouw.

...is dat het valse schijn is.

Let op. Mevrouw?

Luistert u naar opera?

Nee? Het boeit niet of u bent het niet gewend? Ik denk alles een beetje.

Als u moest kiezen: een prachtige opera van Garnier, een soort Carmen of Aïda...

eens in de tien jaar, want het is duur...

of een opera in de buurt, minder goed, maar 'modern' en 'inclusief'...

wat zou u dan kiezen?

Wat wil je dat ze zegt?

Ja, ik ben gestrest. Ik zeg zomaar wat. Ga je gang, neem wat je wilt.

Ja, anders bederft het maar.

Bedankt voor alles. -Voor mij is de moderniteit Puccini.

Het is Debussy en niet die...

Ik haat onze eeuw. En ik haat Otto.

Hou vanavond alsjeblieft je mond. -Vraag me dat niet.

Je weet dat ik niet kan doen alsof. -Maar...

Stop dan iets in je mond. Een gebakje, ijs, steentjes...

maar alsjeblieft, geen woord.

Veel succes, ik moet ervandoor. -Ga je niet met me mee?

Ik heb Jade beloofd bij haar laatste optreden te zijn.

En vergeet het niet, die steentjes.

Steentjes...

Bravo. -Bedankt.

Maestra. M'n lieve Bénédicte, je was fantastisch.

Darf ich? -Danke, mein Lieber.

Die F contraoctaaf. -Ah, Mozart.

Nee, niet Mozart, maar jij.

Mozart interesseert niemand.

Dood en begraven in een eenvoudig graf. Auf Wiedersehen.

Ik overdrijf, maar je snapt wat ik bedoel. Wat ik wil, is lucht. Dat we overal komen.

Platteland, banlieue, jongeren. Toch? Mensen willen ademhalen.

We moeten nieuwe stukken brengen van nieuwe componisten.

En met een stem als die van jou.

Op zo'n tournee door het land kan ik niet wachten.

Heb je al een blik kunnen werpen op de partituur?

Vind je 'm goed?

Fantastisch. Dat wordt echt geweldig.

Ik wil je aan veel mensen voorstellen, ze willen je mening horen.

Oké, wacht even. Ik heb dorst, maar ik kom eraan.

Mevrouw? -Ja.

Het is voor u.

Hallo? Er is niemand.

Zo gaat het beter.

Hallo? -Zet je tv aan.

Nee, dat gaat niet.

Ik heb knallende koppijn.

Bénédicte, zet alsjeblieft je tv aan.

Welke zender?

Alle zenders.

Ho, ho, ho, niet meer dan één glas, hè.

Ik drink nooit, maar dat weet ik.

Nastrovja.

Gisteren was de première bij Garnier van mezzosopraan Bénédicte Autain...

die meedoet aan een concertreeks door heel Frankrijk.

Kleine zalen en een nabijheid waar de diva niet echt van houdt.

Ik moet voor iedereen zingen, voor kwijlende burgermannetjes...

voor marginalen in pyjama...

In pyjama? -In trainingspak, dat is hetzelfde.

En niks zeggen, hè. Dit blijft onder ons. Want Gaspard heeft gezegd dat ik...

Het bericht bleef niet tussen hen en werd 200.000 keer gerepost.

Otto von Steinaecker, directeur van de opera, heeft nog niet gereageerd.

Quota hier, quota daar...

want die moffen weten wel wat quota zijn, snap je?

En nu moeten we moderniseren door bij boerenkinkels te zingen...

met scheisse opera's.

Ja, ja... Ik ben in de war. Het is...

Het is uit z'n context gehaald. -De context...

is dat je geschorst bent.

Geen tournees meer, geen salaris, geen opera.

Geen opera, hoezo? -Dat gaat toch een beetje te ver.

Ja.

We gaan toch niet stoppen Mozart te zingen...

om een erbarmelijk bureaucraatje te plezieren...

dat onkundig is, onbeschaafd en lelijk.

Ontzettend lelijk.

Ik begin schoon genoeg te krijgen van die mof van je.

Mag ik even met u praten? -Ja, natuurlijk.

Het gaat om uw suite. De Opera heeft 'm geannuleerd.

Oké.

Heeft u nog andere kamers beschikbaar?

Ik stuur een kamervrouw om u te helpen met uw bagage.

Prima.

Het komt vast allemaal goed.

Toen ik klein was, had m'n moeder altijd ruzie met de onderbuurman.

Die wilde niet dat we de was uit het raam hingen.

Weet je wat m'n moeder dan altijd zei?

'Wie denkt hij wel niet dat hij is?'

'Als hij denkt dat hij beter is dan de zon, moet hij m'n was maar drogen.'

Laat de mensen maar praten. Anders moeten ze maar een ander raam zoeken.

Is er een probleem?

Ik krijg de chauffeur niet te pakken. -Die komt niet.

Ze hebben uw kamer niet voor niets opgezegd.

Hij kan toch antwoorden? -Dit is hun antwoord.

Ik zou een taxi bestellen. -Dat gaat niet.

Dan volgen de paparazzi me.

Het is erg stoffig, hè. -Nee, dat is het afdichtmiddel.

Is dat beter? -Stap maar in.

Er wordt namelijk aan gewerkt. Toe maar.

Eigenlijk zijn we altijd aan het werk. Verberg uzelf.

Het is al goed. -Dank u wel.

Geen dank.

Wel gek om in hotels te wonen. -Hoezo?

Hebt u niet een eigen plek?

Nee, mijn plek is het toneel.

Mijn plek is bij de bank. Maar over 20 jaar is alles eindelijk afbetaald.

Als alles goed gaat, even afkloppen.

Verdomme. -Wat?

Er zitten nazi's in pyjama achter ons aan.

'Quota hier, quota daar.'

Sorry, maar ik heb zo moeten lachen. -Des te beter.

Waar moet ik u afzetten? -Rue du Bac, graag.

Waar is dat? -Bij de Bon Marché.

Ik ken alleen goedkope winkels zoals de Lidl, Super U en Leader Price.

Ook al is het daar soms ook niet goedkoop.

Hebt u gezien hoe duur de groente is?

Daar rechtdoor. -Ja, sorry.

Dank u wel, u bent m'n reddende engel. -Geen dank, hoor.

Geen zorgen, ik wacht op u. -Geweldig, ik ben zo terug. Bedankt.

Béné. -Gaat alles goed?

Ik heb je wel tien keer gebeld. -Je komt op een slecht moment.

Nu? -Ik zal je zeggen...

Je kent Nico. Zeker met de kinderen zijn die paparazzi niet zo...

Begrijp je wat ik bedoel?

Ik snap het. -We bellen nog?

M'n vriendin zit in het buitenland.

M'n moeder zei vaak dat vrienden er altijd zijn om de pannen uit te likken...

maar nooit om de afwas te doen. Zo gaat dat.

Uw moeder is een grote filosofe. -Vooral een grote kok.

Waar zal ik u nu afzetten?

Zeg maar dat ik er niet ben.

Hou op.

Wat een reizigers, die vrienden van u.

Inderdaad.

Wilt u geen koffie drinken bij mij thuis om even na te denken?

Woont u ver weg? -Niet in de buurt van de Bon Marché.

Maar ver weg van de paparazzi. Kom, instappen.

Mag hij iets zachter?

Krijgt u geen goed humeur van muziek? -Jawel, maar niet daarvan.

Goldman was pas 20 toen hij dat nummer schreef. Nog een kind.

Chopin schreef z'n eerste sonate op z'n 11e.

Ken ik niet.

Chopin?

Ook in trainingspak kun je Chopin kennen.

Maar hij heeft niet 640 keer het Zénith uitverkocht zoals Goldman.

Hoe minder die zegt, hoe geliefder hij is. -In tegenstelling tot u.

Ja, ik ben een kletstante. Volgens Gilou omdat ik bang ben voor de stilte.

Zelfs op het toilet of als ik me opmaak, praat ik.

Hoewel ik me niet vaak opmaak uit tijdgebrek, anders dan die youtubers.

Dus u zwijgt nooit.

Wij gaan goed met elkaar kunnen opschieten.

Daar is het.

Gilou? -Ja.

Kom.

Gilou, dit is Bénédicte.

Ik wist niet zo goed hoe ik u moet noemen.

Béné, dit is Gilou. Gilou, dit is Béné. -...dicte.

Dat stof komt door hem.

Hij is leverancier, maar ik heb het gevoel in een werkplaats te wonen.

Ze overdrijft altijd. Goed, ik moet weg.

Fijne dag nog. Leuk u te zien. -Insgelijks.

Je sleutels.

Erger dan de kinderen.

Koffie? -Nee, ik heb vooral hoofdpijn.

Koffie. -Pardon...

Zou ik misschien ergens even kunnen liggen?

Natuurlijk. Kom maar mee. -Bedankt.

Is het daar? -Ja, boven.

Bedankt, dat is heel aardig.

Vanavond doen we hier karaoke met vrienden. Zin in?

Zingen is mijn passie. We lijken een beetje op elkaar.

Ik wil alleen even m'n ogen dichtdoen.

Dan heb ik wat voor u.

Drie druppels in de thee of onder de tong en je bent weer als nieuw.

Wat is het precies? -Planten. Niet meer dan drie druppels.

Ik laat u met rust. -Dank u wel.

Fatou, tien punten.

Wat, niet goed? -Globaal gezien.

Hoezo, globaal gezien? Goed of niet goed?

Globaal gezien heel goed. -Cathy?

Ja, ik vond het heel harmonieus.

Ik vond het heel harmonieus. -Dat zegt niks.

Ik had de indruk dat het wat vals was. -In het begin niet.

Ga maar naar bed, jullie.

Hup, welterusten.

Jij blijft hier. Dat zal je leren.

Zing ik vals? -Ze zijn gewoon jaloers.

Racisten zijn het, die twee.

Ik heb niets gedaan. -Ik hoorde toch echt:

Met van die ogen.

Wat zeg je daarvan?

En? Zonder gekheid, La tribu de Dana zing ik niet vals.

Nee. Nee, u zingt niet vals.

U zingt niet vals, u hebt alleen een wat moeilijke stem.

Het is of je Mbappé vraagt of je goed kan voetballen.

Hou je mond, jij.

Laat eens zien. -Ja, alstublieft.

Sorry, ik ben moe. -Toe, ik ben nooit naar de opera geweest.

Ik wil het koor wel doen. -Dat hoeft niet, dank je.

Alstublieft. Wilt u me nu excuseren, ik moet nu weer gaan liggen.

Ik heb één of twee valse noten gehoord.

Je hebt haar al eens vervangen, dus jij vervangt haar.

Wat mooi hier.

Ik heb wel een beetje moeten aandringen.

Arme Bénédicte, hopelijk gaat het met 'r. -Laat mij maar, dat is niet jouw werk.

Denk aan jezelf. Maandag moet je aan de bak en ga je pieken.

Gaat het daar met de airco? -Ja, meneer.

Hartelijk bedankt. Ik weet nooit hoe hij werkt.

Je moet geen kou vatten.

Bedankt. -Jij bedankt.

Zin in een omelet? -En?

We hebben ook al het skikamp van je zus, we kunnen niet alles doen.

Dat is niet eerlijk. -Wat moet ik zeggen?

Zullen we het m'n vader vragen? -Albane...

Hallo, allemaal.

Wat is er?

We hebben het er al vaak over gehad...

450 euro voor vier dagen Toulouse gaat niet.

Het gaat niet om Toulouse, maar om het observatorium, voor natuurkunde.

Kijk eens hoe duur die kamer is. Het gaat gewoon niet, we kunnen geen ijzer breken.

Jullie willen toch dat ik slaag? Waarom verhinderen jullie het dan?

Hallo. -Hallo. Kom binnen.

Ga zitten.

Een gezin runnen is vast niet makkelijk.

Ik heb al moeite met mezelf.

Wat wil je hebben? -Ik zal het zeggen.

Quinoa met havermelk, bio-banaan en açai.

Een spinazie-smoothie en linzenkiemen. Dat laxeert.

Vers granaatappelsap en groene thee met citroen...

in een thermoskan zonder ftalaat. Een simpele brunch zonder poeha.

Zit in de buurt: Ik heb brood, boter en jam.

Perfect. -Nee.

Jij houdt nooit op.

Met een huis ben je minimaal één dag per week kwijt aan onderhoud.

Als je in een huurhuis geboren bent, wil je je kinderen iets nalaten.

Ja, dat is een mooi project.

Op m'n oude dag zit ik lekker onder de kersenboom de vruchten op te smikkelen.

Je hebt iets met kersen hè? -Daar ben ik gek op.

Dat was me al opgevallen.

Niets is mooier dan kersenbloesem.

Bedankt nog voor gisteravond. Als ik iets kan doen...

Je kunt zo lang blijven als je wilt. Je bent altijd welkom.

En ik heb heel lang niet zo goed geslapen. Ik weet niet of dat...

Ik denk het wel. -Ongelooflijk.

En nog biologisch ook.

Hallo.

Nee, die hallo ken ik. -Ik zeg toch niks.

We gaan. Doe jij de kersenboom verder, schat? Want wij zijn weg.

Waar gaan we heen? -Verrassing.

Wacht even, help me even met het vastmaken van...

Wij moeten weg. Maak jij dat af? Wij zijn weg. Tot straks.

Is het ver? -Nee, hoor.

Gilou is een schat, hij doet alles zelf. Maar het huis is nog steeds niet af.

Hij isoleert om op de stookkosten te besparen.

Je moet hem stoppen, anders gaat hij maar door.

Een beetje zoals jij dus. -Hier krijg je geen spijt van.

Ik ben geen fan van zulke buffetten. -We zijn hier niet om te eten.

O nee, nee. M'n oren tuiten nog van gisteravond.

We komen ook niet om te luisteren. Kom mee.

Waarom zijn we hier dan?

Ik durfde me nooit in te schrijven, maar dit is echt mijn kans.

Wat voor kans?

Als we hier winnen en daarna het Franse kampioenschap, gaan we naar Tokio.

Voor het wereldkampioenschap. Het mekka van de karaoke.

Waarom heb je het over 'wij'?

Jij hebt toch altijd naar Japan gewild? -Toe, Fatou.

Wow, dit is echt ongelooflijk. Ik krijg kippenvel.

Een hartelijk applaus voor Thomas Berger.

Hier zijn Fatou Dialo en Bénédicte Autain.

Ze zetten je de deur uit en jij komt via het raam binnen. Je wilde toch wat doen?

Dit slaat echt alles. -Jouw stem, mijn présence: bingo.

Kom, kom.

Je bent waardeloos.

Jij wilde toch dat ik meeging, dat ik zong.

Ik zei toch dat ik niets van variété weet.

Je moet gewoon lezen, dat is karaoke.

Iedereen kent Joe Dassin. -Ik ben het levende bewijs van niet.

Kent u Joe Dassin? -Ja.

Hartelijk dank. Bedankt, hoor. -Iedereen behalve ik kent het dus.

Pardon, pardon...

Willen jullie ons vervangen bij het Franse kampioenschap?

Wat? -Hoe bedoel je?

We verloren een weddenschap bij een teambuilding en moesten wel meedoen.

Maar we deden alles om niet te winnen.

Karaoke is echt niets voor ons.

Waarom niet? -Ja, waarom niet?

Jullie lijken het fantastisch te vinden.

En het ging tussen ons bij de categorie duo's...

We waren maar met z'n vieren.

We hebben gewonnen. We hebben gewonnen.

We hebben gewonnen. O Béné, we hebben gewonnen.

Ik kan het niet geloven.

We gaan naar het Franse kampioenschap. We hebben gewonnen.

Nee, zij hebben zich teruggetrokken, dat is iets heel anders.

We zitten al bijna bij het WK. In Japan, te gek.

Rustig aan, Fatou.

Ik waarschuw je, vanaf nu is het Nagui. En ik luister niet.

Je snapt het niet, ik doe niet mee. Als ik naar Japan ga, dan niet op die manier.

Hoe dan wel? -Hoezo, hoe dan wel?

De opera van Tokio, het filharmonisch orkest, Mozart.

Gelukkig ben ik niet makkelijk te vervangen, dus zal ik snel terug moeten.

Wat?

Het spijt me echt.

Ik betaal. -Het is mijn auto.

Maar ik logeer bij jou. -Ze is artiest en is haar werk kwijt.

Ik ken het, m'n zoon is rapper. Niet makkelijk, hè.

Maar het is goed wat hij doet. Voor hem, want voor mij is rappen...

Hij doet het niet. -Nee?

Wilt u deze dan proberen? -Ja.

Keltische rap bovendien.

Ach ja, je hebt ook Chinezen die reggae doen.

Alweer.

Kan gebeuren, je staat vast in het rood.

Zou kunnen, maar dan niet veel. -M'n zoon stond 500 in het rood.

Stel je voor. -Bij mij is het een stuk minder.

Minder dan 500? -Ja.

Wat een lef, als je weet wat je verdient.

Hoeveel sta je in het rood? -20 of maximaal 30 euro.

Banken doen altijd moeilijk bij artiesten. -Je kaart al blokkeren bij 30 euro...

Nee, nee.

Nee, echt...

30.000 euro schuld. Stel je voor, 30.000 euro...

Dat is het BBP van Togo. -Ja, nu weet ik het wel.

Hoe kun je rijk en arm zijn tegelijk? -Je weet hoe dat gaat...

Nee, dat weet ik echt niet.

Met mijn leven gaat alles wat er binnenkomt er meteen weer uit.

Net onze koelkast.

Je hebt vast wel punten op je Auchan-kaart.

Heb je geen buffer? -Nee, hoezo... jawel.

Ik heb dit. -Dat levert niet veel op.

Wat weet jij daarvan. Hou op.

Misschien de koffer online zetten. -Ja, dat kan.

Dat is een prima gereedschapskist.

Grapje. Hoeveel heb je ervoor betaald?

Ik weet niet, misschien 50.

Volgens mij is hij veel meer waard.

50? -Nee.

Daar begint het weer.

50...

50.000? Geen oude francs of dirhams?

50.000 euro? -Wen er maar aan.

Er zitten drie nullen tussen jouw leven en het hare.

Mag ik? -Natuurlijk.

Dank u wel. Pardon.

Dus jij moet niet moeilijk doen als ik schoenen voor 60 euro koop.

Hou daarmee op.

Regel nummer twee: Altijd grootverpakking nemen.

Regel drie: aanbiedingen.

Heb je nummer één wel genoemd?

Regel één is nooit kinderen meenemen. Anders puilt je karretje uit.

Hou kinderen bij je creditcard weg.

Dus geen merken, geen chocola en neem vooral waar ze niet van houden.

Zo doe je er de hele week mee. Ik ben niet gek.

Gek zijn is voor de rijken, dat kunnen wij ons niet veroorloven.

Pamela, Sharon of Marylin? -Pardon?

Zo kun je het land niet in, je moet wel respect afdwingen.

Dan ga ik wel naar de kapper. -Met welk geld?

Maar desnoods doe ik het. Dat doe ik ook bij Yoda, de hond van m'n broer.

Heel grappig. -Mag ik je iets vragen?

Zou jij de 17e op de kinderen willen passen?

Dat is onze trouwdag en anders verpesten zij die avond.

Natuurlijk. -Dank je wel.

Even wat hondenbrokken voor Yoda. Kom maar.

Ik heb goed nagedacht. -Ik word al ongerust.

Het kampioenschap is over drie weken en je weet nog steeds niet het verschil...

tussen Claude François, François Valéry en Frédéric François.

Toch wel wat meer. -O ja?

Nee hè. Leer dat maar uit je hoofd.

Want op de avond zelf krijg je één nummer naar keuze en één willekeurig.

Je moet alles in je hoofd hebben.

Ik doe alles wat je wilt, maar het gaat niet met jouw postuur.

Zo kun je niet goed zingen.

Hoezo? -Niets klopt, Fatou.

Dat is wel wat racistisch. -Kom eens hier.

Stel je voor dat je een boom bent die geaard is.

Een kersenboom. -Wat je maar wilt.

Je zet je ribbenkast uit en ademt diep in.

Nee, niet daar, maar hier. Anders kun je niet zingen.

Goed. En nu vasthouden...

spieren opspannen en bips samenknijpen.

Bips? -De billen.

Knijp je ze samen? -Ja.

Nu laat je de lucht eruit.

Waarlangs? -Fatou...

Zo, dat is beter.

Een boog.

Ja, heel grappig. Toe...

Je forceert een beetje.

Nee, achter.

Nee, de klank.

Je luistert en je geeft.

Ruim je kopje op. -Die is niet van mij.

Ik laat het je zien. -O, sorry.

Bravo. Dat is goed.

Mag ik? -Ga je gang.

Je moeder wil dat ik talloze nummers leer, maar eentje lukt me niet.

Het is van Jules. -Laat eens zien.

Ken je dat?

O, van Jul. -Dat ken ik niet.

Dit is zijn teken. -Oké.

Het gaat je wel lukken.

Jul is een sfeer. Je gaat uit je dak.

Uit m'n dak? -Je bent heel relaxed, kijk maar.

Je voeten staan wat uit elkaar en je rapt.

Gewoon zo, met je handen en je benen.

Het is allemaal bluf.

Je maakt gebaren. Ja, precies.

Nee, meer zo.

alles kits

alles kits pak je weed en je stuff

ik ga helemaal stuk, man onderuit in de viplounge

laat me lekker met rust.

Goed, laat eens zien. Eén, twee, drie, vier...

volgens mij doet je team me na...

vanavond ben ik dronken om middernacht.

Karaoke is niet alleen zingen, het is je amuseren.

Dus ontspan je en heb lol.

Mimi, niet mini. -Oké.

Eén foutje bij het kampioenschap en we zijn gezien.

Ja, het is serieus, het Franse kampioenschap.

Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.

Je verleidt de jury, maar zingt voor het publiek.

Dus één, twee, drie, vier...

Mozart componeerde z'n eerste opera toen hij 11 was.

Hou op over die Mozart. Deed hij mee aan het Franse kampioenschap? Nee.

Ik wel.

twee jaar lang doe ik dit al vraag me dan niet naar m'n naam

ik vraag één ding laat Ju-Ju-Jul met rust, z'n hoofd ontploft

ik heb altijd ideeën, sta nooit droog zie de maan ondergaan op de A7

haters luisteren stiekem naar mij anderen gebruiken er zelfs cassettes bij.

Die kleur moet je eraf spoelen.

Niet zo slecht, die Mozart van haar.

Maar niks vergeleken bij Maître Gims. -Meen je dat nu? Je lult.

Dat is echt top, dat model, die kleur en die outfit.

Vind je het gaaf?

Lief dat je me komt ophalen. Mooi, ik probeer net de Reine de la nuit.

Die F contraoctaaf is echt te moeilijk.

Alsof er een haantje in je keel is blijven steken.

Ik stop ermee. -Waarmee?

Met dat kampioenschap. Ik kan het niet.

Komt het door La Moulaga? Die begrijpen zelf hun tekst niet eens.

Ik ben daar niet op m'n plek.

De karaoke, de kleur, de joggingbroek.

De pyjama, bedoel je? -Het spijt me.

Ik heb het echt geprobeerd. Ik weet dat ik je veel verschuldigd ben...

M'n moeder zei altijd: Verwar een vaatdoek niet met een servet.

Maar jij denkt dat ik een dweil ben.

Jij bent niet cool. Zelfs een beetje een kutwijf. Een ontzettend kutwijf.

En ik schrap die woorden.

Past Béné vanavond nog op de meiden? -Boeit me niet.

Ik denk van niet.

Ik bied je m'n excuses aan, Otto.

Het heeft even geduurd, maar ik begrijp wat je bedoelde.

Met de nabijheid, de moderniteit.

Een nieuw publiek.

Naar de mensen toe gaan. -Ach so.

Zelfs naar de pyjama's?

Heel goed. Er is iets veranderd bij je.

Nee.

Iets anders, je bent echt veranderd.

Maar het is te laat, ik heb al wat anders geregeld.

Jade? -Jade, ja.

Wat doet mama als jullie haar enige dinertje per jaar met haar man verpesten?

Dan vermoord je ons. -En?

Ons in de tuin begraven als mest voor de kersenboom.

Precies. En wat zegt de rechter dan?

Helemaal niets.

Want ook zij heeft genoeg van kinderen die haar uitje met haar man bederven.

Dus mama gaat dan niet alleen niet naar de gevangenis...

maar de rechter geeft haar ook een medaille en complimenten.

Is dat duidelijk?

Ik hoor niks. Zeg dan. -Ja, mam.

Wat nu weer, zeker z'n sleutels vergeten.

Sleutels vergeten? -Ik zet m'n spullen weg en kom eraan.

Ben ik hier goed voor het babysitten?

Ik heb eten meegenomen.

Zijn we weg? Kom.

Fijne avond.

Ja, Béné.

Blijf van m'n haren af. -Kietel me dan niet.

Niet doen, anders haal ik je staartjes los.

Hop nu, naar bed.

Ik ben niet moe. -Je hebt morgen weer school.

Doen, durven of de waarheid. -Doen: naar bed.

Zo gaat dat spel niet. -Goed, de waarheid.

Hoe is het leven als artiest? -Dat is voor iedereen anders.

En dat van jou?

Mijn leven als artiest?

Eerst vond ik het leuk.

En toen...

Net als andere levens moet je hard werken en veel offers brengen.

Je hebt hoogte- en dieptepunten.

Als het eenmaal loopt, ben je zo bang dat het ophoudt...

dat de rest van je leven stilstaat.

Er is amper nog plaats voor de liefde, alleen voor wat seks.

Je stelt je kinderwens steeds verder uit.

Je hebt geen privéleven meer.

Je richt je steeds meer op je carrière en dat geeft stress.

En stress geeft weer maagzweren.

En een maagzweer betekent geen gluten meer, geen lactose...

geen alcohol. Niets meer.

En op een avond...

door alle vermoeidheid en stress...

neem je het niet zo nauw en...

En dan vergooi je je carrière.

Net zo makkelijk. In dertig seconden.

Maar hier zijn jullie wat te jong voor. -Nee.

Jawel.

Je hebt morgen school, dus naar bed nu. -Ik ben niet moe.

Maar je hebt morgen school. Toe.

Ik wil niet dat je moeder me wat aandoet als ik m'n werk niet doe.

Alles goed gegaan? -Fantastisch.

Bedankt voor vanavond. -Het zijn schatjes.

Je mag ze best lenen. Tot morgen. -Tot morgen.

Zal ik thee voor je inschenken?

Sylvie et Johnny? -Ik oefen m'n klassiekers.

Je hebt me wel vreselijk laten zitten.

Jij hebt mij voor kutwijf uitgemaakt.

Dan moeten we maar zeggen dat we quitte staan.

Op het Franse kampioenschap.

Alleen kan ik er niet heen.

Pardon? Ik heb toch niet alles voor niets geleerd?

In twee dagen? -Ja, alles. Zelfs Aya Nakamura.

Ik kan niet meer, want je had me laten zitten en nu werk ik om 16.00 uur.

Laat je dan vervangen. -Dat mag niet, nooit.

Oké, dan ga ik met je mee. Met z'n tweeën zijn we veel sneller.

Pardon? -Je hebt me wel gehoord.

Je hart zegt ja, maar je lichaam nee. Er komt straks een chemische reactie.

Je kunt je niet voorbereiden op het schoonmaken van zo'n chique suite.

We gaan het zien.

Het is walgelijk. Het is echt smerig.

54 controlepunten, 54 keer dat je de menselijke soort verafschuwt.

Welkom in mijn leven. Kom op.

Schiet op, we hebben maar 23 minuten per kamer.

En dat lukt je? -Ja, al sterf je jong.

Vergeet niet een lapje achter de tv. -Daar kijkt toch niemand.

Je wast zelf toch ook je knieholtes?

Karaoke is geen kunst, maar een spel.

Ik doe borsten, billen en heupen. -Ik weet niet of ik achter de knieën doe.

Concentreer je. Ik ben alt, ik blijf binnen mijn bereik.

Ik ken alles uit m'n hoofd, hoef het alleen te lezen.

De klank komt uit de buik, je hoeft alleen te ademen.

Natuurlijk was ik m'n knieholtes.

Waarom doe ik de bruinharige en jij de blonde?

Dan ruilen we toch? -Is dit een valstrik?

Ik word echt moe van je, Fatou. -Oké, ik de bruinharige en jij de blonde.

We zijn de Dancing Queens. -En de huishoudkoninginnen.

Kom, we gaan.

En je vouwt het in een hoek van 45 graden. Dat wil de klant.

Krijgt ze anders tetanus? -Jij hebt wel lef, zeg.

Jij vroeg zelf om kussens met microvezel.

Dat is wat anders. Ik ben allergisch en dat ging om m'n stembanden.

Het raam altijd open voor m'n keel en zeep met geitenkaas voor m'n droge huid.

Mensen zoals jij hebben altijd een goede reden om vervelend te zijn.

Kan zijn, maar ik trek in elk geval door. -O, ze trekt door.

Je leert wel snel. -Ja?

Maar we eten geen bonbons. -Oké, maar dat geeft kracht.

We doen nu kamer 712.

Dat was mijn kamer. -Dat is het nog steeds.

Alleen niet meer als gast.

Dat komt wel weer, oké?

Kom, wakker worden. De schoonmaak.

Goedendag.

Béné? -Ik maak nu schoon, ja.

Zo is het nu eenmaal. Doe maar alsof ik er niet ben.

Maar dat doe je de laatste tijd toch al, hè. Maar dat geeft niet.

Je weet, ik heb een mooie carrière gehad en nu... Zo is het nu.

Je gaat op en neer, je vouwt het dekbed netjes in een hoek van 45 graden.

Zo is het nu eenmaal. Ik zeg niet dat het makkelijk is.

Je moet wel doorzetten. Ja, zo is het wel.

De een is er beter in dan de ander om over te schakelen.

Ik hoop dat je een echte sterrendiva wordt.

Jullie krijgen geen twee, maar vier bonbons.

Bedankt.

Dames en heren, welkom bij de grote finale van het Franse kampioenschap...

karaoke.

U bent met velen uit heel Frankrijk gekomen voor deze grote finale...

en ik beloof dat u niet teleurgesteld zult worden.

Waar blijven ze?

Ik bedacht iets. Waarom doen we geen oorlogskreet:

Hop, hop, hop, recht naar de top. Wie niet springt is geen Fatou.

Niet meer nadenken, maar opschieten. -Oké, maar het is wel jammer.

Met uw stem en natuurlijk die van onze professionele jury...

groet ik wie van onze kandidaten...

het voorrecht krijgt om naar het wereldkampioenschap in Tokio te gaan.

Sommigen hebben keihard gewerkt om hier vanavond te staan...

en onze twaalf regionale comités zijn onverzettelijk geweest.

Gaat het? -Globaal.

Globaal niet of globaal wel?

Ze zien er heel professioneel uit.

Doe alsof ze naakt zijn, dat helpt.

Jullie zijn nu aan de beurt. -...Bénédicte Autain en Fatou Dialo.

Bedankt, Parijs. Dat heb ik altijd al eens willen zeggen.

Bedankt dat u onze kandidaten toejuicht voor de tweede ronde van de finale.

Zoals u weet, zijn de regels voor duo's dit jaar anders.

Waar heeft hij het over?

Heb je het reglement niet gelezen? -Jawel.

Karaoke is vooral een spel. -Globaal.

Tijd voor het Popcorn-duet.

Wisten ze dat? -Volgens mij niet.

Verdomme, wat is in godsnaam het Popcorn-duet?

Ken je dat niet?

Ieder een lettergreep.

Allebei zingen jullie om de beurt een lettergreep.

Het is niet zo moeilijk. Je leest het gewoon voor. Welk nummer heb je?

Alors on danse?

Gewoon snel lezen. -Bedankt, publiek.

Gewoon snel lezen.

Precies zoals ik me voorgesteld had. Gewoon op je gevoel afgaan.

Wat een succes.

Gilou heeft al z'n collega's gevraagd om te komen klappen.

En ze zijn met velen.

Bénédicte Autain en Fatou Diallo.

En de grote winnaars van de finale zijn...

Bedankt, Fatou. Door jou heb ik weer plezier in zingen.

Leve de karaoke. -Leve onze winnaars van vanavond.

Zij vertegenwoordigen Frankrijk in het land van de rijzende zon.

En van de kersenbloesem. -En de kersenbloesem.

Dat is niet niks. -We gaan naar de finale in Japan.

Japan. Leve Japan.

Neem je me in de zeik of zo? -Zo praat je niet.

Je gaat erheen, Fatou. -Echt niet.

Een vliegtuig is het veiligste vervoermiddel.

Weet je hoeveel zo'n vliegtuig weegt? 3000 ton.

Is dat normaal, 3000 ton met 1000 km per uur 12.000 meter boven ons hoofd?

Niet normaal. Een vliegtuig is de duivel, een vliegende doodskist. Precies.

Waarom heb je me dan meegenomen? -Om je je bed uit te halen.

Ik wist niet dat we zouden winnen.

Ik heb nog nooit gewonnen, zelfs bij de Mini-playbackshow zou ik verliezen.

En die publieksstem dan? Waarom heb je die geregeld?

Om niet laatste te worden. We hebben niet geoefend.

En jij zei me dat ik niet kon zingen, het is jouw schuld.

Ja, hoor. -Ik ben een kwetsbaar meisje.

Je gaat erheen. -Nooit.

Vertrouw me maar, je gaat.

Hallo. -Hallo.

Voor jou, Béné.

Alsjeblieft. -Dank je wel.

Hier. -Bedankt.

En zorg er goed voor. -Natuurlijk.

Mag ik even? -Wat doe je?

M'n handen zijn vies. -Ik mag wel wat bijdragen na een maand.

Het gaat me niet aan, maar het kan Albane helpen bij haar reis.

Dank je wel.

Wat zijn jullie aan het bekokstoven? -Niets.

Wel stom van de finale, toch? -Nog niet in je dromen.

Niemand luistert hier ook naar me. -Ik heb misschien een idee.

Ik zeg het voor de laatste keer, ik zweer op het hoofd van de kinderen en Gilou...

Minstens. -...dat ik nooit in een vliegtuig stap.

Wat zijn die vliegtuigen mooi.

Het lijken wel kleine libellen die in de wind zweven.

Net vlinders die met de zon spelen.

En het vliegtuig doet...

En dan weer...

Wat is ze mooi, hè?

Wees maar niet bang voor je keel, die vliegt niet weg.

Dames en heren, we passeren een zone met sterke turbulentie.

Het vliegtuig zit alleen in je hoofd.

Mensen willen overal controle over hebben.

Je moet het gewoon accepteren. Zen... -Kun je misschien niet...

Alles speelt zich hier en daar af.

Ja, heel goed. Alles loslaten.

Je hebt me gedrogeerd. -Niet waar.

Je bent heel slim, hè. Doet Gilou hier ook aan mee?

Is het Gilou of niet?

Je bent weer in je gewone doen, dat is fijn.

Wat wil je daarmee zeggen? -Zoals men van je houdt.

Vrolijk, dynamisch...

Drijf je nu ook nog de spot met me?

Wacht eens...

Mag ik je een geheimpje vertellen? -Ja.

Het is m'n eerste keer. -Van wat?

Als gast.

Wauw, dit moeten de kids echt zien.

Wat is de wifi-code? Weet je dat dat het eerste is wat gasten vragen?

Ik neem die.

Ik slaap altijd rechts. Ik ben zo opgewonden.

Ik moet naar het kleinste kamertje. Ik heb een kleine blaas. Tot zo.

Ik hoef ook niet alles te weten, Fatou.

Twee klontjes? -Ja, graag.

Hebben ze geen pleepapier in dit land?

Zij hebben toch dat papier uitgevonden? -Dat zijn de Chinezen.

Verwar de massagedouche niet met de doucheföhn.

Ja? -Béné?

Dat Japans is echt Chinees.

Eén, twee, drie...

Ik heb heel goed nieuws. Otto vergeet het voorval.

Hij neemt je weer aan. Ik zei al, het heeft wat tijd nodig.

Wat is dat voor geluid? -Dat wil je echt niet weten, Gaspard.

Ik weet nog niet de voorwaarden...

of het schema, maar het idee is er. We beginnen gewoon opnieuw.

Onze excuses hebben hun werk gedaan.

Ik heb het met de bank geregeld. -Dank je wel.

Ik ben nog niet klaar.

Echt lachen. Otto zit in Tokio. -Ik hang op.

Hij wil je om 16.00 uur zien. -Ik hang op.

Ik stuur je de info per sms. -Prima.

Alles goed?

Je hebt ze verwisseld.

Ik ben gestrest, ik ben gestrest. Ik moet plassen.

Rustig. Dat is voor het geluid, de balans.

Ja, maar ik ben schorpioen en dus niet gebalanceerd.

De volgende.

Kom.

Hallo, Frankrijk. Nog verzoeken?

Ja, kun je de high mids opkrikken en het basniveau onder controle houden?

Doen we. -Bedankt.

En voor u? -Hetzelfde.

Zoals zij. -Prima.

Succes. -Bedankt.

Dank u wel.

Wat is er? -Het is niet goed genoeg.

Ik vond ons geweldig. -Dit is het wereldkampioenschap.

Dit lied gaat niet over ons. -Wat ben jij een zuurpruim.

Waarom zijn we hier? Waarom zingen we samen als duo?

Zie je, zelfs wij weten niet hoe we ons moeten presenteren.

Je dacht toch niet dat we zouden winnen? -Waarom niet?

In het leven kan alles zomaar omslaan, dat weet ik maar al te goed.

Dus het kan ook de andere kant op gaan.

Als je er maar in gelooft. -Dat geloof ik.

Ik... Ik geloof m'n ogen niet.

Mama. -Ik geloof m'n ogen niet.

Arigato konnichiwa.

Jullie zijn echt gek.

Ik wilde m'n vrouw niet op de tv wereldkampioen zien worden.

Daar komt het niet eens op.

Hoe heb je die tickets kunnen betalen? -Met het geld voor de voorgevel.

Maar daar vind ik wel een oplossing voor.

Ik ben zo blij.

Ik neem jullie mee uit eten. -Lief, maar m'n stem heeft rust nodig.

Dan hebben wij een extra dessertje. Kom, we gaan. Tot straks.

Meine Liebe.

We waren heel bang voor slechte marketing.

Maar uiteindelijk kreeg je video een cultstatus. Echt zo:

En het publiek heeft altijd het laatste woord.

Ze zijn dol op je persoonlijkheid, je frisheid.

Je wordt hun entreebiljet voor de opera.

Ben je hier om me dat te vertellen? -Nee.

Ik vraag je niet aan de finale mee te doen.

Ik wil je weer aannemen, maar je moet kiezen tussen karaoke en opera.

De naam van een diva mag niet geassocieerd worden met karaoke.

Dus je wilt dat ik iedereen in de steek laat?

Het vliegtuig, de airconditioning...

Dan heb je geen stem meer, dat gebeurt wel vaker.

Mogen we daarheen? -Ik ben moe.

Gaat het met je stem?

Ik hoop het.

En hoe was jouw avond?

Het was echt...

Het was fantastisch.

M'n hoofd barst, Mahily wilde alles proberen.

En Albane... Het is niet makkelijk, maar we hebben geknuffeld.

En Gilou...

Hij is er altijd als het moet. Het was...

Nu moeten we slapen.

En wil je de airco uitzetten? Dat is slecht voor de stem.

Welkom bij de finale van het wereldkampioenschap...

karaoke.

Alles goed, Ghena? -Ja, mevrouw Bénédicte.

Gaat het goed? -Het loopt.

Fantastisch. Je belt me, hè, vooral als er zich een probleem voordoet.

Ja, geen zorgen. -Dank je wel, Ghena.

Tot ziens.

En, hoe is het met die stem?

Kwetsbaar.

De stem van de rede.

Maar weet je, Otto...

zingen is mijn passie.

Dus ik ga zingen.

Ook al is het met een rauwe kraaienstem.

Wat doe je? We moeten ons omkleden, we moeten zo op.

Frankrijk, jullie zijn aan de beurt.

Kraaienstem. Over wie had je het? -Die ken je niet.

Ik weet wie je bent, hè? -Ja, ik ook wie jij bent.

En nu, dames en heren... -Wat een show, Kimberly.

We doen trouwens een ander nummer. -Wat?

Ik heb een nummer gevonden dat wel over ons gaat.

Nee, nee, nee.

In de categorie duo's: Frankrijk.

Je had gelijk in het vliegtuig: Je moet loslaten. En nu samen.

Ik vermoord je. -Je hoeft alleen te lezen.

Bij het wereldkampioenschap is geen autocue.

Dat is het nummer niet.

Ik doe Sylvie en jij Johnny.

Zeg me, waarom ben jij mijn enige probleem...

zeg me, waarom ben jij mijn enige zorg...

we oogsten het leven dat we zaaien...

maar als de liefde komt verrast ons dat...

door jou ben ik niet meer hetzelfde...

door jou ben ik ook veranderd...

ik weet niet waar dit ons heen voert...

is het geluk of is het pure dwaasheid?

Als je niet echt verliefd bent ziet het er wel zo uit...

als ik wegga kom jij wat dichterbij...

als het niet echt liefde is om samen te leven...

het lijkt er zoveel op dat het misschien beter is...

ik heb een probleem, ik voel dat ik van je hou...

ik heb een probleem, ik hou ook echt van jou...

deze woorden blijven altijd hetzelfde...

wij zijn het die veranderen op het moment dat we ze zeggen...

ik heb een probleem ik vrees dat ik van je hou...

ik heb een probleem, ik vrees ik ook van jou...

als je verliest win je nog steeds...

en dan hebben we tenslotte niet gekozen.

We hebben het gedaan. Dank u wel, dank u wel.

We hebben het gedaan.

Bedankt, Parijs van Tokio.

Frankrijk, dames en heren.

Volg mij. -Waarheen?

Vertrouw me maar.

Banzai.

Dit mag helemaal niet. Er zijn regels, een podium, resultaten.

Gisteren zei je nog erin te geloven en nu doe je dat niet meer.

En ik moet je volgen, hè. Waarnaartoe, want ik ben geen marionet.

Fatou hier, Fatou daar, geloof erin, dan weer niet...

Fatou moet ademhalen, zich inhouden, zingen, dansen, eten, praten...

Wanneer houdt dat eens op? En vooral niks zeggen, hè.

Al weken heb je het over je kersenbomen en nu breng je geen woord meer uit.

Hier niet, nee. -Alleen al daarom is het de moeite waard.

Maar we zijn geen wereldkampioen, Wie weet.

Heeft ze dat werk echt hiermee betaald?

Jij snapt er ook niks van.

M'n moeder zei altijd dat als je...

Je hebt het steeds maar over die arme vrouw.

Wat mij interesseert, is wat jij vindt, hoe jij erover denkt.

Ik heb een probleem. -Wat nu weer?

Ik denk dat ik van je hou.

Het probleem is dat ik ook van jou hou.

Heb ik al gezegd dat ik van linedancen hou?

Bij mij in de buurt is de voorselectie voor het Franse kampioenschap.

Nee, echt. We gaan naar het wereldkampioenschap in Nashville.

Nashville, we komen eraan. -Besef je dat?

Liever niet.