Original subtitles

‫‫‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫‫‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫@DigiMoviez

‫امروز واسه مصاحبه دیر نکنی‌ها ریوهی.

‫بازی‌های کشت‌وکشتار انقدر باحال‌ـن؟

‫‫ترجمه و تنظیم ‫.:: iredprincess ::.

‫[13‏ دقیقه قبل]

‫[شروع مرحله‌ی بعدی]

‫دیگه خبری از بازی نیست.

یک ساعت گذشته؟

‫حتما یادشون رفته دکمه‌ی شروع رو بزنن.

‫و شرح قوانین بازی چی می‌شه؟

‫چی شده؟

‫یه صدایی می‌شنوم.

‫اونا ماشین‌های ساحل‌ـن.

‫شمایید که بچه‌ها.

‫اینجا چیکار می‌کنید؟

‫کشتی‌های هوایی رو دیدیم.

‫و شنیدیم که مرحله‌ی بعد ‫رو قراره شروع کنن.

‫خب...

‫راستش...

‫یه تفنگه.

‫فرار کنید!

‫پشت ماشین‌ها مخفی بشید!

‫تفنگ ضدتانکه.

‫مخفی شدن پشت ماشین فایده‌ای نداره.

‫وای خدا!

‫وای لعنتی!

‫فرار کنید!

‫بازی شروع شده؟

‫نمی‌دونم.

‫قوانین رو شرح دادن؟

‫قانونی وجود نداره! فقط کشتار دسته‌جمعیه!

‫این تفنگ می‌تونه از یک کیلومتر ‫اونورتر تیراندازی کنه.

‫قبلا صدای چنین تفنگی رو شنیدم.

‫الان دیگه دارن از ‫تفنگ تهاجمی استفاده می‌کنن.

‫نمی‌دونیم چند نفرن.

‫باقیِ بازیکن‌ها هم دارن می‌رسن!

‫ممکنه چندتا تیرانداز باشه اصلا.

‫ببین کلی آدم زنده موندن!

‫فرار کنید!

‫دارن میان اینوری.

‫باید بریم.

‫واقعا؟

‫بریم!

‫آریسو!

‫عجب ریدمانیه!

‫جدا شید و فرار کنید!

‫این طرف آریسو!

‫لعنتی!

‫- ای کوفتی. ‫- دوباره مصاحبه‌ات رو نرفتی؟

‫ای کاش می‌شد دنیای واقعی ‫رو هم ریست کرد.

‫آریسو!

‫اگه تمرکز نکنی می‌میری!

‫از کدوم قبرستون دارن تیراندازی می‌کنن؟

‫شاه پیک.

‫«آلیس در سرزمین ‌مرزی» ‫[فصل دوّم، قسمت اوّل]

‫بفرما. عجیب خوش شانسیم.

‫این چیه؟ بمب؟

‫وقتی گیر افتادی ازش استفاده کن.

‫الان می‌تونیم موفق بشیم آریسو!

‫بریم!

‫- آریسو! ‫- هنوز زنده‌ست!

‫هی! بیدار بمون!

‫شاه پیک...

‫عجله کن!

‫بیدار بمون!

‫پاشو!

‫حالت خوبه؟

‫شما صدمه دیدید؟

‫فایده‌ای نداره! فرار کنید!

‫شاه پیک...

‫تنهاست؟

‫کارمون در اومد!

‫اگه فرار کنیم تیر می‌خوریم!

‫بپرید بالا!

‫تاتا!

‫- عجله کنید و سوار شید! ‫- آن!

‫بدو دیگه.

‫لعنتی! برون!

‫گاز بده!

‫چیشیا!

‫ایول! گمشون کردیم!

‫به نظرت چیشیا حالش خوبه؟

‫تنهایی چیزیش نمی‌شه.

‫این بازی دیگه چه کوفتی بود؟

‫قوانینش چی هست؟ ‫ما که اصلا ثبت‌نام نکردیم!

‫شاید باید دشمن‌ها رو شکست بدیم.

‫- چند نفرن؟ ‫- احتمالا فقط یک نفرـه.

‫شاه پیک تنهاست.

‫نبردِ قدرته. ‫اون آخرین و سرسخت‌ترین سردسته‌ست.

‫وقتی داشت تیراندازی می‌کرد ‫کشتی‌ هوایی هم داشت حرکت می‌کرد.

‫میدون بازی کلِ این شهره.

‫وقتی اسلحه‌ای نداریم ‫چطوری می‌خوایم بازی کنیم؟

‫مرحله‌ی بعد حتی سخت‌تر از مرحله‌ی قبلیه.

‫مرحله‌ی بعد...

‫بیاید یکم باهم خوش بگذرونیم!

‫میرا دیگه کدوم خریه؟ ‫اصلا آدم هست؟

‫نمی‌دونم.

‫اما مطمئنم که توی ساخت ‫این بازی‌ها دستی داشته.

‫میرا؟ پشت این بازی‌هاست؟

‫اگه اون یارویی که دیدیم ‫شاه پیک باشه،

‫پس حتما برای همه‌ی شاه و بی‌بی‌ها ‫یه اربابی وجود داره.

‫زمانی‌که همه‌ـشون شکست بخورن، ‫بازی دیگه تموم می‌شه.

‫به محض اینکه موفق بشیم...

‫چه اتفاقی می‌افته؟

‫می‌تونیم برگردیم؟

‫نمی‌دونم.

‫اما تنها راهِ نجات پیدا کردنمونه.

‫هی کدوم گوری داریم می‌ریم اصلا؟

‫چی؟ من که فقط دارم ‫دنبال این ماشین جلویی می‌رم.

‫چی؟ اصلا فکر خوبی هست؟

‫کجا قراره بریم اصلا؟

‫انقدر بحث نکنید! ‫حداقل از اون بازی دور شدیم.

‫اون که بازی نبود اصلا.

‫هی شاید بتونیم فقط فرار کنیم.

‫و اینطوری هیچوقت برنده هم نمی‌شیم.

‫فکر خوبیه. ‫هنوزم طبق ویزامون وقت زیادی داریم.

‫نکته‌ی خوبی بود. یکی دیگه ‫می‌تونه ارباب‌ها رو بکشه.

‫چه کوفتی شد؟

حذف کردن همه‌ی کارت‌های صورت

‫به این معنی نیست که ‫می‌تونیم برگردیم.

‫هنوزم کسشعرهای هتر رو باور داری؟

‫اما مرحله‌ی بعد وقتی‌که 40 تا کارت ‫گرفتیم، شروع شد.

‫یه روز، همه‌ـمون ‫سر از این دنیا آوردیم.

‫وقتی که بازی رو بُردیم،

‫براساس عدد کارتمون به ویزامون اضافه شد.

‫اینطوری می‌تونیم زنده بمونیم.

‫وقتی که ویزامون منقضی بشه، ‫با اون لیزر کشته می‌شیم.

‫همونطوری که هتر گفت، وقتی بتونیم همه‌ی ‫کارت‌ها رو بگیریم می‌تونیم به خونه برگردیم.

‫به نظر میاد قانون درستی باشه.

‫فقط دلت می‌خواد اینو باور کنی.

‫تموم بازی‌هایی که کردیم ‫پای قوانینشون موندن.

‫حتی اگه مسخره بودن هم ‫از قوانینِ ساده‌ای پیروی می‌کردن.

‫بچه‌های ساحل‌ـن.

‫ازش دور شو تاتا!

‫محکم بشینید!

‫تاتا!

‫تاتا! از اینجا ببرمون بیرون!

‫- چطوری؟ ‫- تاتا!

‫بذار من رانندگی کنم.

‫- چی؟ ‫- یالا!

‫- دیوونه شدی؟ ‫- برو کنار!

‫مطمئنی آن؟

‫محکم بشینید!

‫دور شدیم!

‫- آره! ‫- ایول آن!

‫برگشته!

‫هی آن! چرا داری اینجا رانندگی می‌کنی؟

‫حالتون خوبه؟

‫گردنم رگ به رگ شده.

‫ناخن‌هام شکستن.

‫داره برمی‌گرده!

‫دیگه نمی‌تونم تحملش کنم. نمی‌تونم!

‫اینجا می‌کشنت. یالا بریم.

‫حتی اگه بجنگم، ‫مجبور می‌شم به یه بازی دیگه برم!

‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!

‫دیگه صدای شلیک نمی‌شنوم. ‫حتما خیلی دور شده.

‫- بیاید یکمی اینجا بمونیم. ‫- آره.

‫امیدوارم چیشیا و آن حالشون خوب باشه.

‫مشکلی برای هیچکدومشون پیش نمیاد.

‫خیلی زرنگن.

‫اینو مطمئنم.

‫به هرحال،

‫بیاید چیزهایی که نیاز داریم رو جمع کنیم ‫تا بتونیم شب رو بگذرونیم.

‫باشه.

‫لعنتی انقدر خسته‌ام، همینجا می‌تونم بخوابم.

‫اما از کجا می‌خوایم بفهمیم که ‫شاه پیک کی از راه می‌رسه.

‫نظرتون چیه بریم دنبال غذا؟

‫می‌رم یه ماشین پیدا کنم.

‫تو هم باهام بیا.

‫چی؟ چرا؟

‫یه جای خوبی نزدیک اینجا می‌شناسم.

‫وای باشه.

‫خیله‌خب، شما دو تا یکم غذا گیر بیارید.

‫- باعش. ‫- بیا.

‫ممنون.

‫- خیله‌خب بریم. ‫- داری چیکار می‌کنی؟

‫غر نزن بابا. می‌دونم تا حالا یه دختر ‫خوشگل دستت رو نگرفته.

‫بجنب.

‫خب حالا که چی؟

‫همینجاست. باحاله، مگه نه؟

‫راست می‌گی. ‫کلی ماشین قدیمی اینجاست.

‫بهشون می‌گن ماشین‌های کلاسیک.

‫به من چه که بهشون چی می‌گن.

‫وای! پشمــــــام!

‫ناموصا این یکی خداست!

‫عجب بدنه‌ی خدایی!

‫انقدر بهش دست نزن! ‫متجاوزی مگه؟

‫لعنتی! فرم بدنه‌اش خارق‌العاده‌ست!

‫عجیب چندشی تو.

‫شرط می‌زنم از همه بیشتر به پولدارها فشار ‫اومده وقتی به این بازی فرستاده شدن.

‫سخت کار کردن تا پول در بیارن، ‫اما حالا دیگه ارزشی نداره.

‫نکته‌ی خوبیه.

‫احتمالا این ماجرا به نفع من بوده.

‫از پرداخت اجاره‌های عقب مونده‌ام قسر در رفتم.

‫منم همینطور. ‫از شر کسشعرهای کارت بانکی خلاص شدم.

‫اما...

‫حتی هنوزم با اون همه بدهی، ‫دوست دارم برگردم.

‫درسته.

‫[یاکی‌سوبا] ‫[نودل‌های طعم‌دار]

‫نودل‌های طعم‌دار یاکی‌سوبا!

‫تبلیغاتش رو توی تلویزیون دیدم!

‫منم همینطور!

‫دیوونه شدید شما؟

‫اصلا این طعم‌های عجیب‌وغریب ‫هیچوقت خوشمزه بودن؟

‫این یکی ممکنه خوشمزه باشه.

‫تعجبی نداره که باکره‌ای.

‫این دیگه چه ربطی به اون داره؟

‫- به نفعته که همش رو بخوری! ‫- می‌خورم!

‫- قسم بخور! ‫- نگران نباش. قسم می‌خورم.

‫- قول دادی‌ها. ‫- آریسو هم می‌خوره.

‫تست می‌کنم.

‫واسم سواله که می‌تونیم یکیش رو بخوریم یا نه.

‫خوش اومدید!

‫از صداش خوشم میاد. ‫مدت زیادی گذشته.

‫بفرمایید.

‫اینا خوب هستن؟

‫آره... مطمئنم.

‫چندتا چاپ‌استیک بدم؟

‫چهارتا لطفا.

‫بله.

‫ممنون. لطفا دوباره تشریف بیارید.

‫می‌دونید، صداتون ‫ارتعاش بالایی داره.

‫باعث میشه مشتاق باشید ‫دوباره بیاید، درسته؟

‫شرط می‌زنم خیلی‌ها دلشون می‌خواد ‫دوباره شما رو ببینن.

‫چون خوشگلید.

‫چی؟

‫چی؟

‫سرخ شدی؟

‫نه.

‫همه اینو بهم می‌گن.

‫واقعا؟

‫ای کاش می‌تونستم توی یه ‫خواروبار فروشی کار کنم.

‫- واقعا؟ ‫- آره.

‫می‌خوام بارکدها رو اسکن کنم.

‫صندوق‌دارهای ماهر رو دیدی که ‫چقدر سریع عمل می‌کنن؟

‫تحسینشون می‌کنم.

‫من می‌خوام که برگردم.

‫من دوست دارم الان می‌تونستم یه کاسه از ‫یاکی‌سوبای داغ رو درحالیکه

‫داشتم مجله می‌خوندم، بخورم.

‫تمومش کن.

‫انقدر کجکی نگاه نکن. ‫ترسناک شدی.

‫دست خودم نیست.

‫- نگاهش کن توروخدا. ‫- چی؟

‫به صورتش و ممه‌هاش... نگاه کن!

‫معرکه‌ان!

‫مجله‌ی کمیکه‌ها.

‫کمیک‌ها بخش اصلیشونن، ‫نه این دخترخوشگلا.

‫- نخیرم! ‫- هی هی، بذار ببینم!

‫- دیدی؟ قشنگه نه؟ ‫- داری خفه می‌شی؟

‫- اینجوری نکن. ‫- نگاه کن کاروبه.

‫- فقط نگاه کن. اینجا. دیدی؟ ‫- آریسو.

‫همین کارها رو بکن تا باکرگیش ‫به تو هم سرایت بکنه.

‫- هی! تمومش کن! ‫- به من نده!

‫- نمی‌تونی از من بگیریش! ‫- وای نه! دیگه گرفتی!

‫صبر کن! من همین الانم باکره‌ام!

‫بهترین روزهای زندگیم بودن.

‫اوساگی...

‫بیا دیگه برگریم.

‫چی شده؟

‫[کنیچیرو شیباساکی دست به خودکشی زد.]

‫[اوکیتا به دلیل داشتن کوکائین دستگیر شد.]

‫پدر؟

‫- آقای اوساگی؟ ‫- شما شیگنوری اوساگی هستید، درسته؟

‫کوهنورد مشهور ژاپنی در مسیر فتح

‫کوهستان تانیگوا در مرز گونما ‫و نیگاتا مفقود شده است.

‫با توجه به اطلاعات دریافت شده، ‫مفقودی شیگنوری اوساگی است،

‫که کوه اورست رو فتح کرده و ‫در حرفه‌ی راهنمای کوهنوردی مشغول به کار است.

‫...اما هنوز سرنخی پیدا نکردن.

‫ظاهرا اتفاق ناگواری برای شیگنوری اوساگی ‫در حین فتح کوهستان تانیگوا میفته،

‫و با اینکه جستجوها همچنان ادامه داره، ‫هیچ سرنخ بدردبخوری...

‫اوساگی؟

‫چی شده؟

‫آریسو...

‫قبل اینجا زندگیت باحال بوده؟

‫چی؟

‫قبل اینجا اومدنم،

‫پدرم فوت کرده.

‫پدرم...

‫همه به پدرم می‌گفتن دروغگو.

‫دیگه خسته شده بود.

‫یه روز به کوهستان رفت

‫و دیگه برنگشت.

‫کوهنورد بود،

‫اما کوه بلندی هم نبود...

‫بخاطر همینم هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫اونجا بمیره.

‫اما...

‫یه چیزی توی این دنیا یاد گرفتم.

‫به نظرم بابام...

‫می‌خواست...

‫توی یه دنیای دیگه زندگی کنه.

‫طرز فکرش...

‫حالا...

‫می‌تونم خوب درکش کنم.

‫حتی الان...

‫اگه برگردم هم از اون دنیا بدم میاد.

‫متاسفم.

‫می‌دونم همه سخت در تلاشن که برگردن.

‫اوساگی.

‫من هم احساست رو درک می‌کنم.

‫واقعا می‌گم.

‫منم فکر می‌کردم که دنیا ریدمانی بیش نیست.

‫اما دیگه اینطور فکر نمی‌کنم.

‫حالا...

‫می‌خوام به اون دنیا برگردم...

‫و از اول زندگیم رو شروع کنم.

‫من ازت مراقبت می‌کنم اوساگی، ‫به هر قیمتی که شده.

‫حالا بیا برگردیم.

‫متاسفم...

‫همه می‌گن...

‫می‌فهمن که چه احساسی دارم.

‫بهم می‌گن گذشته رو فراموش کنم ‫و شاد باشم.

‫اما امکان نداره به راحتی ‫کسی بتونه درکم کنه.

‫منظورم اینه که...

‫نمی‌تونم ببینمش آریسو.

‫نمی‌خوام احساس کنی که ‫درکم می‌کنی.

‫فقط اینکه...

‫وقتی ازم می‌پرسن که می‌خوام برگردم...

‫من...

‫فکر می‌کنم که اینجا ممکنه جای بهتری باشه.

‫اما اگه تو اینجا بمونی، هیچوقت...

‫بیا برگردیم.

‫منتظرمونن.

‫آریسو! اوساگی! سوار شید!

‫اینجوری خیلی تو چشمیم.

‫فقط همین کار می‌کنه.

‫دروغگو! خودت عاشقش شده بودی.

‫خودت گفتی که «فرم جذابی» داره. ‫خدایا خیلی عجیبی.

‫گفتم «فرم خفنی» داره!

‫عجیب چندشی!

‫چندش؟ چطور می‌تونی بهم بگی چندش؟

‫سوار شید.

‫آریسو.

‫آره.

‫شاه پیک داره نزدیکتر می‌شه.

‫کل شهر جزو میدون بازیشه.

‫پس مجبوریم که ازش فرار کنیم.

‫فقط یه راهی هست که بتونیم ‫جلوی حملاتش رو بگیریم.

‫چی؟

‫توی یه بازی دیگه شرکت کنیم.

‫چی؟

‫اگه یکی از اونا بودم،

‫هیچوقت توی بازیِ یکی دیگه دخالت نمی‌کردم.

‫یکی از عادات بازی دشمن‌ها باهم.

‫هیچوقت توی بازی یکی دیگه دخالت نمی‌کنن.

‫کل بازی قوانین سختگیرانه‌ای داره ‫که ازش پیروی می‌کنن.

‫اگه بازی‌ها قاطی هم بشن، ‫کلا نابود می‌شن.

‫اما...

‫من دلم نمی‌خواد وارد بازی دیگه‌ای بشم.

‫در هر صورت، شاه پیک هم مجبورمون ‫کرده که وارد این یکی بشیم.

‫اگه به مخفی شدن ادامه بدیم،

‫یا بالاخره شاه پیک ما ‫رو پیدا می‌کنه و می‌کشتمون

‫یا ویزاهامون منقضی می‌شه.

‫چون اینا آدم‌هایی هستن ‫که بازی‌ها رو می‌سازن،

‫ممکنه بتونیم بفهمیم ‫اینجا چجور دنیاییه

‫یا اینکه چرا باید اینجا بازی کنیم.

‫من می‌خوام بدونم که چرا...

‫این همه آدم باید می‌مُردن.

‫بیاید رای‌گیری کنیم.

‫من با آریسو هم عقیده‌ام.

‫خیله‌خب، منم همینطور.

‫تو چی اوساگی؟

‫قانون اکثریت، درسته؟

‫خودت جوابت رو می‌دونی.

‫اگه بخوایم این کار رو بکنیم، ‫کجا باید بریم؟

‫از بین همه‌ی کارت‌هایی که می‌بینم، ‫این یکی از همه دورتره.

‫شاه گشنیز؟

‫صبر کنید! با شاه شروع کنیم؟

‫احتمالا شاه اطلاعات بهتری داره.

‫واقعا که با دل و جرئتی.

‫چیزی که مهمتره اینه که بازی‌های ‫گشنیز تیمی هستن.

‫پس شانسی برای بُرد داریم.

‫اگه همه توی یه تیم باشیم.

‫قطعا همینطوره!

‫زیاد از بابت تو مطمئن نیستم.

‫هی!

‫ببینید.

‫[ورود اسلحه ممنوع.]

‫[ورود اسلحه ممنوع.]

‫[شرکت کنندگان: پنج نفر] ‫[دستبند ببندید و منتظر بمونید.]

‫می‌گه فقط پنج تا بازیکن دارن.

‫اما فقط چهارتاست.

‫بالاخره پنج نفر شدیم.

‫نیراگی...

‫خیلی وقته ندیدمتون.

‫یعنی... زنده‌ای تو؟

‫من نمی‌تونم با اون عوضی توی یه تیم باشم.

‫هیچوقت نمی‌تونیم این بازی رو ببریم.

‫هیچوقت باهامون همکاری نمی‌کنه.

‫این که درنمیاد.

‫و تنها هدفم لذت بردن از این بازی‌هاست.

‫اگه دلتون نمی‌خواد با من بازی کنید،

‫پس بهتره گورتون رو گم کنید.

‫اوساگی؟

‫به من چه که هدفش چیه؟

‫اگه توی این بازی شرکت نکنیم، ‫در هر صورت بالاخره می‌میریم.

‫در اون صورت،

‫تصمیم رو گرفتم و می‌خوام ‫بجنگم و زنده بمونم.

‫منم همینطور.

‫باید جواب سوال‌هام رو پیدا کنم.

‫احمق‌ها.

‫بخاطر اتفاقی که قراره بیفته ‫من رو سرزنش نکنید.

‫مانع پیشرفتمون نشو.

‫کار تیمی راه حلِ این بازیه.

‫مطمئن نیستم کی قراره ‫مانع پیشرفت کی بشه.

‫ثبت‌نام تکمیل شد.

‫وارد میدون بازی بشید.

‫ترجمه و تنظیم ‫.:: iredprincess ::.

‫‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫@DigiMoviez

‫اینجا چجور جاییه دیگه؟

‫شاه گشنیز اومده.

‫به میدون...

‫بازی ما خوش اومدید.

‫من شاه گشنیز...

‫کیوما هستم.

‫خیله‌خب.

‫باقی اعضا رو معرفی می‌کنم. ‫از اون شروع می‌کنم، ایشون شیتاراست.

‫اوتا.

‫ماکی.

‫گوکن.

‫از آشنایی باهاتون خوشبختیم.

‫چرا انقدر ساکتید شما؟

‫داری می‌ترسونیشون.

‫یه شلوار بپوش بابا.

‫چی؟ چرا؟

‫قرن‌هاست که طرفدارهای برهنگی زیاد شدن.

‫یک سبک زندگی کاملا قانونیه.

‫لباس پوشیدن یک جور سازه‌ی اجتماعیه.

‫اما از نظر زیستی، بهشون نیازی نداریم.

‫زندگی کردن در وضعیت طبیعی خودمون، ‫شکل راستین آدمیته.

‫این یارو چه مرگشه؟

‫شاه گشنیزه؟

‫شیش می‌زنه.

‫نگران اون نباشید.

‫شما دیگه چه خرهایی هستید؟

‫ما کی هستیم؟

‫ما شهروندان این کشوریم.

‫شهروندان؟

‫درسته. شهروندان.

‫‫‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.