Original subtitles

Camille aan Hermann.

Inbraak bij Geneviève. Berghellingenweg 28.

Kennelijk niks gestolen.

Ik ga al.

Majoor, Hermann begint zijn dienst over 10 minuten.

Ik ga, zei ik.

Mooi zo.

Vooruit.

Dames en heren.

Goedemorgen.

Is Sabine er niet?

Ze komt later.

Dit wordt een prachtige dagschotel.

Geef je me een koffie?

Dat beest liet zich niet makkelijk vangen.

Ik vis al 20 jaar in dat meer.

Ik ken het van buiten. En nu...

krijg ik een meerval te pakken!

Indrukwekkend. - Echt waar?

Bedankt. Vriendelijk van u.

Dat zal een mooie dag worden.

Dat hoop ik wel, ja.

Dank je, Anna.

Ik moet ervandoor.

Zeg tegen Sabine dat ze me belt, goed?

Ik wil haar hierover vertellen.

Heb ik mijn portefeuille laten liggen?

Uilskuiken dat ik ben.

Daar is hij.

Maar goed ook, want...

mijn politiekaart zit eraan.

Moet ik niet kwijtraken.

Net als mijn pistool.

Doe niet dom.

Doe niet dom...

Verdomme! Kom, we smeren hem!

Pak het wapen! Snel!

Hermann.

Wanneer heeft u het gemerkt?

Gisteren. Het is vreemd. Er is niets verdwenen.

Misschien degenen die Gérald Steiners auto verbrand hebben?

Nee. Maakt u zich geen zorgen.

Mag ik naar binnen? - Natuurlijk.

Er zijn hier ook sporen.

Is er volgens u iets verplaatst?

Geen idee.

Het is hier altijd nogal rommelig.

De antibiotica?

Dat zou kunnen.

Camille aan Laurène!

Een schietpartij bij Sabine!

Een dode. De verdachten zijn gevlucht.

Vast een slagader.

Hij is meteen doodgebloed.

We konden hem niet reanimeren.

Hermann is nu gelukkig stabiel.

Mijn collega's brengen hem naar het ziekenhuis.

Waar is Leila? - Weet ik niet.

Vandaag doet ze huisbezoeken, ze neemt niet op.

Goed.

Dat het lab opschiet...

met de vingerafdrukken.

Er is veel schade.

Ik zal het laten opruimen. Dit kan niet zo blijven.

Verdorie, als ik er was geweest...

Niet klagen, je zou ook dood kunnen zijn.

Gezien Hermanns staat...

konden we niet omzichtig doen.

Verdomme, dan verliezen we weer tijd.

Moest ik hem laten sterven?

Nee, maar kijk gewoon uit.

Kijk gewoon uit.

Hoeveel hebben ze meegenomen? - Niets.

Helemaal niets?

Wat is er gebeurd?

U komt ook altijd op het juiste moment.

Een overvaller dood,

drie op de vlucht en Hermann gewond.

Ik vraag wegversperringen.

Doet u maar.

Waar ga ik nu ontbijten?

Ik heb mijn zoon niet eens gebeld.

We hebben hem verwittigd, geen zorgen.

Wat is er gebeurd?

Ik had net geopend.

Toen ze aankwamen, zag ik dat het geen stamgasten waren.

Ze bestelden koffie.

Eentje kwam aan de toonbank.

Hij had een wapen.

Zei hij iets?

Wat wilde hij?

Ik weet het niet.

Het geld, waarschijnlijk.

Toen kwam Hermann binnen.

Hij kon niets doen.

Trek dit aan.

Wat is dit?

Wat, dit?

Dat is van toen Mrs Moran...

weigerde naar het bejaardenhuis te gaan.

Ok...

Hier, Laurène. - Nee, dank je.

Villefranche hoeft geen oorlogsgebied te worden.

Ok. Zullen we? - Nee, Teddy.

Zet dat ook maar terug.

Wat moet ik dan? Een welkomstborrel voorbereiden?

Camille? - Ja?

Blijf bij Hermann en bel ons als hij ontwaakt.

Ok. - Wacht.

Geef dit met de andere stalen mee.

Ok. - Bedankt.

Wat doe jij hier?

Laat haar door.

Er is iemand doodgeschoten in de Eldorado.

Is Sabine in orde? - Ja, ze was er niet.

Iedereen zoekt de schuldigen. Wij profiteren ervan.

Florent?

Er rijden 's nachts vrachtwagens langs de D9.

De vent van het wegrestaurant slaapt weinig.

Hij zegt dat ze al weken voorbijrijden.

Zonder enig logo of kenmerk.

En altijd 's nachts.

Vreemd genoeg komen ze niet in het volgende dorp aan.

Ze rijden vast ergens het woud in.

Ja, maar de D9 is behoorlijk lang.

Goed.

We verdelen ons in groepjes van twee.

We moeten uitvinden wat ze daar doen.

Cora? Jij komt met mij mee.

Hoe voel je je?

Ze verpestten mijn mooiste visdag ooit.

Jaja. - Wat doe je nu?

Ik kom met jullie mee.

Gaat het? - Het gaat!

Hoezo? Ben ik misschien te oud?

Nee, maar wel gewond.

Ik zag niet eens dat ze met vier waren.

Vertel de rest voorzichtig te zijn.

Ze zijn echt gevaarlijk.

Geloof jij het?

Dat ze zomaar een bar kwamen overvallen?

Geen idee, maar we zoeken al twee uur.

Misschien zijn ze al lang weg?

Wat was dat staal die je aan Camille gaf?

Niets.

Niets...

Zoals je nachtelijke uitstapjes?

Precies, daar praten we niet over. - Goed.

In ieder geval...

sta ik voor je klaar als je ooit...

wel wilt praten.

Wat is die auto daar?

Wat?

Is dat je nieuwe auto?

Ik moest wel, hè? Met de eikels die jij vrij rond laat lopen.

We hebben het onderzoek geopend. Geef ons wat tijd.

We hebben nu andere zorgen.

Weten we al wie het was, vanmorgen?

We weten nog niet veel.

Misschien moet ik het zelf regelen?

Hoe bedoel je dat?

Hen uitleggen dat dit onze stad is.

Met dat uniform mogen jullie niet zomaar alles doen, hè?

Ik wil niet weten waar je aan denkt.

Ga naar huis, ze zijn vast nog in de buurt.

O ja?

De dode overvaller had een strafblad.

Hector Vasquez.

Voor een keer hebben we geluk.

Wacht maar even met de champagne en de hapjes.

Kent u hem?

Hij hoorde bij de bende van Rico Bellestera.

Een groep die tien jaar terug berucht was.

Meerdere bankovervallen aan de Côte d'Azur.

Ik leerde er tijdens mijn studie over.

Werden ze nooit gevangen?

Ze hebben allemaal een lange straf uitgezeten.

Maar Rico, hun leider, is tien dagen geleden ontsnapt...

tijdens een overplaatsing.

En doodde twee bewakers.

Volgens mij zijn we allemaal gespannen.

Zouden de Steiners...

Hou toch op. De Steiners hebben...

hier niets mee te maken.

Zonder uw lieflijke stadje te willen beledigen:

ze kwamen niet voor een plezierreisje.

Verdorie, al die paden...

Zo vinden we ze nooit.

Ben jij altijd zo'n zeurpiet?

Wat doe je nu?

Leg dat terug!

Dat is van de overvallers.

Ik bel de gendarmerie.

Cora...

Hang op.

Ik zei wat!

Ik heb voorwaardelijke straf.

Wil je wachten tot ze iemand doden?

Hallo, Mrs Rogeon.

Hoe maakt uw man het sinds vorige week?

Ik maak me zorgen, dokter.

De griep is fel dit jaar.

Mag ik binnenkomen?

Hallo, Mr Rogeon. Wel?

Wat is er aan de hand?

Voelt u zich niet goed? Wacht even.

Maar...

Uw hartslag is veel te snel.

Jij! Kom met me mee.

Wacht, hij heeft hartkloppingen.

Je begrijpt het niet.

Pak je koffer en vergeet hem.

Liefde...

En dan te bedenken dat huwelijk uit de mode is.

U moest voor een romantisch weekblad schrijven.

Goed...

Hoever staan we?

Dankzij een anonieme tip vonden we hun auto.

Eén is gewond.

Zodoende gaan we daar alle boerderijen langs.

Ik zal een avondklok aankondigen. Ik neem geen risico.

Ik weet niet of men het zal merken...

met het waanzinnige nachtleven hier,

maar het is een wijs besluit.

Zijn we het eindelijk eens.

Ik niet.

We moeten eerst begrijpen wat ze hier doen.

Niet iedereen bang maken.

Ik wil gewoon niet dat men zegt dat ik het licht opvat.

Meer niet. - Doe maar wat je wilt.

Kom niet klagen als er mensen hun geweer pakken.

Ik moet de kogel eruit halen.

Dat ging ik u net voorstellen, juffrouw.

Wat een tatoeages.

Een verloren weddenschap?

Een voor elke fase van mijn leven.

Een beetje meer naar links en mijn vader was geraakt.

Die schurk...

had dat best verdiend.

Wat gebeurt er, verdomme?

Laat toch los, dat wapen! Kom me liever helpen.

Druk op de wond. Hier!

Een, twee,

drie, vier, vijf, zes, zeven...

Verdorie, wie is dat?

Is haar auto verborgen?

Ga kijken!

Hallo, Mrs Rogeon. - Hallo.

Heeft u toevallig drie mensen...

voorbij zien komen, waarvan één gewond?

Nee, niemand.

Waar is je man, Odette?

Wellicht zag hij iets?

Henri heeft de griep.

Echt fel, die griep.

Zeg dat wel.

U zou Leila moeten bellen. - Dat zal ik doen.

Prima.

Doe de deur goed op slot. Je weet nooit.

En bel ons als je iets ziet, goed?

Goed. - Bedankt.

Wie is daar?

Lucette!

Doe die lamp uit.

En leg dat geweer weg. - En als er nu iemand komt?

Er is niemand. Ga naar bed.

Wel te rusten. - U ook!

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Denk terug aan de scène.

Er is vast wel iets. Een woord, een of ander detail...

Wat zeiden ze?

Ik weet het niet meer. - Denk goed na.

Ze kwamen niet zomaar een bar overvallen.

Ze hadden het over een plaats, geloof ik.

Heinmetz of zoiets.

Ja, Heinmetz.

Gingen ze erheen? Kwamen ze er vandaan?

Ik weet het niet, Laurène!

Ik heb geen idee.

Ik dacht dat ik doodging, snap je dat?

Het spijt me.

Waarom doe je dat?

Kom hier.

Al goed, hij is niet kapot.

Het geeft niets.

Hou op, je drukt te hard.

Neem het haar niet kwalijk.

Ze staat onder druk.

We zijn momenteel allemaal wat gespannen.

Verplaats je in haar toestand. Voorlopig...

had het erger kunnen zijn.

Maar we moeten volhouden.

Hoe is het met hem?

Hij ergert de hele verdieping, dus het zal wel gaan.

Heb je iets over Heinmetz?

Niets. Zelfs geen gehucht of vijver die zo heet.

Ik heb alle spellingen geprobeerd.

Ik heb misschien een aanwijzing.

Dit is het dossier van hun laatste overval...

voor de arrestatie. Een geldtransport.

Kennelijk kon een van hen vluchten en werd het geld nooit gevonden.

Misschien kwamen ze dat halen?

In Villefranche?

Het kan iedereen zijn.

Een buur, een vriend...

Wellicht rond de veertig. Een stadstype.

Wellicht niet zo op zijn gemak in Villefranche.

Zeg... Ik ben wel procureur, hè? En hij zit hier vast al een jaar of tien.

Sinds de arrestatie.

Laten we de burgerlijke stand raadplegen.

We beginnen maar met Heinmetz.

Het spijt me, maar ik ga niet mee.

Als ik geen acht uur slaap, ben ik de andere dag volkomen nutteloos.

Goedenacht.

Bedankt voor uw zorgen.

Het gaat veel beter.

Ik deed alleen het hoogstnodige.

Maar het is ernstig. U moet naar het ziekenhuis.

Op een gegeven moment voelde ik me vertrekken.

Ik zag bomen.

Zoals u die hier zoveel heeft.

Van al die bomen krijg ik het soms benauwd.

Ik ben niet opgegroeid in zo'n landschap.

Ik ben bijna blij dat ik hier ben beland.

Bent u hier...

toevallig beland?

Dat hoeft u niet te weten.

Ik wil u niet doden.

Waarom doe je dit allemaal?

Om hier de nacht met meiden door te brengen.

Wat denk je zelf? - Maar echt...

Wat betekent Arduina voor jou?

Kijk om je heen, Cora.

Arduina is...

Het enige mogelijke antwoord.

Val de natuur aan en hij verzet zich.

Dat verzet, dat zijn wij.

Dat maakt de Steiners niet uit.

Maak je om hen niet druk.

Ze hebben het toch al moeilijk, hoor.

De dochter van de burgemeester is weg.

Dat weet ik, ja.

Dat weet iedereen.

Het schijnt dat ze weggelopen is.

Denk je dat dat waar is?

Wacht op mij!

Roman! Roman!

Vind je iets?

Niets.

Dit is een eerste selectie. Misschien heeft hij een nieuwe naam?

Teddy...

Wakker worden.

Ik sliep niet. - Je sliep.

Nee, ik sliep niet.

Je sliep.

Je moet bij de mensen langsgaan.

Bel me als je iets vindt.

Wacht, al die lui kennen we.

Kijk, zelfs Paul zit ertussen.

Hij kan ook domme dingen gedaan hebben.

In ieder geval sliep ik niet.

Nieuw horloge?

Erg mooi. - Dank je.

Van Léa gekregen? - Ja.

Het gaat beter tussen jullie. - Ja...

Dat is mooi.

Wanneer Marion terugkomt, moeten haar ouders samen zijn.

Wat doe jij hier?

Kunnen we even praten?

Ik heb nu geen tijd.

Zijn je vrouw en zoon er?

Nee.

Het is 7 uur 's ochtends.

Hou op, Teddy.

Wat heb jij nu? Waar zijn ze?

Al een week bij haar moeder. En dan?

Dan kun jij rustig je vrienden ontvangen.

Niet dan? - Wat?

Waar heb je het over?

Daarom belazerde je het plaats delict.

Om tijd te winnen.

Ben jij helemaal gek geworden?

Waar zat jij voor Villefranche?

Op Réunion. Kijk maar na.

Dat zal ik zeker doen.

Ik ben nog niet klaar. - Laat me los, Teddy!

Dit is echt niet het moment.

Ik heb er niets mee te maken.

Ok? - Al goed.

Wat is er dan aan de hand?

Het is een rotsituatie.

Met Valérie?

Heb je een ander?

Ik denk aan een ander, ja.

Hoe is het met Hermann?

Hij is stevig.

Hij redt het wel.

Heb jij Leila vandaag gezien?

Nog niet, nee. Die heeft haar droomprins weer ontmoet.

De hele stad is in staat van beleg.

Zo typisch.

Wat is dat?

Laurène...

Jij bent de enige die doet alsof er niets is.

Wat stel jij dan voor?

Zich thuis opsluiten met geweer en al?

Dat lost niets op. - Hou op.

Jij hebt je kogelvrije vest niet eens aan.

We verdedigen ons gewoon.

Een wapen vergroot het risico...

om beschoten te worden. - Kom op, zeg.

Hoe lang is Anna hier al?

Een jaar of tien. Hoezo?

Ik moet uw verband vernieuwen.

Blijf jij beter hier.

Wij gaan wel. Goed?

Ok.

Ik heb drie adressen gevonden.

Begin bij het eerste.

Ik doe het wel. Leg het me maar uit.

Nee, ik doe het.

Heeft u iemand?

Hoe bedoelt u?

Een man? Kinderen?

Ik weet niet wat ik moet antwoorden.

Nee, niemand.

Waarom niet?

Geen idee.

Hij vond me kennelijk niet.

Wie niet?

Mijn droomprins.

Meent u dat?

En of ik het meen.

Ik wil niet zomaar een liefdesverhaal.

Ik wil iets fantastisch...

met vuurwerk, happy end en al.

En u?

Vroeger wel. Een mooi liefdesverhaal.

Maar in de gevangenis is het moeilijk.

En toen ik ontsnapte was het verhaal...

al uit.

Ga je ergens heen?

Quentin is bij een vriendin. Ik breng hem spullen.

Je nam me mooi beet met je Heinmetz.

Wat? Ik begrijp het niet.

Ik vind je naam niet op het stadhuis.

En wat dan nog?

Ik word overvallen en jij ondervraagt me alsof ik de schuldige ben.

Ik ben het, Laurène. Anna.

En Rico en zijn bende, zegt je dat wat?

Waar heb je het over?

Gaat het?

We moeten praten, geloof ik.

Alles in orde, majoor?

Toen ik Rico ontmoette, was ik nog jong.

Ik was mijn weg kwijt.

Hij leek wel een engel.

Hij was mooi.

Voor hem was alles makkelijk.

En hij had geld.

Wat voeren ze uit? Dit klopt niet.

Houd u rustig.

Het is bijna voorbij.

En daarna?

Wat doe je?

Hou op!

Ik zag niet dat hij ook een gewelddadige kant had.

Ik heb niets gedaan! Help!

Hou je bek!

Vuile slet!

Je wilde alleen mijn aandacht afleiden, hè?

Ik zou alles gedaan hebben.

Maar Rico werd steeds gewelddadiger.

Hij wilde alsmaar meer.

Ik was bevreesd.

Ik wilde weg.

Dus ben ik gevlucht.

Je profiteerde van de overval op het geldtransport.

Ja.

Wekenlang ben ik...

van stad naar stad getrokken.

En om de een of andere reden voelde ik me hier goed.

Dat is inderdaad erg vreemd.

Sabine bood me een baan aan zonder vragen te stellen.

Net een sprookje.

Daar hoort toch een schat bij?

Vertelt u eens over het geld.

Welk geld? Ik ben zonder iets vertrokken.

Rico zal het hebben.

Waarom is hij dan hier? Voor jou?

Ik was zwanger.

Hij is hier voor zijn zoon.

Weet hij waar Quentin is?

Natuurlijk niet.

Hij nam mijn telefoon af. Het adres staat erin.

Help me! Help!

De nummerplaat die je gisteren noteerde...

is van een vrachtwagen van een transportbedrijf.

En raad eens?

Dat bedrijf was van de Steiners.

Ze hebben het drie jaar geleden geliquideerd.

Ze hadden een opslagplaats buiten de stad.

Het moet verlaten zijn, maar ik moet het kunnen vinden.

Zouden ze daarheen gaan?

Krijg nou wat!

Heb je het meegenomen?

Zijn zij ongewapend, denk je?

Wat wil je daarmee doen?

Wat denk je zelf?

Wat doen ze?

In ieder geval iets dat geen daglicht verdraagt.

Het zijn mannen van de Steiners.

Het lijken wel giftige stoffen.

Kom, we gaan.

Cora? - Ja?

Laat hem los!

Hou je potverdomme rustig!

Wat doen jullie hier?

Wat zoeken jullie?

Hé, jongens!

Vooruit, opstaan! Jullie komen met mij mee.

Wat doen de Steiners met die vaten?

Bek dicht!

Zij is de dochter van de majoor, weet u?

Bek dicht, zei ik!

Rennen!

Je mag praten, weet je?

Ik doe je geen kwaad.

Je heet Quentin, hè?

Ik heb je veel te vertellen.

Ik ben van ver gekomen...

om jou te ontmoeten.

Ik wilde je zeggen... - Ik wil mijn moeder.

Wat doen we nu?

Voorlopig niets. Hij heeft de kleine bij.

Anna! - Niet doen!

Waarom deed je me dat aan?

We deden ons best, Rico.

We hebben het geprobeerd.

Je kunt nog met ons mee.

Ik ken je goed.

Met dit leventje kun je niet tevreden zijn.

We kunnen samen opnieuw een rijk leven leiden.

Net zoals vroeger. Kom.

Mama.

Laat hem gaan.

Het is mijn zoon, verdomme!

Je maakt hem bang!

Wat ben je van plan?

Je bent gewond, je kunt nergens heen.

Kijk dan toch! Het is voorbij!

Het is voorbij.

Recht naar het ziekenhuis. Die wond ziet er slecht uit.

Straks is mijn achterbank eraan.

Uw stad is hard.

Harder... dan ik, in ieder geval.

Ik heb een dokter van hier ontmoet.

Ze zit vast op een boerderij bij twee oudjes.

De Rogeons, geloof ik.

Verdorie.

Wat? Zegt je dat iets?

Die bomen hebben echt iets speciaals.

Ze waren hier voor ons.

Wellicht vinden ze het grappig ons met het leven te zien worstelen.

Zij... sterven tenminste... staande.

Schiet op!

Dit is... een perfecte plaats.

Ik zal... onder deze bomen blijven.

Stop.

WELKOM IN VILLEFRANCHE

Ik ben blij te zien dat het leven weer gewoon doorgaat.

Behalve voor Anna dan. U gaat haar ontbieden.

Ik doe gewoon mijn werk.

Ze moet terechtstaan voor haar daden.

Ik zal me daar over drie weken mee bezighouden.

Waarom wachten?

Omdat de verjaringstermijn voor de overvallen...

waaraan ze deelgenomen heeft dan overschreden is.

U heeft dus toch een hart.

U hoeft me niet te beledigen.

Ze maakt elke dag mijn bed op, ik ga haar niet opsluiten.

Ik vond dit tussen de stalen.

Dat is niets. Een inbraak in een huis.

In de afgelopen drie jaar...

heeft u al zesmaal stalen zo meegesmokkeld.

Wilt u dat ik dit goedkeur?

Dan wil ik uitleg.

We kunnen het ook hebben over uw ongeval in het woud, 20 jaar terug.

Ik heb de medische verslagen gelezen.

Striemen op uw polsen,

de vingers afgesneden door een scherp metalen voorwerp...

Het was allesbehalve een ongeluk.

Van wie zijn deze stalen, majoor?

Van degene die me 20 jaar terug heeft ontvoerd.

En die Marion gevangenhoudt.

Hier zegt men vaak...

dat het woud verantwoordelijk is...

voor al het leed dat er gebeurt.

En misschien is dat ook zo.

Maar er is iets anders.

Iemand die al lang in het woud woont en schuilt.

Heeft u hem gezien?

Nee.

Ik herinner me erg weinig.

De laatste jaren voelde ik meermaals zijn aanwezigheid.

Er waren een half dozijn inbraken...

waarbij medicijnen werden gestolen.

Ik leidde daaruit af dat hij toen telkens ziek was.

En nu heb ik zijn bloed.

Hebben we het nu over een... wildeman of zo?

Werkelijk? - Eerder een bosmens.

Een bosmens...

Nog beter.

Als het u niet deert ga ik nu mijn werk doen.

Ondertiteld door: Stefan Engels