Original subtitles

Gedownload van YTS.MX

Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX

(ZACHTE MUZIEK MET GEVOCALISEERDE MELODIE SPEELT)

(MUZIEK EINDIGT)

(PIEPENDE ADEMHALING)

(ADEMEN VERVAAGT EN EINDIGT)

Vaarwel, Pinky.

(ZUCHT)

(LAAG GEZOEM)

De aardappelen!

(PIEPENDE ADEM)

Aardappelen?

Aardappelen...

Pink...

Pinky, wat bedoel je?

Oh...

Oh, Pinky.

(ZUCHT)

Wees vrij, Sylvia.

Maak je geen zorgen.

Het komt wel goed.

Ik was niet altijd zo alleen.

Mijn jeugd was vol met mensen.

Hmmm...

Papa zei altijd dat je jeugd net als dronken zijn is.

Iedereen herinnert zich wat je hebt gedaan, behalve jijzelf.

Maar mijn jeugd was ontnuchterend, Sylvia.

Ik herinner me alles,

vanaf het begin.

Ik heb er altijd van gehouden om me opgesloten te voelen,

knus en beschermd.

Het was een schok om te vroeg geboren te worden.

Ik was niet helemaal gaar,

en leek op een babykonijn.

Ik heette Grace Prudence Pudel.

Mijn tweelingbroer, Gilbert.

De verpleegster zei dat we twee zielen hadden,

maar één hart.

Mmm. Dat vond ik leuk.

Onze bevalling was erg zwaar voor mama,

en ze stierf.

We verlieten haar baarmoeder

en zij ging haar graf binnen.

Moederslakken doen hetzelfde

nadat ze hun baby's hebben gekregen.

Nietwaar, Sylvia?

Naarmate ik ouder werd,

Ik heb een keur aan kwalen doorstaan.

(LUCHT SIEST EXPLOSIEF)

Ik moest altijd weer voor iets naar het ziekenhuis .

De dokter zei dat ik op een porseleinen pop leek

die je al met één blik zou kunnen verpletteren .

Uiteindelijk moesten ze mijn slappe lip repareren.

(LUCHT SIEST ZACHTJES)

(GEZEG EN ZUCHT)

Het ging mis.

(GAPS)

Ik heb zoveel bloed verloren,

Ik had een bloedtransfusie nodig.

De dokter vroeg Gilbert of hij mij de zijne wilde geven.

- (DOKTERS SCHRAPEN HUN KEEL) - Huh?

(ONDUIDELIJK)

Oh.

Hij zei ja,

ook al dacht hij dat hij zou moeten sterven om mij te redden.

Hoe lang duurt het voordat ik sterf?

(ALLE HIJGEN)

Ze legden hem snel uit dat hij niet zou sterven.

Zijn lichaam zou nieuw bloed aanmaken.

Oh.

Die nacht werd hij ieders held .

Vooral de mijne.

Om mij op te vrolijken,

Papa gaf mij het oude sieradendoosje van mama.

- (MUZIEKDOOS SPEELT ALOUETTE) - GRACE: Ooh!

(LACHT)

Binnenin zat haar slakkenverzameling,

en haar ring.

Ze hield ook van slakken,

en was malacoloog geweest.

Ik vond dat Gilbert de ring moest krijgen.

GILBERT: Oei.

Ik ga dit dragen tot mijn dood, Gracie.

Ondanks mijn ellende, Sylvia,

Ik geloofde in het idee dat het glas halfvol is en dat er altijd lichtpuntjes zijn.

Maar Gilberts glas was halfleeg.

Ik herinner mij hoe verdrietig hij vaak was.

Het leek erop dat hij een geheim wilde vertellen.

Hij was als Holden Caulfield, James Dean en Charlie Brown

alles in één.

Hij zag mensen als een bedreiging.

(BEL GAAT)

Op school was hij altijd mijn strijder, mijn verdediger.

ALLEN: (CHANT) Konijnengezicht, konijnengezicht,

konijnengezicht, konijnengezicht.

(GELUISTER)

- Geef mij dat maar. - (GIETEN)

(JONGEN LACHT VIES)

(KINDEREN LACHEN)

(SNIFFELEN)

Hé, idioten.

Hmmm?

(GROEMT)

(KRUNNEN EN KROENEN)

(GAPS)

- (GEGROEMD) - (KINDEREN LACHEN)

(GEGROEMD)

- (GROEMT) - (LACHT)

(GILLEN EN HIJGEN)

Aaah!

(LACHT NERVEUS)

(GRONDEN)

(STEMMEN) ... een kip met een giraffe kunnen kruisen.

Hij zei dat hij eieren kan leggen,

- maar heeft een hele lange pik. - (GELACH)

Ons huis was ons heiligdom,

een plek waar we ons veilig voelden

om onze boeken te lezen en onze favoriete series te kijken.

(GELACH OP TV)

Ik vond mijn slaapkamer geweldig.

Daar was alles precies zoals het was.

Rechte hoeken gaven mij enorm veel troost,

net als mijn slakken, Sylvia.

Zij waren mijn vrienden,

dus heb ik er meer gemaakt.

Ik wist dat ze mij nooit zouden verlaten,

mij pijn doen.

Of sterven.

Ik vond het niet leuk als mensen stierven.

(MAN SNURKT)

GRACE: Ik wilde mensen redden.

Red de daklozen.

Mijn favoriet was James.

(JAMES GAAT DOOR MET SNURKEN)

Eén keer met Kerstmis heb ik hem bedekt met versieringen

zodat hij wat kerstsfeer kon voelen.

Hij hield van thee.

- (LUID GEKLINKT) - Huh?

Ah! Oh.

- (GIGGELT) - Ah...

Goed gedaan, kleine buidelrat. Goed gedaan.

Hij was ooit magistraat,

maar werd uit het ambt gezet omdat hij in de rechtbank masturbeerde.

(ONOPGEPAST GEMORM)

(GLIMLACHEN) Vroeger,

Ik dacht dat masturbatie betekende dat je je eten goed kauwde.

(KRAAIEN, JAMES NEUMEERT ZACHTJES)

Hij vertelde me ooit dat

Masturbatie was de dief van de tijd.

- Ooh! - Huh?

James gaf mij mijn eerste echte slak.

Ah!

Je moeder, Sylvia.

Hij zei dat ik haar in een grote pot moest doen

en geef haar Vegemite.

Terwijl ik bezig was de wereld te redden,

Gilbert wilde zich daarvan bevrijden.

(GILBERT ZUCHT)

GRACE: Bevrijd anderen.

- (VOGEL KLAART) - Huh?

(GEKWAK)

GILBERT: Bah!

Eens liet hij de kaketoe van onze buurman ontsnappen.

(KRAAIT VERWARD)

GILBERT: Vlieg, Mildred! Kom op, vlieg!

- (GAAT DOOR MET BANGING CAGE) - (MILDRED KRAAIT)

- (FLAPPEN) - (LACHT)

(GEKWAAIEN)

Dag, Mildred!

GRACE: Gilbert zei dat Mildred nog nooit zo gelukkig leek.

Als hij de dieren niet vrijliet,

Hij was hen aan het redden.

(GELUISTER)

Hij maakte zich geen zorgen over de gevaren.

GILBERT: Ik bewaar het, Gracie!

- Gilbert! - Ah!

Kom op, kerel!

- Agh! - (HOORN SCHREEUWT)

(SCHREEUWT)

Hier, Gracie!

GRACE: Gilbert hield zo veel van dieren

Hij werd vegetariër.

(LACHT)

GILBERT: Aww! Nu heeft ze een vriendje.

Kijk, Gracie, ze omhelzen elkaar.

BEIDE: Ugh...

GILBERT: Eieren, wauw!

GRACE: We hadden ons eigen gezinnetje gecreëerd.

GILBERT: Ze zijn uit het ei gekropen, Gracie! Baby's!

GRACE: Jij bent mijn favoriet geworden, Sylvia.

Jouw draaikolk ging tegengesteld aan de anderen.

Gilbert heeft je vernoemd naar de favoriete auteur van je moeder.

Maar wat Gilbert echt uniek maakte

was zijn liefde voor vuur.

Hij wilde het eten.

Hij speelde urenlang met vuur.

(LACHT MANIAKAAL)

GRACE: Ik weet nog dat hij altijd naar verbrande lucifers rook.

Op school vielen de meisjes flauw.

Hij was de vlam, zij waren de motten.

(MEISJES ZUCHT)

Maar hij was meer geïnteresseerd in lezen en magie.

Ik denk dat hij gewoon wilde verdwijnen.

En al zijn zakgeld uitgeven bij Bert.

Bert was het type persoon

Je ouders zeiden dat je dat moest vermijden, Sylvia.

Iemand die je gekookte snoepjes aanbiedt.

Oei.

Bert leek allesbehalve magisch.

(BLAFT VAN ALARM)

(LACHT)

GRACE: Gilberts droom was

om straatartiest te worden in Parijs.

- (ACCORDION SPEELT) - (MENIGTE SNAPT ZICHZELF)

(GEJUICH EN APPLAUS)

- GILBERT: Kijk, Gracie! - (GASPS)

Hij oefende voortdurend.

- (GRUNT) - (GASP)

GILBERT: Oh, shit!

- (GILT) - GILBERT: Au, au, au!

GRACE: En verbrandde zichzelf vaak.

(ADEMT UIT)

Wij hebben kleine littekens overgehouden aan de vonken.

En als we onze armen in elkaar slaan,

ze vormden een gezicht.

GILBERT: Kijk eens, Gracie!

GRACE: Het voelde geweldig toen we dit deden.

Onze gevoelens kwamen overeen.

Veel tweelingen zeggen dit, Sylvia,

en het is waar.

Ik voelde zijn emoties,

zijn geluk en zijn verdriet.

Wat leek te zijn

het vierde lid van onze familie.

- De dood van mijn moeder heeft een gat achtergelaten. - (SNURKEN)

Papa had geprobeerd de leegte te vullen,

maar... hij had zijn eigen problemen.

Papa was Frans,

en was ooit animator in Parijs.

Hij maakte stop-motionfilms

met een oude Bolex-camera.

(MUZIEK SPEELT MET ZANG IN HET FRANS)

Soms liet hij ze ons zien .

Om zijn kunstvorm te bekostigen,

Hij speelde op straat muziek.

(ACCORDION SPEELT)

Goedemorgen dames en heren,

Ik ben de ongelooflijke Percy Pudel.

Moeder ontmoette hem op een vakantie

Ze had gewonnen in het tijdschrift Woman's Weekly.

Oh-oh!

- Oh! - (SLUITERKLIKKEN)

En daar heeft u het, dames en heren.

Oei...

(HART SLAAT LUID)

Wauw!

Hallo, mevrouw Slak.

- (GLIMLACHEN) - (LACHT EN ZUCHT)

Oei! Ooh, la, la!

(GLIMLACHEN)

GRACE: Ze werden verliefd,

en hij volgde haar terug naar Australië.

(HOORNS SCHOORTEN, VERKEER DRUMMELT)

Goedemorgen! Ik ben de ongelooflijke Percy Pudel.

MAN: Rukker!

- Hé, w... Pas op! - (BANDEN GIETEN)

- (CRASH!) - PERCY:Agh!

(GEGROEMD)

GRACE: Moeder was net zwanger geworden

toen zijn carrière vroegtijdig beëindigd werd door een dronken bestuurder.

Hij heeft nooit meer gejongleerd en raakte verlamd.

Toen, langzaam,

een alcoholist,

net als de man die hem had aangereden.

Geld was altijd een probleem.

Sinds zijn ongeluk is het veel erger geworden.

Zijn pensioen was nauwelijks voldoende om de batterijen van zijn rolstoel te betalen.

Winnende krasloten

was het enige dat hem hoop gaf.

We vonden ze overal.

(SNURKT)

Om het nog erger te maken,

Hij kreeg slaapapneu.

(ADEMHALING STOTTERT EN STOPT)

BEIDE: Huh?

We moesten klappen om hem wakker te maken.

(BEIDE KLAPPEN LUID)

(MOMPELT IN HET FRANS)

(SNURKT)

Ondanks onze ontberingen,

Ons kleine gezinnetje was sterk.

En er was veel vreugde.

GILBERT: Klaar!

(ALLE JUICHEN)

(MENSEN SCHREEUWEN EN GILLEN)

GRACE: Onze gelukkigste dag was toen we in de Grote Beer gingen.

Het was eng.

Eng, want het was 100 jaar oud.

Wah! (LACHT)

GRACE: Papa voelde zich levend,

ontsnapte uit zijn lichaam.

(PERCY BLIJFT OPGEWONDEN SCHREEUWEN)

(ALLE SCHREEUWEN)

Toen hij stierf,

Hij zei dat hij wilde dat zijn as over de Grote Beer werd uitgestrooid.

De dag werd nog beter op de terugweg

toen Gilbert een Scratchie op de grond vond.

Wij hebben 20 dollar gewonnen!

Dus kocht papa er nog 20.

(PERCY MORMERT)

GILBERT: Jammer, pap.

GRACE: Hij vond het vreselijk dat wij voor hem moesten zorgen.

(PERCY ZUCHT)

GRACE: Ik neem aan dat zijn kooi zijn lichaam was.

Zijn glas was niet vol of leeg.

Gewoon... een glas.

Andere verslavingen waren breien en zwarte jelly beans .

Hij was degene die mijn slakkenmuts breide

en maakte de oogballen van zijn oude jongleerballen.

(LACHT)

De jelly beans maakten zijn tong helemaal zwart,

- en zijn adem... - (BEIDE SNIFFEN)

GRACE: ...anijsachtig.

GILBERT: Kijk, Gracie.

GRACE: We hebben ze op zijn hoofd gerangschikt

terwijl hij deed alsof hij sliep.

Hij liet ons zulke dingen doen.

Wij waren vrij om te doen wat we wilden, Sylvia.

GILBERT: (LACHT) Ah!

(GELACH)

GRACEA: Hij zei dat de kindertijd de beste tijd van het leven was.

Het duurt nooit lang, maar iedereen verdient het.

PERCY: Oh, mijn zoontje! (LACHT)

Goed gedaan, Gilbert!

GRACE: Hij was zo trots dat Gilbert een artiest wilde worden,

in zijn voetsporen treden.

GILBERT: Ah... Ohh!

(LACHT) Bravo!

GRACE: Die avond haalden we het sieradendoosje van mama tevoorschijn

en zongen ons de longen uit ons lijf.

ALLEN: # ...leuke grap

??? Leeuwerik, ik zal je plukken

- PERCY EN GILBERT: ??? Je te plumerai la tete... ??? - (GRACE ZINGT ONDUIDELIJK)

??? Ik zal je hoofd plukken

ALLEN: # En het hoofd! En het hoofd!

??? Leeuwerik! Leeuwerik!

??? Ooo-oh... ???

(MUZIEKDOOS GAAT VERDER)

- (BOERT) - GILBERT: Haha. Goed gedaan, pap.

GRACE: Later haalde vader zijn oude Bolex-camera tevoorschijn

en gaf me een aantal tips over hoe ik moest animeren.

Ik wilde net als hij animator worden .

(TV-TONEELSTUKKEN)

GRACE: Om de dag af te sluiten, hadden we een wedstrijd

om te zien wie het mooiste kapsel kon creëren.

(TV GAAT VERDER)

GRACE: Ik heb gewonnen.

Ik herinner mij de stilte die nacht...

(PERCY MORMERT)

...de prachtige herinneringen aan die dag,

nog vers in ons geheugen.

Een dag zo kostbaar...

...maar vluchtig.

(SNURKT)

(ADEMHALING STOTTERT EN STOPT)

(TV GAAT VERDER)

BEIDE: Huh?

(BEIDE KLAPPEN LUID)

(KLAPBEURT VERTRAAGT EN STOPT)

GRACE: Ondanks ons applaus...

...deze keer,

Papa werd niet meer wakker.

- (SNIFFLES) - (GELACH OP TV)

(DONDER GErommel)

We konden ons geen fatsoenlijke begrafenis veroorloven,

dus papa werd gecremeerd door de overheid,

zijn as werd ons in een kartonnen doos overhandigd.

Ik strooide het in zijn jellybeanpot.

Dat had hij wel gewild.

De kinderbescherming kwam ons ophalen.

DENISE: Kom op, jullie twee. Laten we gaan.

GRACE: En we zouden naar pleeggezinnen worden gestuurd

in afzonderlijke staten.

Wij hadden geen familie,

en niemand wilde een tweeling adopteren,

vooral de vreemde types zoals wij.

Pas goed op jezelf, Gilbert.

(SNIFFELEN)

DENISE: Schiet op. Zeg gedag.

- GILBERT: Dag, Gracie. - (TOETERT OP DE TOORN)

- GRACE: Dag, Gilbert. - (MOTOR START)

GRACE: Dat was de laatste keer dat ik mijn broer zag.

De laatste keer dat ik zijn geur van verbrande lucifers rook.

Wij hebben papa nooit van de Grote Beer kunnen besprenkelen .

(SNUIZEN EN SNUIKEN)

Ons leven werd op zijn kop gezet

en van achteren naar voren, Sylvia.

Wij hadden geen andere keus dan verder te gaan.

Omhoog.

Zijwaarts.

Ik werd naar Canberra gestuurd om bij een kinderloos echtpaar te wonen ,

die drie jaar op rij de titel veiligste stad had gewonnen .

Sommige mensen droegen zelfs een helm tijdens het rijden.

Canberra was destijds niet zo'n opwindende plek als nu.

Ik denk dat 'gesetteld' niet het juiste woord is om te beschrijven hoe ik me voelde.

'Getraumatiseerd' was nauwkeuriger.

De scheiding van Gilbert maakte mij angstig.

Maar jij en je broers en zussen, Sylvia,

Je hebt mij wat troost gebracht.

(ZUCHT)

MAN: Prachtig.

(VROUW LACHT)

GRACE: Mijn nieuwe pleegouders, Ian en Narelle,

waren... aangenaam genoeg.

Zij waren accountants

voor een bedrijf dat verkeerslichten maakte.

Ze waren goedbedoelend,

en verslaafd aan zelfhulpboeken.

- (KLOP OP DE DEUR) - Hm?

- Goedemorgen! - Hoi!

GRACE: Ze geloofden dat een flinke dosis eigenwaarde

alles genezen.

Elke week maakten ze een nieuw certificaat voor mij.

NARELL: Onze kleine baby. Oh, wat zijn we trots!

IAN: Kijk nu eens.

Mijn vingerwerk!

GRACE: In het weekend speelden ze netbal.

IAN: Gracie, kun jij de bal voor ons pakken?

GRACE: Ze probeerden mij ook te laten spelen.

IAN: Daar gaan we.

Vang het!

GRACIE: Oef!

IAN: Oh nee!

NARELLE: Ian! Wat is er met haar gebeurd?

- IAN: Je hebt gelijk, schat. - NARELLE: Schat?

Ze wordt blauw!

GRACE: Soms deed ik alsof ik een astma-aanval had.

IAN: Hé, Narelle, pak die puffer!

GRACE: Ik voelde me slecht omdat ik leugens vertelde,

maar sport was een van mijn allergieën.

NARELLE: Gaat het, lieverd?

IAN: Adem, pompoen, adem!

Hun lievelingskleur was beige.

Ze hadden zelfs cavia's die beige waren.

NARELLE: Oké, we gaan nu, schatje.

- Tot ziens. - Doei.

GRACE: Op zaterdag gingen ze naar belangrijke feesten.

NARELLE: Klaar, lieverd?

IAN: Ik kijk uit naar vanavond, lieverd.

GRACE: Het waren swingers, Sylvia.

(GROETEND, KREUNEND) VROUW: Darryl!

(HET GEKREUKEN GAAT DOOR)

(SCHARNIEREN PIEPEN)

GRACE: Vroeger,

Ik dacht dat schommelen iets anders betekende.

Mijn nieuwe school was, zoals verwacht, slecht.

- VROUW: Grace Pudel! - Huh?

VROUW: Stop met dagdromen.

(ONOPGEPAST GEMORM)

GRACE: Ik probeerde vrienden te maken.

Maar Gilbert was er niet om hun vingers te breken.

Dus... Hmm...

Ik heb het misbruik geabsorbeerd,

kwam thuis en speelde met mijn kleivriendjes.

Ik miste Gilbert enorm.

We schreven elkaar brieven,

en ik spaarde elke cent die ik kon om hem te kunnen bezoeken.

Hij was naar een familie van fruittelers gestuurd

nabij Perth.

Ik heb absoluut de betere familie, Sylvia.

Hij HAATTE de zijne.

GILBERT: Beste Gracie,

mijn nieuwe ouders, Ruth en Owen, zijn vreemd,

en een vreemde vorm van gebed doen.

(BROMM)

(ALLE GEBABBEL)

GILBERT: Ze laten mij vier keer per dag bidden.

(GEBABBEL)

Ze zeiden dat hoe meer ik bid,

hoe meer de pijn van de dood van papa zal verdwijnen.

Ze zijn echt ouderwets en hebben niet eens een telefoon.

We krijgen allemaal magneten op ons hoofd geplakt.

Ze denken dat het onze aura's in evenwicht houdt,

beschermt ons tegen de duivel.

Ruth is geobsedeerd door haar arme parkieten.

Ik denk dat ze meer van hen houdt dan van haar eigen kinderen.

(MAN BRABBELT)

Aanbid uw appel!

GILBERT: Ze hebben hun eigen kerk en school gebouwd.

- Owen is de minister. - (BABBLES)

Reinig uw ziel!

(GAAT DOOR MET BABBELEN)

Drijf uw demonen uit en aanbid uw vrucht!

Hm?

(GRONDEN)

GILBERT: Hij heeft maagzweren,

waarvan hij de duivel de schuld geeft.

(OWEN BLIJFT BLIJVEN BLOEMEN)

GILBERT: Mijn nieuwe broers zijn allemaal idioten.

Eén van hen staart altijd.

Aanbid het kindje Jezus!

GILBERT: Na school moet ik in de boomgaard werken.

De broers krijgen de betere banen.

Ruth zei: als ik een goede boomgaardman wil zijn ,

Ik zou onderaan moeten beginnen en dan naar boven moeten werken.

Ik eet liever glas.

Pfff!

Bah!

GILBERT: Hoe dan ook, ze kunnen allemaal worden opgevuld,

want zodra ik oud genoeg ben,

en kreeg geld,

Ik kom je halen.

Ik zal door die grote, brandende woestijn lopen.

Wij vluchten naar Parijs.

Ik word een vuurvreter.

- (ACCORDION SPEELT) - (MENIGTE JUICHT)

GILBERT: En jij wordt een geweldige animator!

Het zal geweldig zijn.

(GRACIE HUILT)

GRACE: De brieven van Gilbert gaven mij hoop,

dus ik probeerde door te gaan met mijn leven,

mijn verdriet in mijn schoenen proppen

terwijl de jaren verstreken.

Om de tijd te doden,

Ik begon met vrijwilligerswerk in de plaatselijke bibliotheek.

(BLAAST UIT)

Eén van mijn taken was het uitgummen van grove tekeningen van jongens.

(GASPS) Bah...

Toen ontmoette ik Pinky voor het eerst.

(PINKY NEUMEERT ZACHTJES)

Ik zag haar boeken terug in de prullenbak gooien.

Ze dacht dat het de terugslagklep was.

En dat al maandenlang.

- Pardon? - Hm?

Een...

GRACE: Ze schaamde zich toen ik het haar uitlegde.

Ah, poep.

Maak je geen zorgen, ik verraad je niet.

Oh, dank je wel, lieverd.

God zegene je katoenen sokken.

Hoe heet je?

Grace Poedel.

Eh, ik ben Pinky.

Gewoon Pinky.

Net als Cher.

Of Liberace.

Of Prins.

Casanova!

Popeye.

Mensen noemen mij daarom Pinky.

Ik raakte helemaal van streek tijdens het dansen in Barcelona.

(MUZIEK IN FLAMENCO-STIJL)

PINKY: Maar!

Waarom ben je gekleed als een mier?

Oh, eh...

(LACHT ZACHTJES)

Nee, ik ben een slak.

Oh! (LACHT)

Grappig.

Vroeger dacht ik dat ik een duif was.

(COOS)

GRACE: Ze was een echte excentriekeling,

en het rook er naar gember en tweedehandswinkels.

(AUTO NADERT)

Eikel!

GRACE: Ze kleedde zich in corduroy,

En haar gezicht had meer rimpels dan haar jasje.

Het was moeilijk te weten waar de stof eindigde

en haar huid begon.

Behalve jij, Sylvia,

Zij was mijn eerste echte vriendin.

(WOESH!)

Mijn enige echte vriend.

(VOGELGELUID)

Ze had een geweldig leven geleid.

Ik dacht dat ik ooit een film over haar zou maken.

Ze had het noorderlicht gezien.

Dreef in de Dode Zee.

(NUMMERNOTEN)

(ER SPEELT RUWE MUZIEK)

GRACE: Ik was een exotische danseres in een schnitzelbar.

Haha!

(MAN ROEP ONDUIDELIJK EN JUICHT)

GRACE: Heeft een bijenbaardwedstrijd gewonnen.

PINKY: Hee! Mijn beurt.

GRACE: Gebaad met een sneeuwaap.

De liefde bedreven met John Denver...

In een helikopter.

PINKY: Breng me naar huis, landweggetje!

GRACE: En eens...

...pingpong speelde met Fidel Castro.

- (COMMENTAAR IN HET SPAANS) - (MENIGTE BRULT)

GRACE: Ze was nog nooit ziek geweest.

Haar geheim voor een lang leven waren koffieklysma's

en een dagelijks glas gemberwijn.

- (BORRELT) - (ZUCHT TEVREDEN)

GRACE: Ze had twee echtgenoten overleefd.

De eerste, Hector,

stierf slechts een week nadat ze getrouwd waren.

PINKY: Pas op, lieverd.

- HECTOR: Agh! - (BOEM!)

- (KLATEREND) - (HECTOR GROENT)

PINKY: Verdomme.

Haar tweede man, Bill, was postbode.

Die liefdesbrieven op haar post schreef.

(BILL LACHT)

BILL: Rozen zijn rood,

Viooltjes zijn kamp,

Ik zal jouw brief zijn,

Jij bent mijn stempel.

Jullie zijn de wolken,

En ik ben de lucht,

Laat mij mezelf schipbreuk laten lijden

Tussen je dijen.

Glimlach.

(BILL LACHT)

PINKY: Klaar voor mijn close-up, meneer DeMille.

GRACE: Ze waren net begonnen aan een tocht door Australië...

BILL: Een klein stukje naar links, lieverd.

GRACE: ...toen de natuur toesloeg.

- (BILL GILT) - Oh! Oh! Oh!

- (BOEM!) - (BEIDE GIEREN)

- Nee! - (BOEM!)

(GROEMT)

PINKY: Verdomme.

(SLUITERKLIKKEN)

(BEL GELUIDT)

PINKY: Pas op, kinderen.

GRACE: Ze was een echte overlever,

en had zoveel banen.

Eikel!

KINDEREN: Eikel!

GRACE: Maar ze bleven nooit lang bestaan.

- MAN: Je bent ontslagen. - (ZUCHT)

Op haar 80ste verjaardag,

Ze had een baan gekregen als verkoper van ananasstukjes.

Oei! Oei!

GRACE: Gosh, ze had echt een geweldig gevoel voor humor.

Ze reed in de postwagen van haar overleden echtgenoot

en vertelde me ooit dat ze vredig in haar slaap wilde sterven

net als haar neef die buschauffeur was.

Hij schreeuwde niet van angst, zoals zijn passagiers.

Ik weet niet zeker of ze een grapje maakte.

Het was moeilijk om dat bij haar te weten.

Haar huis was fantastisch.

Het rook er naar popcorn en mottenballen.

(SWINGMUZIEK SPEELT)

Ze had een enorme trofeeëncollectie,

waarvan ik al snel ontdekte dat het trofeeën van andere mensen waren

die ze in tweedehandswinkels had gevonden .

Overal lagen Post-its .

Ze had een vreselijke herinnering.

Ze was doodsbang voor Alzheimer

en was begonnen met tapdansen.

Ze had het gelezen en het had dementie afgewend.

Ze geloofde niet in banken,

en stopte haar spaargeld in een oud blik.

Ze zei dat ze daar ook haar geheimen bewaarde.

PINKY: Weet je, Gracie,

Koekjesblikken bevatten zelden koekjes.

GRACE: Ik had haar mysterieuze blikje nog nooit gezien.

Ze verstopte het altijd op verschillende plaatsen,

en vaak konden ze zich niet meer herinneren waar.

Haar huis stond ook vol met zaailingen,

waarvan ze later toegaf dat het marihuana was.

Ze hield ervan om gemberhasj te bakken,

omdat, zei ze,

Ze verlichtten haar artritis.

Ze hield ook van tuinieren,

vooral als ze zich een beetje ellendig voelde.

Ze noemde het haar Pity-Pit.

Ze wilde dat haar as in haar zielenkuil werd uitgestrooid,

teruggegeven worden aan de natuur,

haar groenten bemesten.

Tuinieren lost alles op.

(SNUIFT EN ADEMT UIT)

GRACE: Ze hield ook van minigolf,

en had haar eigen parcours uitgestippeld.

(GELUISTER GAAT DOOR)

Haha! Hole in one! (LACHT)

GRACE: Maar wat Pinky werkelijk opmerkelijk maakte

was wat ze elke maandag deed.

PINKY: Daar, daar.

GRACE: Ze bezocht de eenzame mensen en hield hun hand vast.

Ze zei dat het ding waar ouderen het meest naar verlangden

was menselijke aanraking.

Ze zat rustig en in stilte bij hen.

Iets zo eenvoudigs, en toch zo troostend.

- Hm? - Ah!

GRACE: Het hielp ook dat ik af en toe gemberhasj rookte.

Pinky vertelde me dat ze nooit de hand van haar ouders had vastgehouden.

Ze heeft nooit gezegd waarom.

Haar jeugd was verboden terrein.

PINKY: Woehoe!

Weet je,

Het leven draait niet om terugkijken, Gracie.

Het gaat om vooruit leven.

GRACE: Zij was het pareltje in de schroothoop van Canberra.

Ze had zoveel in haar leven gepropt,

en ik had er niets in gestopt.

(Zwaait met aansteker FLINT)

GRACE: Pinky's vriendschap hielp mijn verdriet te verzachten,

mijn gevoelens van verlies.

Ik veronderstel dat ZIJ het medicijn was dat ik nodig had,

een vitamine voor hoop.

(ZUIGT LUCHT IN)

PINKY: Verdomme.

Volgende keer beter, Gracie.

GRACE: De jaren vlogen voorbij, Sylvia.

Behalve Pinky,

brieven van Gilbert waren het enige

die bevestigde dat ik bestond.

Ik miste Gilbert enorm.

Ian en Narelle waren nog steeds geobsedeerd

over mijn geestelijke gezondheid,

en stuurde mij naar zelfhulplessen.

Wat mijn endorfinegehalte zou verhogen,

mijn chakra in evenwicht brengen en mijn derde oog reinigen.

Klaar, af, af!

ALLEN: Haha! Haha!

Hebben! Hebben! Hebben!

Hebben! Hebben! Hebben!

Hebben! Hebben!

- Oei. - ALLEN: Haha!

- Haha! - Hm.

(KUSSEN) VROUW: Ah! Oh, Craig!

- Mm! Genees mij! Genees mij! - CRAIG: Ik zal je genezen, Vicky.

- Ik zal je genezen. - Oh, Craig!

(KNAL!)

- (VROUW KREUNT) Oh, Craig! - CRAIG: Oh, Vic.

(ZUCHT)

GRACE: Een deel van mij stierf tijdens die lessen, Sylvia.

(ZUCHT) Zelfhulp was slechts een oppervlakkige, snelle oplossing.

Niets daarvan werkte.

Ik wilde alleen maar dat de aarde stil zou staan, zodat ik kon uitstappen.

De puberteit brak aan en bracht haar geschenken met zich mee.

Ik had graag een vriendje gehad.

Het hielp niet

toen Pinky mij overtuigde om een ​​permanent te nemen.

(PINKY NEUMT)

(DING!)

CHAUFFEUR: Leuk kapsel.

(GAPS)

Haha!

(SNIKKEN)

Eikel!

Daar, daar, liefde.

Negeer hem.

Ik vind dat we er fantastisch uitzien.

GRACE: Godzijdank voor Pinky.

Zij werd mijn echte pleegouder.

Vooral omdat Ian en Narelle

waren er niet meer zo vaak.

Ze hadden naaktcruises ontdekt,

en waren soms wekenlang weg .

- Whee! - Goedemorgen.

Oh, hallo!

GRACE: Ik rouwde nog steeds om het verlies van mijn familie,

en vulde de leegte steeds verder met slakken.

Als ik iets slakkenachtigs zag,

het MOEST van mij zijn.

Mijn obsessie was tot bloei gekomen, Sylvia.

Mijn kamer was een slakkenaltaar geworden.

Ik was een slakkenverzamelaar geworden.

Oh, ik miste Gilbert zo erg.

Zijn brieven gaven mij nog steeds hoop,

maar hij begon mij zorgen te baren.

Ik had het gevoel dat hij mij niet alles vertelde.

GILBERT: Beste Gracie,

Het leven in de Hof van Eden is zeker geen Hof van Eden.

RUTH: Gilbert! Ga weer aan het werk!

GILBERT: Ruth lijkt het op mij gemunt te hebben,

maar dat kan mij niks schelen.

- Sorry, Ruth. - Bah!

GILBERT: Oh, en ze haat het dat ik haar Ruth noem in plaats van Mum.

En ze haat het dat ik Owen mijn hoofd niet laat scheren.

Ze laten mij heel hard werken voor een prikkie.

(ZUCHT)

Er is hier niemand om mee te praten.

Ik probeer vriendelijk te zijn,

maar hun vreemde religie heeft ze allemaal gehersenspoeld.

(ALOUETTE SPEELT)

GILBERT: De broers haten mij echt.

(FLUISTERT) Poofter.

(ZUCHT)

Owen dwingt mij de Bijbel te lezen,

- en Ruth... - (SLUIT KLOKKEN)

...dwingt mij om vlees te eten.

RUTH: Hallo, biggetjes.

(LACHT)

- (BOEM!) - (VARKENS GIETEN)

RUTH: Eet het op!

GILBERT: Ze heeft mij verboden met vuur te spelen.

Ze is gek en denkt dat magie een duivels wapen is.

En ze probeert altijd vast te houden

steeds meer magneten op mij om mijn aura te fixeren.

Maar dat kan mij niets schelen.

Ik verberg me achter de kerk om mijn ding te doen,

met een van de broers,

die... mij aardig lijkt te vinden.

Ruth vermoedt dat Lucifer mijn ziel wil binnendringen.

Dus probeerden ze mij te dopen,

om de duivel eruit te krijgen!

(GEBABBEL)

Dompel je onder,

en reinig uw demonen!

Bah!

GILBERT: Ik deed alsof ik bezeten was.

Ik verstopte een aantal maagzuurremmers van Owen in mijn zakken.

(GEBREUK)

- (GASPS) Oh, mijn! - Ooh...

GILBERT: (LACHT) Het was hilarisch.

(LACHT)

(GROEMT)

GILBERT: Ben vond het geweldig.

(LACHT)

Ruth probeert mij altijd te controleren.

Ze probeerde me zelfs te verdoven.

(RUTH ​​GLIMLACHT)

RUTH: Eet het op.

Hmmm.

(VOETSTAPPEN TERUGTREKKEN)

GILBERT: Maar ik ben niet dom.

(VLIEGEN GEZOEM)

Ik verstopte de pillen in mijn wangen.

Ruth zegt: De liefde van Jezus is niet gratis.

Dus, wat voor geld verdienen we, Gracie,

gaat terug naar Jezus.

MAN: Centen voor Jezus.

Centen voor Jezus.

Pennies voor Jezus. Pennies voor Jezus.

Dat is een goede jongen.

Huh?

(ZUCHT)

RUTH: Gilbert! (GROEMT)

GILBERT: En dan geeft Jezus zijn geld terug aan Owen.

(LACHT) Dank u, Jezus.

GILBERT: En zijn ondeugden.

VROUW: Oh, Owen, hoe gaat het met je? Zoals gewoonlijk?

(GRONDEN)

VROUW: Welterusten.

OWEN: Centen voor Jezus, en whisky voor Owen.

(ADEMT IN) Hm!

- (SNAPPEN) - (GAPS)

Ah!

GILBERT: Wat een hypocrieten zijn het!

(KLINK GAAT OPEN)

Maar ik heb ze ervoor laten betalen.

Ren vrij, jongens. Kom op! Ren!

(VARKENS GRUNNEN EN PIEPEN)

Ik haat het hier.

(GASPS) Nee!

- Mijn parkieten! - Heh.

(GROEMT)

GILBERT: En ik haat haar.

Ze heeft mij gestraft.

Heel erg.

RUTH: Houd hem stevig vast.

Zondaars moeten gestraft worden, Gilbert.

Leviticus 24 - oog om oog,

een tand voor een tand.

(ALOUETTE VERTRAAGT EN EINDIGT)

RUTH: Verbrand je boze doos vol genoegens!

GILBERT: Ze strafte me, maar dat kon me niets schelen.

Het gaat goed met me.

Hoe dan ook, ik ga maar.

Ik spaar mijn geld en ik zal binnenkort ontsnappen

en door de woestijn te reizen om bij jou te komen.

Hou vol, Gracie.

Alles is in orde.

Tot snel.

Hopelijk.

Liefs, Gilbert.

De puberteit is eindelijk voorbij , Sylvia.

Onze tienerjaren zijn voorbij.

NARELLE: Oh, bubbels!

GRACE: Maar het leven werd nog eenzamer

toen Ian en Narelle zich terugtrokken in een nudistenkolonie in Zweden.

Het is jammer dat we nooit echt contact hebben gehad.

Wat voor familie we ook hadden,

was nu weg.

NARELLE: Is dat jouw voet?

GRACE: Ondanks mijn ellende, Sylvia,

Ik heb geprobeerd optimistisch te zijn,

socialer zijn.

Ik herinner me hoe er intrigerende mensen waren

in de bibliotheek.

Maar ze leefden plaatsvervangend.

Een vriendje leek een fictief verhaal.

Ik voelde mij onzichtbaar en begon te vervagen.

Roze was de enige kleur in mijn leven,

nog steeds bruisend.

(PINKY NEUMT)

Haar idee om haar hand vast te houden

was uitgegroeid tot een volwaardige liefdadigheidsinstelling.

Ze had zelfs de langdurig werklozen in dienst genomen

om te helpen.

We gingen van huis naar huis...

...hand in hand.

Ik denk dat het verlies van mijn familie in de loop van de tijd

had mij op de een of andere manier... bevroren.

Ik dacht dat het veiliger was om gewoon...

leven in een schijnwereld.

Oh, papa zou teleurgesteld zijn geweest

Ik was overgestapt op slechte romans.

Nu was het alleen nog maar ik, een paar sexy piraten,

en een paar speelse cavia's

die mijn maagdelijkheid belachelijk maakten.

Het stereotype was nu compleet, Sylvia.

Ik was een ongeliefde kluizenaar geworden.

En het caviahaar dat mij bedekte,

de glans van een eenzaam persoon.

Terwijl ik me steeds meer verveelde...

...Ik kreeg nieuwe verlangens.

(NEURIET nonchalant)

Ik heb kleptomanie aan mijn hobbylijst toegevoegd.

Kopen, hamsteren en nu stelen

werd een goedkope sensatie en afleiding

uit mijn alledaagse wereld...

...die langzaam begon in te storten.

- (CRASH!) - (PIEP!)

(LANG GEPIEP)

Die nacht verloor ik drie cavia's .

Ik heb ze in de achtertuin gecremeerd...

...en deden hun as in kleine potjes.

Het leek wel alsof ik een kruidenrek in de vorm van een cavia aan het maken was.

Mijn leven was werkelijk zielig geworden.

En de zaken liepen uit de hand.

Ik hield geduldig mijn eigen hand vast,

wachtend tot Gilbert komt en mij komt redden,

terwijl ik me bleef terugtrekken

in de veiligheid van mijn slakkenfort...

...alleen,

liefdeloos,

en gevangen gezet.

(SNURKT)

(MOTOR START)

Maar net toen ik overwoog om in een klooster te gaan...

(MOTOR DRAAIT)

...uit de puinhoop van mijn leven

kwam er een lichtpuntje.

Zijn naam was Ken.

En hij was geobsedeerd door zijn bladblazer.

(GLIMLACHEN)

Daar stond hij,

lekkerder dan een Chicko Roll.

Nou, hallo.

Zou ik, uh, misschien, uh...

GRACE: Hij wilde weten of hij mijn bladeren mocht wegblazen.

Zijn aanwezigheid bezorgde mij opvliegers

en een bezwete onderbroek.

Het was liefde op het eerste gezicht.

Hij was een Canberra Adonis.

Van Cadon.

(KEN LACHT)

Hij was een reparateur van magnetrons

en vertelde me dat hij extreem oppervlakkig was

en eendimensionaal.

Hij zei dat als hij een ui was en je de lagen eraf pelde,

Je zou alleen maar meer ui vinden.

Hij had hobby's zoals ik,

en vond het leuk om kapotte kommen te repareren.

Het was een Japanse kunstvorm genaamd kintsugi,

gebaseerd op de filosofie dat, net als de ziel,

alles kan gerepareerd worden,

en onze scheuren vierden feest.

Ken zei dat ik een gebroken kom was

en dat hij mijn wonden zou helpen helen ,

mijn scheuren opvullen.

Hij was zo attent en gemeenschapsgericht

Hij meldde zich vrijwillig als badmeester bij het plaatselijke zwembad.

KEN: Mmm...

Hallo.

GRACE: Hij aanbad mij,

en ik heb zelfs een milkshakestation in mijn keuken gebouwd.

We hadden een maand een relatie, en toen...

KEN: Wat denk jij?

(HALLELUJAH KOOR SPEELT)

(GAPS)

Oei!

GRACE: Hij zei dat hij echt van mij hield.

Ik hield van mijn eigenaardigheden.

(LACHT)

GRACE: We vierden het met nog een milkshake.

Hij zei dat hij iets speciaals voor mij zou maken.

KEN: Een lepeltje daarvan. Hmm, kaneel!

- Nee! - Wat?

Oh! Ik...

- Dat is mijn proefkonijn. - Oh!

GRACE: Een normaal persoon zou gedacht hebben dat ik gek was,

de as van die cavia's bewaren .

(BEIDE LACHEN)

GRACE: Maar dat deed hij niet.

Hij hield van mij helemaal,

zelfs mijn kont en wiebelige delen.

KEN: Ja. Leuk. Oh, ja!

Oh!

Ja!

Leuk, Gracie.

KEN: Hij verhuisde,

en ik verloor eindelijk mijn maagdelijkheid.

Wij wilden dolgraag zwanger worden.

Maar Ken kreeg te horen dat hij onvruchtbaar was,

van al die magnetrons die hij had gerepareerd.

VROUW: Wat een pech.

Maar ik was niet al te teleurgesteld.

Ik had meer dan ik ooit had kunnen wensen, Sylvia.

Ik had een Cadonis,

een kudde cavia's,

en een horde slakken.

KEN: Zeg eens kaas, Gracie!

We hebben een trouwdatum vastgelegd,

en stuurde Gilbert het goede nieuws.

Huh?

Oh... Wauw!

Hé Ben, raad eens?

GRACE: Ken gaf hem geld voor een vliegticket naar Canberra.

Ik vroeg Gilbert om mij naar het altaar te begeleiden.

Pinky zou het bloemenmeisje zijn.

We zouden eindelijk weer een gezin zijn.

Strooi tot slot de as van papa erover.

Mijn glas was nu tot de rand gevuld,

en er waren ook genoeg lichtpuntjes.

Gilbert zou bij ons komen wonen.

Morgen is hij er weer!

Ik heb me nog nooit zo gelukkig en optimistisch gevoeld.

MAN: Bezorging.

KEN: Ik zal het halen.

Ooh! (GAPS)

PINKY: Oh, voor jou, lieverd.

RUTH: Beste Grace,

dit is Ruth,

Gilberts pleegmoeder.

Het doet mij verdriet om u dit te vertellen

dat Gilbert is omgekomen bij een verschrikkelijke brand.

(GAPS)

Onze kerk is afgebrand,

en hij kon niet aan de vlammen ontsnappen.

Vorige week vond ik Gilbert en mijn zoon Ben...

hoererij.

(GAPS)

Lucifer!

RUTH: Ik weet zeker dat u het met ons eens zult zijn dat we alleen maar kunnen handelen

was om hun homoseksuele ziekte te zuiveren en te genezen

op de juiste manier,

zoals opgedragen door... de Heer...

...onze redder.

Dat was geen eenvoudige opgave.

We konden de homoseksualiteit niet zomaar wegbidden.

De enige oplossing was dus een dubbele uitzetting

om de demonen uit te drijven,

de duivel uit hun ziel verdrijven,

en hun aura's corrigeren.

Weg, weg, het kwaad!

Weg, weg, Satan!

ALLEN: Saaa!

RUTH: Het is zover!

Zuiver hun ziel!

(LACHT KWAAD)

Reinig hun ziekte.

Homo, wegwezen!

Weg met die homoseksualiteit!

Zuiver hun ziel!

RUTH: Weg, weg, Lucifer!

Verdrijf uw demonen,

en de homo's shockeren!

(SCHREEUWT)

FAMILIE: Ahhhhh!

RUTH: Genoeg.

Uitstekend, uitstekend.

RUTH: Ik ben blij dat dit voor mijn zoon een succes was.

Maar voor je broer...

Aaah!

...de duivel wilde niet weggaan.

En omdat ik zo vol ben van Satan, nou ja,

(GRONDEN)

Aaah!

RUTH: ...hij viel mij aan.

(RUTH ​​GILT) Lucifer!

(RUTH ​​GROEIT)

Pak hem.

Kijk, een engel.

ALLEN: Huh?

(GOEDKOOP!)

RUTH: Leugenaar! (GROEMT)

(GAPS)

Jij Judas!

OWEN: Hij ontsnapt! Vang hem.

(HAKT NAAR ADEM)

RUTH: Hij rende toen naar onze kerk

en steek het in brand!

RUTH: Nee!

Gilbert, stop!

(GEGROEMD)

(SCHREEUWT)

Hij offerde zichzelf toen op,

- als boete voor zijn zonden. - (GILBERT GILT)

RUTH: We hebben geprobeerd hem te redden,

maar de brand was te hevig.

De goede Heer nam zijn ziel.

(GILBERT GILT)

Laat me eruit!

RUTH: En Lucifer verloor de strijd.

(GELUISTER)

Nu gereinigd en met het kindje Jezus.

RUTH: We hebben een herdenking voor hem gehouden,

en zijn ervan overtuigd dat hij nu op een gelukkiger plek is,

met God en het kindje Jezus.

Hierbij vindt u een vat met de as van uw broer.

Ik denk dat het het beste is dat je ze hebt.

Nogmaals, het spijt mij dat ik u zulk tragisch nieuws moet brengen.

Gilbert was een goede ziel,

die, helaas, ten prooi vielen aan weerzinwekkende ideeën.

Wij zullen altijd voor hem bidden,

net als jij.

Onze diepste deelneming, Ruth en Owen Appleby.

(HARTSLAG BOEMT)

GRACE: Het verliezen van een tweelingbroer is als het verliezen van een oog, Sylvia.

(DONDER GErommel)

Je zult de wereld nooit meer op dezelfde manier zien.

Verdriet is een niets,

laat een metaalachtige smaak in je mond achter,

plaatst stenen in je maag.

Tranen vloeien niet.

Ze zijn te bang.

Ik geloofde niet langer in positieve kanten

of glazen halfvol.

Mijn glas was kapot.

Ik was mijn moeder verloren,

vader,

broer.

Gelukkig had ik Pinky.

KEN: Hé, Gracie.

GRACE: En Ken.

Zijn lepeltjes vol liefde hielden mij op de been.

Maar vreemd genoeg,

mijn slakken leken wel mijn echte familie.

Echte wezens verzamelen zich als ze bedreigd worden.

Overleven in getallen.

Ik voelde mij emotioneel verbonden met ieder van hen.

Daarom zou ik nooit, maar dan ook nooit, een van jullie weg kunnen gooien.

Dus ik bleef kopen,

toevoegen,

en stelen.

Eventueel...

MAN: Pardon mevrouw.

GRACE: Ik ben betrapt.

De schaamte was verpletterend.

En dat had gevolgen.

KEN: Oh, Gracie.

(ZUCHT)

GRACE: En toen...

(KRAAIEN)

...werd het nog erger.

Liefde kan blind zijn.

Huh?

GRACE: Het kan duisternis en verschrikking verbergen.

Kens ui leek wel laagjes te hebben.

Hij hield niet van MIJ.

Hij hield van mijn VET!

(GAPS)

Hij had een soort... fetisj.

Hij wilde mijn kom niet repareren.

Hij wilde het vullen, en vullen,

en vul het...

...met reuzel.

Voor mij was het één ding om een ​​kooi voor mezelf te creëren.

KEN: Een beetje eend, voor geluk.

GRACE: Het was weer eens wat anders om mij gevangen te zetten.

KEN: Goed gedaan, Gracie.

GRACE: Ik wist dat hij mijn... grootte bewonderde.

Maar dit was nog iets meer.

KEN: Oh ja! Leuk.

Hij zei dat hij meer van me zou houden naarmate ik groter werd,

en nu wist ik waarom.

Wat was ik toch een idioot.

Maar dat zal niet lang meer duren.

(ZUCHT)

(GROEMT)

(GRACE GRUNT)

- Oh! - (GRUNT)

(SNIKKEN)

Sorry, Gracie.

(ZUCHT)

(SNIKKEN)

GRACE: Pinky kwam bij me zitten en verzorgde mijn wonden.

Ik had gelezen dat slakken een winterslaap houden

wanneer ze zichzelf moesten repareren.

Ik heb een week geslapen,

en worstelde met mijn demonen.

Oei!

(SCHREEUWT)

GRACE: Ik haatte mezelf.

Dit kwam door mijn verzamelwoede.

Het had mij arm gehouden,

en mijn armoede had mij van Gilbert weggehouden.

Het geld dat ik verspilde

had een dozijn vliegtickets kunnen kopen om hem te zien, Sylvia.

Nu was hij dood.

PINK: Gracie.

Ik heb je lunch.

Pinky heeft mij op een streng dieet gezet.

En het leven werd een beetje draaglijk.

Terwijl ik langzaam uit mijn duisternis tevoorschijn kwam,

Ik begon te merken hoe erg Pinky ouder werd.

Ik zal de dag dat ik ontdekte nooit vergeten

ze had de eerste tekenen van dementie,

toen ik haar betrapte op het proberen

wat zij aanzag voor een legpuzzel van een haan.

Dat is nog maar een paar maanden geleden, Sylvia.

Bij haar werd de ziekte van Alzheimer vastgesteld,

en ging snel bergafwaarts.

Pinky, wat ben je aan het doen?

Ik zoek iets.

Wat?

Ik weet het niet.

Hmmm...

GRACE: Rollen omgedraaid.

Het was mijn beurt om voor haar te zorgen.

(ADEMT IN) Ah, mijn medicijn.

GRACE: Op een dag besloot ze om niet meer uit bed te komen.

Heb ik je verteld dat ik me dat niet meer kan herinneren?

Datgene waar ik naar op zoek was, maar ik weet niet wat het is?

Oh, stom brein.

Domme ziekte.

Hoe heet die Duitse kerel?

Van wie heb ik de ziekte?

Eh... Guggenheimers?

Ja, Guggenheimers.

Rustig maar, Pinky.

Het maakt niet uit.

O, Gracie.

Wat een geweldige vriend.

(PINKY HAALT PIEPEND)

(PIEPENDE KLANTEN VERDWIJNEN EN STOPPEN)

Vaarwel, Pinky.

(ZUCHT)

(Zwak snikkend)

De aardappelen!

(PIEPENDE ADEM)

Aardappelen?

Aardappelen...

Pink...

Pinky, wat bedoel je?

Oh...

Oh, Pinky.

(ZUCHT)

Vaarwel, Pinky.

Wees vrij, Sylvia.

Aardappelen? Aardappelen?

Sylvia... Bah.

Misschien wilde ze dat haar laatste maaltijd zou zijn?

(GEGROEMD)

Wat een verdomd leven!

Bah! Wat een verdomd leven.

Zo'n...

Wat een stomme, stomme puzzel!

Verdomme!

(GELUISTERT)

Ik ben zo alleen.

(SNIKKEN) Zo... Zo alleen.

(DONDER GErommel)

KINDEREN: (CHANT) Konijnengezicht, konijnengezicht,

konijnengezicht, konijnengezicht...

KEN: Goed gedaan, Gracie.

- JUF: Grace Pudel! - CHAUFFEUR: Leuk kapsel!

MAATSCHAPPELIJK WERKER: Kom op, jullie twee. Laten we gaan.

GILBERT: Ik haat het hier.

Ik zal binnenkort ontsnappen,

en de woestijn doorkruisen om bij jou te komen.

RUTH: Het doet me verdriet om je dit te vertellen

dat Gilbert is omgekomen bij een verschrikkelijke brand...

(ECHO'S) ...vuur, vuur, vuur, vuur...

PINKY: De aardappelen!

(SPUWT GEWELDIG)

De p... De aardappelen!

(GAPS)

PINKY: Lieve Grace,

als je dit leest, dan ben ik zo dood als een pier,

en je hebt mijn koekjestrommel gevonden

en sommige dingen wil ik dat jij hebt.

Je hebt dagenlang geslapen,

en ik moet je belangrijke dingen vertellen

voordat mijn hersenen volledig vergaan.

Oh, wat is ouderdom toch vervelend.

Sluipt onopgemerkt binnen.

Op een dag zet je je tanden in een appel...

...en ze blijven.

Je gaat de kreukels in je panty rechttrekken,

en dan besef je dat je geen enkel shirt draagt.

Oh.

Maar goed, ik dwaal af.

Mijn geheimen.

Ten eerste ben ik een wees,

en werd opgevoed in een weeshuis,

na de Grote Oorlog.

Het was een vreselijke plek,

waar ik dag en nacht in een wiegje werd gehouden.

Nooit vastgehouden of geknuffeld.

Het enige contact,

het jongetje naast mij.

Nee, ik zal je niet vertellen welke verschrikkingen ik me herinner,

maar wil je wel vertellen

hoe het is om je gevangen te voelen,

opgesloten.

Het was gewoonweg verschrikkelijk.

Maar in de jaren sindsdien,

Ik heb geleerd dat de ergste kooien

zijn de dingen die we voor onszelf creëren.

Je hebt een kooi voor jezelf gemaakt, Gracie.

Je kooi is nooit op slot geweest...

...maar je angsten houden je gevangen.

Weg met die slakken!

Bevrijd jezelf.

Je bent van die griezelige Ken af.

Nu is het tijd om je schulp af te werpen.

Ruim je voorraad op.

Opnieuw beginnen.

Een beetje zelfmedelijden is oké,

maar het is tijd om verder te gaan.

Er zal pijn zijn,

maar zo is het leven.

Je moet het recht in de ogen kijken.

Wees dapper.

(GLIMLACHEN)

PINKY: Hoe dan ook, ik wil je bedanken, Gracie.

Je was geweldig.

Het duurt niet lang meer voordat mijn nummer verschijnt.

Het is tijd om mijn gordijnen te sluiten.

Voor het eerst in mijn leven,

Ik voel me ouder dan ik eruit zie.

En ik lijk op een testikel.

Het leven is een prachtig wandtapijt

dat moet je ervaren.

Het zijn de kleine genoegens die gesmaakt worden,

alsof je een sigaar rookt in de regen.

Of draag een trui die net uit de droger komt.

Genoeg gepraat.

Het is tijd voor ons beiden om los te laten.

Zoals ik al zei,

het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden ,

maar we moeten het verder beleven.

Slakken gaan nooit terug over hun paden,

altijd vooruitgaan.

Het is tijd dat je wat glinsterende slakkensporen achterlaat

over de hele wereld.

En vergeet niet, nooit...

ga nooit meer terug.

MAN: Iedereen opstaan. Orde in de rechtszaal.

MAN 2: Mevrouw Pudel, uw misdaad is ernstig.

Diefstal is diefstal,

of het nu een diamant of een komkommer is.

En als je de vos vergeeft voor het stelen van je kippen,

Nou, dan zal hij jouw schapen stelen.

Echter...

Ik kan het aan je gezicht zien

dat je vol schaamte en spijt zit.

En echte spijt is al straf genoeg.

Ik weet dat je een aardig persoon bent.

Zoals vele jaren geleden een klein meisje mij vriendelijkheid betoonde

toen ik op mijn dieptepunt zat.

Ah! Oh...

- (GIGGELT) - Ah.

Goed gedaan, kleine buidelrat.

Goed gedaan.

Dat kleine meisje gaf mij hoop en moed

om opnieuw te beginnen en te ontsnappen aan mijn...

(SCHRAPT ZIJN KEEL) ...mijn ondeugden.

Oh!

U heeft misschien lichte vingers, Miss Pudel,

maar ik weet dat je een hart van goud hebt,

en hebben veel goede daden gedaan.

Ik onthef u daarom van de aanklacht.

Zaak afgewezen.

Ah! (LACHT OPGEWONDEN)

GRACE: Het leven had me een beetje in elkaar geslagen,

maar de rozen roken beter.

En eindelijk begon ik de persoon te worden die ik altijd al had willen zijn.

Ik heb een film over mijn leven gemaakt.

(LEUKE MUZIEK SPEELT)

(MAN GRUNT)

(GRONDEN)

(CLOWN HOORN TOET)

GRACE: Het was niet zo goed.

Maar er kwamen toch een paar mensen.

Na afloop was er zelfs nog een vraag- en antwoordsessie.

Nog... Nog vragen?

(KREKELS CHIRPEN)

Mm-mm.

Mmmm...

(HOEST)

Nou ja, oké.

Bedankt voor uw komst.

MAN: Ja.

Ik heb er één.

Geloof jij in magie?

(HAALT BREVELIG)

- (GASPS) - (FEEDBACK GEZEG)

Gilberte?

Ja, ik ben het.

Ik... ik liep door die woestijn.

GRACE: Het duurde even voordat ik geloofde dat Gilbert nog leefde...

(GILBERT GRUNT)

GRACE: ...hoe hij aan de brand was ontsnapt...

...en hoe zijn as niets meer was dan...

as.

Zijn urn kreeg nu een nieuwe bestemming.

De cyclus van het leven ging door.

En je taak was volbracht, Sylvia.

We waren eindelijk allemaal bevrijd uit onze kooien.

En ook al was ons gezin een beetje kleiner geworden...

...waren we weer samen...

...met nog maar één ding om uit te brengen.

Gilbert rook nog steeds naar verbrande lucifers.

De ondergaande zon tintelde op onze huid,

onze twee zielen...

...en ons enkele hart.

(ORKESTRALE BEWERKING VAN ALOUETTE SPEELTJES)

??? Leeuwerik, mooie leeuwerik

??? Leeuwerik, ik zal je plukken

??? Leeuwerik, mooie leeuwerik

??? Leeuwerik, ik zal je plukken

??? Ik zal je hoofd uitplukken Ik zal je hoofd uitplukken

??? Ik zal je hoofd plukken

??? Ik zal je hoofd plukken

(VOCALISEREN)

(ALOUETTE EINDIGT)