Original subtitles

قوی‌تر از همیشه باشید ‫به امید ایرانی آزاد

«مترجم: «تارخ علی‌خانی

ارائه شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫ - مشکلی نداری؟ ‫- نه، تو چی؟

‫خوبم. یه کارت قرض بگیرم؟

‫بیا.

‫ببخشید.

‫بطری آبم رو نیاوردی!

‫یادم رفت. پنج دقیقه‌ای آوردمش.

‫شما دو تا، زوجید؟

‫به من ربطی نداره ولی...

‫اسمتون چیه؟

‫- هانا. ‫- یان.

‫- تو چی؟ ‫- ساشا.

‫- خوشوقتم. ‫- یه لاین می‌خوای؟

‫چرا که نه؟

‫- خوش می‌گذره؟ ‫- آره، تو چی؟

‫آره، ولی دوست‌هام رفتن برقصن. ‫من هم یکم غمگین شدم...

‫- ما باهات می‌رقصیم! ‫- عالیه.

‫بیا. بفرما.

‫ممنون، ساشا بودی دیگه؟

‫- درسته. یان؟ ‫- درسته.

‫- اسم تو رو یادم رفت. ‫- هانا.

‫- خیلی خوشگلی. ‫- لطف داری.

‫بیا.

‫- می‌خوای نگهش دارم؟ ‫- آره لطفا.

‫- اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫- چرا اینطوری رفتی؟

‫چه انتظاری داشتی؟ ‫چرا نمی‌فهمی؟

‫- خواسته زیادی ندارم کاشا. ‫- باید بیدارم می‌کردی!

‫نباید با هم می‌خوابیدیم.

‫چه خبر؟

‫نمی‌خوام برقصم.

‫- ظاهرت خوب نیست. ‫- نه، واقعا نیست.

‫- امیدوارم بر نگردین با هم. ‫- مزخرفاتت رو بس کن.

‫باید قیافه خودت رو می‌دیدی!

‫ببخشید رفیق، فندک داری؟

‫آره، بیا.

‫- ممنون. ‫- قابلی نداشت.

‫- خوش می‌گذره؟ ‫- آره، خیلی.

‫- تنها اومدی اینجا؟ ‫- آره، الان از سرکار اومدم.

‫- چه‌کاره‌ای؟ ‫- راننده اوبرم.

‫خسته نیستی؟

‫چیزیم نیست.

‫یه چیزی لازم داری که کوک شی!

‫- چرا که نه. ‫- صبر کن.

‫مکس!

‫مکس! این دوستمه.

‫- چه خبر؟ ‫- بیا پیش ما بشین.

‫- چه خبر؟ ‫- می‌خواست یه چیزی ازت بخواد.

‫مکس، خوشوقتم.

‫همچنین.

‫- بگو ببینم. ‫- اکستازی داری؟

‫- آره. چند تا می‌خوای؟ ‫- یکی.

‫- باشه. تو هم چیزی می‌خوای؟ ‫- سه تا به من بده...

‫سنگین می‌زنی‌ها!

‫- خوبن؟ ‫- عالین بابا.

‫آبجو!

‫تو هم می‌خوای؟

‫- بیا. ‫- ممنون.

‫قابلی نداره.

‫ملت فروشگاه‌ها رو داغون می‌کردن. ‫پلیس همه جا گاز اشک‌آور زده بود.

‫واقعا هرج‌ومرج بود. درگیری و فریاد. ‫همه‌جا ساچمه می‌زدن.

‫بیا از اینجا بریم.

‫باشه...

‫- کجا بریم؟ ‫- می‌تونیم بریم خونه من.

‫از صدای موسیقی خسته شدم.

‫صبر کن، برم یه چیزی بخرم.

‫چی داری می‌گی؟

‫- به حساب من، نگران نباش. ‫- می‌تونم بهت پول بدم.

‫چیزی نیست بابا. قابلی نداره.

‫بیا.

‫- می‌شه یه سیگار بهم بدی؟ ‫- بیا.

‫آهنگ باحالیه.

‫چطوری؟ این یوریه.

‫- سلام. ‫- خوشوقتم.

‫- یان رو ندیدی؟ ‫- نه، شرمنده.

‫الان برمی‌گردم!

‫یوری از یه مهمونی بعد اینجا خبر داد. ‫می‌خواین بیاین؟

‫اول باید پیداش کنم. ‫برو بعد شاید بهتون زنگ بزنم.

‫- بابت پیشنهاد ممنون. ‫- خواهش می‌کنم!

‫واسه من مهمونی‌های آزاد بهترینن. ‫با آدم‌های جدید آشنا می‌شی...

‫غروب آفتاب رو می‌بینی، موسیقی هست. ‫می‌تونی اونجا بخوابی. مثلا توی بوم...

‫- کجا؟ ‫- فستیوال بوم. توی پرتغال.

‫- سلام! ‫- عجب شب خوبی!

‫بابت آبجو ممنون. اصلا نمی‌دونم کیفم کجاست.

‫- قابلی نداشت. ‫- سیگار داری؟

‫- نه شرمنده. ‫- حیف شد.

‫پس فستیوال بوم دیگه؟

‫عالیه. حین غروب آفتاب خوابت می‌بره.

‫ببخشید. یه لاین بهم می‌دین؟

‫اگه بخوای.

‫نمی‌دونم زیاد می‌ری مهمونی یا نه. ‫من همیشه می‌رم فستیوال...

‫- آره. ‫- یونیورسو پاراللو، اوزورا...

‫فستیوال‌های کشورهای خارجی ‫که فضاش خیلی متفاوته.

‫- خیلی تغییرت می‌ده. راستش... ‫- می‌خوای برقصیم؟

‫- الان نه. ‫- خیلی‌خب، من می‌رم جلو.

‫- باشه. ‫- ممنون خداحافظ!

‫قابلی نداشت. یکی می‌خوای؟

‫نه ممنون.

‫آره، برلین، چندین بار.

‫- چیز هم رفتم... ‫- یه میم خنده دار درست کرده!

‫برلین واسه بچه‌های تکنو ‫مثل هند واسه کولی‌هاست.

‫عالی گفتی!

‫دارم تو رو می‌گم، خودم. ما.

‫می‌خوام با مکس حرف بزنم. ‫نمی‌خوام با تو بحث کنم.

‫- ببخشید، کسی سیگار داره؟ ‫- رولی هست، مشکلی نداره؟

‫آره، ولی من بلد نیستم بپیچم. ‫واسم می‌پیچی؟

‫- شانس آوردی یکی دارم. ‫- مرسی.

‫- فندک؟ ‫- تو بودی مثل روانی‌ها می‌رقصیدی؟

‫- احتمالا آره! ‫- عجیب بودی...

‫- فندک لطفا... ‫- بیا.

‫عزیزم؟

‫سارا؟

‫باید بخوابی عزیزم.

‫سارا؟

‫- عزیزم. ‫- دست‌هات خیلی سرده.

‫سارا.

‫ببین من رو.

‫گوش کن.

‫- مطمئنی؟ ‫- آره، باید بخوابی.

‫- نگران نباش، خوبیم. ‫- من می‌رم...

‫- چیزی نیست. نگران نباش. ‫- شرمنده...

‫نگران نباش. پنج دقیقه وقت بده. ‫پنج دقیقه دیگه برمی‌گردیم.

‫موضوع شخصی نیست ولی...

‫ببخشید، نمی‌تونم اینطوری اینجا ولش کنم...

‫اون هم پیش یه مرد غریبه. ‫شرمنده...

‫مرسی.

‫کاشا!

‫- کجا بودی ایوان؟ ‫- چیکار می‌کنی؟

‫- خوبی؟ ‫- اصلا. برنامه چیه؟

‫- داریم می‌ریم. ‫- نه، نرو!

‫- آره... ‫- دوست دخترم رو دزدیدن. لازمت دارم.

‫- التماس می‌کنم. ‫- می‌خوام برم...

‫نه بمون! موسیقی خوبه.

‫پیشم بمون، لطفا.

‫قبلا هر وقت که وقت داشتم کمک می‌کردم.

‫توی اون کافه کنار برج ایفل کار می‌کردم. ‫می‌شناسیش؟

‫جای خیلی مزخرفیه.

‫- آره، ولی انعامشون خوب بود. ‫- معلومه!

‫با حمید خیلی بیرون می‌رفتیم. ‫اهل عشق و حال بود.

‫همه رو می‌شناخت. خیلی کارش درست بود، ‫اوضاع خوب بود.

‫- با هم توی اوبر بودید؟ ‫- نه، وقتی اون رفت من ماشینش رو گرفتم.

‫- توی دبیرستان آشنا شدین؟ ‫- نه، چهل سالشه. توی پارک باهاش آشنا شدم.

‫- پارک؟ ‫- پارک د پرنس. ورزشگاه!

‫- طرفدار فوتبالی؟ ‫- خیلی. حین اعتراضات درگیرش شدم.

‫بچه‌ها درگیرش بودن، ‫یه سری از دوستان طرفدار دو آتیشه‌ان.

‫همیشه با فاشیست‌ها درگیر می‌شدن. ‫اینطوری با حمید آشنا شدم.

‫سال‌ها طرفدار دو آتیشه بود. ‫خیلی هم سیاسی بود.

‫- امشب کجاست؟ ‫- دیگه بیرون نمی‌ره.

‫برگشته سراغ اسلام. نماز می‌خونه ‫و الکل نمی‌خوره دیگه.

‫- رقص رو دوست داری، نه؟ ‫- کاملا.

‫ولی اخیرا خیلی ازش لذت نبردم.

‫چرا؟ خوشحال به نظر می‌اومدی که.

‫همینه دیگه. همه تا حد مرگ می‌خورن ‫و همیشه باید مراقب دوست‌هات باشی.

‫اگه من هم خیلی مست بشم سعی می‌کنم ‫با انرژی مردم ارتباط برقرار کنم.

‫دیگه ازش خوشم نمیاد.

‫خیال می‌کنی ارتباط برقرار کردی ‫ولی فرداش فراموش می‌شه.

‫اون انرژی که می‌گی خیلی فراره. ‫خیلی کم وجود داره.

‫- جمعیت اطرافت رو احساس می‌کنی. ‫- اکثرا فقط خودت رو احساس می‌کنی.

‫نه، بیشتر از اینه...

‫با تجربیات مشترک با بقیه متصل می‌شی.

‫همه با هم هستیم. ‫قویت می‌کنه. تنها نیستی!

‫- به اندازه کافی مهمونی نرفتی که بدونی. ‫- مزخرفه...

‫اولین بارم کلاب رکس بود. ‫مطمئنم طرف حتی یادش نیست.

‫تجربه‌اش فقط مال خودم بود.

‫اکستازی خورده بودم. ‫دفعات اول بود دیگه. می‌دونی؟

‫کاملا.

‫تازه داشت کامل عمل می‌کرد.

‫همه چیز تار و شدید بود.

‫شروع کردم به رقصیدن با یه یارویی. ‫اصلا قیافه‌اش رو یادم نیست.

‫رفتیم دستشویی که یه لاین کوکائین بزنیم. ‫به جاش لخت شدیم.

‫وقتی واردم شد انقدر شدید بود ‫که نزدیک بود غش کنم.

‫خیلی قشنگ بود.

‫مطمئنم خودش اصلا چیزی حس نکرد.

‫خاطره‌اش فقط مال منه. ‫همیشه همینه.

‫- دفعه اول تو چطوری بود؟ ‫- من در مورد این موضوعات حرف نمی‌زنم.

‫بگو دیگه، من گفتم.

‫حسش رو ندارم. دوست ندارم اینطور تعریف کنم.

‫چشم‌هاش خیلی قشنگه. ‫نقاشیش قدیمیه؟

‫- نشئه‌ای سعید. ‫- جدی می‌گم. خیلی خفنه. مثل عکسه.

‫- خیلی دوستش دارم. ‫- واقعا خیلی قشنگه.

‫عجیبه که چنین عکسی رو تابلو کنی.

‫- شبیه یه نفره که می‌شناسمش. ‫- جدی؟ کی؟

‫فقط اولش رو می‌شناسم.

‫- ممنون. ‫- بیا.

‫- بهم نگفتی چیکاره‌ای. ‫- وکیلم.

‫از اون‌هایی که ردا و از این داستان‌ها دارن؟

‫- آره، با ردا و این داستان‌ها. ‫- ایول!

‫- توی چه شاخه‌ای؟ ‫- وکیل کیفری‌ام.

‫زیادی واسش کم‌سن نیستی؟

‫پارسال سوگند خوردم. تازه شروع کردم.

‫چند تا دادگاه داشتم. ‫پرونده‌ایی که پلیس قاطیشه فایده‌ای نداره.

‫اصلا محکوم نمی‌شن.

‫قانون برای برقراری نظمه، نه عدالت.

‫اکثر پرونده‌هام واسه رنگین‌پوست‌هاییه ‫که قبل از حکم دهنشون سرویسه.

‫حمید از طرف پلیس‌ها یه دعوتنامه گرفته بود.

‫با لباس بلندش و ریشش رفته بود. ‫کله‌شق هست ولی تروریست نیست.

‫می‌تونه هر جور دوست داره لباس بپوشه دیگه؟

‫گذاشتن که بره، ولی همون شب ‫به آپارتمانش هجوم بردن.

‫دوست‌دخترش وحشت کرده بود.

‫اگه میزان بازداشت‌های پیشگیرانه الکی ‫رو بدونی از سرت دود بلند می‌شه.

‫- خیلی عجیبه... ‫- کنترلش از دست دولت خارجه.

‫با حمید می‌خوایم برگردیم جنوب.

‫اونجا خونه‌ها بزرگه و زمین‌ها ارزون.

‫توی پاریس گزینه‌های زیادی نداریم. ‫خیلی جا کمه.

‫ولی اونجا خیلی قشنگه!

‫واسه همه کلی جا هست، هرکی که ‫بخواد بیاد. کار کنه و غذا پرورش بده.

‫عالی می‌شه. خودمون از پس خودمون برمیاییم.

‫هتل پنج ستاره نیست، ولی حداقل مال خودمونه.

‫قیمت‌ها خوبه. ولی حمید یکم ناتوانه.

‫برگشته سر خرید و فروش و درحالی که ‫حبس خانگیه من با ماشینش کار می‌کنم.

‫بعد حملات چارلی این واسه ‫مسلمون‌ها طبیعی شده دیگه.

‫روزی چند بار بررسی می‌کنن؟

‫سه دفعه. قانونا نمی‌تونه کار کنه. ‫واسه همین گواهینامه گرفتم.

‫- چطور دوام میاره؟ ‫- ما همه ازش حمایت می‌کنیم.

‫سخته، ولی از پسش برمیاد.

‫نمی‌تونه بره اعتراضات، ‫ولی من جای هردومون می‌رم.

‫اوضاع خیلی وخیمه. ‫قراره فروپاشی کنه

‫اصلا!

‫از درون چیزی نیست. ‫یه سری از مردم اصلا تا حالا اعتراضات نرفتن.

‫ولی حالا دارن طرف پلیس سنگ پرت می‌کنن.

‫زن‌های میانسال اومدن بیرون ‫و ماشین آتیش می‌زنن. خیلی عجیبه!

‫قرار نیست چیزی عوض بشه.

‫دولت می‌خواد که دقیقا همین رو بگی.

‫از شرایط عصبانی هستی، ‫ولی نمی‌دونی چطوری جلوش رو بگیری.

‫اون‌ها همین رو می‌خوان. ‫اگه گولشون رو بخوری بیچاره می‌شی.

‫من گول چیزی رو نمی‌خورم. ولی جنگیدن ‫توی جنگی که تهش باخته بی‌فایده‌ست.

‫اینطوری نیست. فکر کردن خوبه، ‫ولی باید مبارزه هم بکنی.

‫بر علیه چی؟ نئولیبرالیسم برنده شده. ‫بیشتر مردم باهاش کنار اومدن.

‫- مزخرف می‌گی بابا. ‫- مشکل خیلی بزرگ‌تر از این حرف‌هاست.

‫دولت سرجاش می‌مونه، چون مردم ‫حداقل سالی یه بار می‌تونن برن تعطیلات.

‫خیال می‌کنی کمون پاریس چطوری رخ داد؟

‫مردم شب و روز کار می‌کردن، ‫ولی نون در نمیاوردن که بخورن.

‫بچه‌های زیادی داشتن می‌مردن

‫درحالی که طبقه مرفه به ‫سگ‌هاشون خاویار می‌دادن.

‫فقر همینه. باعث می‌شه ‫بخوای همسایه‌ات رو بکشی.

‫حالا استانداردهای زندگی بالا رفته ‫و خوشی زده زیر دلمون.

‫بیا واقع‌بین باشیم. هر ‫دو باهاش کنار اومدیم.

‫نه، اشتباه می‌کنی.

‫اگه آدم خوبی مثل تو توی اوبر کار می‌کنه ‫پس دهنمون سرویسه.

‫- من دلایل خودم رو دارم. ‫- معلومه که داری. همه داریم.

‫ولی مهم نیست. چون انسان از درون فاسده.

‫ما طبیعتا چیزی که آسون‌تر ‫و بدتره رو می‌پسندیم. خصلتمونه.

‫خیال می‌کنی چرا همه ادیان ‫از گناه بزرگ حرف می‌زنن؟

‫فایده نداره. همه از درون فاسدیم!

‫ببین آینده داره به کجا می‌ره. ‫به مسیرمون نگاه کن.

‫انسان به اوج خودش رسیده و ما رو ببین.

‫به هرچی که دست می‌زنیم نابودش می‌کنیم.

‫می‌دونیم که منابعمون محدوده ‫ولی توجه‌ای نمی‌کنیم.

‫حتی مدیرعامل‌های سیلیکون ولی هم همینن. ‫ خودشون رو عملا زدن به نفهمی.

‫انقدر قدرتمندن که فکر می‌کنن می‌تونن ‫مرگ رو شکست بدن. باورت می‌شه؟

‫دانشمندها رو استخدام می‌کنن که دنبال ‫یه راهی بگردن که نامیرا بشن.

‫ولی اون روانی‌ها نمی‌دونن که کره زمین ‫جلوی خواسته‌هاشون سر خم نمی‌کنه.

‫سی سال دیگه سطح دریاها دو متر بالا میاد.

‫کلکته و شانگهای و توکیو تخلیه می‌شن!

‫نیروگاه‌های هسته‌ای تخریب می‌شن. ‫فوکوشیما تمام اقیانوس‌ها رو آلوده می‌کنه.

‫محیط زیست ماهی‌ها پر از پلاستیک می‌شه. ‫غذای سوپرمارکت‌ها بدتر از...

‫چی شد؟

‫لامپ سوخت؟

‫منتظرم باش. می‌رم بیرون ببینم.

‫- نمی‌ری که؟ ‫- نه، نگران نباش.

‫چراغ خاموش شد.

‫فلیسی!

‫وای کاشا. اینجا چه غلطی می‌کنی؟

‫خسته‌ام.

ارائه شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

«مترجم: «تارخ علی‌خانی