Original subtitles

- Είσαι τόσο καλό αγόρι, Μαξ.

Ναι, είσαι.

Ω, σ' αρέσει αυτό το όνομα;

Σ' αρέσει;

Κι εμένα.

- Ναι, όχι.

Όχι, όχι.

- Απ' ότι φαίνεται σα να 'χεις περούκα,

όταν έχεις τόσο πολύ σαπούνι στο κεφάλι σου.

- Λουλούδια.

- Μαξ, φαίνεσαι τόσο πεντακάθαρος

για όταν σε πρωτοδεί ο μπαμπάς μου.

- Γύρισα σπίτι.

Αμάντα;

- Τα καλά νέα είναι,

δεν κάνει αρκετό κρύο για να ρίξει χιόνι.

Θα έχει κυρίως βροχή, ακόμη και το Σάββατο.

- Αμάντα;

- Μια μείξη από κομμάτια

απ' το Οντάριο και το Κεμπέκ.

- Ε; - Μπαμπά;

Δε θα μαντέψεις ποτέ τι συνέβη.

- Λοιπόν, είχε να κάνει με κανένα πύραυλο;

Μπαμπά, ζεις εκεί πέρα;

- Τι;

Ε, τι συνέβη εδώ μέσα;

- Ναι, αυτό ακριβώς θα ήθελα να ξέρω.

Τι στο; - Σκυλί είναι αυτό;

- Ναι, μπαμπά, σκυλί είναι.

Ένας σκύλος στο σπίτι μου με την κόρη μου.

Ξέρεις, η εγγονή μες στο σπίτι

που υποτίθεται θα πρόσεχες;

- Μην ανησυχείς, είναι μόνο ο Μαξ.

Σε συμπαθεί.

Φαινόταν τόσο θλιμμένος όταν τον βρήκα, έπρεπε να βοηθήσω.

- Τι σκεφτόσουν;

- Ότι ίσως θα μπορούσαμε να τον κρατήσουμε;

- Πλάκα κάνεις, σωστά;

- Έριξα απλά έναν υπνάκο.

- Υπόσχομαι πως θα τον φροντίζω εγώ, σε παρακαλώ, μπαμπά;

Είναι, είναι αδέσποτος, και δεν έχει που να πάει, σε παρακαλώ;

- Ένα αδέσποτο, ε;

Εννοείς αυτό το είδος αδέσποτου;

- Ω.

- Κάλεσέ με αν μπορώ να δώσω ένα χεράκι, γιε μου.

- Ευχαριστώ, μπαμπά.

- Αντίο, παππού.

- Δε μπορώ να σ' ευχαριστήσω αρκετά.

Ανησυχούσαμε πολύ γι' αυτόν.

- Δεν είναι πρόβλημα αυτό, η Αμάντα αξίζει όλα τα εύσημα.

Αυτή είναι που τον βρήκε.

- Σ' ευχαριστώ που βρήκες το σκύλο μας.

Μπορείς να έρθεις και να παίξεις με μας καμιά φορά αν θες;

Έλα, Μπέρνι, πάμε να παίξουμε.

- Ξέρω πως είσαι αναστατωμένη, μα πραγματικά πρέπει να ξέρω

πως οποτεδήποτε είμαι έξω σε συνάντηση με πελάτη,

θα είσαι υπεύθυνη,

και δε θα γυρίζω σε ένα σπίτι γεμάτο σκουπίδια.

Μπορώ να υπολογίζω πάνω σου;

- Ναι.

- Είσαι σίγουρη;

Διότι κι οι δυό μας ξέρουμε πως ο παππούς

απλά θα αποκοιμηθεί σ' αυτήν την καρέκλα.

Μπορώ πάντοτε να φέρω την κυρία Κράμπτρι

να έρθει από δω και να σε προσέχει εκείνη.

- Όχι, μ' αρέσει ο παππούς.

Δε θα ξανασυμβεί.

- Εντάξει.

Λοιπόν, όταν είσαι έτοιμη, καθάρισε τα χάλια που έκανες.

Θα πάω να φτιάξω βραδινό.

- Η μαμά θα ήθελε να έχει σκύλο.

- Το ξέρω πως θα ήθελε.

Το ξέρω.

Μα η μαμά θα ήταν επίσης εδώ να βοηθάει να το φροντίζεις.

Είμαστε μόνο εσύ κι εγώ τώρα,

και τα σκυλιά είναι μεγάλη ευθύνη.

Απλά δεν είσαι έτοιμη ακόμα,

μα ίσως σε κάνα δυό χρόνια όταν μεγαλώσεις.

- Υπόσχεσαι;

- Θα δούμε, μικρούλα.

- Έλα, μικρές αγαπητές μου.

Όλες ελάτε να πάρετε πρωϊνό τώρα.

Καλά κορίτσια.

Έλα, τώρα.

- Ο δικαστής Γουέρδερμπι θα ξεφορτωθεί αυτό το κοστούμι με τη μία.

- Μπαμπά;

- Όχι, είναι τρελό αυτό.

Όχι.

- Μπαμπά;

- Τι, Τζον, Τζον, περίμενε ένα λεπτό, ναι.

Ναι, το ξέρω, περίμενε ένα λεπτό.

Είμαι στο τηλέφωνο.

- Μπορώ να πάω βόλτα με τη Μάγκι για να δω τη θεία Κάθι;

- Καλά.

- Εντάξει, καλά να περάσεις, Αμάντα.

Κι εγώ σ' αγαπώ.

- Κοίτα, απλά δεν πιστεύω

ότι ο Μακλίν θα συμφωνήσει σ' αυτό, Τζον.

Ναι.

- Εντάξει, κιόλας, πάμε.

- Όταν μεγαλώσω, θα έχω τρισεκατομμύρια σκυλιά.

- Γιατί;

- Δε σ' αρέσουν τα σκυλιά;

- Μ' αρέσει ο Ρόσκο, μα είναι μπελάς.

Οι γονείς μου με βάζουν να τον πηγαίνω βόλτα κάθε μέρα.

Και αφήνει μαλλιά παντού.

Ω, και μυρίζει πραγματικά άσχημα.

- Δεν μυρίζει.

Μην την ακούς, Ρόσκο.

- Ναι, μυρίζει.

Είναι μια κινούμενη μηχανή κλανιάς.

Πίστεψέ με.

Και όταν κάνει τη δουλειά του, είναι εντελώς αηδία.

- Λοιπόν, δε θα μ' ένοιαζε, θα ήμουν απλά χαρούμενη να έχω ένα σκύλο.

Ακόμη κι αν είχε μόνο 3 πόδια

ή κάτι τέτοιο, ακόμη κι έτσι θα το φρόντιζα.

- Γιατί δε σε αφήνει ο μπαμπάς σου να έχεις;

Είναι εξαιτίας της μαμάς σου;

- Τι εννοείς;

- Δεν ξέρω, σκέφτηκα ίσως

επειδή η μαμά σου ήταν εκπαιδεύτρια σκύλων,

ότι τα σκυλιά τον κάνουν να νιώθει άσχημα ή κάτι τέτοιο.

- Ω, δεν το είχα σκεφτεί αυτό.

- Συγγνώμη, δε χρειάζεται να μιλάμε

για τη μαμά σου αν δε θέλεις.

- Όχι, είναι εντάξει.

Δε μου άρεσε στην αρχή.

Ειδικά όταν γύρισα στο σχολείο μετά που πέθανε.

Όλοι ήταν πραγματικά ωραίοι και όλα αυτά,

μα εγώ πραγματικά δεν ήθελα να το συζητάω,

κι αυτοί ήθελαν να κάνουν μόνο αυτό.

Τώρα απλά είναι σα να με βοηθάει να τη θυμάμαι, ξέρεις;

Έχω αυτό το θερμό συναίσθημα μέσα μου,

σα να με κοιτάζει απ' τον Ουρανό.

- Λοιπόν, μπορείς να έρχεσαι και να βγάζεις βόλτα τον Ρόσκο όποτε θέλεις.

- Αλήθεια; - Mμ, ναι.

- Ευχαριστώ.

Όχι. - Ω, όχι, σκίουρος.

- Μάγκι.

- Πρόσεχε τους...

Σκουπιδοτενεκέδες.

- Έϊ,

δε θα σέρνεις την καλύτερη μου φίλη το μισό δρόμο κάτω.

Θα το έκανες;

- Μόνο μια γρατζουνιά.

Τίποτα δεν έσπασε.

Ξέρεις, κοριτσάκι, αυτό ακριβώς

το πράγμα θα έκανε κι η μαμά σου.

Συνήθιζε να φέρνει στο σπίτι όλα τα είδη των αδέσποτων.

- Αλήθεια;

- Να πάρει, ναι, γάτες, σκύλους, χελώνες, ότι θες.

Αν χρειάζονταν σπίτι, θα προσπαθούσε να τους βρει.

Χρησιμοποίησε ακόμη και το σκύλο της να κλωσάει λεφτά για να μας εγγράψει

σαν επίσημο καταφύγιο άγριας ζωής με το κράτος.

- Το έκανε;

- Ναι, ακόμη κι όταν ήμασταν παιδιά.

Όχι, σημείωσε το αυτό,

ειδικά όταν ήμασταν παιδιά.

Πάντοτε χρησιμοποιούσε αυτό για να βγάζει τις αποφάσεις της,

αντί γι' αυτό.

Είχε τη μεγαλύτερη, ευγενικότερη καρδιά που είχα γνωρίσει.

- Κι αγαπούσε περισσότερο τα σκυλιά, σωστά;

- Λοιπόν, υπήρχε ένα πράγμα που αγαπούσε περισσότερο.

- Αλήθεια; Τι;

- Εμάς, χαζούλα.

Την οικογένειά της.

- Α, καλά!

Ο μπαμπάς δεν είναι και πολύ τύπος καρδιακός, ε;

- Όχι.

Όχι, δεν είναι.

Μα όντως ξέρω ότι σ' αγαπάει το ίδιο τόσο πολύ.

Κι αν θες πραγματικά ένα κατοικίδιο,

θα πρέπει απλά να τον πείσεις με ένα πραγματικά δυνατό επιχείρημα.

Δείξ' του ότι μπορείς να αναλάβεις κάποια ευθύνη,

και θα αλλάξει γνώμη.

Θα δεις.

Τώρα όμορφη μου ανιψούλα,

είσαι έτοιμη να φύγεις.

Απλά χρειάζεσαι άλλο ένα πράγμα

προτού νιώσεις 100% καλύτερα.

Ξέρεις τι είναι αυτό;

Φιλιά από κουτάβια.

Τι θα λεγες γιαυτό;

- Να πάρει ναι.

- Έλα.

- Εδώ, έϊ, ω.

Σ' αγαπώ.

- Είσαι σίγουρος αυτή τη φορά, αδελφέ;

- Ναι, Δημήτρη, βλέπω μικρή γατούλα, τρέχει από εκεί.

- Όχι,

όχι.

Όχι, όχι.

Πόσες φορές θα στο πω, Μπόρις;

Δεν είναι

γατούλα,

είναι αλεπουδάκι.

Είναι αγγλική λέξη

αλεπουδάκι σημαίνει

μικρή αλεπού.

- Αυτό λέω κι εγώ.

Αγγλικό αλεπουδάκι, τρέχει από δω.

Κάνει ρίμα.

Αυτό λέω κι εγώ, αγγλικό αλεπουδάκι, τρέχει προς τα δω.

Αυτό λέω κι εγώ, αγγλικό αλεπουδάκι, τρέχει προς τα δω.

Είναι... - Μπόρις;

Βγες

έξω.

- Αυτό λέω κι εγώ, αγγλικό αλεπουδάκι, πάει προς τα κει.

- Με συγχωρείς;

Εσείς οι δύο;

- Γεια σας, ευγενική κυρία, τι κάνετε σήμερα;

- Είστε απ' την Προστασία Ζώων;

Είστε απ' την Προστασία Ζώων, έτσι δεν είναι;

- Ναι, ναι, ναι, είμαστε απ' την Προστασία Ζώων.

- Έτσι κατάλαβα.

Νόμιζα ότι μπορούσα να αισθανθώ κάποιο παράξενο πλάσμα

να με παρακολουθεί.

Νομίζω ότι ίσως θέλει τα καημένα τα κουνέλια μου.

Θα προστατεύσετε τα κουνέλια μου, έτσι δεν είναι;

- Αυτά τα κουνέλια είναι πίσω;

- Ω, όχι, όχι, όχι, τα κουνέλια μου.

Είναι πολύ ξεχωριστά για μένα.

- Ω, καταλαβαίνω,

τώρα βγάζει περισσότερο νόημα.

- Σσς.

Σ' αρέσει η ελευθερία σου, να σ' αφήσω απλά να φύγεις;

Να σ' αφήσω να τρέχεις ελεύθερα;

Θα σου άρεσε αυτό;

- Αυτός είναι ο κύριος Λίνκολν.

Δε μπορείς να τον πάρεις.

- Είναι παρεξήγηση.

Μπόρις, δώσε στην καλή κυρία πίσω τον κύριο Λίνκολν της,

και συνεχίζουμε την έρευνά μας.

- Όχι.

- Μπόρις,

δώσ' το πίσω.

- Έλα, μικρό κουνελάκι.

Έλα, καημένο μου μωρό, ω, έλα, κύριε Λίνκολν.

Καλό αγόρι, είναι το κουνελάκι μου, κουνελάκι.

- Έϊ;

Κορίτσια προσέχετε, υπάρχει ένα παράξενο πλάσμα

ελεύθερο στη γειτονιά.

- Ναι, κυρία Κράμπτρι (καβουρόδεντρο).

- Και Μάργκαρετ Κάβανο, να προσέχεις αυτό το σκυλί σου

να μην ξανακάνει τη δουλειά του στην αυλή μου.

- Ναι, κυρία Κράμπτρι.

Συγγνώμη, κυρία Κράμπτρι.

- Γύρισα.

- Ω, έϊ, καλός συγχρονισμός.

Λοιπόν, σκεφτόμουν για

αυτό που συζητήσαμε χθες.

Ξέρεις, για το θέμα του κατοικίδιου;

- Αλήθεια;

- Σ' ακούω όντως, ξέρεις;

Τέλος πάντων, νομίζω πως κατέληξα μ' έναν καλό συμβιβασμό.

Πήγαινε να ελέγξεις το δωμάτιό σου.

Σε περιμένει.

- Σ' ευχαριστώ, σ' ευχαριστώ.

Έλα, αγόρι.

Πού είσαι αγόρι;

Βγες έξω.

Φαντάζομαι η σκέψη είναι που μετράει, σωστά Μαξ;

Δε μοιάζει πραγματικά και πολύ για Μαξ.

Περισσότερο μοιάζεις με, δεν ξέρω.

Συγγνώμη, μην το πάρεις προσωπικά.

Πάω στοίχημα ότι είσαι πραγματικά ένα μικρός ωραίος τύπος κι όλα αυτά,

είναι μόνο, είχα πραγματικά ετοιμάσει την καρδιά μου,

λοιπόν, όχι μια χελώνα, ξέρεις;

Μαξ;

Έλα, Μαξ.

Είπα, μην το πάρεις προσωπικά.

Δε χρειάζεται να τρέχεις.

Ω, Θεούλη μου.

Υπάρχει μια αλεπού στην αυλή μου.

Υπάρχει μια αλεπού στην αυλή μου.

Τι τρώει μια αλεπού;

Τι τρώει μια αλεπού;

Πού το έχω ακούσει αυτό;

Τι, μμμμ;

Μάγκι, έλα στο σπίτι μου αυτή τη στιγμή.

Δε θα φανταστείς ποτέ.

- Αμάντα, τι πιστεύεις;

- Για τι πράγμα;

- Τη χελώνα, χαζούλα;

- Ω, ναι, εμ, απλά του πάω λίγο παραπάνω μαρούλι.

Τον ονόμασα Μαξ.

- Χαίρομαι που σ' αρέσει.

- Αχ, να το εισιτήριο.

Είσαι άρρωστος, αγόρι;

Δε μοιάζεις άρρωστος.

Πάω στοίχημα ότι είσαι αυτός που εκείνοι οι μπόγιες

έψαχναν, έτσι δεν είναι;

Μα γιατί;

Δε θα έκανες κακό σε κανένα.

Θα έκανες, Μάξι;

Σε πειράζει να μου πεις τ' όνομά σου, αγόρι;

Σου ταιριάζει καλύτερα, έτσι κι αλλιώς.

Να, πήγαινε, πάρ' το.

Πιθανώς δε θα 'πρεπε καν να σου μιλάω.

Θέλω να πω, δεν είναι ότι μπορώ να σε κρατήσω.

Είσαι αλεπού έτσι κι αλλιώς κι εξάλλου,

αν ο μπαμπάς σε έβρισκε, θα έβρισκα το μπελά μου.

Δε μπορώ ν' αφήσω αυτούς τους μπόγιες να σε πιάσουν.

Η θεία Κάθι λέει πως όταν η Προστασία Ζώων πιάνει άγρια ζώα,

αυτοί, λοιπόν, πίστεψέ με, δε θα έχει πλάκα.

Ας πούμε απλά, καλύτερα να σε κρατήσω εγώ

για μερικές μέρες μέχρι το πεδίο να είναι καθαρό.

Πώς σου ακούγεται αυτό, Μάξι;

Ακούγεται καλά;

- Σε ποιόν μιλάς;

- Ω, γεια, μπαμπά, εγώ, εμ, μιλούσα στον Μαξ.

- Στον Μαξ;

- Η χελώνα μου, θυμάσαι;

- Ναι, θυμάμαι, είναι εδώ ακριβώς στην κουζίνα.

- Ναι,

το ξέρω, εγώ, εμ,

απλά μ' αρέσει να συνεχίζω τη συζήτηση, αυτό είναι όλο.

- Ναι, λοιπόν, έλα και καθαρίσου.

Φτιάχνω ειδικό βραδινό για μας.

- Εντάξει, θα έρθω αμέσως.

- Εντάξει.

- Δε θ' αφήσω να σου συμβεί τίποτα, Μαξ, το υπόσχομαι.

- Μπορούσα να ορκιστώ ότι είχα αγοράσει δύο στήθη κοτόπουλου.

- Θα πρέπει να γερνάω.

Αρχίζεις να ξεχνάς, ε, μπαμπά;

- Ναι, θα πρέπει να με βάλεις

στο γηροκομείο σύντομα, ε;

- Καλό.

- Λοιπόν, αχ...

πες μου για τον Μαξ.

- Aχ, τι γι' αυτόν;

Είναι καλά.

Τρώει πολύ μαρούλι.

Κάνει κάθε μέρα, φυσιολογικά χελωνίσια πράγματα, ξέρεις;

- Αυτό, αχ, αυτό είναι καλό, ναι.

- Όλα καλά, μπαμπά;

- Τι;

Ω,

Ναι, εμ,

συγγνώμη.

Εμ, πρέπει να σου πω κάτι,

και το έχω αναβάλλει για πολύ καιρό,

κι είναι, δεν είναι κάτι κακό.

Εμ, στην πραγματικότητα, είναι στ' αλήθεια πραγματικά καλά νέα.

Εμ,

απλά δεν είμαι

σίγουρος πως να στο πω.

Αμάντα, εγώ...

- Ω, ξέχασα, ρώτησα τη Μάγκι

αν μπορούσε να περάσει να παίξουμε.

Μπορείς να μείνει για βραδινό;

- Φυσικά.

- Ευχαριστώ που μ' αφήσατε να μείνω, Εντιμότατε.

Η μαμά μου πάντοτε λέει ότι είναι αγενές να αυτοπροσκαλείσαι για φαγητό.

- Ω, δεν είμαι δικαστής, Μάγκι.

Δε χρειάζεται να με φωνάζεις, Εντιμότατο.

- Λοιπόν, ο μπαμπάς μου λέει πως θα γίνετε σύντομα,

οπότε καλύτερα ν' αρχίσουμε να σας έχουμε από κοντά.

Ειδικά από τότε που βάλαμε την πισίνα μας πέρσι το καλοκαίρι,

και δεν βγάλαμε άδεια γι' αυτό.

Λοιπόν, φαντάζομαι πως δεν έπρεπε να το πω αυτό σε κανένα.

- Λοιπόν, θεώρησέ το ως δέσμευση μεταξύ δικηγόρου και πελάτη.

Δε θα το πω σε κανένα.

- Αλήθεια; Ευχαριστώ, Εντιμότατε.

- Λοιπόν, τι είναι αυτό που ήθελες να μου πεις, μπαμπά;

- Ω, αυτό, αυτό μπορεί να περιμένει.

- Μα είπες ότι δε μπορούσε να περιμένει;

- Φαντάζομαι το είπα, έτσι;

Εμ,

λοιπόν, γλυκιά μου, άκου πως έχει.

Γνώρισα κάποιον.

Ένα κορίτσι, μια γυναίκα.

Και,

εγώ...

- πρέπει να φύγω.

Ευχαριστώ για το δείπνο, Εντιμότατε.

Πάρε με αύριο, αντίο.

- Άκου, Αμάν...

η μητέρα σου έχει φύγει εδώ και 2 χρόνια τώρα,

και μου επιτρέπεται να...

Τη λένε Έρικα,

και την γνωρίζω επαγγελματικά

για πάρα πολύ καιρό τώρα,

και τους τελευταίους αρκετούς μήνες,

ξέρεις, τα πράγματα πραγματικά κλίκαραν.

Και δεν ήθελα να σου πω κάτι

μέχρι να σιγουρευτώ, μα ξέρεις, τώρα είμαι, είμαι, είμαι σίγουρος.

Της ζήτησα να με παντρευτεί.

Αμάντα.

Αμάντα.

- Αμάντα;

Γλυκιά μου;

Άκου, συγγνώμη που στο πέταξα έτσι.

Δεν έχω...

Ήταν λάθος τρόπος προσέγγισης.

Τέλος πάντων,

πραγματικά λυπάμαι.

Και θα μιλήσουμε περισσότερο το πρωί, εντάξει;

Εντάξει;

Λοιπόν, σ' αγαπάω.

- Αμάντα;

Αμάντα, γλυκιά μου, ξύπνα.

- Μαμά;

- Είδες την οδοντόβουρτσά μου, Αμάντα;

Δεν μπορώ να φύγω για το σόου μέχρι να τη βρω.

Βοήθα με να την ψάξω, Αμάντα.

Δε μπορώ ν' αργήσω για το πρωτάθλημα.

- Νομίζω την άφησα ακριβώς εδώ.

Τη βρήκα.

Μαμά;

Βρήκα τη βούρτσα.

- Πού είναι ο Μαξ, Αμάντα;

- Μαμά;

- Αμάντα, δε μπορώ να βρω τον Μαξ.

- Μαμά, δεν καταλαβαίνω;

Μαξ.

- Ω,

γεια, Αμάντα.

- Ποια είσαι;

- Είμαι η Έρικα, εγώ,

και χαίρομαι επιτέλους που σε γνωρίζω.

- Πού είναι ο μπαμπάς μου;

- Αχ, λοιπόν,

Αμάντα,

ένας εξαιρετικά σημαντικός πελάτης κάλεσε τον Πίτερ, αχ

τον πατέρα σου, πολύ αργά χθες βράδυ.

Δεν ήθελε να σε ξυπνήσει,

μα έπρεπε να πάει στο Σικάγο.

Ξέρεις πού είναι το Σικάγο;

- Από τη Δευτέρα δημοτικού.

- Ω, εμ, βεβαίως.

Φυσικά και ξέρεις που είναι το Σικάγο,

συγγνώμη, εγώ,

είμαι λιγάκι νέα σ' αυτό, παρ' όλα αυτά, έπρεπε

να είναι εκεί, οπότε μου ζήτησε να σε προσέχω.

Πιστεύει θα γυρίσει αργά απόψε.

- Το τοστ καίγεται, Έρικα.

- Τι; Ω, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.

- Έϊ, Μαξ.

Μάξι, σου έφερα λίγο πεντανόστιμο πρωϊνό.

Μαξ;

Μαξ;

Ω, όχι.

Είσαι καλά, Μάξι;

- Το πρωϊνό είναι έτοιμο.

Δε μπορώ, είπα στη θεία μου πως θα βοηθούσα

στο καταφύγιο ζώων.

- Δεν έχεις σχολείο;

- Όχι.

Η δασκάλα σε εκπαίδευση, ή κάτι τέτοιο.

- Λοιπόν, τουλάχιστον άσε με να σε πάω.

- Όχι, είναι εντάξει.

Η φίλη μου η Μάγκι κι εγώ περπατάμε μερικές φορές.

Δεν είναι μακριά.

- Ο πατέρας σου σ' αφήνει να το κάνεις αυτό;

- Ναι, αρκεί να υποσχεθούμε πως θα μένουμε μαζί.

Λοιπόν, η κυρία Κράμπτρι θα σε προσέχει

μόνο μέχρι να γυρίσω απ' τη δουλειά.

- Εντάξει, αντίο.

- Δηλαδή βρήκες το μικρούλη άρρωστο στην αυλή;

- Ναι. - Κι ο μπαμπάς σου σου είπε,

ότι έχεις κάποια παράξενη γυναίκα, επίσης.

- Ναι. - Και τώρα αυτή είναι

στο σπίτι σου; - Ναι.

- Φιλενάδα, μου φαίνεται έχεις μια πολύ άσχημη μέρα.

- Θα είναι μια χαρά.

Του έδωσα λίγα υγρά κι αντιπαρασιτικό.

Θα είναι σαν καινούριος μόλις ξεκουραστεί.

- Ευχαριστώ, θεία Κάθι.

- Αμάντα, εγώ,

είσαι εξαιρετικά τυχερή.

Μη με κοιτάς έτσι.

Φαίνεται αρκετά εξημερωμένος.

Η εικασία μου είναι πως ανατράφηκε από εκτροφέα,

μα θα μπορούσε το ίδιο άνετα να έχει ανατραφεί στην άγρια φύση

με άγριους γονείς να τον προστατεύουν.

Πρέπει πραγματικά να σου εξηγήσω

πόσο επικίνδυνο θα μπορούσε να ήταν

αν ήταν αυτή η περίπτωση;

Οι αλεπούδες γενικά δεν επιτίθενται σ' ανθρώπους,

μα τι θα γινόταν αν ήταν άρρωστος;

Υποσχέσου μου ότι την επόμενη φορά θα το πεις σε κάποιον ενήλικο αμέσως.

Σύμφωνοι;

- Θα το κάνω.

- Εντάξει,

τέλος το κήρυγμα.

Πάω στοίχημα του έδωσες όνομα, έτσι δεν είναι;

- Μαξ.

- Ω, κοριτσάκι, είναι θαυμάσιο όνομα.

Λοιπόν, έχω ένα κιβώτιο,

για να μπορέσεις να τον μεταφέρεις σπίτι ασφαλή,

και θα κάνω μια λίστα με προμήθειες

που ο μπαμπάς σου θα πρέπει να σου πάρει,

μα ειλικρινά εκπλήσσομαι που σ' αφήνει...

Δεν το ξέρει, έτσι;

- Είναι στο Σικάγο.

- Λοιπόν, ποιος σε προσέχει, τότε;

Τι;

Ποιος είναι;

Η κυρία Κράμπτρι;

Ο παππούς;

- Η Έρικα.

- Ω.

Δηλαδή στο είπε, τότε;

- Το ήξερες;

- Δεν είναι αυτό το θέμα.

Εντάξει, θα περάσω απ' το σπίτι με μερικές προμήθειες απόψε,

μα πρέπει να το πεις στον μπαμπά σου και στην Έρικα όσο πιο σύντομα γίνεται.

- Εντάξει.

- Σοβαρά.

Το εννοώ.

- Το ξέρω, θα το πω.

- Καλώς.

Τώρα πρέπει να επιστρέψω στη δουλειά,

οπότε κάντε την κι οι δυο ταραχοποιοί.

Πηγαίνετε.

- Είναι λάθος.

Μα μπορείς να δεις πως τα ίχνη της αλεπούς είναι ακόμη εδώ.

Ακόμη και με τη βροχή.

Βλέπεις;

Αν ήταν εκεί, θα πεταγόταν και θα σε δάγκωνε.

- Όχι, το βλέπω, το βλέπω.

Σταματάμε για φαγητό σύντομα, ναι;

- Μου πήρε πολύ χρόνο να ξετρυπώσω αυτή την αλεπού σ' αυτή τη χώρα.

- Ναι. - Οι Αμερικάνοι,

πληρώνουν πάρα πολλά λεφτά γι' αυτό το μεταβλητό πλάσμα.

Θέλεις μεταβλητή αλεπού και πάρα πολλά λεφτά;

Θέλεις να γεμίσεις την κοιλιά σου με φαγητό.

- Να γεμίσω την κοιλιά μου με φαγητό, τελική απάντηση.

- Όχι τελική απάντηση.

Συνεχίζουμε την έρευνα για το αλεπουδάκι.

Κουνήσου.

- Λοιπόν, τι ήταν όλο αυτό το περίεργο πράγμα

με την αλεπού σου που την ονόμασες Μαξ;

- Περίεργο;

- Ναι, ξέρεις;

- Ω, λοιπόν, είναι κάπως μυστικό.

- Μυστικό;

Έλα, εγώ είμαι,

η Μάγκι, η καλύτερή σου φίλη.

Θυμάσαι;

Αν δε μπορείς να μου πεις τα μυστικά σου, σε ποιόν μπορείς να τα πεις;

- Το ξέρω, είναι μόνο ένα τελευταίο πράγμα

που έχω μεταξύ εμένα και της μαμάς μου.

Είναι

χαζό, μα.

- Φύγετε απ' την ιδιοκτησία μου.

- Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ μην ξεχάσετε να με φωνάξετε, καλή κυρία.

Πώς το λες;

- Ελκυστική. - Ω, πιστεύουμε εσύ ελκυστική.

- Ω.

Θεέ μου.

Λοιπόν, είσαι κάπως δυνατός, έτσι δεν είναι;

- Ναι, Δημήτρης πολύ δυνατός.

Προστατεύω ολόκληρη τη γειτονιά

εναντίον των αλεπούδων, μοχθηρών, επικίνδυνων ζώων.

- Αυτό είναι ψέμα.

- Τι κάνεις;

- Οι αλεπούδες δεν είναι μοχθηρές.

Είναι ντροπαλές και παιχνιδιάρες,

και φεύγουν απ' τη μέση για ν' αποφεύγουν τους ανθρώπους.

- Όχι, όχι, όχι, κοριτσάκι.

Όχι αυτή η αλεπού.

Αυτή η αλεπού πολύ επικίνδυνη.

Ξέρεις, αυτό το πρωί,

ο Μπόρις κι ο Δημήτρης,

βρίσκουμε, πώς το λες;

- Αχ, τη φωλιά.

- Μια φωλιά

αλεπούς

με πολλά κόκκαλα και γούνα από ζώα που έφαγε

και γάτες, ακόμα.

- Όχι, δεν είναι ψέμα.

Μια φορά προσπάθησαν να μου δαγκώσουν το πρόσωπο.

- Σταμάτα.

- Τι, τι έχεις μέσα στο κουτί;

- Αχ, τίποτα.

- Θα δούμε τι είναι κάτω απ' την κουβέρτα.

- Όχι, δε θα δείτε.

- Έϊ.

- Ελάτε, κορίτσια, εσείς οι δύο πηγαίνετε στην πίσω αυλή,

και παίξτε με τα κουνέλια.

Κι εσείς μπόγιες, μείνετε μακριά απ' την ιδιοκτησία μου.

Εσείς εδώ, ή αλλιώς θα καλέσω την αστυνομία, φύγετε, φύγετε, φύγετε.

- Θα μας ειδοποιήσεις αν δεις επικίνδυνη αλεπού, ναι;

- Όχι.

- Φύγετε.

Ελάτε, κορίτσια.

♪ Εσύ κι εγώ θα είμαστε μαζί ♪

♪ Αχώριστες

♪ και δε μπορούν να μας πουν πως πρέπει να τελειώσει ♪

♪ Αδύνατον

♪ θα παίζουμε

♪ όλη μέρα

♪ πρέπει να πω

♪ είσαι η αγαπημένη μου φίλη

♪ δε χρειάζεται να με ρωτήσεις δύο φορές, φυσικά ♪

♪ Μπορείς να έρθεις να μείνεις μαζί μου

♪ μπορείς να είσαι η καλύτερή μου φίλη κι εγώ η δική σου ♪

♪ Μπορείς να είσαι ο Μαξ κι εγώ θα είμαι το κοριτσάκι σου ♪

- Πολύ κοντά.

- Έλα, αλεπουδάκι.

Φίδι, φίδι, φίδι.

- Μπόρις, τι τρέχει; - Φίδι, φίδι.

- Πραγματικά δεν είναι ώρα να παίζεις στην κούνια.

Έλα.

Περίμενε.

Όχι.

Πιο αργά.

- Είναι πολύ σφιχτά, σφιχτά γύρω απ' το λαιμό μου.

- Νομίζω πως είμαι πιο ξεθεωμένη απ' αυτόν.

- Μην κοιτάς τώρα, αυτοί οι μπόγιες γύρισαν.

- Γιατί δε μπορούν αυτοί οι γκαγκά απλά να μας αφήσουν ήσυχες;

- Έχω μια ιδέα.

Πόσο γρήγορα πιστεύεις μπορούμε να κόψουμε δρόμο απ' την αυλή

στο σπίτι σου και να γυρίσουμε εδώ;

- Εντάξει.

- Όχι εσύ, σκυλάκο, εσύ μείνε εδώ.

- Έλα.

Μπόρις, Μπόρις.

Έλα, είσαι καλά;

Έϊ, αυτό το σκυλί θα επιστρέψει.

Έλα, είμαστε πίσω εδώ.

- Μαξ;

Μαξ;

Μαξ;

Ω, όχι.

- Κύριε Λίνκολν.

Τι στο;

- Σ' έπιασα.

- Ξεθεώθηκες, Μάξι;

Κι εγώ το ίδιο.

Είχαμε μια μακρά ημέρα.

Μα είναι καλή κούραση, ξέρεις;

Νιώθω σαν όλα θα πάνε καλά.

Όπως δηλαδή να καταφέρω να σε κρατήσω.

Απλά πρέπει να βρω το σωστό τρόπο να ρωτήσω το μπαμπά μου.

Μέχρι τότε, θα είσαι το μικρό μου μυστικό, καλά;

Και της Μάγκι.

Ω, και της θείας Κάθι.

Μα όχι της Έρικα.

Φαίνεται εντάξει,

μα μπορεί να καταστρέψει τα πράγματα αν δε

ρωτήσω εγώ το μπαμπά για σένα πρώτα.

Κι απολύτως, εννοείται όχι της κυρίας Κράμπτρι.

Οπότε όχι άλλες κλοπές περουκών, το 'πιασες;

Καλώς.

- Αμάντα;

Αμάντα, είναι ώρα να σηκωθείς.

- Μαμά, έχω τόσο θαυμάσια νέα.

Τον βρήκα.

- Ποιόν, Αμάντα;

- Τον Μαξ, βρήκα τον Μαξ, μαμά.

- Ω, είμαι τόσο χαρούμενη για σένα.

Πρέπει να τον γνωρίσεις, το ξέρω ότι θα τον λατρέψεις

τόσο πολύ όσο εγώ.

Ορκίζομαι πως είχε ήταν,

μαμά;

Ήταν ακριβώς εκεί πριν ένα λεπτό.

Αλήθεια.

- Πού είναι ο Μαξ, Αμάντα;

- Μαμά;

Θα κατέβω σ' ένα λεπτό.

- Αμάντα;

Μπορώ να μπω;

- Αχ, μόνο ένα λεπτό.

- Θα ήθελα πραγματικά να σου μιλήσω, εντάξει;

Τι ετοιμάζεις;

- Τίποτα, απλά παίζω.

Αχ, μπορούμε να πάμε κάτω, αν θέλεις;

- Ω, όχι, εδώ ακριβώς είναι μια χαρά.

- Σταμάτα.

Εμ, εδώ είναι που αρέσει στον κύριο Σπαρκλς να κάθεται.

- Ω, φυσικά.

- Τι είναι αυτό που ήθελες να συζητήσουμε;

- Εγώ, υπάρχει κάτι που ήθελα να σου πω,

μα ήσουν, μα ήσουν τόσο βιαστικός,

δεν είχα την ευκαι, ευκαι...

Αχ.

Ω, με συγχωρείς.

Συγγνώμη, αχ, πρέπει να είναι κάτι στον αέρα.

Τέλος πάντων,

θέλω να ξέρεις, πως εγώ αγαπώ τον πατέρα σου πάρα πολύ,

και θέλω να τον παντρευτώ, αλλά.

Εμ, σε πειράζει να πιάσεις ένα απ' αυτά για μένα;

Δεν ξέρω ποιο είναι το πρόβλημά μου.

- Ω,

καλά.

Είχες καθόλου σκυλιά εδώ μέσα τελευταία;

Συνήθως είμαι έτσι όταν είμαι γύρω από γάτες και σκυλιά.

- Τι, εννοείς έτσι;

- Είμαι πολύ αλλεργική στα ζώα.

- Είσαι; - Mμ-μμμ.

Μερικές φορές πολύ επικίνδυνα,

εξαρτάται το ζώο.

- Ω.

Ω, μόλις θυμήθηκα,

είχα τον Μπέρνι επάνω εδώ πριν λίγες μέρες.

Ήταν αδέσποτο

που βρήκα, λοιπόν, - Ω.

Αποδείχθηκε

πως απλά είχε χαθεί, μα τον άφησα ν' ανέβει στο κρεβάτι μου.

- Λοιπόν, θα σου πλύνω

τις κουβέρτες. - Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι,

είναι, είναι, εντάξει.

Αχ, ο μπαμπάς πάντοτε λέει

πως πρέπει να παίρνω περισσότερες ευθύνες.

- Αμάντα, θέλω να ξέρεις,

πως ποτέ δε θα μπορέσω ν' αντικαταστήσω τη μητέρα σου.

Δε θα το ήθελα,

μα ελπίζω να μπορέσουμε να έρθουμε κοντά, εντάξει;

Ω.

Εντάξει.

Καλώς.

Εμ,

θα πάω να μας φτιάξω πρωϊνό, εντάξει.

Αχ, τα αυγά είναι εντάξει;

- Ναι, ναι. - Εντάξει, καλά, ναι.

- Καλημέρα, Μαξ.

Μην ανησυχείς, θα σκεφτώ κάτι.

Ίσως μπορεί να φέρει ενέσεις ή κάτι τέτοιο,

μα μέχρι τότε πιθανώς θα ήταν καλύτερο

αν σε κρατούσα στην πίσω αυλή,

μα μην ανησυχείς, θα έρχομαι

και θα παίζω μαζί σου κάθε ώρα.

- Δε σ' αρέσουν τ' αυγά σου;

- Αχ, ναι, φυσικά.

- Δεν έφαγες πάρα πολύ.

- Φαντάζομαι δεν πεινάω τόσο όσο νόμιζα.

- Ξέρεις, όταν ήμουν κοριτσάκι,

δε συνάντησα τη θεία μου μέχρι να φτάσω στην ηλικία σου.

- Αλήθεια, γιατί όχι;

- Ήταν στο στρατό.

Τοποθετούνταν σ' όλον τον κόσμο.

Και θυμάμαι ότι ήμουν πραγματικά ανήσυχη που θα τη γνώριζα.

Εννοώ, μια γυναίκα που είχε ταξιδέψει σ' όλο τον κόσμο,

είχε όλες αυτές τις εμπειρίες.

Δεν ήξερα καν πως να συμπεριφερθώ μπροστά της.

Πρέπει να μπορούσε να καταλάβει πως είχα άγχος

διότι το πρώτο πράγμα που έκανε

ήταν να με ρωτήσει αν ήθελα να παίξω ένα παιχνίδι.

- Τι είδους παιχνίδι;

- Ω, είναι απλό, αλήθεια.

Παίρνεις το χέρι του άλλου ατόμου,

και μετά μοιράζεσαι κάτι για τον εαυτό σου,

που κανονικά είσαι πολύ ντροπαλή να το πεις σε κόσμο.

Ή ίσως είναι κάτι προσωπικό.

Για παράδειγμα,

παρόλο που μου αρέσει να είμαι δικηγόρος,

κάθε φορά που πρέπει να πάω στο δικαστήριο να μιλήσω μπροστά

σε ενόρκους, γίνομαι πολύ, πολύ νευρική.

- Αλήθεια;

- Μμ, οι παλάμες μου αρχίζουν να ιδρώνουν.

Το μυαλό μου, αδειάζει εντελώς,

και μετά, αρχίζω να τραυλίζω,

σας ε-ε-ευχαριστώ, Ε-Ε-Εντιμότατε.

Μπορώ να κάνω έρευνα σε μια υπόθεση όπως κανείς άλλος,

μα είμαι εντελώς άχρηστη

ως επικεφαλής δικηγόρος στο δικαστήριο.

Εντάξει, σειρά σου.

- Λοιπόν,

φαντάζομαι υπάρχει ο Μαξ.

- Είναι κανένα αγόρι που ξέρεις;

- Όχι,

είναι σκύλος.

Λοιπόν,

ήταν

ένας σκύλος.

Ήταν το πρώτο σκυλί διαγωνισμού της μαμάς μου.

Ήταν αληθινά έξυπνος, φαντάζομαι.

Κέρδισε το βραβείο καλύτερης ράτσας. - Μμμ.

- Είπε αφότου πέθανε,

ότι ποτέ δεν είχε σκύλο τόσο έξυπνο όσο αυτόν.

Μερικές φορές καθόμουν μαζί της κατά τη διάρκεια των χημειοθεραπειών,

και μιλούσαμε για το πως θα παίρναμε ένα άλλο σκύλο κάποια μέρα.

Να τον ονομάσουμε Μαξ.

Θα τον εκπαιδεύαμε μαζί.

Μόνο αυτή κι εγώ.

Θα ήταν το καλύτερο σκυλί απ' όλα.

- Ήταν θαυμάσια ιστορία αυτή, Αμάντα.

Σ' ευχαριστώ που τη μοιράστηκες μαζί μου.

- Μερικές φορές βλέπω όνειρα όπου με ρωτάει

αν έχω βρει τον Μαξ.

Συνήθως νιώθω άσχημα διότι δεν τον έχω βρει,

μα τουλάχιστον τη βλέπω, ξέρεις;

- Κάποια μέρα θα τον βρεις τον Μαξ.

Είμαι σίγουρη.

- Έρικα;

- Μμμ;

- Υπάρχει πιθανώς άλλος έναν Μαξ

που θα 'πρεπε να σου πω σχετικά.

- Αγόρι ή σκύλος;

- Τίποτα απ' τα δύο.

- Μια αλεπού;

- Μια αλεπού;

Έχω μείνει κυριολεκτικά άφωνη αυτή τη στιγμή.

Δεν έχω ιδέα τι να πω.

- Αν σου λέει κάτι,

δε θα την άφηνα να την φέρει σπίτι

αν πίστευα ότι το ζώο θα...

- Τον λένε Μαξ.

- Δε θα την άφηνα να φέρει τον Μαξ σπίτι,

αν πίστευα πως ήταν τουλάχιστον επικίνδυνος,

μα υποτίθεται θα το ξεκαθάριζε και με τους δυό σας.

- Αχ, μα...

- Όχι, ούτε λέξη, Αμάντα.

Πού είναι τώρα;

- Μπορώ να πω κάτι;

Στο κιβώτιό του στην πίσω αυλή.

- Θα κρατήσω τον μικρούλη

μέχρι να μπορούμε να του βρούμε ένα καλό σπίτι.

- Είμαι απογοητευμένος μαζί σου.

Έχεις να πεις κάτι;

- Ήθελα να σου δείξω πως μπορούσα να αναλάβω ευθύνες.

- Με το να κρύβεις ένα αδέσποτο ζώο στην πίσω αυλή, στο σπίτι μας;

Με το να μας λες ψέμματα, αυτού του είδους την ευθύνη;

- Συγγνώμη.

- Η συγγνώμη δε θα σε σώσει αυτή τη φορά, μικρούλα.

Πήγαινε στο δωμάτιό σου μέχρι ν' αποφασίσω

ποια θα είναι η τιμωρία σου.

- Μπορώ τουλάχιστον να πω αντίο;

- Πίτερ;

- Έφυγε.

- Μπούπι-μπουπ-μπουπ-μπουπ.

Αδελφέ κοίτα αυτό.

Σε ήθελα, αχ.

- Ηλίθιε.

Έϊ, κοίτα αυτό, τι πιστεύεις ότι ψάχνουν;

- Δεν ξέρω, αυτοί, ψάχνουν για, για, χαμένο σκυλάκι, ίσως;

- Όχι, νομίζω αυτό είναι κορίτσι.

Ή, η άλλη, η φίλη με το κακό σκυλί.

- Δε μ' αρέσει αυτό το σκυλί.

- Χα, ω, αυτό είναι το κορίτσι που νομίζουμε ότι βλέπουμε.

- Αγγλικό αλεπουδάκι. - Αγγλικό αλεπουδάκι.

- Όου. - Όου.

- Αλλεργική;

Πολύ κακό.

- Σκυλιά, κυρίως.

Και προφανώς, αλεπούδες.

- Ελπίζω να μπορέσουμε να γνωριστούμε καλύτερα.

Σαν οικογένεια.

- Θα μου άρεσε αυτό

πάρα πολύ.

Ελπίζω ο Πίτερ να μην είναι πολύ σκληρός μαζί της.

Η καρδιά της είναι στο σωστό μέρος.

- Το ξέρω, το ξέρω, μου είπε για για την αδελφή σου και τον Μαξ.

Μακάρι να υπήρχε κάτι που να μπορούσα να κάνω γι' αυτό.

- Γεια σας, ευγενικές κυρίες.

- Πώς είστε σήμερα;

Μη φοβάστε.

Βλέπουμε ότι ψάχνετε κάτι.

Τι είναι αυτό που ψάχνετε;

- Η θετή μου κόρη έχασε το κατοικίδιό της, αυτό είναι όλο.

- Ω, ω, λοιπόν κι εμείς ψάχνουμε,

και ξέρετε, πρέπει να είστε προσεκτικές

διότι ψάχνουμε για επικίνδυνη αλεπού.

Ίσως τη δείτε, ε;

- Όχι,

δεν έχω δει

αλεπού.

- Δεν έχετε δει αλεπού;

Mμ.

Λοιπόν, καλά, λοιπόν αν τη δείτε,

εσείς, θα μας ενημερώσετε, ναι;

- Καλά. - Καλά.

- Αντίο. - Αντίο.

- Αντίο.

ΗΠΑ, νούμερο ένα.

- Αμερική, Ρόλινγκ Στόουν.

- Αυτοί είναι οι δύο που περιέγραψε η Αμάντα, σωστά;

- Σίγουρα δεν είναι απ' την Προστασία Ζώων, αυτό είναι σίγουρο.

Έχω μια προαίσθηση πως καλύτερα να βρούμε τον Μαξ πριν απ' αυτούς.

- Είμαι σίγουρη θα είναι καλά.

Να πάρει, αν είναι το μισό τόσο έξυπνος όπως λες πως είναι,

πιθανώς θα έχει καταλήξει πίσω

στο κιβώτιό του μέχρι το πρωί, έτσι κι αλλιώς.

Ξέρεις όντως, όμως,

αν επιστρέψει, δε μπορούμε να τον κρατήσουμε, σωστά;

- Εξαιτίας της Έρικα;

- Όχι.

Λοιπόν εμ, περίπου,

μα κυρίως επειδή είναι αλεπού.

Θέλω να πω, ακόμη κι αν όντως αποφάσιζες να τον μεγαλώσεις σαν κατοικίδιο,

ξέρεις, δεν είναι σαν τους σκύλους.

Χρειάζονται περισσότερο χώρο,

και χρειάζονται πολύ περισσότερη φροντίδα και πολύ περισσότερη προσοχή.

Ή τουλάχιστον πιστεύω πως θέλουν,

δεν ξέρω, εννοώ είναι αλεπού.

Απλά δεν παίζει σαν ενδεχόμενο.

Ξέρεις, όχι μέχρι να είσαι πολύ, πολύ μεγαλύτερη

να μπορείς ν' αποφασίσεις αν είσαι έτοιμη

ν' αναλάβεις τέτοια μεγάλη ευθύνη

για ένα άλλο ζωντανό πλάσμα.

Ξέρεις,

μερικές φορές

κάνοντας το σωστό για κάποιον ή κάτι, ξέρεις,

μοιάζει σα να μην κάνουμε το σωστό πράγμα για τους εαυτούς μας.

Δεν ήθελα να μπω σ' ένα αεροπλάνο,

και να πάω στο Σικάγο για μια αφιλοκερδή δουλειά, ξέρεις;

Μα,

ο κύριος Ολιβιέ είναι,

αληθινά καλός άνθρωπος, κι αν δεν τον βοηθούσα,

θα έχανε το αρτοποιείο που πέρασε

ολόκληρη τη ζωή του προσπαθώντας να φτιάξει,

και μετά αυτός κι η οικογένειά του, δε θα είχαν τίποτα.

Και πηγαίνοντας στο Σικάγο σήμαινε πως θα έπρεπε να σε αφήσω,

μα ήξερα πως ήταν το σωστό πράγμα για να κάνω.

Βγάζει νόημα αυτό;

- Υποσχέθηκα ότι δε θ' άφηνα να συμβεί τίποτα κακό στον Μαξ.

- Λοιπόν, θα σου πω κάτι,

ξέρεις, η θεία Κάθι θα τον φροντίσει

μέχρι να του βρούμε ένα μέρος,

κι εσύ μπορείς να τη βοηθήσεις.

Και μετά δε θα τον δώσουμε σε κανένα

μέχρι να μας υποσχεθούν ότι θα μπορείς να τον επισκέπτεσαι.

Πώς σου ακούγεται αυτό; Έχουμε συμφωνία;

- Αλήθεια; - Αλήθεια.

Μμμ.

Καληνύχτα, μικρούλα.

Σ' αγαπάω.

- Μαξ;

- Μπόρις, πρέπει να πιάσουμε αυτήν την αλεπού,

αλλιώς θα έχουμε πραγματικά μεγάλους μπελάδες.

Ξέρεις γιατί; Διότι βάλαμε πάρα πολλά λεφτά γι' αυτό.

Τώρα τι θα κάνουμε;

Έϊ.

Πρόσεχε, εντάξει;

- Εντάξει. - Θα έχουμε μεγάλους

μπελάδες διότι

θα πρέπει να γυρίσουμε με ωτοστόπ πίσω στη Ρωσία.

Αυτό θέλεις;

- Όχι.

- Τότε όχι άλλα ηλίθια πράγματα, εντάξει;

- Εντάξει.

- Πρόσεχε.

Αυτό είναι που σου λέω, όχι ηλίθια.

Έλα τώρα, δώσε προσοχή.

- Μη

με βρίζεις.

- Εντάξει, μα πρέπει...

- δε μ' αρέσουν τα ονόματα.

- Σταμάτα, συνέχισε να κινείσαι, ψάχνε για αλεπού.

Μπόρις σου λέω πόσες φορές;

Πόσες φορές σου λέω;

Τι τρέχει μαζί σου τώρα;

- Πιστεύω είσαι εσύ που προσέχεις τώρα, ε;

- Είσαι τρελός;

Πάρ' το αυτό απ' το πρόσωπό σου.

Βοήθησέ με τώρα.

- Ακίνητοι.

- Γεια σας, ευγενικέ αστυνομικέ.

Πώς είστε απόψε;

- ΗΠΑ, νούμερο ένα.

- Πέστε στο έδαφος, τώρα.

Πέστε στο έδαφος.

Πέστε στο έδαφος.

Χέρια πίσω απ' την πλάτη.

- Μαξ;

Μαξ;

- Τα κουνέλια μου.

- Κυρία Κράμπτρι, τι;

Ω, όχι.

- Κάποια απ' τα μικρά λείπουν.

Τα καημένα τα κουνέλια μου.

Ήταν αυτή η διαβολική η αλεπού.

Μας προειδοποίησαν πόσο επικίνδυνη είναι.

- Όχι, κυρία Κράμπτρι, δε θα μπορούσε να είναι αυτός.

Ποτέ δε θα έκανε

κάτι τέτοιο... - Αμάντα.

- Μα;

- Κοίτα, δεν ξέρουμε τι συνέβη,

κι οι αλεπούδες όντως τρώνε κουνέλια.

Πρέπει να υποθέσουμε... - Ποτέ δε θα έκανε

κάτι τέτοιο.

Δε θα έκανε.

- Τόσο καλό κορίτσι που με βοηθάει μ' αυτό.

Θα ήθελες ένα σνακ;

- Είμαι εντάξει.

- Λοιπόν, αν χρειάζεσαι κάτι, ενημέρωσέ με εντάξει;

Κάλεσα την αληθινή Προστασία Ζώων πριν μια ώρα,

μα έχε το νου σου γι' αυτό το μοχθηρό τέρας.

- Ποτέ δε θα έκανες κάτι τέτοιο, Μαξ.

Το ξέρω πως δε θα έκανες.

Είσαι μια ευγενική, καλή αλεπού,

και δεν ξέρω πως ακόμη, μα θα τ' αποδείξω.

Φύγε, φύγε από δω.

Προχώρα.

Πάμε, πάμε.

Προχώρα, εμπρός.

- Μαξ.

Μαξ, όχι.

- Προσπαθεί να μας σώσει.

- Μαξ. - Αμάντα, όχι.

- Είναι πολύ μικρός, θα πληγωθεί.

- Κάνε πίσω, κάνε πίσω.

Κάνε πίσω, αυτό είναι κογιότ.

- Τα 'πιασα.

- Μαξ.

- Είναι μόνο ένα ηρεμιστικό όπλο, εντάξει;

- Δύο για δύο. - Μας προστάτευε.

- Ω, είναι εντάξει, γλυκιά μου, τελείωσε τώρα.

Θα είναι εντάξει.

Είναι εντάξει, είναι καλά, σσς.

Είναι εντάξει, είναι εντάξει, είναι εντάξει.

- Εντάξει, λοιπόν, μόλις έκλεισα το τηλέφωνο

με το επαρχιακό καταφύγιο,

και έχουν ελάχιστο προσωπικό για το Σ/Κ,

οπότε ο Μαξ θα είναι καλά μέχρι την εργάσιμη εβδομάδα,

μα αν δεν υπάρξει καμία δικαστική εντολή μέχρι τη Δευτέρα...

- Θα του κάνουν ευθανασία.

- Το φοβάμαι.

- Μα, πρέπει να τους σταματήσεις.

- Ω, γλυκιά μου, λυπάμαι, μα πρέπει

να γυρίσω πίσω στο Σικάγο.

Η υπόθεση του κυρίου Ολιβιέ είναι τη Δευτέρα.

- Όχι, δε μπορείς, ο Μαξ σε χρειάζεται.

Περίμενε, δεν είμαι σίγουρη αν είσαι ενήμερος γι' αυτό ή όχι,

μα τυχαίνει να έχεις μια απ' τις καλύτερες δικηγόρους

στην πολιτεία που κάθεται ακριβώς δίπλα σου.

- Εγώ;

- Αυτή;

- Χα, Πίτερ, μ' έχεις δει στο δικαστήριο.

Είμαι δικηγόρος

έρευνας, δε μπορώ... - Κοίτα, δε λέω

να είσαι επικεφαλής συνήγορος σ' αυτό.

- Ποιος τότε;

- Ήθελες να μου αποδείξεις

ότι μπορούσες ν' αναλάβεις ευθύνη, σωστά;

Ότι μπορούσες να το χειριστείς αυτό;

Η Έρικα μπορεί να βοηθήσει να σε κατευθύνει,

μα πιστεύω πως εσύ πρέπει να σηκώσεις

το βαρύ φορτίο σ' αυτήν την υπόθεση.

- Μα, εγώ...

- Όχι, όχι μα.

Θες να σώσεις τον Μαξ ή όχι;

Τότε αυτή είναι η στιγμή σου, Αμάντα.

Είσαι μια λαμπρή, έξυπνη νεαρή κυρία,

κι αν βάλεις τη μισή απ' την ενέργειά σου στο να σώσεις τον Μαξ

όπως έκανες κρύβοντάς τον από μας,

θα είναι ελεύθερος σε χρόνο μηδέν.

- Και θα είμαι εκεί μαζί σου όλη την ώρα.

- Μπορείς να το κάνεις.

Το ξέρω πως μπορείς.

- Τότε τι περιμένουμε;

Ας ξεκινήσει το πάρτι.

- Αυτό είναι το κορίτσι μου. - Εντάξει.

Εντάξει. - Εντάξει, θαυμάσια.

- Εντάξει. - Εντάξει.

- Εντάξει.

- Καλώς, ας πιάσουμε δουλειά.

- Ουάου, είναι βαρύ φορτίο όντως.

- Δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνεται.

Απλά χρειαζόμαστε να κάνουμε ένα βήμα τη φορά,

κι η πρώτη μας προτεραιότητα, είναι να πείσουμε

το δικαστή Γουέρδερμπι πως χρειαζόμαστε

μερικές μέρες να ταιριάξουμε την υπόθεσή μας.

Αυτό θ' αγοράσει και στον Μαξ λίγο περισσότερο χρόνο.

- Και μετά τι;

- Μετά αναπτύσσουμε ένα επιχείρημα όπως το γιατί

ο Μαξ δεν είναι απειλή και κίνδυνος για την κοινότητα.

Αν ο δικαστής συμφωνήσει, θ' αφήσει τον Μαξ ελεύθερο.

- Κι αν δεν συμφωνήσει;

- Ένα βήμα τη φορά, θυμάσαι;

Έϊ;

Έϊ;

Μην υποτιμάς την απόλυτη εντύπωση

του μυστικού μας όπλου.

- Ποιο μυστικό όπλο;

- Εσύ,

χαζούλα.

- Πιστεύεις ότι είμαι έτοιμη;

- Έχεις βάλει τα απόλυτα δυνατά σου για να προετοιμαστείς;

Τότε θα τα πας τέλεια αύριο.

Ο Μαξ είναι τόσο

τυχερός που βρήκε

εσένα.

Προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο, εντάξει;

Εντάξει.

- Έρικα;

- Μμμ;

- Λοιπόν, ο μπαμπάς κι εγώ είμαστε τυχεροί κι εμείς που σε βρήκαμε.

- Ω, Αμάντα,

αισθάνομαι το ίδιο.

Καληνύχτα.

- Σηκωθείτε όλοι.

Το Δικαστήριο του Εντιμότατου, Ουίλφρεντ Μπ. Γουέδερμπι

είναι τώρα σε συνεδρίαση.

Σηκωθείτε όλοι.

- Δε μπορώ να βρω τα γυαλιά μου, Φρανκ.

Τι;

Χρησιμοποίησε τα λόγια σου.

- Μπορείτε να καθίσετε.

- Απλά θυμήσου όλα όσα συζητήσαμε,

και θα τα πας μια χαρά.

- Κυρία Κινγκ, εσείς είστε που βλέπω;

- Αχ, ν-ν-ναι, Ε-ε-ε-εντιμότατε.

- Και ποια είναι αυτή που έχετε μαζί σας;

- Η Αμάντα, Εντιμότατε.

Αχ, η Αμάντα Χαρτ, εννοώ.

Εγκρίνατε την αίτησή μας για να είμαι εγώ ως επικεφαλής συνήγορος;

- Το έκανα;

- Ναι, Εντιμότατε, πριν 3 μέρες.

- Αχ, είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο αυτό.

Μου φαίνεται δεν έχω τη χαρτούρα.

Πρέπει να τ' άφησα.

- Σηκωθείτε όλοι.

- Έχω ένα αντίγραφο, Εντιμότατε, ακριβώς εδώ.

- Μμμ.

Πρέπει να ήμουν σε φιλεύσπλαχνη διάθεση εκείνη τη μέρα.

- Σας ευχαριστώ, Εντιμότατε.

- Εντάξει, εμ, ω, παρακαλώ καθίστε.

Τώρα, αφού εμφανίζεται

ότι οι περισσότεροι απ' την 5η τάξη

στο Δημοτικό Σχολείο του Χάρις Χιλ αποφάσισαν να μας κάνουν παρέα,

θα ήθελα να θυμίσω σε όλους

πως παρόλο που αυτή είναι μόνο μια ακρόαση κι όχι μια δίκη,

περιμένω απόλυτη σιωπή απ' το κοινό

κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Καταλάβατε;

Καλώς.

Καλώς, τώρα, αχ, είμαστε εδώ

για να καθορίσουμε αν η αλεπού που αιχμαλωτίστηκε στις, αχ, στις...

- 9 Νοεμβρίου, κύριε.

- Ναι,

στις 9 Νοεμβρίου.

Αχ, αν αυτή η αλεπού αποτελεί κίνδυνο

για την κοινότητα και πρέπει να θανατωθεί,

ή αν μπορεί να επιστραφεί υπεύθυνα

στη εν λόγω κοινότητα.

Καμία ερώτηση σ' αυτό προτού ξεκινήσουμε;

Καμία ερώτηση για τον συνήγορο;

- Όχι, Εντιμότατε.

- Καμιά ερώτηση, Εντιμότατε.

- Μπορείτε να καλέσετε τον πρώτο σας μάρτυρα.

- Ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, δεδομένων των συνθηκών.

Υγιής κι όλα αυτά.

Κατά τη διάρκεια της εξέτασης,

ήταν τελείως φιλικός και ήμερος.

- Δική σας η μάρτυρας, κύριε Μίλκινς.

- Δεσποινίς Τζόουνς, από τότε που η αλεπού είναι στην επαρχία,

έχει κανείς ισχυριστεί ότι είναι ιδιοκτήτης της;

- Λοιπόν, εγώ δουλεύω μόνο στο καταφύγιο της επαρχίας

όταν υπάρχει έλλειψη προσωπικού, οπότε...

- Ναι, ναι, ναι, ναι, βέβαια, βέβαια,

μα έχει κανείς ισχυριστεί ότι είναι ο ιδιοκτήτης της αλεπούς;

- Όχι.

Όχι απ' ότι γνωρίζω.

- Εντάξει, δεν έχω άλλες ερωτήσεις, Εντιμότατε.

- Παίζαμε όλο το απόγευμα με τον Μαξ, εννοώ την αλεπού,

και ήρθε σε μένα πραγματικά φιλικά.

Όπως όταν τον πρωτογνώρισα.

Είναι γλυκούλης.

- Κύριε Μίλκινς;

- Μμμ, μμμ, ω, ναι.

Αχ, δεσποινίς, αχ;

- Μάργκαρετ Κάβανο.

- Ναι, βέβαια, εμ, σας ανήκει η αλεπού;

- Εμένα;

Όχι, έχω ένα σκύλο.

- Μμμ, και γνωρίζετε κανένα να έχει αλεπού;

- Εμ, όχι.

Αν το ήξερα, δε θα περνάγαμε τόσο

χρόνο παίζοντας μαζί του.

- Ναι, καμία άλλη ερώτηση, Εντιμότατε.

- Τι κάνει;

- Πρέπει να θεωρεί πως αν μπορεί να δείξει ότι ο Μαξ δεν ανήκει σε κανένα,

τότε ο Μαξ θα πρέπει να υποστεί ευθανασία.

- Δε μπορούμε ότι ανήκει σε μας;

- Όχι, Αμάντα.

Δε θα ήταν αλήθεια αυτό.

Συγγνώμη.

- Το ξέρω.

Τι κάνουμε τότε;

- Απλά συνεχίζουμε, κι ελπίζουμε

πως το επιχείρημά μας θα είναι δυνατότερο στο τέλος αντί το δικό του.

Τα πας τέλεια.

- Εντιμότατε, θα ήθελα να καλέσω...

- την Μπρέντα Κίλακι, και ναι, άκουσα

ότι υπήρχε μια αλεπού που περιφερόταν

στη γειτονιά, οπότε κάλεσα αμέσως.

Ειδικά αφότου η καημένη η Φλάφερς χάθηκε.

- Η Φλάφερς είναι η γάτα που είπατε στην Προστασία Ζώων

ότι την πήρε η αλεπού;

- Ποτέ δεν έχει λείψει τόσο πολύ.

- Είδατε την αλεπού να την παίρνει;

- Λοιπόν,

όχι.

Ωωω.

Τι όμορφο

αλεπουδάκι.

- Την βρήκαμε στο καταφύγιο πριν 2 μέρες.

Πρέπει να πείτε για το αρχείο,

είναι αυτή η γάτα σας η Φλάφερς, κυρία Κίλακι;

- Ω, πίστευα θα τον δίνατε σε μένα

επειδή τρέχω την επιχείρηση διάσωσης.

- Εγώ,

όχι, είναι...

- Ω, δεν είναι η Φλάφερς αυτή.

- Μα;

- Όχι,

λυπάμαι.

Αν είναι το καταφύγιο να τον θανατώσει, θα τον πάρω εγώ.

Είμαι οργανισμός διάσωσης με άδεια για πάνω από 10 γάτες.

Και με τη Φλάφερς εξαφανισμένη, λοιπόν, θα χαιρόμουν να τον πάρω εγώ.

- Καμία άλλη ερώτηση, Εντιμότατε.

- Σας ανήκει η αλεπού;

- Όχι.

Με συγχωρείτε, Εντιμότατε;

Τι συμβαίνει εδώ;

- Είμαστε μάρτυρες ήθους.

- Μάρτυρες ήθους;

Για μια αλεπού;

- Είναι καλή αλεπού.

Κι εσύ είσαι πολύ κακός άνθρωπος.

Μπορούμε να σηκώσουμε τα χέρια μας και να ορκιστούμε,

μετά να το επαναλάβουμε αν είναι απαραίτητο.

- Όχι, δεν είναι απαραίτητο.

Ανήκει σε κανένα από σας τους 4 η αλεπού;

- Όχι, είναι η αλεπού της Αμάντα.

- Θα το δούμε αυτό.

- Εντάξει, αυτή είναι η τελευταία μάρτυρας

προτού ο δικαστής συσκεφθεί.

Τα πας τέλεια, θυμάσαι τη στρατηγική μας μ' αυτήν;

Σχεδόν τελειώσαμε.

Τελείωσε δυνατά.

- Κυρία Κράμπτρι, θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση

στην άκρη ακριβώς απ' την αρχή.

- Φυσικά, αγαπητή μου, τι είναι;

- Σας ανήκει η αλεπού;

- Για όνομα όχι.

- Την τελευταία βδομάδα, υπήρχαν 14 τηλεφωνήματα παραπόνων

στην Προστασία Ζώων για τον Μαξ, ή την αλεπού,

και 12 απ' αυτά ήταν από σας.

- Λοιπόν, δεν ξέρω γι' αυτό,

εγώ, δεν τα μετρούσα,

μα, λοιπόν ανησυχούσα πραγματικά για τα κουνέλια μου.

- Δε σας κατηγορώ, κυρία Κράμπτρι.

Θέλω να πω, υπήρχε ένα επικίνδυνο ζώο

ελεύθερο στη γειτονιά, δεν υπήρχε;

Μετά απ' όσα έγιναν,

πιστεύετε ακόμα πως ήταν ο Μαξ;

- Λοιπόν, ακριβώς μέχρι τη στιγμή

που αυτό το κογιότ μας επιτέθηκε,

θα έλεγα πως αυτή η αλεπού ήταν η απειλή,

μα μετά τον τρόπο που μας έσωσε,

όχι, όχι, δεν πιστεύω ότι η αλεπού σου είναι κίνδυνος για κανένα.

- Σας ευχαριστώ, κυρία Κράμπτρι.

Δεν έχω άλλες ερωτήσεις.

- Κύριε Μίλκινς;

- Καμία ερώτηση, Εντιμότατε.

- Πολύ καλά.

Έχεις ο συνήγορος τίποτα να προσθέσει προτού αποχωρήσω;

- Εντιμότατε, πιστεύω πως έδειξα

ότι όλα όσα πίστευαν οι άνθρωποι για τον Μαξ,

πως ήταν ένα κακό, φοβιστικό ζώο δεν ήταν αλήθεια.

Το ξέρω πως υπάρχουν ακόμη οι χαμένες γάτες,

μα δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι το έκανε αυτό εκείνος.

Και ξέρουμε όντως πως υπάρχει ένα κογιότ στη γειτονιά

που πληγώνει άλλα ζώα και θα είχε πληγώσει κι ανθρώπους, επίσης.

Θα ήθελα επίσης να προσθέσω,

πως είναι νόμιμο να κατέχουμε αλεπούδες σ' αυτήν την πολιτεία.

Δεν θεωρούνται επικίνδυνα ζώα σύμφωνα με το νόμο.

Υπόσχομαι πως αν μ' αφήσετε να πάρω τον Μαξ

μέχρι να μπορώ να του βρω ένα καλό σπίτι,

τίποτα σαν αυτό δε θα συμβεί ξανά.

- Σας ευχαριστώ, δεσποινίς Χαρτ.

Κύριε Μίλκινς;

- Εντιμότατε, είναι γνώμη της επαρχίας

ότι αυτή η υπόθεση θεωρείται λήξασα.

Οι αλεπούδες έχουν κατηγοριοποιηθεί σαν άγρια ζώα, τελεία.

Ξέρετε, είτε είναι εξημερωμένες είτε όχι,

ακόμη είναι υψηλώς απρόβλεπτες

και δυνητικά επικίνδυνες.

Τώρα, η πολιτεία όντως επιτρέπει οι αλεπούδες να κρατούνται σαν κατοικίδια,

μα μόνο κάτω από αυστηρότατες προϋποθέσεις.

Μολονότι, δεν έχουμε κάτι τέτοιο εδώ.

Σε κανένα δεν ανήκει η αλεπού όπως δείξαμε.

Κι η ενάγουσα η ίδια παραδέχθηκε,

πως ήταν ανεύθυνη στο να φροντίσει

την αλεπού απ' την αρχή.

Οπότε, η επαρχία δεν έχει λόγο

να πιστεύει ότι αυτό θα αλλάξει.

Συνεπώς, πιστεύουμε πως η αλεπού είναι απειλή,

και δεν πρέπει να επιτραπεί να επιστρέψει πίσω στην κοινότητα.

- Πολύ καλά.

Θα κάνουμε διάλειμμα 15 λεπτών

ενόσω θα πάρω την τελική μου απόφαση.

Είχατε ένα πολύ καλό επιχείρημα, νεαρή μου κυρία.

Θα πρέπει να είστε περήφανη γι' αυτό,

μα αχ, θα πρέπει επίσης να σας προειδοποιήσω,

πως έχω την τάση να αποφασίζω υπέρ

της επαρχίας σ' αυτό το σημείο,

μα θα κρατήσω ανοιχτό μυαλό καθώς θα ξαναδιαβάζω την κατάθεση.

- Έϊ, Αμάντα;

Είμαι τόσο περήφανη για σένα.

Ότι κι αν συμβεί.

- Λυπάμαι για την αλεπού, Αμάντα.

Μακάρι η άδεια διάσωσης που έχω να κάλυπτε τις αλεπούδες.

Δε θα πείραζε αν ήταν άγρια ή όχι.

Αν ήμουν ζώνη για καταφύγιο άγριας ζωής, μα δεν είμαι.

Συγγνώμη.

- Καταφύγιο, ξέρω πως να σώσω τον Μαξ.

Έλα, θα εξηγήσω καθώς πηγαίνουμε.

- Θα μας κάνει παρέα η δεσποινίς Χαρτ;

- Ν-ν-ν-ν-ναι,

Εντιμότατε εγώ,

εγώ.

- Θα ήθελε να ζητήσει λίγα παραπάνω λεπτά, Εντιμότατε .

- Ελάτε, Εντιμότατε.

Γιατί να καθυστερούμε το αναπόφευκτο;

Προσπαθώ να πετύχω 9 τρύπες στο γκολφ αυτό το απόγευμα.

- Κι εγώ έχω άλλα ραντεβού

στη λίστα μου σήμερα, δεσποινίς Κινγκ.

Θα πρέπει να ενημερώσετε τη δεσποινίδα Χαρτ

για την κρίση μου όταν φθάσει.

Λοιπόν,

όσο κι αν ευχόμουν διαφορετικά,

πρέπει να πω δυστυχώς πως βρίσκω

το επιχείρημα της επαρχίας περισσότερο πειστικό.

Συνεπώς, διέταξα η αλεπού να...

- Εντιμότατε, την έχω.

- Τι ακριβώς έχετε, δεσποινίς Χαρτ;

- Την άδεια, ακόμη την είχαν

στο γραφείο του ταμία για ένα καταφύγιο άγριων ζώων.

Ένα καταφύγιο που ονομάστηκε "ο Μαξ κι εγώ".

Ξεκίνησε απ' τη μαμά μου και τη θεία μου.

Ευχαριστώ, μαμά.

Δεν λήγουν, Εντιμότατε,

κι η θεία μου θα ήθελε να παρέχει καταφύγιο στον Μαξ.

- Λοιπόν, αυτό τ' αλλάζει όλα,

τώρα έτσι δεν είναι, δεσποινίς Χαρτ;

- Τ' αλλάζει;

- Ναι, και περιμένω να έχεις

μια σωστή περίφραξη μες στην εβδομάδα.

- Κανένα πρόβλημα, Εντιμότατε.

- Εντιμότατε;

- Κύριε Μίλκινς, καθίστε.

Ναι, ναι, αυτό όντως αλλάζει τα πράγματα, δεσποινίς Χαρτ,

κι απ' τη στιγμή που κανείς δε μπήκε μπροστά να αξιώσει, τον Μαξ,

διά του παρόντος διατάζω ότι...

- Με συγχωρείτε, παρακαλώ συγχωρείτε, ευγενικέ κύριε;

- Τώρα τι;

- Γεια σας.

- Συγχωρείτε, παρακαλώ, δικαστή, μεγαλειότατε.

Αχ, ο αδελφός μου κι εγώ, ήμασταν, πώς το λες;

- Αχ, υπό κράτηση. - Αχ, υπό κράτηση.

- Όχι, όχι, κρατούμενοι.

- Τώρα μόλις καταφέραμε να έρθουμε εδώ,

μα αν είναι αυτή η αλεπού που συζητάτε τώρα

που τριγυρνάει στην πόλη,

λοιπόν, αχ,

εμείς,

ο αδελφός μου κι εγώ,

λοιπόν, εμείς, είμαστε οι ιδιοκτήτες της αλεπούς.

- Θα θέλαμε μια ευκαιρία να ρωτήσουμε αυτούς τους ανθρώπους;

- Ναι, ναι, φυσικά.

- Ναι. - Ναι.

- Μπου, χα, αστειεύομαι.

- Έχω ένα πιστοποιημένο πιστοποιητικό υγείας

απ' τον κτηνίατρο και μια απόδειξη για την ιδιοκτησία.

- Μα αν πραγματικά σας ανήκε η αλεπού,

τότε γιατί είπατε ότι ήσασταν απ' την Προστασία Ζώων;

- Διότι ελέγχαμε αυτό το ζώο,

μέχρι που, λοιπόν, μέχρι που ο αδελφός μου το χάνει.

Ανησυχούμε πως, αχ, ο κόσμος θα θέλει ανταμοιβή

που το βρίσκει

αν, αχ, μα δεν έχουμε καθόλου λεφτά,

μέχρι να φέρουμε αλεπού στο νέο ιδιοκτήτη.

Οπότε, λέμε στον κόσμο είναι επικίνδυνη, αυτή η αλεπού.

- Τον πουλάτε;

- Αχ, ναι, σε μαντρί αλεπούδων, βόρεια από δω.

- Μαντρί αλεπούδων; Τι είναι αυτό;

- Είναι, αχ, είναι μέρος για να κυνηγάς με κυνηγόσκυλα.

- Όχι, Εντιμότατε, δε μπορείτε.

- Διαταγή, διαταγή.

Να σας υπενθυμίσω,

πως το κυνήγι έχει μια μακρά και περήφανη παράδοση σ' αυτήν την πολιτεία.

Δεν υπάρχει τίποτα παράνομο σ' αυτό που κάνουν εδώ.

- Ναι, είναι νόμιμο.

Φέρνουμε πολλές αλεπούδες κάθε χρόνο.

- Περίμενε, ο Μαξ είναι απ' την Ρωσία;

- Ηλεκτρική συσκευή είναι αυτή στην αίθουσά μου;

- Αν ευχαριστεί το δικαστήριο, Εντιμότατε,

είμαι ο πατέρας της Αμάντα και δικηγόρος.

Μπορώ παρακαλάω να ρωτήσω το μάρτυρα;

- Γιατί όχι;

Έχω αγνοήσει κάθε άλλο νόμο, κανόνα και κανονισμό σήμερα.

Δώσ' του.

- Κύριε, λέτε ότι είστε πολίτης της Ρωσίας;

- Ναι, είμαστε γείτονες απέναντι απ' τα σύνορά μας.

- Τότε, πού είναι η Άδεια Διεθνούς Διανομής

απ' το Τμήμα Ψαριών και Άγριας Ζωής;

- Μα, δεν γνωρίζω αυτό το πράγμα.

- Λοιπόν, Εντιμότατε, χωρίς

μια Διεθνή Άδεια Διανομής Ζώων,

δεν τους επιτρέπεται να φέρνουν άγρια ζώα

στις ΗΠΑ.

Συνεπώς, η αλεπού πρέπει να θεωρηθεί λαθραίο εμπόρευμα,

το οποίο σημαίνει...

- Το οποίο σημαίνει πως στερούνται τα δικαιώματα ιδιοκτησίας τους.

Διά του παρόντος διατάζω η αλεπού να τεθεί ξανά υπό κράτηση

στην επιμέλεια του καταφυγίου "Ο Μαξ κι Εγώ".

- Ναι. - Όπου ελπίζω

θα ζήσει μια μακρά κι ευτυχισμένη ζωή.

- Ξέρεις τι μέρα είναι σήμερα;

Είναι ο γάμος του πατέρα μου.

Θα αποκτήσω μητριά,

κι εσύ θα έχεις θεία.

- Αμάντα,

ώρα να πηγαίνουμε.

- Έρχομαι.

- Αμάντα;

- Έρχομαι αμέσως.

- Ορκίζομαι, θα χάσεις το γάμο του ίδιου σου του πατέρα

μόνο για να περάσεις λίγο περισσότερο χρόνο με τον Μαξ.

- Καλώς ήλθες σπίτι, Μαξ.

♪ Εσύ κι εγώ

♪ μαζί θα είμαστε

♪ αχώριστοι

♪ Και δε μπορούν να μας πουν πως πρέπει να τελειώσει ♪

♪ Αδύνατον

♪ Θα παίζουμε

♪ όλη μέρα

♪ πρέπει να πω

♪ Είσαι ο αγαπημένος μου φίλος

♪ δε χρειάζεται να με ρωτήσεις δύο φορές, φυσικά ♪

♪ Μπορείς να έρθεις να μείνεις μαζί μου

♪ Μπορείς να είσαι ο καλύτερός μου κι εγώ η δική σου ♪

♪ Μπορείς Μαξ

♪ κι εγώ θα είμαι το κοριτσάκι σου

♪ θα σε παίρνω όπου πηγαίνω ♪

♪ Θα περνάμε τέλεια

♪ Είναι ένα μυστικό που κανείς άλλος δε θα ξέρει ♪

♪ Πως είσαι δικός μου

♪ Κατανοητός

♪ Το κορίτσι και το ζώο

♪ είναι ασύμβατα μα ποιος νοιάζεται ♪

♪ Δε χρειάζεται να με ρωτήσεις δύο φορές, φυσικά ♪

♪ Μπορείς να έρθεις να μείνεις μαζί μου

♪ Μπορείς να είσαι ο καλύτερός μου κι εγώ η δική σου ♪

♪ Μπορείς να είσαι ο Μαξ

♪ κι εγώ θα είμαι η μικρούλα σου

♪ Μπορείς να είσαι ο Μαξ

♪ κι εγώ θα είμαι η μικρούλα σου

♪ Μπορείς να είσαι ο Μαξ

♪ κι εγώ θα είμαι το μικρό σου κοριτσάκι