Original subtitles

Ik drink gewoon te veel, daarom ben ik hier.

Ik verveel mij hier dood. -Je was bijna dood.

Kan ik niet bij jou blijven?

Regels: geen alcohol- of druggebruik.

Regel nummer twee:

je komt deze kamer niet buiten. -Waar moet ik dan eten?

Dat vraag je gewoon aan mij.

Voilà.

Eén druk op de knop en het is allemaal van jou.

Je mag mij alleen niet in de steek laten. -Echt?

Maar ja. -Ik zweer het, ik hou van je.

Ik wil samen met jou zijn. -Wat probeer je te doen?

Ik dacht dat je alles voor mij ging doen. -Ga weg.

Neem je fucking geld mee. Ik ben je hoer niet. Ga weg.

Ga weg. Ik lach er niet mee.

Ik heb hier weer onze Nixon van de Brasilia. Wiens beurt is het?

Verdomme. -Wat is dat, Nixon van de Brasilia?

Een junk die elke dag belt. -Ze denkt dat elke crimineel haar zoekt.

Mijn vriend had hier een zak vol pillen. Plots was die zak verdwenen.

Die was van een zekere Rinus. Dan is Fabrice ook verdwenen

en ik ben gewoon keibang dat ze met mij ook iets gaan doen.

Het is een noodgeval.

Paranoïde zijn is geen noodgeval. -Ik ben niet para...

Dat went wel, hoor.

Yo, het is Gigi. Ik ben er niet. Bel me later terug.

Ja, liefje, het is mama nog eens.

Ik wou gewoon je stem horen.

Ja, voilà, bel me even terug als je dit hoort.

Ik hoop dat...

Ik ben er niet. Bel me later terug.

Ja, zeg, sweetie. Het is mama nog eens, hè.

Ik bel je wat veel, maar...

Ik wou er ook nog bij zeggen...

dat ik aan het opruimen ben en zo, dus als je thuiskomt...

Het is hier gezellig.

Ik heb ook planten gekocht en zo.

Allee, ik heb je kamer opgeruimd, ik heb je was gedaan.

En ja, we kunnen een film kijken of zo mocht je thuiskomen.

Ik kan frietjes halen.

Dus ja, ik wou nog even zeggen

dat je je geen zorgen hoeft te maken en dat het mij echt heel erg spijt.

Ik kan het niet genoeg zeggen.

En dat ik oké ben

en dat het is gestopt.

Vuile flik. -Hoerenzoon.

What the fuck?

Wat?

Niks.

Hoe is het op je werk?

Fucking heftig eigenlijk. Daarom dat ik je kom spreken.

Ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar...

Ik had een shift de vorige keer en ik ben je moeder tegengekomen.

Ze had blijkbaar in alle paniek de flikken gebeld

dat er een Rinus of zo achter haar aanzit.

Het was ook niet de eerste keer dat ze dat deed.

Wat heeft dat met mij te maken?

Gigi, ze is je moeder en ze zag er echt niet goed uit.

Ze moet gewoon haar eigen problemen oplossen.

Zij en die klootzak.

Ik denk dat die Fabrice daar niet eens meer is.

Ze belt echt constant de flikken, helemaal in paniek.

Ze zegt dat ze denkt dat Fabrice dood is, dat ze ook voor haar gaan komen

door die zak pillen. -Nog altijd die pillen?

Ja, daarmee.

Wat heb jij dan gedaan?

Niks. Wij doen eigenlijk nooit iets.

Wat ga jij doen?

Gigi?

Ook niks.

Hoezo, ook niks?

Ik heb daar geen zin in.

Goed, ik moet weg. Ik moet straks nog naar huis

en daar ook uitgemaakt worden voor verrader.

Stop daar dan mee. -Hoezo, stop daar gewoon mee?

We weten allebei dat je niet verder gaat doen.

Goed, ik moet weg. -Voilà. Denk er goed over na.

Nee, Gigi. Denk jij na.

Ik zeg dat je moeder niet goed is en het kan je niks schelen.

Anaïs Verschueren. Gelieve geen boodschappen na te laten.

Bel mij gewoon nog eens terug. Bedankt, dag.

Hé, mama.

Mevrouw, hij heeft alles wat hij wil. Hij heeft het beste onderwijs,

alle hobby's die hij wil uitoefenen, kan hij uitoefenen.

Hij heeft het duurste speelgoed. Hij heeft alles wat hij wil.

Misschien is dat ook net het probleem, weet ik veel.

Ik weet het niet meer.

Ik steek daar alles in en ik krijg er niks van terug.

Ik snap niet waarom. Ik weet niet hoe dat komt.

Ik kan daar niet meer bij.

Ik kan daar niet meer bij.

Ik heb soms het gevoel dat ik hem door elkaar wil schudden

en hem vragen: Gregory, wat scheelt er met jou vanbinnen eigenlijk?

Doe dat dan. Ik ben hier, hè.

Kijk. Ja, ik ben hier.

Nu kun je mij door elkaar schudden.

Nu kun je met mij spreken, voor het eerst in je leven.

Hij heeft nog nooit langer dan dit in een kamer met mij gezeten.

Je hebt nog nooit met mij één deftige conversatie gehad.

Dat is niet waar en je weet dat. -En jij hebt het hier zo zwaar, hè.

Ik heb problemen door jouw gedrag

en jij moet hier niet de zielige mens komen uithangen. Lafaard.

Schud mij maar dooreen. -Kijk...

Schud mij dooreen. Durf. Schud.

Probeer een beetje rustig te blijven. -Hij heeft...

Je bent goed bezig. -Hij heeft nog nooit geluisterd.

Dat is niet waar en jij weet dat even goed als ik.

Dat is niet waar. Ik ben er voor jou. Je hebt alles wat je wilt.

Is dat? Mij alles geven en dan niet naar mij omkijken.

Je hebt alles wat je wilt. -Is dat wat je denkt? Loser.

Durf. -Wat is het probleem?

Meneer... -Jij bent laf.

En?

Nee. -Wat, nee?

Het is niet beter met twee. Het is erger zelfs.

Waarom?

Omdat je hier naakt naast mij ligt.

Ik heb toch mijn kousen en onderbroek nog aan.

Trouwens, helemaal naakt mag niet meer van mijn geloof.

Ik had dat gewoon niet moeten kopen.

Maar bon.

Ik weet niet wat ik moet doen met al dat geld.

Ik zag dat en ik dacht: ik klik erop.

Geld maakt niet gelukkig.

Mijn pa kon over niks anders praten en hij was de ongelukkigste van iedereen.

Ik hoor hem hier nog altijd zagen in de gang.

Daarom dat ik hier niet zou kunnen... Enfin.

Geld maakt echt niet gelukkig.

Nee.

Ik wil ervan af eigenlijk. -Ik weet het.

Hoezo?

Ik heb ook die scenario's gelezen.

Jij denkt nog altijd dat we in een tv-serie meespelen?

Ik denk het wel, ja.

Ik vraag mij trouwens nog altijd af waarover dit hier gaat.

Aan de ene kant proberen ze er precies een comedy van te maken,

maar echt grappig vind ik het niet.

En aan de andere kant halen ze van die hete sociale hangijzers aan

die totaal niet realistisch zijn

en ze doen er juist niks mee.

Hoe loopt het dan af? -Zoals altijd met die commerciële brol.

Alles komt altijd goed. Het is altijd hetzelfde.

Ze zouden beter eens iets maken over het echte leven.

Mijn neef zegt dat ook altijd.

Dat is een huurmoordenaar.

Hij zegt ook: Je moet niet denken dat dat is zoals in de films.

Hij vloekt ook als hij aan de kassa staat en zijn factuur nog niet betaald is.

Je neven, kennen die toevallig geen Rinus?

Een maffiabaas of zo.

Ik ken wel een Rinus, maar om te zeggen dat dat een maffiabaas is...

Dat is eerder een maffia-baise.

Hij doet in pillen en vissen en gewoon al die combo...

Je hebt die pillen toch niet van hem? -Jawel.

Hé, maar... dat is wel niet goed.

Hoezo is dat niet goed?

Je moet alle scènes lezen. Niet enkel die van jou.

Wat voor een acteurtje ben jij eigenlijk?

En wat was je naam? -Gianni. Ik ben hier al geweest.

Nee.

Doe eens Gigi.

Nee, ook niet.

En Rania? R-A-N-I-A.

Ja. Ik heb hier een Rania Jazzari staan.

Ja, dat ben ik. -Jij bent Rania?

Ja, Rania Gigi Jazzari. Salam. Mag ik gewoon doorgaan? Merci, hè.

Is hier een pooltafel? -Ja,

maar de heroïnejunks nemen die altijd in.

Verdomme.

Is het al een beetje beter hier?

Ik...

Ik meende niet wat ik zei toen.

Ik ook niet.

Van dat verliefd zijn en zo.

Dat was maar om te lachen.

Is het daarom dat je de hele tijd stiekem aan het drinken was?

Ik weet het niet.

Ik heb niemand anders.

Jawel.

Je hebt Rania. -Ja...

Ze is alleen maar bij mij omdat jij hebt gevraagd om te letten op mij.

En ik ben hier. Toch?

Ja.

Trouwens, je bent dit vergeten.

Ik hoef dat niet. -Ik hoef dit ook niet.

Ik kan dat niet aannemen. Het is jouw geld en jij verdient dat.

Alles.

Enfin, niet alles, want ik heb een deel op mijn rekening gezet.

Hoeveel?

Niet veel. Enfin, wat is veel? -Ja, zeg jij het eens.

Er staat sowieso meer op jouw rekening dan op de mijne. Oké?

Moet je het nog hebben of niet? -Ja. Merci.

Heb je Rania nog gesproken? Ze zocht naar jou.

Ja.

Anaïs Verschueren. Gelieve geen boodschappen na te laten.

Bel mij gewoon nog eens terug. Bedankt, dag.

Dag, mama.

Laat mij iets weten als je dit hoort.

Ik ben weer bereikbaar.

Hallo.

Alles goed?

Waarom zitten ze allemaal apart?

Het zijn kempvissen. Tezamen zouden ze elkaar vermoorden.

Wacht. Kijk eens.

Kijk. Ze maken zichzelf kapot door met hun spiegelbeeld te vechten.

Ah ja.

Vandaag blijkbaar niet. Roep me maar als je er eentje wilt.

Excuseer?

Werkt hier toevallig een zekere Rinus?

Dat ben ik. Waarom?

Ik ben hier voor Fabrice.

Hoe gaat het met hem? Hij neemt niet op als ik bel.

Hij moet je nog geld, zeker? -Klopt. En geen klein beetje.

Ik betaal je wel. Hoeveel moest hij je?

Vierduizend. Maar dat is zijn probleem. -Hier.

Waarom help je die sukkel?

Ik wil zijn vriendin uit de problemen houden.

Ben je de zoon van Anaïs?

Dacht je echt dat ik haar iets zou aandoen?

Geen idee.

Kennelijk ben jij een gevaarlijke kerel.

Ja. Kennelijk is Fabrice mijn vriend...

Dan zijn we met twee. Dat is dan geregeld?

Anaïs Verschueren. Gelieve geen boodschappen na te laten.

Bel mij gewoon nog eens terug. Bedankt, dag.

Hé, mama.

Ik weet niet of je thuis bent, maar...

ik kom eraan.

Mama?

Mama?

Mama?

Mama? Mama?

Hoor je mij?

Hoor je mij, mama?

Mama?

Mama?

Word wakker, mama.

Mama, word wakker.

Mama?

Mama? Mama?

Liefje, het is mama nog eens.

Ik wou gewoon je stem horen.

Ja, voilà, bel mij even terug als je dit hoort.

Ik hoop dat het goed gaat. Ik wou gewoon nog eens laten weten...

Je hebt het net gehoord, maar ik wou nog eens laten weten

dat het allemaal goed komt.

En ja, we kunnen een film kijken of zo mocht je thuiskomen.

Ik kan frietjes halen.

Dus ja, ik wou nog even zeggen dat je je geen zorgen hoeft te maken

en dat het mij echt heel erg spijt. Ik kan het niet genoeg zeggen.

En dat ik oké ben en dat het is gestopt.

Het is goed zo, bro. -Ja?

Waarom is iedereen zo stil?

Waarom staat de muziek uit? -Dat is een goeie vraag.

Heb je nog brownies?

Nee. Ik heb alles opgegeten.

Geef me dan een vape-pen of zo.

Die is ook op.

Ik heb ook niks. Sorry.

Gaan we het zo doen?

Gigi's mama is gestorven door drugs en we geven niks meer aan Gigi?

Wat wil je dat ik zeg? Op is op, hè.

En jij? -Je moet niet naar mij kijken.

Ik ben even teleurgesteld dat hier niks is.

Sorry. Ik moest wat kleren hebben.

Laat iets weten dan.

Ik wil gewoon dat je thuiskomt, dat is alles.

Wie zijn al die mensen?

Vriendinnen van mama van vroeger en een paar collega's.

Het was al een hele tijd geleden dat wij elkaar zagen.

Daar denk ik nu steeds vaker aan.

Wat er met je gebeurd is, kan ik moeilijk vatten...

en voelt nog steeds niet echt.

Waar zijn we elkaar kwijtgeraakt?

Ik zie je nog steeds als toen we samen op school zaten.

Als een gevoelig mens

met een groot bakkes.

Een bakkes met een onwaarschijnlijk scherp gevoel voor humor.

Iemand echt in een wereld vol fakers.

Anaïs...

vergeef ons dat het lachen ons vergaat vandaag.

De enige schrale troost is dat jouw pijn eindelijk voorbij is

en die van ons begint nu pas.

En...

En die gaat misschien nooit meer over.

Ik ging eigenlijk niks zeggen vandaag.

Want ik weet niet wat ik moet zeggen.

Ik weet ook niet wat ik voel.

Ik wacht op het moment dat ik zou huilen, maar...

dan komt er toch niks.

Gisteren dacht ik...

misschien zijn mijn tranen al op.

Door vroeger.

Door alles wat er is gebeurd. Of misschien ben ik nog te kwaad.

Kwaad op haar omdat ze altijd is weggelopen van haar problemen.

En kwaad op mezelf omdat ik niet kon helpen en alles heb verkloot.

Maar nu ik jullie hier zie...

ben ik vooral kwaad op jullie.

Waar waren jullie?

Waar waren jullie wanneer ze jullie echt nodig had?

Wat doen jullie hier eigenlijk?

Het is te laat nu. Dit betekent niks meer.

Die tekstjes, die foto, haar urne.

Ze is weg.

Dus ga ook weg.

Zijn jullie fucking doof? Ik meen het, ga weg.

Neem jullie fucking...

Neem jullie fucking doodsprentjes en bol het af.

Jullie allemaal. Ik ken jullie niet.

Ik heb jullie nog nooit gezien.

Waarom kijk je zo naar mij?

Je was er niet. Ga weg. Nu.

Fucking hypocrieten. Ze heeft niks meer aan jullie gevoelens.

Fuck jullie.

Putain. Ik ben te vroeg.