Original subtitles

Je had dat orgasme moeten zien.

Ik moest bijna huilen. En zij ook.

Heb je hem gezegd dat hij slecht was in bed?

Nee.

Hier. Lees maar.

De schoonfamilie geeft je een brief met de prijs te betalen om te mogen trouwen.

Jij gaat me helpen. -Ik?

Je wilt Zola toch voor je winnen?

Ik werd gepest op de basisschool. -Dat wist ik niet.

Alleen Nassim wist ervan.

Hij kwam elke middag even bij de schoolpoort staan.

Uiteindelijk hield het pesten op, maar hij bleef me elke namiddag opzoeken.

Ik wil gewoon degene vinden die hem heeft vermoord.

Ik heb heel veel en heel diep nagedacht over hoe we dit kunnen oplossen.

Voilà. Dat is mijn manier om te zeggen dat ik niks meer van je verwacht.

What the fuck?

Ik voel het niet meer. -Zeg gewoon wat ik moet veranderen.

Niks. Het is voor mij ook niet makkelijk. -Ik zal het makkelijk maken.

Hoeveel is het? -Dertig euro.

En 25 extra voor anaal.

Anaal voor wie?

Je bent schattig.

Het zal je goed doen.

Dank je.

Leg je kleren daar maar.

Ik zal heel, heel, heel voorzichtig zijn met je.

Zeg me altijd meteen wat je leuk vindt.

Oké? Ontspan je maar.

Het is een onbeschrijfelijk gevoel.

Ik voel mij zo...

Ik weet niet hoe ik mij voel, eigenlijk.

Vind je het niet een beetje spijtig?

Wat? -Dat je hebt betaald voor je eerste keer.

Nu eigenlijk wel, ja.

Sorry.

Heb je nog iets gehoord van Gigi?

Hij antwoordt niet meer op mijn berichten.

Is er iets gebeurd of zo tussen jullie?

Hij heeft mij gedumpt op die trouw.

Maar laten we iets leuks doen.

Ben je niet fucking moe? Je ziet eruit alsof je al dagen hebt gefeest.

Ik heb het geld, dus we kunnen toch alles doen of kopen.

We kunnen dj's kopen, we kunnen dj-sets kopen,

we kunnen gewoon clubs kopen, we kunnen drank kopen.

Oké. -We kunnen gewoon dat plezier kopen.

Ik heb toch geen geld. -Dan kan ik je sugardaddy zijn.

Allee, zonder die sugar.

En zonder die daddy.

Eigenlijk zonder het erotische gedoe. -Ik snap het. Zwijg maar.

Maar tien?

Ik wilde niet meer vragen.

Ik wil niet hetzelfde meemaken als met Rinus.

Als we ze herverdelen, kunnen we een gram voor ons houden...

Nee, nee. Ze dienen om te verkopen. -Ik weet het wel, schat. Rustig.

Anaïs, stop. We hebben al schulden. -Ik weet het. Putain, wat heb jij?

Hoe vaak ga je zo nog switchen tussen junk en boekhouder?

Hou op. -We zitten erin nu.

Het is gewoon een fase.

Ik ga niet elke seconde van mijn leven stressen. Oké?

Hier.

Ik ga iets zeggen wat je nu niet wilt horen. -Wat? Dat het allemaal goed komt?

Nee, de hond van mijn neef heeft daar gisteren gepist.

Putain.

Ik moet hier echt weg. -Rustig.

Ik ben er met de Kärcher over geweest. -Nee. Uit Brussel.

Ik wil Zola niet meer tegenkomen.

Had Snokkie geen buitenverblijf voor jullie drieën?

Gewoon wat typische jongensstreken uithalen in de natuur.

Wat in de beek zwemmen, ufo's gaan checken, dat soort shit.

Ik weet niet eens waar hij is sinds hij mij heeft geditcht.

Ik dacht dat jij hem had laten zitten? -Hij is gebleven.

Soit, ik wil er niet over praten.

Weet je wat? Ik pak je mee op vakantie. Jij en ik, op mijn kosten.

Nee. Dat is raar. -Waarom is dat raar?

Dan ga ik met een oudere man op vakantie en denkt iedereen dat we iets hebben,

en hoe meer ik zeg dat het niet waar is, hoe loucher dat zal zijn.

Bro, waar wij naartoe gaan, zijn geen mensen.

Dat is net het mooie eraan.

Fuck it. Let's go. -Goed.

Ik weet het nog, want ik was bang om met jou te dansen.

Was je bang? -Ja.

Eén ding heeft mijn vader me geleerd.

Er zijn duizenden meisjes op de wereld met wie je zal willen dansen.

Als een van hen zorgt dat je niet durft te dansen, moet je bij haar blijven.

Dat wil zeggen dat ze speciaal is.

Ik denk niet dat je je vader goed hebt begrepen.

Maar 't is wel schattig.

Ik heb mij ook al heel speciaal gevoeld eigenlijk.

Bij jou.

Ik herinner me de eerste avond dat we elkaar hebben ontmoet.

Ergens in een café.

Ik weet nog dat ik mijn sigaret wou aansteken aan een kaars.

En jij zei dat er dan iedere keer een matroos sterft.

En jij zei: Het is net daarom dat ik dat doe.

Ik herinner mij vooral dat je zei:

Je kunt alles doen. Je kunt alles doen in het leven.

Waarom zou je je in godsnaam bezighouden met het vermoorden van een matroos?

We gaan toch allemaal dood. -Nee, ik bedoel...

Ik bedoel dat je zei dat je alles kunt doen in het leven.

Jij meende dat ook echt. En ik voelde mij toen...

triest en vrolijk tegelijkertijd.

Dat is raar.

Ik geloof dat nog altijd.

Nee.

Toch wel.

Ik geloof dat nog steeds. Je kunt alles doen.

Nee.

We moeten hier gewoon weg.

Kom, we kopen vliegtickets naar Kreta. We vertrekken 's ochtends vroeg.

Rinus vindt toch niemand die naar de luchthaven wil gaan.

We kunnen ons vermommen.

En moeten we ons dan voor altijd blijven verkleden of hoe zie je dat?

Alleen op de luchthaven. -Oké.

Ik ken daar iemand die ons kan ophalen.

Anaïs. Nee, laat dat. -Eentje maar.

Nee, stop. -Please.

Nee. We hebben al twee gram gebruikt. Stop, alsjeblieft.

Oké. Anders kunnen we ons Ryanairticket niet betalen.

Het is meer dan dat. Je kunt soms zo stom doen.

Ik zal mijn haar knippen, dat is al één pruik minder.

Ik vraag je één keer iets.

Voor mij.

Voor mij.

De junk verwijt de junk dat hij een junk is.

Ik hou van je. Soms vraag ik me af waarom. -Weet je wat jij moet doen, liefje?

Jij moet je...

Je liefdesverklaringen van de Aldi

schrijf je op een briefje, plooi je op, steek je in een envelop,

je likt eraan en je duwt die in je gat. Echt waar.

Vind je dat grappig? -Ja.

Ik doe m'n best om ons hieruit te krijgen en jij duwt ons...

Waarom blijf je dan?

Waarom blijf je?

En je overdrijft. De helft zit er nog in.

En is dat genoeg voor Rinus?

We zullen zien als hij zijn geld komt ophalen.

Weer dat belachelijke machinegeweerverhaal.

Belachelijk?

Dus je gelooft me niet? -Jawel.

Wat doe je? -Niks.

Dat zeg jij toch altijd? Dat ik niks doe? -Ja.

Ja. Kijk dan nog maar eens goed.

Ik heb alles. Behalve een handdoek.

Ik heb alles wat we nodig hebben. -Waar gaan we naartoe?

Ik weet dat niet eens. -Ik ook niet, geweldig, hè?

Wat? -Wat?

Je weet niet waar we naartoe gaan? -Dat kan van alles zijn.

De Himalaya, het eerste orgasme van mijn overgrootvader.

Dat is net zo mooi aan die DMT. Je zit direct in een andere realiteit

en het lijkt nog echter dan de werkelijkheid.

Ho, wat is je probleem? -Ik dacht dat we op reis gingen.

Awel? Je weet niet wat voor krachtig... -Ik ga toch geen harddrugs doen?

Luister je wel als ik over mijn moeder spreek?

DMT is geen harddrug. Dat is een poort naar je onderbewustzijn.

Dat is wat je doet als je van je demonen wilt afraken.

Demonen, mijn gat.

Ik heb genoeg demonen hier. -Ik had het je niet mogen vragen.

Sorry.

Ik ga naar huis. -Oké.

Mag ik een vape-pen? -Tuurlijk.

Zodat ik wat kan chillen. -Wacht, hè...

Hier. Nee, wacht, wacht. Het is niet die.

Test die eens.

Alhoewel...

Hier, neem die.

Wacht, het is die.

Wacht... -Welke is het nu?

Sowieso deze.

Pak ze, bro. -Nee.

Vertrouw mij nu eens.

Deze is honderd procent wiet met een vleugje pineapple.

Hier.

Het is nice en mellow, je zult zien.

Dat smaakt niet naar pineapple.

Putain.

Putain, rijk zijn is zo raar. -Wat?

Dat rijk zijn raar is. We zitten precies in een etalage of een aquarium.

Ik voel mij deel van het decor. Gaan we niet dansen?

Ga maar.

Ik heb een vraagje.

Waar kun je hier ergens dope fiksen?

Hoeveel moet je hebben?

Wat?

Hoeveel moet je hebben

voordat je mijn lul in jouw mond steekt en eraan zuigt?

Ik snap het niet. Wat wil je?

Je hebt mij heel goed verstaan.

Wat is dit, verdomme?

Weg hier, viezeriken.

Ik geef je 500 euro... -Snokkie. Sta even stil en luister.

Je moet naar huis. Ga slapen. -Ik ben keigoed.

Ik ken veel mensen. -Snokkie, stop.

Luister naar mij. We moeten naar huis. -Ik ben keigoed.

Doe normaal. Nee, je bent niet goed.

Kom, we gaan naar huis. Je bent niet oké.

Oké, maar jij moet wel meekomen. -Nee, ik ga niet mee.

Ik ga je afzetten en dan ga ik ook naar huis.

Ik geef je duizend voor de nacht.

Wat? -Ik geef je duizend voor de nacht.

Putain. Laat maar. What the fuck?

Ben je doof of zo? Weg hier. Wegwezen.

Ik weet niet wat ik aan het doen ben.

Ik wil dat er iets gebeurt, maar ik weet niet wat er moet gebeuren.

Ik ben verdwaald.

Iedereen is hier verdwaald, hè. Je moet daar niet zo mee inzitten.

Voilà. Drie wodka-cola's. -Merci, hè.

Doe dat niet. -Wat?

Die jongen moet hier niet zijn. -Hij kan dat toch zelf bepalen?

Ik denk echt dat hij niet oké is. Zijn energie is gewoon fucking off.

Moet je ook iets hebben van mij? -Nee, merci.

Als je iets nodig hebt, moet je het maar vragen. Ik heb het geld.

Ben je hier alleen? -Ja.

Er is niemand thuis die op je wacht? -Nee.

Mijn vader is altijd weg. Ik ben helemaal alleen thuis.

Kunnen wij daarnaartoe?

Zeker.

Meen je dat? -Wat?

Als je niet wilt dat hij hier is, dan brengen we hem veilig thuis, toch?

Yves, hoelang duurt die shit? Doe iets. Ik wil eruit.

Alles goed? Wil je wat water?

Hoe voel je je?

Hoelang ben ik weggeweest?

Ik weet het niet. Een kwartiertje, of zo.

What the fuck? -Sorry, hoor.

Dat oranje roept toch pineapple?

Jij bent echt zielig.

Bro, dat is echt gemeen om te zeggen. Ik probeer je ook alleen maar te helpen.

Je kan mij niet helpen, Yves. Je bent zelf een kind.

Jij denkt echt dat je iets van het leven kent.

Ja, meer dan jij.

Ja, hoor.

Zie je zitten met je gebroken hartje en je gebroken mama.

Je bent de weg kwijt, kerel. -Het is al goed. Laat mij.

Ik heb het begrepen. -Nee, je hebt niks begrepen.

Weet je nog wat het eerste was wat je tegen mij zei?

'Ik ga miljonair worden.'

Denk je dat dat lukt door zielig in mijn fauteuil te blijven zitten?

Nee, ik heb daar geen probleem mee. Nana ook niet.

Wat, met mannen?

Je antwoordt wel heel snel in mijn plaats.

Mannen zijn veel gemakkelijker. Geen emotie, iedereen wil hetzelfde.

Gewoon cash, piet, en klaar.

Jij vindt dat niet moeilijk? -Soms.

Wanneer mensen me vragen: Je vriend is een callboy, wat vind je daarvan?

Sorry. -Het is oké.

Wat is je prijs?

Driehonderd per uur.

Ik ben niet goedkoop, hè.

Katrien heeft gebeld gisteren. -Mij ook. Ze was Bjorn kwijt of zo.

Ja, maar hij is blijkbaar terug. Nu is hij bij...

Gaan we door? -Ja.

Meen je dit?

Bro, dit is echt wel een heel nieuwe vorm van disrespect.

Kom, Julian. We zijn weg.

Kunnen we even babbelen?

Fuck off.

Dat betekent niets.

Die gast is vast nog maagd. Hij heeft gewoon nood aan affectie.

Dat betekent heel veel voor hem en jij gaat dat even doen voor 300 euro.

Kunnen we dit gesprek hebben zonder mij te shamen?

Doe ik niet. Dit is heel vernederend voor mij.

Ja, voor mij ook.

Kom gewoon naar huis.

Als jij met die weirdo naar bed gaat... -Oké, dit is echt heel lelijk.

Ik ben echt beschaamd in je plaats.

Heb jij echt driehonderd euro betaald om daar gewoon zo te blijven zitten?

Dat is beter.

Vind je dit leuk?

Ik weet het niet.

Wil je mij kussen?

Ja?

Oké, wat is het? Ik vraag of je mij wilt kussen, je zegt ja.

Ik kom naar hier, ik wil je kussen en je trekt je weg.

Wil je mij kussen, ja of nee?

Ik weet het niet.

Zeg jij gewoon alsjeblieft wat je wilt doen.

Ik wil ervan af zijn.

Het oproepnummer dat u gevormd hebt, is niet in gebruik.

Om het nummer van uw correspondent terug te vinden, kan u bellen

naar de inlichtingendienst op de betalende nummers 1212 of 120...

Oké?

Gregory?

Gregory?

Jezuschristus.

Misschien is wat wij doen belachelijk.

We pakken hier elke dag tieners op

omdat ze iets verkopen wat niet mag, maar waar iedereen naar vraagt.

Wij staan daar maar te roepen alsof ze beter zouden moeten weten.

Dat klinkt als een ingestudeerd tekstje.

Wat doe je eraan? Wacht tot je ziet hoe ze soms binnenkomen bij ons.

Compleet psychotisch.

Schreeuwend.

Op jou, op hun moeder, op God.

Dus het is klappen uitdelen of klappen krijgen?