Original subtitles

Και τώρα, απευθείας από την διεθνή περιοδεία του...

Κυρίες και Κύριοι, ο Μεγάλος Ζαμπόνι!

Ευχαριστώ!

Ευχαριστώ!

Χαίρομαι που γύρισα!

Ετοιµαστείτε να κλονίσετε τις οφθαλµαπάτες σας!

Το Στοιχειωμένο Σπίτι Μετάφραση: Dark Unicorn για το www.greek-team.eu!

Κυρίες και Κύριοι...

η συνεργάτιδά µου, επί σκηνής, η Ντον Σταρ.

Σύμφωνα µε το μύθο, η Ντον Σταρ θα γεννιόταν άνθρωπος...

αλλά κάποιο κακό πνεύμα είδε πόσο όµορφη ήταν...

και αποφάσισε να την παντρευτεί.

Τα αρχαία πνεύματα του Ουρανού και της Γης...

είπαν ότι δεν µπορεί να την παντρεύτει.

Έτσι, το κακό πνεύμα την πήρε...

και την έκρυψε µέσα σε ένα άστρο.

Παγιδευμένη μέσα στο αστέρι...

η Ντον Σταρ έκλαιγε ακατάπαυστα.

Το πνεύμα του φεγγαριού άκουσε το κλάµα της...

καθώς διαπερνούσε τον νυχτερινό ουρανό.

Τις πρώτες πρωινές ώρες...

καθώς το πνεύμα του φεγγαριού κατέβαινε Δυτικά...

δεν μπορούσε να αντέξει άλλο τις κραυγές της.

Κοίταξε προς το άστρο...

και το ανατίναξε µε τη µαγεία του!

Η Ντον Σταρ βρέθηκε....

να περπατά πάνω στη Γη.

11,5 χρόνια µετά...

Κοιτάξτε!

Είναι ο Μπαμπούλας!

Ορίστε!

Εντάξει, ένα µόνο µε τυρί, ένα απ’ όλα, μαντέψτε για ποιον...

ένα απ' όλα χωρίς ατζούγιες για τον Μαξ, ένα µε πεπερόνι...

και ένα µε χαβιάρι για τη Ζόι.

- Ώρα για φαγητό. - Είσαι καλή. Ευχαριστώ!

Παρακαλώ, Γιούρι.

Ούτε στη Ρωσία δεν είδα τόσο κακό Μπαμπούλα.

- Δεν υπάρχει άλλος σε ολόκληρο τον κόσμο. - Σε όλο το σύμπαν.

Μαμά, θα πάµε στο σπιτάκι. Θα προσέχεις τον Μαξ και τη Ζόι;

- Θέλω κι εγώ να έρθω. - Κι εγώ θέλω να πάω.

Είναι δικό µας και είναι µόνο για µεγάλα παιδιά.

Δεν είναι δίκαιο.

Είναι και δικό µας.

Εξάλλου είναι εκεί η Πριγκίπισσα και πρέπει να την ταΐσω.

Εγώ θέλω να έρθω, γιατί σύντομα θα µε πάρουν.

Ήλπιζα να μείνεις λίγο μαζί µου πριν φύγεις, Μαξ.

Μπορείτε να με βοηθήσετε να γεμίσουμε τα αλατοπίπερα.

Το πιπέρι µε κάνει να φταρνίζοµαι.

Παρατήστε µε, παιδιά.

Θέλω να βγω µε µεγάλους, πριν µασουλήσω το δάχτυλο.

Δε µασουλάω πια το δάχτυλό µου.

Λύστε το μεταξύ σας, παιδιά.

- Σε παρακαλούμε! - Ναι, σε παρακαλούμε!

Δε θα µου αλλάξετε τη γνώμη µε τίποτα. Όχι.

Αν σου δώσουμε τα µισά γλυκά µας το Χαλογουίν;

- Ναι! - Εντάξει, σύμφωνοι.

Πώς µπορεί κάποιος να ζει δίπλα σε νεκροταφείο;

Έχεις τους καλύτερους γείτονες, δεν γκρινιάζουν.

Δεν το καταλαβαίνω.

- Γιατί γελάς, φίλε; - Μη µε σπρώχνεις.

Ακούστε µε, κουφιοκέφαλοι!

Ας κλέψουµε τώρα, πριν γυρίσει ο Μπαμπούλας...

και μας κάνει γατοτροφή. Εντάξει;

Ό,τι πεις, Μόνα...

Υπάρχει κάποιος νεκρός εδώ µέσα.

- Πώς ξέρεις ότι έχει κάτι; - Του αρέσουν μήπως οι νεκροί;

Η μήπως αγοράζει τα πάντα.

Άνοιξέ το.

- Να το ανοίξω; - Ναι, απλώς άνοιξέ το.

Δεν θέλω να το ανοίξω.

Θα το ανοίξω εγώ, δεν είµαι φοβητσιάρης.

Ούτε εγώ είµαι. Θα το ανοίξω εγώ.

Γιατί δεν το ανοίγετε και οι δυο μαζί, ε;

Τότε εντάξει.

Το Χαλογουίν περιµένετε; Ας το κάνουμε! Πάμε!

Είναι ασυνήθιστο. Θα πάρει χοντρά λεφτά γι’ αυτό.

Έχει κανείς ένα σπίρτο;

Τι το χρειαζόµαστε;

Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσάς τους δύο.

''Μην το δοκιµάσετε χωρίς ενήλικο κοντά σας''. Πάρτε το.

Αυτό που κάνουµε είναι παράνοµο. Βιαστείτε!

Πρέπει να κόψεις το κάπνισµα, μήπως, Μπος;

Μη µε διακόπτετε όταν γράφω τα απομνημονεύματά µου...

και µη µε λέτε Μπος.

Να µε λέτε κυρία Μπος.

Με βρίσκεις αστεία νεαρέ;

Αστεία...Θέλω να πω...Εννοώ ότι...

- Δεν είστε. - Δεν είµαι;

Δε µε βρίσκεις αστεία;

Αυτό εξαρτάται...

από το τι θέλετε να σας πω.

Αν σκεφτείς ότι γνωρίζεις ελάχιστα...

σε συμβουλεύω ότι όσα λιγότερα λες, τόσο καλύτερα.

Το είδα αυτό!

Αγόρια και κορίτσια, έχω ετοιµάσει καινούρια δουλειά.

Απεχθάνομαι φοβερά την έλλειψη ενθουσιασμού.

Να σας θυµίσω ότι όταν µε είχατε πλησιάσει...

πλησιάσατε κάποια επαγγελµατία.

Κάποια που µετέτρεψε την κλοπή σε νέα μορφή τέχνης.

Αν κατά τύχη αποφασίσατε ότι κακώς µε πλησιάσατε...

δεν µπορείτε να κάνετε πίσω. Τι άλλο μπορώ να πω;

Μόνο καλό κουράγιο.

Κοίτα τι έχω για σένα. Ένα βάτραχο.

Μπορείς να τον πάρεις.

Μαξ, δε θα αισθανθείς καλύτερα επειδή είσαι κατσούφης...

Φύγε.

Θέλεις φιστίκια, Μαξ;

Κοίτα! Κοίτα εδο!

Κοίτα εδώ! Είναι μύτη. Δεν είναι αστεία;

Αν το κουνήσεις, θα κουνηθεί το στόµα. Δοκίμασέ το.

Δεν είναι δίκαιο.

Γιατί να πάω στο ορφανοτροφείο αµέσως µετά το Χαλογουίν;

Μαξ. Μακάρι να έµενες μαζί µας για πάντα.

Κι εγώ θέλω να µείνεις για πάντα μαζί µας, Μαξ.

Είναι ανόητο να πρέπει να ζεις σε ένα μεγάλο Αμερικανικό σπίτι...

και να πρέπει να σε υιοθετήσει κάποιος πλούσιος.

Θα τον ονοµάσω Κύριο Λάνσελοτ.

Πρόσεχε, οι βάτραχοι κατουράνε όταν τους κρατάς.

Όχι αυτός... Είναι άδειος.

Είμαστε µόνο εγώ κι εσύ, Σκιά.

Να μου ζήσετε, ωραία µου τσιγάρα...

κι εσείς Κουβανέζικα πούρα! Παρατηρήστε την ικανότητα...

το στυλ και το χάρισμα κάποιου επαγγελµατία.

Κυρία µου, είστε καλά;

Η τεχνητή αναπνοή σίγουρα πιάνει!

- Θα τον ονομάσω Κύριο Λάνσελοτ. - Καλύτερα, µικρό Λάνσελοτ.

Είναι ώρα να κοιµηθεί τώρα.

Το να περπατάς είναι δύσκολο πράγµα.

- Πρέπει να γυρίσω πριν βραδιάσει. - Κι εγώ. Ανησυχεί η µαµά.

Τουλάχιστον εσύ έχεις µαµά.

Είναι εντάξει, Μαξ.

Μπορείς να µοιραστείς τη µαµά µας όποτε θέλεις.

- Ναι και τη δική µου. - Και τη δική μου!

- Ευχαριστώ, παιδιά. - Κανένα πρόβλημα, φίλε.

Ωχ, όχι!

Κοντοστούπηδες, πού βρήκατε αυτή την κατσίκα:

- Δε µας συμπαθούν. - Γιατί δε µας συµπαθείτε;

Επειδή είστε αντικοινωνικοί.

Ευχαριστούμε.

- Δεν ξέρεις καν τι σηµαίνει. - Θα σου πρήξω τα χείλη.

Ντέιβ, χαλάρωσε λίγο.

- Έχει ήδη πρησμένα χείλη. - Ναι, τα πάντα τα έχει χοντρά.

- Σταµάτα, φασουλή! - Ντέιβ, χαλάρωσε!

Έχω καλύτερες ιδέες για τα κουτσούβελα.

Δε σας συμπαθώ.

Πρόσεχε, μικρέ! Εσένα θα σε ρωτήσω και πάλι...

πού βρήκες την κατσίκα; - Είναι δική µου.

- Πώς τον λένε; - Πριγκίπισσα.

Αρσενικό είναι, Ζόι. Δεν µπορείς να τον φωνάζεις "Πριγκίπισσα".

Θα θυμώσει πολύ όταν μεγαλώσει.

Είναι δική µου και είναι κοριτσάκι.

- Έχει δίκιο. - Γι’αυτό σε λένε Χαζοντέιβ.

Το σκεφτόµουν αυτό, γιατί µε φωνάζουν έτσι;

Άσ' το καλύτερα, απλώς αφήστε µας ήσυχους.

Φύγε!

Ήθελα µόνο να χαϊδέψω την κατσίκα σου, εντάξει;

Αλλά αφού το θέλεις έτσι, εντάξει...

Πριγκίπισσα!

Πριγκίπισσα!

Ξέρασες βιοχλαπάτσα, φίλε. Πώς το έκανες αυτό:

Πρέπει να τρως πολύ πρόχειρο φαγπτό.

Ζόι, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Ας γυρίσουµε στο σπίτι.

Πριγκίπισσα!

Αυτή πρέπει να είναι.

Πριγκίπισσα!

Πριγκίπισσα!

Ωχ όχι! Η Πριγκίπισσα πηγαίνει στο σπίτι του Μπαμπούλα!

Όχι! Όχι! Μαξ, µην πας. Ο Μπαμπούλας θα σε πιάσει!

- Δε με νοιάζει. - Ταΐζει µικρά παιδιά στο λιοντάρι του!

Ναι και έχει µεγάλο νεκροταφείο για να θάβει µόνο κόκαλα!

- Ναι και ποτέ δεν κοιµάται. - Είναι αληθινός βρυκόλακας!

- Είναι 2 000 ετών! - Και το σπίτι του είναι γεμάτο με φίδια.

Από αυτά που σε σκοτώνουν µε το δηλητήριό τους.

Τυλίγονται πάνω σου και σε σφίγγουν µέχρι να πεθάνεις.

Ανοίγουν τα σαγόνια τους και σε τρώνε ζωντανό.

- Θ' αργήσει να σε καταπιεί. - Ξέρω κάποιον που του συνέβη.

- Μου µίλησε γι' αυτό... - Το σπίτι είναι στοιχειωμένο.

Υπάρχουν φαντάσµατα που περιµένουν να τροµάξουν τα παιδιά.

- Δε σου κάνουµε πλάκα. - Είναι αληθινά φαντάσµατα.

Είναι πιο τροµακτικά και από τον Μπαμπούλα.

- Τα ξέρω όλα αυτά. - Και γιατί θες να µπεις, Μαξ;

Γιατί δεν έχω πια λόγο για να ζω.

- Μαξ, είσαι φίλος µας. - Σε αγαπάµε.

Ελάτε, παιδιά.

Δε φοβόμαστε τον Μπαμπούλα, έτσι;

Τον φοβόμαστε; Οχι;

Λοιπόν; Πάμε!

Η µαμά µου λέει ότι κανείς δεν μπήκε στο σπίτι του, Μαξ.

- Κανείς που να έζησε µετά. - Ούτε καθαρίστρια δεν πάει.

- Δεν ξέρουμε τι έχει µέσα. - Ούτε ξέρουμε τι κάνει.

- Δεν είναι εδώ. - Τότε μπορούμε να πάµε σπίτι µας.

- Πρέπει να πάρουµε την Πριγκίπισσα. - Θα την προσέχει το λιοντάρι!

Κι αν φάει την Πριγκίπισσα:

Το βρήκα! Πάμε όλοι µαζί, παίρνουµε την Πριγκίπισσα και φεύγουμε γρήγορα.

Τι λέτε; Ίσως;

Θεέ μου!

Πήγαινε να βρεις το φως.

- Βρες το διακόπτη. - Εκεί είναι.

Το δωµάτιο έχει χαζούς και δεν είµαι ένας απ’ αυτούς...

Παιδιά!

Παιδιά!

Κύριε Λάνσελοτ, γύρνα πίσω.

Το κεφάλι µου κόλλησε!

Βοήθεια!

Βοήθεια!

Φοβάσαι τις μικρές αράχνες; Δεν µπορείς να ξεφύγεις.

Γύρνα πίσω!

Πρέπει να βγω από δω!

Εδώ είσαι, Πριγκίπισσα.

Όλα εντάξει, Πριγκίπισσα. Η µαμά είναι εδώ.

- Πριγκίπισσα, πού είσαι; - Κύριε Λάνσελοτ, εσύ είσαι;

Πριγκίπισσα!

Είναι στοιχειωμένος καναπές.

Κάποιος σε αυτό το σπίτι δε θα έπρεπε να είναι εδώ.

- Ποιος: - Εγώ.

Γεια!

Τι άλλο θα γίνει:

Μακάρι να µην ερχόµουν, καλύτερα να µε πυροβολούσαν.

Εγώ θα προτιμούσα να έκανα γυμναστική.

Μαξ, γύρνα πίσω!

Θα το μετανιώσω αυτό.

Θα είναι σκοτεινά εκεί.

Πείτε µου, αν δείτε κάποιον άσχηµο κόκκινο τύπο...

κάποιον να αιωρείται ή κάποιο φάντασμα...

έναν βρικόλακα ή ότιδήποτε μη φυσιολογικό...

Κι αν δούμε κάποιο νυχτοπούλι;

Εννοείς νυχτερίδα.

Σωστά.

Κύριε Λάνσελοτ!

Αν η νυχτερίδα πιαστεί στα µαλλιά σου...

δεν µπορείς να την βγάλεις. Μετά πρέπει να τα κόψεις.

Ψέματα λες! Δεν είναι αλήθεια.

Αλήθεια είναι. Ρώτα όποιον θες.

Έχουν κάποιο είδος κόλλας στα δάχτυλά τους.

Κύριε Λάνσελοτ!

Κύριε Λάνσελοτ! Έλα! Πού είσαι;

Έλα, Κύριε Λάνσελοτ.

Κύριε Λάνσελοτ!

Λάνσελοτ!

- Κράτα το κερί μου να πάρω τον Κύριο Λάνσελοτ. - Εντάξει.

Γεια σου, Κύριε Λάνσελοτ!

Δάχτυλα!

- Μ' αρέσουν τα πράγµατά σου. - Δεν είναι πράγµατα.

Αυτό το ραβδί που σου έπεσε είναι απ’ τη συλλογή του Χουντίνι.

- Ποιανού; - Πράγματα...

Για πράγµατα µου µοιάζουν. Υπέροχα πράγματα, σαν παιχνίδια.

Ξέρεις τι σηµαίνει η παραβίαση χώρου;

- Ναι. - Ναι, ναι. Λοιπόν, τι σημαίνει;

Σημαίνει ότι είσαι κάπου όπου δεν έπρεπε να είσαι.

Ακριβώς. Πάρε την κατσίκα μαζί σου.

- Ησουν ο Μεγάλος Ζαμπόνι; - Είμαι ο Μεγάλος Ζαμπόνι.

Μη πεις γι’ αυτό το δωµάτιο. Δεν πρέπει να μάθουν.

- Τώρα φύγε! - Αυτό το µέρος χαραμίζεται.

Θα ήταν υπέροχο για να ζήσει κάποιο παιδί...

με όλα αυτά τα φοβερά κοστούμια και τα υπέροχα παιχνίδια!

Φύγε.

Ο Μάγος ορκίζεται ότι αγαπούσε τη γυναίκα του.

Γυναίκα Μάγου εξαφανίζεται ενώ αιωρείται στον αέρα.

Το βρήκα!

Υπήρχαν άρθρα γι’ αυτόν στο περιοδικό "Τάιμ"...

ακόμη και στο "Ίγκουάιρερ".

Αυτό σηµαίνει ότι ήταν διάσηµος!

Μα πώς εξαφάνισε τη γυναίκα του;

Ίσως ήταν αληθινή µαγεία.

Εδώ.

Αυτή είναι η ταινία που δείχνει πώς εξαφανίστηκε.

Καθώς το πνεύμα του φεγγαριού κατέβαινε Δυτικά...

δεν μπορούσε να αντέξει άλλο τις κραυγές της...

Κοίταξε προς το άστρο...

και το ανατίναξε µε τη µαγεία του.

Η Ντον Σταρ βρέθηκε να περπατά στη Γη.

- Μισό λεπτό! - Πού πήγε;

- Εξαφανίστηκε! - Λένε ότι ίσως τη σκότωσε.

Δε θα το έκανε αυτό!

- Θα µου δείξεις κάποιο μαγικό κόλπο; - Όχι.

- Γιατί; Φοβάσαι την αληθινή µαγεία; - Δεν υπάρχει αληθινή µαγεία.

- Τι έγινε µε τη γυναίκα σου; - Το έσκασε.

Έκοψα το δάχτυλό µου.

Θα σου φέρω τραυμαπλάστ.

Μείνε εκεί.

Ευχαριστώ.

Γιατί να το σκάσει:

Εγώ είµαι, ο Μαξ.

Έχω καινούριο τρικ, ο Γιούρι µου το έδωσε.

Μπορείς να µου δείξεις πώς να εξαφανίσω την µπάλα;

Ευχαριστώ και πάλι για το τραυμαπλάστ.

Κοίτα, το δάχτυλό µου είναι καλύτερα!

- Πώς είναι το λιοντάρι; - Τζάγκουαρ.

- Το ονόµασες έτσι από το αμάξι; - Όχι.

Ξέρω πώς το κάνεις, µα όταν το κάνω εγώ δεν πετυχαίνει.

Πρόσεξέ με!

Κόκκινη µπάλα.

Κόκκινη μπάλα στο χέρι.

Κλείνεις το καπάκι.

Κόκκινη μπάλα στο χέρι.

Κόκκινη μπάλα στο χέρι.

Η κόκκινη μπάλα εξαφανίστηκε.

- Ήταν υπέροχο! - Ναι, πρέπει να το κρατάς έτσι. Βλέπεις;

Δεν έχει σηµασία το κόλπο, αλλά το πώς το εκτελείς.

Κόκκινη μπάλα στο χέρι.

Εξαφανίστηκε.

Πού πήγε:

Τέλειο!

Ξαναεμφανίζεται στο αυτί της Ζόι.

Δεν το πιστεύω! Είναι σπουδαίο κόλπο!

Δεν έχει σηµασία το κόλπο, αλλά το πώς το εκτελείς.

- Ωραίο δέντρο. - Ευχαριστώ.

Πίστευα ότι έχει χαρακτήρα και ότι ταιριάζει εδώ.

- Χαρακτήρα, ε; - Μόνος µου το φύτεψα.

Νομίζω ότι θέλει συχνό πότισµα.

Ευχαριστώ.

- Θα µου μάθεις άλλα μαγικά κόλπα; - Ίσως κάποια άλλη στιγµή.

Τότε πρέπει να είναι πριν την πρώτη του Νοέμβρη.

Τότε θα µε πάνε στο ορφανοτροφείο.

Θέλω να µάθω κόλπα για να µε συµπαθήσουν τα παιδιά.

Σίγουρα ο κύριος Ζαμπόνι θα µας βοηθήσει να βρούμε την Πριγκίπισσα...

γιατί είναι πολύ έξυπνος.

- Ξέρει να εξαφανίζει πράγματα. - Και να µην εµφανίζει.

Μαξ, τι κάνεις:

Τι κάνεις, Μαξ;

Ίσως είναι στο σπίτι, αλλά δεν ανοίγει την πόρτα.

- Θα έχει κάποιο λόγο. - Έχει λόγο. Μας μισεί.

- Απλώς δε συνήθισε τον κόσµο. - Αυτή είναι υποσηµείωση.

Τι σηµαίνει υποσηµείωση;

Ότι αυτό, σηµαίνει λιγότερα απ' ό'τι εννοείς.

Η ουρά του τζάγκουαρ κόλλησε στον καναπέ και πονάει.

Όχι, θα πρέπει να αστειεύεσαι. Εγώ δεν το πλησιάζω αυτό.

Τα ζώα καταλαβαίνουν πότε θες να τα βοηθήσεις και είναι καλά μαζί σου.

Εγώ θα πάω.

Έρχεται το δείπνο σου!

Παιδιά, δε νομίζω ότι θα πιάσει το σχέδιο. Αν µας πλησιάσει θα μας φάει.

- Δε θα µας φάει. Είναι φιλική. - Έρχεται ο Μπαμπούλας!

Θα σε βοηθήσω.

Καλή, γατούλα!

Είµαι κουρασµένος, Σκιά.

Έχω κουραστεί απ’ όλα.

Πρέπει να κατουρήσω! Βοήθεια, πρέπει να κατουρήσω!

Πρέπει να κατουρήσω! Άσε με να βγω!

Πρέπει να κατουρήσω!

- Πρέπει να κατουρήσω! Βγάλε με! - Σκιά.

Πρέπει να κατουρήσω! Πρέπει να κατουρήσω!

Πρέπει να κατουρήσω! Πρέπει να κατουρήσω!

Πρέπει να κατουρήσω! Βγάλε με! Πρέπει να κατουρήσω!

Έρχομαι αµέσως. Θα να µου φύγουν.

Θα πας σε αναµορφωτήριο αν ξανακάνεις διάρρηξη στο σπίτι μου.

Κοίταξα από το παράθυρο να δω αν είσαι εδώ.

- Δεν είναι σωστό αυτό. - Το ξέρω. Λυπάμαι.

Δε σου δίνει το δικαίωµα να κάνεις διάρρηξη, ξανά.

Η ουρά της Σκιάς είχε κολλήσει στον καναπέ.

Η Σκιά ήταν στο διάδροµο και μου φαίνεται µια χαρά.

Συγγνώμη, κύριε. Η ουρά της Σκιάς είχε κολλήσει στον καναπέ...

και ο Μαξ την έσωσε.

Τι συµβαίνει; Μπορείτε να φύγετε όλοι σας;

Δε θέλω να σας ξαναδώ κοντά στο σπίτι µου.

Φύγετε!

Έτσι το κακό πνεύμα την πήρε και την έκρυψε...

σε ένα αστέρι.

Πρέσκοτ, τι κάνεις;

Κοίτα.

Κάτι λέει πριν την εξαφανίσει.

- Δεν μπορώ να καταλάβω τι. - Δε γίνεται να το δυναμώσεις;

Μισώ τα παιδιά.

Μισώ τα παιδιά.

Μισώ τα παιδιά.

Μισώ τα παιδιά.

Μισώ τα παιδιά.

Τι θέλεις να µου δείξεις, Σκιά;

Τι θέλεις να µου δείξεις, ε;

Αυτό;

Ωραίες ρόδες!

Έλα.

Αφήστε µε να φύγω!

- Χτύπησε το μωρό; - Δεν είµαι μωρό.

Με άκουσες να κλαίω;

- Γιατί το κάνεις αυτό; - Για να κλάψει το µωρό.

Τώρα δεν μπορούμε να πάρουµε αρκετά λεφτά!

Τι είναι αυτό που κρατάει στα χέρια του;

Δώσ' το μου.

- Ξύλο είναι. - Δώσ’ το µου!

Όχι, είναι δικό µου! Ήταν του Χουντίνι!

- Ποιος είναι ο Χουντίνι; - Δεν ξέρω. Δώσ’ το πίσω!

Μοιάζει µε ασήμι. Η Μπος θα µας δώσει πολλά λεφτά.

Είναι µαγικό ραβδί. Υπάρχει κατάρα για όποιον το κλέψει.

- Ναι κι εγώ είµαι η καλή νεράιδα. - Δεν είσαι η καλή νεράιδα.

Η µαµά µου είναι. Βάζει λεφτά κάτω από το μαξιλάρι µου.

Σκάσε, Ντέιβ.

Αφήστε τον ήσυχο! Σταµατήστε!

- Πάμε να φύγουμε. - Σταματήστε!

Είσαι καλά, παιδί µου;

Έκλεψαν το µαγικό ραβδί µου.

Λυπάμαι...

Είσαι καλά, Κύριε Λάνσελοτ;

Έκλεψαν το μαγικό ραβδί μου.

- Ποιος ήταν ο Χουντίνι; - Ο Χουντίνι ήταν ο διασημότερος μάγος...

πέρασε δύσκολα χρόνια, αλλά πάντα τα κατάφερνε.

Κατάφερε να ξεπεράσει κάθε εµπόδιο που του έβαζαν.

- Κάπως σαν εµάς, έτσι; - Όχι όλους µας...

- Σε πείραξαν ποτέ νταήδες; - Ναι, σε όλη µου τη ζωή.

- Τότε πώς είσαι νταής; - Εγώ;

Δεν είµαι νταής.

- Μισείς τα παιδιά. - Ποιος σου είπε ότι μισώ τα παιδιά;

Αυτό είπες πριν εξαφανιστεί η γυναίκα σου.

- Κι εσύ είσαι µάγος, έτσι; - Το είδα στον υπολογιστή.

Αυτή η τεχνολογία! Είσαι καλά. Καλύτερα να φύγεις.

Είπες ότι θα έφτιαχνες και το ποδηλατό µου.

Το είπα, έτσι δεν είναι:

- Γιατί μισούσες τα παιδιά; - Κάθισε.

Αυτός είµαι εγώ, εντάξει:

Στην πίσω σειρά.

Ήσουν κι εσύ ορφανός;

Πέρασα όλη µου την παιδική ηλικία σε ορφανοτροφείο.

- Πάντα ένιωθα διαφορετικός από τα υπόλοιπα παιδιά. - Ήξερες µαγικά τότε;

Όχι.

Γι’ αυτό θέλω να µου μάθεις µερικά µαγικά κόλπα.

Θα τα πας καλύτερα, αν σου µάθω πώς να χτυπάς καλά.

Η µαμά µου, πριν πεθάνει, είπε να µην τσακώνομαι.

Είπε ότι κανείς ποτέ δεν είναι νικητής.

Δε γνώρισα τη µαµά µου και κανείς δε µου το είπε αυτό.

Με πείραζαν τα άλλα παιδιά κι εγώ τσακωνόµουν. Είχα καλή γροθιά.

Έτσι πέρασα όλη µου τη ζωή στο υπόγειο.

Είναι µάγος. Επισκέφτηκε το σχολείο µας κάποτε.

Εγώ δεν τον είδα, καθώς ήµουν στο υπόγειο...

αλλά τον είδα να πετάει πράγµατα στα σκουπίδια.

Αργότερα πήγα και τα πήρα όλα.

Είχε πολλά, ειδικές κάρτες και κόλπα κι άλλα τέτοια.

Έπαιζα µε αυτά, µέχρι που τα κατάλαβα.

Τότε άρχισα να δηµιουργώ τα δικά µου κόλπα.

Είχες φίλους στο ορφανοτροφείο;

Τον Λούθερ, ήταν ποντικός.

Μάλλον αγαπάς τα ζώα περισσότερο από τους ανθρώπους.

Από τους περισσότερους ανθρώπους.

Ζώα σαν τον Λούθερ και την Σκιά δεν έχουν κίνητρα.

Είναι αυτό που είναι.

Στο ορφανοτροφείο υποσχέθηκα στον εαυτό µου...

ότι ποτέ δε θα κάνω παιδιά, γιατί είναι πολύ σκληρά.

Η Ντον Σταρ ήθελε µόνο να αποκτήσει παιδιά.

Ήθελε παιδιά.

Το ήθελε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο, ήταν γεννημένη για µαµά.

Βλέπω τώρα ότι ήταν γραφτό ν' αποκτήσει παιδιά.

Γι’ αυτό µου την έδωσε, δεν ξέρω κι εγώ ποιος.

Μου είπαν ότι θα γίνω καλός πατέρας, µα τα θαλάσσωσα.

Δεν το καταλαβαίνω αυτό...

το αίσθηµα της πατρότητας.

Ίσως επειδή ποτέ δεν είχα γονείς.

Το µόνο που είχα, ήταν υπάλληλοι.

Άτομα που πήγαιναν στα παιδιά τους µετά τη δουλειά.

Τις γιορτές είχαν άδεια για να είναι µε την οικογένειά τους.

Ήταν τιµωρία γι’ αυτούς να περάσουν τις διακοπές µε µας.

Ήταν κακοί µαζί σου;

Δεν ήταν κακοί, τουλάχιστον οι περισσότεροι απ’ αυτούς.

Μόνο που νόµιζα ότι ήµουν απλώς η δουλειά τους...

και όχι ένα παιδί.

Θυμάμαι που µου έλειπε να είµαι κομμάτι κάποιου άλλου.

Φοβάμαι...

Δε θέλω να πάω στο ορφανοτροφείο.

Εγωιστικά, είπα στη Ντον Σταρ ότι την ήθελα για βοηθό.

Έλεγα "Πώς θα έχω για συνεργάτιδα µια έγκυο;"

Η αλήθεια είναι ότι μπορούσα να βρω πολλούς βοηθούς.

Να ήταν η μόνη γυναίκα που ήθελα για σύζυγο.

Εκείνο το βράδυ της είπα ό, τι πιο σκληρό μπορούσα να πω.

Νομίζω ότι γι’ αυτό το έσκασε.

Ορίστε, παιδιά.

Τρόμαγμα ή Κέρασμα;

Τρόμαγμα ή Κέρασμα;

Ορίστε, γλυκιά µου.

Μπορείτε να µου δώσετε λίγο νερό; Δεν αισθάνοµαι καλά.

Φυσικά. Γιατί δεν περνάς μέσα για λίγο;

Κάθισε. Θα πάω να σου φέρω λίγο νερό.

Θα γυρίσω αµέσως,

Κάντε γρήγορα! Γρήγορα!

Γρήγορα! Άντε, βιαστείτε!

Φύγετε!

- Ορίστε, γλυκιά µου. - Ευχαριστώ.

Συγγνώμη, κυρία, µα όσο λείπατε για να µου βάλετε νερό...

ήρθαν δύο αγόρια και πήραν όλα τα γλυκά σας.

Προσπάθησα να τα σταµατήσω, αλλά δεν μπόρεσα.

Δεν πειράζει, γλυκιά µου. Δεν είναι δικό σου λάθος.

Το ίδιο περιστατικό συνέβη και πέρυσι.

Κάποιο κορίτσι, τόσο γλυκό µε τη στολή αγγέλου...

ήταν το ίδιο αναστατωμένο.

Είναι κρίµα που υπάρχουν τέτοια παιδιά.

Δεν είναι δίκαιο για τ’ άλλα παιδιά.

Όχι, δεν είναι.

- Ευχαριστώ πολύ για το νερό. - Παρακαλώ...

- Καλό Χαλογουίν. - Επίσης.

Αυτό ήταν. Ξέχασα πώς είναι το Τρόμαγμα ή Κέρασμα.

Να πας σε κάθε σπίτι. Μερικά έχουν και σκαλοπάτια.

Πρέπει να δείχνεις γλυκός και να λες "Τρόμαγμα ή Κέρασμα;"!

Ξέρετε σε πόσα σπίτια πήγαμε σήμερα;

Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να είσαι γλυκός στην ηλικία µου;

Κοιτάξτε!

Αυτοί είναι!

Τώρα ξεκινά το Χαλογουίν.

Ας δούμε, λοιπόν, πού κρύβουν τα κλοπιµαία τους.

Ποτέ δε θα παίξω σαν παιδί.

Γλυκά.

Μου έφεραν γλυκά.

Πρέπει να σκέφτεστε τα πιο μεγάλα!

Πρέπει να σκέφτεστε πιο απάνθρωπα!

Χτυπάτε την πόρτα...

Αν δεν είναι κανείς εκεί, μπαίνετε απ’ το παράθυρο.

Πάτε στο πιο κρυφό παράθυρο που θα βρείτε, το σπάτε µόνο αν χρειαστεί...

και μόλις µπείτε μέσα, ανοίγετε τις παράξενες τσάντες σας.

Βάζετε µέσα ό,τι ασηµικό χωράει.

Μετά στρέφεστε στο χρυσό. Ξέρετε να το ξεχωρίζετε...

και όταν, καµιά φορά, οι τσάντες σας είναι γεµάτες...

βγαίνετε από το παράθυρο και έρχεστε γρήγορα εδώ σε μένα.

- Το Καταλάβατε; - Το καταλάβαμε.

- Ναι, το καταλάβαμε. - Το καταλάβαμε.

Το ελπίζω...

Ποιο σπίτι είναι εµφανές να χτυπήσετε τώρα;

Εκεί είναι το µαγικό ραβδί.

- Αυτό εδώ. - Αυτό είναι γκαράζ.

Είναι πολύ εµφανές. Σας δοκιµάζω.

- Αυτό. - Και γιατί αυτό, Μόνα;

- Παιδιά, αυτό είναι το σπίτι µου. - Δε µας νοιάζει. Γιατί αυτό, Μόνα;

Αυτά τα κουτσούβελα! Φύγετε! Φύγετε!

Τι; Τι;

Είναι στο ντουλάπι!

Φύγετε! Μην κάθεστε εδώ. Βγείτε και κυνηγήστε τους.

- Πονάνε τα πόδια µου. - Εμένα όλα πονάνε.

Εντάξει, παιδιά, ελάτε. Ή τώρα, ή ποτέ!

- Δεν υποτίθεται ότι πρέπει να πείτε ''Τρόμαγμα ή Κέρασμα;'' - Τρόμαγμα ή Κέρασμα;

Πρέπει να το πείτε με στιλ.

Το βρήκες.

Ναι και πολλά άλλα κλεμμένα πράγματα είναι στο σπίτι µιας κυρίας.

Το βρήκες!

Πρέπει να περάσουµε μέσα από το νεκροταφείο.

Μην κάνετε φασαρία.

- Ηλίθιε! - Σκάσε!

Κοιτάξτε! Το παράθυρο στο υπόγειο είναι σπασµένο.

Αλήθεια; Ησυχία!

Σίγουρα θέλεις να µπεις; Υπάρχει και η λεοπάρδαλη.

Δεν είναι λεοπάρδαλη, οι λεοπάρδαλες έχουν βούλες.

Τότε είναι ασφαλές να μπούμε, έτσι;

Μόνα κι αν είναι τίγρης;

- Άντε στη µαµά σου αν δεν θέλεις. - Είπα εγώ ότι δεν θέλω να έρθω;

Εσύ πρώτος, Ντέιβι.

Τι περιµένεις;

Ελάτε!

Δεν πάω εκεί µέσα. Μισώ τις αράχνες.

- Δεν είναι αράχνες. - Είναι ιστοί αράχνης.

Μισώ και τους ιστούς.

Εντάξει.

Αυτά τα πράγµατα είναι γλοιώδη.

Είναι σαν το τούνελ του τρόµου.

- Για τι πράγμα μιλάς; - Ξέρεις είναι όπως...

Δεν πειράζει! Πείτε µου αν δείτε καµιά αράχνη.

Προχώρα!

- Τι ήταν αυτό; - Είναι απλώς ένας κούκος!

Τι άσχηµος κούκος...

Πιάστε τον!

- Δεν ανοίγει... - Είναι κλειδωμένη.

Ναι!

Γυρίστε πίσω, ανόητοι!

Ελάτε να µε πιάσετε!

Φύγε από πάνω µου.

Ελάτε, παιδιά. 'Επιασα ένα!

Έπιασε ένα!

Γεια σου, Πρέσκοτ. Πώς είσαι σήµερα:

Παιδιά!

Ελάτε εδώ!

Πού είναι το εδώ;

Είμαι περικυκλωµένη από βλάκες.

Εδώ µέσα, ηλίθιε!

Είναι ο μικρός Πρέσκοτ.

Ηρέμησε! Εχω μια καλύτερη ιδέα, όπως γίγεται συνήθως.

Εντάξει;

- Εντάξει. - Ααα, οκ.

Ένα. Δύο...

Γεια. Θα θέλατε λίγο κοκτέιλ από αίµα;

Εντάξει!

Τι;!

Πάρ’ το!

Ό, τι έλεγαν, είναι αλήθεια, φίλε.

Είδα τον Δράκουλα να πίνει αίµα.

Ωρίµασε, Ντέιβ.

Σε μισώ, ανόητο κουτσούβελο!

Μικρό και ανεγκέφαλο πλασματάκι...

σου δίνω 5 δευτερόλεπτα να βγεις έξω. Θα σε βρω έτσι κι αλλιώς.

Φύγε από πάνω μου!

Ωραίο και άνετο κρεβάτι!

Φυσικά και η οροφή είναι τέλεια. Μου αρέσει πολύ.

Είναι υπέροχο δωµάτιο για κάποιο παιδί.

- Θες να πας στη φυλακή; - Θέλω να πάω στο σπίτι.

Είστε οι πιο φοβητσιάρηδες που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Δεν πιστεύω ότι χάψατε τα ψευτομαγικά, είστε τόσο ευκολόπιστοι!

Το είδα αυτό το βιβλίο κάποτε.

- Ποιο βιβλίο; - Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ.

- Σκάσε, Ντέιβ. - Πονάει ο πισινός µου.

Δε θα φύγετε µέχρι να βρούμε αυτά τα παιδιά.

Πρέπει να κατουρήσω.

- Πήγαινε στο μπάνιο τότε, Ντέιβ. - Φοβάμαι, όµως!

Μάικ, θέλεις να έρθεις μαζί μου;

Ναι.

Θα γυρίσω.

Γιατί η Σκιά είναι τόσο καλή; Γιατί δε δαγκώνει ανθρώπους;

Δεν ξέρω.

Αλήθεια.

Την βρήκα στα σκαλοπάτια µου και την πέρασα για σκιά.

Θέλησα να βρω πού ανήκει, μα κανείς δεν την ζήτησε...

κανείς δεν ήξερε τίποτα γι’ αυτήν.

Έτσι, λοιπόν, την νοσήλευσα µέχρι να γίνει τελείως καλά...

και από τότε είναι μαζί µου.

- Ο Ντέιβ πάει στο µπάνιο. - Στο µπάνιο;

Καλησπέρα. Συγγνώµη, Μάικ, μα αυτή είναι πιασµένη.

Πρέπει να προλάβω να διαβάσω το βιβλίο µου.

Χάρηκα για τη γνωριμία.

Ξέχασα πόσο διασκεδαστικές είναι οι ψευδαισθήσεις.

Τι κάνετε;

- Τι πρόβλημα έχεις; - Ο τοίχος.

Οκ.

Ανοίξτε την πόρτα! Προχωρήστε! Προχωρήστε!

Σταµάτα να κλαις και βιάσου!

Μόνα, Μάικ, κάντε κάτι. Βοήθεια!

Χτύπησα τζακ ποτ απόψε.

Όλα αυτά τα θύματα, παραδίνονται µόνα τους...

μέσα στο σπίτι μου!

Δεν το πιστεύω αυτό. Όχι! Όχι!

Δεν το πιστεύω αυτό. Όχι! Όχι!

Δεν το πιστεύω αυτό. Όχι! Όχι!

Πρέπει να κατουρήσω.

Δε µου συμβαίνει αυτό!

Δε µου συμβαίνει αυτό!

Όχι!

Τι θα λεγες για ένα καλό τέντωμα για λίγο;

Όχι, όχι, σε παρακαλώ!

Η βίζα µου έλειξε, πρέπει να γυρίσω στη Ρωσία.

Σκάσε! Κανείς δε θα φύγει από δω ολόκληρος.

Όχι, σε παρακαλώ! Θα κάνω τα πάντα!

Θα σου αφήσω να πάρεις όλα τα γλυκά που μάζεψα στο Χαλογουίν.

Θα σε αφήσω να πάρεις την μερίδα µου.

Μόνα, Μάικ, κάντε κάτι!

Μείνε!

Γύρνα πίσω! Γύρνα πίσω!

Σε παρακαλώ, άσε µε να πάω να κατουρήσω.

Κάποιος χρειάζεται μανικιούρ.

Ας αρχίσουμε µε λίγο κόψιμο.

Ποιος είναι ο επόµενος;

Μπορώ να πάω στο µπάνιο και να γυρίσω;

Αυτός είναι ο επόµενος. Αυτόν πάρε!

Σε παρακαλώ, µη το κάνεις αυτό. Τα πόδια μου!

Σκιά, κράτα απόσταση.

Απδιαστικό!

Φύγαμε!

Εντάξει, βγάλτε με έξω!

- Τα πήγα καλά; - Αν τα πήγες καλά;

Ήσουν υπέροχος, όλοι ήσασταν υπέροχοι!

Έρεπε να δεις τα πρόσωπά τους.

- Το καλύτερο Χαλογουίν για μένα! - Ναι και για μένα!

Είναι στο δωµάτιο.

Τώρα μπορούμε να καλέσουµε την αστυνοµία να τους πάρει.

- Πού είναι ο Μαξ; - Άσε κάτω το τηλέφωνο, παρακαλώ.

Καλησπέρα.

Έχεις πονοκέφαλο; Κρίμα! Θα χειροτερέψει σε λίγο.

Άσε κάτω τα χέρια σου ώστε να τα βλέπω.

Τα χέρια μου;

Φυσικά, τα χέρια µου.

Ποτέ δεν περίµενα να είναι τόσο εύθραστος.

Ευτυχώς δεν έχασα επαφή.

Καλυφθείτε.

Δεν πιστεύεις ότι θα µε πυροβολήσεις μ' αυτό, έτσι;

Έει μαύρη σκόνη. Μπορεί να ανατινάξει και το σπίτι.

Λοιπόν, κυρία µου...

Παράδωσέ το.

Η Αμερική κέρδισε τον πόλεµο µε τέτοια όπλα.

Είσαι εκθαµβωτική γυναίκα.

Θα είναι κρίμα να καταστρέψεις αυτό το πρόσωπο!

Ευτυχώς δε µε ανάγκασες να πυροβολήσω μ’ αυτό.

Λυτά τα όπλα µερικές φορές είναι θανατηφόρα...

αν έχεις αλλεργία στις μαργαρίτες.

- Ζαμπόνι, πιάσε! - Ευχαριστώ, Μαξ!

Διάλεξες λάθος σπαθί.

Προς Αστυνοµία:

Κακή κυρία µε όπλο στο στοιχειωµένο σπίτι.

Γεννήθηκα να κλέβω. Είναι τέχνη εκ γενετής.

Γεννήθηκα µε το ταλέντο να εκτελώ µαγικά κόλπα...

είναι χάρισμα εκ γενετής.

Ένας σοφός νέος φίλος µου έµαθε πως όταν πολεμάς κανείς δεν κερδίζει.

Αυτές ανήκαν στον Μεγάλο Χουντίνι!

Μόνο κάποιος έξυπνος µπορεί να αποδράσει απ’ αυτές.

Πώς το έκανες αυτό:

- Δώσε µου 30 δευτερόλεπτα. - Θα τα καταφέρει.

Δεν είναι έξυπνη.

60. Σε 60 δευτερόλεπτα θα έχω φύγει.

Δε θα τα καταφέρει ποτέ!

1,5 λεπτό.

Όλοι µου οι εκπαιδευόμενοι τώρα φυλακίζονται.

Ο Μεγάλος Ζαμπόνι θέλει πίσω τις χειροπέδες του.

Με συγχωρείτε.

Γιατί δεν παίζεις με αυτές;

- Πώς το έκανες αυτό; - Μαγικά!

Νεαρέ, έχεις χέρια επαγγελματία.

Πάρε την κάρτα µου και τηλεφώνησέ µου.

- Σε πέντε χρόνια όµως. - Θα έλεγα καλύτερα δέκα.

Ορίστε.

Πάρε κι εσύ την κάρτα µου.

Τέλεια, Μαξ.

Μη µε περιμένετε!

Θα έρθεις στο ορφανοτροφείο να δώσεις παράσταση µαγείας

- Δε δίνω πια παραστάσεις. - Μα σήµερα το έκανες.

Όντως, το έκανα.

Το κάναµε.

Ήμασταν καλή οµάδα.

Θα µου λείψεις, Μαξ.

Ποιος τελείωσε την εργασία του;

- Εγώ, Νικόλ. - Έλα εδώ.

Έχω δουλειά για σένα.

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.

Εκεί είναι!

Δεν μπορώ να πω...

χαίρομαι που γύρισα.

- Είναι φίλος µου. - Σίγουρα...

Ένα μαύρο µαντίλι και τώρα το αλλάζω!

Αυτό κι αν είναι έκπληξη.

Ορίστε!

Σε πόσους από εσάς αρέσουν οι γάτες;

Συγγνώμη...

αγαπάτε τις γάτες;

- Ναι!

Ναι κι εγώ το ίδιο.

Αυτή η μικρή γατούλα λέγεται Μπάστερ.

Δε θα θέλατε να την δείτε να τρώει.

Γιατί οι τρόποι της στο τραπέζι θα σας σοκάρουν.

Αν κάποιος σας έχει γατάκι στο σπίτι του να προσέχει τι το ταίζει.

Και το τζάγκουαρ είναι επίσης φίλος µου. Το λένε Σκιά.

Κάνε μου τη χάρη...

Και τώρα, το τελευταίο µου κόλπο.

Θέλω κάποιον εθελοντή απ’ το κοινό...

να βάλει το κεφάλι του στο στόµα του τζάγκουαρ.

Αστειεύομαι!

Αστειεύομαι!

Αστειεύομαι!

Βλέπω κάποιον που χοροπηδάει!

Είναι µικρός µε µεγάλο θάρρος και αξιοπρέπεια.

Ναι, κύριε, εσύ!

Ναι, εσύ! Έλα!

Γιατί δε λες στο κοινό ποιος είσαι;

Ο Μεγάλος Μαξ.

Ο Μεγάλος Μαξ!

Θέλω να παρακολουθήσετε προσεκτικά τον νέο µου βοηθό.

Ο Μεγάλος Μαξ...

θα διαλέξει έναν πύραυλο.

- Αυτόν! - Ναι, τον μπλε!

Χαιρέτησε το κοινό!

Τώρα!

Μάλλον χρειάζοµαι κι άλλον αστροναύτη.

Ο προσωπικός µου εθελοντής, ο Μαξ, είναι αριστερά µου, έτσι;

- Όχι! - Στο άλλο είναι!

Είναι στα δεξιά µου, έτσι;

- Ναι!

Έτοιμοι για απογείωση;

10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1...

Ο θαρραλέος Μαξ είναι από δω, έτσι:

- Όχι!

Είναι στον µπλε πύραυλο! Διάλεξε τον µπλε!

Εγώ έχω αχρωματοψία και απλώς κοιτούσα µόνο αυτόν.

Ξέρω ότι ήταν αυτός.

Το τζάγκουαρ είναι εκεί!

Τότε θα πρέπει να κοιτάξουµε.

Πρέπει µόνο να κοιτάξουμε!

Μαξ, υποκλίσου!

Κυρίες και Κύριοι, θα νοµίζατε...

ότι διάλεξα τον Μαξ από το κοινό κατά τύχη.

Έχω ειδικό λόγο που τον διάλεξα.

Βλέπετε, ο Μαξ είναι φίλος µου και αυτό το απόγευµα...

πριν έρθω στο θέατρο...

υπέγραψα τα χαρτιά που µου δίνουν το προνόµιο...

να γίνω ο πατέρας του Μαξ.

Μαξ, είµαστε οικογένεια.

Ας µην ξεχνάμε τη Σκιά. Ένα μεγάλο χειροκρότημα για την Σκιά!

Μαξ, περίμενε!

Μαξ!

Μαξ!

- Μαξ, ξέχασες κάτι. - Ευχαριστώ.

Τίποτα!

Ξέρεις κάτι; Θα τα πούμε αύριο στο σπίτι σου.

- Στο σπίτι μου! - Ακριβώς, φιλαράκι.

Γεια!

Ωραία οικογένεια.

Γεια σου Γιούρι. Γεια σου Ζόι. Γεια σου Μπινς.

- Τα λέμε αύριο! - Εντάξει!

Κοιτάξτε!

Κοιτάξτε! Κοιτάξτε!

Κοιτάξτε τι βρήκα στον πύραυλο της Ντον Σταρ.

Το ήξερα ότι είναι αληθινή µαγεία.

Μετάφραση: Dark Unicorn για το www.greek-team.eu!