Original subtitles

Deze 4k-restauratie van The Designated Victim

is gemaakt door de Fondazione Cineteca di Bologna, in samenwerking met Surf Film,

met behulp van de originele negatieven en audio-elementen.

In 2021 uitgevoerd in het L'Immagine Ritrovata laboratorium in Bologna

HET AANGEWEZEN SLACHTOFFER

- Goedemorgen, meneer Augenti. - Zijn ze er al?

Ze beginnen net. Meneer Del Bosco wacht al.

Bedankt. Kom op.

- Goedemorgen, Del Bosco. - Goedemorgen, Augenti.

Onze vlinder! Hoe gaat het met mevrouw Béranger?

Geen vlinder.

Ik zat vastgebonden aan een helikopter met een staalkabel van 300 meter.

Het is allemaal al eerder gedaan, poliziesco, komedie, musical.

Ideeën heb je niet meer nodig, het gaat om de stijl.

Ja het is waar. Je hebt gelijk.

Het zijn altijd de vrouwen die ons terugbrengen naar de realiteit.

Ik kocht mij in bij dit bedrijf, denkend dat ik Augenti kocht.

Goed? Wat denk je?

- Ik wist dat je goed was. - Bedankt.

Ik laat je de kosten zien.

Ze zijn hoger dan de schattingen, maar de resultaten spreken voor zich.

Waarom wil je weg?

- Een botsing van persoonlijkheden. - Maar jullie zijn samen begonnen.

- Jullie konden toch goed met elkaar? - Ik heb het over mijn vrouw.

Als ik het geld had, had ik jouw aandeel gekocht.

En hoe gaan we Fabienne delen?

Sorry, maar ik werk al drie jaar bij de Augenti-groep.

Ik heb medelijden. Laten we wat gaan lunchen.

Maar zonder mij, ik ben al te laat.

Oké, ik zal niet aandringen. Hij wil niet voor mij werken.

Hij wil niet eens met mij lunchen en ik geef hem 200 miljoen.

Nu we partners zijn, kunnen we vrijuit spreken.

Ik heb een geweldig idee voor een advertentie.

Het is klaar.

Wanneer zal ik je zien?

Ik ga nu met Luisa praten.

Ik kom later bij je thuis.

Ik neem je mee naar Venetië voor 2 dagen. We hebben het nodig, toch?

- Echt? - Ik zweer het.

- Waarom wil je niet verkopen? - Het is een slechte deal.

Hoe kun je zeggen dat 250 miljoen een slechte deal is?

- Praat alsjeblieft zachter. - Luisa, niemand kan ons horen.

Ik kan je horen.

Geen respect voor mij, respecteer dan tenminste mijn fragiele zenuwen.

Luister, sorry dat ik erop sta, maar als ik mag?

Ik weet een beetje wat na al die jaren in het bedrijfsleven.

En ik denk dat 250 miljoen een uitstekende deal is.

Voor jou of voor mij?

Wat bedoel je? Als het goed voor mij is, dan is het ook goed voor jou, toch?

Stel je voor wat ik zou kunnen doen met 250 miljoen.

Hoor je? Je zegt "ik zou kunnen".

Niet "wij zouden kunnen".

Het is grappig hoe je mij altijd uitsluit van je plannen.

Nee, zelfs als het een goede deal was, en dat is het niet,

zou ik nog steeds zeggen dat ik niet verkoop.

Je zou op zijn minst kunnen zeggen "wij verkopen niet".

Zoals je wilt, mijn liefste.

Nee, bedankt.

Nou?

Het zou nogal hypocriet zijn omdat de aandelen op mijn naam staan.

Ik begrijp het.

Je bent oprecht en je hebt besloten om niet te verkopen.

Maar waarom?

Omdat ik goed ben zoals ik ben.

Of beter, wij zijn goed zoals we zijn, dus waarom veranderen?

We veranderen als we ontevreden zijn, maar ik ben...

Wij zijn, tevreden.

Ik heb een man, jij hebt een vrouw.

We hebben een huis, vrienden, een bedrijf.

Als ik het bedrijf verkoop, verlies ik jou ook.

Ik, ik, ik! Hoe zit het dan met mij?

Praat alsjeblieft zachter.

Je raakt mij echt kwijt als je me blijft behandelen als...

- Als? - Als een idioot!

Kijk, wat mooi.

- Alsjeblieft, neem het. - Nee, het is van jou.

Jij raakte het eerst aan.

Het is van jou.

Hoeveel?

- Jammer. - We hebben er geen geraden.

Probeer 7.

Het maximum op 12.

100.000 op 12.

Geweldig, geweldig...

Laten we gaan.

- Hoeveel hebben we verloren? - Niet veel.

- Ik zie niets. - De boot is daar, kom op.

Luister. Als jullie willen, kan ik jullie een lift geven.

Nee, het maakt niet uit. We kunnen wachten op een andere.

Nee, alsjeblieft, het zou mij een genoegen zijn.

- Wil je? - Ja.

Natuurlijk, kom op.

Oke, bedankt.

- Graag gedaan. - Kom op.

- Alsjeblieft. - Bedankt.

Nee, blijf hier.

Het is de derde keer dat we elkaar vandaag ontmoeten.

Drie keer drie, negen. Drie keer vier, twaalf.

De sterren zeggen dat onze volgende ontmoeting beslissend zal zijn.

- Beslissend voor wat? - Voor ons tweeën.

Ik wachtte op iemand. Drie vieren is twaalf.

Dat nummer heeft mij 100.000 lira gekost, je mag het hebben.

Twaalf, voor mij...

is een heilig getal.

Geef het mij als we vrienden worden.

Ik geloof in vriendschap, het is een mannelijke eigenschap.

Liefde is altijd zo verdorven.

En zij?

Zij is gewoon een slaaf. Leen haar als je wilt.

Ze gehoorzaamt al mijn bevelen. Ze is een slaaf.

Ze zal je geen problemen bezorgen.

Eens, in Londen, ik weet niet waarom...

- verkocht ik haar voor seks. - Echt?

Het was teleurstellend.

Ik ben iemand die graag alles probeert, voor de lol.

Het enige wat je niet hebt gedaan is iemand voor de lol vermoorden?

Ja, dat is alles wat er over is, de grootste sensatie.

Moorden.

Zeg eens, is er niemand die je wilt vermoorden?

Van iedereen?

Heel veel mensen.

Ik, Matteo Tiepolo, zal altijd tot je beschikking staan.

Bedankt, bedankt.

Bedankt. Welterusten.

- Tot ziens, Stefano. - Laten we gaan.

Tot ziens.

Fabienne.

Laat mij slapen, schat.

Ben je moe?

- Ja. - Slaap, slaap.

Ik heb gisteren al het praten gedaan.

Ik voel dat het nu jouw beurt is om te praten.

Ik heb niets te zeggen.

Ik heb geen grote problemen.

En je vrouw?

Dat is een nogal persoonlijke vraag.

Er zijn geen persoonlijke vragen, alleen persoonlijke antwoorden.

Ga door, vertel me over je vrouw.

- Ja, maar je kunt iets doen. - Ik heb geprobeerd het bedrijf te verkopen.

Maar de aandelen staan ​​ op naam van mijn vrouw.

Het spijt me.

Ik weet echt niet waarom ik je dit allemaal vertel.

Ik weet het niet.

Luister, Stefano...

Wat zou je doen als je een telefoontje kreeg dat je vrouw dood is?

Je hebt een geweldige manier om dingen te vereenvoudigen.

Nee, ik stelde een vraag en je hebt me geen antwoord gegeven.

In sommige opzichten is jouw situatie hetzelfde als de mijne.

- Ben je ook getrouwd? - Nee, ik heb het over mijn broer.

Zijn missie in het leven lijkt te zijn... om te voorkomen dat ik leef.

Hij wil mij kapot maken, sadistisch.

Om mij ervan te overtuigen dat ik een worm ben.

Om zich superieur te voelen.

Hij wil mij verpletteren.

Daarom haat ik hem en heb ik besloten dat hij moet sterven.

- Is dat niet wat melodramatisch? - Nee, ik ben dol op melodrama.

- Op het podium? - Nee, in het leven.

Weet je, Stefano, ik heb een idee.

Ik vermoord je vrouw en jij vermoordt mijn broer.

Een zinloze misdaad.

Weet je nog wat ik gisteravond zei?

Ja.

Jij kent mijn broer niet.

Ik ken jou vrouw niet.

En niemand zou het ooit weten.

- Bevalt mijn idee je niet? - Nee, niet echt.

Maar we zijn nog steeds vrienden.

Dit is nu een spontaan cadeau.

Je vrouw belde.

- En jij antwoordde? - Ik sliep, ik dacht dat ik thuis was.

Ik probeerde een excuus te bedenken, maar ze herkende mij.

- Wat heb je haar verteld? - Niets.

Maar ze was erg aardig, erg begripvol.

Ze wenste ons ook het beste.

- Afkloppen. - Ze was...

heel zelfverzekerd, heel rustig.

Te rustig.

Ik ben bang. Er klopt iets niet.

- Ik kan het niet uitleggen. - Genoeg, vergeet die gek.

Kom op, lach.

Ik denk dat ik je moet bedanken voor deze onverwachte feestdag.

Venetië met je minnares en het meer met je vrouw.

- Wie neem je mee naar de bergen? - We zijn hier om ons af te leiden.

- Het is zo saai. - Je kunt echt lastig zijn.

Met een beetje meer moeite zou ik ook hatelijk kunnen zijn.

Ik hoop dat je dit niet doet om mij over te halen het bedrijf te verkopen.

- Ik heb niets gezegd. - Maar je denkt erover na.

Weet je, ik gaf er de voorkeur aan toen je nog maar een ontwerper was

en geen zakenman.

Jij bent degene die mij in zaken heeft geduwd.

Dus jij bent degene die mij heeft veranderd.

Niemand kan iemand veranderen, schat.

Het was duidelijk je roeping, de rest was gewoon misplaatste ambitie.

Wat denk je nu?

Ik zal je vertellen wat je denkt.

Als de boot kapseisde...

Luisa kan niet zwemmen en ik wel.

Dan ben ik vrij om te doen wat ik wil.

Om te gaan waar ik wil met wie ik wil.

Ik ken jou.

Zie je? Je was niet dapper genoeg om een ​​ongeluk te organiseren.

Nu verkoop je het bedrijf nooit en krijg je dat geld nooit.

Zelfs deze moordpoging was weer een misplaatste ambitie van je.

- Wie was dat? - Niemand.

Deze is niet slecht.

Die is niet goed. Die is niet goed.

Deze is ook niet goed.

- Ze zijn niet goed. - Het is niet zijn schuld.

Hij fotografeerde gewoon hoe ik mij voelde.

We bespreken het als je terug bent uit Parijs.

Fabienne.

Waarom stuur je me weg? Wat ga je doen?

Ik stuur je weg zodat we dichterbij kunnen zijn.

Maak je geen zorgen.

Alsjeblieft, dit is niet grappig.

Het zal allemaal geregeld zijn tegen de tijd dat je terugkomt.

Je hebt uiteindelijk een beslissing genomen en het was de verkeerde.

Wat doe jij hier? Aangekomen of vertrekken?

Alleen een gek kan zo'n vrouw verliezen.

Ik zal nooit een andere vrouw vinden zoals zij, zoals Fabienne.

Luister...

- Waarom ben je hier? - Je moet altijd alles weten.

Je bent zo logisch, het is het lot en geluk wat telt.

Je weet wel, Stefano.

Ik heb de indruk dat deze ontmoeting de beslissende gaat worden.

Maar ik heb mijn besluit al genomen.

Nu Fabienne vertrokken is, wat ga je doen?

Veel dingen. Ik heb nu geen tijd om het uit te leggen.

- Waarom leg je het niet uit? - Sorry, ik moet terug naar de stad.

Dan kom ik je bezoeken op je kantoor, oké?

Ja, maar wacht niet te lang, anders vind je daar iemand anders.

Wat verberg je voor mij? Waarom wil je mij de waarheid niet vertellen?

Vertrouw je mij niet?

Ja, maar nu ben jij degene die nutteloze vragen stelt.

Geloof me, ik wil je helpen. Echt waar.

- En dat kan ik, wil je dat ik dat doe? - Bedankt.

Oké, Stefano. Tot snel.

Als je van gedachten verandert, ben ik blij je als partner te hebben

samen met Balsamo.

Bedankt.

Uiteraard wordt het contract definitief gemaakt

zodra we het verkoopcontract hebben voor de aandelen van mevrouw Augenti.

En dan doe ik een aanbetaling van 250 miljoen om de kosten te dekken.

- Oke? - Oke.

Bedankt. Tot ziens.

Tot ziens.

Hier is het verkoopcontract voor Luisa's aandelen, wil je het lezen?

Wanneer kan ze komen? Zullen we een tijdstip afspreken?

Het is moeilijk nu, ze voelt zich niet goed.

Waren jullie niet bij het meer?

We kwamen terug en ze ging meteen naar bed.

Het spijt me.

Waarom kom je niet naar mijn huis?

Of ik kan het naar haar brengen, als je dat goed vindt.

Ja, neem het maar mee. Laat haar hier tekenen.

- Hier? - Ja, daar.

- Wat heb je gedaan? - Het was mijn broer.

Waarom?

Zie je, ik krabde hem met woorden en hij krabde mij met spijkers.

Ik zweer het, hij is gek.

- Hij is gek. - Wacht...

Ik haal wat alcohol.

Ik kon geen alcohol vinden, maar wodka is voldoende.

- Je broer zou opgesloten moeten worden. - We zijn net Kaïn en Abel.

We willen elkaar alleen maar pijn doen, onszelf kapot maken.

Kun je hem niet gewoon ontwijken?

Nee, hij is erg sterk.

Het is een fatale attractie.

We kunnen niet zonder elkaar. Het is alsof we één persoon zijn.

Wacht hier.

Ja?

Hoe was de reis?

Het gaat goed met mij.

Raad eens wie hier is? Matteo Tiepolo.

Zeg het maar, ik kan het niet horen.

Nee, ik denk niet dat je terug hoeft te komen.

Ik kom liever daarheen. Ik kom liever naar Parijs.

Ik zal ervoor zorgen.

Nee, maak je geen zorgen.

Ik bel morgen of overmorgen.

Oke? Oke, doei.

- Voel je je beter? - Dus je gaat weg?

- Ja. - Waarheen? Is het een geheim?

- Je wilt te veel weten. - Vertel me waarheen?

Naar Venezuela.

Ik ben je vriend, je kunt mij nu niet verlaten.

Ik ben ook jouw vriend, en ik zal mijn vriendschap bewijzen.

Vraag me iets redelijks en ik zal het doen.

- Waarom blijf je niet? - Ik zei, iets redelijks.

En dat is het niet.

Het absolute, Stefano, is nooit redelijk.

Goedemorgen, meneer Augenti.

- Ga zitten. - Bedankt.

Wat kan ik voor je doen?

Ik heb besloten de aandelen in mijn bedrijf te verkopen.

Ik krijg binnenkort een cheque van 250 miljoen

en ik zou graag willen weten hoe ik dit geld naar Caracas kan overmaken.

Ik snap het.

Er zijn zeer nauwkeurige regels voor het exporteren van geld.

Je kunt alleen contant geld of reischeques meenemen.

Voor de rest zorgt de bank voor de verschillende machtigingen.

Het zal duidelijk enige tijd duren.

Hoeveel tijd, meer of minder?

- Drie of vier weken. - Erg goed.

- Alberto... - Meneer Augenti.

Stuur 24 witte seringen in een mooie rode rieten mand

- naar het gebruikelijke adres in Parijs. - Schrijf je een kaartje?

- Wat een vreemd toeval. - Toeval, inderdaad.

- Stuur de rekening naar mijn kantoor. - Zeker, meneer Augenti.

Ik verzeker je dat het echt toeval is. Mijn hotel is daarginds.

Het is misschien wel zo, maar op dit moment voelt het alsof je mij volgt.

Zou jij het niet kunnen zijn die mij volgt?

- Wat? - Kom je mee?

Naar het hotel?

- Maar ik heb je niets te vertellen. - Ik heb je veel te vertellen.

En jij ook, ik weet het.

Zie ik je vanavond? Dus je komt?

- Ik weet het nog niet. - Ik weet dat je het zal doen.

Gaan we weg?

- Nee, jij gaat weg. - Ik ga weg?

- Sorry, waar ga ik heen? - Naar Venezuela.

Als ik naar Venezuela ga, mag jij ook mee.

Wat houdt je tegen?

Ik had het in zekere zin voorgesteld.

Je stelde voor het bedrijf te verkopen, twee heel verschillende dingen.

Maar door het bedrijf te verkopen, stel ik voor om naar Venezuela te gaan.

In plaats daarvan stelde je het voor aan Fabienne Béranger.

Wie?

Waar heb je het over? Ben je gek geworden?

Praat alsjeblieft zachter.

Wacht even, Luisa.

Doe alsjeblieft niet zo.

Kijk daar eens naar.

Mooi.

Wie heeft ze gestuurd?

Matteo. Hij moet een vriend van je zijn.

Hoe dan ook, hij kent je goed.

Er zit ook een brief bij de bloemen,

waar hij tot in detail vertelt hoe je op het punt staat te vluchten

omdat je het bedrijf hebt verkocht met een vervalste handtekening...

Mijn handtekening.

En dat je het geld in je zak hebt gestoken. Mijn geld.

Denk niet dat ik je wilde beroven.

Ik liet achter om vijftig miljoen op je rekening te laten storten.

Ik walg van je.

Je had niet eens de moed om mij blind te beroven.

Het is typerend voor jou, dat compromis.

Je dumpt me, maar je laat mij genoeg achter om van te leven.

Je berooft me, maar op een redelijke manier.

Toen we elkaar ontmoetten, was je een onbekende ontwerper.

Nu verwacht je 200 miljoen met een vervalste handtekening.

Ik kan je aangeven en kijken hoe je carrière in de gevangenis eindigt.

Als ik nog steeds van je hield, zou ik dat misschien zelfs doen.

Maar het meest trieste is dat ik niet meer van je hou.

- Graaf Tiepolo, alstublieft. - Hij is uitgegaan.

- U kunt wachten in de bar. - Bedankt.

- Wie is daar? - Matteo, een vriend van uw man.

Kom binnen.

- Meneer Augenti? - Ja?

Graaf Tiepolo belde, hij zei dat hij vanavond niet terugkomt.

Hij vroeg ​​u om hem morgenochtend om 11:00 te bellen.

Oke.

Luister. Pardon...

Kunt u mij naar een taxistandplaats brengen?

Ik ben radeloos, ik kan er nergens één vinden.

- Waar gaat u heen? - Naar het vliegveld.

- Oké, stap maar in. - Bedankt.

Jullie Italianen zijn erg aardig.

Bedankt.

- Haal ik mijn vlucht op tijd? - Ja, u bent er over 15 minuten.

Jullie Italianen zijn zo aardig. Ik weet niet hoe ik u moet bedanken.

Ik zou niets anders te doen hebben.

- Ik heb mijn vlucht gemist. - Echt?

Hoe vind ik een hotel dat op dit tijdstip open is?

De volgende vlucht is morgen om 15:00. Wat moet ik nu doen?

- Wilt u bij mij blijven? - Mag ik?

- Ik moet eerst bellen. - Ik wacht hier.

Oke.

Een telefoonkaart, alstublieft.

Ik ben klaar. Zullen we gaan?

Goedenavond.

Luister...

- Ik ben mijn kaartje kwijt. - Sorry, u moet opnieuw betalen.

- Bedankt. - Goedenavond.

Niemand hier? Geen huismeester?

Niemand. Waarom? Ben je bang?

Nee, ik ben niet bang.

Dus hier breng je alle vrouwen die je oppikt heen.

Ik dacht dat jij het was die mij oppikte.

Leuk.

Dit is je kamer.

- De badkamer is daar. - Bedankt.

- Ik slaap hiernaast. - Oke.

Luister, ik probeer door te dringen tot 765-437 in Milaan.

Er zou iemand thuis moeten zijn, maar ze nemen niet op.

Is de stekker uit het stopcontact? Ik snap het.

Bedankt.

- Wat wil je? - Ik heb een lach nodig.

Hallo?

Mario, wil je mijn vrouw halen, alsjeblieft.

Meneer Augenti? Dit is inspecteur Finzi.

Luister, uw vrouw is dood.

Dood? Hoe?

Kom alstublieft meteen.

Was het zelfmoord?

Ik wil ook close-ups van deze kant.

Santi, laat ze meteen ontwikkelen.

Meneer Augenti? Ik ben Finzi.

Luister, waarom noemde u zelfmoord?

- Omdat mijn vrouw uitgeput was. - Ze is gewurgd.

Met een zijden kous.

Was hier geld?

Zeer weinig. Wat winkelgeld.

Sieraden?

Sieraden?

Er lagen wat sieraden in een doos daar op het dressoir.

Ze zijn gestolen. Waren ze erg waardevol?

30 miljoen.

Heeft u een lijst? Een lijst van deze sieraden?

- Daar is de verzekeringspolis. - Mag ik het zien?

Ja, natuurlijk.

Was uw vrouw alleen thuis?

Ja, gisteren was het de butlers vrije dag.

Ja, zijn alibi klopt.

Luister, gisteren had ik ruzie met mijn vrouw.

- Waarom? - Het was stom, omdat...

Ze had de gewoonte mij te zeggen dat ik rustig moest praten.

Ik verloor de controle. Mijn slechte humeur kreeg de overhand van mij,

- ik sloeg de deur dicht en ging weg. - Met uw koffers mee

en de sleutels van het appartement op die bank laten liggen.

Het was meestal gewoon een act. Het was niet...

- En toen? - Toen...

Toen nam ik de auto en maakte een ritje door Milaan.

En daarna ging ik naar een huis dat we aan het meer hebben.

Alleen?

Inspecteur?

Het is vreemd, forensisch onderzoek zegt dat er geen vingerafdrukken zijn.

- Alsof hier nooit iemand heeft gewoond. - Wat bedoel je?

Vreemd, ze hebben alle afdrukken gewist, zelfs degenen die niet van hen waren.

Maar ze moeten er wel een reden voor hebben gehad.

Dit is een lijst van de sieraden, maak er een prioriteit van.

Ik vroeg... Alleen?

- Alleen, alleen. - De portier zag u niet weggaan.

Hij is nooit op zijn post.

Op welke verdieping woont u?

De derde.

Die daar met het balkon.

En om daar te komen, de dienstingang of die klimplanten.

Die reiken tot aan uw balkon.

Het is vreemd, de moordenaar gebruikte de dienstingang niet.

Ze gebruikten de klimplant ook niet.

Ze forceerden de keukendeur niet, maar kwamen gewoon omhoog met de lift.

Op dit punt vraag ik mij af, waarom niet aangebeld?

- Of ze hadden sleutels? - Ik weet het niet, inspecteur...

Nee, de deur is geforceerd.

Hoe, hoe.

Kom op.

Ze komen tegenwoordig overal binnen. U moet de sloten versterken.

Inspecteur?

Luister, ik belde gisteravond om 2:00 en niemand nam op.

Ik belde de telefooncentrale, ze zeiden dat de stekker eruit was.

En u was helemaal niet achterdochtig?

Nee, omdat mijn vrouw soms de telefoon loskoppelt om beter te kunnen slapen.

- Waar ga je heen? - Meneer Augenti...

- Sorry, je mag niet binnenkomen. - We zijn partners, we zijn vrienden.

Ik heb precieze orders, het spijt me.

Hij is een goede vriend, kan hij niet binnenkomen?

Nee, en ik heb liever dat u ook vertrekt terwijl we hier afronden.

Luister, hoe dan ook, u moet contact met ons houden.

Oke.

Goedenavond.

Mijn beste Stefano...

Toon wat respect, verdomme!

- Gek dat je geen alibi hebt. - Ik heb er één, ik heb een alibi.

- Dan zijn we oke. - Ik denk het niet.

Waar heb je vannacht geslapen?

- In Moltrasio. - Met een vrouw?

Heb je het de inspecteur verteld?

Ik was in de war, ik dacht dat het beter was om het niet te vertellen.

- Wil je dat ik je terugbreng? - Nee, ik vertel het hem morgen.

- Stop hier. - Wat is er?

Wacht hier op mij.

Goedemorgen. Graaf Tiepolo, alstublieft.

Nee, hij is vertrokken. Uw naam alstublieft?

- Augenti. - Hij heeft een brief voor u achtergelaten.

Ik heb je auto nodig.

- Wat is er aan de hand? - Hier zijn mijn sleutels.

- Oke. - Wacht.

Het is in de garage.

Christina.

Ik vermoord je vrouw en jij vermoordt mijn broer.

Weet je nog wat ik gisteravond zei?

Je hebt mijn broer nog nooit ontmoet, ik heb je vrouw nooit ontmoet.

Het zal een misdaad zonder motief zijn.

Niemand...

Niemand zal het ooit weten.

Bevalt dat idee je niet?

Ook al kun je mij niet zien, ik ben er.

Je ogen zullen snel wennen aan de duisternis.

Dan kun je mij niet meer negeren.

Wat doe je hier?

Ik wilde je vertellen dat ik je bevelen heb uitgevoerd.

- Welke bevelen? - Of je wensen, zoals jij wilt.

Ik heb gedaan waar je de moed niet voor had.

- En ik deed het voor vriendschap. - Je bent crimineel gestoord!

Net zoals jij.

We wilden allebei deze moord.

Jij eigenlijk meer dan ik. Ik ben gewoon je huurmoordenaar.

Als je van je vrouw had gehouden, zou ze nog leven.

Ik heb vermoord wat al dood was in jou.

- Het is niet waar! - Alleen jij en ik kennen de waarheid.

Maar de politie komt er nooit achter.

Ik heb de sieraden meegenomen om ze te laten denken dat het een overval was.

Ik heb ze hier in het meer gegooid.

- Wil je de details horen? - Nee, ik wil niets horen!

Maar je zou het moeten weten.

Ze opende de deur.

We hadden het over jou, over de brief die ik haar had gestuurd.

Vrouwen kunnen zo weinig fantasie hebben.

Ze wilde niet geloven dat je mijn beste vriend was.

- En dat ik om je gaf. - En toen?

Goed. Nu wil je het wel weten.

In dat geval kan ik je vertellen dat ik heel secuur ben geweest.

En laat mij er met vreugde aan toevoegen...

Blijkbaar...

heb ik die brief verbrand.

Vingerafdrukken verwijderd en de sleutels op de bank gelaten.

Niemand zal mij ooit verdenken.

Of jou. Tenminste voor nu.

Probeer je mij bang te maken? Denk je dat ik bang ben?

Het is belachelijk als de huurmoordenaar zijn opdrachtgever bang zou maken!

Ik heb het koud. Laat mij alsjeblieft naar binnen.

Kijk, je geeft om mij.

Je beschermt mij. Je geneest mij.

Nu vertellen we de politie alles.

Maar waarom?

Omdat je de rest van je dagen in de gevangenis moet doorbrengen.

Het is het minste wat je verdient.

En jij dan?

De wet is strenger is voor de opdrachtgever dan voor de huurmoordenaar.

Niemand zal ooit geloven dat ik je vrouw heb vermoord.

Waarom zou ik? Ik kende haar niet eens.

Dus waarom dan? Terwijl jij redenen had om het te doen.

Ben je de vervalste handtekening vergeten? Vluchten naar Venezuela?

En Fabienne? Die je alleen kon hebben als je van je vrouw af was.

Elke jury, zelfs de meest milde...

zou niet aarzelen om je levenslang te geven.

Als je een zuiver geweten had, had je nu alles aan de politie verteld.

Waarom niet?

Diep van binnen begrijp je mij niet, dat maakt mij heel verdrietig.

Het was mijn eerste moord, het was erg gemakkelijk.

Je moet gewoon rustig en nauwkeurig zijn.

Ook voor jou zal het heel gemakkelijk zijn.

- Wat zal gemakkelijk zijn? - Je houdt je aan de afspraak.

Je vrouw was een vreemde voor mij.

En mijn broer is een vreemde voor jou.

Een moordenaar word je niet zomaar.

Ik zou zeggen dat moorden een roeping is, in mijn geval.

Of een noodzaak, in jouw geval.

Kom niet terug op je belofte nu ik al je problemen heb opgelost.

Nu kun je met Fabienne trouwen.

Of in Milaan blijven werken, zonder te vluchten.

Ik had het allemaal kunnen hebben, het was niet nodig om haar te vermoorden.

Het compromis. Luisa heeft mij daarover verteld.

Wat pijnlijk, Stefano, een compromisloos leven leiden...

terwijl ze de voorkeur gaf aan meer radicale oplossingen, zoals ik.

- Ga weg! - Kijk!

Kijk, Stefano. Jij bent mijn echte broer.

Daarom moet jij het zijn die hem vermoordt!

Vanaf nu zie je mij ook als je in de spiegel kijkt.

Omdat ik deed waar jij van droomde.

- Ik ben een verlengstuk van jou... - Je bent gek!

Ga weg!

- Is hier een telefoon? - Binnen.

Dit is Augenti. Is Balsamo daar?

Een momentje, meneer Augenti.

- Ja? - Meneer Augenti aan de lijn.

Verbind hem door.

Stefano...

Luister, ik leg het later uit, maar als de politie belt,

noem alsjeblieft de verkoop aan Del Bosco niet.

Ja, ik wilde je vertellen dat... de inspecteur hier is.

Ik heb hem al verteld wat ik weet.

Meneer Augenti? Finzi.

Kunt u alstublieft naar mijn kantoor komen?

Ik moet met u praten. Meteen.

Ik ben over een half uur bij u.

Oké, ik zie u snel.

Luister, waarom wilde u niet dat wij op de hoogte waren van de verkoop?

Het was geen verkoop, het was een optie.

Ik vond het niet echt belangrijk voor het onderzoek.

- Laten wij beslissen wat belangrijk is. - Sorry.

- U stond op het punt naar Venezuela te gaan. - Ja, inderdaad.

Waarom?

Een groot industrieel complex heeft veel geld geïnvesteerd,

en ze wilden dat ik hun publiciteitsbureau zou leiden.

Ik ben geboren in Venezuela en mijn moeder is er nog steeds, weet u.

Meneer Augenti, vond uw vrouw dat goed?

Met zaken was ze het altijd met mij eens.

- En de verkoop? - Zeker, de verkoop ook.

Luister, als u twijfelt, de zaak stond op mijn vrouw haar naam.

En ze tekende zelf het koopcontract bij de notaris.

We vonden geen vingerafdrukken in de slaapkamer of de woonkamer.

Zelfs niet degenen die daar hadden moeten zijn, die van u en uw vrouw.

Alles werd schoongemaakt en het lichaam werd op het bed gelegd.

Het ziet er op het eerste gezicht vrij eenvoudig uit... een overval.

Maar de overval was slechts een dekmantel voor de echte misdaad.

In feite heeft de moordenaar de deur niet geforceerd om binnen te komen.

Hij was beschadigd, maar later, van binnenuit, in scène gezet.

Ja, we zijn terug bij af.

Meneer Augenti...

Had uw vrouw een minnaar?

Nee.

Dat kunnen we uitsluiten.

Echtgenoten zijn altijd de laatsten die het weten.

Nee, u maakt een grapje. Mijn vrouw was niet dat type.

Trouwens, hoe zouden ze hebben geweten dat we ruzie hadden?

Of dat ik was vertrokken.

U had ze meteen kunnen bellen, uit wraak.

- Het is mogelijk, nietwaar? - Nee, helemaal niet.

Nog één ding, was het een speciale dag? Een verjaardag?

- Nee, geen verjaardag. - Dat zou de bloemen verklaren.

24 seringen in de bak.

Had u ze gestuurd?

Kijk, inspecteur...

dat is het vreemde. Ik heb 24 seringen gestuurd.

Maar niet voor mijn vrouw.

Ik had ze naar Parijs gestuurd, naar een vriend van mij.

Dat weten we. We gingen naar de bloemist aan de Via Manzoni.

Maar het is vreemd...

U stuurt 24 seringen naar uw minnares...

en uw vrouw ontvangt ze tegelijkertijd ook.

Mevrouw Béranger is uw minnares, toch?

Meer dan dat.

Dat klopt ook. We zijn geïnformeerd.

In ieder geval weet vrijwel heel Milaan het.

Ik kom in de plaats van Stefano. Ik ben Matteo.

We hebben elkaar ontmoet in Venetië en Stefano en ik zijn als broers.

- Het is zo verschrikkelijk. - We moeten dicht bij hem blijven.

Waarom heb je mij hier gebracht? Wat doen we hier?

Rustig aan.

Stefano zei dat ik je hierheen moest brengen.

Maar ik kan mijzelf niet laten zien, dat zou absurd zijn.

Hij heeft ons nodig, jij en ik zijn zijn beste vrienden.

Ik ben gekomen om mijn diepste medeleven te betuigen.

Het spijt me zeer.

Je had even kunnen wachten voordat je terugkwam.

Als je niet wilde dat ik kwam, waarom stuurde je dat telegram dan?

Welk telegram?

Het ligt op tafel naast mijn handtas.

Ik heb je dit nooit gestuurd.

Het moet Balsamo of een andere vriend zijn geweest.

Een vriend waar ik graag zonder zou kunnen.

Wat bedoel je?

Niets.

We laten het je weten als we u weer nodig hebben.

Tot ziens.

Hallo, Rico.

Dus de notaris, Lancia, werd om 19:00 gebeld door uw vrouw,

vragend om informatie over een koopovereenkomst.

En de notaris verklaart niets van de verkoop af te weten.

En beschuldigt u ervan de handtekening te hebben vervalst.

Mijn vrouw was hysterisch. We hadden ruzie...

Nee, dit gebeurde om 19:00, dus voordat u naar huis ging.

Nou?

Ze heeft mij nooit over dat telefoontje verteld.

Waarom hadden jullie ruzie? Nu moet u het mij vertellen.

Ik zei, ze bleef maar zeggen dat ik zachter moest praten...

- Praat geen onzin. - Als u mij niet gelooft...

Laten we zeggen dat uw vrouw op de hoogte komt van deze verkoop.

Toen u thuis kwam, ging ze tegen u aan liggen.

Misschien dreigde ze naar de politie te stappen.

Wat uw ondergang zou zijn.

U werd gek en wurgde uw vrouw.

Daarna organiseerde u de overval.

U verwijderde de vingerafdrukken, deed alsof u de sieraden stal.

Daarna vertrok u en ging u naar uw villa in Moltrasio.

- En belde 's ochtends rustig. - Het is niet waar.

Kijk, het is makkelijk voor mij om het contract te controleren.

Een kwestie van een paar minuten, slechts één telefoontje.

Moet ik een handschriftexpert bellen of vertelt u mij de waarheid?

Oké, ik heb de handtekening van mijn vrouw vervalst...

- maar ik heb haar niet vermoord. - Die vervalste handtekening nagelt je.

Een rechter zou niet aarzelen om een ​​arrestatiebevel uit te vaardigen.

Kijk, dat was mijn geld. Ik heb het verdient.

Ik had orders achtergelaten om 50 miljoen aan haar over te maken,

- vraag het aan de bank. - Ik ben uw vrouw niet.

Ik doe het geschreeuw hier!

Sorry.

- Herkent u het? - Het is het horloge van mijn vrouw.

Het brak tijdens de worsteling.

En een stuk glas stopte de tijd.

De tijd komt overeen met de geschatte tijd van overlijden.

Waar was u om 23:22?

Om 23:22 weet ik niet, maar...

Rond middernacht stond ik bij het tolhuisje in Moltrasio.

Ik betaalde.

Nee, sorry, ik was mijn kaartje kwijt en heb er opnieuw voor betaald.

Luister, als ik dat kaartje kan vinden, zou dat dan genoeg zijn?

- Genoeg voor mij. - Kunnen we mijn auto controleren?

Geloof mij, ik lieg niet. Uit schaamte hield ik mij stil.

Inspecteur, ik heb die nacht doorgebracht met een andere vrouw.

Dus u heeft een alibi. En u verteld het mij nu pas?

U beschuldigt mij nu pas.

Ze is Duits, ze heet Christina Muller.

Was u hier drie nachten geleden om 23:30?

Dat was ik.

Weet u niet meer dat ik hier in deze auto zat?

Ik was mijn kaartje kwijt en moest een nieuwe kopen.

Herinnert u zich deze auto niet meer?

Een momentje. Sorry.

Het spijt me, wat kan ik zeggen? Hier passeren veel mensen.

Ik kan mij niet iedereen herinneren.

- Het spijt me. - Bedankt.

Rustig aan als ik bij u in de auto zit.

Uw appartement is geen plaats delict meer.

Wilt u mij vertellen waar u vannacht slaapt?

Aangezien het geen plaats delict meer is, ga ik daarheen.

Oke.

Als u deze mysterieuze Christina vindt...

Geloof mij, ik zal haar vinden.

Ik zal een aankondiging in de kranten plaatsen.

Ook bij de Duitse.

Zeg trouwens tegen mevrouw Béranger...

Kijk, mevrouw Béranger heeft hier niets mee te maken.

Vraag haar om in Milaan te blijven. Ze kan worden gevraagd om te getuigen.

Ik ging je bellen. Waarom ben je hier?

- Stefano... wie is Christina? - Wie heeft je over Christina verteld?

Matteo.

En wat heeft hij je verteld?

Dat je hem in Venetië moet zien als je nieuws over Christina wilt.

- Heeft hij je nog iets anders verteld? - Alleen dat.

Hij wachtte buiten. Hij wilde je niet bellen.

Hij denkt dat de politie je telefoon heeft afgetapt.

Wat verberg je voor mij?

Niets, ik leg het later uit, ik moet gaan.

- Waarheen? - Naar Venetië.

Mijn beste Stefano, ik ben er kapot van. Het is waar, ik heb Christina gestuurd.

- Waar is ze? - Ik zal het je vertellen.

Maar voltooi eerst jouw deel van de afspraak.

Zie je dit?

Het is het snelwegkaartje.

Christina heeft het gestolen voordat je bij het tolhuisje kwam.

Maar dit is nog maar de helft.

Ik bewaar de andere helft met de tijd en datum.

Alles wat je nodig hebt is dit stuk papier om je onschuld te bewijzen.

Het kenteken staat niet op het kaartje.

Het is niet genoeg.

- Waar is Christina? - Ik zal het je vertellen.

Ik zal het je vertellen. Maar kijk eerst daar.

Ga maar.

Mijn broer zit aanstaande donderdag om 12:00 aan die tafel.

Ja, die tafel en op diezelfde stoel.

Ik kan de uitnodiging nu niet uitstellen.

Er ligt een stuk papier op tafel, pak het.

Het is een kaartje voor een kluisje met een geweer erin.

Kijk uit het raam.

Kijk door de cirkel.

Onder de koepel, tussen de twee engelen van de Annunciatie.

Er staat een vrouw in het zwart gekleed.

Je pakt het geweer en van daaruit richt je op het midden van de cirkel.

En als de klok 12:00 slaat, schiet je.

Pak nu die verrekijker en kijk.

Stoppen! Doe niet zo impulsief.

Je zal haar nooit op tijd bereiken.

Je zult haar nooit bereiken.

Christina komt nu al naar beneden. Over 5 minuten is ze ver weg.

Het duurt minstens 10 minuten om het kanaal over te steken.

Dat is als je het geluk hebt om een boot te vinden.

Doe niet zo belachelijk.

Moord is een ritueel, je kunt mij zo niet vermoorden.

Breng mij naar haar of ik vermoord je.

Ik ben dol op melodrama, maar ik heb een hekel aan komische opera.

Weet je, Stefano, ik ben het niet die je moet vermoorden.

Het is mijn broer.

Je moet moorden voor vriendschap en niet voor haat.

Als je mij niet naar haar toe brengt, vermoord ik je!

Ik verzeker je dat het niet moeilijk is. Ik deed het helemaal alleen.

Zonder hulp van wie dan ook.

Maar ik zal dicht bij je zijn, ik zal je helpen.

Je zult het zien, het wordt een spel.

Trouwens, je enige alternatief is een levenslange gevangenisstraf.

Of mijn vriendschap.

Er is geen bewijs tegen mij.

Je bent de sieraden vergeten.

Heb je ze niet in het meer gegooid?

Ze waren te mooi om weg te gooien.

Ik heb ze in je huis verstopt.

Eén telefoontje naar de politie en ze vinden ze meteen.

Ergens waar alleen jij ze had kunnen verstoppen.

Er zijn veel plekken in je huis, veel plekken.

Kijk als je wilt.

Kijk als je wilt.

Bedankt.

Een momentje.

- Het is 250 miljoen. - Oké, laat het maar aan mij over.

Ja, wacht even, ik verbind u door.

Goedemorgen.

Luister, we hebben gisteren de cheque van meneer Del Bosco ontvangen.

Maar de politie heeft je account geblokkeerd.

Het moet vergissing zijn, maar we moeten ons aan instructies houden.

Kan ik iets van mijn persoonlijke rekening afhalen?

Het spijt me, nee.

Oke, bedankt.

Meneer Augenti?

- Ja? - Kom alstublieft met mij mee.

Inspecteur Finzi wilt u spreken.

- Ben ik gearresteerd? - Nee, zeker niet.

- Een paar vragen. - Ik haal mijn auto.

Nee, stap alstublieft in.

- Mevrouw Fabienne Béranger? - Ja?

Inspecteur Finzi wilt u graag spreken, komt u alstublieft mee.

Breng mijn bagage terug naar binnen.

Luister, we weten dat u naar Venetië ging.

En we weten ook waar.

Naar het huis van graaf Tiepolo.

Waarom bent u daarheen gegaan?

Matteo Tiepolo is de moordenaar van mijn vrouw.

Graaf Tiepolo heeft uw vrouw 24 seringen gestuurd.

Hij klinkt meer als de minnaar van uw vrouw en niet als haar moordenaar.

Matteo Tiepolo heeft mijn vrouw vermoord.

Als u spelletjes wilt spelen, zal ik vertellen waarom u naar Venetië ging.

Waarom zou u anders een zeer rijke vriend bezoeken?

Hem om geld vragen? Of een elning?

Of als voorschot op een moeilijke verkoop?

Ik heb mijn vrouw niet vermoord.

Toen, toen u reis naar Venetië mislukte,

had u nogal wat lef om vanmorgen naar de bank te gaan.

In de hoop er mee weg te komen.

Om die vlucht te nemen met mevrouw Béranger.

- Hij heeft mijn vrouw vermoord. - Genoeg over die graaf Tiepolo.

Het is net als het verhaal over Christine Muller.

We hebben haar gezocht. We hebben zelfs München gebeld.

Ze is nergens te bekennen, niemand kent haar.

Ik was het niet. Matteo Tiepolo heeft mijn vrouw vermoord.

Dat is waar u op gokt, een schandaal.

Betrokken mensen met een hoog profiel.

U hebt slecht, heel slecht gekozen.

Nu krijgen we uw bekentenis op papier.

En ik zal proberen alle verzachtende factoren te benadrukken.

Ik was het niet.

Breng haar binnen.

Alstublieft.

Ga zitten.

Dame, ik moet uw paspoort aannemen, die van u en die van meneer Augenti.

Als u mij twee dagen geeft, beloof ik dat ik Christine Muller hierheen zal brengen.

Op dit moment zijn uw beloften niet genoeg.

Het spijt mij, ik weet dat u op het punt stond te vertrekken.

Er zijn twee stoelen gereserveerd voor u en meneer Augenti

op een vlucht morgenochtend om 6:40 voor Caracas.

Venezuela is een prachtig land.

En het verleent geen uitleveringen.

Het kwam vanmorgen samen met 24 seringen.

- Stond mijn naam erbij? - Nee.

Wie had anders van onze bloemen kunnen weten?

Ik dacht dat het een afscheidscadeau was.

- Als jij het niet was, wie dan wel? - Hoe moet ik dat weten?

Stefano! Geen leugens meer. Vertel me wat je weet.

Ik weet alleen dat dit de ring van mijn vrouw was.

En de moordenaar stuurde het naar jou om ons erin te luizen.

Als de inspecteur het had gezien, was ik er geweest!

Dus je weet wie de moordenaar is en je wilt hem beschermen?

Ik ben degene die bescherming nodig heeft, niet de moordenaar.

Fabienne, alsjeblieft.

We gaan naar de inspecteur en vertellen hem wat je weet.

- Wat heb je gedaan? - Ik heb niets gedaan, verdomme!

Dan hoef je nergens bang voor te zijn.

Laten we teruggaan naar die inspecteur en hem de waarheid vertellen.

Dat deed ik al, voordat je arriveerde.

- En? - Hij geloofde mij niet.

Het enige wat ik nu kan doen is toegeven aan zijn chantage en naar Venetië gaan.

Een moord plegen om mezelf te redden van een andere die ik nooit heb gepleegd.

Wat je ook doet, ik zal aan je zijde staan.

Wacht eens even.

Wacht eens...

De politie!

- Zeker dat hij niet weg is? - Nee, het licht brandde nog.

De lift!

Jij wacht hier op mij.

Stefano, laat me met je meegaan.

Ondertiteling: Lars Altena