Original subtitles

Verzoek ik om een verhoging van het ruimtevaartbudget...

ten behoeve van de volgende doelstellingen.

Ten eerste vind ik dat ons land ernaar moet streven...

om vóór 1970 een mens naar de maan te brengen...

en weer heelhuids terug naar de aarde.

Gebaseerd op ware gebeurtenissen.

THE DAY WILL COME (2016)

najaar 1967.

De rit naar Gudbjerg was als een reis met een tijdmachine.

Per kilometer ging je verder terug in de tijd.

Dat merkte je aan de geuren...

de stilte...

en het silhouet in de kamer van de directeur.

Trek deze kleren aan. Erik Johansen?

Jij bent nummer 47. Elmer is 30. Kleed je uit.

Vooruit. Naar bed.

En monden dicht. Duidelijk?

Welterusten.

Ik herinner me niet veel van de wereld buiten Gudbjerg.

Wel van de broers.

Erik? - Nee. Ga slapen.

Elmer vertelde later dat hij zich had ingeprent dat er veel ergere oorden waren.

Je kon in een ziekenhuis liggen met een ziekte, zo groot als een sterrenbeeld.

Maar dat was natuurlijk voor hij Gudbjerg beter kende.

Hou ze tegen.

Houdt de dief.

Elmer, gooi die doos weg. - Nee, het lukt me wel.

Niet waar. - Welles.

Blijf staan.

Toe, spring maar.

Blijf staan. - Spring dan.

Kinderbescherming.

Het spijt me. Ik zal een hartig woordje met ze spreken.

Ik praat het niet goed. Maar als zoiets in winkels voor het grijpen ligt...

Wij zijn van mening dat praten geen zin meer heeft.

De school maakt melding van spijbelen...

vechten, niet opletten en stelen.

Ik ben ziek geweest. Het komt weer goed.

Hoe dan? U staat er alleen voor.

U hebt schulden. U werkt in ploegendienst en studeert...

Als vrouw krijg ik minder loon dan mannen...

terwijl ik hetzelfde soldeerwerk doe. Maar m'n rekeningen zijn niet lager.

Het gaat nu om de kinderen.

Als u uw plicht nog eens verzaakt, laat ik de kinderen uit huis plaatsen.

Duidelijk, mevrouw Johansen? - Ja.

De rest van de maand huisarrest en elke dag naar school.

M'n telescoop is kapot. Ik wilde deze lenen om de raket te zien.

Kan me niet schelen. Na je huiswerk meteen naar bed.

Je kunt niet rennen met die vleesklomp.

Hou daarmee op. - Maar hij zei 'vleesklomp'.

Waarom verdien je niet meer geld?

Ik wil zakgeld. Waarom krijg ik dat niet?

Wegwezen.

Hun vader had zich een paar jaar eerder verhangen.

Dus ze hadden alleen hun moeder.

Elmer had een klompvoet. Volgens hem waren alle problemen de wereld uit...

zodra de mens naar de maan kon reizen.

Hun moeder heb ik nooit gezien. Maar ik stel me haar voor...

lachend om die twee.

Het kon een zware reis worden.

Maar het was een kwestie van volhouden.

Ruimtehond Laïka tien jaar geleden.

Vandaag testvlucht Apollo 4.

Laat toch, Elmer. Het landen lukt nooit. - Alleen in een krater niet.

Ze zeggen dat er alleen rotsen en stenen zijn.

De ruimte is veel groter dan jij denkt.

Als we naar de maan kunnen, is alles mogelijk.

Jij wordt toch nooit astronaut. - Welles.

Voor mensen met een klompvoet zijn geen geschikte pakken.

Alsof jij dat weet.

Ik ga werken. Je bed in, Elmer.

Vooruit.

Ga nu maar slapen. We lezen wel in de krant hoe het met de raket ging.

Tot morgenochtend. Als er iets is, kun je oom bellen.

Hun moeder haalde de fabriek niet.

In de fietsenkelder werd ze onwel, waarna ze terugstrompelde naar de flat.

Ze was ernstig ziek. - Het ziet er niet goed uit.

Oom noemde het kanker. - Mogen we bij haar?

Nu even niet.

Maar ik wil haar zien. - Voorlopig niet.

Waarom niet?

In het woordenboek las Elmer:

Cancer is een sterrenbeeld van het noordelijk halfrond.

Uw zieke zus kan niet voor de kinderen zorgen.

Het gaat nu niet om mijn zus. - We hebben uw aanvraag gelezen.

Maar u heeft geen vast adres...

en uw laatste inkomen dateert van drie maanden terug.

Het spijt me, jullie mogen niets meenemen.

Ik pas op je telescoop.

Waarom mogen we hier niet blijven?

Het is maar tot Kerst.

Jullie moeten je als grote jongens gedragen.

Zorg goed voor elkaar.

Jullie moeten je goed gedragen en doen wat je gezegd wordt.

Beloven jullie dat?

Kom, Elmer.

Het komt goed met ze.

Het is de beste instelling die er is.

Opstaan. Over tien minuten ontbijt. Van luiwammesen word je niet slimmer.

De nieuwe jongens ook. Vooruit, opschieten.

Ga hier zitten.

Zitten.

Ik ben Erik.

En dit is mijn broertje. - Eten. Hij komt er zo aan.

Topfaciliteiten, bovendien zijn we zelfvoorzienend.

De jongens gaan niet alleen naar school...

ze helpen ook mee in de keuken en de werkplaats.

Goedemorgen, jongens.

Goedemorgen, directeur Heck.

Dit is mevrouw Hammershøi. Zij neemt de Deense les over van meneer Rasmussen.

Begroet haar maar. - Goedemorgen, mevrouw Hammershøi.

Heel goed. Ga maar door.

Veel jongens moeten de meest basale dingen nog leren.

Ik verwacht geen wonderen, maar ze moeten minstens...

verkeersborden en eenvoudige teksten kunnen lezen.

Ze verdienen alle hulp die wij ze kunnen geven.

Goed. Ik laat u uw lokaal zien.

Waar beginnen de nieuwe leerlingen? - Hangt van hun niveau af. Waar zijn ze?

Opstaan. De directeur wil jullie spreken.

Goedemorgen. En hoe heten deze twee schavuiten?

Erik. - En?

Elmer. - Wat wil jij later worden, Elmer?

Astronaut.

Kom, kom. Rechtop staan.

Met brutaal zijn schiet je hier niks op.

Maar zand erover. Ik zou zeggen...

Laat ze eerst maar eens keien gaan sjouwen voor de dijk.

Mevrouw Hammershøi?

Dat kan hij niet.

Elmer heeft een klompvoet. Van zware dingen sjouwen gaat die pijn doen.

Dat zal best meevallen.

Begin maar, dan zien we wel of er een man schuilt in Elmer.

Je zegt alleen maar iets als de directeur je iets vraagt. Duidelijk?

Jullie kunnen gaan.

Bedankt voor het ontbijt.

Dit is uw lokaal.

Naast lesgeven zorgt u dat de post wordt rondgebracht...

en assisteert u mevrouw Oskarson in de ziekenboeg. Vragen?

Nee.

Weet u dat zeker?

Gezien uw achtergrond op de betere scholen...

waaronder ook meisjesscholen...

hoop ik dat u toch begrijpt dat discipline hard nodig is.

U weet dat lijfstraffen eerder dit jaar zijn afgeschaft?

Maar onze taak op Gudbjerg is belangrijker dan frivole bedenksels uit Kopenhagen.

De jongens zijn hier geplaatst omdat ze onhandelbaar zijn.

Ik wil dat alle Gudbjerg-jongens straks fatsoenlijk hun brood kunnen verdienen.

Daarom moeten we ze helpen. Zelfs al is geweld de enige taal die ze verstaan.

Mee eens? - Het is duidelijk.

Alleen...

pas ik het zelf niet toe.

Maar ik snap het. - Welkom dus.

Mocht u vragen hebben, mijn deur staat altijd open.

Sneller. Jij ook, dikke.

Eten.

Na een paar weken went het. Waar blaren zitten, krijg je eelt.

En straks reageer je meteen als de bel gaat.

Wij zitten hier maar tot Kerst.

Dat zei ik twee jaar geleden ook.

Ik heet Tøger. Dat zijn Topper en de Rooie.

Als je het hier wilt redden, moet je een geest worden.

Want geesten zijn onzichtbaar.

Wie gehoorzaamt, krijgt op een dag z'n eeuwigheidsbewijs.

Eeuwigheidsbewijs? - Dat krijg je als je weg mag.

Maximaal op je 15de. Maak je tot die tijd onzichtbaar.

Heb je iets voor ons?

Betalen voor die manke: vijf peuken en een boterham per dag.

Ik ben niet mank. - Stil als er volwassenen praten.

Je hoeft niet per se te betalen.

Als astronaut kun je wegvliegen met je raket.

Toe dan. De lucht in met je raket.

Helemaal naar boven, astronaut.

Heb je hoogtevrees?

Astronauten mogen geen hoogtevrees hebben.

Rennen.

Natuurlijk liepen de jongens de eerste dag weg.

Je schrikt van wat je aantreft...

en mist wat je hebt achtergelaten.

Je kunt het. Spring dan.

Eruit.

Het belangrijkste wat je leert als je wegloopt, is:

Niemand helpt Gudbjerg-jongens.

Het was mijn idee. Mijn broertje had er niks mee te maken.

We wilden naar huis. - Dit is jullie thuis nu.

Want niemand anders kan voor jullie zorgen.

Moeilijk om te begrijpen. Het is niet fijn om afgedankt te worden.

Maar de gemeenschap hier op Gudbjerg...

Dat kan me geen barst schelen.

Schiet nou maar op.

Nee, nee.

Begrip moet in dit geval heel anders bijgebracht worden.

Jullie hebben die twee nog niks geleerd.

Werken op het land. De hele nacht.

Tenzij iemand een beter idee heeft...

Gudbjerg-slaag, Gudbjerg-slaag.

En hier een gaskomfoortje waarop u het hoognodige kunt koken.

Wat hoor ik toch?

Dat zijn die nieuwe jongens. De directeur regelt het wel.

Stop.

Je maakt nu deel uit van de Gudbjerg-gemeenschap.

Als je die gemeenschap niet respecteert, straft zij je.

Net als in de echte wereld.

Ja, ga je gang.

Er is ook een kleine koelkast. - Ja...

Gudbjerg-slaag. Gudbjerg-slaag.

Hier, jodium en een pleister voor de kleine. Ik ga kijken of er pyjama's voor ze zijn.

Het was verkeerd om weg te lopen.

Jullie moeten gehoorzaam zijn.

Je moet je gedragen en nooit liegen of stelen.

Doe wat je opgedragen wordt.

Dat zal uiteindelijk beloond worden.

Dank voor deze dag en welterusten.

Voor je het weet mogen we weg. We zetten voor iedere dag een streepje.

Dan weten we hoelang we nog moeten.

We doen wat Tøger zei en proberen geesten te worden.

Dan merkt niemand ons op.

Ik wil geen geest zijn. Ik wil astronaut worden.

Astronauten weten ook niet wat hun te wachten staat.

Die zijn op alles voorbereid: meteorietenregens, aardbevingen.

Geen aardbevingen.

Het ergst zijn ruimtemonsters en gifgassen.

Of een scheur in hun pak. - We doen alsof we geesten zijn.

En hou op over dat astronautengedoe.

Eten.

De weken daarna deden ze hun best om geesten te zijn.

Alleen klinkt dat makkelijker dan het is.

Niet slapen in de klas.

Een klompvoet en hoogtevrees helpen niet mee. Of astronaut willen worden.

Je moet ander werk zien te krijgen.

Je hebt kloven. Daarom doen je voeten pijn.

Vergeet het maar. Als je klaagt, wordt het alleen maar erger.

Hier...

Dat vond ik bij het afval toen ik peuken zocht. Het is nog goed.

Eet maar.

Hier...

Wat doe je?

Astronauten delen.

Daarboven moeten ze op elkaars kracht kunnen rekenen.

Hoe weet je of het lukt om daar te komen?

Eerst hebben ze een hond erheen gestuurd. Daarna drie apen.

En nu durven ze een mens te sturen.

Hoe ging het met de hond en de apen? - Die zijn doodgegaan.

Maar wel mooi in de ruimte...

waar je de maan en de sterren kunt zien.

Dat vonden ze vast geweldig.

Wacht maar.

Ooit kunnen we allemaal door de ruimte zweven.

Net zo gewoon als naar het strand gaan. - Ik ben nooit naar het strand geweest.

Meneer Aksel heeft nachtdienst.

Dank voor deze dag en welterusten.

Dank. Jullie ook.

Kom.

Kom mee.

Waar gaan ze naartoe? - Maak je geen zorgen. Ga maar slapen.

Ik snap het niet... - Slapen.

Opstaan. Over tien minuten ontbijt. Opschieten.

Vooruit. Voortmaken.

Vooruit, je moesje is hier niet.

Opschieten.

Vooruit.

Een nieuwe beddenpisser. - Wat een viespeuk.

Jasses, vuilak.

Naar buiten.

Hoger.

Hoger.

Ga zitten. Zitten, jullie.

Je blijft hier staan tot het laken droog is.

Naar jullie plaatsen. Zitten.

Goedemorgen, mevrouw Hammershøi. De eetzaal is om te eten.

Ja, het spijt me. Er staat een jongen bijna in zijn blootje buiten.

Een leermoment. De meeste jongens zijn zindelijk. Maar soms is het nodig...

om een voorbeeld te stellen tot de dokter ingrijpt. Zitten.

De dokter?

Als u nog eens twijfelt aan onze aanpak, hou dat dan voor uzelf.

Anders raken de jongens in de war. - Het spijt me.

Jongens van jouw leeftijd plassen vaker in bed.

Zeg 's aa.

Spring 's op één been.

Op het andere been.

Normaal ontwikkeld, met uitzondering van een klompvoet.

Doet het pijn?

Functioneert volledig.

We beginnen met Truxal en amfetamine overdag.

Je probleem is opgelost.

Wie volgt.

Elmers doktersbezoek had al snel gevolgen.

De prijs steeg naar 7 peuken en 2 boterhammen...

omdat hij nu ook bekendstond als beddenpisser.

's Nachts moest hij in de blauwe toren met de andere beddenpissers.

Hij was zo duf van de Truxal...

dat hij 's ochtends amfetamine kreeg om wakker te worden.

Maar zelfs een hogere dosis werkte niet.

Ga zitten en hou jullie mond.

En die gestoorde Toft maar zeggen hoeveel Elmer de staat kostte.

Al dat wassen en schoonmaken is duur. Dat geld kan beter besteed worden.

Dagelijks stond Elmer buiten met zijn laken.

En dagelijks zocht Erik naar peuken, zodat de grote jongens Elmer met rust lieten.

Astronauten pissen ook niet in hun pak.

Die hebben een rubber slang... - Hou toch op met die onzin.

Je wordt geen astronaut. Je weet er geen moer van.

Hou je mond toch.

Hier.

Dank je.

Ze plassen echt in een rubber slang. En het wordt de ruimte in gezogen.

Je hebt gelijk.

Het spijt me.

Roger. We zijn er klaar voor.

Klaar voor lancering.

Zeven, zes, vijf...

Trap wordt afgestoten.

Ge... - Welke letter is dit?

Het is een E. - Ge...

Geen.

Het gaat niet om raden, maar om spellen.

G-E is ge, M-E-E-N is meen.

Gemeen...

Niet slapen in de klas. - Het spijt me.

Ik blijf het niet zeggen: je moet leren lezen en schrijven.

Dat is heel belangrijk als je verder wilt komen.

Heb je de woorden opgeschreven?

Je hebt niks opgeschreven.

Wat is dit?

Niks.

Gewoon iets wat ik geschreven heb.

Dat heb jij niet geschreven.

Je mag niet liegen of stelen. Waar heb je dit vandaan?

Elmer, waar heb je dit vandaan?

Lees het dan maar voor. Als je niks zegt, moet je het aan de klas voorlezen.

Lees maar.

'Elmer voor dagboek. Dag 23.

Het oefenen gaat goed. Van wandelen op de maan schijn je zeeziek te worden.

Gelukkig wen ik door de anti-plaspillen aan het duizelig zijn.

De pakken slaag doen minder pijn. Maar ik mis mijn ruimtepak.

Ik ben benieuwd hoe het daarboven is...

wanneer je voeten loskomen en je zweeft.

Geesten zweven natuurlijk ook. Maar ik wil geen geest zijn.

Dat is niet hetzelfde.'

Ik zal het weggooien.

Goed.

Maar je schrijft de woorden op het bord tien keer over. Is dat duidelijk?

Gelukkig nam mevrouw Hammershøi Elmer onder haar hoede.

Zij zorgde dat hij geen pillen meer hoefde te slikken.

Omdat hij beter kon lezen dan de rest, mocht hij de post bezorgen.

Toen stopte het bedplassen.

'Tijdens een proef met de module steeg de druk en sprongen de ramen.

Vandaar dat het Ruimtevaartonderzoeksinsti...

Instituut. - Instituut NASA...

de Apollo 5-vlucht met een maand uitstelt.'

Gelukkig maar een maand. - Lees eens over iets anders.

Wat staat er nog meer in?

Het gaat beter met de negers. Maar de Vietnamezen hebben het zwaar.

En veel reclame voor kerstcadeautjes. Ik weet al wat ik wil.

Ik ook. Maar een telescoop is duur.

Wat willen uw kinderen hebben? - Ik heb geen kinderen.

Waarom niet?

Ik geef les aan kinderen.

Je gooit mijn mooi gesorteerde stapel door elkaar.

Het spijt me.

Het zat er gewoon niet in.

Een paar jaar geleden was het bijna zover. Maar er ging iets mis.

Nu heb ik meer tijd om les te geven. Dat is toch ook mooi?

Zo, je kunt gaan rondbrengen. Eerst de leraren, dan de leerlingen.

Misschien moet je even kijken wat er bovenop ligt.

Vergeet de anderen niet.

'Lieve Elmer en Erik.

Ik lig nog steeds in het ziekenhuis en slaap vooral.

De behandeling is bijna afgelopen en ik voel me veel beter.

Vandaag heb ik gewandeld met je oom. - Ik heb gewandeld met je oom.

Hij zorgt goed voor je telescoop. Volgens de dokter komen jullie met Kerst naar huis.

Ik popel om...' - Elmer?

Je hebt de brief al drie keer gelezen. - Hoeveel dagen nog?

Zeventien.

Tøger? Wat doe jij met Kerst?

Hetzelfde als vorig jaar. Een familietraditie.

'Lieve knul. Het is bijna Kerst.

Ik moet dit jaar weer voor de zaak naar het buitenland.'

'Ik beloof dat het de laatste keer is. Je cadeautje komt eraan.

Beste wensen. Je vader.'

Met Kerst drinkt hij zich sowieso laveloos.

Als hij niet aan het inbreken is. Maar hij had iets over m'n zusje kunnen zeggen.

Misschien geen tijd? - Misschien kan 't hem geen reet schelen.

Wacht.

Er staat nog meer.

'P.S. Je zusje maakt het goed.

Ze vertelde vanochtend over een droom...' - Hou toch op met die onzin.

'We schoten met z'n allen met de Apollo 5 de ruimte in.

Overal sterren. We landden op een planeet waar nog nooit iemand was geweest.'

Geef hier.

'Jij en je zusje stuiterden rond als rubberballen...

terwijl jullie op vuurballen joegen die in jullie handen rondzoemden.

Jullie gebruikten ze als lampen om de weg terug naar de raket te vinden.

Toen je zusje moe werd, droeg je haar de hele terugweg op je schouders.

Ze lachte en maakte je haar in de war.

We hopen je heel snel te zien.

Zij vooral.

Liefs van je vader.'

De mijne ook?

Al snel was Elmers talent alom bekend.

Ze hadden de brieven zelf kunnen lezen, maar hadden liever dat Elmer het deed.

We hoorden over de maan en verre planeten met vreemde namen.

Hij vond het, denk ik, net zo leuk als wij.

Het ging over gewichtloosheid, ruimtepakken...

en slijmmonsters die verslagen moesten worden.

Voor het eerst voelden we ons onderdeel van iets groots buiten Gudbjerg.

Zoiets moet je niet vergeten.

Zoals je ook niet moet vergeten dat je beter een geest kunt zijn.

Elmer?

Wakker worden.

Kom, Elmer. Kom.

Kom mee. - Nee, wacht.

Ik ga wel mee. - Hoe durf je? Rotjoch.

Ga liggen, verdomme. Walgelijk.

Kom mee.

Ik wil alleen dat je iets voorleest.

Elmer...

Ik mag jou graag.

Heel graag.

Maar als je niet doet wat ik zeg...

zal je broer het bezuren.

Elmer, niet doen. Hou op, genoeg zo.

Ga weg.

Ga weg.

De postjongen lag in de wasruimte.

Een vreselijk gezicht.

De andere jongens probeerden hem bij te brengen. Geen idee wat er gebeurd is.

We moeten het uitzoeken. Hij is mishandeld, misbruikt.

Dat gebeurt soms. De jongens komen uit beroerde milieus.

Als pubers gaan ze experimenteren, al proberen we dat te verhinderen.

Dit was geen experimenteren.

Hij kan amper lopen. Hij is met geweld...

We mogen niet uitsluiten dat hij het heeft uitgelokt.

Er waren toch problemen met z'n broer?

Het zou goed kunnen... - Dat het zijn eigen schuld is?

Daar lijkt het op, want hij wil niks zeggen.

Hij moet naar het ziekenhuis, vind ik. - Ik heb hem al onderzocht.

Zo slecht is hij er niet aan toe. Het komt heus goed.

Dit mag nooit meer gebeuren.

Toft Lassen, jij bent verantwoordelijk voor de jongens.

Je hebt gefaald. - Ik had vannacht geen dienst.

Dan krijg je nachtdienst tot de jongens het snappen.

Volgend onderwerp.

We krijgen binnenkort de schoolinspectie op bezoek...

Maar... - Wat wilt u dat ik doe?

De jongen zegt niks.

Moeten we het uit hem trekken?

Hem naar het ziekenhuis brengen, waardoor er geruchten ontstaan?

Het zit mij ook niet lekker. Laten we zorgen dat het niet meer gebeurt.

De schoolinspectie. We gaan Gudbjerg van z'n beste kant...

Elmer, het is belangrijk dat je vertelt wat er is gebeurd.

Anders kan ik je niet helpen.

Wie dit gedaan heeft verdient straf. Het is niet goed om zoiets te doen.

We zijn klaar. Mogen we weg?

Luister. Als die jongen niet gestraft wordt, doet hij het misschien weer.

Snap je dat?

Je moet zeggen wie het was. Of anders...

Het was niet een van de jongens.

Erik?

Bij de jaarlijkse schoolinspectie zag Elmer er weer bijna normaal uit.

De blauwe plekken waren met make-up weggewerkt.

In de houding.

Voor de gelegenheid waren we op ons paasbest gekleed.

Dat is lang geleden. - Het ziet er goed uit.

Niet dat de inspecteur ons zag. - We gaan eerst lunchen.

De rondleiding komt straks.

Maar dat gaf niet. - Naar de werkplaats.

Voor Erik en Elmer zat het er bijna op.

Dat voelde bijna net zo goed alsof je zelf wegging.

Vind je het hier leuk? - Ja, het is echt geweldig.

Zo mag ik het horen.

We gaan verder.

Doorwerken, jongens.

Ik zal je even helpen, Elmer.

Bedankt. En trouwens...

Voor jou.

Hier. Pak maar aan.

En vergeet niet...

Het is ons geheimpje.

Elmer, jij bent...

een heel, heel bijzondere jongen.

Kom, help me even.

U hebt het hier vast naar uw zin. - Ik geef graag les.

Mevrouw Hammershøi moest even wennen. Maar nu gaat het goed.

Het is me een stelletje, maar dankzij mensen als u en de directeur...

houden we dat zootje ongeregeld in het gareel.

Doeken. - Komen eraan.

Meer doeken.

Opschieten. - Komt eraan.

Meer doeken. Meer.

Ik bel een ambulance.

De beveiliging zat er niet op.

Of Aksel was het vergeten, of de zaagtafel was kapot.

Groet hem van me, en laat zoiets niet meer gebeuren.

Dank voor de ontvangst. En prettige kerstdagen, ondanks alles.

Ik had het ziekenhuis aan de lijn.

Ze kunnen niet zeggen hoelang hij niet kan werken.

En ze weten nog niet of zijn hand gered kan worden.

Ik had gezegd dat we rustig willen eten.

Jammer dat het zijn piemel niet was.

De directeur zei: Stilte.

Erik, telefoon voor je.

Misschien Aksel die wil weten waar het restant is.

Daar. - Dank u.

Ja, met Erik. - Hoi, Erik. Met mij.

Ha, oom. Wanneer mogen we naar huis?

Hallo?

Oom... Hoe is het met mama?

Ze...

hebben haar niet kunnen redden.

Ze hebben hun best gedaan.

Maar het is niet gelukt.

Erik, hoor je me?

Erik, zeg iets.

Wat is er?

Monden dicht.

Het was oom.

Hij zei dat mama...

Monden dicht en eten.

Het is niet waar. - Stilte.

Het is niet waar.

Stil. - Het is niet waar.

Ga zitten en eet verder.

Het is niet waar.

Je hebt je bord volgeschept. Dus je eet het leeg.

Eten, verdomme.

Eten.

Jullie hoorden wat de directeur zei: Eten.

Dank voor deze dag en welterusten.

Waar is ze nu?

Erik?

Ik weet het niet.

Maar ze moet toch ergens zijn.

Je verdwijnt niet zomaar.

Ik weet zeker dat ze in de hemel is.

En als ze in de hemel is...

is ze gelukkig.

Het is denk ik net als met de apen en het hondje.

Die zijn ook dood.

Maar zij waren al daarboven.

Zij zweefden gewoon verder omhoog.

Misschien is mama...

al bij de maan.

Misschien is de hemel daar wel.

Dan stuurt ze vast gauw hulp.

Hallo.

Ik ben de oom van de twee broertjes die hier zitten.

Goed dat u er bent. Ik ga ze meteen halen.

Oom!

Ze hebben haar uiteindelijk iets gegeven zodat ze rustig kon sterven.

Dat was het beste voor haar, zeiden ze.

Ik heb krantenknipsels voor je, Elmer.

Er zijn weer problemen met de Apollo 5...

Dus u komt ons niet halen? - Jullie komen bij mij wonen.

Misschien wel in jullie huis. - Wanneer?

Dat weet ik niet.

Je moeder wilde dat ik voor jullie ga zorgen...

Ik vroeg: Wanneer? - Over een paar maanden, hooguit zes.

Erik, eerder kan niet. Het systeem zit vol bekrompen ambtenaren.

Bovendien wil de directeur jullie langer houden...

omdat jullie heibel schoppen. Ik doe m'n best. De tijd zal snel gaan.

Nieuwe vrienden gemaakt? - We willen nu mee.

Erik, ik zei... - Als u niet helpt, regelen we het zelf.

Natuurlijk help ik.

Zeg maar wat ik kan doen.

Erik zei dat ze die nacht wilden weglopen. Als iemand wilde helpen, was het oom wel.

Die was nergens bang voor.

Regelmaat is belangrijk. Onverwacht bezoek werkt averechts.

Ze zijn er beroerd aan toe. Hoe komt dat? - Hun moeder is net overleden.

Ik wil ze zo snel mogelijk naar huis halen.

Neem me niet kwalijk...

Maar wat is 'huis'?

Kunt u, met uw bezigheden, deze twee jongens opvoeden?

Gaat u niks aan. - Ik lees hier dat u van beroep...

lid bent van de studentenraad op de universiteit.

Kunt u de jongens daarvan onderhouden? - Nee, misschien niet.

Kinderen kun je niet lichtzinnig in huis nemen of weer wegdoen.

Het gaat om verantwoordelijkheid nemen.

Zorgen dat ze niet op straat hangen, liegen, stelen of over daken zwerven.

Je moet 24 uur per dag beschikbaar zijn.

Het is de belangrijkste tijd van hun leven.

U zou ze een slechte dienst bewijzen.

Als het gekund had, had oom ze meteen meegenomen.

Maar het was hun idee om tot het donker te wachten.

Oom zou ze bij de hoofdweg oppikken en ze ergens onderbrengen tot het rustig was.

Hallo, Elmer.

Kom je even binnen? - Ben ik iets vergeten?

Nee. Maar ik heb je vandaag amper gezien.

Ga even zitten. Dit is muziek uit een film waarover ik gelezen heb.

Ik weet er niet zoveel van als jij...

maar zo schijn je je perfect te kunnen voorstellen hoe het in de ruimte is.

Maar het is daar doodstil.

Maar als je het er nu te stil vindt?

Dat was mooi. - Nou, misschien een beetje te...

Je weet nu dat die plaat hier ligt.

Als je nog eens wilt luisteren, kun je...

Dank u.

Alles komt goed.

Als je je goed gedraagt, wordt dat uiteindelijk beloond.

Het kan even duren. Maar ik weet zeker dat je oom z'n uiterste best gaat doen.

We moeten erop vertrouwen dat er een oplossing komt.

Oké?

Weeshuis Gudbjerg, mevrouw Hammershøi.

Momentje.

Ik ga de jongens halen. - Nee, ik wil u even spreken.

Ik hou van die knullen.

Ze hadden altijd al een levendige fantasie, vooral Elmer. Soms is het moeilijk...

om te achterhalen of wat ze zeggen wel klopt.

Ik weet het niet.

Maar als u twijfelt, moet u nog eens met ze praten.

Dan kunt u... - Zeg tegen ze...

Zeg tegen ze...

dat het me spijt...

dat ik m'n belofte niet kan nakomen. - Wat bedoelt u?

Hallo? Wat hebt u de jongens beloofd?

De kinderen liggen in bed. Het licht is uit. - Ik moet iets doorgeven aan Erik en Elmer.

Het licht is uit. - Het is belangrijk.

Waar gaat het over? - Ik wil ze heel even spreken.

Als het zo belangrijk is dat het niet tot morgen kan wachten...

dan is het uw plicht om mij op de hoogte te stellen.

U moet niet boos worden op de kinderen. Hun moeder is net overleden.

Ik weet van hun situatie, dus natuurlijk word ik niet boos.

Mevrouw Hammershøi, alles wat ik doe...

is in het belang van de kinderen.

Zorg dat de dokter morgen komt...

zodat ze snel verzorgd kunnen worden.

U kunt ons niet eeuwig hier houden. Als oom ons naar huis brengt...

vertellen we de politie alles. - Erik, jullie oom wil jullie helemaal niet.

Hij heeft ons verteld dat jullie wilden weglopen.

Laat mij even met ze praten. Ik breng ze naar de slaapzaal.

Dat liegt u. - Ik lieg nooit.

Hij vindt het ook beter voor jullie dat jullie hier blijven.

En als jullie mij niet geloven, vraag 't dan aan mevrouw Hammershøi.

Zij heeft hem aan de lijn gehad.

Hier blijven, verdomme.

Meekomen.

Je gaat afkoelen. - Laat me los.

Het spijt je oom heel erg.

Hij houdt heel veel van jullie, maar...

Hij is niet in staat om voor jullie te zorgen, denkt hij.

Hij komt jullie ongetwijfeld opzoeken, zodra...

Ik moest het wel zeggen. Daarbuiten was niemand om jullie te helpen.

U bent net als de rest. - Nee, ik...

Ik ben blij dat u geen kinderen hebt.

Ik ben blij dat het misgegaan is en dat het kind u nooit gekend heeft.

Het spijt me.

Het spijt me.

Elmer...

Elmers beschermengel verliet Gudbjerg de volgende ochtend.

Hallo.

De jongens zagen haar niet meer. Ze waren geesten geworden.

Alleen de directeur en 't eeuwigheidsbewijs konden dat veranderen.

Zomer 1969.

De raket is nu vier dagen onderweg.

Volgens verwachting moet de Apollo 11 om 21 uur op de maan landen.

De hele wereld houdt zijn adem in.

Mag de radio uit? - Prima.

Ziet er goed uit. De boeken kloppen en er zijn geen klachten.

Hoelang is hij directeur? - Heck? Sinds 1949.

En sinds 1962 leidt hij de vereniging van directeuren. Hij krijgt een ridderorde.

Mooi. Dat klinkt verdiend.

Ik denk niet dat hij blij is met ons bezoek. Vroeger werd hij gewaarschuwd.

Als het er echt zo goed is, kan dat geen probleem zijn.

U verdient het absoluut. U had al jaren eerder gedecoreerd moeten worden.

Dank, mevrouw Oskarson. Maar het gaat om het werk.

Het is zeer verdiend. Dat vraagt om onze zondagse kleren.

Nee, alleen de directeur gaat naar de koning, meneer Toft.

Nogmaals gefeliciteerd.

Ik zal voor een jacquet zorgen. - Dank.

U zult er zo mooi uitzien dat zelfs de koning jaloers is.

Laat een van de jongens mijn auto... - Of u even wilt meekomen.

Niet nu. - Ja, nu.

Maar twee wc's, koud water en acht wasbakken voor 47 jongens.

Dat kunt u beter met de directeur bespreken.

Wat is hier aan de hand?

Gert Hartmann, de nieuwe inspecteur. Excuus dat we storen.

Ik ben net begonnen, en dit is mijn eerste inspectiebezoek.

We zijn niet ingelicht. Het klopt vast niet.

Nergens in de reglementen staat dat u vooraf ingelicht moet worden.

Nee. Maar waarom onverwacht binnenvallen?

We willen ons graag zo goed mogelijk presenteren. Een andere keer graag.

Ik begin liever niet met de aantekening dat Gudbjerg mij de deur gewezen heeft.

Nee, natuurlijk niet. Goed, goed.

Als u het gebouw inspecteert, laat ik een mooie lunch...

Dank, maar ik wil graag eerst de kinderen spreken.

De kinderen? - Het gaat om hen.

Ze zijn nog niet gedoucht en omgekleed. Ze zijn nog aan het werk.

Dan vinden ze het vast fijn om even te pauzeren.

Hoe heet je? - Elmer.

Alles goed met je, Elmer?

Krijgen jullie genoeg te eten? - Over de voeding overleggen we...

Ik vroeg het aan de jongens.

Hoe kom je aan die wond? - Hij is van de hooizolder gevallen.

Hoe kom je eraan? - Wat de leraar zei.

Maar het is ontstoken en moet behandeld worden.

Zorgt u daarvoor, mevrouw Oskarson? - Ik zal ernaar kijken.

Hoe kom jij aan die buil?

Gevallen. Maar de directeur heeft me geholpen. Hij heeft alles voor ons over.

Luister even. - Luisteren.

Ik moet controleren of het jullie goed gaat. Ik ben hier dus voor jullie.

Wie me onder vier ogen iets wil vertellen, mag zijn hand opsteken.

Als je ergens mee in je maag zit, mag je me dat vertellen.

Ik beloof dat ik je dan zal helpen.

Ik wil zo snel mogelijk ziekteverslagen en werkprocedures inzien.

Uiteraard. Maar die dienen we al ieder kwartaal in.

Wellicht kunt u het protocol eens lezen. - Dank voor de ontvangst.

Mevrouw Oskarson, wilt u een conceptbrief voor een klacht opstellen?

Aan het werk, jongens.

Over drie weken gingen we hier weg. Dus waarom zouden we wat zeggen?

Weet jij al waar je heen gaat, Erik?

Nog niet. Maar jongens die nergens heen kunnen, gaan naar Rødmøllegaard.

Daar nemen ze ook familie op.

Als de directeur tevreden is, vraag ik of Elmer mee mag.

Ook onder de rand, dat is belangrijk. De directeur wil dat alles schoon is.

Klaar met plees schrobben?

Ja, meneer. - Meekomen. Jullie ook.

De directeur wil een terras. Graaf de grond af...

stort grind en leg tegels. Bij de geringste richel begin je opnieuw.

Ja, meneer. Wanneer moet het af zijn? - Vanavond.

Als het vlot gaat, mogen jullie met de rest tv kijken.

Wat kijken jullie nou? - Televisie?

De directeur is in een gulle bui vanwege een brief van de koning.

Hij is blij, en daarom mogen wij op de tv naar de maanlanding kijken...

hoe oninteressant ook. En een vrijwilliger gaat zijn auto poetsen.

Dat doe ik wel. - Mooi. Aan de slag.

Kom op, jongens.

Zo kwamen we erachter. 20 juli 1969.

Elmer was het vergeten. Maar het was waar.

Over naar Claus Toksvig in Houston voor het laatste nieuws.

En dit zei Armstrong kort voor de landing:

'Ziet er goed uit. Vage schaduw.' De schaduw van de maanlander.

'Oké, zet de motor stil.' Toen volgde de officiële mededeling:

'Houston, hier Tranquillity Base. De Eagle is geland.'

Straks de spannende eerste maanwandeling.

Dat ziet er goed uit, Erik.

Heel mooi.

Goedgekeurd. Ga maar televisie kijken met de rest.

Ik wil de directeur graag iets vragen.

Ik ga binnenkort weg. Mag mijn broertje alstublieft met me mee?

Maak je geen zorgen, je gaat nergens heen. Je hoort binnenkort meer.

Maar ik ben nu 15.

Het moest een verrassing zijn. Dus hou het voor je.

Gudbjerg krijgt een officiële leer-werkplaats.

Ik ben zo tevreden over je vorderingen dat ik een plekje voor je heb gereserveerd.

Tot je 18de.

Ik heb een rolmodel nodig voor de rest. Een uitgelezen kans voor je.

Maar denk eraan: geen woord tegen de rest.

Dat kan niet.

Hoe bedoel je? - U moet me laten vertrekken.

Erik...

Toe. Ga mee naar de anderen.

Ik heb gedaan wat u vroeg.

Ik heb alles gedaan wat u vroeg. - Erik, geen gedoe nu.

Erik...

Bij de tweede tree kan Armstrong de tv-camera in werking stellen.

We zien je de ladder afgaan.

Ik controleer of ik die eerste tree weer op kan komen.

Voor hij op de maan stapt, kijkt Armstrong of hij terug kan komen.

Het is een grote stap, zegt hij, maar het is mogelijk.

Hij verifieert of het luik niet achter hem dichtvalt.

Ik zet nu voet op de maan. - Daar gaat hij.

Een klein stapje voor een mens, een reuzensprong voor de mensheid.

De eerste mens op de maan.

Hierbij verbleken alle televisieprogramma's.

Wat we hier zien vindt op dit moment plaats op de maan.

Erik, het is gelukt. Het is ze gelukt.

Erik, kom dan kijken.

Waar ben je?

Erik?

Ze hadden hem bijna doodgeslagen.

Na drie dagen was hij nog niet bij bewustzijn.

Zelfs mevrouw Oskarson begon zich zorgen te maken.

Zelfs mijn eeuwigheidsbewijs hielp niet. Ik had er vier jaar naar uitgekeken.

Maar het voelde anders dan verwacht.

We hadden nog één week. Maar geen nieuws over Erik.

De directeur heeft volledige rust verordonneerd. Dus je mag niet bij hem.

Zo, nu heb je hem gezien.

Het komt toch wel goed met hem?

Het is belangrijk dat hij volledige rust heeft.

Dus ga maar verder met het bezorgen van de post.

De ruimtepakken zagen er goed uit.

Maar de helmen hadden beter kunnen zijn.

Ze zaten het grootste deel van de tijd in de raket.

Maar toen ze eruit waren, kon je alles zien.

Hier...

Je moet wat drinken.

Als je niet drinkt, ga je dood.

Erik?

De jongen is er slecht aan toe.

Hij heeft hoge koorts en hoest bloed op.

Gezien de verwondingen door het ongeluk raad ik ziekenhuisopname aan.

Dat is geen optie, dat weet u.

Hij eet niet en drinkt niet.

Dwing hem dan.

Aan de slag. Doe iets.

Het is de sterkste knul die hier ooit was. U moet hem kunnen oplappen.

Maar...

Ik kan niks meer voor hem doen.

Als hij...

dan is dat door een hogere macht bepaald.

Niet door ons.

Leg de post maar op het bureau.

Geen vragen over je broer.

Ga door met je taken.

Als hij meer op jou leek, zou hij niet ziek zijn.

Ik wil graag een dag vrij hebben.

Waarvoor? Je hebt niemand die je kunt opzoeken, m'n jongen.

U zei eens dat ik misschien postbode kon worden. Ik wil iets uitzoeken.

Post bezorgen is niet echt een ambacht.

Er zijn veel geschiktere beroepen voor je.

Mevrouw Oskarson?

Regel een retourtje Kopenhagen voor Elmer.

Maar zorg dat je voor bedtijd terug bent.

Uiteindelijk is het beter dan astronaut worden.

Kijk eens... Voor een ijsje.

Pas goed op jezelf.

Dank u wel.

Met Lillian Hammershøi.

Elmer?

Wat zie je er mooi uit.

Ik geef geen les meer aan kinderen. Niet sinds...

Nu geef ik les op een lerarenopleiding.

En soms heb ik het gevoel dat ik een steentje kan bijdragen.

Waar wil je dat ik je naartoe breng?

Ga je iemand opzoeken?

Elmer, wat is er?

Wacht hier.

Kan ik inspecteur Hartmann spreken?

Heeft u een afspraak? De inspecteur is op inspectiebezoek.

Maar hij kan ieder moment terug zijn. U mag wachten...

Dank u.

Hij wacht al uren.

Ik weet niet wanneer de inspecteur terug is.

Kunt u hem niet bereiken? Dit is van levensbelang.

Ik begrijp het. Maar de inspecteur is vandaag niet meer op kantoor.

Elmers broer is doodziek. Hij wil dat u wat doet.

Ik zal het doorgeven. We hebben volgende week een bespreking.

Volgende week? - Hij is op Gudbjerg in goede handen.

Het is een prima instelling. Er zijn geen klachten.

Maar nu wel. - Maar geen enkel bewijs.

Kun je iets bewijzen, jongen?

Natuurlijk niet. Maar hij zegt dat zijn broer...

We geloven niet zomaar alles zonder bewijs. Ik zal het doorgeven.

Maar u bent geen familie. Ik vind dit ongepast.

Ongepast? We zitten zes uur op inspecteur Hartmann te wachten.

U kunt hem op z'n minst bellen...

De secretaresse heeft beloofd hem vanavond nog te bellen.

Ze gaan hun best doen. Als ik niks hoor, ga ik er morgen weer heen. Beloofd.

Niet opgeven, Elmer.

Ik weet wat me te doen staat.

Wat bedoel je?

En?

Elmer? Wat is er in Kopenhagen gebeurd?

We moeten zelf zorgen dat Erik naar het ziekenhuis gaat.

Meneer Aksel heeft in z'n eentje dienst.

De anderen vieren een of ander prul van de koning.

We kunnen hem met de transportfiets naar het ziekenhuis brengen.

Dat is 25 kilometer. Ze halen ons zo in.

Kom zo naar buiten. Ik neem Aksel voor mijn rekening.

Elmer?

Wat doe jij hier?

Ik dacht dat u me misschien wilde zien voordat de anderen terugkomen.

Juist, ja. Dat is...

heel attent van je. Maar eerlijk gezegd zit ik niet op je te wachten.

Je ziet er inmiddels erg sneu uit.

En groot en vies en...

Zal ik me eerst even opfrissen?

In dat geval...

Oké, maar snel dan.

Hé, Elmer?

We proosten vandaag op Gudbjerg, niet op één iemand.

Ik ben slechts een instrument. Wij zijn slechts instrumenten...

in dienst van de goede zaak: de toekomst van de jongens.

En een enkele keer doen we misschien per ongeluk...

iets wat niet helemaal in de haak is.

Dingen die...

Maar we moeten ons blijven richten op het grotere plaatje en op het feit...

dat de jongens later dankbaar zullen zijn voor onze bescheiden inspanningen.

Toch wil ik één persoon in het zonnetje zetten.

Maar u zei net... - Geen regels zonder uitzondering.

Zonder deze persoon zou Gudbjerg Gudbjerg niet zijn.

Zonder diens loyaliteit en onvermoeibare inzet voor de jongens...

konden we geen van allen ons werk goed doen.

Mevrouw Oskarson...

dank voor uw altijd goede humeur...

en voor uw onuitputtelijke liefde voor de jongens.

Het ging niet zo goed in Kopenhagen.

Maar nu weet ik hoe ik kan zorgen dat ze me geloven...

zodat ze jou hier weghalen en je beter maken.

Ik ben niet bang meer, Erik.

Niet schrikken als ik er niet ben wanneer je wakker wordt.

Ik ben alvast vooruitgegaan.

Net als mama.

De astronauten wisten ook pas toen ze er waren hoe het er was.

En wat voor invloed het zou hebben.

Wat doe je, Elmer? Trek die onzin uit.

Haal de directeur.

Ben je gek geworden? Hij vermoordt je.

Ga hem roepen. Nu.

Lang leve...

Elmer. Elmer.

In het gelid, jullie.

Uit, die muziek.

Ben je helemaal gek geworden?

Telefoon voor de directeur. - Niet nu.

Het is Andersen.

Frederik, je kunt beter even gaan luisteren wat hij te zeggen heeft.

Heck? Met Andersen van de inspectie. - Ik heb nu geen tijd.

Een jongen van u heeft een klacht ingediend. We...

Andere keer. Niemand van mijn jongens...

Hij heeft een klompvoet. Hij was hier met een oud-lerares.

Als je een slimme hinkepoot bent, blijf je daar liggen.

Hou daarmee op, verdomme.

Ik weet wat jij in je schild voert.

Maar ik ga zorgen dat je er piekfijn uitziet, zodat je plan mislukt.

Begrepen?

Jullie twee, opruimen.

Lap hem op, zodat niemand er iets van ziet. Nu.

Hou 'm tegen.

Pak hem.

Stop, Elmer.

Kom daar vanaf.

Geef me je... Geef me je hand.

Naar bed. Er valt niks te zien.

Jullie hebben hier niks te zoeken. Ophoepelen.

Eerst willen we Elmer spreken. Waar is hij?

Ik weet niet wat ze u verteld heeft. Maar Elmer ligt vast lekker te slapen.

Dus stap in die auto en... - Elmer. Kom naar beneden.

Elmer, kom eraf.

Kom naar beneden. - Elmer, geef me je hand.

Elmer, nee.

De oudste ligt aan het infuus. Hij is heel zwak.

Maar hij gaat het redden.

Dank u wel. En...

Hij heeft alleen een hersenschudding en een gebroken sleutelbeen.

Maar vliegen kan hij niet.

U mag bij ze. Ze willen hun moeder vast graag zien.

Ik ben hun moeder niet. Die is helaas... Ik ben maar...

Vond u die verwondingen nooit vreemd?

Ik ben arts. Alles was in orde, zeiden ze.

U hebt het recht niet. Ik ben de voorzitter van de vereniging van directeuren.

Rustig maar. - U zet hiermee uw baan op het spel.

Hallo, Elmer. Wat kan ik voor je doen?

Ik kom voor ons bewijs. - Welke bewijs?

Ons eeuwigheidsbewijs.

Voor mij en m'n broer.

Het was allemaal voor jullie bestwil.

Je zult met dankbaarheid aan deze tijd terugdenken.

Begrijp je wat ik zeg?

Elmer...

Zeg dat je begrijpt wat ik zeg. Dat is belangrijk.

Kom, Elmer. We gaan naar huis.

Elmer...

Elmer, hoorde je wat ik zei?

Dat was de laatste keer dat ik Elmer zag.

Voor het eerst besefte ik...

dat ik sommige dingen van Gudbjerg wel zou missen.

Oké...

Luister. Wie wil me nu wel iets onder vier ogen vertellen?

Attesen, help je even?

Gebaseerd op gebeurtenissen uit de jaren 1960...

in het weeshuis Godhavn en andere Deense weeshuizen.

Veel oud-leerlingen lijden aan aandoeningen...

als verslaving, depressie en angststoornissen.

Nu is Godhavn een gerenommeerde instelling die oud-leerlingen begeleidt.

Met dank aan Arne Roel Jørgensen en Poul-Erik Rasmussen...

en alle andere Godhavn-jongens.

Bewerking: Lucifur