Original subtitles

‫قوی‌تر از همیشه باشید ‫به امید ایرانی آزاد

‫ارائه شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫می‌خوای یادگاری نگهش داری؟

‫وای خدا!

‫از کجا معلوم؟ ‫شاید اگه بادش کنم یادگاری بشه.

‫خوبی خانم خوشگله؟

‫آره، خوبم.

‫اگه بخوای دوباره می‌تونم بکنمت‌ها.

‫به خاطر اون نیست.

‫هوم؟

‫چیه؟

‫هیچی، صرفا داشتم ‫به پایان اون فیلمه فکر می‌کردم.

‫مگه چی بود؟

‫بامزه بود، نه؟

‫البته به نظرم یه خرده مسخره بود.

‫اذیت نکن لیلیان...

‫آخه شخصیت‌ها از سیاره‌های متفاوت بودن،

‫ولی به زبون مشترکی صحبت می‌کردن.

‫- ای بابا... ‫- منطقی نیست دیگه.

‫اذیت نکن، فیلمه دیگه.

‫سلام عرض شد خدمت ‫سلیطه‌های بی‌همه‌چیز.

‫به واشینگتن دی‌سی رسیدیم.

‫حرفی با طرفدارهات نداری؟

‫وای، خاک عالم!

‫بخش اعظمی از این شهر ‫از صفر ساخته شده.

‫ولی راک کریک از ابتدا آرامستانی بوده،

‫و همچنان استان مریلند محسوب می‌شه.

‫اکنون که تقریبا سیصد سال ‫از اون دوران گذشته،

‫آمریکایی‌های مشهور بسیاری ‫تو این آرامستان دفن شدن.

‫مثل آپتون سینکلر. ‫احیانا اسمش رو شنیدین؟

‫ظاهرا هیچ‌کدومتون آپتون سینکلر نمی‌شناسین.

‫آها، نویسنده کتاب جنگله. ‫همون که در مورد حقوق کار بود.

‫ببین اینجا چی دارم آنابل.

‫تروی، از تو اسکل‌تر ندیدم.

‫اوق.

‫در سمت چپ و اون‌طرف دریاچه...

‫محوطه دانشگاه هاوارد رو می‌بینیم.

‫اونجا هم فارغ‌التحصیلان مشهوری داشته.

‫تورگود مارشال و فیلیسیا رشاد...

‫از برنامه بیل کازبی، اونجا درس خوندن.

‫این روز به شدت برای سمت ‫غربی ساختمون مهم بوده،

‫که قبلا بخش پشتی ساختمون ‫در نظر گرفته می‌شد.

‫این تغییر در پروتکل زمانی رخ داد...

‫که رئیس‌جمهور ریگان، ‫فرماندار کالیفرنیا،

‫توضیح داده بود که می‌خواد ‫جهت ساختمون به سمت غرب...

‫و رو به دیگر ایالات باشه.

‫فعلا تا اینجا پیش می‌ریم، ‫بعد از اینکه برگشتیم...

‫قراره ببینیم که داخلش چه خبره.

‫آنابل، می‌خوام یه چیزی رو ‫نشون رئیس‌جمهور بدم.

‫♪ سادگی در نوع خود نعمتی است، ♪

‫♪ آزادی بر همگان برکتی است. ♪

‫♪ بودن و زیستن در زادگاهمان، ♪ ‫♪ در نوع خود موهبتی است... ♪

‫حتما برگردین. ساعت شیش ‫قراره کتاب مقدس رو مطالعه کنیم.

‫♪ آنگاه که خودمان را در جایی می‌بینیم... ♪

‫♪ که متعلق به آنیم... ♪

‫چه مرگته؟

‫دهاتی اسکل...

‫- زهره‌ترک شدن پسر. ‫- از کجا اومدن؟

‫اوهایو! بهشون نشون دادم روال کارمون ‫تو کاکالاکی جنوبی چطوره.

‫عه، به این زودی قراره بریم؟

‫تازه هوس کردم کون یه بز ‫آش و لاش شده رو بخورم.

‫اوق، اینقدر چندش نباش تروی.

‫«اوق، اینقدر چندش نباش تروی.»

‫عجب. من که می‌رم آماده بشم.

‫بدرود بدخواه‌ها.

‫آنابل، وایستا.

‫تا آخر قراره اینقدر بهم بی‌محلی کنی؟

‫اوهوم.

‫از اینجا بدم میاد.

‫نظر خودت بود.

‫می‌دونم. واسه همین عصبی‌ام.

‫سلام کن مکس.

‫بریم که آهنگ رو بذاریم.

‫میکروفون رو بگیر آنابل.

‫این رو به افتخار سفیدک‌های ‫کپیتال استپس می‌خونم.

‫ایول، سلامتی سفیدک‌ها!

‫جرئت ندارن بذارن وارد اینجا بشن.

‫♪ آها، تو ایالت بزرگ دلاور ♪ ‫♪ چشم به جهان گشودم، ♪

‫♪ خوب می‌دونم هیچ‌کدومتون ♪ ‫♪ کسی رو از اونجا نمی‌شناسین، ♪

‫♪ هیچ ژنده‌پوش با شورت قرمزی ندیدین، ♪

‫♪ هیچ‌کس رو نمی‌شناسین ♪ ‫♪ که اهل دلاور باشه. ♪

‫♪ نه بلدین بخونین، نه رپ کنین، ♪ ‫♪ جوری که حال همه جا بیاد. ♪

‫♪ چون در اون صورت باید ♪ ‫♪ مخ‌های خالیتون رو به کار بگیرین. ♪

‫♪ به خیالتون مغز نیوتن دارین، ♪ ‫♪ ولی زبونتون بند میاد، ♪

‫♪ خیال نکن بهت رحم می‌کنم، ♪ ‫♪ فکر کردی حرفم تموم شده؟ ♪

‫معذرت می‌خوام.

‫♪ مفرحم، ترسی به دل ندارم، ♪

‫♪ تو انعکاس عصرگاه گم شدم. ♪

‫♪ خوشبختم، زندگی بهم روی خوش نشون داده، ♪

‫♪ توی جو دورم آزادانه می‌چرخم. ♪

‫♪ همون گربه‌ام، همون گربه‌ام... ♪

‫♪ که سیاهی خودش رو از دست داده. ♪

‫♪ همون که با عجله می‌دوه... ♪

‫♪ تا به ستاره‌های رو ساحل برسه. ♪

‫♪ کسی رو مثل خودم ندیدم. ♪

‫♪ وقتی نیمه‌شب از راه برسه... ♪

‫♪ تو هوا معلق می‌چرخم. ♪

‫♪ تو هوا معلق می‌چرخم. ♪

‫♪ ولی تک و تنها هستم... ♪

‫♪ و به انعکاس عصرگاهم عشق می‌ورزم. ♪

‫♪ نامی از بین نورهای اطرافم، ♪

‫♪ بهم وعده انعکاسی داده بود. ♪

‫♪ همون گربه‌ام، همون گربه‌ام... ♪

‫♪ گربه‌ای که تو ساحل پرستاره... ♪

‫♪ جایی که کلاغی توش بال پرواز گشود... ♪

‫♪ سیاهی خودش رو از دست داد. ♪

‫♪ نه زخمی‌ام، ♪ ‫♪ نه به مراقبت کسی نیاز دارم، ♪

‫♪ چون وقتی نیمه‌شب فرا برسه... ♪

‫♪ تو هوا معلق می‌چرخم. ♪

‫♪ تو هوا معلق می‌چرخم. ♪

‫آروم باشید ببینم.

‫آروم باشید!

‫باید با مسئول اینجا صحبت کنم. ‫خودش می‌دونه چرا اومدم.

‫آهای، حرفم رو تکرار نمی‌کنم، ‫پس خوب گوش کن چی می‌گم.

‫مرتیکه بی‌همه‌چیز چندش‌آور.

‫باید همین الان بهم بگی ‫تو اون زیرزمین چه خبره.

‫زیرزمین؟

‫کلید زیرزمین رو بده ببینم!

‫جناب، مطمئن باشید ‫که اینجا زیرزمینی نداریم.

‫یعنی می‌خوای صاف تو چشم‌هام ‫بهم دروغ بگی...

‫که اون پایین به بچه‌ها تجاوز نمی‌کنی؟!

‫تو زیرزمین به بچه‌ها تجاوز می‌کنه!

‫تا حالا به خودتون تجاوز شده؟

‫من که دارم می‌رم. میای؟

‫بچه که بودم اینجا ‫بزرگ‌تر به نظر می‌رسید.

‫[دوست داری بریم شهر افسون‌؟]

‫بگذریم، ایمیل‌ها رو رمزی نوشته بودن،

‫توش «پ‌ک» نوشته بود که فکر می‌کردیم ‫مخفف «پنیر کش‌دار» باشه،

‫ولی یه نابغه‌ای برگشت گفت...

‫که مخفف «پورن کودکان» می‌شه...

‫و عملا با چنین تعبیری اقدام کردن.

‫یهو یادم اومد ازت نپرسیدم کی هستی.

‫کس خاصی نیستم.

‫آها، پس سلام «کس خاصی نیستم». ‫اسمم کیلبه.

‫من هم لیلیانم، دانشجوئم.

‫دانشگاهتون اینجاست؟

‫- آره. ‫- کدوم می‌شه؟

‫اِم، هاوارد.

‫نه، جدی پرسیدم.

‫من هم جدی گفتم، چطور مگه؟

‫همینطوری.

‫شما کدوم گوری موندین؟ ها؟

‫خب، عجله کنین دیگه بچه سوسول‌ها.

‫ون رو هم بیارین.

‫سمت خیابون دی باشم؟ ‫باشه، خودم رو می‌رسونم.

‫دوست داری باهامون ‫شهر جذاب رو بگردی؟

‫[بلوار مارتین لوتر کینگ]

‫جای قشنگیه.

‫هنوز که نمی‌دونی توش چیه.

‫یوهو! سلام!

‫- آهای، گرسنه‌ای؟ ‫- بیا تو.

‫راستش اکثر غذاهامون زباله است.

‫چون واسه غذا خریدن...

‫به رستوران و سوپرمارکت پول نمی‌دیم.

‫ممنون، سیرم.

‫اصلا شما شغلتون چیه؟

‫ما اینجا رو با مالکیت اشتراکی ‫اداره می‌کنیم.

‫سه تا استاد حق‌التدریس داریم،

‫یه وکیل تسخیری ‫و یه مهماندار هواپیما داریم.

‫تمام کسایی که اینجا هستن...

‫باید تا حد امکان در حرکت باشن ‫تا راحت‌تر بتونن اعتراض، فعالیت سیاسی،

‫و اقدامات از این قبیل انجام بدن،

‫که یکی از جنبه‌های اصلی گروهمونه.

‫مثل همون جریان فردای ترنتون ‫که داشتم برات می‌گفتم.

‫ایول.

‫تو هم هنرمندی؟

‫بیشتر کنشگر هنری‌ام.

‫سوالم اینه:

‫«چطور می‌شه مرور مسائل رو ‫به یک اجرای هنری تبدیل کرد؟»

‫چون من می‌خوام چنین کاری کنم.

‫می‌خوام با دستکاری فعالیت‌های روزانه،

‫دیدگاه بقیه رو تا حد زیادی...

‫در موردشون تغییر بدم ‫تا ماهیت غیرقابل درکی پیدا کنه.

‫یعنی ناآشناسازیش کنم. ‫مثلا اتفاق امروز رو در نظر بگیر.

‫درسته نمی‌دونیم جریانش چی بوده،

‫ولی با دستکاری صدا،

‫می‌شه تجربه‌ای از بُعدی متفاوت ‫به مخاطب داد.

‫چندین و چند لایه تحریف صدا ‫روش اضافه می‌شه...

‫که کل اون فرایند برای افراد ملموس می‌شه.

‫وایستا ببینم.

‫یعنی این ویدیوها رو تو اینترنت پست می‌کنی؟ ‫یا چیکارشون می‌کنی؟

‫با اون کار ماهیت اصلی ‫این اجراها تضعیف می‌شه،

‫که قرار بوده یه باره باشه ‫و به قصد جلب توجه نباشه،

‫ولی نکته اصلی اینه که ‫اوضاع از روز قبل داره بدتر می‌شه.

‫اون صحنه‌ای که امروز دیدی ‫تازه شروع کار بود.

‫به چی نگاه می‌کنی؟ ‫تا حالا گوشواره حلقه‌ای ندیدی؟

‫نه، دیده بودم.

‫دردت نمی‌گیره؟

‫درد که نداره. ‫هر از گاهی درد می‌گیره.

‫چون سایزشون بزرگ‌تر می‌شه.

‫ولی مثل هر چیز دیگه‌ای...

‫بدن با تمرین بهش عادت می‌کنه.

‫عین از دست دادن باکرگی می‌مونه.

‫یه مدت می‌خواستم ‫پیرسینگ زبون بزنم.

‫بیشتر پیرسینگ‌هام رو ‫نیم‌تنه پایینم زدم.

‫می‌خوای ببینی؟

‫چی؟

‫وای خدا.

‫قبل از اینکه بپرسی خودم بگم ‫که تو حالت نشسته جیش می‌کنم.

‫ولی جز این مشکل دیگه‌ای نداره. ‫می‌خوای دست بزنی؟

‫نه، چه مرگته؟ وای خدا.

‫- ترسوندمت؟ دارم شوخی می‌کنم بابا. ‫- نه.

‫من پیشاهنگم، به خدا پیشاهنگم.

‫به خدا منظور بدی نداشتم. ‫مرام پیشاهنگی دارم.

‫باشه، مرام پیشاهنگی. ‫چی بگم؟

‫- سلام. ‫- سلام.

‫یه کام نمی‌گیری؟

‫لازم نیست. ‫ولی مرسی که تعارف کردی.

‫باشه.

‫راستش نظرم عوض شد.

‫مرسی.

‫می‌شه یه دقیقه از گوشیت استفاده کنم؟

‫- آخه گوشی خودم خراب شده. ‫- راحت باش.

‫مرسی.

‫همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫انگار زهره‌ترک شدی.

‫آره، خوبم...

‫نه که بهم ربطی داشته باشه‌ها، ‫ولی می‌تونم احساس کنم...

‫که یه نفر داره از چیزی فرار می‌کنه.

‫من که از چیزی فرار نمی‌کنم.

‫- آها. ‫- مگه اینطور به نظر میاد؟

‫هوم، نه. صرفا...

‫قبلا با یکی زندگی می‌کردم که آدم ‫به شدت سمی و کثافتی بود.

‫یعنی راستش رو بخوای، ‫محتاجش بودم.

‫واسه همین احساس رقت‌انگیزی می‌کردم،

‫که باعث می‌شد اون هم ‫چنین حسی بهم داشته باشه،

‫بعد به خودش اجازه می‌داد برام ‫امر و نهی کنه و من هم قبول می‌کردم.

‫چون ذره‌ای عزت نفس نداشتم.

‫تازه جای دیگه‌ای هم نداشتم که برم.

‫تا اینکه یه روز برگشت ‫محکم با مشتش تو صورتم زد...

‫بوم! همون کافی بود.

‫چه ناجور.

‫فردا چطوری می‌خوای تا واشینگتن بری؟

‫راستش تو فکرم بود با شما برم.

‫تا ترنتون میای؟ واقعا؟

‫کیلب اوضاع رو کامل برات توضیح داده؟

‫چون قراره خیلی ناجور بشه.

‫آره، توضیح داد. ‫همه‌چیش رو برام گفت.

‫لابد گفته دیگه.

‫منظورت چیه؟

‫هوم، هیچی. یعنی... ‫کیلب چون بچه پولداره، چیزیش نمی‌شه.

‫پولداره؟ به نظر نمیاد باشه.

‫آره، کلی دبیرستانش رو عوض کرده.

‫تو برزیل، سوازیلند،

‫تیمبوکتو درس خونده.

‫تنها چیزی که کیلب ازش فرار می‌کنه ‫خونه‌شون تو جرج‌تاونه.

‫صبح به خیر.

‫اسکرپل می‌خوری؟

‫نه، مرسی.

‫خب، باید قبل از اینکه ‫هوا تاریک بشه راه بیفتیم.

‫چون کارمون تو پارک عمومیه.

‫یعنی واسه اینکه ضربه‌مون رو بزنیم ‫فرصت کمی داریم.

‫خب؟ فهمیدین؟

‫- آره. ‫- خیلی‌خب.

‫بسیارخب.

‫[فالستون جوپا، ۸۰۰ متر]

‫[چرچ‌ویل آبردین، ۱.۶ کیلومتر]

‫[هاوره دو‌گریس، ۱.۶ کیلومتر]

‫[پری‌ویل، ۱.۶ کیلومتر]

‫[جاده بلوبال، رود لیدل الک]

‫هفت دقیقه فرصت داریم.

‫- خب؟ ‫- ردیفه. حله.

‫واسه چنین کاری زیاد هم هست، قبول دارین؟

‫آره.

‫ولی به این معنی نیست ‫که می‌شه وقت تلف کرد.

‫- مگه نه؟ ‫- آره.

‫پس آقا یا خانمی که می‌خواین...

‫همراهتون باشه رو انتخاب کنین ‫و وارد عمل بشید.

‫بزن بریم!

‫کدومتون این پی‌پی سگ رو می‌خواد؟

‫اینجا که کسی نیست.

‫نگفته بود کدوم پارکینگ می‌شه؟

‫- فقط پارکینگ خالی گفت. ‫- این دیگه چه وضعشه؟

‫من از کجا بدونم؟ ‫دارم حرف اون رو تکرار می‌کنم.

‫نباید هم کسی به عقلش رسیده باشه ‫که جاش رو تو نقشه نشون بده.

‫- داداش، اینجا کلا کسی نیست. ‫- داداش.

‫واقعا؟

‫اینجا طبیعته، پارک عمومی که نیست.

‫طبیعت هم جزو ‫پارک‌های عمومی محسوب می‌شه.

‫باشه.

‫- داداش. ‫- چه خاکی به سرمون بریزیم؟

‫بهت می‌گم چیکار نباید کرد.

‫نباید نیروها رو جدا کنیم. ‫چون ناشی نیستیم.

‫آدام راست می‌گه.

‫آخ.

‫- گوشیم افتاد. ‫- یعنی چی؟

‫من که اینجا نازی نمی‌بینم.

‫آخ، همه‌جام رو پشه خورد!

‫الان مثلا اوضاع من خیلی بهتره؟

‫نه بابا؟ مگه نقشه خودت نبود؟

‫بهتر نبود حشره‌کش بیاری؟

‫برایان خیلی خطر کرد که برامون ‫این اطلاعات رو درآوردها.

‫- به همون برایان نمی‌تونستی بگی... ‫- این زنیکه رو...

‫- ...اسپری حشره‌کش بیاره؟ ‫- ...خفه می‌کنی؟

‫وای خدا!

‫- باید جیش کنم. ‫- می‌خوای نگاهت کنم؟

‫نه، چندش.

‫یعنی حواسم بهت باشه.

‫- نمی‌خوام. ‫- حواست باشه.

‫باشه، اگه دیدم...

‫یه آدم چندش داره کیر کثیفش رو ‫سمتم نشون می‌ده، بهت می‌گم.

‫[درست در دلاور]

‫رقابتی در بین مجمع برادری ما...

‫و برادرانمان در اروپا برگزار می‌شود.

‫بدین ترتیب مزارع کار در آفریقا،

‫به تمدن اروپایی ما خواهند آمد، ‫تا بخش مالی...

‫در یک کشور اروپایی ‫بتواند در مقابل...

‫بخش مالی کشور دیگری، استفاده شود.

‫تمام قدرت مرکزی مالی ‫بزرگ جهان که اکنون از...

‫شهر لندن به وال‌استریت نیویورک حمل می‌کنند،

‫می‌تواند با انبوه پول، ‫ثروت و قدرتی که...

‫برایش به ارمغان می‌آورد، ‫بارها و بارها...

‫ببخشید. معذرت می‌خوام.

‫مطمئنی جای درستی اومدی؟

‫تقریبا مطمئنم تا به حال توی هیچ ‫جشنواره‌ی این‌مدلی ندیده بودمتون.

‫در اون صورت یادم می‌موند.

‫چهره آدم‌ها خوب یادم می‌مونه،

‫واسه همین مطمئنم شما رو ندیدم. ‫بنده لارنس هستم.

‫آنابلم.

‫شوخی می‌کنی؟

‫چرا باید شوخی کنم؟

‫خب، این جماعت دوست‌هات هستن؟

‫بیا اینجا.

‫دوست ندارم چنین حرفی بزنم، ‫ولی تو چنین اجتماعاتی...

‫آدم نمی‌تونه سفیدپوست‌های ‫درست و حسابی پیدا کنه،

‫مخصوصا در برهه‌ای از آگاهی نژادی ‫که توش زندگی می‌کنیم.

‫جدا از این مسئله... ‫نباید تو چنین جمع‌هایی دیده بشم.

‫یعنی اگه بینشون دیده بشم، ‫جلوه خودم خراب می‌شه.

‫چرا؟

‫- به خاطر شغلم. ‫- مگه کارت چیه؟

‫استاد دانشگاهم.

‫بذار اینطور بگم ‫که برخی زمینه‌های درسی،

‫از دید بخش هنرهای «به‌اصطلاح» آزاد،

‫از لحاظ اجتماعی توان پذیرشش رو ندارن.

‫واسه همینه که هر بار بخوام ‫ماهیت خودم رو ابراز کنم،

‫دارم خطر بزرگی به جون می‌خرم.

‫اگه اینجا کنوانسیون کمونیستی بود ‫الان داستان فرق می‌کرد.

‫حداقل در اون صورت ‫به رسمیت شناخته می‌شدم.

‫خب، یعنی کنشگری؟

‫کنشگر؟

‫یعنی واسه انتخابات ‫کمپین و این چیزها راه می‌ندازی؟

‫انتخابات به رسم هر ساله، ‫صرفا نمایشی عروسکی بود...

‫که از پیش تعیین شده بود. ‫ولی با شدت بیشتر.

‫خودت که لابد می‌دونی ‫رای شهروندان براشون ارزشی نداره.

‫صرفا از رای مردم برای تجزیه و تحلیل ‫شبکه کنترل استفاده می‌کنن،

‫تا میزان و چگونگی ترکیب‌های...

‫طرح‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ‫توده بردگان رو بررسی کنن.

‫- هوم. ‫- حالا با آماری که به دست میارن،

‫ظاهرا نشون می‌ده که با مهندسی دقیق،

‫چطور گروه‌های در اقلیت، ‫نسبت به نظام نژادپرست و شرور،

‫احساس خصومت و دشمنی می‌کنن،

‫بدین ترتیب نفرت عمیق‌تری...

‫نسبت به دشمن فرضیشون احساس می‌کنن.

‫حالت خوبه؟

‫شرمنده، حالم اصلا خوب نیست...

‫چون از دیروز بعدازظهر ‫نتونستم چیزی بخورم.

‫آها، بسیارخب. ‫چند لحظه اجازه بده.

‫به نظر میاد گردانندگان این مراسم،

‫تدارکات زیادی واسه الکل دیده بودن،

‫ولی به مواد خوراکی اهمیت ندادن.

‫اگه بخوای می‌تونم برات ‫غذای درست و حسابی‌تری بگیرم.

‫واقعا خوشمزه است.

‫آره، هر موقع گذرم به اینجا میفته، ‫تو این رستوران غذا می‌خورم.

‫که یعنی کم گذرم به اینجا میفته.

‫مگه خونه‌ات کجاست؟

‫زیاد دور نیست، ‫سمت دلاور می‌شه.

‫از طرف جرسی گفتم. ‫نزدیک نیو هوپ می‌شه.

‫- اونجا رفتی؟ ‫- نه.

‫وای، خیلی جای قشنگیه. ‫از خدامه نشونت بدم.

‫هوم. در اون صورت... ‫یه خرده اوضاع عجیب می‌شه.

‫نه بابا، من که تنها زندگی می‌کنم.

‫حرف بدی زدم؟

‫نه، نه، نزدی. اصلا.

‫پس چی شد؟

‫نه، صرفا الان تو شرایط کثافتی‌ام و...

‫نمی‌دونم چه خاکی باید به سرم بریزم.

‫جز این لباسی که تنمه ‫هیچ وسیله‌ای ندارم و...

‫حتی نمی‌دونم شب قراره کجا بمونم.

‫از همین بالتیمور پایین اومدم.

‫البته بالتیمور بالا می‌شه. ‫چون الان جنوبیم.

‫شرمنده، خیلی فضولم.

‫- چی؟ ‫- نه، اشکال نداره. معذرت می‌خوام.

‫چی می‌گفتی؟

‫معـ... معذرت می‌خوام...

‫پسری که باهاش زندگی می‌کردم...

‫خب؟

‫خب، اِم...

‫کتکم زد.

‫با مشتش محکم زد تو صورتم. ‫یه هفته پیش بود.

‫تو بالتیمور زندگی می‌کردین؟

‫آره. معذرت می‌خوام، نباید...

‫نباید بحثش رو مطرح می‌کردم. ‫صرفا...

‫نمی‌تونم...

‫نمی‌تونم در موردش صحبت کنم، ‫صرفا خیلی می‌ترسم.

‫می‌دونی دیگه؟

‫پس پیش من بمون. البته اگه...

‫- دلت می‌خواد. ‫- نه، نمی‌شه. واقعا...

‫معذرت می‌خوام.

‫اصلا مزاحمم نیستی. ‫خونه‌ام کلی اتاق داره.

‫نه، مسئله اصلا اون نیست. ‫صرفا...

‫آخرین کسی که باهاش زندگی کردم...

‫یعنی، راستش رو بخوای...

‫جوری بود که بهش محتاج بودم.

‫اون هم عادت داشت ‫برام امر و نهی کنه و...

‫جوری رفتار می‌کرد انگار...

‫صاحبمه و باید به حرفش گوش کنم.

‫اصلا دیگه تحمل اون شرایط رو ندارم.

‫هیچ نگران این مورد نباش.

‫فرض کن خیّرم و می‌خوام بهت کمک کنم.

‫قصد دیگه‌ای هم ندارم.

‫- ولی... ‫- ولی نداره.

‫در ازاش هیچی ازت نمی‌خوام.

‫واقعا چنین لطفی در حقم می‌کنی؟

‫شخصیت پو ویژگی خاصی داره ‫که باعث می‌شه قانع‌کننده باشه.

‫منظورم فقط احساسات عاشقانه ‫خودویرانگر و مالیخولیاییش نیست،

‫که قطعا در زمان نوجوانی و چه‌بسا هنوز، ‫روح و روانم رو درگیر می‌کنه،

‫ولی در عین حال اساسا ‫ارتباطی با هنرش نداره،

‫و تبدیل به شخصیتی کهن‌الگوی ‫خودآزارگر می‌شه...

‫که امروزه جهان هنر رو مسموم کرده.

‫یعنی باید گفت تصویری که...

‫از شخصیت پو به عنوان ‫فردی فقیر و منزوی جا افتاده...

‫چندان انعکاس درستی ‫از خود واقعیش نیست.

‫اینجا کار دارم.

‫آها، باشه.

‫اینجا منتظر می‌مونم.

‫خیلی وقته اینجا زندگی می‌کنی؟

‫همین‌جا بزرگ شدم.

‫من و خواهرهام.

‫آره.

‫بابام سال ۱۹۶۸ اینجا رو خرید.

‫مسئول ترمز ترانزیت نیوجرسی بود.

‫اون زمان یه مسئول ترمز با دستمزدش ‫می‌تونست چنین خونه‌ای بخره.

‫البته طبقه کارگر در اون دوره ‫سخت‌کوشی بیشتری نشون می‌داد.

‫الان که پر از آدم‌های سوسول ‫از فیلادلفیا تا نیویورک شده.

‫گمونم خسته باشی. ‫می‌تونم اتاقت رو نشونت بدم.

‫بعدا اطراف خونه رو نشونت می‌دم.

‫معذرت می‌خوام. ‫خیلی بهم ریخته است.

‫کم پیش میاد مهمون داشته باشم.

‫عه، اگه خواستی ایمیلی بفرستی،

‫بهم بگو اینترنت خطی خونه رو ‫برات وصل کنم.

‫اگر هم خواستی نامه‌ای بفرستی،

‫بده به خودم تا برات پستشون کنم.

‫دستت درد نکنه.

‫نگو بابا. من که از خدامه.

‫خب، مستراح که اون گوشه می‌شه.

‫من و خواهرهام وقتی بچه بودیم ‫همین یه دستشویی رو داشتیم.

‫فکر کنم چند تا حوله تمیز هم داشته باشیم.

‫تازه کلی کتاب داریم.

‫من تا دیروقت بیدارم، ‫اگه چیزی خواستی خبرم کن.

‫می‌دونستی آنابل اسم...

‫یه شعر در مورد حسادت هم هست؟

‫نه.

‫حسادت فرشتگان.

‫بگذریم، اینجا کلی لباس زنونه داریم.

‫اگه خواستی بعدا بگرد ‫و ببین کدوم رو دوست داری.

‫لباس‌های خواهرم، مادرم و مادربزرگمه، ‫یعنی چندان مال عصر امروزی نیست،

‫ولی حس می‌کنم روحیات تو هم ‫عین جوان‌های امروزی نباشه.

‫آره.

‫خواستم ازت تعریف کنم.

‫می‌دونم.

‫«آنابل، رفتم سر کار.»

‫«نخواستم بیدارت کنم.»

‫«روزهای دوشنبه، چهارشنبه ‫و جمعه باید تدریس کنم.»

‫«اگه خواستی پیشم بمونی، ‫می‌تونم به تو هم یاد بدم.»

‫«می‌تونی از کامپیوتر دفترم استفاده کنی...»

‫«که تو اولین طبقه بعد از ورودیه.»

‫«رمز عبورش سکروپیاست.»

‫«اگه خواستی قدم بزنی،»

‫«یه نقشه برات درست کردم که باهاش ‫به رودخونه مورد علاقه‌ام می‌رسی.»

‫«اصلا تعارف نکن و هر چیزی ‫خواستی از یخچال بردار.»

‫«ضمنا باید اشاره کنم که گوشت نمی‌خورم ‫و به ندرت مشروب می‌خورم.»

‫«برات لوازم تحریر و پاکت‌نامه گذاشتم،»

‫«ولی یادت باشه در مورد ‫پست کردن نامه چی بهت گفته بودم.»

‫«ساعت شش و نیم برمی‌گردم، ‫بعدش ببینیم شام چی باید بخوریم.»

‫«دوست‌دار تو، لارنس.»

‫[برای تسا]

‫«تسا، امیدوارم حالت خوب باشه.»

‫«من که خوبم.»

‫«از اینجا خوشم میاد. ‫واقعا دارم کیف می‌کنم.»

‫«اصلا هم تو دردسر نیفتادم.»

‫«فقط برای تو دارم نامه می‌نویسم،»

‫«ولی اگه حس کردی لازمه ‫به والدینم بگی که...»

‫«برات نامه نوشتم، درک می‌کنم.»

‫«اگه بهشون گفتی، ‫این هم بگو که دنبالم نگردن.»

‫«البته اون‌ها که با این حرف...»

‫«قرار نیست بی‌خیال بشن.»

‫«ولی بگذریم. همونطور که گفتم...»

‫«حالم خوبه و تو هیچ دردسری نیستم.»

‫«به انتخاب خودم اینجا زندگی می‌کنم.»

‫«البته الان که این جمله رو گفتم...»

‫«جوری به نظر می‌رسه که ‫یه آدم‌ربا این نامه رو نوشته.»

‫«بگذریم، اگه مامان و بابام رو دیدی،»

‫«لطفا از طرفم به اسپایدر سلام برسون.»

‫«سلیطه‌ی دوست‌دارت، لیلیان.»

‫[نبرد من، به قلم آدولف هیتلر]

‫[کامیون‌های بزرگراه‌های دنیا]

‫خلاصه در سال ۱۹۰۶ ‫یکی از تصمیمات کوته‌بینانه‌ای...

‫که دولت‌های جهان توش تخصص داشتن...

‫معرفی یه مگس انگلی بود...

‫که قرار بود برای کنترل جمعیت ‫پروانه‌های بومی، ازشون استفاده بشه.

‫واسه همینه که تو طبیعت ‫تعداد زیادی از این‌ها وجود نداره.

‫می‌تونی نازش کنی.

‫خوشگله، نه؟

‫خب، این نتیجه پروژه است و...

‫این که اینجا می‌بینی...

‫نظرت چیه؟

‫یه تیکه دیگه کیک ماست لیمویی می‌خوای؟

‫هوم.

‫مرسی.

‫این رو بخور که تو گلوت گیر نکنه.

‫چقدر تلخه.

‫زیاد کنار رودخونه و دریاچه می‌ری؟

‫هوم...

‫بچه که بودم چند باری ‫با عموم رفته بودم...

‫ولی با الان فرق داشت.

‫از اون قایق‌های... چطور بگم؟ ‫قایق‌های بادبانی داشت.

‫به نظرم حضور آدم اطراف آب...

‫تاثیر عجیبی روی روانش می‌ذاره.

‫حس یه سرنوشت حماسی رو ‫به آدم القا می‌کنه.

‫من هم همینطوریش کم دچار ‫غرور کاذب نیستم.

‫اکثر مردم ذهنیت تو رو ندارن.

‫اکثر مردم اصلا فکر نمی‌کنن.

‫چه چیزی تو دوره جوانی ‫برات الهام‌بخشه؟ ها؟

‫برنامه‌های واقع‌گرایانه تلویزیون؟

‫فیلم‌های پرفروش؟ کلیساهای بزرگ؟

‫«کشتن مرغ مقلد»؟

‫منبع تغذیه مسمومیه.

‫تمام اغذیه روح و روانی ‫که از بدو تولد به خوردت دادن...

‫چیزی جز سم نبوده.

‫لابد. چی بگم؟

‫هیچ‌وقت این مسائل ‫چندان برام مهم نبوده.

‫احمق که نیستم.

‫نباید هم مهم بوده باشه.

‫وقتی تمام انتخاب‌های آدم رو به پستی باشه، ‫مجبوره که جا بزنه.

‫اینطوری آدم بدون ‫پشتوانه و تکیه‌گاه بزرگ می‌شه.

‫در نهایت گیر آدم احمق ‫و پست‌فطرتی میفته...

‫که ذره‌ای عزت و احترام قائل نمی‌شه، ‫ولی نمی‌تونه اون آدم رو رها کنه...

‫چون با خودش می‌گه حداقل واقعیه.

‫متاسفانه اینطوریه.

‫ویژگی دوست‌داشتنی عجیبی داری.

‫این ویژگی به قدری ظریفه...

‫که انگار از یه ملت می‌خواد ‫تا رشدش بدن.

‫خیلی دیر به دنیا اومدی.

‫چرا دیر؟

‫چرا زود به دنیا نیومده باشم؟ ‫شاید هنوز وجود ندارم.

‫خب... هنوز بهش فکر می‌کنی؟

‫اون یارو که کتکت زد رو می‌گم.

‫قبلا که می‌کردم. ‫ولی دیگه نمی‌کنم.

‫تقریبا قیدش رو زدم. ‫تو ذهنم همون پست‌فطرتیه که خودت گفتی.

‫از اون آدم‌ها خوشم نمیاد.

‫البته فکر نمی‌کنم ‫از نوع خاصی از آدم‌ها خوشم بیادها.

‫هیچ اصول و معیاری نداری. ‫شاید بهتر باشه پیداشون کنی.

‫بند کفش‌هام چطوری باز شد؟

‫انگار هنرمندان با گذر زمان ‫مفهوم دراماتیزه رو فراموش کردن.

‫در واقع پو طی چند سال ‫پیش از مرگ ویرجینیا،

‫در سال ۱۸۴۷، به طور پیوسته مشغول کار بود، ‫چون دو سال قبلش...

‫از موفقیت گسترده «غراب» به شدت راضی بود،

‫و عوامل موفقیتش باعث شدن ‫تا بتونه خونه‌ای تو فوردهام بخره...

‫که اگه درست خاطرم باشه، با وفاداری ‫به منبع اقتباس، تو این فیلم نشون داده شده.

‫باز خوبه حداقل فهمیدن چطور فیلم‌هایی بسازن ‫که تا این اندازه حوصله‌سربر نباشه.

‫یاد گرفتن؟

‫توصیه می‌کنم یه روز قبل بری ‫و محل تخلیه رو بررسی کنی.

‫به سختی می‌شه اونجا رو پیدا کرد. ‫واسه همین جای مناسبیه.

‫یه ورودی نمادین هم داره.

‫ورودی نمادین کجا بود لری؟

‫بگو ببینم پایه‌ای یا نه؟

‫تا تهش هستم برادر.

‫ردیفه خفن خان، ‫من هم دیگه برم.

‫از رانندگی تو شب بدم میاد.

‫اینقدر پیر شدم که نمی‌تونم ‫درست جلوم رو ببینم.

‫چیکار می‌کنی؟

‫مشغول کارم.

‫رو چی کار می‌کنی؟

‫فعالیت فوق‌برنامه است. ‫چند قطعه در مورد هنری هفتم و...

‫جنگ رزها دارم. ‫هفته پیش یه نسخه ازش رو بهت دادم.

‫اصلا هیچ‌کدوم از اطلاعاتی ‫که باهات به اشتراک می‌ذارم رو حفظ می‌کنی؟

‫آره، در مورد این بود ‫که طرف یهودی بوده.

‫می‌دونم خوشت میاد به طرز مضحکی همه‌چیز رو ‫تقلیل بدی، ولی چنین کاری فضیلت نیست.

‫منظورم این بود با اون یارو چیکار داشتی.

‫هیچی.

‫آخرهفته بعدی قراره تا مدتی نباشم.

‫چرا قراره طول بکشه؟ ‫واسه تدریسه؟

‫آره. معلومه.

‫برات هدیه آورد؟

‫حالا کجا قراره بری؟

‫- نیویورک، می‌رم نیویورک. ‫- می‌شه من هم بیام؟

‫- نه. ‫- چرا نمی‌شه؟

‫معذرت می‌خوام. ‫ولی نمی‌شه دیگه. نپرس.

‫می‌رم حموم کنم.

‫مطمئنی نمی‌شه بیام؟

‫معذرت میخوام.

‫در حموم رو باز می‌ذارم ‫که اگه خواستی بیای.

‫«در این قلمروی پادشاهی کنار دریا، ‫من کودکی بودم و او نیز کودک بود.»

‫ببخشید که نتونستم ‫مهمانسرای مجللی بگیرم.

‫قطعا دلایل خودم رو داشتم.

‫ضمنا بهتره خودم تنهایی ‫برم اتاق رو تحویل بگیرم.

‫عه. صبحتون به خیر.

‫نه، اتاق دو خواب نمی‌خواستم.

‫دو تا اتاق تک‌خواب می‌خواستم.

‫خیلی فرق دارن، خب؟

‫از وب‌سایتتون رزرو کردم که ضمنا باید بگم ‫خیلی طراحی گیج‌کننده‌ای داشت.

‫بیا تو. از اتاقت خوشت میاد؟

‫نه، مسخره است.

‫واقعا لزومی به این‌همه تدارکه؟

‫خودت به کسی که اینجا کار می‌کنه ‫حاضری اعتماد کنی؟

‫این تصور نادرست رایجیه که توسط ‫اروپایی‌های متفکر رواج پیدا کرده،

‫اینکه اینجا کشور جوانیه ‫و ما ملت خام و ساده‌ای هستیم،

‫چنین مهملاتی هیچ ارتباطی ‫با واقعیت مسئله ندارن.

‫می‌دونستی اون زمان که منچستر ‫و گلاسکو خرابه‌ای بیش نبودن،

‫فیلادلفیا دومین شهر امپراتوری بود؟

‫اصلا «طوفان» شکسپیر بر اساس ‫لاشه کشتی سی‌ونچر بود...

‫که در سال ۱۶۰۹ عازم جیمزتاون شده بود. ‫قدیمی‌ترین نماینده دموکراسی در جهان بود.

‫ولی جماعت روشن‌فکر اروپایی ‫عاشق دیدگاه‌های کلیشه‌ای هستن.

‫شهروندان آمریکا که به زعمشون ‫افراد توسعه‌نیافته‌ای هستن،

‫جوان‌های پیش‌اروپایی هستن ‫که با گذر زمان...

‫تبدیل به انحطاط و زوال متمدن ‫و اجتماعی می‌شن.

‫ببین، تقریبا رسیدیم.

‫خب، اینجا نوشته باید ‫از این طرف بریم.

‫می‌دونی الان چی به ذهنم رسید؟

‫احتمالش زیاده که تو اونقدر عمر کنی ‫که شاهد رویداد یکباره در سیصد سال باشی،

‫ولی عمر من کفاف نخواهد داد. ‫واقعا روزگار انصاف سرش نمی‌شه.

‫- لارنس. ‫- بله؟

‫واقعا خسته‌ام. اینقدر عرق کردم ‫که احساس کثافت می‌کنم.

‫باشه. می‌خواستم تا اینجا بیایم.

‫خیلی زود می‌تونیم برگردیم.

‫کل سفرمون قراره چنین کاری کنیم؟

‫نمی‌دونستم اینقدر همراه بدی هستم.

‫نه، مسئله اون نیست. آخه وقتی گفتی ‫که قراره بریم نیویورک...

‫خیال می‌کردم قراره ‫توی شهر نیویورک هم بریم.

‫مگه تو کجا می‌خوای بری؟ ‫عین اسکل‌ها بریم کلوپ؟

‫- ببخشید فحش دادم. ‫- معلومه تصورم این نبود.

‫مشکلم اینه که اینجاییم.

‫مثلا کاش می‌شد ‫یه جای باحال باشیم.

‫حداقل تو یه هتل درست و حسابی می‌موندیم.

‫وایستا ببینم، می‌خوای دو تا اتاق جدا ‫تو هتل‌های منهتن بگیریم؟

‫اصلا می‌دونی چقدر خرج روی دستمون می‌ذاره؟

‫لزومی نداره دو تا اتاق تک‌خواب بگیریم.

‫- ولی قطعا یه دونه با دو تا تخت می‌گیریم. ‫- قطعا.

‫قطعا.

‫- چون اصلا قصد ندارم... ‫- می‌دونم.

‫همین ویژگیت رو خیلی دوست دارم.

‫- شبتون به خیر. ‫- شب به خیر.

‫صبح به خیر.

‫صبح به خیر.

‫اگه دوست داری می‌تونم برم ‫صبحونه بگیرم.

‫واقعا لطف می‌کنی.

‫عه، می‌شه یه لطفی بکنی؟

‫به نظرت می‌تونی یه سر تا فروشگاه بری ‫و برام لاک بگیری؟

‫رنگ خاکستری مات می‌خوام.

‫مطمئنی می‌خوای من برات بگیرمش؟

‫حس می‌کنم بعید نیست ‫رنگ اشتباهی انتخاب کنم.

‫فکر نکنم اونقدر برات سخت باشه.

‫صرفا می‌خوام قبل از اینکه امروز ‫بیرون بریم، ناخن‌هام رو لاک بزنم.

‫فکر کن حالم بده و تو تخت خوابیدم.

‫تو باید ازم مراقبت کنی.

‫[کلا تا به حال به هالیوود نرفته‌ام.]

‫آهای!

‫ببخشید خانم! آهای!

‫آهای خانم!

‫- آهای، وای خدا... ‫- چه مرگتونه؟

‫معذرت می‌خوام. ‫نمی‌خوایم اذیتتون کنیم.

‫لطفا اینطوری بهمون نگاه نکن.

‫- ببخشید، اِم... ‫- آره، اذیت که نداریم.

‫شما کی هستین؟

‫سلام، بنده مالی‌ام.

‫مالی مک‌نیرم.

‫بنده هم متیو هستم.

‫متیو ساتر. ببخشید...

‫یه خرده از دیدن شما جا خوردیم. ‫آخه خیلی...

‫شما انگار از تصورات من زنده شدی.

‫- ما دنبال... ‫- داشتیم اتفاقی از اینجا رد می‌شدیم...

‫که یهو گفتیم: همین رو می‌خوایم.

‫از اول دنبال همین بودیم. چون... ‫اصلا مخصوص کره‌گرفتنه.

‫آره، واقعا حرف نداری. ‫تمام ویژگی‌های لازم واسه...

‫کره‌گرفتن؟

‫- آره، اِم، ما فیلم‌سازیم. ‫- یعنی کارگردان سینمایید؟

‫آره، دقیقا.

‫بنده تهیه‌کننده‌اش هستم. ‫واسه همین دنبالتون بودیم.

‫- بنده کارگردانم. ‫- چون یکی مثل شما رو مد نظر داشتیم.

‫واقعا ازت ممنون می‌شم...

‫اگه چند لحظه وقت بذاری ‫و بخشی از فیلمنامه‌ای...

‫که خیلی وقته دارم روش کار می‌کنم رو بخونی.

‫- ببخشید. بازیگر نیستم. ‫- نه، نه، نه، هیچ اشکالی نداره.

‫اشکالی نداره. چون به نظرم بهترین بازیگر ‫خانمیه که پیشنهادی رو قبول کنه.

‫حالا قبول کن.

‫اسمت چیه؟

‫- لیلیان؟ ‫- وای، انگار داشتی ازم می‌پرسیدی. عاشقتم.

‫- انگار پرسیدی لیلیانم؟ ‫- می‌شه... می‌شه...

‫- می‌شه قدم بزنیم؟ ‫- معلومه.

‫وای خدا، معلومه که می‌شه.

‫اسم فیلممون «هنگام کره‌گرفتن»ئه.

‫کسانی که پیش‌تر مرا می‌شناختند...

‫از تغییری که در زمان حضورم ‫در اینجا به وجود آمده، شگفت‌زده می‌شوند.

‫آن‌ها از جسارت من تعجب می‌کنند، ‫و می‌گویند برای کسی که...

‫جنسش حوای بیچاره است، ناپسند است.

‫زیرا قوت و سرسختی فرزند ‫ذکور آدم را به دست آورده‌ام.

‫من می ترسم که این دگرگونی، ‫ناخواسته تأثیر خود را بر تو گذاشته باشد.

‫و می‌ترسم که تو نیز به شکلی ‫غیرقابل پیش‌بینی تغییر کرده باشید.

‫زیرا در حالی که برابری ‫جنسیت‌ها را تبلیغ می‌کنی،

‫از زنی که شروع به یادگیری ‫خلق و خویت را می‌کند، فرار می‌کنی.

‫زخمی که به آرمان مشترکمان زدی، ‫زخمی بس بزرگ است.

‫اما ذکر آن ظلمی که به من کردی، ‫بسیار کوچک است.

‫چرا که زنی بی‌نوا بودم ‫که به تو تکیه کرده بودم.

‫عجب.

‫هوم.

‫- لیلیان... ‫- انتظار نداشتم اینقدر زیاد باشه.

‫اِم...

‫- به نظرم واقعا خوب می‌شه. ‫- آره.

‫مثلا از لحاظ بصری ‫تصور کن کنار ایان قرار بگیره...

‫- از لحاظ قد می‌گم. ‫- بهش از ایان گفتی؟

‫- اِم... ‫- ایان کیه؟

‫نه، نگفتم. هنوز نگفتم.

‫- ایان رینولدز. ‫- می‌شناسیش؟

‫آره، دوست‌پسر همون دختره ‫توی سریاله است دیگه، نه؟

‫اصلا کار و بارت چیه؟ ‫چقدر تصادفی هستی.

‫تصادفی؟ اِم...

‫خب، قبلا که دانشجوی ‫دانشگاه روآن...

‫- تو نیوجرسی بودم. شعر و ادبیات می‌خوندم. ‫- آفرین.

‫آره، اشعار دوران ویکتوریایی. ‫تو اون برهه‌های تاریخی.

‫- باورم نمی‌شه. ‫- در کنار شاعران آمریکا. مثل ادگار آلن پو.

‫باورم نمی‌شه. ‫تخصصی که داری کمابیش...

‫مرتبط با دوره‌ای می‌شه ‫که فیلم ما توش رخ می‌ده.

‫آره، مثلا چند سال قبل از ‫احداث راه‌آب ایری می‌شه.

‫کل فیلممون تو اون برهه رخ می‌ده.

‫در مورد عشق بی‌همتای اون دوره ‫و جنبش‌های مذهبیه...

‫که در بطن داستان رخ می‌ده. ‫واقعا قصه هیجان‌انگیزی داره.

‫داستان تو جامعه عشقی رخ می‌ده ‫که روش حسابی تحقیق کردیم،

‫و فیلمنامه‌مون در واقع ترکیبی ‫از تمام رویدادهاییه...

‫که در اون مقطع رخ می‌داد.

‫تقریبا اینطوریه که چی می‌شد...

‫مثلا اون مذهبی‌های عصاقورت‌داده افراطی،

‫تصمیم می‌گرفتن جامعه رو مطابق ‫میل خودشون بسازن و در عین حال...

‫متوجهی؟ یعنی چی شد که این جامعه ‫تبدیل به اون جامعه شد؟

‫دیوانه‌کننده است. ‫از هر جهت دیوانه‌واره.

‫بعد این سوال مطرح می‌شه که این وسط ‫ثروت چه نقشی ایفا می‌کنه؟

‫مثلا این قطار که عین قطار ثروته ‫و سوختش از ثروت تامین می‌شه...

‫قراره از ریل منحرف بشه؟

‫یا همچنان به راهش ادامه بده؟

‫قطعا می‌دونی بعدش چی می‌شه دیگه؟

‫- می‌دونی؟ ‫- رشد اقتصادی راه‌آب رخ می‌ده.

‫دقیقا، دقیقا.

‫ولی چطور میشه بیانش کرد و احساس نکرد که...

‫در این دوره کم خلاقیت سرکوب شدیم؟

‫چیزی توی مایه‌های تئاتر شاهکار ‫و مرچنت آیواری.

‫- همین قضیه توری و روپوش و... ‫- عاشق مرچنت آیواریم.

‫- پس این یکی رو خط بزن. ‫- می‌خوام باشه.

‫نمی‌خوام. نمی‌خوام.

‫- محقق ویکتوریاییه. نمی‌خوام بترسه. ‫- گمون نکنم بترسه.

‫به نظرم شجاع‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی.

‫و داستان مرچنت آیواری رو دوست دارم.

‫وقتی مرچنت آیواری رو پس زدی...

‫متوجه هدفت شدم که...

‫همین بود. پس زدن نبود.

‫داشتم روانی می‌شدم.

‫سر این قضیه واقعا کلافه بودم.

‫- تقلید بود. واقعا بود. ‫- کلی اجراکننده با سوابق مختلف بود.

‫کلی آدم از هواپیما و قطار و...

‫- ماشین‌های مختلف دیگه؟ ‫- صحبت تنوع شد...

‫تنوع افکاری که می‌خوایم توی این کار بیاریم.

‫فقط که تنوع خودمون نیست. ‫می‌فهمی چی می‌گم؟

‫یعنی چطور می‌شه داستان ‫ اون دوره رو بیان کرد...

‫ولی زبانشون رو ساده‌سازی کرد؟ ‫می‌گیری؟

‫چون باز هم...

‫اگر ما مثل این جوامع ‫ آزمایشی کار نمی‌کردیم...

‫همین جوامع بین‌المللی. یعنی اگه ما هم...

‫چنین آزادی آزمایشی‌ای رو نداشته باشیم، ‫با این فیلم به شکست می‌خوریم.

‫می‌فهمی؟

‫اگه از شکست بترسیم، ‫حتما شکست می‌خوریم. خب؟

‫به نظر که باحاله.

‫هوم...

‫آره خب... البته من مطمئن نیستم که ‫از پسش بر بیام. یعنی اگه شما بخواید.

‫ما که می‌خوایمت.

‫- آره می‌خوایم. ‫- یعنی اگه بخاطر تو نبود...

‫حوصله نداشتیم کل این ‫ قضیه رو دوباره مرور کنیم.

‫خب من الان کلی سرم شلوغه...

‫و دارم سعی می‌کنم تعادل رو برقرار کنم.

‫خیلی‌خب. الان توی نیویورک ‫دنبال مکان می‌گردی دیگه؟

‫آره. یعنی... گمونم آره.

‫وای. عالیه.

‫عمه من یه ماهی رفته استانبول ‫و کلید خونه رو داده...

‫که به گیاه‌هاش رسیدگی کنم. ‫و یه خونه بزرگ...

‫توش شوگرهیل داره که خالیه ‫و یه نفر باید به گیاه‌هاش آب بده.

‫خوشم نمیاد به گیاه آب بدم. ‫گیاه‌ها بهم حس عجیبی می‌دن.

‫تنها وظیفه‌ات توی خونه همینه.

‫ولی در اون صورت یه جا واسه ‫ موندن توی نیویورک داری...

‫رویای کری بردشاو رو زندگی می‌کنی، ‫تازه توی فیلم هم هستی.

‫اگه من باشم قبول می‌کنم.

‫خب...چی بگم... قبوله دیگه.

‫- وای. ‫- ایول. عالیه.

‫یه لحظه صبر کن... می‌گم...

‫اون سمت قضیه رو هم بریم؟

‫وایستا ببینم اصلا. ‫شماره‌ات رو نگرفتم.

‫من تلفن ندارم.

‫- عالیه. ‫- محشره.

‫- عاشقشم. ‫- وای آره.

‫آره.

‫مامانم دوست داره که بزنه....

‫- خیلی‌خب. ‫- خب، حاضرم.

‫- برو توی کارش و ببین چی می‌شه دیگه. ‫- همین‌طوری برم؟

‫ببینیم چی می‌شه.

‫- حاضری؟ ‫- آره. هر وقت بخوای حاضرم.

‫من صرفا همین‌طوری پیش می‌رم ‫که ببینم چی پیش میاد.

‫باشه.

‫افتخار می‌کنم که بگم، ‫ما کاملا خودمختار هستیم...

‫اسمیتی که اهل نورث‌همپتون ‫ خیلی خیلی بهتر از...

‫وایستا ببینم. باید لهجه جنوبی داشته باشه؟

‫این چه کاریه؟

‫- یعنی صداش طوریه که... ‫- صداش جنوبی نیست.

‫از لحاظ تاریخی دقیقه و اشکالی نداره.

‫تازه این هم تمرینه دیگه، نه؟

‫قبوله.

‫هر وقت حاضر بودی بریم.

‫تراش‌کاریمون کار یکی از نابغه‌ترین ‫نگروهاست، آلوشیس...

‫که در غل و زنجیر در ‫می‌سی‌سی‌پی به دنیا آمد...

‫و به وسیله برتری مشهودش در دنیا شناخته شد. ‫ما برای شرابمان انگور قطری می‌کاریم...

‫و در پاییز از شراب سیب شکر می‌گیریم.

‫اگر دوست داشتی می‌تونم بعدا ‫سازه‌های دیگه رو بهت نشون بدم.

‫پان، چرا انقدر به من بد نگاه می‌کنی؟

‫مطلع نبودم که از نگاهم برداشت خاصی می‌شه.

‫انتظار داشتی دم داشته باشم؟

‫یا زبانی دو سر؟

‫انتظار داشتم اندکی قد بلندتر باشی.

‫مطمئنم در شهر در مورد من چیزهای ‫عجیبی در مورد من شنیدی.

‫خب جناب، بین شنیده‌ها ‫و چیزهایی که باور می‌کنم...

‫همیشه تفاوت بسیاری وجود داره.

‫و دقیقا چی رو باور می‌کنی؟

‫خب، در همین لحظه باور دارم...

‫شما بیشتر شیفته پیروزی در اهدافتان باشید...

‫از بدنامی خود سربلند و سرخوشید.

‫که طبق درک بنده مربوط به...

‫- خلق دنیای بهتریست. آره. ‫- بله، خلق دنیای بهتری.

‫خلق دنیایی بهتر از چیزی که تحویل گرفتیم.

‫دنیایی که ساخته و پرداخته انسان است.

‫پس آن‌چنان تعجبی هم نداره که ‫یک مرد خود را شایسته این بدونه...

‫که شرایط رو درست کنه!

‫دوستت دارم.

‫از همتون ممنونم که اومدید... ‫من تی‌جی فایف هستم...

‫کلانتر مسئول رسیدگی به این پرونده.

‫هر گونه اطلاعاتی از این پرونده، ‫هر چند که بیهوده به نظر برسه...

‫نه، من اصلا تا حالا نرفتم هالیوود.

‫هر چند مامانم می‌گه که می‌تونم مدل بشم.

‫تی‌شرتی که آخرین لباسی بود که...

‫می‌دانیم لیلیان هنگام ‫ناپدید شدن به تن داشت.

‫که البته عکسی از گروه موسیقی ‫ایروسمیث می‌باشد.

‫نمی‌خوام پز بدم‌ها. ‫ولی به نظرت می‌تونیم علف جور کنیم؟

‫که بتواند کمک کند لیلیان وید ‫را به آغوش خانواده بازگردانیم.

‫ممنون از همه شما که امروز اومدید.

‫تا لیلیان پیدا نشه و برنگرده خونه ‫ هیچ‌کدوم از ما تسلیم نمی‌شه.

‫که گفتی بازیگری؟

‫ما شدیدا نگران هستیم که...

‫یه وقت برخلاف میلش جایی باشه ‫و انتخابش این نباشه.

‫صرفا از همه افراد ایالات متحده ‫ درخواست داریم...

‫که به جستجو ادامه بدن. ممنون.

‫اوه.

‫خبرها رو شنیدی؟

‫اسکلی؟ مال دیروز بود.

‫وای آره، خبر این‌که من سندروم داون دارم ‫ امروز توی صفحه اول نیست.

‫راستش اصلا یه سطر هم نیست.

‫اوه.

‫کسی قرار نیست به اون یارو کمک کنه؟

‫یعنی طوری که تو به اون‌ها کمک می‌کنی؟

‫اگه لباس تنم نبود می‌کردم.

‫آره، من هم همینطور.

‫خب خبر بزرگ چیه؟

‫آهان. بیا ببین.

‫ستاره‌ای متولد شد.

‫هوم. دوست مرموز.

‫خیلی‌خب. پنج دقیقه دیگه سر صحنه ‫ لازمت داریم. باشه دیگه.

‫راستش قابلی نداره.

‫واسه همینه که همه شغل دارن.

‫کار من همینه. فیلم درست کردن.

‫و مردم رو استخدام می‌کنم چون فیلم‌سازم...

‫- و شجاعت پرواز دارن. ‫- می‌دونی، دوستت دارم.

‫ظاهرا یه نفر اونجا ازش خوشت اومده.

‫مشخصا این اطراف غریبه‌های زیادی وجود ندارن.

‫آره دیگه مشخصا.

‫یعنی هر وقت که مثلا پنج دقیقه ‫ از شهر خارج می‌شی...

‫- یهویی آلاباما می‌شه دیگه. ‫کاملا.

‫دستشویی مردها رفتی؟

‫از همه‌چیز عکس گرفتم.

‫انگار رفته بودم صحرا.

‫شما دو تا جهان‌اندیش‌های ‫ پرافاده‌ای هستین‌ها.

‫که این‌طور؟ باشه.

‫شما این قضیه رو نمی‌دونین. ‫ولی ایان که اینجاست، سه هفته...

‫توی یه تریلر با کولر ‫وسط شریوپورت بوده.

‫و الان واسه خودش یه پا ‫دانشنامه آمریکایی شده.

‫شریوپورت رو با لهجه انگلیسی گفتی.

‫شرمنده. عجیبه که چیزهایی ‫ رو در مورد کشورتون ببینم...

‫که به عنوان یه شاهد خارجی...

‫که برای من خیلی مشهودتره؟

‫آهان آره. می‌شه اونی رو بگی ‫ که آمریکا خیلی کشور جوانیه؟

‫- آره. ‫- آره.

‫محشره.

‫خب نظرت راجع به آخور محلی چیه؟

‫خیلی فضاش خوبه؟

‫بدک نیست.

‫- میز بیلیارد هم دارن. ‫- بلد نیستم بازی کنم.

‫آره خب، ولی ماه پیش هم ‫ بازیگری بلد نبودی....

‫حالا خیلی توش خوبی.

‫این کفش‌ها رو از سر صحنه دزدیدی؟

‫- نه؟ ‫- نه، فردا پسشون می‌دم.

‫آره، فکر می‌کردم.

‫خیلی عقب‌افتاده‌ای.

‫عاشق این کلمه شدی‌ها.

‫دوست مرموز من.

‫دوست‌دخترت حس بدی بهش دست داد؟

‫الان دیگه شک دارم در مورد خلاصه اخبار...

‫و شایعات به‌روز باشه. ‫اگه باشه هم گور پدرش.

‫در این مورد یه چیزی اضافه می‌کنم. ‫الان برمی‌گردم.

‫باشه.

‫[دوست‌دختر ایان رینولدز]

‫[دوست‌دختر ایان رینولدز]

‫[ایان رینولدز می‌گوید عشقی درکار نیست]

‫[دوست‌دختر جدید ایان رینولدز]

‫[عکس‌های برهنه‌ی ایان رینولدز]

‫سلام. خواستم بگم امروز ‫ بعد از ظهر حرف نداشتی.

‫واقعا عالی بودی.

‫یه کاری بود که می‌کردی.

‫لب‌هات رو جمع می‌کردی ‫و چونه‌ات رو به جلو می‌دادی؟

‫خیلی شکیل بود.

‫واقعا محشر بود.

‫وقتی لب‌هام رو جمع می‌کنم؟

‫آره، آره، ولی می‌دونی دیگه....

‫مثل چیزی که متیو می‌گفت. ‫یعنی خوشگلی.

‫می‌دونی دیگه؟

‫خیلی خیلی خوشگلی.

‫می‌دونم. نه، می‌دونم.

‫صرفا دوست ندارم در مورد ‫ خودم باهام حرفی بزنن.

‫درسته.

‫خوشگلی.

‫روی شکل دهنم کار می‌کنم. باشه.

‫می‌شه... اجازه هست...

‫وای. خیلی‌خب. شب بخیر.

‫شب بخیر.

‫وای. همه‌جا داره برف میاد.

‫کولاک شده. کولاک نیست!

‫- رسما... ‫- خودت یه کولاک کوچولو خواستی.

‫سفارش من...

‫به شرکتت گفتم که فیلمبرداری ما...

‫بزرگ‌ترین کولاکیه که توی نیوانگلند رخ داده.

‫انگار که...

‫مو، مو، می‌شه بهش کمک کنی؟

‫آقا، حرف من اینه که این شبیه برف نیست.

‫دنبال آنابل می‌گردم.

‫- آنابل؟ ‫- آره.

‫می‌خوام ببینم این رو دیده یا نه.

‫باشه حتما. آنابل. همین‌جا باش.

‫- الان میارمش. ‫- باشه.

‫لطفا، لطفا بهم گوش کن.

‫- چون من می‌فهمم که من... ‫- من دارم سعی می‌کنم درستش کنم.

‫بگو پتوها کجا باشه.

‫پتوها رو نمی‌خوام.

‫پتو لازم نداریم.

‫ما برف فانتزی می‌خوایم.

‫صبر کن، من تا حالا تفنگ ندیدم.

‫ولی این که تفنگ نیست. ‫مزخرفه.

‫این با عقل جور در نمیاد.

‫ما قبلا حرف زدیم. کلی حرف زدیم.

‫تو حرفی داری؟

‫چیزی نداری اضافه کنی؟ ‫عالیه. خیلی ممنون.

‫تو چیزی نداری اضافه کنی؟ ‫حرفی از جانب خودت نداری؟

‫من زخمیم. من مریضم.

‫من رسما دارم می‌میرم.

‫و شیوه کمک شما اینه.

‫آخه چه مرگتون شده؟

‫درسته؟ چون از نظر من این فقط...

‫بله؟

‫سلام. می‌گم احتمالش هست ‫ که کسی فکر کنه اسمت آنابله؟

‫اوه. اسمش لارنس بود؟

‫نمی‌دونم. گردنش کلفت بود و خالکوبی داشت.

‫وای.

‫می‌رم پیگیری کنم. بیرون نیا.

‫باشه. ممنون.

‫یه بار قبلا شکستت دادم. کلی ماه.

‫وقتی بپرم از روی ماه می‌پرم.

‫سفیدپوست‌ها این همه ‫جوایز رو به پاش ریختن...

‫و چیکار کرده؟

‫انقدر برف هست که شبیه ‫کولاک نیو انگلند بشه...

‫من دنبال دختری به اسم آنابلم.

‫احتمالا الان اسمش عوض شده.

‫- می‌دونم که توی صحنه حضور داره. ‫- آنابل؟

‫می‌شه یه نفر لباس‌های ‫آقایون رو براشون بیاره؟

‫- حرفم رو تکرار نمی‌کنم. ‫- می‌شه لباس‌هاشون رو بیارید؟

‫آقا، متاسفم که زشت حرف می‌زنم. ‫ولی این...

‫متیو! این فیلم منه. بس کن!

‫یعنی که چی؟

‫از سر صحنه من گم شید!

‫از این خبرها نیست کسکش‌ها.

‫فیلم بگیر!

‫میراثی عظیم رو تلف کردیم!

‫میراثی عظیم رو تلف کردیم!

‫بیا.

‫سوار شو.

‫[اولین باریه میای ورمانت؟]

‫مرز ایالتی.

‫کمتر از یک ساعت باهاش فاصله داریم.

‫اولین باریه میای ورمانت؟

‫اینجا خونه‌ی برادرمه.

‫جات امنه.

‫منتظر باش.

‫همراهم بیا.

‫مراقب جلوی پات باش. لیزه.

‫مراقب باش.

‫اینجا کسی مزاحمت نمی‌شه.

‫ممنون.

‫و این‌که از اجاق استفاده نکن.

‫دودش جامون رو لو می‌ده.

‫فردا یه گرم‌کن برقی میارم.

‫دوباره شرمنده که نمی‌تونم ‫به بقیه معرفیت کنم.

‫احمد نمی‌ذاره که دوست‌هام رو دعوت کنم...

‫پس گمونم بهتره تا وقتی که ‫یه فکری بکنم همین‌جا بمونی.

‫و نزدیک پنجره نرو.

‫شب بخیر.

‫یه سری‌مون داریم می‌ریم توی شهر...

‫واست یه سری وسیله میارم.

‫لباس رو نمی‌دونم می‌شه یا نه.

‫هر کاری بتونم می‌کنم.

‫ممنون.

‫خیلی کار خوبی می‌کنی و... ‫خیلی خیلی خوبی.

‫ولی من نمی‌خوام اینجا بمونم و...

‫مشکلی چیزی درست کنم.

‫اینجا تنها جای امنیه که پیدا می‌کنی.

‫کسی ازش خبر نداره.

‫اون مردها، اون‌ها...

‫هنوز اون بیرونن.

‫خدای من.

‫نباید خطر کنی و دیده بشی.

‫اگه قراره بری توی شهر...

‫اگه تونستی سیگار ویکتوریان ‫باریک نعنایی پیدا کنی...

‫عالی می‌شه.

‫فقط همین رو دارم.

‫عادت خیلی زشتیه.

‫همه بهم می‌گن.

‫اوه...

‫می‌شه که... پر شده؟

‫می‌خوای بدم دستت؟

‫قفل واسه امنیت خودته.

‫باور کن.

‫[مرگ ایان رینولدز. ‫کنار اومدن با عزیز یک کشور]

‫الان بردشون توی شهر.

‫می‌خوای یه قدمی بزنیم؟

‫اون یکی؟

‫صنوبر بلسان.

‫همینجا.

‫توس کاغذی.

‫کاج جک.

‫اون؟

‫صنوبر قرمز.

‫- اون یکی چی؟ ‫- باز هم پپریج.

‫وای.

‫الان این توانایی مخصوصته مثلا؟

‫فقط همین رو بلدم.

‫تو چی؟

‫هوم...

‫فکر می‌کردم یه بازیگر باشم...

‫یه شاعر.

‫گمونم اطلاعاتم درمورد شب‌پره‌ها...

‫از مردم عادی بیشتر باشه.

‫چطور؟

‫یه یارویی رو می‌شناختم که ‫کارش پرورششون بود.

‫خودم رو توی پیله می‌پیچم و ‫به مرور زمان مشخص می‌شه که...

‫پروانه می‌شم یا انگل.

‫همین.

‫خیلی حرف می‌زد.

‫یعنی خیلی خیلی خیلی.

‫مثل تو نبود.

‫ظاهرا اینجا خیلی حوصله‌سربر می‌شه.

‫نه.

‫اصلا.

‫من عاشق اینجام.

‫عاشق درخت‌های سیب پیر...

‫و سیب‌های سفت و ترشی که دارن.

‫خونه‌های قدیمی که انگار دارن می‌میرن.

‫نارون‌ها و چنارها شاه‌بلوط‌ها و بلوط‌ها...

‫و این زمان سال که توی آسمون...

‫ترک‌های سیاه درست می‌کنن.

‫و بوقلمون‌های وحشی و سمندرها و لاک‌پشت‌ها.

‫حتما خوشت میاد توی جنگل برینی.

‫همه‌چیز واست شوخیه.

‫اینجا خیلی از همه‌چیز دور به نظر می‌رسه.

‫بستگی داره به چی بخوای نزدیک باشی.

‫هیچ چیز از خدا به دور نیست عزیزم.

‫وای. جدی بودی الان؟

‫به جدیت مسیح.

‫هم...

‫خب، واسه من که حوصله‌ سر بره.

‫و خدا من رو اینطوری خلق کرده دیگه؟

‫درسته. ولی...

‫امکانش نیست که....

‫گاهی‌اوقات فراموش کنی کی تو رو خلق کرده؟

‫که بقیه ممکنه به وضوح بیشتری ‫شخصیتت رو ببینن؟

‫بقیه یعنی تو؟

‫شب قبل فیلم‌برداری خوابت رو دیدم.

‫خنده داره.

‫نباید بهش اشاره می‌کردم.

‫نه، اشکالی نداره.

‫اونجا می‌ریم.

‫بد نیست.

‫و خدا خلقش کرده عزیزم. ‫واسه همه.

‫هر کسی که چشم دیدن داره.

‫حالا در مورد یه بچه گربه خبردار می‌شن؟

‫- من کل روز رو اینجا تنهام بابا. ‫- بیا.

‫کل روز رو من اینجا تنهام.

‫خب باید با برادرم حرف بزنم.

‫خب می‌شه در مورد من بهش بگی؟

‫نمی‌دونم. چطوری بهشون توضیح بدم...

‫که یه نفر رو آوردم توی ملکمون؟

‫خصوصا یه دختر؟

‫مگه مهمه که من دخترم؟

‫واسه برادرم مهمه.

‫برادرت از دخترها خوشش نمیاد؟

‫نمی‌خواد اینجا باشن.

‫اگه زنی بود که قرار بود باهام ازدواج کنه...

‫قضیه فرق می‌کرد.

‫بعدا در موردش حرف می‌زنیم.

‫پیش پسرها خوش بگذره.

‫وای!

‫وای!

‫هی!

‫چی شده عزیزم؟ بیا دیگه.

‫بیا.

‫[محکم‌تر!]

‫[محکم‌تر!]

‫[سومین مراسم شهرستانی]

‫[قتل‌هام در صحرای موهاک. مهاجم دستیگر شد]

‫سلام.

‫اوه. سلام.

‫تابلوها رو ندیدی عزیزم؟

‫- اینجا ملک شخصیه. ‫- می‌دونم. خیلی... خیلی شرمنده.

‫سگم... سگم دوید و من اومدم توی جنگل دنبالش.

‫بو پیپ کوچولو گم شده.

‫آره، آره گمونم.

‫قضیه‌اش طولانیه. مال تئاتر مدرسه‌ست.

‫آهان.

‫چه جور سگی بود؟

‫لابرادور ریتریور.

‫لابرادور سیاه. حدودا دو ساله.

‫اسمش اسپایدره. چنین سگی ندیدین؟

‫نه.

‫مشخصه. ببخشید...

‫من لیلیان هستم.

‫کی فرار کرد؟

‫گمونم دو ساعت پیش بود.

‫یه حصار دو متری داریم...

‫ولی الان بزرگ شده و ‫ هر وقت بخواد از روش می‌پره.

‫تا الان همیشه برگشته. ‫ ولی همچنان نگران می‌شم.

‫بالای جاده زندگی می‌کنی؟

‫آره، آره، همون‌جا.

‫گمون نکنم تو رو تا حالا دیده باشم.

‫اگه دیده بودم یادم می‌موند.

‫آره، من هم همین‌طور.

‫خیلی داخل شهر نمیام.

‫متوجه‌ام. آره.

‫شاید باید بیام.

‫آره، شاید باید بیام.

‫خودکار داری؟

‫خودکار؟

‫که شماره‌اتون رو بگیرم... بابت سگ.

‫توی گوشیت واردش می‌کنم.

‫این‌طوری من هم شماره تو رو دارم.

‫آره فقط موضوع اینه که... ‫خونه جا گذاشتمش.

‫احتمالا هم بهتر باشه که خودم بهت زنگ بزنم.

‫پدر و مادرم خیلی عقب‌افتاده‌ان.

‫و وقتی که بهت زنگ بزنم شماره من رو داری.

‫خیلی‌خب.

‫خودکار داری مو؟

‫اون برادر کوچیکم موئه.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫می‌خوای بیام کمکت که دنبالش بگردی؟

‫نه اشکالی نداره.

‫چیزی نیست.

‫می‌تونم همراهت تا خونه بیام.

‫به زودی هوا تاریک می‌شه.

‫می‌دونم. ولی باید حین برگشتن دنبالش بگردم.

‫باشه واسه دفعه‌ی بعد.

‫مطمئنم دوباره می‌بینمت.

‫امیدوارم.

‫تضمین می‌کنم.

‫خوشحال شدم خانم لیلیان.

‫به زودی می‌بینمت.

‫من هم همین‌طور.

‫صبر کن.

‫از موسیقی الکترونیک خوشت میاد؟

‫ای‌دی‌ام. درام و بیس. ‫واسه رقص.

‫چرا که نه؟

‫صبر کن.

‫اگه فکر می‌کنی خنده داره خوشحال شدم.

‫واقعا انتظار داشتی کل روز ‫ توی اون طویله کوفتی بمونم؟

‫از دستم عصبانی هستی چون بهت جای خواب دادم؟

‫عصبانی نیستم.

‫احمد که ازت بدش نیومده.

‫الان این تقصیر منه؟

‫نمی‌فهمم چرا انقدر در موردت اشتباه کردم.

‫خب تقصیر من نیست. ‫ من که نگفتم در موردم چطور فکر کنی.

‫- به نظر از اینجا بودن خوشحال بودی. ‫- بودم.

‫مال وقتی بود که تعقیبم می‌کردن. ‫روزنامه کیری رو خوندم.

‫- می‌دونم که دستگیر شدن. ‫- همه‌شون نه.

‫فقط می‌خواستی من رو نگه داری.

‫اگه در مورد اینجا به کسی بگی...

‫در مورد اردوگاه کونی‎بازیتون ‫ به کسی چیزی نمی‌گم.

‫- نمی‌گم. ‫- بیا.

‫بگیرش.

‫بیا.

‫از طرف من.

‫- وای. ‫- حالا بعدا بهم زنگ بزن...

‫خبر سگت رو بهم بده...

‫و بگو نظرت در مورد این چی بود. خب؟

‫حتما. ممنون.

‫آره.

‫می‌بینمتون بچه‌ها.

‫حالت خوبه؟

‫حالت خوبه؟

‫آره.

‫خیلی حرف نمی‌زنی.

‫حق داری نزنی.

‫اینجا چنین حقی رو داری.

‫ما که پلیس نیستیم.

‫ولی مجبور بودیم به پلیس زنگ بزنیم.

‫باشه.

‫تازه خیلی شانس آوردی که...

‫توی ملک ما از هوش رفتی.

‫شانس آوردی که برادر کریستین...

‫بدن یخ‌زده‌ات رو به موقع پیدا کرد.

‫و با برادر گری به اینجا آوردت.

‫برادر مایک هم رانندگی کرد.

‫برادرهای خوبی هستند.

‫به نظر واقعا معجزه شده.

‫طعنه.

‫واقعا طرفدار طعنه زدن هستم.

‫می‌دونی، من سال‌ها خارج در بیت‌لحم...

‫در کلیسای غاری شیر بودم...

‫بخاطر سنگ‌های نرم و سفیدش ‫ این اسم رو روش گذاشتن.

‫و گفته شده که خانواده مقدس...

‫مریم و مسیح و یوسف توی راهشون به مصر...

‫حین کشتار بی‌گناهان...

‫به اونجا پناه بردند.

‫و هنگامی که خانواده مقدس ‫ در اونجا حضور داشتند...

‫قطره‌ای از شیر مریم روی زمین افتاد.

‫و افسانه‌های قدیمی می‌گن ‫که گرد و غبار سنگ‌های اونجا...

‫قدرت باروری مادرهای با ایمان ‫رو افزایش می‌ده.

‫برای همین مردم از سرتاسر دنیا،

‫ژاپن، برزیل و اتیوپی میان که ‫این غبار رو خریداری کنن...

‫و بعد از نه ماه و نیم...

‫ما نامه‌هایی دریافت می‌کنیم...

‫حاوی عکسشون همراه نوزاد جدید.

‫چرا می‌خندی عزیزم؟

‫و مردم، یعنی گردشگرها به ‫دفترم در بیت‌لحم می‌اومدن...

‫و عکس‌های روی دیوار رو می‌دیدن...

‫حتی روی کابینت هم بودن...

‫و می‌پرسیدن که این معجزه‌ست یا نه؟

‫شاید.

‫می‌پرسیدن که امکانش هست که معجزه باشه؟

‫شاید.

‫شاید فقط یه معجزه باشه...

‫اگه باور داشته باشی شاید...

‫اگه باور نداشته باشی، شاید.

‫ولی... عکس‌ها رو ببین.

‫بچه‌ها رو ببین.

‫حرف من این بود.

‫باید هر هفته واست توی کلیسا دعا می‌کردیم.

‫به نظرم اگه می‌دیدی خیلی می‌خندیدی.

‫چقدر ادامه دادی؟

‫حدود یک ماه.

‫و بعد دوباره اون یکی اتفاق بزرگ رخ داد.

‫قضیه کریس ریچی رو شنیدی؟

‫نه.

‫درست قبل فارغ‌التحصیلی خودش رو کشت.

‫یه جورهایی توجه‌ها رو از تو دزدید.

‫واسه چی؟

‫اذیتش می‌کردن.

‫یه گروه از پسرهای سال دومی.

‫گمون نکنم وقتی کسی چنین کاری می‌کنه...

‫فقط یک دلیل داشته باشه.

‫آره.

‫یعنی با تفنگ بادی به سر خودش شلیک کرده.

‫و گمونم دفعه اول جواب نداده...

‫و دوباره پرش کرده و شلیک کرده.

‫وای.

‫یادته کلاس هشتم بهم زنگ زدی و گفتی که...

‫کلی قرص تایلنول خوردی؟

‫برو گمشو.

‫خیلی خسته‌ام.

‫آره. بذار دراز بکشم.

‫نه.

‫سلام.

‫سلام. می‌دونستم خودتونید.

‫تسا. مامان.

‫خیلی وقته ندیدمت عزیزم.

‫آره، گمونم قراره هم رو ‫توی بیمارستان ببینیم دیگه؟

‫وای. قراره بیام در خونه همه‌تون...

‫دنبال قرص مسکن بگردم.

‫و شما هم می‌‌گید «خودت بخر جنده.»

‫- آره. ‫- چطوری لیلی؟

‫خوبم. راستش خیلی خوبم.

‫خوبه، خوبه.

‫- تو چطوری تروی؟ ‫- خوبم.

‫خوبم. تازه داشتیم با برادرم ‫سقف کاذب می‌زدیم.

‫آره. معلومه دیگه.

‫عالیه.

‫همون تروی قدیمی.

‫من همیشه همین بودم دیگه...

‫وقتی نبودی گیاهخوار شدی لیلی؟

‫اون دختره که سال اول...

‫با هم باهاش بیرون رفتیم رو یادته؟

‫من اصلا با اون بیرون نرفتم.

‫همونی که شخصیتش خیلی بزرگ بود؟

‫می‌خواد اذیتشون کنه.

‫خانم مصنوعی؟

‫از دستم عصبانیه؟

‫اوهوی!

‫رفیق!

‫ممنون.

‫جالبه که گذاشتن از جلوی چشمشون دور بشی.

‫مامان گفت در موردش حرفی نمی‌زنی.

‫آره.

‫یعنی ندزدیدنت یا چیزی؟

‫نه.

‫می‌دونی، یه سری همکلاسی‌هام می‌گن ‫ که فرار کردی که فیلم مستهجن درست کنی.

‫جدی؟

‫می‌تونستی‌ها.

‫قطعا به اندازه کافی خوشگلی.

‫صرفا مشغول‌ خودم بودم.

‫خوبه.

‫می‌گم، اگه بخوای یکم از قرص‌های ویکودین ‫پدرم که واسه کمردرد می‌خوره رو بیارم.

‫---

‫اسپایدر سگ خوشحالیه.

‫خوشحاله که برگشتی.

‫همه خوشحالیم که برگشتی.

‫ببخشید. مزاحم شدم؟

‫چیزی نیست. ممنون.

‫گفتم یه دور با کاتاماران بزنیم.

‫قبل این‌که آب و هوا خراب بشه.

‫نظرت چیه؟

‫باشه.

‫گمونم.

‫بیا اینجا ری!

‫خدای من!

‫بدترین اتفاق ممکن رخ داده!

‫ری! بیا اینجا ری!

‫- وای نه! ‫- وای!

‫خودت می‌دونی کار کیه.

‫چطور ممکنه؟

‫من می‌دونم کار کی بوده. ‫شما هم می‌دونید کار کی بوده.

‫چیزی که شبیه یک پرنده ‫هدایت پذیر از راه دور بود...

‫از خط پنجاه متری...

‫استادیوم فلچر پایین آمد.

‫کیفیت هوا از دود و آلاینده پایین آمده...

‫و به ما گفته شده که ‫ تخلیه استادیوم شروع شده.

‫فقط می‌تونم بگم که توی ‫ عمرم چنین چیزی ندیدم.

‫این شرایط همچنان ادامه دارد.

‫شصت و پنج هزار نفر...

‫روز خیلی خیلی تاریکیه.

‫ارائه شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫بی‌خیال. یه فیلمه دیگه.

‫[همه‌چیز رخ خواهد داد]