Original subtitles

Mag ik nu een borrel? - Eerst je verhaal afmaken.

Over generaal Fremont. - Waar was ik ook alweer?

O ja, dat was die keer dat ik hier met de generaal was.

Dat was in de zomer van '47.

Zonder mij en de generaal had Virginia City niet eens bestaan.

Ik zei dat je niet moest liegen. - Ik lieg niet.

Oké, ik heb gelogen. - Wacht nou eens even.

Charlie bedoelt het niet kwaad. Hij is gewoon een oude man.

We luisteren graag naar z'n verhalen.

Maar ik niet. Wie heeft jou om je mening gevraagd?

Ik ben hier echt geweest met generaal Fremont. Echt waar.

Laat me met rust. - Goed dan, ouwe. Laat hem los.

Geef je mes eens.

Wat ben je van plan?

Jij hebt toch met zoveel indianen gevochten? Je zult wel littekens hebben.

Als we nou z'n baard af zouden scheren…

dan krijgt hij er een paar littekens bij.

Laat hem met rust.

Kom, Charlie. We gaan, voor je je nog meer in de nesten werkt.

M'n vriend Charlie wordt niet graag zo behandeld. En ik ook niet.

Je hebt wat laten vallen.

Fremont Expeditie, 1847.

Overhandigd aan Charles Trent, hoofdverkenner...

voor uitstekende bewezen diensten.

Goed bewaren, hoor.

Je bent m'n enige vriend en ik maak het je alleen maar moeilijk.

Je zou niet meer naar de saloon gaan. - Maar ze wilden m'n verhalen horen.

Ja, voor een paar drankjes. - Ik krijg zeker geen nieuwe kans, hé?

Je hebt al zoveel kansen gekregen. Pa geeft je een baan op de ranch...

en zodra je je loon hebt, vertrek je en kom je dronken terug.

Dat was fout van me. - Maar zo gaat het met ieder baantje.

Niemand zal je nog een kans geven.

Je hebt gelijk, maar je zult geen last meer van me hebben. Erewoord.

Ik wil weer gaan verkennen.

Generaal Fremont laat me ophalen. Vandaag of uiterlijk morgen.

Ik zou er niet op rekenen. Fremont heeft het erg druk.

Hij laat me niet zitten. We zijn samen de grote zoutvlaktes overgestoken.

Ik ga me een beetje opknappen.

Het is zinloos. Ik weet nog niet wat ik met je moet beginnen.

Ik ga je in het nieuw steken en dan stuur ik je naar San Francisco.

Dat is erg aardig van je, Hoss. Ik stel het zeer op prijs.

Maar wat moet ik in de grote stad? Hier hoor ik thuis. Ik blijf hier.

Ik had het mis toen ik dacht dat je hier een nieuwe kans zou krijgen.

Je moet naar de grote stad. Hier blijven staan. Niet weglopen.

Wacht even, Cutter.

Waar ga je heen? - Een praatje maken met vrienden.

We hebben een strak tijdschema. We moeten over een half uur weg.

Ik denk dat wij elkaar niet goed begrijpen.

Ik werk al jaren in dit gebied en ik heb nog nooit orders opgevolgd.

Niet van wilden en niet van soldaten.

Je hebt een contract getekend. Hou je eraan of je kunt vertrekken.

Je hebt evenveel kans om zonder mij de woestijn over te steken…

als een blinde vleermuis heeft om de zon te bereiken.

Aan het werk. - Ik ken die woestijn als m'n broekzak.

Ik heb Salt Lake City ontdekt, ik weet waar je water vindt…

Iedereen kan wel zeggen dat hij verkenner is.

U gelooft me niet, hè? Kijk hier maar eens naar.

De Fremont Expeditie? - Lees de andere kant maar eens.

Overhandigd aan Charles Trent, hoofdverkenner, voor bewezen diensten.

Was je verkenner bij de grensexpeditie?

Ja, dat was in '53.

Ik had je niet herkend. Het is al zo lang geleden.

Je kent me vast niet meer. Ik was een groentje. Het was m'n eerste missie.

Het was m'n laatste geweest als jij ons niet gered had.

Geef je me een kans?

Charlie, dat goudtransport is erg belangrijk. Er dreigt een oorlog.

We hebben al een verkenner.

Een andere keer misschien.

Denkt die zwerver nou echt dat hij voor u kan verkennen?

Die zwerver is de beste verkenner die het Amerikaanse leger ooit gehad heeft.

Alles wat ik weet van dit gebied, heb ik van hem geleerd.

Het spijt me. - Het spijt mij ook.

Doe ons een fles.

En geef die ouwe ook wat.

Word wakker, je krijgt een drankje.

Heb ik je ooit verteld over de Columbia-expeditie?

Ja, dat verhaal ken ik al. Ga jij je roes maar uitslapen.

Ik heb echt m'n best gedaan. Geloof me, Hoss.

Vraag het maar aan die soldaten. Maar de commandant wilde me niet hebben.

Joe, heb je voor mij een kop koffie en een broodje?

Cutter zit hier.

Zo maak je geen vrienden, Cutter. Zo ga je niet om met de commandant.

Ik had je een half uur gegeven.

Daar staat me vaag iets van bij, ja. Ik kom er zo aan. Barkeeper?

Schenk m'n vriend wat te drinken in.

De laatste die me zoiets flikte, was een Zwartvoet-indiaan.

Ik heb z'n lever eruit gesneden. En zonder lever maak je het niet lang.

Dit is een bevel. Ga naar buiten en sluit je aan bij het detachement. Nu.

En als ik het niet doe? - Dan lig je eruit.

Dat lijkt me niet. U heeft een verkenner nodig en ik ben de enige die u heeft.

Je bent niet onmisbaar, Cutter.

Er is iemand die deze woestenij beter kent dan wie dan ook.

Charlie Trent. - Waar ga je hem vandaan halen?

Is dat Charlie Trent?

De grote Charlie Trent? Het bloedbad bij Remmington. Weet je nog, Charlie?

Je hebt die soldaten een hinderlaag ingestuurd. De indianen stonden al klaar.

Daar heb je wat aan, zo'n verkenner. - Haal je spullen op en verdwijn.

Neem voldoende water mee, soldaatje.

Je vroeg om een kans, en die krijg je.

Zorg dat ik er geen spijt van krijg.

Van ons krijg je een paard en uitrusting.

Haal op wat je nodig hebt, we vertrekken zodra je klaar bent.

Hij doet het, commandant.

Ik ben Cartwright, een vriend van Charlie. Ik zorg ervoor dat hij klaarstaat.

We hebben samen gereden.

Commandant, laat hem weer met u meerijden.

Ik zal wel moeten.

Dank u wel. Ik ga hem halen.

Charlie, waar was je nou? De commandant wacht op je.

Laat me alsjeblieft met rust. Ga weg. Zeg maar dat je me niet kon vinden.

Charlie, hier heb je zo lang op gewacht. - In m'n eentje zou ik het zo doen…

maar Pender en z'n mannen rekenen op me.

Jij hebt de eerste expeditie door de woestijn geleid, als eerste blanke.

Als je dat kunt, kun je ook Pender en z'n mannen leiden.

Of heb je gelogen over die expeditie?

Nee, dat was echt waar. - Goed, dan.

Luister. Als jij Pender en z'n mannen zonder verkenner de woestijn instuurt...

ben je een lafaard en een moordenaar. Je moet het doen.

Alleen als jij me helpt. Als jij met me meegaat.

Het klopt wat je zei: Dit is de kans waar ik op gewacht heb.

Alsjeblieft, help me en ga met me mee.

Goed, ik ga mee.

Tot ziens en veel succes. - Dank u, Mr Johnson.

Detachement, voorwaarts.

Charlie, pas maar op. Misschien gaan de indianen jou nu scalperen.

Wat sta je daar nou te lachen? Je hebt alles in de war geschopt.

Het loopt precies zoals ik wil.

Hoezo? We zouden het goud jatten. Nu staan we met lege handen.

Ik heb een beter plan bedacht. Dat goud is voor ons.

Wat ben je van plan?

Zoals het nu gaat, hoef ik achteraf niet uit te leggen waarom ik nog leef.

Ze verdwalen. Alles raakt onder het zand en er blijft geen spoor over.

Iedereen zal denken dat het de schuld van Charlie Trent is.

Jij wilde ze door de woestijn leiden. Stel dat Charlie een andere weg weet?

In het zuiden azen bendes op dat goud. In het noorden zitten Cheyennes.

Ze moeten wel dwars door de woestijn. En wij gaan achter ze aan.

Detachement, halt.

Voorwaarts.

Detachement, halt.

Afstijgen.

Zoek je wat?

Nee hoor, ik zoek niets.

Een fles? - Welke fles?

Je zult 'm niet vinden.

Dat was alles wat ik nog had. Ik wilde alleen maar kijken of ik 'm nog had.

Ik wilde echt niet drinken.

Ik zweer het je. Echt.

Ik heb 'm leeggegoten.

Ik red het niet zonder drank, Hoss. Ik kan niet zonder.

Maar je hebt al een week niet gedronken.

Tot nu toe was het een makkie. Een wandelingetje op een zonnige dag.

Wacht maar tot we bij de grote zoutvlaktes zijn.

Ik moet iets in m'n maag hebben als ik die woestijn oversteek.

En jij hebt dat zomaar leeggegoten.

Verman jezelf. Zonder jou gaan we allemaal dood in de woestijn.

Goed, ik zal het proberen. Ik zal het echt proberen.

Drink je koffie op. Maak je geen zorgen, je kunt het.

Kijk ze zitten. De brave soldaatjes gaan zo lekker slapen.

Als het donker wordt, vertrekken we. Van nu af aan blijven we ze voor.

Welke kant moet we op? - Naar het oosten, commandant.

Als je eenmaal in de woestijn zit, zijn er geen oriëntatiepunten.

Je moet het aanvoelen. - Daar hebben we jou voor, Charlie.

Jij leidt ons naar de eerste waterpoel en daarna naar de volgende.

En dan door naar de laatste. Kun je dat, Charlie?

Ik heb eens nagedacht. Als we nou in noordelijke richting trekken…

dan omzeilen we de woestijn. - Daar zitten krijgszuchtige indianen.

Dat wordt onze dood. We moeten die woestijn oversteken.

Jij bent aangenomen om ons de weg te wijzen. Kun je dat?

Hoss en ik wijzen de weg.

We gaan.

Wil je vanavond aanvallen?

Heb je ooit Zuni's op vossen zien jagen?

Ze laten ze rennen tot hun tongen uit hun bekken hangen.

Dan lopen ze er rustig heen en knuppelen ze de vossen dood.

We laten die soldaatjes nog een stukje verder rijden.

Tot ze zo ver zijn dat ze niet meer terug kunnen.

Het is net of je midden op zee zit.

Het enige verschil is dat we zoeken naar water en niet naar land.

Weet je waar we zijn, Charlie?

We zijn toch niet verdwaald? - Natuurlijk niet.

Je zou de poel vinden voor zonsondergang.

We zijn hoogstens een uur verwijderd van die poel.

Zeg dat maar tegen de commandant. En zeg dat ze hierheen komen.

Weet je het zeker, Charlie? - Nee, maar ik moet doen alsof.

Ze moeten denken dat ik het zeker weet.

Raakt er één in paniek, dan volgt de rest ook.

En dan zijn we voer voor de gieren.

Jij gelooft toch in me?

Blijf in me geloven, jongen. Dan doe ik het ook.

Ik ga het ze vertellen.

Als ik water vind, vuur ik drie schoten af.

Detachement, halt.

Afstijgen. - Commandant, nog een klein stukje.

Ik had hem niet moeten vertrouwen. Het wordt tijd dat we het toegeven.

We zijn verdwaald, en dat weet jij ook. - Commandant, u heeft het mis.

Met uw permissie.

Kan de commandant ons zeggen hoe we ervoor staan?

Jullie hebben recht op een antwoord.

Dat is Charlie.

Hij heeft water gevonden.

Hou de mannen op afstand. - Goed gedaan, Charlie.

Wat is er? - Het water is vergiftigd.

Ziet u dat beest? Dat kan ons ook overkomen als wij dat water drinken.

Wat hebben we aan zo'n verkenner? - Sergeant?

Leid het detachement naar dat gebied. Sla het kamp op.

De mannen en muilezels krijgen hun halve waterrantsoen. De paarden krijgen niets.

Detachement, voorwaarts.

Hoe ver is het naar de volgende poel?

Een dag rijden. Maar ik weet niet of dat water wel drinkbaar zal zijn.

Kun je het vinden? - Ik heb deze toch ook gevonden.

Wat denkt u ervan?

We kunnen een dag langer doen met ons water...

maar dan raken we wel de paarden kwijt.

De muilezels hebben genoeg aan een klein beetje water.

Het is aan u.

Als we terugkeren, zijn de mannen en het goud veilig.

Maar gaan we door en is dat water ook vergiftigd, is 't te laat om terug te keren.

In m'n orders staat niets over terugkeren.

We vertrekken voor zonsopgang, als het nog koel is.

Ga je deze ook vergiftigen? Loopt dat niet te veel in de gaten?

En wat dan nog? Trouwens, ze komen er toch nooit achter hoe het gedaan is.

Schiet op, wis onze sporen uit. - We zijn alleen maar aan het rondrijden.

Ik wil die soldaten afmaken. - Ik wil het goud verdelen.

Ik heb helemaal niets, behalve een zonnesteek.

En jij? - Ik ben het met hun eens.

We hoeven die soldaten alleen maar op te wachten.

Als jij niet mee wilt doen, vertrek je maar. Even goeie vrienden.

Even goeie vrienden?

En nu gaan jullie eens goed naar me luisteren.

Jullie komen hier niet levend vandaan tenzij ik jullie de weg wijs.

Waar kun je hier acht mannen in de val laten lopen?

Verderop weet ik een plek. Schiet op en wis onze sporen uit.

Vergiftigd.

Dat water is prima, het is niet vergiftigd.

Je bent er geweest. - Dat water is prima. Het is niet giftig.

Als je het maar uit je hoofd laat.

Ik moet het zeker weten. Test het water. - Dat is niet nodig.

Kelly zal bewijzen dat ik gelijk heb. - Dronken ouwe gek.

Je weet niet waar je mee bezig bent. Er is niets aan de hand met dat water.

Haal een veldfles. - Hij kan toch niet meer slikken.

Leg hem in de huifkar en bedek hem met een deken.

Vier ruiters en een extra paard, onderweg naar de volgende poel.

Om die ook te vergiftigen.

En dan nog iets: Alleen een verkenner kan hier de weg weten.

Een verkenner? Dat moet Cutter zijn.

We zullen ons er doorheen moeten slaan.

Rond de volgende poel liggen rotsen. Geschikt voor een hinderlaag.

Ze zien ons voor we hen zien. - We geven ons niet zomaar gewonnen.

Heb jij een beter idee? - Als ze nog bij de poel zijn…

gooien ze er pas gif in als ze ons vermoord hebben.

Dat klinkt logisch.

We moeten wel zeker weten dat ze er zijn. Ik ga er vannacht heen.

Ik kan er binnen twee uur zijn. - Nee. Ik ga met m'n mannen.

Johnson en jij gaan mee. Korporaal.. - Nee, commandant.

Ik ben verkenner. Het is beter dat ik alleen ga.

Goed. Maar wat doe je als er bent?

Als ze er niet zijn en het water nog goed is, vuur ik drie schoten af.

Nee, Cutter kent dat signaal. Ik vuur eerst drie schoten af en later nog twee.

Als u vijf schoten hoort, komt u zo snel u kunt.

En als ik ze niet hoor? - Dan gaat u naar het noorden.

Reis alleen 's nachts. Als het meezit, bent u binnen twee dagen bij water.

Misschien komt u Cheyennes tegen...

maar het is beter gescalpeerd te worden dan te sterven van de dorst.

Het spijt me dat ik ooit aan je getwijfeld heb.

Dank u wel, commandant.

Ik heb beloofd met je mee te gaan, dus dat doe ik.

Je hebt genoeg gedaan. Ik ben het niet waard, snap dat dan.

Ik loop wel achter je aan. - Blijf hier. In m'n eentje ben ik sneller.

Ik zou me zo schuldig voelen. - Dat is beter dan dood zijn.

Je weet wel beter.

Vijf schoten, commandant.

Geen spoor van ze te bekennen. - Misschien verstoppen ze zich wel.

Het zint me niks. Het voelt niet goed. - We moeten het er maar op wagen.

Kom op. - Goed, maar wees voorzichtig.

Ben je er nou nog niet uit, Charlie?

Wat een stel blije gekken.

Drink maar wat. Dan gaan we daarna babbelen over commandant Pender.

Waar zijn de soldaten? Hoeveel zijn er nog?

Daar moet je zelf maar achterkomen. - Dat zal ik doen.

Ze zijn bij de vorige poel.

Ze zijn met z'n vijven. Eén is overleden.

Ze wachten op m'n teken, dan komen ze.

Denkt Pender dat ik ermee te maken heb? - Nee, natuurlijk niet.

Dan waren Hoss en ik toch nooit hierheen gekomen?

Nee, daar zit wel wat in. Welk teken hebben jullie afgesproken?

Dat zeg ik niet. - Dat zeg je niet?

Geef me m'n zadeltas eens aan.

Dat zeg je niet?

Hier word je vast loslippig van.

Hij is voor jou als je zegt wat het teken is.

Je zult wel dorst hebben.

Ruik maar eens.

Wat is het teken? - Niet vertellen, Charlie.

Zonde om dit aan jou te verspillen. Maar goed...

Smaakt goed, hè? Wat is het teken? Dan is hij voor jou.

Het teken is drie...

Praat wat harder. - Drie schoten.

Drie schoten. - Het teken is drie schoten.

Als Pender drie schoten hoort, komen hij en z'n mannen deze kant op.

Drie schoten, net als eerst. Ik wil het wel zeker weten.

Net als eerst, hè? - Inderdaad.

Maak ze los.

Wat doen we met hem? - Losmaken. Hij gaat nergens heen.

Geef op. Geef op die fles. - Hier is je beloning, Charlie.

Mag het, Hoss?

Ja, die heb je wel verdiend.

Hier komen ze als dolle stieren op af.

Drie.

Toe nou, Charlie.

Vuur nog twee schoten af.

Vijf schoten, zei hij.

Hij waarschuwt ons voor problemen.

We hebben ze mooi om de tuin geleid, hé?

Cutter dacht dat hij me zo kon overhalen om de waarheid te spreken.

Weet hij veel dat hij Pender het teken geeft om naar het noorden te trekken.

Ze gaan er zo achterkomen. En als het zover is, wordt het link.

Weet je wat zo raar is?

Nu ik genoeg drank heb, smaakt het me niet meer.

Het brandt van binnen.

Daar komen ze aan.

Drie soldaten. Zijn het er maar drie?

Pender is er niet bij.

Het is een slimme kerel. Misschien staat hij ergens op de uitkijk.

Ga achter 'n kei zitten. Hou je ogen open. Hou me op de hoogte, maar schiet niet.

De enige reden waarom ik dit verdomde spul drink, is om te vergeten.

Ik snap het niet. Dat was geen teken. Wat doen ze hier?

Weet je, Hoss...

Jaren geleden heb ik een detachement een hinderlaag ingestuurd.

Ze werden allemaal afgeslacht. Ze vervloekten me.

Het was jouw schuld niet.

Dat maakt het nog niet goed.

Buck, hou jij die huifkar in de gaten.

Morgan, hou die twee uit het zicht. Die ouwe moet ze binnenlokken.

Ga achter de kei zitten. Als je de aandacht trekt, ben je er geweest.

Bukken.

Nog even en we kunnen het goud verdelen.

Hij heeft ze gezien. Je mag pas schieten als ik het zeg.

Kijk uit dat je de muilezels niet raakt.

Er zijn er twee onderweg. De commandant is erbij.

Dan mogen ze ons besluipen voor we beginnen te schieten.

We moeten wat doen, Hoss. - Kop dicht.

HÈ ouwe, hou die whisky niet voor jezelf.

Schenk me eens in. - Natuurlijk.

Kom het brengen. Voorzichtig.

Goed gedaan. Pak jij Buck, dan grijp ik Cutter.

Ik weet niet of ze er zitten. Ze laten niets merken.

We gaan naar die vier keien daar. Zie je ze? Ik ga voor.

Verdorie, ik had hem bijna. - Hij kan geen kant op, hij is voor ons.

Het water is prima. Drink het maar. - Het was maar een schampschot.

Kom hier met de huifkar. We gaan wat drinken.

Wijs ons de weg. - Jazeker, commandant.