Original subtitles

Tja...

Gij die liefde zijt, diep als de zee...

klaar als graanjenever, sterker dan de dood.

Laat niet verloren gaan één mensenkind.

Gij die geen naam vergeet...

hoe moeilijk te spellen of modern die ook mag zijn.

Gij, die geen mens veracht.

Laat niet de dood, die alles scheidt en pijn doet...

zomaar voor eeuwig zijn.

Geef ons de bevrijding van die tweede dood.

Gij die het woord tot ons gesproken hebt...

voor hen die weerloos zijn...

en voor hun naamgenoten in ons midden, te zeggen...

de vluchtelingen, de vreemden...

de lactosegevoeligen.

Laat ons niet leeg en verloren en zonder inzicht.

Wij weten namelijk, de fles nabij...

het makkelijke zinken.

Doe ons zoals een gewillige mossel opengaan...

voor het visioen van vrede dat ons sinds mensenheugenis roept.

Maar...

Mag ik erbij komen zitten? -Natuurlijk.

Ik had je hier niet verwacht.

Man, dat is lang geleden.

Jij was een bron van vreugde voor me, Christine...

en dat zul je altijd blijven.

Het enige wat ik daarvoor hoef te doen...

is aan je denken.

Me dingen herinneren.

Zoals die keer toen we samen in Tunesië waren...

en je beweerde later te zullen reïncarneren in een kameel.

Ik moet daar trouwens heel erg aan wennen, Christine...

aan het idee dat je nu een kameel bent.

Tijdens die reis kreeg jij een legendarische aanval van diarree.

Geen van ons twee wist toen nog...

dat je zo hard de diarree kon krijgen.

De couscous klaterde er als een waterval weer uit.

Maar het was met een metersbrede glimlach...

en een positieve ingesteldheid...

dat jij die hele reis op de wc-pot hebt doorgebracht.

Ze heeft een ander.

Een gynaecoloog.

Dat is compleet het tegenovergestelde...

van een begrafenisondernemer.

Tja...

Ik heb het vannacht op een zuipen gezet.

Ik ben op de bank in slaap gevallen.

Ik heb mijn wekker niet gehoord.

Een gynaecoloog, verdomme.

Dat is heftige shit, man.

En ik maar geloven dat ze zo vaak op controle moest.

Ja... de baarmoederhals.

Ze had er wel de leeftijd voor.

Om een hals te hebben?

Erg, hè?

Hier zullen we voor altijd samenblijven.

Wie bedoel je met wij?

Wij.

Wij allemaal. De hele familie.

Er is ook plek voor de partners en...

de kinderen als die er eventueel zouden komen.

De kleinkinderen.

Huisdieren.

En we mogen niet zelf beslissen over onze laatste rustplaats?

Er heeft nog nooit een dode zelf iets kunnen beslissen.

Mama wilde eigenlijk helemaal niet begraven worden.

Ze wilde geflambeerd worden.

In cognac.

Dat zei ze altijd tegen me.

Als ze iets gedronken had.

Dan zei ze dat.

Papa, Antoine is hier.

Is Antoine hier? -Ja.

Mag ik iets vragen?

Is het nog mogelijk om haar rechts te leggen, alstublieft?

In bed wilde ze ook altijd rechts liggen.

Dat is misschien ongebruikelijk. Ik weet het.

Naar het schijnt liggen de meeste vrouwen links.

Excuses...

Notaris Vercammen. Kan ik jullie even spreken?

Wat is het probleem?

Ja... Mijn oprechte excuses...

dat ik jullie op dit lastige moment kom storen.

Dieltiens Christine was mijn cliënte...

Wacht, moet dat nu?

Ja, ik vrees van wel.

Dit is haar laatste wilsbeschikking.

En het was haar wens...

dat ze niet hier begraven zou worden...

maar in Wettelen.

Pardon?

Waar?

In Wettelen.

Mag ik dat eventjes zien?

Zou ze niet Wetteren bedoeld hebben?

Ze had wel wat problemen met de 'r' soms, toch?

Wat zeg jij nou?

Mama had toch helemaal geen problemen met de 'r'?

Waar haal je dat nou ineens vandaan?

Mag ik het eens zien?

En waar staat dat? -Hieronder.

En dat kan zeker geen typfout zijn? -Nee.

Tja.

Het is ook wel typisch mama.

Altijd nog een excuus bedenken om...

om nog niet te hoeven slapen.

Nee, ik vind het niet op de kaart. -Niks?

Ook niet op het internet.

En ik krijg de hele tijd: 'Bedoelt u Wetteren?'

Een rare vraag misschien.

Weet iemand toevallig waar Wettelen ligt?

Wettelen?

Ja. -Met een 'l'?

Ja. -Natuurlijk.

Dus Wettelen bestaat?

Anders zou ik ook niet weten waar het ligt.

Hoe weet u waar Wettelen ligt, maar de gps niet?

Dat zul je aan de gps moeten vragen.

Ik was vroeger taxichauffeur.

Klanten zijn veel vriendelijker als ze dood zijn.

Daarom ben ik overgeschakeld.

En is dat ver?

Wettelen? -Ja.

Valt wel mee.

Lopend, bedoel ik.

Lopend of op de fiets, het blijft even ver.

Krijg ik geen kus?

Hé. -Hé.

Je ziet er goed uit.

Hoe is 't met jou?

Prima.

Ik heb net het graf gezien waar ik ooit zal komen te liggen.

Het ziet er goed uit.

Groot.

Er ligt een stukje grond omheen.

Geen wifi voor de kinderen, dus dat wordt lastig.

Ik wist niet dat jij al kinderen had.

Nee, maar ze hebben wel al een graf.

Dus die zal ik nu wel moeten maken.

Ja.

Wettelen bestaat.

Oké. -Ja.

De chauffeur weet waar het ligt, zegt hij.

Gaan we mama dan naar Wettelen brengen?

Ja, als dat haar laatste wens was,

dan vind ik dat we die moeten respecteren...

en dan moeten we dat lopend doen.

Hoelang gaan we daarover doen?

Dat is niet netjes om te vragen.

Tenzij je morgen een belangrijk contract moet binnenhalen.

Volgens die begrafeniskerel is het een paar dagen lopen.

Hij kan het niet goed inschatten, want hij is geen wandelaar, zegt hij.

Gaan we echt meerdere dagen...

in de uitlaatgassen van die lijkwagen lopen?

Ja...

Christine wilde daar blijkbaar begraven worden, dus...

Vraag me niet waarom, ik hoor het ook pas net, maar...

Ik hield wel van haar...

dus ik ga haar ernaartoe begeleiden. Desnoods alleen.

Iedereen moet voor zichzelf bepalen of hij mee wil.

Of mee kan. -Of mee kan, ja.

En die in die rolstoel.

Heb je die al eens goed bekeken?

Echt fris ziet zij er ook niet meer uit.

Dat is een klant die we kwijt zijn.

Door jou.

Wat jij kwijt bent, is je empathie voor de levenden.

En nog iets: het kan niet.

Die auto moet vanmiddag naar de keuring.

Stelletje mislukte garagehouders, godverdomme.

Volledig afgekeurd.

Ze mogen onze ballen kussen.

Zal ik het anders eventjes overnemen? -Ja, is goed. Dank je.

Heb jij eigenlijk al met papa gepraat?

Dat ligt moeilijk.

Waarom moest jij toen eigenlijk plotseling weg uit ons gezin?

Weet jij dat?

Ik heb veel problemen met mijn gezondheid...

en ik moet van de dokter 7.000 stappen per dag zetten.

Vandaar...

Ze was niet alleen mijn cliënt...

ik heb Christine natuurlijk ook heel goed gekend.

Persoonlijk bedoel ik dan, hè?

Ja?

We zaten samen op rolstoelbasketbal.

Dus toch?

Speelde Christine rolstoelbasketbal?

Ja, vijftien jaar. Net als haar zus.

Christine zat toch niet in een rolstoel?

Een bobsleeër gaat toch ook niet in zijn bobslee naar de bakker?

Dat is toch iets heel anders?

Voor rolstoelbasketbal hoef je niet gehandicapt te zijn.

Dat is niet verplicht.

En als je het slim aanpakt...

regel je zo een gehandicaptenparkeerkaart.

Christine had geen gehandicaptenparkeerkaart.

Omdat ze het niet slim heeft aangepakt.

Rolstoelbasketbal.

Ik heb altijd gedacht dat dat een domme smoes was...

om andere dingen te kunnen doen.

Jij bent zeker Kaat? -Ja.

Je lijkt niet echt op je vader, maar wel op Christine.

En u bent?

Ik ben Herman, ik ben een jeugdvriend van je moeder.

Al sinds de kleuterklas eigenlijk.

Ik had eens in mijn broek gekakt.

En Christine rook dat meteen.

Ze had een goede neus, je moeder. -Dat is waar, ja.

Ze kon het thuis ruiken

als de buren hun bloemkool aan het afgieten waren.

Echt een heel goede neus.

Maar dat was een incidentje...

ik werd ermee gepest, die dag op school.

Kinderen zijn wreed tegen elkaar.

Maar Christine zei tegen mij:

'Herman,' zei ze...

'jij hebt in je broek gekakt, hè?'

Ik weet het nog goed.

Ik moet een jaar of vijf geweest zijn, denk ik.

'Jij hebt in je broek gekakt en weet je wat ik ga doen?

Ik ga ook in mijn broek kakken.

Dan ben je niet de enige.'

En toen wist ik: dat meisje blijft voor altijd in mijn leven.

Klinkt verliefd.

Vijf jaar.

Ja? -Ja.

Vandaag redden we zeker niet meer?

Dat denk ik niet, nee.

Nee.

Enig idee waar we hier ergens kunnen blijven slapen in de buurt?

Ik weet wel iets. Het is twee uur lopen.

Twee uur lopen...

Iets goedkoops.

Een overspelhotel.

Anders moeten we toch eens gaan kijken of we hier welkom zijn.

Hm? -Ja.

Ja.

Ja...

Het is een strenge orde.

Ik denk dat ze liever kaarsen zien dan mensen...

maar ze begrijpen onze uitzonderlijke situatie.

Dus we kunnen hier de nacht doorbrengen, als we willen.

Er zijn wel paters die al 50 jaar geen vrouw meer hebben gezien, dus...

hou daar een beetje rekening mee, alsjeblieft.

Het is een bezinningsoord...

maar misschien is dat juist wel goed vandaag.

Hebben ze trappist? -Pardon?

Hebben ze trappist? -Dat zul je ze zelf moeten vragen.

Hebben ze sherry?

Laat maar.

Ik wil hier eigenlijk niet overnachten bij pedofielen.

Het is wel waar: een trappistje zou er nu wel ingaan.

Ik blijf wel bij tante.

En waar gaan jullie dan slapen?

Ze kunnen in de auto, als ze willen.

Die is er voor gemaakt om in te liggen.

Ik heb nog nagedacht vandaag.

Het was wel een goeie zet van Christine.

Mijn zus zei altijd waar het op stond.

Ik denk het. -En Bas niet.

Maar ze hield wel van hem.

Maar dat zwijgen van hem, dat vrat aan haar.

Ze heeft het daar heel lastig mee gehad.

De kinderen.

Hij heeft natuurlijk altijd geweten...

dat hij niet de verwekker was van zijn kinderen.

Dat is het niet.

Het is dat zijn kinderen het niet weten.

En dat hij niet wil dat ze het weten.

Ik moet even mijn benen strekken. Genoeg gelegen en gezeten vandaag.

Je bent nog niks veranderd, jij.

Sorry dat ik stoor in uw momentje van bezinning...

maar mag ik u even iets vragen?

Natuurlijk, mijn schaap.

Hebben jullie hier toevallig van die discrete doekjes?

U weet wel, voor de verdwaalde druppeltjes plas.

U moet bidden, mijn kind. Gebed is steeds de juiste weg.

Ik had je in huis moeten pakken.

Ik heb weggekeken en gezwegen. Dat heb ik gedaan.

Sorry daarvoor.

Ik snap die paters wel, eigenlijk.

Wij laten te weinig stilte toe in ons leven.

Ik weet niet wat het was, maar ik heb vannacht dieper...

en helderder dan ooit kunnen nadenken over mijn leven met Christine.

Het was alsof...

ik al die jaren kon samenvoegen...

kon herleiden tot een essentie.

Ja.

Dat was veel verdriet...

maar nog veel meer vreugde.

Ja.

Christine is er niet meer. Die komt niet meer terug.

Maar de liefde hou ik over.

Ik begrijp je.

Heb je kunnen slapen?

Nee, niet echt, eigenlijk. Dat viel tegen.

Er kwam veel lawaai uit de kist.

Ik heb weleens gehoord...

dat je voor rust niet in de buurt van een ontbinding moet zijn.

Ik heb het in perspectief gezet. Vroeger snurkte ze.

Toen ik daaraan dacht, kreeg het opeens iets vertrouwds.

Mooi.

U heeft nog niet veel verteld.

Ik praat niet zo makkelijk.

Tenzij ik gedronken heb, dan hou ik niet meer op.

Of zeg ik vier keer hetzelfde.

Dat herken ik.

Dat herken ik.

Dus u bent de notaris van mevrouw?

Mevrouw?

Ik heb de overledene nooit gekend.

Misschien leer ik haar nog kennen. Dat valt niet uit te sluiten.

Dat is wat iedereen nu aan het doen is, denk ik.

Heeft u ook een stappenteller? Of...

Ik ben mijn geloof in die datingdingen...

en die apps verloren.

Ik swipe altijd naar de verkeerde kant.

De eenzaamheid valt me steeds zwaarder.

Zo op mijn oudere dag.

De kou in bed.

Zielig alleen uit eten gaan...

en dan door iedereen worden aangekeken.

Dus...

zoek ik in de krant naar rouwadvertenties...

van dames van mijn leeftijd.

Ik ga voor de weduwnaars.

Niemand hoeft alleen te zijn, toch?

Dus ik schuim begrafenissen af.

Veel efficiënter dan relatiebureaus. Dat hoop ik tenminste.

Het is in ieder geval goedkoper.

Heeft u een vrouw?

Ik heb er twee. Ook niet makkelijk, dat kan ik u wel zeggen.

Dit doet u vast niet vaak, hè? Overnachten voor uw werk?

Sinds gisteren.

Ja, daar heb je een punt.

Betty.

Frido.

Frido?

Frido Lesage.

11.430 stappen vandaag.

Dat is evenveel als zeven keer mijn gras maaien.

11.430 is niet deelbaar door zeven.

Alles is deelbaar door zeven. Zelfs de liefde.

Ik hoop wel dat ze hier een bewaakte parkeerplaats hebben.

Die gasten van de vleesmaffia...

zijn gek op stoffelijke overschotjes.

Handel in ingewanden.

Vet voor handzeep.

Je wilt niet weten wat ze allemaal in frikandellen doen.

Je zult niet de eerste zijn...

die zonder dat je het weet je vader hebt opgegeten.

Sorry dat het zo lang heeft geduurd.

Maar het zit zo:

er zijn genoeg kamers voor ons allemaal.

Het ding is alleen dat er beneden een feestzaal is.

En er is vanavond een trouwfeest.

Dus ja, we zullen die muziek waarschijnlijk in onze kamer horen.

Het bruidspaar heeft gezegd dat we welkom zijn op hun feestje.

Degenen die daar zin in hebben, natuurlijk.

En er is eten, dus ja...

Dat had je Christine geen twee keer hoeven zeggen.

Die had nu al op die dansvloer gestaan.

Dat denk ik ook, ja. -Is er trappist?

Is er sherry?

Een trappistje zou er nu wel ingaan.

Is hier toevallig een beveiligde parkeerplaats?

Dat weet ik niet. Dat zal ik eens vragen.

Dank u.

Dank u.

Ik vind het wel eens tijd...

dat jij vertelt waar jij opeens vandaan komt, Antoine.

Van de veranda.

Van de veranda?

Van de veranda.

We zien je nooit meer...

mama sterft en daar ben je opeens.

Terwijl volgens mij niemand je 'n overlijdensbericht heeft gestuurd.

We hadden je adres niet.

Dank u wel.

Hé.

Heb jij een minibar?

Goed idee. Het is al borreltijd.

Ga zitten. -Ja.

De favoriete cocktail van je mammie.

De multi-culti.

Alles waar alcohol in zit.

Zelfs aftershave.

Alleen, één gouden regel:

nooit fruit erin.

Te gezond.

Mama kon dat wel veel beter, maar ja.

Zo.

Proost. -Proost.

Op mama.

Op mama.

Papa, wat is dit allemaal?

De begrafenis van je moeder.

Ja, een begrafenis van een paar dagen.

En Antoine die opeens boven water komt.

Allemaal onbekende mensen die meelopen...

zoals die vrouw met dat brilletje.

Wie is dat? -Ik weet het niet.

Die heeft tegen mij nog helemaal niks gezegd.

Ja, je moeder was een...

een goeie regisseuse...

Ik weet het niet.

Misschien wil ze ons iets zeggen...

en is dit haar toegift.

Ik weet het niet.

Een gigantische, dikke, warme plakkaat in mijn broek.

Dus die geur, die herfstgeur, die verspreidde door de hele klas.

Iedereen rook het.

Ik stond op het punt om totaal publiek vernederd te worden...

en op dat moment scheet Christine zelf ook in haar broek.

Uit solidariteit.

En dat is iets wat ik nooit zal vergeten.

Frikandellen.

Toen Christine en ik trouwden...

waren er kalfszwezeriken.

Op Argentijnse wijze gegrild.

Wil jij mijn frikandel?

Ik ging net vragen of jij mijn frikandel wil.

Zullen we ruilen?

Is goed.

Hij gaat de boel even op stelten zetten.

En van papa mocht hij vroeger niet op balletles.

Waarom niet eigenlijk?

Daar krijg je tendinitis van. En kapsones, natuurlijk.

Mama had al lang op de dansvloer gestaan.

En haar kleren hebben uitgetrokken.

Ze eindigde altijd in haar ondergoed. -Als je mazzel had.

Nee, mij krijg je nuchter niet op de dansvloer.

Ober, vijf multi-culti's, alstublieft.

Hij was lekker, je frikandel.

Lukt het niet?

Gaat het?

Ik wil niet dat ze van mijn moeder frikandellen maken.

Laat maar.

Die Betty zei zoiets.

Heb je al gezien dat ze hier een zwembad hebben?

Ik neem meestal mijn badkleding niet mee naar een begrafenis.

Badkleding.

Kun jij me uitleggen wat het nut is van natte kleren?

Je had gelijk.

Zelfs die badmuts is verplicht.

Dan kun je net zo goed zeggen dat ik luizen heb.

Vanboven en vanonder.

Jij gaat me nu vertellen wat je te zeggen hebt.

Of ik knijp je ballen eraf.

Je ouders hielden van elkaar.

Maar Bas...

die heeft een probleem.

Altijd al gehad.

Hij is aseksueel.

Is hij impotent?

Hij heeft dan wel een lijf...

maar dat dient alleen maar om zijn eten te verteren.

Vertel je me nou net dat mijn vader mijn vader niet is?

Het zit zo.

Christine wilde seks.

En ze wilde kinderen.

En ze wilde Bas in haar leven houden.

Maar na twee kinderen van een ander...

wilde Bas toch graag een soort symbolisch kind van hun samen.

Zeg dat het niet waar is.

Het is niet waar.

Het zou niet waar mogen zijn ook.

Je kon niet.

Ik zou niet mogen kunnen ook.

Ik zou niet kunnen kunnen.

O nee, zeg dat het niet waar is.

Het is niet waar.

Het komt door die multi-culti's, natuurlijk.

Je hoeft je niet te verantwoorden, schattie.

Het is de begrafenis van je vrouw.

Dan gaan sommige dingen moeilijker. Ik snap dat, schattie.

Het is niks om je voor te schamen.

Schattie? Zeg je schattie tegen me? -Het is oké.

Vergeet het.

Maar ik heb niks te vergeten, want er is niks gebeurd.

Shit, dat is heftig.

Mijn moeder is dood en mijn vader is mijn vader niet.

Kom, we moeten gaan.

Ze staan waarschijnlijk buiten al op ons te wachten.

Betty.

Je kon zo mooi Betty zeggen.

Toe, maak je klaar, Betty. Kom op.

Anders zijn we te laat.

Hij is er.

Dan zullen we maar weer eens gaan.

Wilt u even blazen, alstublieft?

Zo is het goed, dank u.

Positief. Wanneer heeft u voor het laatst gedronken?

Gisteren. -Gisteren?

Multi-culti's. -Multi-culti's?

Pak uw papieren maar, dan mag u even meekomen.

Hier even tekenen, alstublieft.

Kan iemand van jullie alweer rijden?

Ik ben mijn rijbewijs voor een paar uur kwijt.

Je ruikt naar seks.

Ik moet even ergens sportschoenen kopen.

Je kunt je moeder niet in Wettelen gaan begraven op hakken.

Ik zou willen dat ik ook naar seks rook.

Als Wettelen al bestaat tenminste.

Ik zou willen dat ik ook naar seks rook.

Wat is het plan? -Tja.

Je krijgt honger van al dat lopen.

Ik snap niet dat leden van een wandelclub niet veel dikker zijn.

En dat is het eerste dat je zegt? Na meer dan twee dagen.

Ik was niet goed genoeg voor jou als pleegkind.

Te dom, te lomp.

Onopvoedbaar.

Dus heb je me er maar uitgeflikkerd.

Weet je hoe dat voelt?

Om uit een pleeggezin gegooid te worden?

Je bent net zo'n hondje dat wordt gered uit het asiel...

door een leuk en lief gezin.

En de zomer daarop gaat het gezin op reis...

en binden ze je vast aan een boom.

Dat is wat jij hebt gedaan, Bas.

En al die jaren later zie je me weer.

En wat vraag je me?

En wat vertel je me?

Dat je niet begrijpt waarom leden van een wandelclub niet dikker zijn?

Je hebt je weten los te rukken van die boom.

Dat is heel knap van je.

Er was maar één manier om me los te rukken.

Dat was met boom en al.

Ik draag 'm nog met me mee, die boom.

Dat is zwaar.

Hoe is het met die heroïneverslaving van je ouders?

Goed.

Ze zijn alle twee succesvol afgekickt.

Op het kerkhof.

Weet jij welke hond goed bij mij zou passen?

Een maltezer, denk ik.

Waarom?

Je hebt mensen die hun verdriet verwerken door te eten.

Ik niet.

Zo ben ik niet.

Ik heb geen honger als ik alleen ben.

Ik ben meer een gezelschapseter.

Ik ben een gezelschapsmens.

Twee keer de mosseltjes. -Dank u.

Alstublieft. -Dank u wel.

Heer, open ons zoals een gewillige mossel...

voor het visioen van vrede dat ons sinds mensenheugenis roept.

Eet smakelijk. -Eet smakelijk.

Ik wist dat je mosselen zou nemen. -Is dat zo?

Ik heb vanochtend een beetje rond zitten kijken.

Ik heb heel diep nagedacht en ik denk dat ik het begrijp.

Ik ben de enige in de familie die mosselen lust.

Dat moet ik toch van iemand hebben?

'Je lijkt niet echt op je vader, maar wel op Christine.'

Zijn er dingen die ik moet weten?

Erfelijke ziektes of zo, waartegen ik me moet laten inenten?

De spekspuugziekte misschien.

Spekspuugziekte? -Ja, dat is niks ergs.

Onze rochels zijn wat dikker, wat vetter dan normaal.

Maar daar kun je prima mee leven en mee tongen.

Maar het is wel heel erfelijk.

Dat wel.

Ik weet niet of je het doorhebt, maar ik heb in mijn broek gekakt.

Ik ruik het, ja.

Als vader heb je nooit iets voor mij gedaan.

Alles goedmaken zal je sowieso niet lukken, maar...

ik zou het wel fijn vinden als je me wat meer zou steunen.

Graag.

Maar...

Het ding is... -Wat?

Wat is het ding?

Is er iets wat belangrijker is dan het vaderschap?

Nee, natuurlijk niet, maar...

Het moet niet.

Italiaanse kwaliteit.

Eerste persing.

Weet Bas dat jij het weet?

Nee.

En ik zou dat graag zo houden.

Hij is mijn vader en hij blijft mijn vader.

Weet hij dat jij mij verwekt hebt?

Hoe is het met de darmen? -Ze pruttelen al.

Kom op.

Heeft iedereen zijn paspoort mee?

Paspoort?

Ligt Wettelen in het buitenland dan?

Wettelen ligt in het buitenland.

Niet diep.

Niet ver.

Maar wel in het buitenland.

Waarom heb je dat niet eerder gezegd?

Ik ben nogal ongevoelig voor grenzen.

Ongevoelig?

Grenzen zijn arbitrair.

Een houvast voor bekrompen geesten.

Vind ik dan, hè.

Passport?

Kolo padere us gehulk me oplikegert bastorde klomp worst yukeleleelele.

Iemand?

Hij zegt dat de inhoud van de kist gecontroleerd moet worden.

Maar... dat kan niet.

Dat kan hij toch niet menen?

Jordelo moportuti holkerdu brol.

Daftirde brilkiko.

Veterere azerzo kipkopmilk...

hus hot prot derstuk jupjup.

Jupjup?

Er kunnen drugs in zitten.

En je kunt er ook mensen in smokkelen.

Hij zegt dat criminelen heel creatief zijn.

Stolk frit berga wollewulle greta verre grto.

Zwelle zwolle polka paai pluk herredidde watteeuw.

Hij snapt dat 't vervelend kan zijn en leeft met ons mee...

maar iedereen heeft zijn taak en dit is die van hem.

En de Verdragen van Schengen dan?

Betekenen die ineens niks meer?

Ik heb nog geen afscheid van haar kunnen nemen.

Zou je dat wel doen?

Ze zeggen toch dat dat belangrijk is, voor het rouwproces?

Het moeten lange en eenzame dagen zijn voor je.

U bedoelt eigenlijk dat u niet graag in de regen loopt?

Ik vind het niet erg.

Ik vind het wel leuk, een beetje gezelschap.

Maar...

Ik zit nu al de hele tijd te denken:

uw gezicht...

Ik ken dat ergens van.

Dat kan. Ik kom regelmatig op begrafenissen de laatste tijd.

Houdt u van borsten?

Het is niet wat u denkt.

Het is voor het kruiswoordraadsel.

Ik heb nog al mijn eigen borsten.

Zonder siliconen of isolatiemateriaal.

Bio-borsten eigenlijk.

Houdt u van bio?

Het is voor het kruiswoordraadsel.

Die droger duurt 40 minuutjes. Dat valt wel mee.

Bedankt voor de gastvrijheid.

Het is weer eens iets anders.

Gelo berdompung vergaziris fiscus.

Bollobom discus pertangkuns kluns wuns circus.

De laatste bezoeker was de belastinginspecteur.

Dat betekende meteen het einde van het circus.

Lekker stoofpotje.

Mopsi tio poessie.

Gripok mulderta vispit.

'Het is tijger. Ik moest er iets mee doen.'

Dat zijn moeilijke werkwoordsvervoegingen, vind ik.

Dropole peuzot ballatum argenti.

Bril kil fax.

Hij kon fietsen en tango dansen. Het was een topbeest.

Fril dulk hillebulle versu...

pilko lolde derwus.

Gerom klimt kol beranktit slurfik.

Als jullie willen, mogen jullie wat vlees mee naar huis nemen.

Mijn diepvries zit vol olifant.

Sexpompo kilo.

Kedu jojo floflu.

Zo'n 600 kilo. Ik krijg dat alleen niet op.

Kunstmatige inseminatie was voor je moeder geen optie.

Ze wilde geen kindjes uit een weckpot.

Ik weet niet met wie van de twee ik het meeste medelijden moet hebben.

Ik vind het allemaal zo zielig.

Je ziet het veel te somber in. Zo gaat dat. Liefde.

Dat gaat gemakkelijker kapot dan vriendschap.

En het is nog moeilijk te repareren ook.

Ik vind het wel kut dat Kaat weet door wie ze verwekt is en ik niet.

Vaders, moet je die echt kennen, denk je?

Te gek.

Als je maar niet denkt...

dat jij het huis zult krijgen.

Ga maar bij hem wonen.

Laat je vastbinden...

in zijn gynaecologenstoel.

En laat je ondertussen maar eens goed neuken door hem.

Hopelijk...

krijg je duizend...

tien...

Hopelijk krijg je honderdduizend doodgeboren kinderen van hem.

Die ik allemaal zal vertikken om te begraven.

Je mag ze zelf...

met de kruiwagen op het kerkhof komen droppen.

En weet je...

weet je wat ik ga doen?

Niks.

Ik ga die... bovengronds laten rotten...

tot heel de aarde stinkt...

naar je bedrog.

Hoer.

Trut.

Slettenbak.

Katten... kut... cli...

Scheefgezakte garagehouderalmanak.

Heel goed.

Ja, dat is echt heel goed.

Doen. - Ja?

Ja, doen.

Oei.

Alles in orde?

Eigenlijk niet, nee.

Het beestje wil niet meer starten.

Dat was te verwachten.

Slecht onderhouden...

totaal versleten...

en afgekeurd.

Mijn baas wil er niet meer in investeren.

Ik heb hem vanmorgen gebeld met de telefoon van Pipo de clown, maar...

Die auto kan hem geen lalali lalala schelen.

Dat is typisch voor begrafenisondernemers.

Die leven op als er iets kapotgaat.

En wat nu?

Er is al iemand onderweg om ons uit de problemen te helpen.

Dat gaat vast heel lang duren.

Geen paniek, Bas.

Binnen ruim een uur staan we in West-Wettelen.

En dan is het niet zo ver meer.

Ik had er al bijna vrede mee dat het niet bestond.

Hij zei dat hij de goochelaar ook heeft moeten ontslaan.

Wegens tegenvallende inkomsten.

Blablabla.

Dus... die clown weet ook niet...

hoe hij in twee gezaagde mensen weer aan elkaar moet krijgen.

Gaat het, tantetje? Niet te veel pijn?

Als ik hem niet zou nemen...

zou hij ook in de diepvries belanden, naast die olifant.

Maar misschien moet jij hem meenemen?

Ik vind hem meer iets voor jou.

Voor jou alleen dan.

Trouwens...

dat is handig voor het onderhoud van je gazon.

Je zult er blij mee zijn.

Heeft hij een naam?

Christine.

En eet hij gras?

Ja, wat dacht je anders? Kamelenbrokken?

Er staat toch geen gras in de woestijn?

Hoe zou dat komen, denk je?

De kamelen hebben dat allemaal opgegeten.

Hallo daar.

Ja.

Dit is het dus?

Wettelen.

Dit is het.

Raar.

En weet jij waar hier een kerkhof is?

Wettelen heeft geen kerkhof.

Wettelen heeft geen kerkhof?

Wettelen heeft geen kerkhof.

En dat zeg je nu pas?

Ieder kerkhof is ooit begonnen met een eerste graf.

Ja.

Dat is waar, ja.

Ik moet pissen.

Wacht, ik zal je even helpen.