Original subtitles

@‫FRANCOFILMS ‫francofilmz@gmail.com

‫[ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم] ‫[ ترجمه اختصاصی فیلمهای فرانسوی و فرانسوی زبان ]

‫مترجم: اشکان هیدی

‫ژانویه 2020 ‫اولین جلسه دادگاه میلیک

‫خانم‌ها آقایان؛ قیام کنید.

‫جلسه دادگاه کیفری آغاز شد، ‫بفرمایید بنشینید.

‫[ سرِنخ ]

‫بر اساس داستان واقعی

‫فوریه 2017 ‫روستای تیبرت

‫پشت میز

‫دور میز.

‫سلام؛ بابات خونه‌ست؟

‫آره.

‫بابا؟

‫نیکولا میلیک؟

‫بله؟

‫شما به خاطر قتل عمد

‫همسرتون بازداشتید

‫چی؟ قتل عمد چیه؟

‫من چیکار کردم مگه؟

‫نمی‌تونم بچه‌هام رو اینجوری ول کنم.

‫بابا.

‫هفته پیش یه بچه هم‌سن و سال ‫اون سر یه تیکه حشیش خودشو کشت.

‫آقای وکیل، من نگران پسرمم.

‫بچه با استعدادیه ولی با این رفیقای ‫آشغالش داره زندگیشو خراب می‌کنه.

‫تو رو خدا باهاش حرف بزنین.

‫جز شما و اون کسی رو ‫ندارم، حرف شما رو گوش میده.

‫سعیمو می‌کنم.

‫راستی مشکل مالیاتم چی شد؟

‫دارم پیگیری می‌کنم.

‫اینم بگیر.

‫نه نه، حق الزحمه رو بهت میگم ‫می‌فرستم براتون.

‫خداحافظ.

‫♪ نام قطعه: Estudio No.3 ♪ ‫♪ اثر: Celil Refik Kaya ♪

‫عجیبه که هنوز این تابلو رو داری.

‫اینو بهم هدیه دادن.

‫آره می‌دونم، خودم بهت هدیه دادم.

‫برای سالگرد اول ازدواجمون بود.

‫آره.

‫از دوستات خریدی که

‫یه گالری کوچیک داشتن، یادته؟

‫نه، من از...

‫اکس خریدم.

‫نه، از گالری دوستات خریدی.

‫نه.

‫چرا.

‫واسه توئه؟

‫نه واسه توئه.

‫بله.

‫چیه که نمیشه تا فردا صبر کرد؟

‫باشه.

‫پنج دقیقه دیگه بهتون زنگ می‌زنم.

‫از کلانتری زنگ زدن، یه پرونده جدید دارن.

‫معلومه که این موقع شب فقط من جواب میدم.

‫می‌خوای بری؟

‫خب چاره‌ای ندارم.

‫واقعاً راه دیگه‌ای ندارم.

‫اوم...

‫امشب می‌خواستم یه کم استراحت کنم.

‫نمی‌خوام این کار رو قبول کنم.

‫نه نه.

‫همین یه شب.

‫نه نه.

‫تو برو بازجویی رو انجام ‫بده، من فردا پرونده رو می‌گیرم.

‫بیا دیگه.

‫باشه ژان.

‫آخ آخ آخ آخ.

‫فقط به خاطر تو.

‫ممنون.

‫هنوز زوده، نمی‌خوای یه کم دیگه بمونی؟

‫اینجا خوابیدن حال میده‌ها، نه؟

‫نه، ترجیح میدم برم.

‫تخت خودمو ترجیح میدم.

‫ممنون.

‫آقای وکیل.

‫شب بخیر.

‫ساعت دوازده و نیمه، نیم ساعت وقت دارین.

‫خیلی خب.

‫میشه دستبند آقا رو باز کنید؟

‫البته.

‫من وکیل مونیه هستم، وکیل تسخیری شما.

‫من اصلاً نمی‌دونم چرا اینجام آقا.

‫نمی‌دونید چرا اینجا هستید؟

‫میگن من زنمو کشتم.

‫کسی شما رو متهم نکرده.

‫فعلاً فقط بازداشت هستید.

‫یعنی یه حدس و گمانی هست و پلیس برای تحقیقات

‫به اطلاعات بیشتری نیاز داره.

‫همین.

‫پس چرا نمی‌ذارن برم بیرون؟

‫چون اتهام سنگینه.

‫می‌تونن تا چهل و هشت ساعت نگهتون دارن.

‫هدف اینه که همینجا تمومش کنیم.

‫پس دقیقاً برام تعریف ‫کنید دیشب چه اتفاقی افتاد.

‫قبلاً براشون توضیح دادم.

‫بله، ولی الان باید برای من توضیح بدید.

‫من اینجا کاری ندارم.

‫باید پیش بچه‌هام باشم.

‫آقای میلیک، اگه می‌خواید ‫کمکتون کنم، باید باهام حرف بزنید.

‫دیشب با زنم دعوامون شد.

‫سر چی؟

‫خب، باز زیادی مشروب خورده بود.

‫من فقط گفتم نگرانشم.

‫همین.

‫قاطی کرد.

‫گفت به تو ربطی نداره، ‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم.

‫بعدش چی شد؟

‫بعدش داد زد که از خونه برم بیرون.

‫گفتم اینجا خونه منم هست.

‫خواست بزنه تو صورتم.

‫جاخالی دادم، ولی...

‫با ناخن‌هاش بدجوری گردنمو خراش داد.

‫سابقه خشونت باهاتون داشت؟

‫نه.

‫فقط وقتی زیادی مشروب می‌خورد...

‫هر وقت درباره مشکل الکلش ‫باهاش حرف می‌زدم، عصبانی می‌شد.

‫کله‌شق بود.

‫شما باهاش رفتار خشونت آمیز داشتین؟

‫نه، هرگز.

‫هیچوقت دست روش بلند نکردم.

‫اون مادر بچه‌هامه.

‫تازه، ما هم‌قد و هم‌وزن نیستیم.

‫بعد از اینکه خواست بزنه ‫تو صورتت، چیکار کردی؟

‫گفتم از اینجا تکون نمی‌خورم.

‫و اینکه... من...

‫یه چیزایی گفتم که...

‫می‌دونید دیگه، دعوا همینه.

‫دقیقاً چی بهش گفتی؟

‫گفتم دهنشو ببنده.

‫چون می‌ترسیدم بچه‌ها بیدار شن، رفت بیرون،

‫التماسش کردم بمونه ولی فایده نداشت.

‫از اینکه مست میکنه و میره ‫رو نیمکت میشینه، خوشم نمیاد.

‫کدوم نیمکت؟

‫وقتی زیادی مست میشه، ‫میره رو نیمکت میدون می‌شینه،

‫دو دقیقه با خونه‌مون فاصله داره.

‫اون موقع هم رفت اونجا؟

‫فکر کنم.

‫برام سخته ببینم اینجوری خودشو نابود می‌کنه.

‫دیگه انگار نمی‌شناسمش.

‫برای بچه‌ها هم خوب نیست.

‫از وقتی شروع کرده به مشروب ‫خوردن، دیگه به بچه‌ها نمی‌رسه.

‫نمیشه باهاش حرف زد.

‫آره، می‌فهمم.

‫بعد از اینکه رفت چیکار کردی؟

‫رفتم چک کردم ببینم بچه‌ها بیدار نشدن،

‫دیدم خوابن، بعد رفتم. ‫رفتم پیش روژه.

‫پیش روژه؟

‫بارِ دوستم روژه؛ پنج دقیقه ‫پیاده با خونه‌مون فاصله داره.

‫ساعت چند بود؟

‫حدود یازده.

‫اونجا چیزی خوردی؟

‫یه لیوان شیر.

‫مشروب نخوردی؟

‫من نمی‌خورم، هیچوقت خوشم نیومده.

‫کس دیگه‌ای هم اونجا بود؟

‫روژه و زنش بودن، زنش داشت می‌رفت بخوابه.

‫رولان، رشید و کریم.

‫با اونا زیاد حرف نمی‌زنیم.

‫چه ساعتی برگشتی؟

‫حدود دوازده و نیم، یک.

‫با روژه حرف زدیم، بعد برگشتم خونه.

‫زنت هنوز برنگشته بود، نگران نشدی؟

‫گاهی رو نیمکت خوابش می‌بره.

‫واقعاً؟ تو این سرمای زمستون بیرون می‌خوابه؟

‫پیش اومده.

‫وقتی پلیس‌ها اومدن دنبالت،

‫هنوز برنگشته بود، باز هم نگران نشدی؟

‫بعضی وقتا به خواهرش اودری ‫زنگ می‌زنه که بیاد دنبالش.

‫معمولاً فردا شبش برمی‌گرده.

‫خواهرش کجا زندگی می‌کنه؟

‫تو پونته، نزدیک آوینیون.

‫زنت با اهالی محل مشکلی داشت؟

‫نه.

‫کسی بوده که باهاش دعوا کرده ‫باشه یا ازش کینه به دل داشته باشه؟

‫نه، یادم نمیاد.

‫نه.

‫اگه شما کاری نکردین، پس ‫باید یه نفر دلیلی داشته باشه.

‫آقای ملیک، لطفاً یکم فکر کنید. ‫کمکم کنید دیگه.

‫به خدا نمی‌دونم.

‫قسم می‌خورم نمی‌دونم.

‫من فقط می‌خوام زن و بچه‌مو بهم برگردونن!

‫اینجا دارم دیوونه میشم.

‫آقایون.

‫سلام.

‫سلام ژان.

‫آقای سالار؟

‫خودمم.

‫آه.

‫ببخشید.

‫اوه!

‫نخوابیدی؟

‫نه.

‫پرونده رو خوندی؟

‫نمی‌خوای بری خونه استراحت کنی؟

‫نه.

‫پرونده رو خوندی؟

‫آره، آره.

‫وحشتناکه.

‫نظرت درباره این یارو چیه؟

‫نه سابقه داره، نه پرونده قبلی

‫نه میشه گفت مجرمه، نه میشه گفت بی‌گناهه.

‫حالش چطور بود؟

‫عصبی، سردرگم، بیشتر ‫نگران بچه‌هاش بود تا خودش.

‫نمی‌فهمه چه بلایی سرش اومده.

‫هنوز تو شوکه.

‫درباره زنش با فعل حال حرف می‌زنه.

‫کنجکاوم که...

‫پرونده رو ببینم.

‫می‌خوای ازش دفاع کنی؟

‫آره.

‫ژان، تو از پرونده پورتال به این ‫طرف دیگه تو دادگاه جنایی وکالت نکردی.

‫چند وقت شده؟ ‫۱۵ سال میشه، نه؟

‫۱۵ سال.

‫چطور می‌تونم ازتون دفاع کنم ‫وقتی همه چیز رو بهم نمیگید؟

‫منظورت چیه؟

‫منو احمق فرض نکن.

‫همین الان پرونده بازپرسی رو دیدم.

‫حرف‌هایی که روژه شب جنایت جلوی شاهد زده.

‫این اولین چیزی بود که باید بهم می‌گفتید.

‫می‌فهمید که نمی‌تونم همچین اطلاعات مهمی رو

‫۵ دقیقه قبل از رفتن پیش ‫قاضی پرونده کشف کنم.

‫روژه، اینجا چیکار می‌کنی؟

‫من چیزی علیه تو نگفتم.

‫این چیه؟

‫روژه؟

‫روژه؟

‫آقای میلیک، شب، قبل از حادثه

‫شما رفتید کافه آقای روژه مارتون.

‫وقتی شما رو دید چه واکنشی نشون داد؟

‫دید که حالم خوب نیست.

‫لطفاً تو میکروفون صحبت کنید، آقای میلیک.

‫دید که حالم خوب نیست.

‫فهمید به خاطر سیسیله.

‫ما زیاد دعوا می‌کردیم.

‫میشه بگید بعدش چه اتفاقی افتاد؟

‫رفتم نشستم پشت بار و ‫درباره دعوامون حرف زدم.

‫این آخرین دوره، داریم می‌بندیم آقایون.

‫اون مریضه، یه آدم مریضه.

‫اگه نمی‌خواد تمومش کنه، می‌دونی چیکار کنی؟

‫بندازش زندان، اونوقت خیالت راحت میشه.

‫نه، نمی‌تونم این کارو باهاش بکنم.

‫زیادی خوبی، زیادی ساده‌ای.

‫تعجب نکن که لِهِت می‌کنه.

‫نه، اون منو له نمی‌کنه.

‫فقط یکم اخلاقش تنده، همین.

‫روژه، بس کن دیگه.

‫داریم حرف می‌زنیم.

‫ولش کن.

‫واسه بعداً بهتره.

‫من میرم بخوابم.

‫می‌بینمت.

‫گاهی با خودم میگم اگه ‫بچه‌ها نبودن، خودمو می‌کشتم.

‫چرت و پرت نگو!

‫سر و صداتون زیادی بلنده

‫چیه فقط باید صدای تو بیاد

‫حواست باشه، اینجا خونه منم هست.

‫سیسیل یه معضل شده.

‫تو لیاقتت بیشتر از ایناست.

‫معضل چیه؟

‫یه دردسر بزرگ.

‫همیشه مسته.

‫تقصیر اون نیست.

‫جدی؟ ‫تقصیر اون نیست؟

‫پس تقصیر کیه؟

‫اگه فردا تصمیم بگیره بچه‌هات رو ‫ازت بگیره، اونم تقصیر اون نیست؟

‫چطوری می‌خوای از بچه‌هات در ‫برابرش محافظت کنی اگه دیگه نباشی؟

‫نمی‌دونم.

‫خودت گفتی.

‫خودتو می‌کشی.

‫داری ذره ذره خودتو نابود می‌کنی.

‫داری میذاری از روت رد بشه.

‫مثل یه بچه نگاهش می‌کنی.

‫مرد نیستی.

‫چیه، زل زدی به من؟

‫واسه بعداً بهتره.

‫بذار بهت بگم، اگه جای ‫تو بودم، خیلی وقت پیش...

‫چی گفتی، الاغ؟

‫منظورمو میدونی.

‫خب، دیگه داریم می‌بندیم.

‫آقای میلیک، تو این سه سالی ‫که بازداشت موقت بودید،

‫شما بارها از آقای روژه مارتون ‫به عنوان دوستتون یاد کردید.

‫میشه گفت شما ایشون رو حمایت کردید؟

‫اون تنها دوست من بود.

‫آقای میلیک؟

‫بله بله، ببخشید.

‫عذر میخوام.

‫اگه اون تنها دوستتون بود،

‫حتماً نظرش براتون مهم بوده، درسته؟

‫یعنی نمی‌خواستین ناامیدش کنین، مثلاً.

‫آره، نمی‌خواستم ناامیدش کنم.

‫پس وقتی روژه (مارتون) پیشنهاد داد که

‫از شر زنت خلاص شی، فکر ‫نکردی داره زیاده‌روی می‌کنه؟

‫جدی نگرفتم.

‫وقتی مست می‌کرد می‌خواست همه رو بکشه.

‫پارس می‌کرد ولی گاز نمی‌گرفت.

‫و وقتی بهت گفت اگه ‫نتونی از بچه‌هات در برابر

‫زنت محافظت کنی مرد نیستی، ناراحت نشدی؟

‫نخواستی خلافش رو ثابت کنی؟

‫موکل من بچه نیست.

‫گزارش روانشناسیش رو دیدین.

‫اونقدر تحت تأثیر قرار نمی‌گیره که

‫برای تأیید دوستش زنش رو بکشه.

‫(قاضی:) آقای وکیل، شما هم ‫وقت صحبت کردن خواهید داشت.

‫عذر می‌خوام.

‫آقای میلیک، درسته که شش ماه قبل از حادثه،

‫برای طلاق با یه وکیل مشورت کردین؟

‫آره، برای کسب اطلاع.

‫می‌تونم دلیلش رو بپرسم؟

‫زیاد مشروب می‌خورد.

‫برای اِما و مائل خطرناک شده بود.

‫اون موقع خیلی کوچیک بودن.

‫پس می‌خواستین از شر زنتون خلاص شین.

‫منظورم از راه قانونیه.

‫نه، هیچ کاری نکردم.

‫نمی‌خواستم بچه‌هام رو از مادرشون دور کنم.

‫ولی دو بار پیش اون وکیل رفتین.

‫خب مگه نمیشه کسی رو دوست ‫داشت و ازش طلاق گرفت؟

‫بله، میشه کسی رو دوست هم داشت و کشتش، آقا.

‫عرضی ندارم.

‫ممنون.

‫آقای وکیل، نوبت شماست.

‫آقای میلیک، وقتی درباره ‫طلاق پرس‌وجو می‌کردین،

‫همکار من درباره حضانت بچه‌ها چی گفت؟

‫گفت اگه سیسیل رو ببرم دادگاه،

‫احتمال زیاد حضانت رو می‌گیرم.

‫به خاطر مشکل الکلی بودنش دیگه، به گمونم.

‫شما که مشروب نمی‌خورین.

‫با این حال، اگه اون موقع طلاق ‫می‌گرفتین و حضانت بچه‌ها رو می‌گرفتین،

‫زنتون صاحب خونه‌ای می‌موند ‫که توش زندگی می‌کردین، درسته؟

‫آره، خونه مال سیسیل بود.

‫از پدرش به ارث برده بود.

‫...که قبل از مرگش حق استفاده ‫از اون رو بهش داده بود.

‫و مالکیت اصلی رو به خواهر زنتون،

‫آدری و ژرار داده که ‫الان اونجا زندگی می‌کنن.

‫یعنی حتی اگه به جرم قتل همسرتون

‫متهم نمی‌شدید هم، خواهر ‫زنتون خونه رو به ارث می‌برد.

‫و شما مجبور می‌شدین ‫با بچه‌ها اسباب‌کشی کنید.

‫درست می‌گم؟

‫بله، درسته.

‫پس می‌دونستین که با کشتن همسرتون

‫نمی‌تونستین خونه رو به ارث ببرین.

‫بله.

‫برگردیم به جلسه‌ای که با همکارم

‫درباره روند طلاق داشتید.

‫اگه این روند رو شروع می‌کردید،

‫از نظر مالی چه اتفاقی می‌افتاد؟

‫نه، من...

‫منظورم اینه، در مورد کمک ‫هزینه‌های خانواده که برای

‫بزرگ کردن بچه‌ها می‌گرفتید، چی می‌شد؟

‫من می‌گرفتمشون، چون حضانت با من می‌شد.

‫و این مبالغ کافی می‌بود که یه سرپناه

‫برای تربیت بچه‌ها و ‫تأمین نیازهاشون پیدا کنید؟

‫بله.

‫میشه گفت طلاق، راحت ‫و به نفع شما تموم می‌شد.

‫راستی، همسرتون بیمه عمر داشت؟

‫نه.

‫پس‌انداز یا حساب بانکی داشت؟

‫نه، هیچی نداشت، جز نصف سهم خونه‌اش.

‫نصفی که بعد از مرگش به خواهرش می‌رسید

‫و اگه خواهرزنتون می‌مرد ‫به بچه‌هاتون می‌رسید.

‫پس خلاصه کنیم، مرگ همسرتون

‫جز غم و غصه چیزی براتون نداشت.

‫ممنونم آقای میلیک

‫متشکرم آقای وکیل.

‫برای شما، برای وِرونیک، برای سیسیل...

‫ما از شما و همه کسانی که ‫همراهتان هستند، سپاسگزاریم.

‫به ویژه برای...

‫برای این کودکان:

‫الودی، ژاد، رایان، مائل و امانوئل.

‫آرزو می‌کنیم که قدرت و تسلی یابید.

‫سلام بر تو ای مریم مقدس.

‫ای تو که سرشار از لطفی.

‫تو والاتر و مبارک‌تر از همۀ زنان هستی

‫و عیسی، ثمرۀ تو، مبارک است.

‫ای مریم مقدس، مادر بلندمرتبه، ‫ما گناهکاران را شفاعت کن.

‫بس دیگه؛

‫خواهش می‌کنم حرکت کنید.

‫بچه ها را ببر داخل.

‫بله،

‫ملاقات حضوری با موکلم دارم.

‫اگه تو بازسازی صحنه شرکت نکنی، ‫تو دادگاه به ضررت تموم میشه.

‫چرا نمی‌خوای بری؟

‫چه فرقی می‌کنه مگه؟

‫به بچه‌هات فکر کن.

‫اگه نتونم ببینمشون چی؟

‫باید دوباره درخواست ملاقات بدیم.

‫با مددکارهای اجتماعی صحبت کردم.

‫شما بچه داری؟

‫آره.

‫چند تا نکته دیگه هم هست که ‫باید باهات روشن کنم نیکولا،

‫مثل این قضیه گل و لای روی کفش‌هاتون.

‫و شلوارتون.

‫بررسی‌های تطبیقی نشون میده که

‫همین گل و لای روی لباس‌های ‫روژه و سیسیل هم پیدا شده.

‫من چطور باید اینو توضیح بدم؟

‫نمی‌دونم.

‫من تو بازسازی صحنه شرکت ‫نمی‌کنم چون کاری نکردم.

‫امروز چند شنبه‌ست؟

‫شنبه‌ست.

‫وقتی هوا خوب بود، با ‫رایان می‌رفتیم برکه روستا.

‫روژه وسایل ماهیگیری بهمون قرض می‌داد.

‫می‌خواستم اولین چوب ماهیگیری‌شو ‫با یه قرقره خوب بهش هدیه بدم.

‫البته دو سال دیگه.

‫الان هنوز خیلی کوچیکه.

‫ آره، اگه همکاری کنی، تا دو ‫سال دیگه شاید بتونی بیرون باشی.

‫♪ نام قطعه: Pavane, Op. 50 ♪ ‫♪ اثر: Jean Fournet - Rotterdam Phillharmonic Orchestra ♪

‫بفرمایید؟

‫مونیه هستم، وکیل شوهر خواهر شما.

‫ازم خواسته بیام چندتا از وسایلشو بردارم.

‫هیچی بهش نمی‌رسه.

‫خانم ژیرار، اگه چیزی هست که ‫می‌خواید بگید، من با کمال میل گوش می‌کنم.

‫اینکه من وکیلشم به این معنی ‫نیست که همه چیزو بهم میگه.

‫آه!

‫مالو، برو بیرون.

‫برو بیرون؛

‫بیرون.

‫ببینید چقدر خوش تیپ بود؟

‫اون موقع بهتر از این ‫آشغالی بود که الان شده.

‫وقتی تو شهرداری کار ‫می‌کرد خیلی به خودش می‌رسید.

‫خیلی می‌خندید و...

‫می‌رقصید...

‫قبل از اینکه با این عوضی آشنا بشه.

‫چون...

‫شما ازش دفاع می‌کنید.

‫ولی اون یه آدم کثیفه.

‫نمیگم یه مدت خوشحالش نکرد، اما...

‫با همه این بچه‌هایی که ازش خواست...

‫زندگیشو نابود کرد.

‫وقتی پدرمون مرد، برای ‫هر دومون خیلی سخت بود،

‫ولی انگار اون دیگه کسی رو نداشت.

‫که ازش محافظت کنه.

‫و کم کم شروع کرد به مشروب ‫خوردن، روز به روز بیشتر شد.

‫خجالت می‌کشیدم...

‫وقتی با اون حال خراب از ‫روی نیمکت جمعش می‌کردم.

‫می‌دونید، هیچوقت از ‫زندگیش چیزی به من نمی‌گفت.

‫عوضش من بهش می‌گفتم...

‫بیا پیش من بمون.

‫بچه‌هاشو دوست داشت.

‫با اینکه خوب ازشون مراقبت نمی‌کرد.

‫عکس‌های زن و بچه‌هاشو نشونش بدید،

‫بذارید اونم مثل من درد بکشه.

‫دیگه دارید خسته‌م می‌کنید.

‫از چیزایی که براتون تداعی ‫میکنم ناراحت میشید، درسته؟

‫واسه مهم نیست.

‫ولی اگه تبرئه‌ش کنید، امیدوارم ‫خاطره خواهرم نذاره شب‌ها راحت بخوابید.

‫خب، قربانی حدود ساعت ۲ صبح،

‫پنجشنبه ۲۰ فوریه ۲۰۱۷، ‫با تقریب ۳۰ دقیقه فوت کرده.

‫عکس‌هایی که می‌بینید حدود ۷ ‫ساعت بعد از جنایت گرفته شده.

‫خب، آیا در خونش اثری از الکل بود؟

‫بله.

‫براساس آزمایشات و تاریخ مرگ، ‫میزان الکل خونش در زمان قتل

‫۴.۱ گرم در لیتر بوده.

‫فقط یک زخم روی گردن قربانی دیده میشه.

‫بریدگی توسط یک جسم تیز ایجاد شده،

‫با تیغه دندانه‌دار، شبیه چاقوی شکاری.

‫کالبدشکافی نشون میده که شریان ‫کاروتید راست قطع شده، تیغه اول

‫از سمت راست گردن ‫قربانی وارد شده، در نقطه A.

‫و مسیرش رو به سمت

‫چپ گردن ادامه داده و ‫شریان کاروتید چپ رو قطع کرده.

‫در نقطه B.

‫با توجه به بررسی زخم، می‌تونیم بگیم که

‫این ضربه تکی و کشنده با ‫قدرت زیاد و از پشت وارد شده.

‫خانم رئیس، اجازه یک سؤال دارم؟

‫بفرمایید.

‫جناب کارشناس، شما میگید که ضربه از

‫راست به چپ و از پشت وارد شده.

‫می‌تونید حرکات قاتل رو عملاً نشون بدید؟

‫آقای وکیل، کارشناس این کارو ‫نمی‌کنن. ایشون بازیگر پانتومیم نیستن.

‫خانم رئیس، اگه اجازه ‫بدید، من خودم نشون میدم.

‫من همیشه به این کار علاقه داشتم.

‫ممنون میشم بذارید پانتومیم رو ‫اجرا کنم شاید تحسین هم شدم.

‫بفرمایید.

‫متشکرم.

‫آقای کارشناس، میشه لطفاً همزمان ‫که من نشون میدم توضیح بدین؟

‫بفرمایید.

‫خب، پس...

‫قاتل پشت قربانی وایساده، ‫احتمالاً با یه دستش اونو نگه داشته.

‫..

‫با یه دست؟

‫با یه دست؟

‫اینجوری؟

‫بله، همینطوری.

‫و با دست دیگهش چاقو رو تو گلوش فرو کرده.

‫مثل این؟

‫ممنونم.

‫اگه ضربه از راست به چپ بوده،

‫میشه گفت کار یه چپ دست بوده، درسته؟

‫میشه گفت احتمالش زیاده.

‫متشکرم.

‫ممنون استاد، بابت نمایشتون.

‫یه راه جدید برای تغییر ‫شغل هم براتون باز شد.

‫آقای کارشناس، ادامه بدین.

‫خب، شکل افقی زخم و اثر خون روی زانوهای

‫قربانی نشون میده که موقع جنایت سرپا بوده.

‫زخم دیگه‌ای هم دیدین؟

‫نه، هیچ زخمی نبود.

‫نه زخم دفاعی، نه کشیدگی.

‫خانم رئیس، یه سؤال دارم.

‫بفرمایید.

‫آقای کارشناس، با توجه به نبود این ‫نشونه‌ها، میشه حدس زد که قربانی

‫توسط کسی که میشناخته ‫به محل جنایت آورده شده؟

‫بله، این یه احتماله.

‫عرضی ندارم، ممنون.

‫خانم مارتون، شب قبل از ‫حادثه، شنیدین که متهم تهدید کنه که

‫میخواد کار زنش رو تموم کنه؟

‫نه، تا جایی که من میدونم.

‫این آخریشه، داریم میبندیم، آقایون.

‫شوهرتون چی گفت؟

‫این زن مریضه.

‫اگه دست از مشروب خوردن برنداشت، کتکش بزن.

‫اونوقت باور کن خیالت راحت میشه.

‫نباید این کارو باهاش کرد.

‫شنیدم که داشت به نیکلا مشورت میداد.

‫ولی چیز نگران کننده‌ای نبود.

‫بعدش میاد سراغت.

‫نگران نباش.

‫فقط یکم اخلاقش تنده، همین.

‫روژه، دخالت نکن.

‫داریم حرف میزنیم.

‫ولش کن.

‫بعدش من رفتم بالا که بخوابم.

‫ولی فوراً نخوابیدین.

‫نه، اول آرایشمو پاک کردم.

‫بعد با کتابم دراز کشیدم.

‫وقتی صدای کرکره فلزی رو ‫شنیدم، تقریباً ساعت یک صبح بود.

‫اگه سردرد داری تو ‫دستشویی یه مسکن بردار بخور.

‫چی داری میگی؟

‫و اون چه جوابی داد؟

‫گفت...

‫انجامش دادم، لعنتی، انجامش دادم.

‫لطفاً سکوت کنید.

‫ساکت. ‫متشکرم.

‫خانم مارتون، شوهرتون دقیقاً گفت چیکار کرده؟

‫نه، چیز دیگه‌ای نگفت.

‫اونقدر مست بود که نمیتونست جواب بده.

‫سی ثانیه بعد خوابش برد.

‫فرداش چیزی نگفت؟

‫نه.

‫تمام صبح تو رختخواب موند.

‫بهم گفت نمیخواد بار رو باز ‫کنه چون حالش خوب نیست...

‫منم گفتم باشه.

‫به نظر شما شوهرتون بین ‫ساعت یک صبح، زمانی که

‫نیکلا میلیک از بارتون ‫رفت، تا ساعت سه و ربع،

‫وقتی که اومد پیش شما تو اتاق، چیکار میکرد؟

‫نمیدونم.

‫هیچوقت نفهمیدم.

‫کمتر از 24 ساعت بعد از حادثه، ‫ژاندارم‌ها اومدن شوهرتونو دستگیر کنن.

‫میتونید بگید تو خونتون چی پیدا کردن؟

‫یه تفنگ داره، ولی کار نمیکنه.

‫و یه چاقوی جنگی هم داره.

‫چه شکلیه؟

‫از همونا که رو دسته‌ش...

‫یه سری سوراخ داره، و جا واسه انگشتا.

‫مثل پنجه بوکس؟

‫آره، همون.

‫خیلی بزرگه.

‫خوبه، پیداش کردم.

‫اونجا بود، تو بار سولیویر.

‫حالا دوباره میپرسم، شوهرتون موقع

‫بازجویی اول به ژاندارم چی گفت؟

‫گفت کار خاصی نکرده.

‫چیز دیگه‌ای؟

‫پس بذارید یادآوری کنم.

‫اون گفت که بین رفتن نیکلا ‫میلیک و برگشتنش به اتاق شما،

‫بار رو مرتب کرده.

‫به مدت دو ساعت.

‫شاید تلویزیون هم نگاه کردم.

‫و در هیچ لحظه‌ای ماشینتون رو برنداشتید؟

‫من کاملاً مست بودم، بهتون که گفتم.

‫اگه ماشین برمی‌داشتم، حتماً تصادف می‌کردم.

‫آقای مارتون، شما یه ‫چاقوی جنگی دارید، درسته؟

‫بله درسته.

‫و می‌دونید کجاست؟

‫تو گاراژ.

‫تو یه صندوقچه با بقیه یادگاری‌های ارتشم.

‫پس چرا زیر سینک تو بار پیداش کردیم؟

‫یه موقعی فکر کنم برش داشتم.

‫قبلاً؟

‫از زنم بپرسید.

‫وقتی مست می‌کنم، گاهی می‌رم

‫تو کارگاهم و لباس نظامیم رو می‌پوشم.

‫بعضی شب‌ها کلاه بره‌مو ‫می‌ذارم، مشتری‌ها خوششون میاد.

‫باشه.

‫پس رفتید چاقو رو از گاراژ آوردید

‫و با خودتون بردید بار؟

‫اگه تو بار پیداش کردید، احتمالاً همینطوره.

‫این چاقو رو تمیز کردید؟

‫نه.

‫ولی خیس پیداش کردن، با ‫اثر مایع ظرفشویی روش.

‫پس حتماً شستمش.

‫چی می‌خواید بگم دیگه؟

‫خب، حالا متوجه شک‌های من می‌شید...

‫در مورد اظهارات شوهرتون.

‫خانم رئیس، می‌شه از مأمور بخواید

‫مدرک شماره ۷ رو بیاره؟

‫این همونه؟

‫خانم مارتون، این چاقو رو می‌شناسید؟

‫مال شوهرمه.

‫به دادگاه یادآوری می‌کنم که این چاقو

‫همون مشخصات چاقوی قتل رو داره.

‫تیغه دندونه‌دار، طول مشابه.

‫علاوه بر این، آزمایش‌ها DNA ‫روژه مارتون رو روی دسته نشون میده.

‫همچنین یه ذره خیلی کوچیک ‫گوشت بین دسته و تیغه پیدا شده.

‫متأسفانه اونقدر کوچیکه که نمیشه ‫تاریخ و منشأش رو تشخیص داد.

‫خانم مارتون، می‌خوام یه ‫سؤال آخر ازتون بپرسم.

‫شوهرتون با کدوم دستش می‌نوشت؟

‫با دست چپ.

‫در پایان اضافه می‌کنم که موکل من راست‌دسته.

‫ممنونم.

‫ببخشید آقای وکیل.

‫آقای وکیل، این اشاره شما ‫فقط یه برداشت شخصیه.

‫من برعکس، اینو دلیلی ‫برای متهم کردنش می‌بینم.

‫اگه فرض کنیم نیکلا میلیک همسرش ‫رو کشته، می‌تونسته خیلی راحت

‫با دست راستش اونو نگه داره، و

‫ضربه نهایی رو با دست چپش بزنه.

‫با توجه به عمق زخم، نمی‌فهمم چطور ‫موکل من می‌تونسته با دست ضعیفش

‫چاقو رو اینقدر عمیق تو گلوی قربانی فرو کنه.

‫متأسفم آقای وکیل، ولی

‫ما اینجا برای قضاوت ‫مسابقه زورآزمایی نیومدیم.

‫اِما، چی داری می‌کشی؟

‫زندان بابا رو، با ما جلوش، ‫اگه یه روز بتونیم دوباره ببینیمش.

‫آره، خوبه.

‫ژاد، تو چیزی برای بابا نکشیدی؟

‫ژاد.

‫بچه‌ها، وقت استراحته.

‫نه نه نه، شما بمونید.

‫بنشینید.

‫حال ژاد هنوز بهتر نشده، نه؟

‫نه، هنوز حرف نمی‌زنه، ولی

‫هفته پیش با بقیه بچه‌ها بازی کرد.

‫خب، در مورد آزادی چی گفتن؟

‫درخواست دوباره رد شد.

‫ولی می‌دونی، بابات ازم خواست ‫بهتون بگم خیلی دوستتون داره،

‫فکر می‌کنه خیلی شجاعید، ‫و خیلی دلش براتون تنگ شده.

‫فکر می‌کنید موفق می‌شیم ببینیمش؟

‫وضعیت ملاقات‌ها یه کم پیچیده‌ست.

‫به چیزی که دفعه قبل ازت خواستم فکر کردی؟

‫برای اومدن و شهادت دادن؟

‫نه، نمی‌خوام.

‫آخه چرا؟

‫اگه شهادت بدی به بابات کمک می‌کنه.

‫خجالت می‌کشم.

‫این دفعه، روی گل و لای لباس‌هاتون،

‫همون آلودگی‌های خیابونتون پیدا شده.

‫ولی هیچ اثری از آلودگی تو گل و لای

‫پل ون گوگ که اولین بار آزمایش شد، نیست.

‫در واقع، در این مورد، کاملاً تبرئه شدید.

‫ممنون وکیل.

‫ولی باید در مورد ماهیت رابطه

‫بین همسرتون و روژه برام توضیح بدید.

‫باز هم روژه؟

‫اگه نتونم ثابت کنم که سیسیل ‫با یه آشنا به محل جرم رفته،

‫دادستانی این رو که ‫بدون مقاومت به اونجا رفته

‫به عنوان مدرکی علیه شما استفاده میکنه.

‫این که چیزی رو ثابت نمیکنه.

‫اون خیلی مست بود.

‫هر کسی میتونست اونو با خودش ببره.

‫آره، ولی ما مظنون دیگه‌ای نداریم.

‫نیکولا، متوجه باش، این موضوع ‫علیه دوستت نیست، به نفع توئه.

‫همسرتون به بار روژه میرفت؟

‫آره، گاهی میرفت.

‫رفتارش باهاش چطور بود؟

‫خوب، مؤدبانه.

‫میدونست که بهترین دوست شماست؟

‫خب آره، داریم پیشرفت میکنیم.

‫راستی، از طرف الودی برات پیغام دارم.

‫عروسی فوق‌العاده‌ای بود.

‫بابای سیسیل هنوز زنده بود.

‫اون منو دوست داشت.

‫یادمه با آدری دعواش شد

‫وقتی گفت نمیخواد بیاد.

‫مامانش نمیخواست بیاد؟

‫فکر میکرد خیلی زود داریم ازدواج میکنیم.

‫زود ازدواج کردید؟

‫حدود دو ماه بعد از آشناییمون.

‫چطوری آشنا شدید؟

‫جشن چهاردهم جولای توی ماستیبر.

‫یه چیز خاصی تو نگاهش بود.

‫همش بهش نگاه میکردم.

‫یه لحظه منو دید.

‫پرسید مشکلی پیش اومده.

‫هیچی نگفتم.

‫فقط گفتم خیلی خوشگله.

‫بعد ازش خواستم باهام برقصه.

‫قبول کرد؟

‫آره.

‫باورتون نمیشه؟

‫رفتیم شام خوردیم.

‫کلی حرف زدیم.

‫خیلی بهم آرامش داد.

‫اونم مثل من، مادرشو وقتی ‫بچه بود از دست داده بود.

‫رسوندمش خونه‌ش.

‫موقع پیاده شدن از ماشین، خواستم ببوسمش.

‫وقتی دیدم مخالفتی نکرد، با خودم

‫گفتم شاید دیگه لازم نباشه تنها باشم.

‫وکیل مونیه براتون توضیح داد؟

‫آره.

‫همه جزئیات رو بهم گفت.

‫کتکش زدن چون ولشون کرده.

‫نمیخواد دیگه تو کارهای خلافشون باشه.

‫نگران پسرم هستم.

‫این گاوباز جوون با استعداده، ‫نمیخوام زندگیشو خراب کنه.

‫باید کمکم کنید باهاش حرف بزنم.

‫میخواد شکایتشو از اون عوضیا پس بگیره.

‫صبر کن.

‫ژان؟

‫چی شده ژان؟

‫چیزی نیست.

‫فقط... یه کم...

‫یه کم سرم گیج رفت.

‫خوبم.

‫بهتری؟

‫آره، بهترم.

‫چیزی نیست، چیزی نیست.

‫خوبم.

‫میخوای دکتر خبر کنم؟

‫نه نه، چیزی نیست.

‫چند لحظه پیش خیلی ترسوندیم.

‫مثل گچ سفید شده بودی.

‫چرا میخندی؟

‫به خاطر این اصطلاحه.

‫مثل گچ سفید.

‫مامانم همیشه این رو میگفت.

‫من مامانت نیستم.

‫ولی بهت میگم باید بیشتر مراقب خودت باشی.

‫خیلی کار میکنی.

‫داری خودتو از پا درمیاری.

‫از پرونده پورتال تا حالا ‫اینجوری ندیده بودمت.

‫این فرق میکنه.

‫هیچ مدرکی علیه میلیک نیست.

‫کل پرونده الکیه.

‫پس به نظرت بی‌گناهه.

‫ولی این موضوع بحث نیست.

‫من فقط درباره دفاعیه‌م حرف میزنم.

‫باید به استدلال‌هام اعتقاد داشته باشم.

‫ولی میتونی قبول هم ‫بکنی که ممکنه اشتباه کنی.

‫آره، میتونم قبول کنم که ممکنه اشتباه بکنم.

‫آره.

‫ژانویه 2020 ‫روز دوم دادگاه میلیک

‫یه خبر عالی دارم.

‫خانم دیالو از خدمات ‫اجتماعی باهام تماس گرفت.

‫اومد بهم بگه که الودی قبول کرده شهادت بده.

‫اگه پدرش موافق باشه، میتونین ‫اونو به عنوان شاهد احضار کنین.

‫عالیه.

‫آقای وکیل.

‫چیزای جالبی درباره‌تون شنیدم.

‫پورتال.

‫پورتال چیزی یادتون نمیاره؟

‫نه خانم.

‫بفرمایید.

‫وکیل بزرگی که پورتال، ‫(قاتل پیرمردها) رو تبرئه کرد.

‫خانم، کافیه.

‫و پورتال به محض آزادی چیکار کرد؟

‫خجالت نکشید بگین؟

‫دوباره و دوباره همون کارو کرد.

‫بسه دیگه.

‫برو عوضی.

‫برو کار کثیفتو انجام بده.

‫حتماً باید دخترتون الودی بیاد شهادت بده.

‫شهادت چی رو بده؟

‫اینکه به شما نیاز داره.

‫هیئت منصفه میبینن که اون مسئولیت ‫چهار تا خواهر و برادرشو به عهده داره.

‫نمیخوام.

‫شما متوجه نیستین.

‫اگه الان درخواست احضار شاهد بدم

‫رئیس دادگاه نمیتونه مخالفت کنه.

‫نمیخوام تو این وضعیت باشه.

‫ولی اون الان بزرگ شده.

‫به خاطر خودم نمیخوام.

‫نمیخوام منو اینجا ببینه، تو ‫این وضعیت، بعد از سه سال.

‫نمیخوام.

‫تأیید میکنید که هیچ اثری از ‫DNA نیکلا میلیک یا سیسیل میلیک

‫توی ماشین آقای روژه مارتون پیدا نشده؟

‫درسته.

‫روی جسد مقتول چطور؟

‫روی جسد مقتول، کالبدشکافی نشون داد

‫فقط DNA نیکلا میلیک وجود داشته.

‫که به عنوان شوهر مقتول کاملاً طبیعیه.

‫درست میگین جناب وکیل.

‫اما یه جزئیات کوچیک این حس ‫طبیعی بودن رو خراب میکنه.

‫جناب افسر، میشه یادآوری ‫بفرمایید که گزارش کالبدشکافی

‫درباره ناخن‌های مقتول چی میگه؟

‫زیر ناخن انگشت میانی و انگشتر دست راستش،

‫پزشکی قانونی یه لخته خون کوچیک پیدا کرد

‫که متعلق به آقای میلیک بود.

‫بله، همونطور که تو صورتجلسه ‫بازجویی موکل من ذکر شده.

‫چند ساعت قبل از قتل با هم دعواشون شده بود.

‫خانم میلیک خواسته موکل منو ‫سیلی بزنه و گردنشو خراش داده.

‫جناب وکیل، لطفاً حرف دادستان رو قطع نکنید

‫و اجازه بدید بازجویی رو ‫اونطور که میخواد پیش ببره.

‫ممنون خانم رئیس.

‫این نکته اونقدرا مورد ‫نظر من نیست، جناب وکیل.

‫جناب افسر، لطفاً ادامه بدید.

‫زیر ناخن انگشت اشاره دست راستش ‫یه تیکه نخ آبی خیلی کوچیک هم پیدا شد.

‫حتماً منظورتون کت و شلوار ‫آبی روشنیه که آقای میلیک

‫طبق گفته چند شاهد، شب ‫قبل از حادثه پوشیده بود.

‫بله، و همون لباسی که مچاله شده

‫کنار تختش موقع بازرسی خونه پیدا شد.

‫بله، درسته.

‫سوال بعدیم رو مستقیماً از متهم میپرسم.

‫آقای میلیک، شما موقع دعوایی که

‫آقای مونیه گفت با همسرتون ‫داشتید، کت تنتون نبود.

‫پس چطور ممکنه که

‫این تیکه نخ آبی زیر ناخنش پیدا شده باشه؟

‫نمیدونم.

‫اگه موقع دعوا کت تنتون نبوده، همونطور که

‫تو صورتجلسه بازجویی ‫گفتین، چطور این نخ آبی توام با

‫خون شما زیر ناخن مقتول ‫ناشی از اون خراش پیدا شده؟

‫همسرتون که نمیتونسته ‫نخ شلوارتون رو پاره کنه.

‫غیرممکنه که خم شده باشه تا ‫به صورتتون سیلی بزنه، درسته؟

‫خوب یادم نیست خانم.

‫شاید داشتم کتمو در میآوردم.

‫نه.

‫نه.

‫جناب افسر، لطفاً عین کلمات متهم رو درباره

‫لباسی که موقع درگیری با همسرش پوشیده بود

‫از روی صورتجلسه بازجویی بخونید.

‫بله، گفته که پیراهن سفید تنش بوده

‫که توی شلوار آبی کتونش کرده بوده.

‫ولی کت نپوشیده بوده.

‫بله، کت نپوشیده.

‫در عوض، آقای میلیک، ‫احتمال بیشتری داره که وقتی

‫همسرتون فهمیده میخواین بکشینش،

‫نزدیک پل ون گوگ باهاتون درگیر شده.

‫اون موقع باهاتون گلاویز ‫شده، که توضیح میده چرا

‫نخ آبی و خون شما زیر ناخنش پیدا شده.

‫اینطور نیست.

‫شاید موقع بازجویی درباره ‫لباسام اشتباه کرده بودم.

‫حتی اگه کت هم تنتون بوده

‫میگین دعواتون با همسرتون ‫حدود ساعت 10 شب بوده.

‫پس چطور ممکنه یه تیکه نخ ‫تا اون موقع باقی مونده باشه

‫چطور ممکنه این همه مدت از جاش در نیاد؟

‫اگه مقتول حدود ساعت 2 صبح کشته ‫شده باشه، این یعنی 4 ساعت گذشته.

‫آقای وکیل اجازه صحبت دارید.

‫اول میخوام به نکته‌ای که ‫دادستان گفت جواب بدم.

‫موکل من هیچ دلیلی نداره که

‫یادش باشه اون شب چی پوشیده بود.

‫ولی فرداش موقع بازجویی خیلی خوب یادش بود.

‫آره، ولی الان بعد از 3 سال از

‫اون اتفاق، اون شب مثل هر شب دیگه‌ای بود.

‫دلیلی نداره دقیقاً یادش ‫باشه اون شب چی پوشیده.

‫مثل اینه که من ازش بپرسم، نمیدونم،

‫22 دسامبر 2016 چی پوشیده بود.

‫اتفاقاً این یکی رو یادمه.

‫جشن کریسمس مدرسه بچه‌هام بود.

‫کت و شلوار راه راه خاکستریم تنم بود.

‫میدونم، مورد علاقمه.

‫آقای وکیل، شاید بهتر باشه

‫به گزارش افسر پرونده رجوع کنیم.

‫آنی؟

‫نمیدونستم امروز دادگاه داری.

‫آره.

‫آره.

‫اومدم که ببازم.

‫اون پسر وحشتناکت سه سال ‫به خاطر قاچاق مواد گرفت.

‫حتماً باید دختر نیکولا بیاد شهادت بده.

‫شنیدی چی گفتم؟

‫آره، آره، آره، اون پسر وحشتناک، آره.

‫میرم با پدرش صحبت میکنم.

‫فکر نکنم الان اولویتش این باشه.

‫آنی...

‫وقت داری بریم یه قهوه بخوریم؟

‫من که آره.

‫ولی تو نه.

‫آقای میلیک؟

‫سلام آقا.

‫لطفاً خمیر رو بذارید رو میز.

‫میخواستم خبر فوت آقای مارتون رو بهتون بدم.

‫توی سلولش پیداش کردن، مرده بود.

‫متأسفم آقا.

‫تمام شب خون بالا میاورد.

‫هیچکس نیومد کمکش کنه.

‫اونا گذاشتن مثل یه سگ بمیره.

‫نیکلا، می‌دونم که برات سخته، اما...

‫این می‌تونه کمکمون کنه؟

‫نه، آقا. ‫اصلاً امکان نداره.

‫می‌خوای برات لیست کنم ‫همه چیزایی که علیه اون هست؟

‫جرا اینقدر سفتی؟

‫چون اون دوست منه.

‫اما ماه پیش، پیش بازپرس،

‫از پشت بهت خنجر زد و ‫گفت که تورو خونه‌ات ندیده.

‫دیدم شاهدها ماشینت رو روی پل ون گوگ دیدن.

‫داشته از خودشو دفاع میکرده.

‫میشه دست از این وفاداری مسخره برداری؟

‫میذاری ازت دفاع کنم یا نه؟

‫- آخه لور... (همسر دوستش) ‫- چی؟ چی؟ لور چی؟

‫شرمندگی اون رو ترجیح میدی ‫یا یه عمر زندانی شدن خودتو؟

‫باشه وکیل، ادامه بدید.

‫شنیدم موکلتون فوت کرده.

‫تسلیتم رو بپذیرید.

‫تسلیت رو باید به بیوه‌اش بگید.

‫ولی حدس میزنم فقط برای ‫همدردی اینجا نیومدید؟

‫درست حدس زدید، همکار عزیز.

‫پس بیاید تعارف رو کنار بذاریم.

‫خیلی خب. ‫راستش، من واقعاً معتقدم موکلم بی‌گناهه.

‫چی باعث شده اینطور فکر کنید؟

‫فراتر از مدارک پرونده، ‫بخاطر مرگ روژه مارتون.

‫قبلش فکر میکردم موکلم ازش ‫میترسه، ازش محافظت میکنه.

‫ولی حتی بعد از مرگش هم ‫همچنان وفادارانه ازش حمایت میکنه.

‫باور داره بی‌گناهه.

‫منظورتون اینه که موکل من مجرمه؟

‫به همین دلیل اینجام.

‫میدونم حساسه، ولی ‫میخواستم بدونم توی صحبت‌های

‫خصوصیتون چیزی اعتراف کرده؟

‫در این صورت، میتونیم از کانون ‫وکلا درخواست کنیم رازداری حرفه‌ای

‫رو لغو کنن تا شما بتونید به عنوان شاهد...

‫از دفترم برید بیرون.

‫برید بیرون.

‫وگرنه از کانون اخراجتون میکنم.

‫برید بیرون.

‫بیرون.

‫بیرون.

‫چطور جرأت کردی بری پیش ‫مونتل تا ازش اطلاعات بکشی؟

‫روژه مارتون مرده، یان.

‫میدونم.

‫همه چیو برام تعریف کرد.

‫گفت اگه با هم پرونده نداشتیم،

‫به کانون وکلا گزارشت میکرد.

‫آره، ریسک بزرگی بود.

‫ولی ارزشش رو داشت که امتحان کنم.

‫من جای اون بودم یه لحظه هم تردید نمیکردم.

‫عقلت رو از دست دادی؟

‫خواهشاً به من نگو هیچ همکار ‫دیگه‌ای تا حالا اینکارو نکرده.

‫بقیه برام مهم نیستن.

‫تو نزدیک بود از کانون اخراج بشی.

‫فقط میخوام جلوی یه اشتباه قضایی رو بگیرم.

‫یه آدم بی‌گناه داره کل ‫عمرش رو تو زندان میگذرونه.

‫میبینی چی میگم؟

‫داری خیلی شخصی برخورد میکنی.

‫نه بابا، سه ساله که حرفش عوض نشده.

‫نه اعترافی، نه هیچی.

‫تو جای من بودی چیکار میکردی؟

‫احتمالاً اگه مثل تو فکر میکردم، ‫ولی خونسردیمو حفظ میکردم.

‫وقتی با یه بی‌عدالتی میجنگم، ‫خودمو از بقیه دنیا جدا نمیکنم.

‫لعنتی!

‫صبر کن ببینم، الان کی داره با من حرف میزنه؟

‫شریک کاریم یا زنم؟

‫دوستت، ژان.

‫همونی که میدونه وقتی ‫آسیب‌پذیری خودتو منزوی میکنی.

‫بس کن! انقدر خودتو جای من نذار!

‫خیلی رو مخه!

‫رو اعصابه!

‫کمتر از دو ماه دیگه دادگاه دارم!

‫الان به این حرفا نیاز ندارم، آنی!

‫خونه مادربزرگم بودم که ‫فراخوان شاهد رو تو روزنامه دیدم.

‫اون موقع بود که اون شب نزدیک پل یادم اومد.

‫دقیقاً چی دیدی؟

‫ساعت دو نصفه شب بود و داشتم برمیگشتم خونه.

‫یعنی خونه پدر و مادرم.

‫هوا تاریک بود، ولی یه ماشین بزرگ ‫دیدم که نزدیک پل ون گوگ وایساده بود.

‫چراغاش روشن بود.

‫دقیقاً کجا؟

‫اون طرف پل، کنار کانال.

‫من داشتم میرفتم سمت آرل.

‫جناب منشی دادگاه؟

‫کدوم یکی از این ماشین‌ها بود؟

‫نمیتونم دقیقاً بگم.

‫نور چراغها تو چشمم بود، چیزی دیده نمیشد.

‫بعدش چی دیدی؟

‫دو تا سایه پشت ماشین دیدم.

‫صندوق عقب که کاملاً باز بود.

‫میتونی اندام این سایه‌ها ‫رو برامون توصیف کنی؟

‫خب، فقط یه حدسه، ولی...

‫به نظرم اونی که داشت تو صندوق رو میگشت

‫قدش از اون یکی که پشت بود بلندتر بود.

‫در نتیجه، اون یکی تقریباً دیده نمیشد.

‫خب...

‫لازمه اشاره کنم که روژه مارتون ‫ده سانتی‌متر از قربانی بلندتر بود.

‫و موکل من فقط چهار ‫سانتی‌متر از همسرش بلندتر بود.

‫سوالی دارید؟

‫بله، من از اونجا رد شدم.

‫حدود ساعت دو نصفه شب.

‫چی دیدی؟

‫یه ماشین بزرگ تیره رنگ.

‫نزدیک پل قدیمی پارک شده بود با چراغای روشن.

‫چون عجیب بود که تو این ‫ساعت ماشینی اونجا پارک باشه،

‫فکر کردم خراب شده.

‫واسه همین آروم شدم که ببینم چه خبره.

‫کسی پشت فرمون نبود.

‫صندوق عقب باز بود.

‫و دو نفر پشت ماشین بودن.

‫وایسادی؟

‫آره.

‫اونا...

‫حدود سی متر با من فاصله داشتن.

‫پس یه حرکتی دیدم.

‫دو نفر ایستاده بودن.

‫و یه نفر سوم روی زمین بود.

‫جلوی پاشون.

‫با دستای بالا.

‫لطفاً سکوت کنید.

‫بعدش چیکار کردی؟

‫رفتم.

‫فکر کردم چند تا جوونن که زیادی مشروب خوردن.

‫و اونی که رو زمین بود داشت بالا میاورد.

‫ولی هشت روز بعد به ژاندارمری زنگ زدی.

‫وقتی فراخوان شاهد رو دیدم.

‫تو روزنامه‌ای که هر روز صبح میخونم.

‫آقا.

‫دستای بالای اون نفر سوم که روی زمین بود،

‫به نظرتون نشونه درخواست کمک نبود؟

‫بیشتر شبیه یه آدم مست بود که افتاده

‫و داره میخواد کمکش کنن بلند شه.

‫صدای عجیبی نشنیدی؟

‫مثلاً داد و فریاد؟

‫رادیو گوش میکردم.

‫و همه پنجره‌ها بسته بود.

‫پس اِمم...

‫نه.

‫میتونی در مورد هیکل اون دو ‫نفری که ایستاده بودن توضیح بدی؟

‫نه راستش.

‫و اون شخصی که روی زمین بود؟

‫اونم نه.

‫ممنون، عرضی ندارم.

‫وکیل مدافع.

‫بله، ممنون.

‫آقا، شنیدم که شما دست دوم فروش هستید.

‫عتیقه فروش.

‫بله، عتیقه فروش.

‫شما اون شب از پل ون گوگ رد شدید.

‫توی شهادتتون گفتید که داشتید

‫از بازارچۀ «نیم» برمی‌گشتید ‫که اونجا غرفه داشتید.

‫پس باید صبح خیلی زود به «نیم» رسیده باشید.

‫بله، ساعت 7 صبح برای چیدن غرفه رسیدم.

‫و ساعت 2 نصف شب برگشتید.

‫خب آره، ساعت 8 شب بستم، ‫ولی با چندتا از رفقا رفتیم شام.

‫موقع شام مشروب خوردید؟

‫نه زیاد.

‫دو سه تا گیلاس.

‫می‌فهمم منظورتون چیه.

‫ولی من مطمئنم چی دیدم.

‫چیزی که شما با چشمای خسته و کمی مست بعد از

‫18 ساعت کار دیدید، اون چیزی ‫که بدون شنیدن صدایی دیدید،

‫اون سایه‌ای که روی زمین افتاده بود می‌تونست

‫یه کنده درخت باشه و ‫دست‌هاش هم شاخه‌های درخت.

‫خدای من، من فرق بوته و آدم رو می‌فهمم.

‫وقتی میگه دیده، کافی نیست؟

‫دیگه چی می‌خواید؟

‫لطفاً بنشینید.

‫این همون قاتل خواهر منه!

‫قاتل‌ها!

‫قاتل‌ها!

‫قاتل‌ها!

‫آقایان پلیس، لطفاً خانم ژیرار ‫رو از دادگاه ببرید بیرون.

‫نه، نه، نه، نه!

‫ختم جلسه دادگاه برای امروز رو اعلام میکنم.

‫فردا صبح ادامه میدیم.

‫♪ نام قطعه: Toril ♪ ‫♪ اثر: Gaspar Claus ♪

‫حالت خوبه؟

‫باید از تو بپرسم.

‫روز بزرگیه.

‫بابت دخترش اجازه داد؟

‫نه.

‫نه، متوجه نیست که چاره‌ای نداره.

‫می‌خوای بدون اجازه‌ش کاری کنی؟

‫اون نمی‌تونه تصمیم درست بگیره.

‫خب؟

‫آنی، این قاضیه تو دو سال ‫گذشته یه نفر رو هم تبرئه نکرده.

‫دیگه چه راهی برام مونده؟

‫مثلاً دفاعیه‌ت.

‫کافی نیست.

‫من حاضرم هر کاری بکنم تا نجاتش بدم.

‫نجاتش بدی؟ به خودت نگاه کن!

‫فکر کردی کی هستی ژان؟

‫خدای قادر متعال؟

‫فقط ازت خواستن ازش دفاع کنی.

‫ژانویه 2020 ‫سومین و آخرین روز دادگاه میلیک

‫خانم‌ها و آقایان، قیام کنید!

‫آقا، شما هم به فراخوان ‫ژاندارمری که هشت روز بعد از

‫حادثه تو روزنامه لا پرووانس ‫چاپ شد جواب دادید، درسته؟

‫بله.

‫دیروز گفتید که هر روز ‫صبح این روزنامه رو می‌خونید.

‫بله، بیشتر از چهل ساله.

‫از وقتی اسمش لو پرووانسال ‫بود من مشترک بودم.

‫پس حتماً اولین مقاله‌ای ‫که درباره این پرونده

‫و پیدا شدن جسد منتشر شد رو خوندید.

‫قطعاً، بله.

‫تو این مقاله که چهل و هشت ساعت بعد از

‫حادثه چاپ شد، محل جنایت و ‫تاریخ با جزئیات نوشته شده بود.

‫پس من تعجب می‌کنم چرا همون موقع

‫لازم ندیدید با ژاندارمری تماس بگیرید.

‫یعنی چهل و هشت ساعت ‫بعد، با چیزی که میگید دیدید.

‫من...

‫نمی‌دونم.

‫هنوز فراخوان شاهد نداده بودن.

‫یعنی شما ارتباطی بین این دو ‫موضوع ندیدین؟ بین اون فردی که

‫میگید روی زمین دیدید و ‫جسدی که همونجا پیدا شد؟

‫والا...

‫من... نمی‌تونم به این سؤال جواب بدم.

‫خب، بریم سراغ مقاله دوم که هشت روز بعد

‫از حادثه با همون فراخوان ژاندارمری چاپ شد.

‫یک بار دیگه، محل جنایت ذکر ‫شده بود، و همینطور دو مظنون

‫که بازداشت موقت شده بودن، ‫یعنی با مقتول، جمعاً سه نفر.

‫حالا سؤال من اینه.

‫آیا ممکن نیست که با خوندن ‫روزنامه و دیدن سه نفر،

‫این یه جور خودالقایی باشه که

‫شما به ژاندارم‌ها گفتید سه نفر رو دیدید.

‫من نه مشکل حافظه دارم، نه مشکل بینایی.

‫لعنتی، دیگه بسه.

‫آروم باشید، آقا.

‫نمی‌خوام سی و شیش بار تکرار کنم.

‫لطفاً به وکیل مدافع احترام بذارید،

‫اینجا دادگاه جناییه.

‫ببخشید.

‫ممنون، من دیگه سوالی ندارم.

‫آقای وکیل، دادگاه از شما تشکر می‌کنه.

‫آیا سؤالی از متهم دارید؟

‫خوب.

‫در این صورت، من جلسه دادگاه رو تعطیل می‌کنم ‫و بعد از وقفه‌ای با دفاعیات شاکی خصوصی،

‫کیفرخواست دادستان و ‫دفاعیات وکیل مدافع ادامه میدیم.

‫آقا، دستشویی نمیخواین برین؟

‫من به نمایندگی از پنج تا بچه‌ای که ‫میلیک سرپرستیشون رو داره صحبت می‌کنم،

‫البته از طرف خدمات اجتماعی ‫که سرپرست قانونی اونهاست.

‫اول باید بگم که بچه‌های بزرگتر، ‫الودی ۱۳ ساله و رایان ۱۲ ساله

‫کاملاً در جریان اوضاع ‫هستن و شرایط رو درک می‌کنن.

‫می‌خوام امروز باور قلبی ‫اونها رو به شما منتقل کنم.

‫نه الودی و نه رایان باور ‫نمی‌کنن پدرشون همچین

‫کاری که اینجا بهش متهم ‫شده رو انجام داده باشه.

‫و به گفته خودشون، خیلی دلتنگ پدرشون هستن.

‫پدری که به تنهایی و با عشق بزرگشون ‫کرده، مطمئن شده که زندگی خوبی داشته باشن،

‫اونم در شرایطی که مادرشون

‫یه الکلی بی‌تفاوت بود و ‫به بچه‌هاش توجهی نداشت.

‫اما من اینجا نیومدم که کسی ‫رو محکوم کنم یا متهم کنم.

‫اومدم که نماینده این پنج تا بچه کوچیک ‫باشم که مادرشون رو از دست دادن

‫و به نفعشونه که حقیقت این فاجعه روشن بشه.

‫حقیقت.

‫بعد از تمام این بحث‌ها، ‫من باید اعتراف کنم که هنوز

‫یه تردید جدی درباره ‫مجرم بودن نیکلا میلیک دارم.

‫البته که من تصمیم دادگاه ‫و هیئت منصفه رو می‌پذیرم.

‫ممنونم از توجهتون.

‫«مرسی»

‫اول از همه می‌خوام عمیقاً به احساسات

‫بچه‌های نیکلا میلیک احترام بذارم.

‫اما نه من، نه دادگاه و نه هیئت منصفه ‫ بچه‌های اون نیستیم.

‫باید قبول کنیم که اگه بین عدالت و

‫پدرشون باید انتخاب کنن، ‫احتمالاً پدرشون رو انتخاب می‌کنن.

‫ولی ما نمی‌تونیم این انتخاب رو بکنیم.

‫چون نیکلا میلیک واقعاً مجرمه.

‫شاید بگید متهم انگیزه‌ای نداشته.

‫اما کدوم جنایت عاطفی، انگیزه منطقی داره؟

‫انگیزۀ ملموس؟

‫انگیزه اون خستگی و کلافگی بود.

‫اون شب بعد از یه دعوای دیگه، متهم میره

‫خونه روژه تا پیش دوستش ‫مارتون گریه و زاری کنه.

‫آیا از همون اول قصد کشتن زنش رو داشت؟

‫نه، احتمالاً نه.

‫مارتون هنوز بهش پیشنهاد نداده بود.

‫شاهدها هنوز ندیده بودن که اون دقیقاً ‫همون جنایتی رو توصیف کنه که سه ساعت

‫بعد با یه چاقوی دندونه‌دار ‫مثل چاقوی خودش اتفاق افتاد.

‫شاهدها رفتن.

‫میشه تصور کرد که اون دو ‫نفر تنها موندن و به صحبتشون

‫ادامه دادن و متهم قانع شد.

‫اگه اینطور نمی‌شد که، مرد نبود.

‫و اینجا بود که برنامه‌ریزی قتل شروع شد.

‫این دو نفر، مثل همه اهالی محل،

‫دقیقاً می‌دونستن خانم سیسیل میلیک کجاست.

‫پس از بار بیرون اومدن تا ‫قربانی آینده‌شون رو پیدا کنن.

‫با ماشین شاسی بلند آبی ‫مارتون رفتن سمت میدون.

‫وقتی رسیدن به نیمکت، متهم ‫خودش رو به زنش نشون داد.

‫اون مست بود و درست ‫نمی‌فهمید چه اتفاقی داره میفته.

‫ولی شوهرش رو شناخت.

‫پس گذاشت اون ببردش.

‫به همین خاطره که هیچ اثری

‫از خشونت یا دفاع روی ‫بدن اون زن بیچاره پیدا نشد.

‫اون دو نفر بردنش نزدیک پل ون گوگ.

‫اون موقع از سال، شب‌ها اونجا ساکت و خلوته.

‫خلاصه یه جای ایده‌آله.

‫ادامه وحشتناک ماجرا رو کسی ندید.

‫ولی مدارک فیزیکی پرونده ‫برامون تشریحش میکنن.

‫قربانی رو بلند کردن.

‫فهمید که می‌خوان اذیتش کنن.

‫پس مقاومت کرد.

‫اینجا بود که یه تیکه از نخ کت ‫شوهرش که الان تنش بود رو کند.

‫گردنش رو هم چنگ انداخت.

‫ولی دیگه دیر شده بود.

‫روژه مارتون، که چپ دست ‫بود، رفت پشت سیسیل میلیک.

‫با دست راستش نگهش داشت.

‫تا نیکلا میلیک عقب بره.

‫بعد در حالی که به عقب نگهش داشته بود.

‫چاقو رو تو گلوش فرو ‫کرد و از راست به چپ برید.

‫با یه چاقوی دندونه‌دار، با ‫دسته‌ای شبیه پنجه بوکس.

‫متهم جسد زنش رو تا ‫خونه متروکه نزدیک پل کشید.

‫جایی که ظاهراً پیدا کردنش ‫اونقدرها هم آسون نبود.

‫بعدش، روژه مارتون متهم رو برگردوند خونه‌ش.

‫با عجله رفت داخل.

‫وقتی رسید خونه، سلاح ‫جرم رو با صابون تمیز کرد.

‫مثل یه قاتل که می‌خواد همه ‫آثار جرمش رو از بین ببره.

‫ولی نه خیلی خوب، یادتون هست که.

‫چون یه تیکه خیلی کوچیک گوشت، که احتمالاً

‫مال قربانی بود، هنوز روش مونده بود.

‫در آخر چاقو رو تو پلاستیک ‫قایم کرد و رفت بخوابه.

‫کارش تموم شده بود.

‫شجاعت یه مست ارضا شده بود.

‫ولی قبل از اینکه خوابش ببره،

‫به زنش اعتراف کرد و گفت

‫لعنتی... انجامش دادم

‫آقای میلیک، به من بگید اون چیکار کرد؟

‫خونه رو مرتب کرد؟

‫هان؟

‫جلوی تلویزیون استراحت کرد؟

‫نه!

‫نه، شما خوب میدونید که روژه مارتون ‫با شما و برای شما آدم کشت!

‫چون شما هر دو قاتل خانم سیسیل میلیک هستید.

‫و این واقعیت که شما الکل نمی‌نوشید، ‫هیچ کمکی به پرونده‌تون نمی‌کنه، آقا.

‫شما با هوشیاری کامل پیشنهاد ‫دوستتون رو قبول کردید.

‫و اون شب، عشقی که شما ادعا می‌کردید

‫به همسر و بچه‌هاتون دارید، از بین رفت.

‫آقای نیکلا میلیک مثل آقای روژه مارتون هست.

‫در قتل خانم سیسیل میلیک مقصره.

‫عملش از قبل برنامه‌ریزی شده بود.

‫بنابراین من برای متهم

‫درخواست 30 سال حبس می‌کنم.

‫متشکرم.

‫ثابتش کنید.

‫داستانتون رو ثابت کنید، خانم دادستان.

‫و به من نگید که شواهد جمع‌آوری شده ‫می‌تونه با داستان شما مطابقت داشته باشه.

‫دقیق باشید.

‫بگید که این شواهد به طور ‫قطعی چه چیزی رو ثابت می‌کنه.

‫اگه نه، این داستان رو حقیقت ندونید.

‫چون هیچ مدرک محکمه‌پسندی علیه ‫موکل من وجود نداره، حتی انگیزه‌ای.

‫هیچی، مطلقاً هیچی نشون ‫نمیده که نیکلا میلیک آروم و متین،

‫که الکل نمی‌خوره، اون شب ‫دلیلی برای این کار داشته.

‫چرا باید خطر حبس ابد رو به جون بخره

‫وقتی می‌دونست طلاق به نفعش بود؟

‫راستی، طلاق... آقای میلیک، ‫شما واقعاً می‌خواستید طلاق بگیرید؟

‫نه.

‫نه، معلومه که نه.

‫چون من باورش می‌کنم.

‫وقتی با شور و اشتیاق از عشقی حرف می‌زنه

‫که به مادر پنج فرزندش داشت.

‫حالا بریم سراغ این ‫مدارک مادی که خانم دادستان

‫سعی کرد به ما به عنوان مدرک قالب کنه.

‫اول از همه شهادت موکل منو

‫به خاطر یک عامل رد کرد.

‫منطق ظاهری و معقول.

‫یعنی بدترین دشمن ما قصه‌گوهای شبانه هستن.

‫این منطقی که دادستانی بهش تکیه می‌کنه

‫در واقع فقط یک احتماله.

‫من به اون نخ آبی زیر ناخن ‫سیسیل میلیک فکر می‌کنم که منطقاً

‫احتمال اینکه از کت باشه بیشتر از شلواره.

‫درسته، با توجه به صحنه‌ای که توصیف شده،

‫احتمال اینکه دستش به ‫شلوار خورده باشه کمتره.

‫خب که چی؟

‫می‌خواین به خاطر این یه نفر رو محکوم کنید؟

‫چون «احتمالش» بیشتره؟

‫مطمئنیم که این نخ از کت ‫اومده و شب جنایت کنده شده؟

‫آیا عمر یک نخ زیر ناخن رو آزمایش کردن؟

‫کی می‌تونه اینجا تضمین کنه که اون ‫شب سیسیل میلیک، یک ساعت قبل از دعوا

‫کت شوهرش رو جابجا ‫نکرده؟ این تنها چیزیه که می‌تونه

‫تنها مدرکی باشه که نشون ‫میده شاید، فقط شاید، نیکلا میلیک

‫اون شب ساعت 2 صبح روی پل ون گوگ بوده.

‫همه با دقت به ناخن‌هاتون نگاه کنید و ببینید

‫آیا یه ذره کثیفی، یه چیز ‫ناچیز زیرش پنهان نشده.

‫حالا از خودتون بپرسید ‫این کی زیر ناخنتون رفته.

‫صبح؟

‫شب؟

‫دیشب؟

‫باز هم میگم، این منطق دشمن این دادگاهه.

‫ضعف منطق در تضاد با دقتی ‫هست که واژۀ مدرک باید داشته باشه.

‫خب، حالا بریم سراغ این شاهد، آقای...

‫آقای فوک عتیقه‌فروش، که اونقدر

‫به خودش مطمئنه که میگه سه نفر رو دیده.

‫اما در چه شرایطی؟

‫بیاید یک بار برای همیشه تکلیف

‫این شهادت رو روشن کنیم چون خیلی ضعیفه.

‫حتی میشه گفت با منطق هم جور در نمیاد.

‫چطور ممکنه سه نفری که توصیف می‌کنه

‫صدای موتور ماشینش رو نشنون و

‫نتونن اونو توی اون محل خلوت ببینن؟

‫توی شهادتش میگه دو نفری که پشت ماشین بودن

‫حتی سعی نکردن خودشونو ‫از فاصله 30 متری پنهان کنن.

‫عجیبه.

‫یا اگه دنبال یه توضیح منطقی ‫می‌گردید، این دو نفر مست بودن

‫و اونقدر الکل خورده بودن که

‫دیگه به اطرافشون توجهی نداشتن.

‫اما نیکلا میلیک الکل نمی‌خوره.

‫و اصلاً اونجا نبود.

‫این روژه بود که چند لحظه بعد با چاقوش

‫گلوی بیچاره سیسیل رو برید و ‫با ماشین شاسی‌بلندش فرار کرد.

‫خب، من هم نمی‌تونم اینو ‫ثابت کنم ولی حداقل این روایت

‫با چیزهایی که می‌دونیم همخونی ‫داره و من از همه می‌خوام

‫ثابت کنن که ماجرا جور دیگه‌ای اتفاق افتاده.

‫چون شما هیچ مدرکی برای ‫اثباتش ندارید، مطلقاً هیچی.

‫قبل از نتیجه‌گیری، خانم‌ها و آقایان ‫هیئت منصفه، می‌خوام گزاره زیبایی رو جهت

‫هدایت بهتر، نقل کنم؛ که امیدوارم همونطور ‫که منو هدایت میکنه، شما رو هم هدایت کنه.

‫قانون از قاضی نمیپرسه که ‫چطوری به این نتیجه رسیده.

‫باید در سکوت و تفکر عمیق، و با وجدان خودتون

‫صادقانه بررسی کنید که ‫شواهد علیه متهم و دفاعیات او

‫چه تأثیری روی قضاوت شما گذاشته.

‫قانون فقط یک سوال از شما میپرسه.

‫آیا به یقین قلبی رسیدید؟

‫من حتی به خاطر شک و ‫تردید ازتون نمیخوام نیکلا

‫میلیک رو تبرئه کنید، بلکه چون مطمئنم ‫بیگناهه، چون هیچی توی پرونده‌اش

‫خلاف این رو نشون نمیده، چون ‫همیشه انکار کرده، مداوم، تو این

‫سه سالی که تو بازداشت موقت بوده، چون

‫هیچ چیز، هیچ چیز برای بیگناه ‫بودنش غیرقابل توضیح نیست.

‫نیکلا میلیک به یه دلیل دیگه هم بیگناهه.

‫همه میگن که پدر خوبی بود.

‫فقط خوبی و عشق برای بچه‌هاش میخواست.

‫پس اگه فقط یه دلیل، فقط یه ‫دلیل لازم باشه که چرا نمیتونسته

‫مادرشون رو بکشه، اینه که هرگز،

‫هرگز، نمیتونسته همچین ‫آسیبی به بچه‌هاش بزنه.

‫این پدر رو به بچه‌هاش برگردونید، ‫تبرئه‌اش کنید، چون این عدالته.

‫ممنونم.

‫آقای میلیک، طبق روال دادگاه شما باید ‫آخرین نفری باشید که صحبت می‌کنه.

‫میخواید چیزی به دفاعیاتتون اضافه کنید؟

‫بله.

‫با اینکه دلم برای همسرم ‫تنگ شده، اما دیگه برنمیگرده.

‫ولی بچه‌هام، خدا رو شکر، هنوز اینجان.

‫و تنها چیزی هستن که برام مونده.

‫ممنون.

‫ممنون، آقای میلیک.

‫جلسه دادگاه تموم شد.

‫دادگاه برای صدور رای وارد شور می‌شود.

‫مترجم: اشکان هیدی

‫فکر میکنی چقدر طول میکشه؟

‫احتمالاً خیلی طول میکشه.

‫میخواستم بگم ممنون، وکیل.

‫دیروز حالم خوب نبود، شک داشتم، ‫ولی الان، شما یه کم بهم امید دادید.

‫امیدوارم هیئت منصفه هم باهات هم‌نظر باشن.

‫اولین باره که همدیگه ‫رو تو هوای آزاد میبینیم.

‫منشی دادگاهه.

‫نوبت ماست.

‫خانم‌ها و آقایان، قیام کنید.

‫جلسه از سر گرفته میشه.

‫لطفاً بشینید.

‫آقای میلیک، قیام کنید.

‫دادگاه باید به دو سوال پاسخ میداد.

‫آیا نیکلا میلیک مطابق ماده ‫221-1 قانون جزا، به قتل عمد

‫همسرش، سیسیل میلیک، متهم است؟

‫اگر بله، آیا نیکلا میلیک ‫با قصد قبلی عمل کرده؟

‫در پاسخ به سوال اول، با ‫اکثریت حداقل شش رأی،

‫دادگاه پاسخ مثبت داد.

‫در مورد سوال دوم، با اکثریت ‫حداقل شش رأی، دادگاه پاسخ مثبت داد.

‫در نتیجه، نیکلا میلیک به ‫اتهامات وارده مجرم شناخته میشه.

‫دادگاه اونو به بیست سال حبس محکوم میکنه.

‫آقای میلیک، ده روز برای ‫درخواست تجدیدنظر فرصت دارید.

‫ختم جلسه.

‫آقایون، آقایون، صبر کنید.

‫میخوام یه لحظه با موکلم صحبت کنم، لطفاً.

‫ممنون.

‫ما اینجا متوقف نمیشیم، نیکلا.

‫به مبارزه ادامه میدیم.

‫نه، کافیه وکیل.

‫همه چی تموم شد.

‫نه، نه، میریم تجدیدنظر.

‫نه، خسته‌ام، دیگه نمیکشم.

‫فقط میخوام حبسم رو بکشم.

‫شما خیلی خوب جنگیدید، واقعاً.

‫بیست سال زیاد بد نیست.

‫نه، نه، بذارید تو تجدیدنظر ازتون دفاع کنم.

‫نه وکیل.

‫باید منو ببخشید وکیل.

‫بهتون دروغ گفتم.

‫من انجامش دادم.

‫کار من بود.

‫من...

‫روژه کاری نکرد، فقط ‫چاقوش رو بهم داد و باهام اومد.

‫ولی چرا؟

‫جرأت نکردم بهتون بگم.

‫نمیخواستم ناامیدتون کنم.

‫ولی چرا این کارو کردید؟

‫قبل از شما، هیچکس ‫اینجوری بهم احترام نذاشته بود.

‫واقعاً.

‫حتی روژه.

‫هیچوقت اینطوری احترام ندیده بودم.

‫نه، این مجازات حقمه.

‫کار وحشتناکی کردم.

‫ولی چرا باید میکشتینش؟

‫بسه دیگه، باید بریم.

‫آقای وکیل!

‫ببخشید.

‫میتونم فقط یه کلمه باهاتون حرف بزنم؟

‫خواهش میکنم.

‫میخواستم بگم که موقع شور

‫همه تلاشم رو کردم که تبرئه بشه.

‫نه.

‫شما حق ندارین این رو ‫به من بگین، این غیرقانونیه.

‫میدونم، ولی برام مهمه که شما بدونین.

‫راستش، شما همه هیئت ‫منصفه رو متقاعد کرده بودین.

‫همه ما موافق بودیم که

‫آقای میلیک بی‌گناهه.

‫اما رئیس دادگاه اومد پیش ما و

‫همه چیز رو برعکس کرد.

‫همه تحت تأثیر حرف‌هاش قرار گرفتن.

‫وقتی داشت حرف میزد، همه به شک افتادن.

‫من تنها کسی بودم که نظرم عوض نشد.

‫میخواستم بهتون بگم... ‫میخواستم بگم که متأسفم.

‫همین.

‫ممنونم ازتون.

‫سه سال گذشت.

‫زندگیم به روال عادی برگشت.

‫به وکالت از مردم ادامه دادم، ‫گاهی موفق و گاهی ناموفق.

‫هیچوقت اون شب رو فراموش نکردم.

‫اما بالاخره باهاش کنار اومدم.

‫کنارش گذاشتم و راهی پیدا کردم تا

‫یه جوری اون رو توی خودم حفظ کنم.

‫یه روز از پاسگاه هارل بهم ‫زنگ زدن و گفتن که یه نفر به اسم

‫نیکلا میلیک، که هنوز توی ‫زندان تاراسکون به خاطر

‫قتل همسرش زندانی بود، ‫تحت تعقیب قضایی قرار گرفته

‫و گفته میخواد منو ببینه.

‫با خودم گفتم باید برم.

‫خوشحالم که دوباره می‌بینمتون.

‫با توجه به گذشته، مطمئن نیستم که

‫بخوام توی این پرونده جدید کمکتون کنم.

‫بعد از این ملاقات.

‫نگرانی‌تون رو درک می‌کنم، ولی ‫قول میدم این بار کل حقیقت رو بگم.

‫ما اینجا چیکار می‌کنیم؟

‫ما اینجا چیکار می‌کنیم؟

‫من خیلی تنها بودم جناب وکیل.

‫اون موقع که شما می‌دونید.

‫قبل از مرگ زنم.

‫خیلی تنها.

‫اون هیچ کاری تو خونه نمی‌کرد.

‫روز به روز بیشتر مشروب می‌خورد.

‫تمام روز بیرون می‌رفت.

‫یه شب، حتی یادم نمیاد چطور شروع شد.

‫شروع کردم به ناز و نوازش کردن الودی!

‫دخترم.

‫چیزی نگفت.

‫پس دوباره انجامش دادم.

‫و ادامه پیدا کرد.

‫می‌دونستم کار بدیه.

‫خجالت می‌کشیدم.

‫ولی خیلی احساس تنهایی می‌کردم.

‫که خب.

‫همه چیز عوض شد.

‫تا اینکه بهم گفت دیگه نمی‌خواد.

‫ازم خواست که تمومش کنم.

‫این خیلی شوکه‌م کرد.

‫ضربه بدی بود.

‫عذرخواهی کردم.

‫به هر حال اون دخترمه.

‫دوستش دارم.

‫عذرخواهی کردم تا بفهمه که یه اتفاق بود.

‫قول داد به کسی چیزی نگه.

‫و بعد با ژاد شروع کردم.

‫ولی این بار سیسیل مچمون رو گرفت.

‫همه چیز رو دید.

‫تهدید می‌کرد که به همه میگه.

‫مخصوصاً از وقتی فهمیده ‫بود می‌خوام طلاق بگیرم.

‫برای همینه که نتونستم طلاق بگیرم.

‫بهم گفت چیزی نمیگه اگر

‫ولش کنم به حال خودش.

‫اگه بذارم مشروب بخوره.

‫پولامون رو خرج کنه.

‫هر کاری که می‌خواد تو طول روز بکنه.

‫تقریباً همه چیز رو می‌گرفت.

‫من خونه رو تمیز می‌کردم، غذا می‌پختم.

‫و از بچه‌ها مراقبت می‌کردم.

‫اما...

‫شروع کرد به کنایه زدن.

‫تو مدرسه.

‫جلوی همسایه‌ها.

‫میدونید نیکلا.

‫خیلی بچه‌هاش رو دوست داره،

‫من حسودیم میشه.

‫دیگه نمی‌تونستم تحمل کنم.

‫برای همین اون اتفاق افتاد.

‫چاره‌ای نداشتم پس کشتمش.

‫نگاه کنید به کسی که همه ‫چیز رو از همه مخفی کرده بود.

‫اول از همه از من.

‫از شاهدهای زیادی که اونو یه ‫پدر نمونه توصیف کرده بودن.

‫از مددکارهای اجتماعی که ‫خانواده رو زیر نظر داشتن.

‫از همکار وکیلم که اون روز در ‫دفاع گفته بود که از بچه‌ها شنیده

‫چقدر پدرشون رو دوست دارن.

‫چقدر دلشون براش تنگ شده.

‫کشمکش ابدی و هولناک احساسات ‫در قلب قربانیان تجاوز محارم.

‫یک عمر پنهان‌کاری.

‫هیچکس چیزی نفهمیده بود.

‫مترجم: اشکان هیدی

@‫FRANCOFILMS ‫francofilmz@gmail.com

‫[ سرِنخ ]

‫فیلمی از: ‫دنیِل اُوتوی

‫سناریو: استیون میتز و دنیل اُوتوی

‫[ برا اساس کتاب: داستان وکیل مدافع مو ] ‫[ نوشته: ژان-ایو مویارت ]

‫[ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم] ‫[ ترجمه اختصاصی فیلمهای فرانسوی و فرانسوی زبان ]