Original subtitles

تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED با افتخار تقدیم میکند

.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub

‫توجه، پرسنل.

‫- نفوذ به منطقه ممنوعه. ‫- نفوذ، نفوذ!

‫اون پایین.

‫داریم جلوشو می‌گیریم.

‫چی... هی!

‫اون دستگاه رو بده. همین حالا!

‫همه چی یه جورایی اتفاق افتاد.

‫یه پسره به یه کار نیاز داشت.

‫و یه قهرمان به یه دستیار.

‫اینجوری اون پسره، بچه شد،

‫و اون بچه، دِنجِر شد.

‫اما این، اون بچه نیست.

‫اون پسره هم نیست.

‫و این یه دستگاهیه که می‌تونه ‫واقعیت رو عوض کنه،

‫حتی مرده‌ها رو برگردونه،

‫مثل این یارو، هنری هارت.

‫یعنی، اگه به کمک نیاز داشتین

‫و تنها کسی که می‌تونست کمکتون کنه ‫رفته بود، چیکار می‌کردین؟

‫خب، برگردیم به پسرمون هنری.

‫اون کید دِنجِر شد،

‫دستیار قهرمان شکست‌ناپذیر سِوِل‌ویو،

‫کاپیتان مَن،

‫که اسم واقعیش رِی منچستر بود.

‫حالا، اگه همه اینا ‫خیلی غیرمسئولانه به نظر میاد،

‫خب، چون همینطورم بود.

‫اما هنری اون کار رو دوست داشت.

‫کید دِنجِر بودن براش همه چی بود.

‫هنری و رِی هویت واقعیشون رو ‫مخفی نگه می‌داشتن

‫و سِوِل‌ویو رو امن نگه می‌داشتن.

‫اما اونا تو این راه کمک هم داشتن.

‫اونا یه نابغه عجیب به اسم شوارز رو دیدن.

‫بهترین دوستای هنری، جاسپر و شارلوت،

‫همراهشون شدن.

‫حتی خواهر کوچولوی هنری، پایپر،

‫هم وارد ماجرا شد.

‫اما جاسپر، بیشتر می‌خواست.

‫اون یه کتاب صوتی پیدا کرد که بهش ‫یاد می‌داد چجوری موقع خوابیدن بجنگه

‫و همینطور اسپانیایی صحبت کنه.

‫و همینطور اسپانیایی صحبت کنه.

‫هنری هم بیشتر می‌خواست.

‫اون می‌خواست از سِوِل‌ویو بره.

‫خوشبختانه، یه توپ رادیواکتیو ‫تو صورتش منفجر شد.

‫آره، خوشبختانه، چون وقتی آماده بود

‫خودشو فدا کنه با روندن ‫یه کشتی هوایی با یه بمب

‫به یه کوه...

‫...فهمید هر وقت بخواد می‌تونه ‫یه سپر محافظ درست کنه.

‫هر وقت که دلش بخواد.

‫اون کل سِوِل‌ویو رو نجات داد.

‫و اون پرنده رو.

‫آره، همه فکر می‌کردن کید دِنجِر مرده

‫و هنری هم گذاشت فکر کنن،

‫چون آماده بود که ابرقهرمان خودش باشه،

‫به جای اینکه دستیار یه نفر دیگه باشه.

‫حالا، هنری و جاسپر اینجا زندگی می‌کنن،

‫به عنوان یه تیم با ‫جرم و جنایت مبارزه می‌کنن.

‫اونا بزرگتر شدن،

‫تو استفاده از قدرتاشون بهتر شدن،

‫و مشهورن.

‫شاید یه کم زیادی مشهور.

‫شاید کید دِنجِر مرده باشه، اما هنری هارت نه.

‫هنری نمرده. اون به زودی اینجا خواهد بود.

‫- به من اعتماد کن. ‫- اوهوم.

‫کارآگاه جونز.

‫من به یکی از بهترین‌های دیستوپیا دروغ می‌گم؟

‫کاملا.

‫نکته خوبی بود.

‫اوم.

‫خب پس کجاست؟

‫اون... سرش به یه کاری گرمه.

‫ببین، می‌دونم هنری ‫سپر شخصیش رو داره و اینا،

‫اما من واقعا بهترین آدم تو دنیا هستم

‫تو جنگیدن موقع خوابیدن در حالی که ‫اسپانیایی حرف می‌زنم.

‫که، به هر حال، یعنی اگه دوستمون پیداش بشه

‫و هنری اینجا نباشه،

‫من از پسش برمیام.

‫"دوستمون"؟

‫از کی تا حالا جاسپر دانلپ دوست داشته؟

‫پایپر؟ تو اینجا چیکار می‌کنی تو دیستوپیا؟

‫شِوُز؟ چی... نه... من...

‫- جاسپر! ‫- شِوُز؟

‫چی پوشیدی، یه جورایی مثل یه پالتو بلند؟

‫- پالتو بلند نیست. یه کته. ‫- شبیه یه کابوی فضایی شدی.

‫من کابوی نیستم. من یه ابرقهرمانم.

‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- منم همینطور.

‫به دیستوپیا خوش اومدین، اما لطفا برین.

‫ا-ا-اما ما از سِوِل‌ویو تا اینجا اومدیم.

‫آره. من تو تعطیلات بهاری‌ام.

‫تصمیم گرفتم برادرم و ‫بهترین دوستش رو سورپرایز کنم.

‫و بعد یادم اومد که شارلوت الان هاروارده،

‫پس، مثل هنری، ما با تو گیر افتادیم.

‫خیلی خب.

‫وای خدا! شوخی کردم.

‫- جریان تو چیه؟ ‫- آره. تو اونجا خیلی باحال به نظر می‌رسیدی

‫با اون پلیس خوشگله اونجا.

‫چون داشتم باهاش لاس می‌زدم.

‫اوه... اون لاس زدن نبود.

‫- بذار کمکت کنم. ‫- چی؟

‫- هی، کارآگاه موخوشگل. ‫- باشه. باشه.

‫- این پسره ازت خوشش میاد. ‫- بسه دیگه.

‫چی می‌گی؟

‫- لایک یا دیسلایک؟ ‫- یا دیسلایک؟

‫ببخشید. توریست‌های گمشده.

‫تو یه ذره از سطحش بالاتری.

‫- نه، من تو یه سطحی هستم... یه جورایی. ‫- یه کوچولو.

‫خیلی خب، بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها.

‫الان اصلا وقت خوبی نیست، باشه؟

‫چیه، تو و هنری ماموریت دارین؟

‫آره. شنیدم شما داغ‌ترین ‫مبارزهای جرم و جنایت

‫- تو دیستوپیا هستین الان. ‫- شنیدم هنری رئیسته.

‫اون رئیس من نیست. ما شریکیم.

‫در واقع، اون الان داره یه قرارداد تبلیغاتی

‫- برای ما امضا می‌کنه. ‫- پس چرا تو اونجا نیستی؟

‫- آره. چرا اونجا نیستی؟ ‫- به من اعتماد کنین، بچه‌ها.

‫اونا فقط نمی‌خواستن هنری رو ببینن.

‫هنری، هنری، هنری، هنری!

‫- پس من الان یه کم سرم شلوغه. ‫- بیخیال!

‫کار نکن، کار نکن. امشب نه!

‫آره، بیاین بریم هنری رو بیاریم ‫و بریم یه نمایش ببینیم.

‫آره. این فکر خیلی خوبیه.

‫خب، من متوجه شدم شما دو تا الان ‫یه جورایی تو حالت توریستی هستین.

‫- منظورت چیه؟ ‫- این یعنی چی؟

‫من اصلا نمی‌دونم داری ‫راجع به چی حرف می‌زنی.

‫اما یه کامیون پر از پلوتونیوم ۲۳۹ قراره

‫تا پنج دقیقه دیگه از اون خیابون رد بشه

‫و یه چیزی قراره بهش حمله کنه.

‫- منظورت یه نفره. ‫- منظورم یه چیزیه.

‫مردم اینجا بهش می‌گن بلک‌آوت.

‫پس این بلک‌آوت با تو و هنری مشکل داره؟

‫اون با پلوتونیوم مشکل داره. ‫- چی؟

‫دیستوپیا با نیروی هسته‌ای کار می‌کنه،

‫پس میله‌های سوخت رو از کشورهای دیگه می‌خره،

‫و اون کامیون تحویل درست ‫از جلوی ما رد می‌شه.

‫نقشه بلک‌آوت چیه؟ ‫نابود کردن میله‌های سوخت پلوتونیوم.

‫چرا می‌خواد میله‌های سوخت رو نابود کنه؟

‫سوخت نباشه، نیرو نیست.

‫نیرو نباشه، روشنایی نیست. فقط...

‫بلک‌آوت!

‫هنری، چه حسی داره که سخنگوی جدید

‫- بیزواچ باشی؟ ‫- هنری، چه حسی داره که

‫داغ‌ترین مبارز جرم و جنایت ‫تو دیستوپیا باشی؟

‫چراغ‌ها کجا رفتن؟

‫- من از تاریکی می‌ترسم. ‫- منو بغل کن، هنری!

‫- برق رفته. ‫- شِوُز می‌تونه درستش کنه.

‫مشکل از برق نیست.

‫آره.

‫قول دادی تو تعطیلات کار نکنی.

‫اوم. ماهی باید شنا کنه. ‫شوارز هم باید ورجه وورجه کنه.

‫شب بخیر.

‫اونجا میله‌های سوخت شهره ‫که بلک‌آوت می‌خواد بدزدتشون.

‫هی، نمی‌خوای اول به هنری زنگ بزنی؟

‫این دیگه چیه...

‫اوف...

‫بیا دیگه.

‫چی شده؟ از تاریکی می‌ترسی؟

‫رئیست کجاست؟

‫- این... ‫- فکر کنم همونه.

‫خودتو برای یه کتک حسابی آماده کن، ‫ای موجود چنگال‌دار عجیب.

‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت...

‫برای آخرین بار!

‫ممنونم، ممنونم.

‫- سلام، سلام، سلام. ممنون. ‫- هنری!

‫- هی! ‫- آخ!

‫از دیدنت خوشحالم. از دیدنت خوشحالم.

‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- باورم نمی‌شه.

‫- گوش کن، من یه کاری داشتم. ‫- خیلی طولش دادی.

‫- طول کشید. اما الان اینجام. ‫- اوه، پس تقصیر تو نیست.

‫می‌بینم داری سر خواهرت داد می‌زنی.

‫حالا... اگه اجازه بدین.

‫وقتشه که من به "بیزنس" برسم.

‫- چ-چیکار می‌کنی؟ ‫- خب، این عجیبه.

‫- بخشی از قراردادی که الان امضا کردمه. ‫- دوربینی جایی هست؟

‫- به نظر خودم باحال اومد، باشه؟ ‫- الان ما تو یه تبلیغیم؟

‫- به هیچ وجه. ‫- "باحال اومد." باحال به نظر نیومد.

‫حالت چطوره؟

‫داداش، مواظب حرف زدنت باش. ‫بچه این دور و بر هست.

‫خب، فکر کنم وقت بیزنِسه.

‫بخشی از قرارداد ما با ‫بیزواچ اینه که من باید بیزنس رو

‫هر ۴۵ ثانیه یه بار موقع ‫مبارزه با جرم و جنایت بگم.

‫فکر کنم اونا دارن به هر چی ‫که من می‌گم گوش می‌دن.

‫فکر کنم باید به انگلیسی بگیمش،

‫اما بعدا بهش می‌رسیم.

‫ممنون، ممنون.

‫ممنون.

‫- هی. ‫- هی.

‫اوه، تو قراره تاوان این پنجره رو بدی...

‫با جونت!

‫شهرتت ضعیفت کرده.

‫یه بار دیگه امتحان کن.

‫آه-آه!

‫اوه--

‫- فکر کنم همین الان اون چیز رو کشتم. ‫- تقریبا مطمئنم

‫فقط پرتش کردی یه جایی.

‫پرتابش کردم به یه جلسه بیزنس... با مرگ.

‫واقعا سخته که بیزنس رو تو هر جمله جا بدی.

‫امضا چطور پیش رفت؟ یه بیزواچ برای من گرفتی؟

‫اوم... نه، نه، نگرفتم، اما، اوم،

‫آره، مجبور بودم بیام اینجا. برات می‌گیرم.

‫خیلی خب. اوه، صبر کن. ‫تبلیغمون چطور به نظر میاد؟

‫- ما خیلی باحال به نظر میایم؟ ‫- اوم، تبلیغمون.

‫اوم...

‫آره، آره، خوب به نظر میومد.

‫واقعا؟

‫اوم... آره.

‫آره.

‫این تبلیغه؟

‫داداش، تو تار شدی.

‫جاسپر فقط یه روح تو پس زمینه است.

‫یعنی، اون گربه بیشتر از تو فوکوس داره.

‫- اینو تو مراسم امضا دیدی؟ ‫- اوم، آره.

‫- اونو اونجا دیدم. ‫- و هیچی نگفتی؟

‫می‌خواستم یه چیزی بگم. ‫مجبور بودم بیام اینجا.

‫هی، جاسپر.

‫- هی، جونزی. ‫- کارت عالی بود اون بیرون.

‫- اوم... ‫- می‌تونم یه عکس بگیرم؟

‫اوم، قطعا. آره.

‫- ممنون. خیلی خب، بیا. ‫- بزن بریم.

‫- تبلیغ تو پس زمینه؟ ‫- آره، باید درستش کنیم.

‫خوب نیست.

‫- بفرمایید. ‫- عالیه، ممنون.

‫شما دو تا کنار هم عالی به نظر میاین.

‫- ممنون. ‫- آره، خواهش می‌کنم.

‫- عصبانی هستی؟ ‫- نه. چرا باید عصبانی باشم؟

‫- اوم، اون عصبانی به نظر میاد. ‫- اون عصبانیه.

‫انگار نه انگار... انگار نه انگار ‫که من نصف کار رو انجام می‌دم

‫و تو همه اعتبارش رو می‌گیری.

‫چی می‌خوای، یه ستاره طلایی؟

‫هنری، همه فکر می‌کنن تو رئیس منی.

‫من تجربه بیشتری از تو دارم.

‫تو خونه می‌بینمت.

‫آره، اوم،

‫من دارم از اینجا می‌رم.

‫می‌خواستم اینو بعدا بهت بگم اما، اوم،

‫بهتره همین الان رک و راست بهت بگم، اوم...

‫آره، من یه جای خودم رو می‌خوام.

‫چرا؟ تو که اصلا هیچوقت خونه نیستی.

‫ببین، داداش، ما دیگه بچه نیستیم، باشه؟

‫فکر می‌کنم بهتره که ‫جای خودمون رو داشته باشیم.

‫کار خودمون رو بکنیم.

‫ما هنوز یه تیمیم؟

‫یو--

‫هر وقت بخوای می‌تونی بیای اینجا.

‫- این یه "آره" نیست. ‫- اوم.

‫اوه. اینا بچه‌های بیزواچ هستن.

‫اونا فورا به من نیاز دارن.

‫خوش بگذره.

‫جاسپر. جاسپر.

‫هی، اوم...

‫یو، من برات یه ساعت می‌گیرم.

‫جاسپر؟

‫جاسپر.

‫باحال نیست، داداش.

‫بلک‌آوت.

‫می‌خوای یه نصیحت بشنوی؟

‫اگه در مورد دکوراسیونه، پس نه.

‫نباید تنها کار کنی!

‫نه. پنج دقیقه دیگه.

‫رِی، اون مامان منه. ‫نمی‌تونم تو رو بهش معرفی کنم.

‫اوه!

‫هوم. تو از نزدیک خیلی پیرتر به نظر میای.

‫اوم، این چیه؟ ها.

‫من-من مردم؟

‫من تو بهشتم؟

‫خدای من، من تو جهنمم.

‫اوه. نه، تو فقط تو نیوتونی.

‫چی؟ نیوتون چیه؟

‫چرا من اینجوری لباس پوشیدم؟ چی...

‫چی رو صورتمه؟ تو کی هستی؟

‫من فقط تو رو از مرگ برگردوندم.

‫خواهش می‌کنم.

‫چی؟

‫این همه سر و صدا چیه؟

‫- برو بیرون، جما. ‫- هی، حالت چطوره؟

‫تو منو نمی‌شناسی، و من تو رو نمی‌شناسم،

‫اما من ازت می‌خوام ‫منو به خونه برسونی، باشه؟

‫نمی‌دونم کجام. نمی‌دونم چی رو صورتمه!

‫ممنون. برو بیرون، جما.

‫- اون کید دِنجِره؟ ‫- به مامان نگو

‫وگرنه بهش می‌گم تو تمام شب ‫بازی ویدیویی می‌کنی.

‫و من به مامان می‌گم تو از ‫کارت اعتباریش استفاده کردی

‫- تا با اتوبوس بری سِوِل‌ویو. ‫- و من به مامان می‌گم

‫که تو از رژ لب خوبش برای سگ استفاده کردی

‫برای عکس‌های گلامورش.

‫- جرئت نمی‌کنی. ‫- اوه، من همین الان کید دِنجر رو

‫زِرپ کردم تو خونه‌مون.

‫تو حتی نمی‌دونی من چه کارایی می‌تونم بکنم.

‫می‌دونم که نمی‌تونی منو ساکت نگه داری.

‫می‌دونی چیه؟ فقط به مامان نگو.

‫اون تقریبا سه تا شغل داره ‫و به این استرس نیاز نداره.

‫باشه. من اصلا اینجا نبودم.

‫اوه!

‫اوم، اول از همه، سلام.

‫دست دادن. بیا رسمی باشیم.

‫میسی مارتین، طرفدار پروپاقرص کید دِنجر.

‫و من خیلی داستان تخیلی ‫طرفداران کید دِنجر نوشتم.

‫- تو خوشت میاد-- ‫- من چطور اومدم اینجا؟

‫اوه!

‫با این بچه.

‫دستگاه تغییر واقعیت.

‫خب، این، اوم، ها...

‫چیکار می‌کنه؟

‫اون از محدودیت رنگ برای باز کردن فضا

‫بین باریون‌ها، مزون‌ها استفاده می‌کنه ‫کی اهمیت می‌ده چطور کار می‌کنه؟

‫من فقط کید دِنجر رو از مرگ برگردوندم!

‫دنیای پس از مرگ چطوریه؟ در واقع، بهم نگو.

‫می‌خوام سورپرایز بشم.

‫اوه، من نمرده بودم.

‫اوم-اوم متاسفم. چی؟

‫گفتم من نمرده بودم.

‫آره، تو مرده بودی. تو تو یه ‫حادثه کشتی هوایی آتیش گرفته مردی

‫بعد از اینکه کل سِوِل‌ویو رو نجات دادی.

‫آره. من کل... نجات دادن ‫سِوِل‌ویو رو انجام دادم.

‫من فقط-- من واقعا نمردم.

‫یه جورایی، می‌دونی...

‫خب، من وانمود کردم.

‫فامیلیم رو عوض کردم و ناپدید شدم.

‫اوه، خفه شو! تو تمام این مدت زنده بودی؟

‫یعنی... آره.

‫می‌دونی ما چقدر از مرگت آسیب دیدیم؟

‫- اوم، خب، متاسفم. ‫- باشه؟

‫باشه؟

‫می‌خواستم با زندگیم ادامه بدم،

‫و از خانوادم محافظت کنم.

‫که خیلی راحت‌تره اگه همه ‫دشمنات فکر کنن تو مردی.

‫خب، همه طرفدارات هم فکر می‌کردن تو مردی.

‫آره، خب، خبر خوب.

‫من هنوز زنده‌ام.

‫تو منو به جنگ یه دایناسور انداختی؟

‫اوه!

‫- اوه، کجا بودی؟ ‫- داشتم تو دیستوپیا با جرم و جنایت مبارزه می‌کردم.

‫نه، صبر کن، دیستوپیا؟ این عالیه!

‫صبر کن. دیستوپیا اصلا چیه؟

‫مثل یه جزیره تو اقیانوس آرومه.

‫وای خدای من. جاسپر و شارلوت هم اونجا هستن؟

‫صبر کن. تو از کجا در مورد ‫جاسپر و شارلوت می‌دونی؟

‫خب، من هویت مخفی تو رو فهمیدم.

‫اوم... ‫چطور-چطور، اوم...

‫تو از کجا... ‫تو از کجا اینو می‌دونی؟

‫ماسک چشمت کمتر از ‫یه عینک آفتابی رو می‌پوشوند.

‫من واقعا شوکه شدم ‫که هیچکس دیگه اینو نفهمیده.

‫آره، خب، سِوِل‌ویو دقیقا

‫باهوش‌ترین شهر آمریکا نیست.

‫من اینجا چیکار می‌کنم؟

‫من تو رو اینجا آوردم تا بتونیم ‫با هم با جرم و جنایت مبارزه کنیم.

‫و داداش، جرم و جنایت ‫خیلی زیادی تو نیوتون هست.

‫تو حتی نمی‌دونی.

‫بیشتر روزها، من و جما به سختی ‫از مدرسه به خونه می‌رسیم.

‫برو. برو، برو، برو.

‫هی.

‫خوب شد تبلت‌هامون رو ‫زیر پیراهنمون قایم کردیم.

‫لعنت به تو، جما.

‫بیا دیگه.

‫- این خوبه. ‫- آخرین مدله. آره.

‫سلام. هیچکدوم از شما ‫نمی‌تونستین به ما کمک کنین؟

‫به همین دلیله که ما اینجا نمی‌یایم.

‫اما حالا که تو اینجایی، ‫پس وقت تمومه، موجودات چندش.

‫کید دِنجر تو نیوتونه.

‫آره. باید برگردم دیستوپیا.

‫صبر کن. نمی‌خوای با من ‫با جرم و جنایت مبارزه کنی؟

‫ببین، تو دختر خوبی به نظر میای

‫و من همیشه خوشحال می‌شم ‫یه طرفدار رو ببینم، اما...

‫من یه جورایی الان کار خودمو می‌کنم.

‫و همینطور، تو نباید از ‫دستگاه‌های دیوونه‌وار استفاده کنی

‫تا مردم رو بدون اینکه،

‫می‌دونی، اول بپرسی، از دنیاشون بیرون بکشی.

‫این واقعا باحال نیست.

‫دوباره-- فکر می‌کردم مردی.

‫هرگز فکر نمی‌کردم به ‫همه طرفدارات دروغ بگی، اما...

‫یعنی، هر چی. اگه می‌خوای برگردی،

‫- من تو رو برمی‌گردونم. ‫- من اینو می‌خوام. ممنون.

‫همینطور، من در مورد ‫نمرده بودن دروغ نگفتم، باشه؟

‫من وانمود کردم.

‫خیلی فرق داره.

‫کمک! من مورد جرم قرار گرفتم!

‫عجیب.

‫من از RAD استفاده کردم تا ‫تو رو به زندگی عادیم زِرپ کنم

‫تا بتونیم با هم با جرم و جنایت مبارزه کنیم،

‫اما اون یارو دقیقا شبیه مربی کِرِگه.

‫اون یه شخصیت از یکی از ‫داستان‌های تخیلی طرفداریمه.

‫ها.

‫باید بهش کمک کنی.

‫- کمک! هی، کمک! ‫- یه پستچی هست

‫و یه سری بچه دبیرستانی... ‫اونا بهش کمک می‌کنن.

‫پستچی‌ها به طور مشهوری ‫غیر خشونت‌طلب هستن، و ما هر دو می‌دونیم

‫که بچه‌های دبیرستانی ‫تنبل و بی‌مسئولیت هستن.

‫هی، پستچی، کمک!

‫مال منه.

‫- باحال. ‫- باید این کار رو بکنی.

‫باید برگردم دیستوپیا.

‫"یه ابرقهرمان همیشه به ندا پاسخ می‌ده."

‫این... تو کی هستی؟ کی اینجوری حرف می‌زنه؟

‫تو.

‫بعد از اینکه زنبوردار رو شکست دادی.

‫چی؟

‫اوه. من...

‫الان یادم اومد. ‫من و کاپیتان مَن یه شرط بستیم

‫تا ببینیم کی می‌تونه مبتذل‌ترین جمله رو

‫تو مصاحبه‌های بعد از مبارزه بگه.

‫"یه ابرقهرمان همیشه به ندا پاسخ می‌ده."

‫وای خدای من. باشه. می‌دونی چیه؟ ‫من بهش رسیدگی می‌کنم.

‫- من به، اوم،... رسیدگی می‌کنم. ‫- مربی کِرِگ.

‫من به مربی کِرِگ رسیدگی می‌کنم، ‫بعد تو منو می‌فرستی خونه.

‫آره! مبارزه با کید دِنجر.

‫- ما دو تا داریم رویامون رو زندگی می‌کنیم. ‫- نه، من این کار رو خودم انجام می‌دم.

‫صبر کن، نه، نه، نه، نه. ‫تو باید منو با خودت ببری.

‫این دقیقا به حقیقت پیوستن رویای منه.

‫- تو هیچ تجربه کاری داری؟ ‫- داداش، من ۱۲ سالمه.

‫- قدرت‌های خارق‌العاده؟ ‫- اوم، دزدی چیزها.

‫- آره، تو باید همینجا بمونی. ‫- صبر کن، نه، نه.

‫تو ندیدی من چطور نگهبان‌های زیادی رو ‫برای دزدیدن اون چیز گول زدم.

‫اون... اون چشمگیر بود.

‫ببین، من، اوم، یه جورایی تازه از یه رابطه ‫مبارزه با جرم و جنایت بیرون اومدم

‫پس واقعا فقط می‌خوام تنها کار کنم، باشه؟

‫- ببخشید. ‫- چی... هی...

‫به علاوه، اون فقط یه ‫معلم ورزش عضلانی و زورکیه.

‫احتمالا حتی از قدرت خارق‌العاده ‫من استفاده نمی‌کنه.

‫اوه... اوف... اوه!

‫هنوز نمی‌خوای من کمکت کنم؟

‫- نه. فقط به قدرت خارق‌العاده‌ام نیاز دارم. ‫- باشه، به این حرفم گوش کن،

‫اما فکر می‌کنم ما تو یکی ‫از داستان‌های تخیلی طرفداری منیم.

‫- چی باعث می‌شه اینو بگی؟ ‫- من سیستم‌های پروتکل RAD رو به سیستم‌های خودم وصل کردم.

‫شاید به عنوان یه مدیر وارد شدم

‫- به جای یه مهمان... ‫- تو تمرین می‌کردی.

‫و همینطور مقدار زیادی...

‫و همینطور مقدار زیادی...

‫...رعد و برق بود و همینطور، ‫همینطور، تو داری توسط یکی از

‫شخصیت‌های تخیلی من کتک می‌خوری؟

‫چی شده؟

‫و تو قدرت خارق‌العاده‌ات رو نداری.

‫آره، من دقیقا اینو متوجه نشدم،

‫اما احتمالا به خاطر ورم مغزه

‫به خاطر... می‌دونی، مشت زدن.

‫ورم مغز؟

‫فکر می‌کنی خیلی باهوشی، ها؟

‫نه، نه. من در واقع فکر می‌کنم من خیلی--

‫...آسیب دیده‌ام.

‫نمی‌دونستم تو یه قدرت خارق‌العاده داری،

‫پس هرگز اونو تو داستان تخیلی ‫طرفداریم ننوشتم.

‫اوه، تو در مورد اون نمی‌دونستی؟

‫- نه. ‫- حالا پایین برو

‫و ۲۰۰۰۰ شنا برو،

‫کید زشت.

‫خب، این دیگه زیاده‌روی کردنه.

‫یک.

‫دو.

‫سه.

‫دو هزار و سیصد و نود و شش.

‫دو هزار و سیصد و نود و هفت.

‫باشه. مطمئنی نمی‌خوای من کمکت کنم؟

‫چون یه هیولای دیگه تو این ‫داستان تخیلی طرفداری هست.

‫کی؟

‫اوم، مثل یه خون‌آشام برقی.

‫- من-- ‫- خون‌آشام برقی چیه؟

‫اوم، فقط نمی‌خوای بدونی.

‫فقط باید از اینجا بریم.

‫باشه، باشه، می‌تونی بهم کمک کنی،

‫اما من واقعا شک دارم بتونی کاری انجام بدی.

‫هوو!

‫تو حواسشون رو پرت کن، ‫من ضربه نهایی رو می‌زنم.

‫آیا من تنها کسی هستم که الان ‫حس یه تیم عالی رو می‌گیرم؟

‫- من حس خستگی می‌گیرم... ‫- اوه.

‫و... احتمالا حس دنده‌های شکسته.

‫باشه، پس شاید دفعه بعد ‫من بتونم حواسشون رو پرت کنم

‫- و تو بتونی ضربه نهایی رو بزنی. ‫- نه، نه، نه، نه.

‫من می‌خوام برم خونه، باشه؟

‫من قدرت‌های خارق‌العاده‌ام رو می‌خوام.

‫من می‌خوام برم خونه.

‫- باشه. ‫- فقط، اوم...

‫- من ما رو برمی‌گردونم. ‫- کار رو انجام بده.

‫زیبا.

‫اون خواهرمه؟

‫وای.

‫- چرا اینجوری لباس پوشیدی؟ ‫- می‌خوای برگردی دیستوپیا؟

‫- خیلی زود داری می‌ری، برادر؟ ‫- دکمه رو بزن، دکمه رو بزن!

‫زیبا.

.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub

‫خب، این دیستوپیا نیست.

‫آره. فکر می‌کنم...

‫شیمرزه.

‫- چی؟ ‫- شیمرز.

‫- شیمرز؟ ‫- آره.

‫مثل کلوپ شبانه. مثل کلوپ شبانه فرانکینی

‫- تو سِوِل‌ویو؟ ‫- فکر می‌کنم.

‫♪ من یه چیزی برای گفتن بهت دارم ♪

‫♪ می‌تونی بفهمیش ♪

‫♪ وقتی زندگی بهت سخت می‌گیره ♪

‫♪ نیازی نیست که استرس داشته باشی، آره ♪

‫♪ وقتی توش هستی، ‫فقط باید اون اخم رو تبدیل کنی ♪

‫- ♪ به خنده... ‫- خب، اوم،

‫اون چی بود تو نیوتون؟

‫اون خواهرم بود؟

‫یه جورایی؟

‫چرا اون اونجوری خون‌آشامی بود؟

‫♪ به راز من برای زندگی خوش اومدی ♪

‫و فقط استایل بی‌نظیر من نیست.

‫♪ لبخند بزن، لبخند زدن هزینه‌ای نداره ♪

‫♪ لبخند بزن، می‌تونه هر چیزی رو درمان کنه ♪

‫♪ فقط لبخند بزن ♪

‫♪ وقتی با همیم ♪

‫♪ ما همه شب رو با رعد و برق ‫سفید مرواریدی می‌رقصیم ♪

‫♪ می‌تونی گریه کنی، ‫اما از لبخند زدن دست نکش ♪

‫پایپر منو از گروه طرفداران رسمی کید دِنجر ‫تو فیس‌بوک جعلی بیرون کرد

‫چون یه عکس گذاشت

‫و من گفتم "خسته به نظر میاد".

‫من عصبانی شدم و یه داستان نوشتم ‫که توش پایپر یه خون‌آشامه

‫که خواهرم رو می‌دزده. ‫من و تو باید نجاتش بدیم

‫قبل از اینکه شهر رو به ‫هیولاهای خون‌آشام تبدیل کنه.

‫تو پایپر رو تو داستانت یه خون‌آشام کردی؟

‫اوم، آره. اون منو از ‫باشگاه طرفداران کید دِنجر بیرون کرد.

‫باشه، خب، تبدیل کردن خشم به هنر باحاله--

‫- این چیزیه که درمانگرم می‌گه. ‫- اما چرا اون چیز ما رو به اینجا به شیمرز فرستاد؟

‫پایپر؟

‫خواهرم چطور تو سِوِل‌ویوه؟

‫خواهرم چطور تو سِوِل‌ویوه؟

‫- ♪ لبخند بزن... ‫- اون قرار بود

‫تو دیستوپیا به من سر بزنه.

‫- اوه، نه. ‫- ♪ می‌تونه هر چیزی رو درمان کنه

‫♪ فقط لبخند بزن ♪

‫♪ وقتی با همیم ♪

‫- مشکل RAD چیه؟ ‫- اوه، هیچی.

‫تو یه چیزی رو پنهون می‌کنی. ‫نه، من فقط می‌خوام نگاه کنم.

‫- من یه نگاه می‌ندازم. ‫- برو با فرانکی برقص...

‫باشه، اوم، اینجا چی داریم؟

‫نوشته، اوم، "حالت داستان... قفل شده".

‫"حالت داستان-- قفل شده" یعنی چی؟

‫♪ می‌تونی گریه کنی، ‫اما از لبخند زدن دست نکش ♪

‫می‌تونه هر چیزی معنی بده.

‫ممکنه معنیش این باشه که قفل شده... ‫تو حالت داستان؟

‫چطور قفلش رو باز کنیم؟

‫نمی‌دونم، داداش. من این چیز رو نساختم.

‫من فقط دزدیدمش.

‫می‌دونی، بذار یه چیزی رو امتحان کنم. ‫تقریبا مطمئنم جواب می‌ده.

‫باشه.

‫باز شو، ای RAD احمق!

‫نه، نه، نه، نه!

‫این شیمرز واقعی نیست، هست؟

‫هست؟

‫اوم... ها.

‫- ما کجاییم؟ ‫- خب، یادت میاد چطور بهت گفتم

‫که همه داستان‌های تخیلی ‫طرفداری من با RAD قاطی شدن؟

‫خب، حتما یه اتفاقی براش افتاده

‫طی مبارزه کوچیکت با مربی کِرِگ.

‫پس حالا صفحه باز نمی‌شه، و ممکنه ما، مثلا،

‫تو داستان‌های من گیر افتاده باشیم.

‫اوم، خبر خوب. این داستان یه چیز عالیه.

‫نوشتمش چون حس بدی داشتم

‫برای اینکه همیشه از جما بهترم.

‫تو چی؟

‫ها. تو همه چیز. ‫اون تو سایه من زندگی می‌کنه.

‫اما تو این داستان تو یه ابرقهرمان نیستی.

‫تو فقط یه دستیاری.

‫برای کاپیتان مَن. آره.

‫اون کجاست؟ شاید--شاید بتونیم پیداش کنیم.

‫- شاید اون بتونه ما رو از اینجا ببره. ‫- ن-نه. نه.

‫من هرگز کاپیتان مَن رو تو ‫هیچکدوم از داستان‌هام ننوشتم.

‫- همیشه فقط من و تو بودیم. ‫- اوه، پس فقط من و تو.

‫یا، گاهی اوقات، تو و یه کس دیگه.

‫کی؟

‫اوه، چه پیچش جالبی.

‫من دستیار کی هستم؟

‫نگاه کنین، همه. این کاپیتان سیبیله!

‫وای خدای من، این کاپیتان سیبیله!

‫اگه می‌خوای این مهمونی رو شروع کنی،

‫فقط کافیه...

‫سیبیل-بذاری.

‫جاسپر؟

‫تو منو دستیار

‫جاسپر کردی؟

‫من فیلمنامه رو عوض کردم و یه داستان نوشتم

‫که تو توش دستیاری و بهترین دوستت قهرمانه.

‫اوه، این... این خیلی خوبه.

‫عقب وایسین، مهمونی‌کننده‌ها.

‫وای خدای من، اون می‌تونه پرواز کنه.

‫- خب، آره، پرواز باحاله. ‫- می‌دونم باحاله.

‫باحال‌ترین قدرت خارق‌العاده‌ست. ‫فکر می‌کنی چرا من همیشه

‫از پشت بوم‌ها می‌پرم پایین؟ ‫تا دشمن فکر کنه من می‌تونم...

‫باید از اینجا برم... من دارم می‌رم خونه، ‫برمی‌گردم دیستوپیا.

‫- نه، فکر نکنم بتونم درستش کنم... ‫- صبر کن. صبر کن. تو لبخند نمی‌زنی.

‫چرا؟

‫اوم...

‫به خاطر اینه که من ناراحتم.

‫- نگران نباش. من هواتو دارم. ‫- چی؟ نه--

‫- فرانکی! ‫- نه، نه، من خوبم--

‫فرانکی تینی؟

‫برادرم به یه کم سوخت نیاز داره.

‫- مشخصه. ‫- می‌تونیم یه میز،

‫یه تاکو، و یه آهنگ آروم داشته باشیم؟

‫- فکر کنم من برم. ‫- چطور می‌تونم به اون صورت زیبا نه بگم؟

‫به اون صورت زیبا؟

‫هوو! اوه، آره! کاپیتان سیبیل.

‫- اوم... ‫- میزها!

‫- مراقب باش! ‫- می‌دونی چیه، من، اوم،

‫- یه کاری دارم. ‫- تاکوها!

‫اونا خوب به نظر میان، اما من فقط--

‫- من--من فقط-- ‫- و...

‫- ...من تازه غذا خوردم. ‫- یه آهنگ آروم.

‫♪ اوه ♪

‫من تایید می‌کنم!

‫♪ اوه اوه اوه... ♪

‫پسره بعد از غذا خوردن همیشه حس بهتری داره.

‫چرا با من مثل یه بچه حرف می‌زنی؟

‫من بچه نیستم، باشه؟ من یه بزرگسالم.

‫و من مشکلات بزرگسالانه دارم،

‫و خوردن این تاکو حالم رو بهتر نمی‌کنه.

‫وای خدای من، خیلی حس بهتری دارم.

‫جا برای کاپیتان سیبیل باز کنین.

‫وای خدای من، حالم خیلی بدتر شد.

‫از بین همه دنیاهات، ‫اون چیز مجبور بود ما رو اینجا بفرسته؟

‫- منظورم اینه... ‫- منظورش از...

‫ دنیاهات چیه؟

‫اون چیز روی میز چیه؟

‫- تو... مم... ‫- می‌خوای بهش بگی؟

‫باشه.

‫خب... من یه جورایی این داستان‌ها رو نوشتم

‫که من و هنری با هم با ‫جرم و جنایت مبارزه می‌کنیم.

‫و حالا ما تو داستان تخیلی ‫طرفداری من گیر افتادیم.

‫و من واقعا می‌خوام برگردم دیستوپیا.

‫پس...

‫ما فقط ساخته‌های ذهن... این دختر هستیم؟

‫آیا من تنها کسی هستم ‫که الان بحران وجودی داره؟

‫پس تو می‌گی یه واقعیت دیگه هست

‫که من توش سیبیل ندارم؟

‫به هر حال، وقتی تو حرف می‌زدی،

‫یه ایده‌ای به ذهنم رسید.

‫ما تو سِوِل‌ویو هستیم، درسته؟

‫یعنی... یه جورایی.

‫- درسته. ‫- باشه.

‫پس باید یه شواز اینجا باشه.

‫شواز می‌تونه هر چیزی رو درست کنه. ‫پس تنها کاری که باید بکنیم

‫پیدا کردن شوازه، ‫اون می‌تونه RAD رو درست کنه،

‫و ما می‌تونیم به واقعیت‌های خودمون برگردیم

‫و تو می‌تونی هر داستانی که می‌خوای بنویسی.

‫شواز چیه؟

‫اون نابغه علمیه که تو غار مَن زندگی می‌کنه.

‫منظورت خونه سیبیله.

‫هر چی. منظور اینه که اون می‌تونه ‫هر چیزی رو درست کنه.

‫باشه؟ پس...

‫اون کجاست؟

‫من هرگز اسم شواز رو نشنیدم.

‫- منم همینطور. ‫- آره، من هرگز در مورد

‫کسی به اسم شواز چیزی نفهمیدم.

‫اسم بامزه‌ایه، اما من هرگز اونو تو ‫هیچکدوم از داستان‌هام نمی‌ذاشتم.

‫باشه. حالا من دارم یه ‫بحران وجودی رو تجربه می‌کنم.

‫فرانکی-تینی؟

‫- ممنون. ‫- باشه، صبر کن، البته.

‫من در مورد تک تک افراد ‫تو این مهمونی ننوشتم،

‫اما افراد زیادی اینجا هستن.

‫درسته؟

‫آره. آره.

‫خب، شرط می‌بندم RAD هر چیزی رو ‫که تو داستان‌هام تغییر دادم عوض می‌کنه

‫و بعد بقیه جاهای خالی رو ‫با واقعیت پر می‌کنه.

‫هوم.

‫پس-- صبر کن.

‫تو می‌گی که باید یه شواز باشه

‫یه جایی تو این دنیا؟

‫ممکنه باشه.

‫شواز!

‫شواز!

‫یو!

‫شواز!

‫یو!

‫- شواز! ‫- وای، وای، وای، وای!

‫از من دور شو!

‫- تو از کجا اسم منو می‌دونی؟ ‫- چون تو یه دنیای دیگه،

‫تو یکی از بهترین دوست‌های منی. وای خدای من!

‫- باورم نمی‌شه پیدات کردم. ‫- باشه.

‫ببین، رفیق، از من دور شو. ‫من نمی‌دونم تو کی هستی،

‫اما تو این دنیا من یه ظرف‌شویَم، پس...

‫- از اینجا برو. ‫- اوم...

‫گوش کن. من به کمکت نیاز دارم.

‫اگه به حرف زدن با تو ادامه بدم، ‫اخراج می‌شم،

‫و مامور آزمایشی من ‫دوباره منو می‌ندازه زندان.

‫تو رفتی زندان؟

‫آره. من یه کم پلوتونیوم دزدیدم.

‫اون یارو سیبیلو احمق و دستیارش منو گرفتن.

‫اوم... اوه، آره، اونا... اونا ‫آدمای عوضی‌ای هستن.

‫ببین، یه ظرف‌شوی مثل تو ‫برای چی پلوتونیوم می‌دزده؟

‫چون ظرف‌شویی تنها کاری نیست ‫که من تو این دنیا می‌تونم انجام بدم

‫- باشه؟ ‫- باشه.

‫شاید من اونقدر هم احمق نیستم ‫که معلم‌هام فکر می‌کردن، باشه؟

‫شاید من بتونم یه رآکتور هسته‌ای ‫با سوخت بهینه‌تر بسازم

‫تو زیرزمین پسرعموم نسبت به هر کدوم از

‫دانشمندای سطح بالای دانشگاهی‌تون!

‫حتی تو داستان تخیلی طرفداری میسی،

‫تو همچنان یکی از ‫باهوش‌ترین افراد تاریخ هستی، شواز.

‫آره. شوازدنگ درسته، من هستم.

‫اوم، مراقب حرف زدنت باش!

‫ببخشید، فرانکی.

‫گوش کن، اوم،

‫من، اوم،

‫بهت نیاز دارم به یه دستگاه نگاه بندازی.

‫چه نوع دستگاهی؟

‫تو همون کسی نیستی که من ‫در حال دزدیدن پلوتونیوم گرفتمش؟

‫می‌خوای برای دور دوم بری، رفیق، این دفعه

‫- بدون دستیارت؟ ‫- آه، نه، نه، نه، نه.

‫عیبی نداره، کاپیتان سیبیل.

‫اون گفت کسی که پلوتونیوم رو دزدیده

‫فقط، اوم، برادر دوقلوش بوده.

‫آه. عذرخواهی منو بپذیر، شهروند قانون‌مدار.

‫خیلی خب، می‌تونی اینو درست کنی؟ ‫من باید برگردم دیستوپیا.

‫نه. یادم رفت مربی کِرِگ ‫تو این یکی ظاهر می‌شه.

‫من می‌خوام بدونم کی اون ‫صدای گوش‌خراش رو درآورد

‫که خیلی خارج از نت بود.

‫من بودم.

‫حالا، پایین برو

‫و ۹۰۰ تا شنا برو!

‫باشه.

‫یک،

‫دو...

‫بله. به نظر می‌رسه ‫ما یه مهمون ناخونده داریم

‫که من... باید بره.

‫مجبور بودی بهش پرواز بدی.

‫فقط... برو به کاپیتان سیبیل کمک کن.

‫اوم، نه. ما RAD رو داریم. ما شواز رو داریم.

‫ما داریم می‌ریم خونه.

‫فکر کنم اون، اوم، خودش از پسش برمیاد.

‫- اون می‌تونه. ‫- من به کمک نیاز دارم.

‫- کسی دستیار منو ندیده؟ ‫- آره، باشه.

‫بهتره لباست رو عوض کنی.

‫اوم...

‫- بیا. ‫- چی؟ این چیه؟

‫اوه. اینجوری لباست رو عوض می‌کنی.

‫فکر کردم تو زندگی واقعی ‫یه راه باحال برای تبدیل شدن داری،

‫اما تو داستان‌های من، ‫تو یه قوطی نوشابه سر می‌کشی

‫- و بوم... دستیار. ‫- آره!

‫این در واقع خیلی نزدیک به نحوه، اوم...

‫نوشابه کرفس؟ چی...

‫- آره. ‫- ن-نوشابه کرفس چیه؟

‫اوم، نوشابه‌ای که مزه کرفس می‌ده؟

‫اوه، نه.

‫باشه، فقط ارزونه و مامانم زیاد ازش می‌خره.

‫حالا، برو. کاپیتان سیبیل به کمک نیاز داره.

‫- من، اوم... ‫- برو، برو!

‫- برو، برو! ‫- این کار رو نکن. این کار رو نکن.

‫باشه، می‌خوای من انجامش بدم؟

‫- خیلی خب، انجامش می‌دم! ‫- برو، برو، برو، برو!

‫انجامش می‌دم! اما باید خیلی بلندتر بگی!

‫برو، برو، برو، برو، برو، برو!

‫برو، برو، برو، برو!

‫از من متنفری؟ موضوع اینه؟

‫نه. تو لرد لالی هستی،

‫دستیار ثروتمند و وفادار کاپیتان سیبیل.

‫اینجوری آدمای پولدار ‫بچه‌هاشون رو لباس می‌پوشوندن.

‫- اوم، من می‌خوام برم خونه. ‫- خب، نمی‌تونی سلاح مخفی‌ات رو فراموش کنی،

‫لالی اسمَکر.

‫- اوم، نه. ‫- یه جورایی مجبوری... می‌دونم.

‫- ممنون. من می‌رم. ‫- تو دستیار اونی.

‫- برای من یه نه سخته. ‫- باید بری بهش کمک کنی.

‫یه... نه می‌شه.

‫- اون صدا رو می‌شنوی؟ ‫- حالش خوبه.

‫- داره آسیب می‌بینه. ‫- نه، اون--اون حالش خوبه.

‫"یه ابرقهرمان همیشه به یه تماس جواب می‌ده."

‫آه! باشه.

‫- لرد لالی! ‫- از این متنفرم وقتی مردم

‫حرف‌های منو بر علیه خودم استفاده می‌کنن.

‫وقتشه سیبیلت رو بتراشی!

‫ممکنه کریسمس نباشه، اما...

‫من می‌خوام صورتت رو با ‫شاخه‌های آب‌نبات تزئین کنم.

‫اوه!

‫این، اوم، این هیچ ‫قدرت خارق‌العاده‌ای نداره؟

‫این ایده خوبی می‌بود.

‫فقط یه--فقط یه آب‌نبات چوبی معمولی؟

‫خب، من اینو وقتی پنج سالم بود نوشتم.

‫سلام.

‫اوه، خوبه.

‫اوه!

‫♪ من آب‌نبات می‌خوام ♪

‫♪ من آب‌نبات می‌خوام ♪

‫اوه!

‫آه!

‫♪ من آب‌نبات می‌خوام ♪

‫♪ من آب‌نبات می‌خوام ♪

‫♪ من آب‌نبات می‌خوام ♪

‫آه!

‫- آره! ‫- ♪ هی ♪

‫خوشت اومد؟ آره!

‫- ♪ هی ‫- آره!

‫♪ هی ♪

‫کی می‌خواد بزنه قدش؟ آره!

‫تو؟ تو می‌خوای؟

‫تکنیک عالی برای پرت کردن حواس، لرد لالی.

‫چطور از این چیز خلاص شم؟

‫و بهم نگو باید نوشابه کرفس بیشتری بخورم.

‫باید یه قوطی دیگه تو جوراب شلواریت باشه.

‫آره. من این کار رو نمی‌کنم.

‫اوم. من چیزهای زیادی از تو یاد می‌گیرم.

‫- این چیه؟ ‫- یه ستاره طلایی.

‫اوم... من هنوز سوال دارم.

‫خب، تو این داستان،

‫تو برای مدام زندگی کردن ‫تو سایه جاسپر مشکل داری.

‫برای همین من بعد از ماموریت‌ها ‫بهت ستاره طلایی می‌دادم.

‫می‌دونی، فقط برای اینکه ‫بدونی یه نفر قدر تو رو می‌دونه.

‫این عجیبه.

‫چی عجیبه؟

‫خب...

‫تو واقعیت...

‫واقعیت واقعی...

‫جاسپر همیشه تو سایه من زندگی می‌کنه.

‫مم. کسی به جاسپر ستاره طلایی می‌ده؟

‫نه.

‫یو! فکر کنم من این چیز رو فهمیدم.

‫خیلی خب.

‫باشه. پس،

‫اساساً، تنها داده‌ای که اینجا بود

‫وقتی خراب شد داستان‌های این دختر بود

‫که اساساً اونو تبدیل به یه...

‫سیستم بسته کرد.

‫پس حالا فقط می‌تونی ‫ از داستانی به داستان دیگه بپری.

‫- می‌تونی درستش کنی؟ ‫- بذار ازت بپرسم.

‫قبلاً چیزی شبیه یه ‫کریستال اونجا بود یا چیزی؟

‫وقت نمایشه!

‫دیگه موقع آهنگ بعدی ‫من تو آشپزخونه قایم نشین.

‫- همه بیرون. ‫- می‌شه فقط...

‫- فقط یه دقیقه به ما وقت بدین، باشه؟ ‫- من یه دقیقه وقت ندارم.

‫ببین، ما باید این چیز رو درست کنیم.

‫وقتی من تموم کردم می‌تونی درستش کنی.

‫ما باید الان درستش کنیم.

‫من اجازه نمی‌دم یه بوم باکس کوچیک ‫و خسته‌کننده از من پیشی بگیره.

‫- من از تو پیشی نمی‌گیرم. ‫- فقط بده به من.

‫- RAD رو ول کن. ‫- من ازش متنفرم، و می‌خوام

‫- بندازمش دور. ‫- نه، نه، نه، نه!

‫♪ پس ما می‌تونیم پرواز کنیم ♪

‫♪ بالا ♪

‫♪ بالا، بالا و دور ♪

‫- ♪ تو... زیبای من... ‫- چی داره اتفاق می‌افته؟

‫من ما رو برای این داستان ‫شخصیت کارتونی کردم.

‫من اینو درست بعد از جراحی دندونم نوشتم.

‫آره، من هنوز از دارو خوب نشده بودم.

‫فرانکی تو این یکی هست.

‫اوه! من نمی‌خوام گاو باشم.

‫دکمه رو بزن.

‫خب، ما برگشتیم نیوتون؟

‫- اوم، فکر کنم آره. ‫- آره.

‫آه، چرا این چیز اونو هم اینجا آورد؟

‫چون من فوق‌العاده‌ام، ‫و حتی دستگاه هم اینو می‌دونه.

‫چون هر کی که بهش دست بزنه رو می‌بره

‫و هر کی که اونا بهش دست می‌زنن ‫و هر کی که اونا بهش دست می‌زنن

‫- و هر کی که اونا بهش دست می‌زنن. ‫- این...

‫این جای وحشتناک کجاست؟

‫اوه. اینجا نیوتونه.

‫اوم، اون در واقع خونه منه.

‫آه. و...

‫فوق‌العاده‌ست.

‫اما چی سر مهمونی فوق‌العاده من اومد؟

‫بهت گفتم دکمه رو نزنی.

‫در واقع، ما فقط خیلی نه گفتیم.

‫خب، یه نفر دوباره زدش. ‫من می‌خوام به مهمونیم برگردم.

‫شواز داشت بهمون می‌گفت ‫چطور RAD رو درست کنیم--

‫- بیا برگردیم. فقط برو. ‫- نه. نه.

‫- فکر نکنم-- ‫- فقط دکمه رو فشار بده.

‫- فقط دکمه رو بزن. ‫- اونی که جلوئه.

‫نمی‌تونم-- فقط به من گوش کن!

‫فکر کنم وقتی دکمه رو می‌زنی،

‫فقط یکی از داستان‌های ‫منو شانسی انتخاب می‌کنه

‫و شما رو اونجا می‌فرسته.

‫ما نمی‌تونیم تضمین کنیم که ‫ما رو به مهمونی تو برمی‌گردونه.

‫- نمی‌تونه از اینجا بدتر باشه. ‫- واقعاً؟

‫چون یه بار من داستانی نوشتم

‫که کید دنجر و من با کوسه‌ها ‫تو اقیانوس قطب شمال می‌جنگیم.

‫یه داستان دیگه در مورد یه جای وحشتناک نوشتم

‫به اسم منطقه خاکستری. ازش متنفر می‌شی.

‫عزیزم، من *تو*-- به دنیا اومدم

‫نه. اون گفت منطقه خاکستری.

‫اوه. بله، خب، ‫اون واقعاً وحشتناک به نظر می‌رسه.

‫گوش کن، خانم...

‫- صبر کن. تو از کجا اسمشو می‌دونی؟ ‫- من اسمشو نمی‌دونم.

‫من داشتم متکبرانه و ‫بی‌احترامی رفتار می‌کردم.

‫حالا، من هیچ ایده‌ای ندارم ‫شما دو نفر در مورد چی حرف می‌زنید...

‫شوازها و کوسه‌ها و داستان‌ها...

‫- من می‌تونم--می‌تونم توضیح بدم. ‫- و من اهمیتی نمی‌دم که بدونم.

‫من رفتم دنبال نورپردازی بهتر.

‫شما دو نفر--

‫یه راه پیدا کنید منو به مهمونیم برگردونید.

‫اما نه خیلی زود.

‫می‌خوام دلشون برام تنگ بشه.

‫منم همچنین می‌خوام برگردم، ‫شواز رو پیدا کنم،

‫- و به دیستوپیا برگردم. ‫- ما مشکلات بزرگ‌تری داریم.

‫بیا، من همین الان اون یارو رو ‫شکست دادم. چطور برگشته؟

‫در واقع، اون تو خیلی از ‫داستان‌های منه... مثل این یکی

‫که خواهر خون‌آشام تو می‌خواد بره تو خونه من

‫و خواهر منو بدزده.

‫- بذار من باهاش حرف بزنم. ‫- اوه-اوه--

‫هی! پایپر.

‫چی شده؟

‫منم، برادر بزرگت؟

‫چرا... چرا اینجوری به من نگاه می‌کنی؟

‫بکش. خونه رو. پایین.

‫برو، برو، برو.

‫تو یه حس کامل هستی.

‫این حس رو می‌ده...

‫واقعیت خون‌آشام شیطانی.

‫این حس ملکه باشکوه نامیرا رو می‌ده.

‫این حس قدرت خون‌آشام دختر جذاب رو می‌ده!

‫عزیزم، تو هر وقت بخوای ‫می‌تونی خون منو بنوشی.

‫نگاه نکن.

‫آخ!

‫من واقعاً منظورم این نبود!

‫اوه، بچه‌ها.

‫مایلید به باشگاه گاز گرفتن ملحق بشید؟

‫این... ارزش مردن رو داره.

‫- این خوب نیست. ‫- حداقل فرانکی دیگه در مورد مهمونیش غر نمی‌زنه.

‫- منظور من همینه. ‫- منظور من همینه.

‫اون ذهنش رو منحرف کرد. ‫حالا تنها چیزی که براش مهمه

‫تبدیل کردن بقیه مردم به خون‌آشامه.

‫هنری...

‫نمی‌خوای با ما خوش بگذرونی؟

‫بیا بیرون، بیا بیرون، ما...

‫فوق‌العاده خونین هستیم.

‫می‌بینی؟ اگه اونا ما رو گاز بگیرن، ‫ما تبدیل به خون‌آشام می‌شیم.

‫ذهن ما تغییر می‌کنه، و ما دیگه ‫هیچوقت نمی‌خوایم برگردیم

‫به دنیای واقعی.

‫ما برای همیشه تو این واقعیت گیر می‌افتیم.

‫این بده.

‫فقط یه لحظه برای فکر کردن نیاز دارم--

‫نگران نباش. من در رو قفل کردم.

‫باشه، حالا باید نگران باشی.

‫اون دستگاه شما رو کجا می‌بره؟

‫- یه جورایی به دنیاهای دیگه. ‫- هیچ جا.

‫بهشون نگو.

‫دنیاهای دیگه...

‫- برای فتح کردن؟ ‫- ازشون متنفر می‌شی.

‫احتمالاً باید اینجا بمونید و کس دیگه‌ای رو

‫به خون‌آشام تبدیل نکنید.

‫- بده. ‫- اوم...

‫نه.

‫ها.

‫من اونو می‌خوام.

‫اوه، نزدیک بود.

‫خب...

‫ما کجاییم؟

‫اوم، هنوز نمی‌دونم.

‫خب، حداقل ما در امانیم.

‫هنری، مراقب باش! اوه--

‫اوه ها ها. مادر غاز.

‫سواران پلیس سلطنتی کانادا ‫برگشتن، و سلاح دارن.

‫بیایید نزدیک موانع بمونیم.

‫- "سواران پلیس سلطنتی کانادا"؟ ‫- اوه، خدای من.

‫این جنگ شربت افراست.

‫چرا یه دونه نمی‌نویسی که ما رو مبل لم بدیم؟

‫چون جنگ مبل خسته‌کننده می‌شه.

‫برای من نه.

‫- فقط دور شو، درسته؟ ‫- وایستا، وایستا، وایستا.

‫فقط دور شو، و ما بهت راه امن می‌دیم، درسته؟

‫فقط دور شو و ما می‌ذاریم زنده بمونی.

‫فقط دور شو و طلای مایعت رو جا بذار.

‫- آه، آه... لطفاً. ‫- آره. لطفاً.

‫طلای مایع؟

‫شربت افرا.

‫تو این داستان، یه جنگ هسته‌ای ‫کل سیاره رو سوزونده.

‫افرادی که جا موندن یه زندگی ‫وحشیانه رو به سختی می‌گذرونن،

‫دنبال باقی‌مونده‌های تمدن بشر می‌گردن.

‫اونجا آخرین ذره شربت افراییه که رو زمینه.

‫ما گرفتیمش. سواران ‫پلیس سلطنتی کانادا می‌خوانش.

‫هیچ کدوم از داستان‌های تخیلی ‫طرفدارانت کاملاً عجیب نیستن؟

‫نه.

‫دهن شربتیتو ببند!

‫داره میاد!

‫آه ها ها!

‫- ما خیلی متاسفیم بابت اون. ‫- آره، ما خیلی متاسفیم، درسته؟

‫آره. ما بابت استفاده‌مون از ‫خشونت عذرخواهی می‌کنیم،

‫اما ما سواران پلیس سلطنتی کانادا، ‫به شربت نیاز داریم!

‫مگه سواران پلیس سلطنتی کانادا ‫به اسب نیاز ندارن؟

‫همه‌شون تو جنگ فرار کردن ‫چون شربتتون تموم شد.

‫ما اینجا کلی پنکیک تازه داریم،

‫اما نمی‌تونیم بدون شربت بخوریمشون، درسته؟

‫فقط خشک بخوریدشون.

‫شما خشک بخوریدشون!

‫نه، شما خشک بخوریدشون.

‫خیلی بی‌ادبانه است. ‫می‌خوای ببینی چی می‌شه...

‫- تو بی‌ادبی! ‫- ...وقتی این کار رو می‌کنم؟

‫ما هیچ شربتی نداریم، درسته؟ واه!

‫آره! اون خوشش نمیاد!

‫خیلی خشکه، درسته؟

‫توی دهنتون خردشون کنید و گریه کنید

‫- مثل یه مشت بچه. ‫- شما خشک بخوریدشون!

‫- نه، شما خشک بخوریدشون. ‫- بیایید فقط شربت رو بهشون بدیم.

‫بعدش می‌تونیم شواز رو پیدا کنیم. ‫اون می‌تونه RAD رو درست کنه،

‫و ما می‌تونیم به واقعیت برگردیم.

‫چون تو این داستان، ما منتظر "مرد گنده‌ایم"

‫که با کامیونی بیاد که ‫بتونه شربت رو به کالیفرنیا ببره.

‫ما یه هفته پنکیک با شربت می‌خوریم

‫قبل از اینکه زمین به خورشید برخورد کنه.

‫من واقعاً نگرانتم.

‫من الان تو جای خیلی بهتریم.

‫خیلی خب، ما سلاح و غذا نداریم، ‫و اون سواران پلیس سلطنتی کانادا

‫بدون جنگیدن نمی‌رن. شماها هستین؟

‫اوه!

‫مراقب باش، هنری.

‫ببخشید.

‫پسر راننده اتوبوس!

‫آه!

‫- من هستم. ‫- آره.

‫- آخی. شماها دوستای خوبی هستین. ‫- آره، خب،

‫ما در واقع تو دیستوپیا ‫دوستای خیلی خوبی نیستیم،

‫اما من نمی‌ذارم اون رو به دست ‫سواران پلیس سلطنتی کانادای دیوونه شربت بسپارم.

‫دیستوپیا چیه؟ منظورت چیه ‫ما دوست نیستیم؟

‫اون چیز روی بازوت چیه؟ و منظورت چیه،

‫ما دوست نیستیم؟

‫باشه. این دیوونه به نظر می‌رسه.

‫پس اگه یه شواز تو این دنیا باشه،

‫و اگه ما بتونیم پیداش کنیم، ‫شاید اون بتونه به ما کمک کنه

‫RADمون رو درست کنیم و من و هنری رو ‫به جایی که بهش تعلق داریم برگردونه.

‫خب، تو این دنیای دیگه،

‫احتمالاً یه دلیل خیلی خوب وجود داره

‫که چرا ما دیگه دوست نیستیم، درسته؟

‫مثل اینکه، من... احتمالاً ‫یه کار وحشتناک کردم، درسته؟

‫من یه جورایی فقط...

‫سرم شلوغ شد.

‫سرت شلوغ شد؟

‫و مشهور.

‫آخ. اوف.

‫واقعاً به من مربوط نیست، ‫اما تنها کاری که اون به نظر می‌رسه انجام می‌ده

‫نجات دادن زندگی تو بارها و بارهاست،

‫اما تو فقط خیلی سرت شلوغه ‫و مشهوری که باهاش دوست باشی؟

‫ریلکس باش، باشه؟ اون تو دیستوپیا ‫اونقدرها هم جون منو نجات نداده.

‫چی...

‫هر چی، باشه؟

‫شماها می‌تونید برید ‫و این یارو شواز رو پیدا کنید.

‫چیزتون رو درست کنید،

‫و من خودم با سواران پلیس ‫سلطنتی کانادا می‌جنگم.

‫نه.

‫ما اینجا می‌ایستیم... و می‌جنگیم.

‫اه!

‫خوب به نظر می‌رسه.

‫خب، نقشه چیه؟

‫چطور اونا رو بیرون نگه داریم ‫تا مرد گنده از راه برسه؟

‫شاید ما اونا رو بیرون نگه نداریم.

‫شاید بذاریم بیان تو.

‫بذاریم بیان تو؟

‫باشه. تو یا عاشق این نقشه می‌شی

‫یا فکر می‌کنی واقعاً احمقانه است.

‫- اوه، آره، برش گردون، رفیق. ‫- من مال خودمو نیم‌پز دوست دارم، درسته؟

‫اوه، آره.

‫- یه کم سوخته، درسته؟ ‫- بهش می‌گن کاملاً پخته.

‫اوه، آره.

‫داره باز می‌شه.

‫اوه، آره، داره باز می‌شه! اسب‌ها!

‫وایستا، وایستا، وایستا.

‫پیاده شید، درسته؟

‫♪ خب، تو یه آدم خیلی سرسختی ♪

‫♪ با یه تاریخچه طولانی ♪

‫♪ از شکستن دل‌های کوچیک ‫مثل اونی که تو منه ♪

‫♪ اشکالی نداره، بذار ببینیم ‫چطور پیش می‌ری ♪

‫♪ مشت‌هاتو بالا بیار ♪

‫♪ بیا شروع کنیم ♪

‫- ♪ با بهترین ضربه‌ات بهم بزن ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!

‫♪ با بهترین ضربه‌ات بهم بزن ♪

‫آه!

‫♪ با بهترین ضربه‌ات بهم بزن ♪

‫اوه!

‫درست وسط توپ‌های هاکی.

‫♪ دور-دور-دور ♪

‫تکنیک پرت کردن حواس!

‫- رفیق، صورتشو دیدی؟ ‫- من دیدم-- من دیدمش.

‫- بیا، مرد. بیا! ‫- فقط-- هوو!

‫همینه که من می‌گم. این کاریه که ما می‌کنیم!

‫- بریم! ‫- می‌خوای بذارم برن بیرون

‫- که بتونی دوباره انجامش بدی؟ ‫- نه.

‫ما بالاخره شربت گیر آوردیم! نذار هدر بره.

‫اوه، این خوبه. اوه، آره.

‫اون پنکیک کجاست؟

‫می‌دونی، خانم یه نقشه خوب داشت.

‫آره. اون استعداد داره.

‫هی، خانم.

‫تو مدام می‌گی تکنیک پرت کردن حواس،

‫اما داری اشتباه ازش استفاده می‌کنی.

‫تکنیک پرت کردن حواس اینه که ‫کاری کنی آدم بده‌ها

‫فکر کنن دارن به چیزی که می‌خوان می‌رسن

‫اما، در واقع، تو داری به ‫چیزی که می‌خوای می‌رسی.

‫اوه، گرفتم. ممنون، رئیس.

‫رئیس تو نیستم.

‫باشه، رئیس.

‫می‌دونی، من تو رو اینقدر ‫خوشحال تو یه مدت طولانی ندیده بودم.

‫من همین الان رسیدم اینجا.

‫آره. نکته منصفانه‌ایه.

‫مرد گنده اینجاست.

‫اوه!

‫جعبه اسباب‌بازی رو بیخیال.

‫من غمگین و متاسف اینجا هنوز ‫یه پسر تو لباس اسکاتلندیم.

‫شواز.

‫اوه، از دیدنت خوشحالم.

‫گروه‌های ضرب‌الاجل:

‫تمیزی بی‌نظیرتون عالیه.

‫اما یه نگاهی به اینجا بنداز.

‫یه دزد ناقلا جواهرات سلطنتی رو دزدیده.

‫نئودیمیم. زغال و کک، درسته؟

‫حالت داستانی تو برجه.

‫حرف تعریف؟ خرده‌ریز؟

‫رفقای زد، جوراب توری.

‫چرم.

‫اوه، تو--تو--تو اونو می‌فهمی؟

‫معلومه.

‫دستگاه خوب کار می‌کنه، فقط یه نفر دزدیده

‫کریستال نئودیمیم رو،

‫و حالا تو حالت داستانی قفل شده.

‫هی، خواهر ملکه خون‌آشامت ‫اونو به عنوان گردنبند پوشیده.

‫اون باید دفعه اولی که ظاهر شد دزدیده باشه.

‫به همین دلیله که این از اون موقع ‫تو حالت داستانی قفل شده.

‫متاسفم.

‫اشکالی نداره.

‫نه، اشکال داره.

‫همه این ماجرا تقصیر منه.

‫من داستان‌های احمقانه رو نوشتم.

‫من RAD رو دزدیدم.

‫من شما رو از زندگی واقعیتون ‫بیرون کشیدم. من فقط...

‫هی، داستان‌های تو احمقانه نیستن.

‫اون انیمیشنیه هست.

‫باشه، آره. من اون انیمیشنیه رو دوست ندارم.

‫هوم.

‫اما...

‫تو قصد نداشتی زندگی منو خراب کنی.

‫تو کاری رو می‌کردی که فکر می‌کردی ‫برای محافظت از شهرت باید انجام بدی.

‫برای محافظت از شهرت.

‫من می‌دونم اون حس چطوریه.

‫اگه من اون کریستال رو برات بیارم،

‫می‌تونی درستش کنی؟

‫شماها خوک رو از چوب می‌دزدید،

‫این دست‌ها قابلمه و ماهیتابه درست می‌کنن، ‫و باب عموی شماست.

‫یه روز جدید داره طلوع می‌کنه.

‫اگه ما کریستال رو پس بگیریم، ‫اون فکر می‌کنه شاید بتونه

‫سیستم رو ریست کنه و همه چیز باید برگرده

‫به همون شکلی که بود. حتی بهتر--

‫ما مجبور نیستیم همه‌مون بهش دست بزنیم ‫تا به دنیای خودمون برگردیم.

‫باشه، این نقشه است.

‫ما شواز رو به نیوتون برمی‌گردونیم.

‫ما اون کریستال رو از ‫خواهر خون‌آشامم می‌گیریم.

‫شواز RAD رو تعمیر می‌کنه،

‫و من به دیستوپیا برمی‌گردم ‫جایی که بهش تعلق دارم.

‫ما سه نفر علیه مربی کرگ،

‫وامپایپر، و فنگتینی؟

‫شانس زیادی نداریم.

‫خب...

‫من امیدوار بودم ما چهار نفر باشیم.

‫اما اگه خواهرم تو رو گاز بگیره...

‫آره، ما تبدیل به خون‌آشام می‌شیم.

‫ما این افسانه رو تو این دنیا هم داریم.

‫آره، اما این خون‌آشام‌ها واقعی هستن.

‫اونا بدن و ذهن تو رو تغییر می‌دن.

‫تو هر کاری که اون بخواد انجام می‌دی.

‫تو به واقعیت خودت برنمی‌گردی.

‫فقط این نیست. اگه ومپایپر ما رو شکست بده،

‫اون می‌تونه RAD رو کنترل کنه، ‫شواز رو مجبور به درست کردنش کنه،

‫و تک تک داستان‌های تخیلی منو بررسی کنه.

‫یه ارتش از خون‌آشام‌ها درست کنه.

‫و از اونا برای حمله به ‫دنیای واقعی استفاده کنه.

‫خب...

‫من تا آخر دنیا با تو می‌جنگم، هنری.

‫دیدی؟ اون فوق‌العاده است.

‫باشه، می‌شه لطفاً فقط اینو درست کنیم

‫و به واقعیت برگردیم؟

‫اوه، خیلی زیاد، آره.

‫این شمشیر حاضره.

‫- من تا آخر-- ‫- می‌دونیم.

‫- من با یه ارتش می‌جنگم-- ‫- می‌دونیم.

‫همه می‌دونیم.

‫باشه. بیایید امیدوار باشیم این جواب بده.

‫♪ بالا، بالا و دور ♪

‫♪ تو زیبای من... ♪

‫اوه، عالیه، عزیزم!

‫- ♪ بالن... ‫- خانم، دکمه رو بزن.

‫ما سوار یه گاویم؟

‫این یه تک شاخ گاوه.

‫آه. این منطقی‌تره.

‫واقعاً نیست. حالا، لطفاً دکمه رو بزن.

‫ها. وای، من مدتیه اونو ندیدم.

‫ها. آره، یه مدتی شده.

‫خب...

‫خوب به نظر می‌رسه.

‫حس خوبی داره.

‫اوم، فقط محض پرسیدن می‌پرسم.

‫اونا کسایی هستن که ما باید ‫باهاشون بجنگیم، درسته؟

‫اونا آدم بده‌ها هستن، درسته.

‫و اونا با خوردن روده‌های

‫نسخه‌های پلاستیکی کوچیک هنری زندگی می‌کنن.

‫فکر کنم اون این کار رو می‌کنه ‫که آزاردهنده باشه.

‫داره جواب می‌ده.

‫بذارید دختر بیاد داخل.

‫بقیه چی؟

‫بهشون پایان بدید.

‫یا اونها رو به مهمونی دعوت کنید.

‫- نه، جما! ‫- نه، نه، نه، نه، نه.

‫این چیزیه که اونا می‌خوان.

‫خیلی خب، بچه‌ها. نقشه بازی چیه؟

‫خانم، شواز، شما از RAD محافظت کنید.

‫جاسپر و من کریستال رو می‌گیریم.

‫- صبر کن، من می‌خوام باهات بیام. ‫- نه، ما از پسش برمیایم.

‫اوه!

‫- خانم کجاست؟ ‫- داخل. برو. من از پسش برمیام.

‫مطمئنی؟

‫اوه، آره.

‫منم.

‫- بهت گفتم بیرون بمونی. ‫- می‌دونم، اما--

‫- نمی‌خوام آسیب ببینی. ‫- منم همینطور.

‫- خواهر کوچولوت کجاست؟ ‫- نمی‌دونم--

‫طبقه بالا.

‫- خانم-نه! ‫- آه!

‫بهم نخورد.

‫آه!

‫گرفتیمت.

‫اوم--

‫آه، خدای من.

‫اوه... اوه...

‫اوه... اوف...

‫دیوارهای زیادی، خانم.

‫اوه... اوف...

‫گوشی، عوضی.

‫هوم؟

‫بدشانسی آوردی.

‫RAD کجاست؟

‫اوه!

‫آخی.

‫اون... درد داشت؟

‫حالا، به حرف من گوش کن.

‫وای.

‫- نه! ‫- آه!

‫چرا این کار رو کردی؟

‫تکنیک پرت کردن حواس.

‫حالا می‌تونی بری خونه.

‫آه!

‫شواز!

‫آماده شو!

‫نه!

‫اوه.

‫چقدر وقت نیاز داری، شواز؟

‫نمی‌دونم. چقدر وقت می‌تونی بهم بدی؟

‫خانم، نه!

‫آه!

‫خانم، وایستا!

‫برو، شواز!

‫خداحافظ!

‫خانم، منم!

‫با ارتش خون‌آشام من ملاقات کن.

‫و این فقط شروعشه، برادر.

‫عجله کن!

‫تقریباً رسیدیم!

‫تقریباً... تقریباً.

‫خیلی طول می‌کشه. به خدا توکل می‌کنم.

‫اوه... اوه!

‫این چیه--

‫به مامان می‌گم.

‫اوه!

‫این درد داره.

‫فهمیدم. باشه. من اصلاً اینجا نبودم.

‫اوه، خدای من.

‫چی...

‫آه.

‫مسیر برای استعداد بازه!

‫مسیر برای استعداد بازه، ‫مسیر برای استعداد بازه.

‫من اینجام!

‫موسیقی رو پخش کن.

‫♪ به راز مخفی من برای زندگی خوش اومدید ♪

‫و به طور مرموزی ناپدید نمی‌شه

‫که همه دلشون برات تنگ بشه.

‫اما این کمک می‌کنه. دینگ! * لبخند ♪

‫خبر خوب. من برگشتم.

‫این قراره حال منو بهتر کنه؟

‫تو دوست خوبی هستی.

‫و، اوم، من اونو ندیدم.

‫اما...

‫حالا می‌بینمش.

‫چه خبره؟

‫من باید دیستوپیا رو ترک کنم، مرد.

‫اونجا جای من نیست. ‫و من حالا می‌تونم این کار رو انجام بدم.

‫چون تو اینجایی.

‫تو آماده‌ای.

‫خب، بدون تو یه کم عجیب می‌شه.

‫خب، من هنوز نرفتم.

‫ما هنوز یه کار دیگه داریم ‫که باید انجام بدیم.

‫دوباره برگشتی؟

‫از قضا، من الان می‌خوام بیهوش بشم.

‫آه.

‫بیا.

‫نگهش دار.

‫کارت اون بیرون عالی بود.

‫خب، می‌تونم یه عکس بگیرم؟

‫حتماً.

‫- عالیه. ‫- اوه!

‫لبخند بزن...

‫به نظر می‌رسه من و تو خیلی ‫با هم کار خواهیم کرد.

‫فکر کنم همینطور باشه.

‫شروع کنیم؟

‫- حالا می‌شه لطفاً یه نمایش ببینیم؟ ‫- آره. آره، آره، آره.

‫- بریم یه نمایش ببینیم. ‫- بله.

‫متاسفم.

‫من، اوم...

‫باید برم به طرفدارام سلام کنم.

‫هی، بچه‌ها. از دیدنتون خوشحالم.

‫آره، ممنون. ممنون. همه اینا بخشی از کاره.

‫خب، چون جاسپر داشت عشقی رو ‫که لیاقتش رو داشت دریافت می‌کرد

‫- چطوری؟ ‫- برای یه نمایش حاضری؟

‫برای یه نمایش حاضری؟

‫...دیستوپیا دیگه به هنری نیازی نداشت.

‫چی؟

‫هیچی.

‫اوه، و، اوم، خوشحالم که ‫تو یه خون‌آشام برقی نیستی.

‫هنری می‌دونست حالا کجا بهش نیاز دارن،

‫چون یه ابرقهرمان همیشه به ندا پاسخ می‌ده.

‫خب من نمی‌دونم

‫ایمیل قدیمی کید دینجرت رو چک می‌کنی

‫یا چطور تو دیستوپیا باهات تماس بگیرم،

‫اما اگه یه روز اینو گرفتی، ‫فقط می‌خوام بدونی

‫که امیدوارم با جاسپر ‫همه چیز رو درست کرده باشی و...

‫- مال ماست. ‫- دوباره؟ جدی؟

‫در واقع...

‫مال اونه.

‫بیایید از اینجا بریم!

‫تو دوباره با جاسپر دوست شدی؟

‫تو باید خانم مشهور باشی.

‫قول می‌دی مراقب باشی

‫از این کله‌خراب وقتی من تو دیستوپیا هستم؟

‫باشه. کی می‌خواد مخفیگاه جدید رو ببینه؟

‫فکر کنم قبلاً همدیگه رو دیدیم؟

‫چند بار.

‫خب، آماده‌ای با جرم بجنگی؟

‫اوم، آره، من هستم! هوو! ‫بیایید بریم مخفیگاه رو ببینیم!

‫هوو!

‫آره. نمی‌دونم کجا می‌رم.

‫فقط یکی بهم بگه کجا برم، و، اوم...

‫صبر کن. چرا داری روی نیمکت می‌شینی؟

‫یادته تو شیمرز وقتی

‫یه کم ناراحت شدم که ‫جاسپر می‌تونست پرواز کنه؟

‫تو ناراحت نبودی. حسود بودی.

‫اون هنوز حسوده. یه کوچولو.

‫شاید من یه کوچولو حسود بودم.

‫اما...

‫دیگه نه.

‫کمربندتو ببند، بچه.

‫اوم، بچه‌ها؟ باید برگردیم. ‫من کامپیوترم رو جا گذاشتم.

‫الان وقت بدیه که بگم

‫من فردا امتحان میان‌ترم مثلثات دارم؟

‫هی، تو می‌خواستی یه دستیار باشی.

‫آه!

‫اوه، خدای من.

‫کاپیتان من.

‫هی، بچه.

‫اوه!

‫مدتی گذشته.

‫سلام. ها.

‫به کمکت نیاز دارم.

.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub

‫♪ یه چیزی دارم بهت بگم

‫♪ می‌تونی بفهمیش؟ ♪

‫♪ وقتی زندگی تو رو پس می‌زنه ♪

‫♪ نیازی نیست که استرس داشته باشی، آره ♪

‫♪ وقتی توش هستی ♪

‫♪ فقط باید اون اخم رو برعکس کنی ♪

‫♪ حالا، بیا، ملحق شو و آره، من اصرار دارم ♪

‫♪ چون این یه لیفت صورته که ‫هر کسی می‌تونه بخره ♪

‫♪ و یه لیفت صورت مثل ده هزار دلاره ♪

‫♪ و این تو قسمت پایینه ♪

‫♪ به راز مخفی من خوش اومدی ♪

‫♪ برای زندگی ♪

‫و فقط استایل بی‌نقص من نیست.

‫♪ لبخند بزن، لبخند زدن هزینه‌ای نداره ♪

‫♪ لبخند بزن، می‌تونه هر چیزی رو درمان کنه ♪

‫♪ فقط لبخند بزن ♪

‫♪ وقتی با هم هستیم ♪

‫♪ ما همه شب با رعد و برق سفید ‫مرواریدی می‌رقصیم ♪

‫♪ می‌تونی گریه کنی، ‫اما از لبخند زدن دست نکش ♪

‫♪ مگه لبخند زدن مسری نیست؟ ♪

‫♪ این شروع عشقه ♪

‫♪ وقتی از کنار یه پسر خوشگل رد می‌شی ♪

‫♪ با یه نگاه بد اسمت چیه، پسر؟

‫کایل.

‫♪ همه به کایل بگن لبخند بزنه ♪

‫لبخند بزن، کایل!

‫♪ به راز مخفی من برای زندگی خوش اومدید ♪

‫حالا می‌تونی آرومش کنی، کایل.

‫♪ لبخند بزن، لبخند زدن هزینه‌ای نداره ♪

‫♪ لبخند بزن، می‌تونه هر چیزی رو درمان کنه ♪

‫♪ فقط لبخند بزن ♪

‫♪ وقتی با هم هستیم ♪

‫♪ ما همه شب با رعد و برق سفید ‫مرواریدی می‌رقصیم ♪

‫♪ می‌تونی گریه کنی، ‫اما از لبخند زدن دست نکش ♪

‫♪ لبخند بزن ♪

‫♪ می‌تونی گریه کنی، ‫اما از لبخند زدن دست نکش ♪

‫♪ لبخند بزن ♪

‫♪ می‌تونی گریه کنی، ‫اما از لبخند زدن دست نکش ♪

‫♪ وقتی بهت می‌گه دوستت داره، لبخند بزن ♪

‫♪ و وقتی بهت می‌گه دوستت نداره، لبخند بزن ♪

‫♪ وقتی بهت می‌گن تو عالی هستی ♪

‫♪ اما پسرعموشون رو استخدام می‌کنن، ‫لبخند بزن ♪

‫♪ امروز چه روزیه، یکشنبه؟ لبخند بزن ♪

‫♪ اگه دوشنبه از دستش دادی، لبخند بزن ♪

‫♪ می‌تونی کارای بیشتری تو ‫مدرسه انجام بدی، لبخند بزن ♪

‫♪ اگه برای ناهار چیلی خوردی ‫ و شکمت قار و قور می‌کنه ♪

‫♪ و داری دور و برت رو نگاه می‌کنی ‫ و نمی‌تونی دستشویی رو پیدا کنی ♪

‫♪ لبخند بزن، لبخند زدن هزینه‌ای نداره ♪

‫♪ لبخند بزن، می‌تونه هر چیزی رو درمان کنه ♪

‫♪ فقط لبخند بزن ♪

‫♪ وقتی با هم هستیم ♪

‫♪ ما همه شب با رعد و برق سفید ‫مرواریدی می‌رقصیم ♪

‫♪ می‌تونی گریه کنی، ‫اما از لبخند زدن دست نکش ♪

‫♪ لبخند بزن، لبخند زدن هزینه‌ای نداره ♪

‫♪ لبخند بزن، می‌تونه هر چیزی رو درمان کنه ♪

‫♪ فقط لبخند بزن ♪

‫♪ وقتی با هم هستیم ♪

‫♪ ما همه شب با رعد و برق سفید ‫مرواریدی می‌رقصیم ♪

‫♪ می‌تونی گریه کنی، ‫اما از لبخند زدن دست نکش ♪