Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Straks ben je nog te laat. -Ik weet het.
Laat mij nou. -Het lukt wel.
Callie, we zijn partners. Je familie wacht op je.
We eten al zolang ik me kan herinneren elke zondag samen.
Ze wachten wel. -Ben je aan het tijdrekken?
Waarom zou ik? -Omdat je familie...
Mild tot zwaar overheersend en af en toe verstikkend is?
Dat heb je wel eens gezegd, ja. -Niks, hoor. Ik ben dol op ze.
Stijgt m'n bloeddruk zodra ik binnenkom? Misschien.
Sorry. Ik kon het niet laten.
Ik ben te goed voor je. -Zeker weten.
Ja, ja. Ga nou maar, voor je in de file belandt.
Dank je, Mia.
O, de Patricks willen nog een koud voorafje. Iets op een stokje?
Ik heb het gezien. Komt in orde. Tot morgen.
Doe ze de groeten. Snel weer spelletjes. -Het zijn mijn ouders.
Pech, ze houden ook van mij.
Concentreer je op je adem. Je ademt in...
en weer uit. Als alles je te veel wordt, kom je terug bij je ademhaling.
En... We zijn klaar.
Dit was je meditatie van 15 seconden. Nog een fijne, ontspannen dag.
Hoi, Callie. -Dag, lieverd.
Kom binnen. -We wachten op je.
Schiet op.
Daar gaan we dan.
Hallo? -Je bent er.
Oké. -Tante Callie.
CJ, mijn lievelingsnichtje. -Wat heb je voor lekkers mee?
Snickerdoodles, mevrouwtje. -Dat hoopte ik al.
Gelukkig. -Ik zal ze in de keuken zetten. Oké...
Hoi, mama. -Dag, lieverd.
Hoe is het? -Je kent me. Ik fladder wat rond.
Ik ben druk bezig in huis, zie je dat? -Nee, ik ben net binnen.
Dat komt wel. Je vader is blij dat je er bent.
We doen dit elke week. -Hij heeft graag iedereen bij elkaar.
Daarom is hij ermee begonnen. In een vorig leven was hij vast 'n herdershond.
Hoe kun je dat nou zeggen? -Hoi, papa.
Ik ben in dit leven ook een herdershond.
O, jeetje. -De foto's. Deze week van je studie.
O, kijk nou toch. Ons eerste traditionele zondagsmaal.
Kijk ons eens lachen. -Hoe kwam mijn haar zo blond?
Geen idee, maar dat is ook zo op deze foto's... van je verjaardag.
Die is alweer bijna. -Jullie weten dat ik daar niet om geef.
Nou, ik vind het wel belangrijk. Het gaat niet alleen om jou.
Ja, maar ik wil niet zoveel aandacht. -We geven je graag aandacht.
We dachten... -Wat?
Je verdient gewoon aandacht.
Je hebt geen bijzonder iemand in je leven, die jou je bijzonder doet voelen.
Deel twee van onze traditie.
We zijn gewoon bezorgd omdat je alleen bent.
Wat dat betreft...
Het gaat prima met me. Ik ben gelukkig zo.
Ik zie dat mama alweer bezig is.
Hoi, zus. -Hoi, Amanda.
Ze wil gewoon dat je niks mist.
Veel van mijn patiënten maken moeilijk vrienden.
Ryan, je bent kinderarts. -Het is op alle leeftijden lastig.
We hebben trouwens nog iemand te eten gevraagd.
Alweer? -Niet meteen nee zeggen.
Kom naar de woonkamer. -Het wordt vast leuk.
Callie, ken je onze tandarts nog? Dr. Kazan. Dit is zijn zoon, dr. Kazan.
Zeg maar gewoon Arthur. Aangenaam, Callie.
Je moeder heeft veel over je verteld.
Arthur heeft zes maanden geleden de praktijk overgenomen.
Ja, dat is waar. We hoefden de naam op het bord niet te veranderen.
Dat is nog steeds grappig.
Het klopt heus niet dat tandartsen alleen maar werken.
Er zitten echte grapjassen tussen. -Fijn dat ik dat nu weet. Echt.
Kijk eens aan. De verloren dochter. -Kyle. Mijn kleine broertje.
Steeds minder klein. -Twijfelachtig.
Kyle, ken je Arthur al? -Nee, helaas nog niet.
Ik moest nog even werken. -Leuk je te leren kennen, Kyle.
Wat een handdruk. -De Fitzgeralds hebben 'n ferme greep.
Dat went wel als je bij de familie hoort. Jullie gaan toch trouwen?
Kyle.
Wat doe jij voor werk, Kyle? -Ik run m'n eigen amusementspark.
Slagkooien, karts, dat soort dingen. -O, wat amusant.
Dat was wel weer genoeg amusement. Het eten is bijna klaar.
Eten klaar. -Kom maar mee.
Oké, daar gaan we.
Lekker, papa.
Weet je nog, jouw eerste ham? -Jeetje, ja.
Daaraan was nog niet te zien wat een goede kok je zou worden.
Nee, hij leek meer op een voetbal dan een ham.
Maar we hadden wel lekker samen gekookt. En dat vond ik geweldig.
Wat ben je toch een watje.
Daarom ben ik m'n eigen catering begonnen.
In welk jaar was dat, pap? -Nou, ik...
Ik kijk even in het foto-album. -Nee, geen albums aan tafel.
Zitten. Anders zijn we hier morgen nog. -Goed dan.
Voor onze gast...
O, niet te veel. Ik ben geen grote eter. -Oké, hier. Zo goed?
Ik wel, dus schep maar lekker op. -Doen we.
Goed om te horen, Callie. Je hebt ook prachtige snijtanden.
Ze slijten wel van al dat kauwen.
Kyle, heb je wel eens aan een beugel gedacht?
Toevallig niet, Arthur. -Kom eens langs, dan kijken we ernaar.
En Callie, bij jou zou ik graag een reiniging doen.
Wat aardig. -Arthur, wat vind jij het voordeel...
van een elektrische borstel, vergeleken met een gewone?
Wat leuk dat je dat vraagt. Dat is heel boeiend.
Hij is uitgevonden door Philippe Woog, in 1927 in Zwitserland.
Hij was een soort influencer.
Welke is voor mij? -Geestig.
Ik probeer maar te helpen.
Had hem een kans gegeven. Hij is een nette jongen met 'n goede baan.
Net als je internist? Weet je nog?
Die zo dol was op fretten dat het een obsessie was?
Ik wil je gewoon gelukkig zien.
Je moet iemand niet zomaar afwijzen. -Dat doe ik niet.
Ik heb geen man nodig om gelukkig te zijn. Ik concentreer me op de catering.
Die is prima. -Ja, die is ook 'prima'.
Maar hij moet 'geweldig' zijn.
Best prima bedrijven overleven niet lang, zeker in deze branche.
Sterk beginnen is cruciaal. We zijn maar net een jaar bezig.
Het is van levensbelang dat we het nu goed doen.
Sluit jezelf niet op in de keuken. Let op de balans.
Mama, ik ben hard nodig in de keuken. Ik heb geen tijd voor mannen.
Anne, laat haar toch. Misschien heb je wel gelijk, Callie.
Ik denk niet dat Arthur bij je past. -Dank je wel, pap.
Hij is gewoon te saai. Ik wil je zo'n vent niet aandoen.
Nee, je bent beter af met iemand als Frankie.
Die is nieuw in de winkel. -Ja.
Goed met getallen, beresterk.
O, jeetje.
Oké, Arthur legt aan CJ uit wat facings zijn.
Ik doe het wel, Amanda. -Nee joh, komt goed.
Ryan heeft het steeds over z'n nieuwe stagiairs. Dat zijn leuke jongens.
Jij ook al? -Hé, ik zeg het maar.
Misschien moeten we het nu zeggen. -Wat?
We laten de 35e verjaardag van ons meisje niet ongemerkt voorbijgaan.
Dus we houden een feestje. -Jongens, ik wou geen toestanden.
Het is al geregeld. Alles is voor elkaar.
De versieringen, de muziek en het eten. Je hoeft niets te doen.
We houden het gewoon hier.
Het wordt voor alle leeftijden. Vooral 35, dus.
En niet om flauw te doen, maar we hopen dat je iemand meeneemt.
Het is tenslotte jouw feestje. -Het hoort erbij.
Oké, ik moet gaan. Het was een uiterst geslaagd etentje...
maar ik heb het enorm druk en moet morgen vroeg op.
Mama, papa, ik hou van jullie. -Wij ook van jou, schat.
Ik loop wel met haar mee.
Rij voorzichtig. Hou van jullie.
O, gaan ze een toetje halen?
Ik eet niks zoets. Of knapperigs.
Behalve selderie. Daar ben ik dol op. -Selderie.
O, mooi.
Ik probeer het heus wel, het lukt alleen niet.
En ik vind het fijn in m'n eentje. -Weet ik. Ik ook.
Jij hebt altijd wel een vriendinnetje. -Nee, nee.
We bekijken het gewoon anders.
Jij bent de slagvrouw die stevig gaat staan en wacht op de perfecte bal...
voor ze ervoor gaat. En ik? Ik doe er gewoon een gooi naar.
Soms lukt het, soms niet. Weet je waarom dat niet erg is?
Er komt altijd weer een nieuwe bal, een nieuwe kans. Gewoon doorgaan.
Je begrijpt me wel, toch? -Ik vermaak me wel naast het veld.
Wil je aan de bar zitten? -Ik heb afgesproken met vrienden.
O, dan ga ik wel naar huis. -Je bent er al. Zeg even gedag.
Ik moet morgen vroeg op. -Je bent toch geen boerin?
Zeg even gedag en dan kun je gaan.
Callie, doe eens een gooi. -Oké, oké.
Hallo, vrienden. Daar ben ik, met dierbaar gezelschap.
Mijn eeuwig jeugdige grote zus Callie.
Wees lief tegen haar en doe alsof jullie niet over haar gaan roddelen.
Jullie mogen nu hallo zeggen.
Hallo. -Hoi.
Nog twee, graag.
Dat ben je zeker wel gewend? -Ja, hij is een expert in overdrijven.
Ja, helaas is dat een van zijn weinige specialiteiten.
Hé, ik zit eraan vast. Jij kiest ervoor.
Dank je wel. -Daar heb je gelijk in.
Weet je waarom ik graag bij hem ben? Ik steek er zo goed bij af.
Heel slim.
Ik ben Will. -Callie.
Leuk je te ontmoeten. -Jou ook.
Welke van deze meisjes naast mijn broer hoort bij jou?
O, geen van beide. Ze geven les op dezelfde school als ik.
Dus je bent leraar? -Dat klopt.
Nou ja, amateurschrijver én leraar Engels.
Amateur in de zin dat ik het boek nooit heb afgemaakt.
Wat houdt je tegen? -Goede vraag.
Eerlijk? Ik durf het mensen niet te laten lezen.
Het veld op te stappen, 'n gooi te wagen. -Honkbal, ook al.
Ik ben dol op honkbal. Daar ken ik Kyle van.
Serieus? -Ja.
Ik deed het zelf ook lang niet gek bij honkbal op school.
Echt? Niet. -Jawel. Vertel eens, Kyle.
Waar hebben we het over? -Dat ik een honkbalster was.
Bij deze erken ik dat Callie een waar talent was, en nog steeds is.
Ik hou het bij de metaforen. -Dank je.
Heel indrukwekkend. -Ik vertel net over onze familietraditie.
Ah, de etentjes.
Nee, dat onze ouders elke week proberen Callie te koppelen.
Dat is het nou net. Ik zit niet te wachten op de ware. Ik ben graag vrijgezel.
Ik ook. Helemaal mee eens. Hoezo moet iedereen een koppeltje vormen?
Niet iedereen wil dat.
Ja, ik ben alleen ook gelukkig. Het komt vanzelf wel een keer.
Juist. Ik weet niet of ik ga trouwen. Misschien wel, misschien niet.
Ja. Een bruiloft is altijd meer voor het publiek dan voor het bruidspaar.
Ja, precies.
Pap en mam zijn vast minder enthousiast dan Will.
Het is mijn leven, niet het hunne. -Haar leven.
Dat hoor ik je ze graag uitleggen. Zo snel geven ze het niet op.
Ik help je meteen, mocht dat nodig zijn. -Dank je wel.
Wat ben je van plan voor je verjaardag? -Ben je jarig? Daar toost ik op.
O, doe maar niet. Het is pas over twee weken.
Oké, nieuwe toost.
Op het vrijgezellenbestaan. -Ja.
Het vrijgezellenbestaan. -Proost.
De macarons zijn perfect. -Delaney-perfect?
Ja. Maak je je nog zorgen om die blogger?
Serieus? Delaney Hendricks is de belangrijkste lifestyle-blogger.
En ze woont hier. We doen haar catering, zodat ze ons kan aanraden.
Weet je wat dat inhoudt? -Hoe is het met de soufflé?
Je snapt het niet. Dat gaat prima, denk ik.
Hij is geweldig.
Delaney heeft altijd succes.
Haar keuzes zijn een combi van Oprahs Favorite Things en Reese's Book Club.
Als zij ons tipt, geeft dat ons dat zetje om op het volgende niveau te komen.
We zijn al een succes. -In deze stad wel, maar in de staat?
We kunnen ook in een culinair tijdschrift komen. Dat wil ik.
Hallo? -Ha, schat. Veilig thuisgekomen?
Natuurlijk. -Fijn.
Je moet zo snel mogelijk je gastenlijst sturen.
Ik regel alles, maar je vrienden moeten er wel bij zijn.
Goed, mam. Zodra ik klaar ben met dit verlovingsfeest.
Een verlovingsfeest? Ik kan haast niet wachten tot wij er ook een houden.
Oké, mam... -En je kunt Arthur ook uitnodigen.
Hij vond het jammer dat je zo snel weg moest.
Ik zal erover nadenken. Bedankt, ik hou van je.
Ik ook van jou. Dag, schat.
Van je moeder win je het toch niet. Je kunt je er beter bij neerleggen.
Ik wil haar gelukkig maken, maar ze geeft me geen enkele ruimte.
Ze is enthousiast. -Zo kun je het ook noemen.
Hallo? -Hoi, Callie-Pallie.
Hoi. Mama belde net ook al. -Ja, ik zie haar in de tuin.
Ik dacht, is het geen tijd dat je Frankie leert kennen?
Wie? -Frankie, de nieuwe in de winkel.
Hij doet dit weekend de Tough Mudder, maar daarna is hij vrij.
Wat denk je?
Ik laat het je nog weten.
Oké. Ik hou van je, schat. -Ik ook van jou.
O, nee. De soufflé is ingestort.
'Hé, wie ga je vragen? Misschien kent Ryan nog alleenstaande vaders.'
Wil je even pauze? -Ja.
Dat is al het tweede dat ik laat vallen in twee dagen.
Ik ben nooit zo onhandig. -Je moet gewoon even ontspannen.
Nog een paar? Gratis, natuurlijk. -Kom maar op.
Het ouderlijk gezag geeft dus niet op? -Ze zijn hardnekkig.
Ik ben dol op ze, maar het is zo'n ouderwets idee...
dat een vrouw in de 30 per se aan de man moet.
Ik heb best vriendjes gehad...
maar die steunden me niet in m'n werk. -David.
Of ze waren te klef. -Steve.
Of het werkte gewoon niet. -Adam, Brady en Fred?
Phil. -Phil. Wie kan hem nou vergeten?
Waarom ga je niet gewoon alleen, zoals jij wil?
Dan blijven ze erover doorgaan. Ik moet ze afschudden.
Maar je wil geen date. Wat ga je dan doen?
Ik weet het niet.
Misschien heb ik een nep-date nodig.
Iemand die doet alsof hij m'n vriend is, voor mama en papa.
Iemand die ook geen relatie wil. Iemand...
Iemand als Will.
En je school is daar? -Ja. Ik moest bij het nablijven zijn...
dus ik ben daarna gewoon komen lopen.
Zitten er nog boefjes tussen? -Niet erger dan ik was.
Ik keek wel op van je berichtje. -Nou, ik ben dus bijna jarig.
Dat weet ik nog. -M'n ouders houden een groot feest.
Maar ze willen dat ik een date meeneem.
Ik kan wel alleen gaan, maar dan blijven ze zeuren.
Dus ik heb een sluw plan bedacht.
Ik neem mijn vriend mee.
Een fijne vent, aardig en perfect en zo charmant als ze maar willen.
Juist, je vriend. -Jij dus.
Ik? -Jij.
Ben ik je vriend? -Je doet alsof.
Ideaal. We willen geen relatie, dus niemand raakt gekwetst.
We spelen een rol om anderen niet te kwetsen.
Meen je dit nou? -Zeker.
Het is werk, dus niet gratis. Ik betaal je in etentjes.
Als je akkoord gaat, laat je je een paar keer zien als mijn toegewijde vriend...
met als hoogtepunt de verjaardag.
Misschien kennen m'n ouders je van Kyle's wedstrijden.
Kyle speelt wel mee, hoor.
Oké, en na het feest? -Dan zeg ik dat het niks werd.
Dan heb ik het geprobeerd en laten ze me hopelijk met rust.
Tot m'n 40e verjaardag.
Oké...
Vraag. -Roep maar.
Mag ik een valse naam? -Nee.
Een accent dan? -Nee.
Een kleintje maar. -Nee.
Een nepbaan dan? Haaientemmer of premiejager.
Will, je bent gewoon jezelf. -O, ja.
Dus ik ben ik en jij bent jij.
Waarom ben je bereid zo ver te gaan?
M'n familie zet me onder druk en levert me een hoop stress op...
maar ik hou wel van ze. Heel veel. Meer dan ik ze laat merken.
Ik wil gelukkig zijn, maar ik wil ook dat zij gelukkig zijn.
Als ik ze met deze kleine, licht bizarre, maatregel, gelukkig kan maken...
dan doe ik dat.
Nog één vraag.
Maak je ook kip parmezaan?
De beste die je ooit hebt geproefd.
Dan doe ik mee.
Op het vrijgezellenbestaan.
Met z'n tweeën. -Met z'n tweeën.
Hij vindt het ook goed. We zijn er klaar voor.
Wauw. Dus je doet het echt. -Mondje dicht tegen pa en ma, Kyle.
Ik zeg niks. Ik ben dol op een complot.
Wat doe je nu? -We gaan een paar keer uit.
Elkaar leren kennen, zorgen dat we geloofwaardig overkomen.
We hebben vandaag afgesproken. -En het is geen afspraakje?
Nee, dat is het mooie eraan. We willen hetzelfde.
Er is geen twijfel over wel of niet. Alles is kristalhelder.
Je hebt het echt goed voor elkaar. -Proef ik daar enige jaloezie?
Ja, vast. Ik ga deze kant op. Bel je me straks?
Oké. Dag, broertje.
Oké, nieuwe regel. Geen cadeaus.
Dit is geen echte relatie, dus je moet je niet verplicht voelen.
O, dit is niet voor jou. Jij bent kok, dus ik wil je professionele mening.
Welke moet ik als eerste opeten?
Als expert zeg ik dan dat chocola altijd goed is.
Maar een roomvulling is toch het beste. -Ik heb geen idee waar roomvulling in zit.
Ik kan je een geheim trucje leren dat al generaties lang wordt doorgegeven.
Probeer ze allemaal.
Dat klinkt goed. Ik ga veel van jou leren.
Hoe goed ben je, als expert? -Op een schaal van 1 tot 10?
Dan denk ik een 9, ongeveer. -Indrukwekkend.
Wil je er een proeven? -Als het moet.
Dan moet dat.
Geen roomvulling. En jij? -Nee, niks. Geen room.
Wel lekker. -Probeer er nog een.
Waar gaat je boek over?
Daar zou ik sneller antwoord op moeten kunnen geven.
Het gaat over een man, ongeveer mijn leeftijd en achtergrond...
Gebaseerd op 'n waargebeurd verhaal? -Ja en nee.
Het gaat over mijn relatie met m'n moeder.
Komt je vader er ook in voor? -Ja, een beetje.
Ik ben hem al heel jong verloren.
O, wat naar. -Geeft niet. Daar gaat het dus over.
En m'n moeder is de beste vriendin die je je kunt wensen.
Het is een vrolijk verhaal. -Wat lief.
Ja, dat denk ik wel. Ik krijg het alleen niet af.
Waarom niet?
Geen idee.
Misschien omdat ik nog niet weet hoe mijn verhaal afloopt.
Als schrijver kun je toch een eind verzinnen? Dat is toch het idee?
Dat zou je denken, hè?
Ik heb je werk nog niet gelezen, maar hou vol.
Je bedenkt wel een eind. -Dank je wel. Ik geef nog niet op.
Hierheen. Ik wil iets laten zien.
Ik weet dat dit een nep-date is, maar ik wilde hierheen. Ik kom er graag.
Wauw, wat mooi.
Ik heb wat te eten mee, mocht je willen.
Wauw. Wat een goede nep-date.
Ik doe m'n best om de rol van het perfecte vriendje te spelen.
Dat gaat je heel aardig af. -Dank je.
Kijk eens aan.
Ga maar zitten. -Dank je wel.
Gek eigenlijk dat je nog geen relatie hebt.
Dat hoeft ook niet, natuurlijk.
Maar je weet een leuke date te organiseren.
En je hebt er ook wel plezier in.
Callie... -Ja?
Voor mij is nu het allerbelangrijkste...
dat ik een geweldige vriend voor jou ben. Ik geef alleen om jou...
en je kip parmezaan.
Kom op, dat was toch een goeie?
Zeker weten. Heel overtuigend. -Goed zo.
Druiven.
Nogmaals bedankt voor je hulp.
Je bent precies degene die ik nu nodig heb.
Zo fijn om iemand te hebben die ook vrijgezel wil blijven.
Ja, hè?
Loopt jouw moeder ook zo te zeuren dat je iemand moet vinden?
Absoluut. Ze geniet er enorm van. Ze ziet het als een hobby.
Wist jij dat zeepaardjes hun leven lang bij hun partner blijven?
Zeepaardjes? Die zag ik niet aankomen. -Weet ik.
Ik heb er een verslag over nagekeken.
Ze blijven bij hun partner. Gek, voor vissen.
Ze zoeken hun geliefde en dobberen dan monogaam door het leven.
Wauw. Wat schattig. Ik ben gek op zeepaardjes.
Ze zijn heel slim. Maar ze zien het anders dan wij. De idioten.
Precies. Sukkels. -Ja.
Ik zal m'n ouders wel over je vertellen. -Volle kracht vooruit.
Morgen is het zondagse etentje. Beetje mal, maar het is traditie.
Ik ben dol op malle tradities.
Zou je misschien mee willen?
Je weet wel, m'n ouders leren kennen voor het feest.
Ja, dan lijkt het heel echt. Ik wil wel. Maar ik heb een afspraakje.
O, wat goed. Ik bedoel... Ja. Lekker bezig, cowboy.
Ik kan wel langskomen voor het toetje.
Ja. We zijn dol op toetjes. -Dan zie ik je dan.
Fijn. -Fijn.
Als ik vragen mag... Kan ik die kip parmezaan snel krijgen?
Natuurlijk. Dat was de afspraak.
Eén kip parmezaan, onderweg. -Geen haast, maar ik heb er zin in.
Komt goed. Hij is echt lekker, beloofd.
Goed, dan zie ik je morgen. -Morgen.
Dat ziet er goed uit.
Kijk eens. -Ja, ja. Perfect.
Geen idee, mama heeft 'm gekocht. -Lekker, zeg.
Zet je dat glas even aan de kant?
Nu Callie nog.
Hallo. We hebben allemaal stressvolle momenten.
Laten we even diep inademen.
Tante Callie, ben je al klaar? -Sorry CJ, nog heel even.
Maar ik moet heel nodig.
Ik kom eraan, schat.
Dat was Frankie, aan de telefoon.
Hij kan toch niet komen eten.
Hij heeft iets verrekt bij z'n training voor die Tough Mudder.
Hij zit in een ijsbad.
Kan hij naar het feest komen? -Wat een goed idee. We vragen hem.
Nu we het erover hebben... Ik ken een leuke man. Hij werkt in 't ziekenhuis.
Hij is zo'n... Hoe noem je dat... Hij treedt op voor zieke kinderen.
Hoeft niet, Amanda. -Zeker weten?
Hij maakt zulke leuke ballondieren. Zo schattig.
Het is niet meer nodig.
Ik heb al een afspraakje.
En wanneer wou je ons dat vertellen? -Nu. Ik heb iemand.
Callie, dat heb je stilgehouden. -Ik wilde eerst weten of het goed zat.
Heel goed. Waar ken je hem van? -Door mij.
Echt? -En wanneer ging jij dat vertellen?
Ik wil ook wel eens een geheim hebben. -Ja...
Kyle... -Hij is een studievriend van Kyle.
We kwamen elkaar tegen. Er is weinig te vertellen.
Verzin dan iets. Details, lieverd.
Hij heet Will, hij is heel aardig. Hij geeft Engels op een middelbare school.
O, een leraar? Dat is een keurig beroep.
Hij heeft honkbal gespeeld. -O, net als jij.
En net als ik. We hebben samen gespeeld.
Ja... Jij deed leuk mee, lieverd. Maar Callie speelde echt goed.
Niet lelijk bedoeld. -Zo vat ik het wel op, moeder.
Hoe dan ook, hij is voor mij echt heel bijzonder.
Dus ik ben klaar voor het feest.
Hoe lang is hij? -Dat maakt toch niet uit.
Hoe lang? -Geen idee. 1 meter 80?
Daar moet op gedronken worden. Op mijn meisje en haar vriend.
Proost.
Ik wil hem graag ontmoeten. -Hij kan straks even komen, als dat mag.
Natuurlijk. Helemaal goed. -Dat mag zeker.
O, wat leuk.
Lekker, mama.
En ze slaapt. -Mooi.
Dank je, schat. -Zal ik wat ijs scheppen voor Will?
Ik weet niet welke smaak hij wil. -Weet je dat nog niet?
Nou ja... Ik bedoel... Hij heeft zoveel lievelingssmaken. Hij kan niet kiezen.
Laten we Rocky Road doen. -Ja?
Mijn nieuwe lievelingssmaak. Hallo.
Daar is hij dan.
Jongens, dit is hem dan. Dit is Will. -Hallo. Ik heb hier erg naar uitgekeken.
U bent vast Mr Fitzgerald. -Nee, hoor. Zeg maar gewoon John.
Leuk dat je er bent. Ik heb je wel eens zien spelen.
Je hebt een goeie arm, jongen. En een goed been ook.
Twee goede benen, zelfs. En twee armen, nu ik dat zo zeg.
Heel goed. -Papa...
Ja. Leuk je te ontmoeten.
Will, wat fijn om je eindelijk te zien. Hier hebben we lang op gewacht.
Ik bedoel, we hebben op iemand als jij gewacht.
Het is gewoon zo fijn dat je er bent.
Oké, mam. Oké. Toe maar.
Hallo, ik ben Amanda. De oudere, beschermende zus.
Leuk je te leren kennen. -En, heb je een strafblad?
Een strafblad? -Ja.
Geintje, hoor.
Of toch niet? -Ik weet het niet.
Mijn excuses voor m'n vrouw. We bijten heus niet. Ik ben Ryan.
Oké, goed.
Hoe was dat? -Lang niet slecht.
Ze staan naar ons te staren. -Ja, daar moet je aan wennen.
Wat doe ik nu? -Sla je arm om me heen.
Is dat romantisch? -Dat is een bevel.
Ja, mevrouw.
Niet al dente.
Goedemorgen. -Daar is ze.
Lukt de pasta? Delaney zegt dat ze wel van pasta houdt...
maar niet als alles plakt. Moeten we iets voorbereiden?
De pasta is prima. En jij? Hoe ging het?
Het ging geweldig. Will was in topvorm. Hij heeft ze helemaal ingepakt.
Wat goed. -Hij was heel warm. Geestig, lief.
Ik dacht bijna zelf dat we een stelletje waren.
Niet zo. Hij was gewoon heel overtuigend.
Je hebt een goeie te pakken. Een nepperd, maar toch een goeie.
Hoe gaat het hier?
Niet al dente.
Vind je dat ik iets verkeerds doe? -Hoezo?
Ik hou m'n familie voor de gek.
Het is voor hun bestwil, om hen blij te maken.
Ja, en ik heb rust nodig om me te concentreren op Delaney.
Twijfel je nu? -Ik wil niet dat er iemand gekwetst wordt.
Je maakt je te druk om anderen. Dat is niet jouw zaak.
Dat weet ik wel. Dit moet nu toch wel gaar zijn.
Wie gaat er mee een balletje slaan?
Die is al dente.
Ja, ga je mee? -We hebben het druk.
Bedankt voor het entertainment. -Voor jou sta ik graag voor gek.
Wel een knappe gek. -Mia.
Kom op, hij is knap. Dat vind ik al tijden. -Dat weet ik.
En hij is gek als hij dat niet weet.
En? -Wat, en?
Hoe ging het gisteravond? -Daar was je zelf bij. Wat vond jij?
Ik vond je geestig, charmant, aardig. En compleet onherkenbaar.
Leuke familie, trouwens.
En Callie... Wat speelde zij het goed.
Al die details. Hoe ze m'n hand vasthield en zo.
Ze was de perfecte vriendin. Toch?
Ik dacht bijna zelf dat we een stelletje waren.
Interessant, William. Vertel, vertel.
Zo is het niet. Ze speelde toneel, net als jij. Jij doet alsof je dit kan.
Hé, ik heb een spaghettiblessure. Ik ben getraumatiseerd.
Maar ik kan dit nog wel.
Ja, dank u wel.
Ja ja, Babe Ruth.
Ik heb hier nog wat plantjes. Zeg het maar als het langzamer moet.
Ik denk dat jij eerder moe bent dan ik, hoor.
Dit is mijn lievelingstraditie.
Dit blijven we toch altijd doen, zelfs als we allebei oud zijn?
Hou me maar eens tegen.
Vraag anders of Will wil komen helpen in de tuin.
Dat vraag ik wel op het feest. -Ik weet niet of dat iets voor hem is.
Oké. Ik weet dat je het vervelend vond...
dat we je zo graag wilden koppelen. Maar we bedoelen het goed.
En het is nu zo spannend dat je iemand hebt.
Ja, dat weet ik. Dank je wel. Het was niet makkelijk om iemand te vinden...
met wie ik meteen een klik voelde. Niet iedereen is als papa en jij.
Weet je, ik wilde niet direct met je vader trouwen.
Echt? Dat wist ik niet. -Nee, hoor.
We zijn niet meteen in het diepe gesprongen. Het was niet makkelijk.
Het kostte wat tijd.
Ik mocht je vader graag, maar ik wist niet of ik meteen wilde trouwen.
Of überhaupt. -Dus je twijfelde of je wilde trouwen?
Ik wist het nog niet.
Ik was heel druk met m'n studie toen ik je vader leerde kennen.
Dat vertelde ik hem ook meteen. M'n studie is mijn prioriteit.
En als hij wilde wachten en daarna nog wilde trouwen...
konden we het proberen.
Je moet in jezelf geloven. Luister naar dat stemmetje van binnen.
Dat heb jij toch ook? -Ja, dat klinkt net als jij.
Tja, dat kan gebeuren.
Maar als je wat ouder wordt, lijkt het hopelijk meer op je eigen stem.
Oké, maar wat gebeurde er toen je zei dat je wilde wachten?
Toen zei hij: Dan wacht ik wel.
Gewoon zo? -Gewoon zo.
Ik wist dat hij het meende, en hij aarzelde geen moment.
Dus toen wist ik dat we een kans hadden.
We wachtten, en ik kreeg gelijk.
Dus als ik iemand leer kennen, kan het even duren...
Als je iemand leert kennen? Dat is al gebeurd.
Ja, natuurlijk. Ik bedoelde, ik heb nu iemand leren kennen...
maar het kan best nog even duren. -Ja, natuurlijk.
Je moet naar dat stemmetje luisteren.
Ik ben blij dat je gelukkig bent. Zoals ik altijd zeg...
Wees niet bang voor de liefde.
O, jeetje.
Wacht eens. Will? -Callie. Hoi.
Gil je tegen al je klanten zo? -Niemand komt zo laat nog binnen.
Ik dacht dat je een inbreker was. -Ja, ik kom je bloem en eieren jatten.
Je weet maar nooit.
Wat kom je doen? -Het is acht uur, ik kom 't eten ophalen.
Ik bedoelde dat ik het om acht uur bij jou zou bezorgen.
Sorry, verkeerd begrepen. Ik dacht dat ik 't moest ophalen.
Nou ja, daar ligt het dan. -Daar ligt het dan.
Dit is al de derde keer deze week dat ik iets laat vallen. Dat doe ik anders nooit.
Het ziet er heerlijk uit. -Dat was het ook.
Het duurt een uur om dit opnieuw te maken. Het spijt me.
O, geen probleem.
Ik had al gegeten, ik wilde dit morgen opwarmen.
O, mooi. Dan voel ik me wat minder schuldig dat je nu honger moet lijden.
Dus...
Hier gebeurt het allemaal. -Ja.
Het stelt niet veel voor, maar het is mijn kleine paradijs.
Nee, het is top. Ik snap dat je hier gelukkig bent.
Ja, ik ben pas echt gelukkig als ik aan het koken ben. Dat sowieso.
Wil je me het leren? -Leren?
Ja, leer me koken. Ik heb nu toch al iets verpest.
Laat mij dan ook iets anders maken.
Ja, dat kan wel. -Oké.
Eens denken. -Wat maak je het allerliefste?
Dat verandert steeds, ik kan niet kiezen.
Ik kan je leren wat mijn vader mij als eerste heeft geleerd. Een soufflé.
Prima. Ik heb alleen echt geen idee wat ik moet doen.
Ik help je wel.
Een perfecte soufflé is heel moeilijk.
Ik denk dat m'n vader dat expres deed, zodat de rest makkelijker leek.
Ik heb er een hele tijd op moeten oefenen.
Je moet een goed beslag maken, dat niet te dik is.
Het moet nog wel kunnen rijzen.
Voor de basis gebruiken we dooiers. Het eiwit bewaar je voor de saus.
Hij moet precies genoeg rijzen, zodat hij niet inzakt in de oven.
Dat is het probleem met soufflés.
Ze zakken altijd in in de oven.
De perfecte soufflé is precies op het juiste moment klaar.
Die kans moet je grijpen, anders...
Anders heb je je kans gemist.
Hier.
Probeer jij het eens.
Denk je dat de zijwieltjes eraf kunnen? -Dat zien we zo. Pak een schort.
Ben je er klaar voor? -Tik ze maar open.
Die heb ik iets te hard getikt. -Aan de kant.
Meesterlijk gedaan.
Ik werk vaker met kinderen. -Oké...
Hoe doe ik het? -Je doet erg je best.
Wat een scheef compliment.
Complimenten moet je accepteren. Scheef is net zo mooi als recht.
Als je het zo zegt, klinkt het goed.
Wees eens eerlijk. Zijn die kinderen veel beter dan ik?
Eerlijk? -Eerlijk.
Ze knoeien minder. -Ik wist het wel.
Maar jij huilt wat minder. -Dat is dan mooi.
O nee, de oven.
Hij is ingestort, denk ik.
Ik ben niet zo geschikt als kok. -Misschien is het niet je roeping.
Nee. Maar toch bedankt voor de les. -Graag gedaan.
Dat had je wel tegoed, nu je eten op de vloer is beland en niet in je maag.
Fijn dat je zo rechtvaardig bent. -Altijd.
Echt? Op een schaal van 1 tot 10? -11.
Oké. Nou, ik vond het erg leuk.
Nogmaals bedankt. -Fijne avond, Will.
Ja, fijne avond.
Heb je pasta in je handen, of ben ik veilig?
Voorlopig ben je veilig. De fettuccini zit nog in de holster.
Heeft Will hier met Callie afgesproken? -Geen idee. Ze is er nog niet.
Ze heeft wel een bende achtergelaten.
Dan heb ik me vast vergist. Ik kom Will m'n sleutels brengen, hij sluit vanavond.
Waar ga jij dan heen? -Ik heb hoogst toevallig een date.
Alweer? -Hoe bedoel je, alweer?
Niks. Je hebt er altijd wel een. -Dat vind ik gewoon leuk.
Helaas vinden de vrouwen in kwestie het vaak maar één keer leuk.
Smaken verschillen, denk ik. -Ze hebben een verfijnde smaak.
Wat ben ik dan? -Wat denk je zelf?
Appeltaart, misschien? Iets klassieks. Wie houdt er niet van?
Ik ben er dol op. Maar soms wil ik iets verfijnders.
Zoals crème brûlée. -En dat ben ik niet?
Dat zou je kunnen zijn. Nog wat langer bakken.
Ik ben de weg kwijt. Ik ga er maar vanuit dat je me beledigt.
Mag ik deze bij jou laten? -Ja, hoor.
Dank je wel, Mia.
Een afspraakje met Kyle Fitzgerald. Hoe zou dat zijn?
Geloof me, het valt niet mee. Tot ziens.
Hij heeft geen idee.
Je verjaardag wordt perfect. -Fijn, mam.
Maar ik hoef niet steeds updates.
Ben je vergeten dat we morgen naar de slotjesbrug gaan? Je komt toch ook?
Dat was ik vergeten. Ik weet niet of ik 't red.
Het is traditie. -Ik heb het zo druk met Delaney.
Ik weet niet of het lukt. -Will komt ook.
Heb je Will gesproken? -Kyle had z'n nummer.
Het leek hem heerlijk.
Met die woorden? 'Het lijkt me heerlijk'? -Geen idee, schat. Hij is heel beleefd.
Oké, ik denk dat ik het wel red. -Mooi, dat staat dan vast.
Fijn om Will en jou weer te zien.
Mam, Will en ik zijn... We zijn... -Ja, schat?
We komen apart. Will komt direct uit school, en...
Ja, we zien je daar wel. -Prima, lieverd. Ik hou van je.
Ik ook van jou, mam.
Het is perfect. -Hoe vaak hebben we hier al gelopen?
Al best vaak.
Minstens 39 keer. -En we gaan er gewoon mee door.
Ik weet het.
Sorry, ik ben in de war. Ik geef Engels, maar vandaag was het meer Drama.
Allemaal gedoe op school. -Bij mij ook.
We doen dit wel snel. Nog bedankt. Dit gaat wel heel ver.
Geeft niks. Je moeder was heel lief. Ik kon geen nee zeggen.
Ik moet wel werken, dus ik blijf niet lang. -Ik ook. We laten onze neus even zien.
Oké.
Hallo. -Daar ben je.
Hoi, pap. -Lieverd.
Goed je te zien. -Kijk nou toch.
Hallo. -Fijn je te zien.
Alles goed? -Ja.
Dit wordt nooit oud. -Dat zeg je altijd.
Al 39 jaar. -Dat is een hele tijd.
Ja, maar het voelt nog als... -Gisteren.
Ik ben hier nog nooit geweest. -Nooit?
Kom je niet uit de buurt? -Nee, uit Oregon.
Ik was vaak daar bij m'n moeder. Ze is dol op tradities.
Hij is lief voor z'n moeder.
Zie je die klok? Als je een slotje ophangt, luid je de klok.
Toen Amanda en ik klein waren, wilden we dat ook.
Ik zette ze op m'n schouders zodat ze erbij konden.
Ik ben geen kind meer, maar ik wil het nog steeds. Mag het, pap?
Doe maar niet. Dat kan de rug van je vader niet aan.
En dat is meer iets voor je vriendje. Will?
Ja. Ja, natuurlijk. Kom op.
Spring er maar op.
Doe voorzichtig. -Daar gaan we.
Toe maar. Klaar? Drie, twee, een...
Oké. Toe maar.
Goed. -Nu kan ik er wel bij.
Goed zo. -Mooi.
Nu de rest van de traditie. -O, mam...
Niet zeuren. Jij hebt gebeld.
Dit is er net zo een als wij hadden.
Ik maak even een foto. -Papa...
Wacht, wacht. -Goed dan. Het moet maar.
Daar gaan we. -Hij moet daaraan.
Mag ik wat gezichten zien? Lachen. Goed zo.
Mooi plaatje. Dank je wel. -En eentje van ons allemaal.
Maar wie... -Hallo?
Zou je misschien een foto van ons willen maken? Dank je wel.
John, kom bij Callie. Jullie in het midden. Lekker knus.
Maak er maar een paar. 15 of 20 is wel genoeg.
Ga lekker dicht bij elkaar staan.
Als jullie elkaar nou even aankijken. -Anne, laat die arme vrouw gaan.
Heel erg bedankt. Er zit vast een mooie bij.
O, wacht. Ik wil er nu eentje waarop Will en Callie zoenen.
Dat hoeft echt... -Ze drukt haar willetje toch door.
Kom op, joh. Dikke smakkerd. Schiet eens op.
Niet zo bazig.
Dat was perfect.
Wil je hem zien? -Ja, hoor.
Kijk eens. Wat een lief stel.
Dat is een mooie foto. -Ja, vind ik ook.
Zou je onze bestelling willen oppikken? We moeten vroeg klaar zijn.
Hallo Callie, hoe is het met jou? -Sorry, ik ben zo druk.
Geeft niet. -Hoe ging het gister?
Hoe is het met Will? Houden jullie al handjes vast?
We hebben gekust.
Gekust? Echt gekust? -Ik denk het.
Hoe bedoel je? -Het zou niet echt zijn.
Het was voor de foto. Ik wilde het niet, maar we hadden geen keus.
Dus we kusten, en toen voelde ik iets veranderen.
Voelde hij dat ook? -Geen idee. Het is zo ingewikkeld.
Denk je dat je echt gevoelens voor hem krijgt?
Zo simpel is het niet. Hij is leuk, maar het is ingewikkeld.
Ja, dat had ik je ook kunnen vertellen. -Had dat dan gedaan.
Heb je Will verteld over je gevoelens? -Natuurlijk niet.
Ben je gek? Ik bouw hier een heel fragiel kaartenhuis.
Als er iets wiebelt, stort alles in. -Het feest is al snel.
Ja, dat weet ik ook wel. Vreselijk.
O, ik moest nog langs huis.
Toe maar, ik heb alles onder controle. -Ik haal de schalen wel op.
Will, ik denk dat we moeten praten.
Ik voel...
Misschien ook maar niet.
Callie, ben jij dat? -Ik wist niet dat er iemand was.
Alleen ik. Ik bewaak het fort.
Ik heb wat schalen voor mama, voor het feest.
Wat lief, dat je meehelpt met je eigen feest.
Ze vroeg erom, en ik heb het in het schema weten te proppen.
Je moet een beetje rustig aan doen. -Ja, ik denk het.
Is alles in orde? -Is het zo duidelijk?
Ik zie het sneller dan anderen.
Het feest voor Delaney is morgen al, en dan nog m'n verjaardag.
Jullie zijn lief, maar het is zo'n toestand.
Jij bent ook een toestand waard. Dat laten we graag zien.
Ik wil gewoon dat alles gaat zoals het hoort.
Voor ons met Delaney, en voor jullie met het feest.
Ach, je kunt het leven niet plannen.
Als je alleen maar doet wat hoort, zou je niet zo'n creatieve chef-kok zijn.
Wat was het beste dat je maakte, toen je nog klein was?
Soufflé natuurlijk. Dat vertel ik altijd.
Dat was het eerste dat ik je leerde, maar het beste was een eitje.
Echt? -Ja, gewoon een eitje in een koekenpan.
Weet je waarom?
Omdat je er je eigen draai aan gaf. En het was elke keer weer heerlijk.
Dat was zo leuk. Dat was ik helemaal vergeten.
Je proefde zelfs de gekste combinaties. -Niet gek. Je was avontuurlijk.
Dank je wel.
Klamp je niet je leven lang ergens aan vast.
Of het nou in je werk is of in een relatie. Niet bang zijn.
Wees niet bang voor de liefde.
Niks. Iets dat ik laatst hoorde. Ken je dat stemmetje in je hoofd?
Ja, het mijne klinkt als je moeder.
Dat snap ik. -Hoe dan ook...
Ga nog even zitten. Doe rustig aan. -Oké.
Waarom? -Ik ga een ei voor je bakken.
Lekker, dank je wel.
Pardon, mevrouw? -O jeetje, Will.
Ik denk steeds dat mensen er niet zijn en dan zijn ze er toch.
Waarom ga je dan bij ze langs?
Ik... Ik heb je kip parmezaan gebracht. Poging twee.
O, lekker. Dat hoefde je niet te brengen.
Jawel. De eerste telde niet, en ik had het beloofd.
Zat je mijn boek te lezen? -Nee. Ik zag dat het je boek was...
maar ik heb niks gezien, hoor. -Het geeft niet. Het stelt weinig voor.
Maar dankzij jou ben ik er wel weer aan begonnen.
Echt?
Mia en ik doen de catering op een feest voor een blogger. Ze heet...
Delaney? -Ken je Delaney?
Ja. Ik ben geen fantastische kok, maar ik ken Delaney en haar aanbevelingen.
Die kloppen altijd. -We mogen dit feest doen...
en het is een soort auditie voor ons. Het is vrij klein, dus als je ook wil komen...
Komt je familie ook? -Nee, alleen ik.
Het hoort niet bij je takenpakket. Het leek me gewoon leuk.
Oké, ja. Ik kijk even in m'n agenda en dan laat ik het weten.
Ja, nee, natuurlijk.
En nog over vorige keer, toen we...
O ja, met de...
Ja, precies. Het spijt me, dat zag ik niet aankomen.
Geeft niks, hoor. -Je deed het goed, dus bedankt.
Ja, graag gedaan.
Het was wel gênant en ongemakkelijk. -Nou, ik...
Het zal niet weer gebeuren. -Natuurlijk niet.
In welke fase van de relatie zitten jullie nu?
Het 'eerste weekendje weg', of heb je net een sleutel voor haar laten maken?
Dat is niet grappig. -Het is maar een geintje.
Jullie doen toch alsof? -Het is niet altijd alleen maar lollig.
Oké, sorry. Ik wist niet dat je boos werd.
Callie is een fijne meid. Ik besef nu pas dat het niet makkelijk is.
Je vindt haar echt leuk.
Echt waar. -Ik weet het niet. Geen idee.
Ik weet wel dat het niet leuk wordt om straks bij haar weg te gaan.
Het was erg fijn.
Wauw. Waarom vraag je haar niet uit als het voorbij is?
Maar dan echt. -Dat kan niet.
Dat wil ze niet, dat was duidelijk. Ik moet m'n gevoelens erbuiten laten.
Anders verpest ik al haar plannen en dat wil ik niet.
Ja, je hebt gelijk. Het is lastig.
Ik moet even op de rem trappen. Misschien weer gaan daten.
Dat leidt me wel af. -Hoe dan ook, ik ben er voor je.
Mocht je willen praten. -Bedankt, man. Dat is fijn.
Ja, alles is bezorgd. Ik ga me nu omkleden.
Ik krijg een berichtje. Ik zie je daar.
Hé Callie, ik ga het niet redden. Sorry.
Bedankt voor jullie komst.
Delaney, jij bent het. Ik ben Callie Fitzgerald. Wat een eer.
Sorry, ik ben een beetje nerveus. -Het is geweldig, Callie.
Ik ben heel blij met jullie. -Nee, ik ben juist blij.
Je hebt al een reputatie. M'n vrienden hebben me over je verteld.
Wat goed om te horen. -Waar is je partner?
Mia. Ze regelt nog wat laatste dingen. Ze komt zo.
Ik ga haar even bellen. -Oké.
Hoi Mia, met Callie. Ik vraag me af waar je bent.
Delaney is er en ze vroeg naar je.
Alles staat klaar bij Paliotti's. Ik mis alleen jou nog.
En ik blijf maar denken aan die kus met Will en hij zei iets van sorry...
en sms'te net dat hij niet komt.
Ik word 35, maar ik voel me een tiener.
Ik hoop dat je snel komt. Oké, doei.
Hé. -O, gelukkig.
Sorry dat ik laat ben. M'n andere project liep uit. Gaat het?
Goed dat je er bent. Ik heb een lang bericht ingesproken.
Ik had moeten bellen. -Nee, het is al goed. We gaan ervoor.
Ik heb er een goed gevoel bij.
O, je mag die voicemail wel gewoon wissen.
Will?
Ik was wel verbaasd dat je me uit vroeg.
Ik was verbaasd dat je ja zei.
Waar kies jij voor? -We kunnen ook iets delen.
Kip parmezaan misschien? -Liever niet.
Heb je de laatste tijd nog iets moois gelezen? Ik herlees de klassiekers.
Ja, ik heb wat essays gelezen over de zesde massa-extinctie. Indrukwekkend.
Ja, dat... Dat klinkt gezellig.
Goed werk, partner. -Van hetzelfde, partner.
Zelfs als het niks wordt, is het fijn om dit samen met jou te doen.
Anders zou ik het niet willen.
Tot morgen op het feest? -Ja, ik ben er ook.
Daar kom ik niet onderuit. -Nee, dat kun je schudden.
Weet je wat wel kan? Iets heel rebels. -Wat?
Proberen ervan te genieten.
Dit was me het avondje wel, dames. Uniek, durf ik wel te zeggen.
We praten nog wel.
Is dat goed? -Geen idee.
Dus ik ben hier niet de enige? -Will. Wat doe jij hier?
Nu ben ik degene die niet had verwacht iemand tegen te komen.
Hé, sorry dat ik niet kon komen. -Geeft niks.
Ik heb je hier nog nooit zo laat gezien. -Ja, dat is nieuw.
Kyle zei dat ik er altijd in mag.
Hij is een goeie vent.
Mag ik wat balletjes slaan?
Ik denk het. Ik had gewoon niet verwacht je te zien.
Ik dacht dat je andere plannen had.
Ik kan wel weggaan, als je wil. -Nee hoor, ga je gang.
Dus het grote feest is morgen. Het is ons gelukt, hè?
Ja... Ik heb eens nagedacht over het feest, en dit gedoe.
Het is het allemaal niet echt waard.
Wat bedoel je? -Ik dacht dat dit 't simpeler zou maken.
Maar dat is niet zo.
En nu zit ik met allemaal emoties.
Wat voor emoties? -Je weet wel.
Zoals wel vaker. Stress, ongerustheid.
Teleurstelling. -Ja, dat begrijp ik wel.
Ik heb het ook niet makkelijk gehad. Je familie voor de gek houden.
Liegen en bedriegen.
Sorry, hoor. Je was het er toch mee eens?
Het is niet jouw familie, niet jouw feest. -Maar ik ben het wel.
En al die emoties...
Die had ik gewoon niet verwacht. -Wat voor emoties dan?
Net wat jij zei.
Angst, bezorgdheid. Ik ben niet gewend de waarheid te verdraaien.
Echt niet? Wat heb je vanavond dan gedaan?
Wat? -Ik heb je gezien met je date.
Ik was in hetzelfde restaurant, waar jij niet heen wilde.
Het was maar een etentje.
Ik wilde je beschermen. -Mij? Nu verdraai je de waarheid pas.
Oké, dan ken je me echt niet. -Nee, dat klopt.
We hebben niet echt een relatie.
En weet je? Dat zou ook nooit gebeuren.
Oké. Het is duidelijk. Ik ga wel weg, dan kun jij je gang gaan.
Nee, sorry.
Wat is er, Callie?
Ik zie je morgen op het feest.
We maken het af, en dan is het klaar.
Dan gaan we uit elkaar, zoals we zeiden. -Goed.
Oké. Dan zie ik je morgen.
Laat zien, laat zien.
Perfect. Ietsje die kant op nog. -Oké.
Een klein stukje. -Daarheen?
Nee, niet zo. Terug, die kant op. Terug.
Ja, daar. Zo moet hij. Zo is het perfect.
We beginnen met diep ademhalen.
In... en weer uit.
Het is een grote dag. Misschien ben je wel gestrest.
Iedereen kijkt naar jou. Mensen rekenen op je.
Er wordt veel van je verwacht. -Oké, duidelijk.
Gefeliciteerd, schat.
Jij was altijd al de leukste. -Serieus?
Zeg je dat tegen ons allemaal? -Natuurlijk. Maar het is fijn om te horen.
Hé, zeg. Callie-Pallie, kijk jou toch eens.
Jeetjemina, jij bent netjes opgedoft.
Weet je nog wat we je hebben gegeven toen je zestien werd?
Ik denk het niet. -Je hield van mix-cd's...
dus we hadden je lievelingsmuziek verzameld.
Dat was ik helemaal vergeten. -Nou, ik niet.
Gefeliciteerd, Callie.
Geen zorgen, er komt nog meer. -Geweldig. Dank je wel.
Wij moeten nog wat klaarzetten. -Maar kom binnen. Je gasten zijn er al.
Oké. Ik leg deze even in m'n auto. -Oké.
O, daar ben je. Kom met me dansen.
Geweldig feest, mam. -Je hebt het verdiend.
Papa, kom ook dansen. -Nee, straks. Ik raak altijd iemand.
Dat is wel waar. -Je kan niet dansen.
Ik denk dat Will er nog niet is. -Natuurlijk wel, hij was net binnen.
Ik dacht dat je hem al had gezien. -Nee, nog niet.
Dan komt dat nu wel. -Hoe bedoel je?
Ik heb een liedje aangevraagd zodat jullie kunnen dansen. Met z'n tweetjes.
Oké, allemaal. Dit nummer is alleen voor de jarige jet en haar vriend.
Verder mag niemand dansen. Bevel van papa.
Hallo daar. -Hoi.
Gefeliciteerd. -Dank je wel.
Vind je het leuk?
Niet echt.
Nee, ik ook niet.
Will, het spijt me van gisteren.
Nee joh, dat geeft toch niks. We meenden het allebei niet.
Dat is voor mij zeker zo. -Voor mij ook.
Het is een lastige situatie. Dat had ik moeten zien aankomen.
Ik had je er nooit bij moeten betrekken.
Ik heb ja gezegd. Ik neem de volledige verantwoordelijkheid op me.
Weet je...
Laat ook maar. -Wat?
Oké, ik... Als we elkaar ergens anders hadden ontmoet...
en ik was niet je verjaardagsvriendje... -Ja?
Dan zou ik je uit hebben gevraagd.
Echt?
Onder andere omstandigheden. Zeker.
Maar je zei dat je dat niet wilde. Toch? En ik zei dat ook.
In het begin. En...
Ja, dat is wel wat we allebei zeiden.
Groot applaus voor Callie en Will.
Ik ga even een eindje lopen. Wil je...
Kom, zusje.
Wacht eens even. Ja, pardon. Hallo, allemaal.
Ik wil graag even iets zeggen. Mocht je me niet kennen, ik ben...
Ik ben de gênante vader van de jarige.
Ik zal het niet te lang maken. Ik wil alleen even zeggen...
dat ik apetrots ben op mijn kleine meisje, dat allang niet meer zo klein is.
Ze is een beeldschone vrouw geworden.
Ze zeggen dat de liefde van de man door de maag gaat...
en als dat waar is, is Will een enorme bofkont.
Zonder gekheid, ik ben dolblij...
dat Callie en Will elkaar echt gevonden hebben.
Dat ze een echte band hebben. Geen maskers of bedrog.
Gewoon oprecht verliefd op elkaar.
Hoe dan ook, ik brei er een eind aan. Ik hef het glas...
op Callie-Pallie. Fijne verjaardag, lieverd.
Fijne verjaardag.
Kom anders hier en zeg ook even wat.
Nee, nee. Kom. Speech. Het is jouw feestje.
Toe maar.
Dank je wel, papa.
Bedankt allemaal, dat jullie er zijn. Heel lief.
Ik heb niks met grote feesten, dus dit leverde me wel wat stress op.
Maar ik ben echt heel dankbaar.
Mijn familie is de liefste.
Ze staan altijd voor me klaar.
Waar ik ook ben, ze zijn er werkelijk altijd.
Daar ben ik heel blij om. En Will ook. Hij staat altijd voor me klaar.
Ja, hij is zo'n fijne vriend...
dat ik...
Sorry, ik kan dit niet. Ik...
Will is niet echt mijn vriend.
Ik heb hem gevraagd te doen alsof, zodat ik een date had.
Dan zou m'n familie me met rust laten en kon ik verder met m'n werk.
Ik was het zo zat dat iedereen zeurde over m'n liefdesleven.
Ik weet dat ze het goed bedoelden.
Dus ik wilde ze hun zin geven en ze gelukkig maken.
Het was niet echt.
Sorry dat ik tegen jullie heb gelogen.
Maar mam, pap...
Jullie hadden gelijk.
Het is heel fijn om iemand in je leven te hebben.
Iemand die voor je zorgt en je steunt.
Met wie je kan lachen, alles.
Ook al was het allemaal niet echt.
Will is er nu niet, maar ik wil hem mijn excuses aanbieden.
Hij is de perfecte man, voor iemand.
Als hij daar aan toe is.
En ik hoop dat hij daar ooit aan toe is.
Want toen ik zijn vriendin speelde...
besefte ik dat ik eigenlijk heel graag...
Wills vriendin wil zijn.
Goeie speech. Groot succes. -Niet grappig.
Hoe voel je je?
Opgelucht. Verdrietig, maar opgelucht.
Dat geloof ik graag. Wat naar voor je, zusje.
Zeg, jij en Mia? Wanneer ging je me dat vertellen?
Ja... Dat is eigenlijk pas net gebeurd.
Ik vind het echt geweldig.
Fijn dat je eindelijk verder kijkt dan je neus lang is.
Ik was altijd al een beetje verliefd. Ze had me een hint moeten geven.
Een klap voor je kop, bedoel je. -Misschien wel.
Ze is de eerste vrouw voor wie ik misschien het slaghout zou laten liggen.
Wauw. Dat is niet niks, broertje.
Je hebt wel gezorgd dat ze laat was bij Delaney. Dat vond ik niet zo leuk.
Wat? Waar heb je het over? -Over jou. Haar project.
O, nee. Mia had wel een project, maar dat was ik niet.
Wat was het dan wel? -Heb je het nog niet gezien?
Kom maar mee.
Callies lievelingsgerechten
Lieve hemel.
Sushi en soufflé...
Lang niet gek, hè?
Gefeliciteerd, Callie.
Mia... Wat is dit lief. Dat kan ik wel gebruiken na die speech.
Dat je dat allemaal voor mij hebt gedaan. -Natuurlijk. Je bent m'n beste vriendin.
Dus dit was je project? -Ja, ik kon het je niet vertellen.
Wat dacht jij dan? -Geen idee. Kyle, misschien.
Dat heb je ook geheim gehouden. Fijn dat het zover is.
Ik zou Kyle geen project noemen. Al is er wel wat werk aan.
Ik sta hier, hoor. En nu ga ik weg.
Je bent de beste vriendin die ik me kon wensen.
Jij ook. -Dank je wel.
Graag gedaan.
Lieverd?
Kom hier.
We komen sorry zeggen. We wilden je niet onder druk zetten.
We wisten niet dat het zo erg was. We wilden je gelukkig zien.
Dank je wel. Het spijt me van het gedoe met Will.
Ik had het eerder moeten opbiechten.
We houden zielsveel van je, Callie. We zullen niet meer aan je hoofd zeuren.
Vandaag niet meer, in elk geval.
Hallo? -Callie, met Delaney.
Sorry dat ik stoor, maar ik moest het even zeggen. Hopelijk vind je 't niet erg.
Het ging allemaal zo snel. Ik moest alles herschrijven. Morgen staat het online.
Dat is erg snel, sorry. Hopelijk schrik je er niet van.
O, sorry. Ik zet Long Table Catering op nummer één voor Delaney's Delights.
Wat is er? -We komen op Delaney's site.
We staan op nummer één.
Heel erg bedankt. -Graag gedaan.
Laten we deze week afspreken. Ik ken iemand bij een tijdschrift...
dat echt iets voor jou is. -Geweldig. Dank je wel, Delaney.
Het is ons gelukt.
Wat is er toch? -We staan op nummer één.
Gefeliciteerd. -Dat had ik nooit verwacht.
Wat goed. -Fantastisch.
Je hebt ons wel grondig voor gek gezet. Dat we in die grap geloofden.
Dat hadden we hard nodig.
Ik was vergeten hoe irritant het is als iedereen ernaar blijft vragen.
Dat was niet aardig van ons. -Dank je wel, Amanda.
Ik moet Will even spreken. Heb je hem gezien?
Ja, eigenlijk wel. Hij is net weggegaan. -Echt? Is hij weg?
Het spijt me, Callie. -Geeft niet. Het is vast beter zo.
Hé, hoe gaat het? -Uitstekend.
We gaan de taart aansnijden. -Ik kom er zo aan.
Ja, je hebt eerst wat anders te doen.
Dat was een mooie speech.
Heb je het gehoord? -Ja, ik stond achteraan.
Ik dacht dat je weg was gegaan. -Klopt.
Ik moest m'n cadeau uit de auto halen.
Herinner je je onze eerste date nog?
Ja, natuurlijk.
Ik baalde achteraf. We hadden het toch over monogame zeepaardjes...
en hoe idioot ik dat vond?
Ja, hoezo?
Dat was de dag dat ik besefte dat ik altijd bij jou wil blijven.
Ik was zelf idioot.
Ik ben verliefd op je, Callie.
Ik ben een zeepaardje.
Eentje voor jou en eentje voor mij.
Je zegt niks. Ik weet dat het een stom cadeau is...
Ik probeer de juiste woorden te vinden.
Ik kies toch maar voor... Ik hou ook van jou, Will.
Ja? -Op een schaal van één tot tien?
Oké. -Een elf.
Kom allemaal, tijd voor taart.
Taart.
Bloemen. -Dank je wel. Heel mooi.
Jij bent mooi.
Daar komt ze.
Ik weet nu hoe het verhaal afloopt. -Ja, van je boek?
Nee, mijn verhaal.
Heb je een wens gedaan? -Nee.
Waarom niet? -Die is al uitgekomen.
Kijk, ze zoenen.
Het ziet er wel echt uit.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.