Original subtitles

Meisjesslaapzal (1953)

Nederlandse ondertitels door: BuStEl - 2024 www.facebook.com/groups/frenchmoviesubs

de hemel wenkte hem

Miremont College

Wat kom je hier doen?

Is hier iemand?

Is hier iemand?

Is hier iemand? - Handen omhoog!

Is het niet praktisch zo? - Goeie dag Battante.

Je hebt nogal haast om eraan te beginnen.

Ik wist wel dat ik u hier kon vinden.

Wat nieuws? - De zaak van het Noordstation.

Daarom bellen we u om hulp. Iedereen zwemt.

Ik zwem hier ook heel goed.

Je wordt bedankt om mij te vertrouwen. Ik ben al bang om eraan te beginnen.

En daarbij, het is een zaak voor jou. - Waarom voor mij?

Omdat je een bepaalde opleiding hebt gekregen en kijk eens rond je.

We zijn in een luxueus milieu.

Kennis van de rede, te sterk...

Zuurstof en gas.

Ik heb het niet over de rustigheid van de ouders.

Heb je de krantenartikels al gelezen?

Natuurlijk, de moord van gisterenavond.

Afkomstig uit het noorden? - Je kan het aflezen aan haar naam.

Een rare naam. - Ook een raar meisje.

Iedereen heeft zijn eigen versie over het meisje.

Een geweldig meisje en een onmogelijk meisje.

Dat is het dossier en haar foto.

Iedereen is erover eens, ze is een donderchassis.

En jij ook, hé.

En uiteraard ik ook.

Helaas voor ons is ze het slachtoffer.

Hoe oud was ze? - 18 jaar.

Ze vonden haar op een ochtend dood op haar bed, de tweede voor de deur.

En ik zat er nu op, ik zei het, het is om te grappen.

Ze zijn met zijn 18 om hier te slapen.

Er zijn er 17 die wakker worden en ze vonden de 18de gewurgd,

vastgebonden met een touw.

En geen van de 17 zag of hoorde iets.

Zijn het kalebassen? - Denk daar maar niet over na.

Ze zijn slim, ze zijn allemaal jong en koppig en leugenachtig.

Leugenachtig? Hoe weet u dat? - Ik voel dat zo aan.

Ik heb ze gisteren ondervraagd.

Ik had vragen gesteld over de ontdekking van het lijk.

Ze hadden op alles een antwoord klaar. Precies of ik

vroeg wat ze het liefst zouden hebben de zee of de bergen.

U bent niet uitgebarsten van woede? - Ik was woedend als geen ander.

En nadien?

Ze keken mij met een weerzinwekkende blik aan.

Ik heb ze huisarrest gegeven.

Ik liet de kleine lopen,

maar de grote blijven desnoods hun vakantie hier doorbrengen.

De prijsuitreikingen gaan ze nog niet geven?

Nee.

Dat is nu nog niet.

Kijk je door het venster? Dat zal niets veranderen.

Hoeveel tuinmannen zijn er? - Enkel één.

Hij is vorige week weggegaan om zijn dienstplicht te vervullen, 20

kilometer hier vandaan. Ik heb dat laten controleren, hij is clean.

Zeg eens chef, je hebt de meisjes geteld maar

je hebt ze naar de begrafenis laten gaan.

We konden niet anders. Ik kon ook geen lijfwachten inschakelen.

Hoe weet jij dat? - Ik ben ze tegengekomen.

Je hebt ze dus gezien? - Ja, allemaal brave meisjes.

Ze zien er allemaal lief uit. Heb je wel iedereen gezien?

Ik heb de moeder haar gezicht niet gezien.

Ze is mooi, 36 jaar en gescheiden.

Ze is erfgenaam van haar dochter. - De dochter was dus rijk.

Ja, haar vader heeft alles achtergelaten voor haar, bijna alles.

Heb je "da Costa" gezien? - Wie is dat? Die strenge?

"Een beetje"? Je bent nogal toegeeflijk.

Bovendien trouwt hij met de moeder, zij is twaalf jaar ouder dan hij. Versta je het?

Bekijk eens zijn afdruk en zijn identiteit, we weten nog niet wie het is.

Er lag een tube slaappillen op het nachtkastje.

Het was niet aangeraakt, het was nog vol.

Wat zit daar nog in? - Een beetje van alles.

Brieven van kleine neefjes, foto's van acteurs of kampioenen.

Pikante boekjes, zoals we zeggen.

Er zijn ook nepbanden, waarschijnlijk een trotse.

De beveiliging is hier niet denderend.

Het is hier de klantenkring van het paleis.

Heb je de mooie auto's hierbuiten niet zien staan?

Van hun ouders? - Bijna allemaal.

Ze zijn brutaal, ze zagen mij zelfs als de moordenaar.

Ze bellen allemaal naar de minister, precies of dit een oplossing is.

Je hebt geluk dat je niet meer rookt. Hoe hou jij dat vol?

Ik kan ook herbeginnen.

Je wordt bedankt. - Je bent nu toch niet kwaad?

Nee, maar ik maak mij wel druk.

Je moet oppassen van de directrice. - Is ze verdacht?

Je moet ervan opletten. - Hoe is ze?

Minderwaardig en gek. Ze is hoogst waarschijnlijk ook autoritair.

Ik vraag me af of je dit wel aan kan. - Moet ik dan terug naar Parijs?

Is het omdat ik je in maling nam in verband met het roken?

Ik meen het, je hebt wel een mooie kop.

Je neemt me in de maling. - Nee, ik meen het.

De meisjes zullen rond je hangen. - Ik ben professioneel.

Er zijn er echt mooie tussen, het is gevaarlijk zo 'n meisjes.

Hebben ze met jou geflirt? - Onnozelaar!

Ze toonden mij niets dan minachting. Maar in jouw geval zal het verleiden zijn.

Als je erin loopt ben je gezien. En dan mag je fluiten naar je job.

Zeg maar dat je getrouwd bent, dan zullen ze terughoudend zijn.

Maak je maar niet druk, ik kan het wel aan.

Daar heb je al iemand, ik ben ermee door. Ik wens je veel succes.

Bedankt.

Je houdt mij op de hoogte. - Ik heb geen advies nodig.

Natuurlijk geen advies. Ik laat alles aan jou over.

Onthoud goed dat dit je eerste opdracht is.

Ik reken op jou.

Mevrouw Hazard-Habran, de directrice wacht op u.

Raak mij niet aan. - Je hebt toch wel twee minuten tijd?

Je hebt het recht niet om mij te tutoyeren. Ik heb inlichtingen gekregen over u.

Want, jij weet wie ik ben? - Wie zou je anders zijn?

Wat is je naam? - Emma Lestandier.

Ik denk dat jij de eerste bent van je klas. - Nu wel.

Hoezo, nu wel? Omdat Michèle altijd de eerste was?

Ik dacht dat ze mooi en rijk was. - Zij was ook de eerste.

Zij had alles. Mevrouw de directrice zal ongeduldig worden.

Dan gaan we maar. Dus, jij bent niet rijk? - Zie je dat?

Geef gewoon een antwoord. - Ik ben niet arm.

Hoe ben je hier dan geraakt? - Ik ben de beste.

Hoezo, wat bedoel je?

Er staat een artikel in het reglement waarin staat dat elk jaar een arm maar...

bijzonder verdienstelijk jong meisje recht heeft op een volledige gratis opleiding.

De bedoeling is toch goed?

De bedoeling kan goed zijn, maar het resultaat is triest.

Je verwerft gewoontes waar je vanaf moet en je begint die te haten.

Haat je de medestudenten? - Nog niet.

Mag ik binnenkort eens komen in je klas? - Ik ben niet gehaast.

Het is hier precies vakantie, maar bij mij heeft dat een omgekeerd effect.

Op vakantie val ik weer in het leven. Hier is het dan...

Zien we elkaar nog? - Natuurlijk.

Onfeilbaar, we zijn onfeilbaar.

Het werk van onze leerlingen is in geen enkel opzicht de ontwikkeling...

die wij afleiden uit het aantal fysieke oefeningen, integendeel.

Ik zal je eraan herinneren dat het lichaam een ​​gezonde geest nodig heeft.

De statistieken bewijzen dat.

Er zijn iedere jaar 7% geslaagden op onze school.

Dat is maar een detail, gewoon een simpele detail.

Een toevallige kleine misdaad.

Alles is hier terug normaal.

De opleidingen gaan gewoon door.

Statistisch gezien is dat niet één op de drieduizend.

Zie je, de rust is voor even teruggekeerd.

Absoluut.

Ik verwacht uw dochter volgend schooljaar. Tot ziens mevrouw.

Bent u meneer Marco? - Ja, mevrouw.

Je bent nog een tiener. - We moeten niet overdrijven.

Kom maar dichterbij.

Ik hoop dat je getrouwd bent. - Zeker twee keer.

Hoe bedoel je, twee keer? - Ik bedoel, ik heb twee kinderen...

en een derde op komst, dat is zeker.

Je gezinssituatie bevalt me, maar je hebt een dringendere zaak te doen.

Er is hier een misdadiger die hier rondloopt en ik wil dat je die zoekt.

Ja, mevrouw. - Dan kan jij ook direct gaan.

Uit eigen initiatief.

De commissaris heeft mij niet verwittigd dat je onervaren bent.

Wat de commissaris betreft...

Het is al goed. Ik heb geen commentaar nodig.

Je zaak is vrij moeilijk, jij moet de moordenaar...

zien te ontmaskeren buiten onze school.

Daarbuiten? - Er is hier geen moordenaar aanwezig.

Ik weet het niet, ik ben hier nog maar net. - Je bent hier toevallig als passant...

Mijn werknemers worden buiten verdenking gesteld.

Wat jij wil is een vagebond. - Een vagebond is perfect, niet?

En onthoud dat de grootste families in Frankrijk hun kinderen naar hier sturen.

Ik heb onderscheidingen daarvoor gekregen.

Ik zal het zeker onthouden.

Jij bent niet onbegrijpelijk zoals je op het eerste zicht uitziet.

Tot ziens inspecteur.

Kom morgen gekleed naar hier, dat zou het beste zijn.

Ik nam een witte hemd mee. - Dat zal goed zijn voor overdag...

gewoon met een cravate, dat zou je goed staan.

Je kan op mij rekenen. - Hallo? Hallo?

Hallo, met wie spreek ik?

Ah, jij bent het Claude, goeiedag. - Wat doe jij hier?

Laat mij met rust, je hebt het recht niet om mij pijn te doen.

Het is hier precies een adviesbureau.

Ben je niet beschaamd om af te luisteren? - En jij dan? Jij doet dat heel de dag.

Noem jij dat een job? Natuurlijk wordt dit een blauwe plek.

Dat zal wel niet zijn. Heeft er iemand gezegd dat ik kwam?

Ik wist al drie dagen geleden dat je ging komen.

Chantal had een brief gelezen uit de zakken van de commissaris.

Om het terug in zijn zak te steken was uiterst moeilijk.

We hebben er een wedstrijd rond gemaakt.

Hier heb je de vragenlijst.

We hebben alles voorzien. - Hoe zie je...

Désiré Marco, streep de onnodige woorden door.

Klein, dik, dikbuikig, vlekkerig, Ik begrijp dat je daarover gokt.

Voor: dikbuikig, onnozelaar, vlekkerig, enzovoort enzoverder.

Ik heb niet alles gewonnen maar ook niet verloren.

Ik val zeker niet op jou.

Zeg eens... - Ja?

Jij hebt me daarnet betrapt maar dat is omdat ik dat zo wou.

Héy, je mag daar niet parkeren.

Heb je het niet gehoord? Je mag daar niet parkeren!

Heb je mij niet gehoord? - Wat gehoord?

Je mag daar niet parkeren.

Ik wil een kamer huren.

Het is volzet, mocht ik een kuisvrouw hebben...

dan zou ik een slaapzaal kunnen hebben. - Juist daarom, kijk mijn badge.

Ik moest het weten, je hebt een nationaal kenteken.

Jij bent de toekomstige ster van het hoofdkantoor?

Wie zegt dat? - Commissaris Broche...

We hebben in dezelfde school gezeten.

Ik ga je zijn kamer geven.

Je hebt nogal veel cliënteel. - Dat kan je wel zeggen, ja.

Émile? - Ja?

7750 en 1250, hoeveel is dat? - 9000 franc.

Ik wist het niet met zekerheid. - Wat moet je hebben om te drinken?

Een wit wijntje? - Ja.

Is dat de kaviaar? - Het staat erop geschreven.

Het is niet waar.

Hoe heet je? - Julie.

Julie? - Ja, dat is mijn naam.

Waarom kijkt hij mij zo aan?

Wil je dat ik snel succes heb? - Waarom die vraag?

Hoe staan de zaken? - Dat moet je niet geloven.

Zulke dagen zitten we volledig vol. - Zijn er zoveel tijdens het jaar?

Een aantal, ja. - En dat is?

Er zijn er twee.

Luister, de moordenaar... - Ja?

Een dakloze, die kleine meisjes... De meisjes trekken sadisten aan.

Noodzakelijkerwijs de slaapzaal, 's nachts...

18 halfnaakte meisjes...

Het is heet 's nachts dus laten ze de venster open.

Juist, ja.

Heb je ze gezien? - Wie, ik? Hoe dan?

Nee, ik verbeeld het me alleen maar. Ik droom.

Je zult het wel verstaan wanneer je getrouwd bent.

Ik ben getrouwd. - Heb je kinderen?

Ja, natuurlijk. - Ik wil ze wel eens zien.

Heb je een foto? - Nee.

Het is vreemd. Mensen met kinderen tonen steeds foto's van hun kinderen.

Ik zal er rekening mee houden.

Inspecteur Marco is de plaatsvervanger van de commissaris.

Je kamer is al klaar, nummer 13. Je bent toch niet bijgelovig, hé?

Julie zal je wel naar je kamer brengen. - Bedankt.

Hij weet wat hij wil.

Maar dat volstaat niet.

Kom maar binnen.

Ik breng je warm water. Alstublieft.

Je vervangt hem omdat hij de moordenaar niet vindt?

Ja, dat is het.

Het is beter om de moordenaars te vinden. - Ja, dat zou beter zijn.

Meneer Broche was vriendelijk.

Het was gemakkelijk met hem, een gentleman. Hij...

liet me voor op de trap. Hij is een echte maniak.

En wat grappig is, ze zijn allemaal dezelfde.

Steeds op de trap en nooit als je de trap afgaat.

Het zullen wel aan hun handen liggen. - Is er hier een fotograaf aanwezig?

Natuurlijk, wat denk je wel? Aan de kerk is er één. Het is echt mooi werk.

Prima dan. - Je ziet er wel sterk uit.

Mag ik mij nog wassen? - Maar natuurlijk, doe maar.

En toch ben je sterk.

Hoe ben je hier binnen gekomen mijnheer?

Via de deur. - De bel is niet afgegaan.

Het ging niet af, kom zelf maar zien.

Zie je wel. - Dat is raar.

Het werkt toch? - Jij kent er niets van.

Je bent een boef. - Nee integendeel.

Hier is mijn identificatiekaart.

Je bent plaatsvervanger van de commissaris. Mijn excuses.

Nu weet je het. Ik wil de baby's.

Ik bedoel op foto. Baby's in meerdere exemplaren.

Voor je onderzoek.

Inderdaad, en mijn persoonlijke veiligheid.

Heel vreemd. - Dit zijn nieuwe technieken.

Met een druppelaar. - Welk formaat?

De familiealbums. - Wij hebben geen foto in die albums.

Vervolgens ter identificatie van de persoon, zoals het hoort.

Als u zelf een keuze wil maken, inspecteur.

Ja, deze lijkt een goed karakter te hebben. - Dit is de zoon van een tollenaar.

Nou, laat het dan maar zo. En deze baby lijkt wel oké.

Ik neem deze allemaal mee.

Hoeveel moet ik u? - Geef ze terug wanneer uw zaak rond is.

Alvast bedankt. - Tot uw dienst meneer de inspecteur.

Kijk goed.

Ziezo.

Ik kom zeker nog terug. - Tot later, inspecteur.

Kende je het slachtoffer? - Nee, helemaal niet.

Ik heb gehoord dat ze charmant was. - Kwam ze hier vaak?

Het slachtoffer? Ik denk het niet, nee.

Je denkt het niet maar je bent niet zeker? Het onbelangrijk, ik vroeg het zomaar.

Heeft commissaris Broche je al ondervraagd? - Nee, waarom?

Zomaar.

Goed dan, tot later. Ik kom snel terug.

Je tafel staat daar aan de linkerkant.

We hebben een gereserveerde tafel voor u aan de linkerkant.

Hallo? Met "de jument verte".

Lugano? Ik kan je niet zo goed verstaan.

Een momentje ik zal hem halen.

Een telefoontje uit Spanje.

Meneer Da Costa?

Ik heb een telefoontje vanuit Spanje voor je.

Bedankt. - Graag gedaan.

Ik luister.

Goedenavond Ricardo.

Ik herhaal dat ik alles al weet. Wees niet bang. Zeg het maar aan Francesco.

Ja, het paspoort is in orde, zeg het hem maar.

Ja, met alle wettelijke zegels.

Wat moet je nog meer weten?

Alleszins geen soep. - Je hebt gelijk, het is niet eetbaar.

Waar is de moeder van het meisje? - Welk meisje?

Van het overleden meisje. - Ze komen eten als iedereen gedaan heeft.

Ze voelt zich heel slecht. Een kind verliezen is niet niets.

Ik breng je gebraden kalfsvlees met doperwten.

Jean-Claude begin aan je soep.

We gaan haar toch bezoeken in de bak? - In onze familie gaan ze niet in de bak...

ze gaan in de gevangenis. - Edgard, alstublieft.

We kunnen het niet anders zeggen.

Dit is de rundersaté met doperwtjes.

Ben je al naar Triboudot geweest? - De fotograaf, ja.

Hoe lang heeft hij hier al zijn winkel? - Dat zal vier jaar zijn.

Toen ik hier begon was ik 17 jaar.

Dus nu ben je 21 jaar? - Nee, 23 jaar.

Ik kom uit Evreux, rue de la Quincaillerie, naast de kathedraal.

Na dit breng ik je de kaas, als je nog vlees wil mag je het vragen.

Dit is een foto van mij, twee jaar geleden. Mooi, hé?

Heb jij dat zwempak gekozen?

Nee, dat was de fotograaf. Hij vond het fotogenieker.

Er was keuze tussen 25 bikini's.

De fotograaf is een artiest.

Je zult haar vanavond niet zien, ze komt niet naar beneden.

Ze vroeg om bediend te worden in de kamer van mevrouw Bergue.

Wie zal bedienen? - Antoine.

Nee, niet Antoine.

Jij moet het doen. Het is heel belangrijk. - Waarom ik?

Omdat je gaat luistervinken en uiteindelijk aan mij verslag uitbrengt.

Ik luister sowieso altijd. Maar verslag uitbrengen, dat klinkt naar verraad.

Het is uw burgerplicht omdat te doen.

Ik kan dat zo niet zeggen. Dus ik zal een grote internationale spion zijn?

Je zult precies een geweldige spion zijn. Een lokale spion.

Het is geen glorie maar toch. - Wanneer begin ik?

Nu meteen, weet je waarom ze niet naar beneden zijn gekomen?

Omdat ze bang voor je zijn. - Dat is een goed begin. Je bent begonnen.

Word ik er goed voor betaald? - Wil jij geld?

Doe jij het gratis? - Dat is wel mijn job.

Hetzelfde bij mij.

Ik geef je 100 frank. - Oh, neen.

Ik wil 5000 frank, je hebt een groot geheugen nodig. En ik riskeer mijn job.

En ik ben zeer consciëntieus. Je zult wel zien.

Goed dan, ga nu maar.

Het is ongelooflijk, tegenwoordig. Ze worden op de kamer geserveerd.

Ze worden negresco. - Wie? De flirterige moeder?

Ja, de gigolo. Commissaris Broch had hem opgemerkt.

Hij speelde serieus met hem mee.

Hoe denk jij hierover? - Niet veel.

En jij? - Ik moet hem niet.

Ik zeg niet dat hij het meisje heeft vermoord. Maar...

Het is een vreemde klant. De eerste dag bood hij me een schoffie aan.

Ik ben de uitbater, ik kan niets weigeren.

Wij speelden een spel. Daar op deze tafel. Zeven keer.

Ik heb er geen enkel partij gewonnen. En toch verzeker...

ik je dat ik hem op zijn donder zal geven.

Hij heeft een moordenaarssmoel. Het is nog steeds een indicatie.

Een druppeltje van de regio? - Waarom niet?

De oogst van de uitbater.

Het smaakt.

Wat vind je ervan?

Enorm goed.

Excuseert u mij even.

Heb je iets voor mij?

Het is in het Spaans, ik begrijp er niets van. Zelfs...

spraken ze traag, ik heb er nog niets van begrepen.

Dat begint goed.

Als ik had geweten dat ik spion zou worden, had ik gestudeerd.

Nu ga ik ze iets anders serveren. Misschien zullen ze dan een andere taal spreken.

Geef je nu die 5000 franc?

Ik moet het geld nog gaan halen.

Gecorrigeerd worden met klaverjassen overkomt iedereen.

Maar elke keer terug, door een man uit Venezuela...

Het blijft op mijn maag liggen.

Nog ééntje? - Waarom ook niet?

Wat vind je van Julie?

Interessant, niet waar?

Ik ben geïnteresseerd. - Dat, ze moet een aantekening maken.

In ieder geval, alle serieuze mannen komen hier kijken.

Ze is geen meisje dat je nodig hebt voor snobisme.

Je kan haar lenen en dan heb je lichtere handen.

Allemaal dezelfde.

Heb je je pijn gedaan? - Nee, alles oké.

Hij sprak Frans. Hij zei:

"als het stierengevecht doorgaat, ga ik voor de Engelse stijl".

Perfect. - Het is een badeira, hij droeg hem.

Ga je nu mijn 5000 frank geven? - Ja. Zo.

Bedankt.

Opgepast, kom mee.

Er steekt iets uit op de trap. Het had voor mij fataal kunnen aflopen.

Als je niet zou bediend worden op je kamer zou er niets uitsteken op de trap.

Als er een betere hotel in de buurt is dan wil ik het wel weten.

Senior, pas op wat je zegt.

Van de witte aura tot de espanola, maar ik ga je een stamp geven, hoor je?

Maak je nu maar niet druk, laat het maar.

Ik hoorde gekraak.

Er is daar iemand....

We hebben hem gevangen.

Hou hem goed vast.

Laat mij toch spreken... - Hij is gek.

Ik herken zijn stem. - Het is de inspecteur.

Je jurk...

Hij is het, het is de inspecteur.

Ja, ik... ik besefte juist...

Meneer de inspecteur, kunt u mij zeggen wat dit allemaal betekent?

Dit is echt een schandaal, kan je dit verantwoorden? Meisjes terug in jullie bed.

En kleed jullie terug netjes.

Nu is het jouw beurt. Stilte!

Wat kom je hier om 23 uur 's avonds doen tussen die jonge meisjes...

en natuurlijk zonder stropdas. Waar ben je binnengekomen?

Via het balkon. - Zoals de dief.

Zoals de moordenaar. Ik heb een test gedaan en die is gelukt.

Dat is me nog al iets, hij is zelfs blij. - O, heel blij!

Hij is niet via het venster binnen geraakt. - Via de deur.

O nee. Niet via de deur als het raam. Uw meisjes...

slapen te licht en hun reflexen zijn te snel.

Een vreemdeling moet in deze slaapzaal maar twee...

stappen zetten en ze slachten hem gewoon af.

Stilte, dames!

Ze hebben gelijk dat ze lachen. - Ik zie er belachelijk uit.

De uitdrukking is zwak. Als je jezelf zou kunnen zien...

Het is voor mij volkomen onverschillig. Ik kom later terug.

Dames, kom maar binnen.

Deze held deed een ontdekking. Denk je dat de moordenaar onder ons is?

Ik heb het nog niet uitgesproken. - Je ziet er doodgraag naar uit.

Sinds je hier bent, is dat het enige waar je aan denkt. Je baas...

dacht daar anders over. En commissaris Broche, is een genie.

Maar nee, meneer is ijverig. Dames, we hebben de wrede onzekerheid van...

het omgaan met een beginner. Meneer leert het vak in detectiveromans.

En komt dan de operette argousins ​​voor ons spelen. De detective op het internaat.

Mevrouw, tijdens mijn job hebben we soms niet veel middelen.

De detective op het internaat betuigt zijn respect aan jou.

Ik heb mij vergist van bed.

Ze valt flauw.

Excuseer...

Draag haar naar haar bed. Dit is een gevolg van uw extravaganties.

Waar is haar kamer. - Daarginds.

Dames!

Ik hoop dat jullie snel mogen slapen.

Het is een ramp.

Ah, nou, dat maakte je blij.

Wie is het?

Hopelijk is het geen meisje van ons.

Het is Rose Christine, de decaan. - Het is Rose Christine, de decaan.

Wat deed zij daar?

Waar gaan we naartoe? - Heb je je pijn gedaan?

Ja. En nu voel ik me heel goed.

Ben je van de ladder gevallen? - Ik​​? Nee.

Ik stond aan de poort om met mijn moeder te praten.

Vind de politie dat goed? - De politie? Kan mij gestolen worden.

Maar toen ik thuiskwam, zag ik de ladder.

Ik dacht dat de moordenaar was teruggekeerd.

Toen verloor ik het bewustzijn.

Wat een verhaal, en de tralala?

Maak je daar maar niet ongerust over. Het is zandmantijd.

Ja, dames. De luitenant van de rijkswacht...

bevestigde dit aan mij. Je kent hem, hij is een...

geweldige man. Een beetje militair, maar je moet eraan wennen, want niemand is perfect.

Nou, hij heeft het er duidelijk gemaakt. De inspecteur heeft...

alle rechten. Wij staan ​​ter beschikking van deze gek.

Of we hem nu met een leugen beantwoorden of hem zijn...

erfgenaamzaken vertellen, we moeten ermee stoppen. Het...

zal enorm gemakkelijk om een gesprek te voeren. In feite...

heeft hij mij zojuist opgebeld om het mij te vragen.

Met een brutale vraag om te komen naar zijn bureau.

Hij besluit om een nieuw verhoor te laten uitvoeren.

Hij heeft de keuken -en huishoudelijk personeel al uitgehoord.

Daar is de inquisiteur. Laat maar komen, kom binnen!

Dames, goedendag. - Goeie dag.

Wat is deze stropdas?

Nou, je vroeg me er één te dragen. - Dat had ik niet kunnen voorspellen.

Hoe dan ook, laten we verder gaan. Ik zal ze voorstellen.

Als u mij toestaat zou ik liever hebben dat de dames zichzelf voorstellen.

Hoezo, waarom? -Omdat ik niet van gezichten houd...

die geen stem hebben.

Dames, hebben jullie het gehoord? Begin nou maar.

Imane Sergent, algemeen leraar. - Jeanne Louisiana, ethische dans.

Alice Dupart, filosofie. - Baker Queen, Engelse taal.

Bérangère Guillaume, literatuur en fijne manieren.

Literatuur en fijne manieren?

Meneer, ik zou niet zeggen dat uw verbazing mij verbaast.

Elke goed begrepen onderwijsmethode...

heeft goede manieren als fundamentele basis.

Laten we doorgaan, dames. De moordenaar wacht.

Brigitte Tournesac, ethisch supervisor. - Clotaire Salle, wiskunde.

Yvonne Gandon, geschiedenis en aardrijkskunde.

Ik hoop, meneer, dat u alle daders zult arresteren.

Dit meisje was lief. Het is monsterlijk wat haar overkomen is.

We zijn het er allemaal over eens. Wat de arrestatie

betreft, ben ik minder optimistisch dan jij.

Mevrouw, uw scepsis verheugt en stimuleert mij.

Ga dan maar op mijn bureau zitten. - Bedankt.

Waaruit bestaat de algemene vorming?

Inspecteur, ik kan een lijst bezorgen met alle onderwerpen.

Dat zal niet nodig zijn.

Was Elisia sterk in goeie manieren?

Ze was briljant in alles. En zonder daarvoor veel te moeten studeren.

Het is allemaal onzin. Meneer de inspecteur, ik ben me...

ervan bewust dat u discretionaire bevoegdheden heeft.

Maar, je kan beter ergens anders meer informatie

verkrijgen. Er is een stad, met inwoners. Cafés,

een hotel, een delicatessenzaak, kindermeisjes, ik

weet het niet. Heb je deze mensen al uitgehoord?

Alles op zijn tijd.

Je bent dus niet gehaast?

Ja, maar dat is precies de reden waarom ik geen tijd heb om me te haasten.

Deze ervaring was essentieel. Ze heeft je erg vermaakt, hè?

Ze bewees mij dat de moordenaar niet van...

buitenaf kon komen. Je zou het gehoord hebben.

En dat is niet alles. Je wurgt niet iemand en binden die niet vast aan een bed,

zonder onopgemerkt erdoor te komen, dat wil

zeggen zonder sommigen van jullie wakker te maken.

Oh, en sommigen hebben niet alles gezegd tegen mij.

En door te zwijgen begaan ze een dwaasheid.

Waarom?

Waarom is het een dwaasheid? - Dat weet ik niet.

Omdat we de motieven van de moordenaar niet...

kennen. We weten niet waarom hij heeft gemoord.

Hoe kunnen we zeggen dat ze een bijzonder doelwit was? Eh? Niet.

Hij kan het nog een keer doen, hij kan jullie...

vermoorden. Jij, of jij. Wat, is het niet waar?

Kan je zeggen waarom Vicia stierf en niet iemand anders?

Jullie zouden mij een groot plezier doen door deze vraag te beantwoorden.

Jij? - Ik weet het niet.

Jij? - Ik weet het niet.

Jij? - Ik weet het niet.

Jij? - Ik weet het niet.

Ik geloof dat jullie oprecht zijn.

Jullie weten niet waarom Vicia werd vermoord, en ik ook niet.

Zolang we het niet weten, zijn jullie alle zeventien in gevaar.

Dit is een sadistische misdaad. Jullie zijn oud genoeg om mij te begrijpen.

En sadisten nemen geen genoegen met slechts één...

misdaad. Vergeet niet dat de moordenaar hier rond loopt.

De volgende moord...

De volgende moord kan vanavond zijn. - Ik wil graag gaan zitten.

Ik wacht, nee, jullie willen dit niet.

Ah, jullie koppigaards. Commissaris Broche had gelijk. Koppig en leugenaars.

Eergisteren, tijdens de reconstructie van de moord hebben jullie allemaal gelogen.

Ik ga van tactiek veranderen. Kennen jullie de moordenaar?

Toen Vicia werd gewurgd, waren jullie niet in de slaapzaal.

Wel?

Als jullie weigeren te antwoorden, zal ik jullie...

arresteren. Allemaal vanwege valse getuigenissen.

Ik tel tot drie.

Als ik geen antwoord krijg bel ik de politie en mogen jullie naar gevangenis.

Eén...

Twee.

Die avond hebben we geesten en "Time Up" gespeeld.

Wat zegt ze? - Ze zei, de avond van de misdaad.

We speelden geesten en "Time Up". - Tegen geesten en wat?

"Time Up". Het is Engels, "Time Up".

Het was gemakkelijk. We legden een laken over ons hoofd...

en wilden de bewaking van juffrouw Tournesac bang maken.

We moet zeggen dat juffrouw Tournesac erg bang is voor geesten. Een vreselijke angst.

Zo erg zelfs dat je soms, als ze een...

zenuwinzinking had, het wit van haar ogen kon zien.

Het is zeer grappig.

Als je de waarheid wilt horen, kan het lastig zijn om te grijnzen.

En het andere spel? Het Engelse spel?

Dominique Starkey heeft het ons geleerd.

Ik was kostganger op een universiteit in Engeland,

waar ze het spel Time Up speelden.

Daarom leerde ik het aan mijn klasgenoten. - O ja? Hoe speel je dat?

's Avonds moet een leerling vastgebonden worden aan haar

bed en de volgende dag moet ze terug vrijgelaten worden.

Wij mogen de persoon niet helpen. Anders hebben wij verloren.

Dit spel is een vondst. - Dacht je dat we duivenvlucht speelden?

Niet positief, maar toch.

En dan...

Was het Visia die vastgebonden werd die avond?

Ja.

Wie heeft haar vastgebonden? - Ik, met Chantal.

Oké, als ik het goed begrijp gaat het als volgt: je hebt...

beide spellen achter elkaar gespeeld, dat is duidelijk.

Visia bleef achteraf alleen. - Ja, ze werd alleen gelaten.

En zei ze iets terwijl je haar vastbond?

Ze zei dat we de draden niet zo hard moesten aanspannen.

Ja, en dan?

Dus, we spanden het aan zoals het moest. - Met andere woorden, harder?

Inderdaad.

Jullie hebben haar dood aangetroffen?

Ze hebben haar vermoord terwijl jullie in de gang waren?

Ja.

Opeens hoorden we een geluid. Er was iemand anders aanwezig.

We wisten niet van waar het geluid kwam.

Heb je Vicia niet gezien toen je thuiskwam? - Ik kon langsgaan en naar haar kijken.

Ik viel op mijn hoofd.

De slaapzaal werd verlicht door nachtverlichting.

Men kan daar niet zo goed zien.

Wiens bed stond naast haar bed?

Van mij.

Hebben jullie haar gezien?

Ik ging onder mijn lakens, zonder me ergens zorgen over te maken.

Ik sneller dan zij, ik bang ben voor geesten.

Bijna net zo vaak als wij, draaiden ze de tas om.

Waarom speel je dit spel dan mee?

Als ik de geest mag spelen ben ik minder bang.

Maar toen geloofde ik dat het een echte was.

Ach, jullie vormen een geweldig team.

Dus, niemand van jullie was benieuwd waarom ze niet bewoog?

Jawel, ik.

Ik stond op. Ik wilde haar kont met een speld doorprikken.

Maar op dat moment kwam ze binnen. - Wie kwam binnen?

Mevrouw Tournesac, de toezichthoudster. Ze opende plotseling de deur.

We kregen ervan langs.

Oh, die man maakt mij gek. En wat doen de anderen ondertussen?

Ach, eindelijk! En wat heeft hij nog allemaal uit zijn duim gezogen?

Het is angstaanjagend. Hij trekt ze aan. Hij...

bedreigt ze. Hij gaat, hij komt. Hij schreeuwt.

Voor mij is het hetzelfde. Hij is helemaal geschift.

Het is duidelijk dat één van jullie Lucia had kunnen wurgen.

Zonder dat anderen het merkten.

Wat bedoel je?

Omdat je vol zat met drama. Ieder van jullie had evengoed

kunnen ontsnappen. Terug keren naar de slaapzaal.

Een misdaad plegen en terug naar de kamer van de supervisor.

Maar dat had ik niet kunnen doen. Ik was het hoofd van de...

geesten. En bovendien, waarom zou ik Lucia hebben vermoord?

Ik kwam ermee overeen.

En zelfs al had ik haar willen vermoorden, ik niet wurgen.

Ik heb nooit de kracht in mijn handen om zoiets te doen.

Er is één ding dat we je niet wilden vertellen. Maar je dwingt ons daartoe.

Een uur later, toen de anderen sliepen.

Martine en ik zagen er eentje binnen glippen en die zonder geluid naar bed ging.

Het was Bettina.

Het is waar.

Heb jij meegedaan aan het spookspel? - Nee.

Heb je misbruik gemaakt van dit spel om te verdwijnen?

Ja. - Naar waar ben je geweest?

Dat gaat niemand aan.

Ik zal uw medestudenten vragen om naar buiten te gaan.

Meer vraag ik niet.

Dames, bedankt. Jullie kunnen beschikken.

Ik luister. - Ik heb niets te zeggen.

Je moet redelijk zijn. We gaan zitten, momenteel is dat beter.

Weet je, wat het spookspel betreft, ben ik het...

volledig met je eens. Het is een domme afleiding.

Een oude meid bang maken is niet zo spannend.

Ga toch zitten...

Ik denk dat je beseft wat je te wachten staat.

Klopt.

Door mij niet te vertellen waar je was, word je verdacht.

De eerste verdachte. - Ik kan er niets aan doen.

Jij ging naar buiten terwijl de anderen in de gang aan het spoken waren.

Waarom?

Als we geesten speelden, ging ik altijd weg.

Ik zou verdacht kunnen worden als er elke keer iemand vermoord werd.

Ja...

Deze opmerking lijkt relevant en volkomen misleidend.

Je kon heel goed repeteren terwijl je wachtte...

op de dag waarop je vriendin werd vermoord.

Ik maak dat soort bedenkingen niet. Vertel me de waarheid.

Het is moeilijk om toe te geven, dat weet ik heel goed.

Maar ik beloof je het stilzwijgen.

Wat...

Ga jij op tijd een kleine getuige vinden?

Je hebt teveel "De Roze Bibliotheek" gelezen.

Mijn excuses, vertel verder... - Ik weiger iets te zeggen.

Ga je mij nog lang vasthouden? - Nee, helemaal niet.

Ik stel u ter beschikking van de onderzoeksrechter.

Omdat je mij oppakt, nietwaar? Je hebt enkel dat woord in je mond.

Oh, mijn lieve goede God! Maar je doet toch niet...

alsof je in opstand komt tegen de politie, toch?

De politie sputtert.

Ik moet zeggen dat ik er genoeg van heb.

Ik beschuldig je niet van moord, ik vraag waar u was op het moment van de moord.

Wil je nog antwoorden, of niet? - Nee.

Prima. Onder deze omstandigheden heb je geen alibi. En in dit geval neem ik je mee.

Ik vroeg om met rust gelaten te worden.

Er werd mij verteld dat je dit kind kwelde. - Dat gaat u niet aan.

Vertel het hem maar niet.

Tinna, wees kalm.

Ik feliciteer u, meneer. - Ik heb geen commentaar nodig.

Ik wil weten waar ze is geweest op de avond van de moord. Dat is alles.

Bij mij.

Mag ik eventjes? Het zal niet lang duren.

Ik geef haar wiskunde. - Gevraagd door haar ouders?

Nee, ze is een kind waar ik veel vriendschap aan heb.

Ze is intelligent, gedistingeerd, subtiel.

En is de directrice daarvan op de hoogte,

dat je les geeft 's avonds op je eigen kamer?

Ik denk het niet.

Je hebt het haar nog nooit verteld? - Het is een persoonlijk initiatief.

Ja, dat heb ik wel begrepen.

Ik dank u voor uw vroegtijdige tussenkomst, nu begrijp ik het beter.

Meneer de inspecteur, omdat je alle geheimen in deze collega binnendringt,

Vraag het maar aan Aimée de la Capelle. Zij was een goede vriendin van het slachtoffer.

Ze hadden hun vakantie zelfs samen doorgebracht.

Misschien zag ze een verandering van gedachten.

En Aimée heeft haar vermoord?

Ik zeg dat helemaal niet. Het is slechts een vermoeden.

Ik verwachtte je. Heeft Bettina haar vermoord?

Ik weet het niet, maar het lijkt erop dat jij Licia's beste vriendin was.

Ik zou graag hebben dat je over haar vertelt.

Ik vraag niets lievers.

U weet dat uw commissaris Broch ons niet veel heeft...

ondervraagd. Hij nam onze vingerafdrukken. Hij zegt dat het in Frankrijk net...

als in Noorwegen is en dat we een politierapport zullen krijgen, is dat waar?

Nou, waarom niet? Het kan op een dag nuttig zijn. Met...

de subtiele opvoeding die wordt gegeven in dit huis.

Ik heb je veel dingen te zeggen, hier worden we voortdurend gestoord.

Ik zie je vanavond na de avondklok, in het geheim.

Je kijkt verrast. Je bent oud, mijn liefste.

Waar spreken we af?

Aan het zwembad, ik ben er om half tien, oké?

Tot straks.

Wat heb je met Bettina gedaan? Ze is half flauwgevallen.

Ze is bang voor mannen. Het is soort van fobie. Tot deze avond dan?

Goed.

Je hebt de moordenaar niet gevonden, maar wel andere dingen.

Ik had nooit gedacht dat deze duivel het leuk vond om spook te spelen.

Hallo? Ja ik wacht wel.

En wat zeg je daarvan, stoort het je?

Jongeman, weet dat ik geen vrouw ben die in het nauw wordt gedreven.

Houd hier rekening mee. - Toch ben je duizelig.

Eerlijk gezegd, jullie kleine meisjes hielden zich als...

idioten aan elkaar vast, en jullie wisten hier niets van.

Ik, in jouw plaats, zou beschaamd zijn.

Ik moet toegeven dat het een verschrikkelijke...

klap is voor mijn trots als onderwijzer, als we...

Heel eventjes.

Hallo, bent u het, baas?

Ja, je was aan het bellen.

Ja, ik bel vanuit het kantoor van mevrouw Hazard-Abram, de directrice.

Ja, het gaat goed met haar. - Charmante man.

Ze mist je heel erg.

Het is niet dat we niet goed met elkaar overweg...

kunnen, maar we zijn het niet vaak met elkaar eens.

Nee, verder ben ik niet ontevreden.

Nee, maar, ik beweer niet dat ik het beter kan dan jij, baas.

Het wordt voor mij duidelijker.

Ik had graag wat informatie verkregen.

Ja, uiteraard...

Maar is dat het? Heb jij daar ook over nagedacht?

Stuur je het naar mij op?

Bedankt.

Ik ging 's middags naar hem toe. Ik plaagde hem terwijl zijn deurbel ging.

Oké, dan... Bedankt, baas. Tot snel.

Binnen!

Ik kom de voucher voor de zomer halen.

We wisselen de rilletzomer elke drie dagen.

En de lakens? - De lakens?

Elke week. - Het is niet genoeg.

Waarvoor? - Omdat ze snel vies worden.

Over de grond gesleept en zonder de geest.

Is dat niet zo, juffrouw Tornassac? - Trouwens, wat is dit spookverhaal?

Ze spelen om je bang te maken en je hebt me er nooit iets over verteld.

Als ik had verteld, had je ze gestraft.

En dan zou het voor mij ondraaglijk zijn. - Speel je vaak die idiote spelletjes?

Twee keer per week. - En je "Time-Up"?

Ah, ik ken dit spel niet. - Wat deed je op spookavonden?

Je bent er bang van. - Ja, het is...

Het is sterker dan mezelf.

Ik ben enorm bang.

Dus...

Toen ze door de gang kwamen, voor mijn deur...

Ik verstopte me onder de dekens en ik wachtte tot het voorbij was.

En heb je ze toen bedankt?

Nee, ik heb ze niet bedankt, ik heb alleen niet geklaagd.

Ik hoopte dat ze zouden stoppen met mij te kwellen.

Ze is een ongelukkige vrouw.

Een toezichthoudster, de laatste van de beroepen.

Maar ik regel deze zaak wel, reken maar op mij. Geen spelletjes meer.

En juffrouw Aimée de la Capelle, wat is dat voor een klein diertje?

Aimée de la Capelle?

Een lief meisje. Een waar natuursucces. Geen pin-up of hoertje.

Bovendien haat ik deze gecontroleerde aanduidingen.

Aimée is een volbloed. Ze is een echte kleine prinses.

Er ligt binnen een kaars aan de open haard, ik ga hem halen, loop niet weg.

Oh, wie heeft mijn kaars gestolen? Daar heb je hem.

Kom binnen en doe de deur toe, kom op.

Ik hield heel veel van hem. Ze was demereus. Iedereen...

mocht haar niet omdat ze een vrij meisje was.

Ze weigerde de beperkingen, de traditionele...

familiekeuzes. Ik wist dat ze jong ging sterven.

Omdat het te ouderwets is? - Ja, en dan de lijnen van haar hand.

Ik heb nog nooit zo'n korte levenslijn gezien. Is die van jou goed?

Ondanks alles hield ze van haar moeder. Ze had een hekel aan haar toekomstige zwager.

Oh, wat jammer, je zult heel oud worden. Je zult een vreselijke oude man worden.

Ik niet, gelukkig. - Dus ze haatte d'Acosta, waarom?

Hij wilde haar verkrachten, het gebeurde in deze hut.

Op de avond van de misdaad had ze hier een afspraak met hem.

En was ze gekomen? - Ja, maar...

eerst zei ik je dat ze nergens bang voor was en...

toen wilde ze weten wat voor een klootzak hij was.

Ze dacht dat ze makkelijk van hem verlost zou geraken, en...

de volgende dag zou ze alles vertellen aan haar moeder.

Hij wilde haar kussen, maar zij weigerde. Hij wierp zich op haar, zij worstelde,

ze rolden over de grond. Ze vertelde me dit...

meteen, net voordat we haar aan het bed vastbonden.

Ze vertelde me dat ze op de grond vreselijk bang...

was geweest. Hij was de sterkste, hij ging winnen.

Ze is dan toch vrij geraakt uit de armen van hem.

Hij liet haar los, maar ze kon ontsnappen.

En drie uur later was ze dood.

Ja...

Drie uur later was ze overleden.

Ik heb daarom alle lades bekeken. Vissia's lade en die van jou waren leeg, waarom?

Na de prijsuitreiking moesten we samen vertrekken naar Kabour.

Maar wat heeft dit met de lades te maken?

We hadden ze al geleegd, onze koffers waren al gepakt.

Waar zijn ze? - Daar.

Mag ik? - Doe maar.

Deze is van Vissia.

Kan je mij licht geven?

Je had mijn baas moeten waarschuwen. - Hij heeft me niets gevraagd.

Waarom zou hij iets gevraagd hebben? Dat kun je niet weten.

Als je zo praat ben ik weg.

Liefde voor tieners.

Lippenstift?

Wat is het? - Ik vertel het je morgen.

Je zei dat flikken slecht opgevoed waren, maar zoals jij zijn er maar zelden.

Wat is dat?

Was ze foto's aan het maken? - Nee, filmen.

Je wordt bedankt!

Wij maken het schoon met een heet strijkijzer.

Had ze een camera? - Ja, een 16 mm. Je wilt het zien.

Neem over. - Is het lang geleden dat...

ze de camera had? - Maximum 1 maand.

Mijn excuses.

Ze had het gekocht via de fotograaf uit Merremont.

Heeft ze films gemaakt?

Het is duidelijk dat we daar niet mee mochten bezig zijn.

Natuurlijk zei u niets tegen de commissaris.

Kan ik de koffer wegleggen?

Wacht, ik help je wel even.

Een sigaret? - Nee, dank je, ik rook niet.

Door het tegenovergestelde te doen van wat de commissaris deed,

zul je uiteraard uiteindelijk je weg vinden. Voor één keer kun je een

uitzondering maken, je zal er niet van overlijden.

Heb jij de films van Licia gezien?

Nee, ze stuurde ze naar Parijs om te laten ontwikkelen, maar ze kwamen niet terug.

Wat had ze gedraaid?

Een beetje van alles, studenten bij het zwembad, tennis. Meestal verstopte ze zich,

we wisten niet wat ze van plan was.

Ze vertelde me dat er verrassingen zouden komen.

Stuurde ze de films via Triboudot naar Parijs, of rechtstreeks?

Rechtstreeks.

Weet jij naar waar? - Nee, ik weet het niet.

Maar ze keek er echt naar uit, ze wilde ze ons laten zien voordat ze op vakantie

vertrok. Als scherm zouden we een laken aan de muur van de slaapzaal hebben gespijkerd.

Ik was toch aardig tegen je. - Heel aardig, dank je.

Hoorde je dat?

Het is Chouette. Als ze zo schreeuwt, is dat een teken dat ze verliefd is.

Wat doe je? - We zijn weg, we zijn uitgepraat.

Mag ik het licht uitdoen?

Ik denk het wel, ja.

Is dat alles wat je zegt?

Over wat moeten we nog praten?

Over niets...

En onthoud: dit is je eerste zaak, en ik reken op jou.

Laten we hier niet blijven, laten we gaan. Ik moet een bekentenis afleggen.

De welke? - Ik ga trouwen.

Dit zijn mijn twee kinderen, dit is Marie-Madeleine.

En dit is Jean-François.

Ze legde haar handen in zijn nek.

Ze schreeuwde, het was verschrikkelijk. Ik was erg bang.

Ik werd wakker van het geroep. - Ik dacht dat hij het was.

Nu begin ik op te zien tegen vakantie.

Vertel me precies wat er is gebeurd. - Ze wilde mij wurgen.

Waarom zij? Het kan alleen maar hem zijn. Nee, ze...

is zenuwachtig. Ik rende zo snel als ik kon, maar...

Het is een nachtmerrie. Was je aan het slapen?

Ik werd er wakker van. Nee, ik heb niet gedroomd.

Ik voelde beide handen en ze begonnen te knijpen.

Het was niet van man. Ze had een ring, een enorme ring.

Ik wil hier weg. Ik wil terug naar mijn ouders.

Kalmeer. Morgen is het voorbij.

Morgen?

Ja, je hebt geen maart. Het is waarschijnlijk een nachtmerrie.

Je bent nerveus. Het is niet natuurlijk.

Laat haar nu maar slapen. - Zeg mag hier blijven slapen.

Nee, niemand. Ik wil alleen zijn. - Emma blijft bij haar.

Welterusten. - Goedenacht, inspecteur.

Goede nacht.

Inspecteur, dit heb ik gevonden. - D'Acosta?

De avond voor de afspraak, toen hij haar probeerde

te verkrachten. Hij moet zijn aansteker hebben

laten vallen. Ik vond het de volgende ochtend toen

ik in mijn koffer op zoek ging naar een washandje.

Waarom heb je het mij niet eerder gegeven?

Ik wilde je alles geven maar je begrijpt er niets van.

Ah, ben je aan het werk?

Ik moet met je praten. - Klop dan gewoon.

Ik ben daarnet nog geweest.

Je was niet aanwezig. - Ik heb u wel gezien.

Waar was je dan?

In het park. Er waren deze avond veel mensen in het park.

Ik wist niet dat de politie nachtelijke...

ontmoetingen had met jonge meisjes in nachthemden.

Ze had haar nachthemd niet aan. - Het is haar kamerjas, ja.

Ook al heb ik geen verantwoording af te leggen tegen u, ik deel u mee dat...

ik getrouwd ben. Ik heb twee kinderen. De oudste, twee jaar en vier maanden.

Hij lijkt op zijn moeder.

Heel raar.

Hij lijkt ook op de zoon van de belastinginner.

Ik hoop dat dit geen insinuatie is?

Nee, zelfs niet.

Kende jij Vissia goed? - Zoals alle studenten.

Zoals Bettina? - Neen.

Dit heb ik gevonden.

Vissia, ik heb aangeboden om de vakantie bij mij door te brengen. Ga...

niet met Aimée mee. Mijn wraak zou je minder amuseren dan mijn wrok.

Claude.

Wat speelde zich af tussen jullie beiden? - Niets.

Ze was ongrijpbaar. Ze vond het leuk om mij te provoceren. Ze was een jong monster.

Zei je niet dat ze schattig was? - Ze was een lief monster.

En je hebt geen wraak genomen? - Het lot gaf me geen tijd.

Er zijn mannen die vrouwen vermoorden, uit liefde.

Ja, en vrouwen die mannen vermoorden, dat is alles.

Trouwens... - Trouwens?

Ik houd te veel van schoonheid om het te vernietigen.

Als u van plan bent om mij gevangen te nemen,

ben ik geïnteresseerd in alle reizen.

Dat interesseert mij niet.

Martine had een nachtmerrie. Heb je haar niet horen schreeuwen?

Neen.

De directrice hoorde haar ook niet. - Ze is echter een kwetsbare slaapster.

Ze had gedroomd dat iemand haar wurgde.

Het was een vrouw.

Ze droeg zelfs een ring.

Het is toch vreemd?

Dit huis is gewoon vreemd.

Kom binnen. Wat is er? Hoe laat is het?

O, jij bent het. Je brengt weer slecht nieuws, zeker?

Ik kan niet meer slapen. Ik moet medicijnen nemen.

Mijn goeie vriend, wat een bestaan. Sinds jouw komst gaat alles mis.

Daarvoor ging het toch ook niet goed?

Je hebt de moordenaar gevonden. - Nog niet.

Je liet me schrikken. Ik droomde dat je er één had ontmaskerd.

Martine droomde het tegenovergestelde.

Het verschil tussen een droom van een kind en een droom...

van een volwassene kan je toch niet vergelijken, toch?

Waar zijn de filmrollen? - Filmrollen? Welke filmrollen?

Dat is nieuw. Kun je niet gewoon stil zijn? - Ze filmde.

Wat? Maar nooit van mijn leven, wat een

gruwel. Hoe wil je dat hier film wordt gemaakt?

Ze had een camera. Ze filmde in het verleden scènes.

Wat is dit verhaal voor een verhaal? Ik weet van niets.

Zoals de Time-Up en de geestesspelen.

Ik heb er uiteindelijk genoeg van. Ik ben een zwakke...

vrouw. Ten eerste: het is middernacht, wat doe jij hier?

Ik kom je verleiden.

Ja, natuurlijk, had ik het niet gedacht.

Bovendien ben je natuurlijk aardig. Je moet jet stropdas verwisselen.

Ik had een geweldige minnaar en een zus. Begrijp je dat?

Lodewijk Napoleon. Mijn oudste. Vier jaar en zeven maanden.

Ik heb deze foto al ergens gezien.

Je zou de films van Vichia niet toevallig hebben onderschept.

Nu heb ik ze onderschept. Ik weet zelfs niet over wat het gaat.

Heeft u een klein pakketje ontvangen?

Jij was het die een klein pakketje op je hoofd kreeg.

Het is al goed. Welterusten.

Je wordt bedankt. Mij wakker maken als een gek en nu op charmante...

wijze mij verlaten. Ik heb zeker 4 tabletten nodig om te bekomen.

Dus, ze deed iets met films? Waarom hebben we haar films nooit gezien?

Dat is wat ik u vroeg. - We zullen elkaar nooit begrijpen.

Maar goed... Toch een goede nachtrust.

Bedankt.

Goede avond.

Ik heb weeral verloren. Goede avond inspecteur.

Hoeveel moet ik u? Ik speel niet meer mee.

13 spellen aan 1.000 frank, dus bij deze 13.000 frank.

Heb je het gehoord? 13.000 frank.

Wij hebben 13 wedstrijden gespeeld. Dat is iets,

13 wedstrijden. Het is een dozijn, plus één. Ik heb er geen gewonnen. Niet één!

Wil je dat ik iets zeg? - Doet u maar.

Je speelt vals. Ik zeg het zoals ik het meen, in alle oprechtheid. Je speelt vals.

Ik zeg het toch beleefd? Je bent een bedrieger.

Slechte verliezers zeggen dat altijd.

Ik ben geen slechte speler, maar ik weet zeker dat je vals speelt.

Ik zou graag vals willen spelen, maar ik weet niet hoe.

Ik weet niet hoe ik dat moet doen.

Bekijk ze eens goed, dit zijn de laatste die je...

krijgt. Ik speel niet meer met je. Het is voorbij.

Eén keer kan, twee keren misschien, maar geen drie...

keren. Hij kleed mij uit terwijl ik erbij sta.

Zie ik er uit als een idioot?

Inspecteur, in 3 dagen tijd verloor ik 20.000 frank.

Kan je dat bedenken? Het is te erg voor woorden.

Nog een prettige avond, inspecteur.

Goedenavond, baas. - Een klein druppeltje voor het slapen gaan.

Ik ga jullie wel trakteren, goed?

Ja, dat kan, dat kan. Het zal u 20.000 ballen, deze kleine slaapmuts.

Goedenavond, inspecteur. De baas is zo charmant.

Hij wil maar hij wil nooit verliezen. - Het is al goed, op de uwe.

Het zet het hart op de juiste plaats.

Heb je een vuurtje voor mij?

En je aansteker?

Ik heb die verloren, maar weet niet waar.

Ik heb het gevonden in de hut.

Nog een rondje? - Nee, dat volstond.

Gaan we een luchtje scheppen? - Oké, dan...

20 biljetten, bedrieger!

Dus je sprong op hem, jullie rolden allebei over de grond, en hij heeft zich verdedigd.

Klopt dat? - Klopt. Je bent goed. Maar ik dacht,

toen ze ermee instemde mij in de hut te zien, ik kan het niet uitleggen.

En zijn ogen... de blik... en toen verloor ik de controle over mezelf.

Toen je bang was dat ze tegen haar moeder iets zou zeggen...

heb je haar vermoord. - Ah, nee, nee, dat is niet juist.

Ik dacht het, en ik dacht het als ik jou was. Maar het is niet juist.

Wat is er dan wel juist? Tja, wat is juist? Wat wil ze met je doen?

Ik kwam meteen naar hier. Het is heel gemakkelijk te controleren.

Ik heb het gecontroleerd. De nacht van de misdaad kwam je heel laat thuis.

Ja, dat weet ik. - Het is toeval, het is raar.

Nog een prettige avond.

Meneer de inspecteur? - Ja?

Vond je het leuk vanavond in de hut? Wat deed jij daar?

Ik was op zoek naar mijn aansteker. Ik wist niet dat je vriendelijk genoeg zou zijn.

Goedenavond.

Goedenavond.

Meneer de inspecteur. - Ja?

Iemand heeft een brief voor jou geschreven. Het ligt daar.

Was het gisterenavond leuk in de cabine?

Maak je geen zorgen, we zullen hem vinden. Alles staat volgens alfabet.

Het is gemakkelijk te vinden, het is kinderspel.

Je legt je handen erop en het is klaar.

Het was een aangetekende zending, zo groot als dat. Ik weet het nog goed.

Weet je zeker dat het door jou bestelde pakket al behandeld werd?

Hier is het.

Het was nog niet klaar. - Laten we het eens bekijken.

Dus wij waren gebleven bij... Lysia... - Bergue.

Lysia Bergue. - Nee, hier.

Dat is het.

V. Bergue. De handtekening staat erbij, er is geen fout.

Maar de 7de, de 7de was vorige week woensdag.

Ja, dat is correct. - Dus de handtekening is vals.

Waarom zou het vals zijn? - Omdat Lysia Bergue woensdag dood was.

Ik verbied het je. - Ja, verbieden, waarom...

Mag ik het boekje 24 uren bijhouden? - Dat zal geen probleem zijn.

Alvast bedankt.

Daar heb je Sherlock Holmes.

Goedendag inspecteur.

Inspecteur?

Inspecteur...

Deze nacht toen je mij wakker maakte, ik heb nog eens zitten nadenken...

Ach, dat had je nodig. - Ah, je bent 's nachts vriendelijker,

maar jouw onbeschaamdheid daar trek ik mij niets van aan. Je zult het goedmaken.

Jij en commissaris Broche zijn precies kinderen.

Er is geen probleem, geen enigma, geen misdaad,

geen moordenaar. Mijn droom is gewist.

Is dat zo? - Lach maar...

Ik lach toch niet? - Het is al goed, kom maar mee.

Wat stelt dat nu weer voor? - Het is een reconstructie.

Sensationeel. - Doe maar, schiet een beetje op.

Zie je, ik heb zó gelijk dat ze zichzelf over twee minuten gaat wurgen.

En dat is het dan. Zonder ons had je niets.

Het is alsof het een misdaad was, toch? - Wie heeft haar vastgebonden, jij?

Nee, Dominique Stark, de technicus.

Kan je haar eens halen? - Absoluut.

Dominique Stark, kom je even?

Hoe lang bent u al toezichthouder? - 25 jaar.

Een kleine schets is beter dan een lang rapport, zei Napoleon.

Binnen.

Kom toch binnen, Dominique.

Kom dichterbij, kom dichterbij. - Ik wilde gewoon iets weten,

had je even hard geknepen bij Lucia...

als bij mademoiselle Tournesac? - Ja, dat denk ik wel.

En heb je het touw om haar nek gedaan? - Oh nee, niet om haar nek.

In Engeland is dat verboden.

Waarom deed je dat dan bij mevrouw Tournesac?

Maar ik heb dat niet gedaan, het is zij die het zelf deed.

Natuurlijk is het discutabel, het is gemakkelijk te begrijpen.

Weet u of er ooit een slachtoffer is gevallen in Engeland met dit spel?

Ik heb het nooit gehoord. - Eén keer is genoeg, nietwaar, Dominique?

Ja, mevrouw.

Ik moest het helaas ondergaan, ik bedoel Lucia.

Alvast bedankt, mevrouw.

Nu kunnen we haar uit haar leiden verlossen, toch?

Ik denk het wel, het arme ding.

Ik zou graag willen weten waaraan je denkt, want met jou...

Wat dan?

Alles is ingewikkeld en kronkelig. Jullie houden niet van dingen die simpel zijn.

Geloof dat niet. We zijn nooit zo gelukkig als wanneer de zaken duidelijker worden.

En ben je blij? - Oh, ik stel mezelf gerust met rouw.

Dat is het dan. - Bedankt.

Je bleef er bijna in. Ik denk dat het overtuigend is.

Het is zelfs onthullend. - Kan ik beschikken?

Ik denk het wel, ga even een luchtje scheppen.

En bedankt voor je medewerking.

Mademoiselle Tournesac, nog iets kleins...

Zeg me eens wat je deed toen die jongedames geesten speelden voor uw kamerdeur.

Dat heb ik al gezegd, ik verstopte me onder de dekens.

Ja, juist.

Hoe konden ze eigenlijk weten dat jij in bed lag?

De deur is van glas, dat lijkt me duidelijk.

Juist, ja.

Bedankt voor de medewerking.

En vervolgens?

Vervolgens, wat?

Ben je er nu van overtuigd dat het gaat om een ongeluk? - Ik wil je handtekening.

Als souvenir? - Als je wilt.

Soms heb je leuke ideeën. Wat ben jij een grappige jongen, mijn god.

Hier heb je mijn handtekening.

Interessant, hè? - Oké, nu wil ik graag een studentenboekje.

Een kwartaalboekje. Met de aantekeningen, de observaties...

van deze dames. Je weet wel, geschiedenis, wiskunde.

Wil je de handtekeningen van iedereen? - Als dat kan.

Hier heb je het.

Ik weet niet wat je in je schild hebt, ik wil weten voor wat dit dient.

Zal dit nog lang duren denk je? - We komen dichterbij.

We komen dichterbij? - Ik zeg zelfs dat we in brand staan.

Je maakt mij bang.

Bekijk dit eens, hier staat: Lysia Bergue.

Ja? - Iemand anders heeft dit ondertekend.

Dan verdenk je mij van handtekeningsfraude. - A priori verdenk ik iedereen.

Nou, dat kan toch niet zijn?

En hoever sta je, wat mij betreft?

Je zult blij zijn, ik ga alles ontcijferen.

Ontcijferen? Het kan toch niet zijn. En dan ben je klaar? Gaat het over een ongeluk?

Nee, moord.

Moord? Maar wie heeft de moord gepleegd? - Op de prijsuitreiking zal ik het zeggen.

Welke prijsuitreiking? Van waar haal jij dit nu weer?

Morgen om 15.00 uur vindt de prijsuitreiking plaats.

Maak dit maar bekend in heel het college. Excuseer.

Maar nee, baas. Ik heb geen verdienste. Ik herinnerde me alleen je lessen.

Nou, je feliciteert me pas als alles goed verloopt.

Hallo, dus, 443, rue de Riboli. Het Balangeau-etablissement.

Dat hij maar tegen middernacht mij een kopie bezorgd.

Ja, dan brengt een chauffeur die naar mij.

Goed. Dus, begrepen. Ik bel je morgen terug om de winnaar bekend te maken.

Toen heerste er plotseling een ongewone sfeer in het dorp Merremont.

Door middel van duizend absurde versies leek het...

voor iedereen duidelijk dat dit absoluut geen ongeluk was...

Hier en daar vormden zich kleine groepjes van mensen die...

met zachte stem op mysterieuze wijze met elkaar spraken.

De slager voor zijn deur legde het incident uit...

en de fotograaf voor zijn deur dacht na zonder...

een mening te hebben. Hij was perplex.

Zou hij, zoals elk jaar naar de prijsuitreiking komen...

om souvenirfoto’s te maken?

Eindelijk brak de grote dag aan. Het werd tijd,

want de nervositeit begon een ziekte te worden.

In de wintertuin vond de prijsuitreiking plaats.

Toen het feest begon, was de hitte pijnlijk, een...

plakkerige hitte, een zware hitte, vóór de storm.

We vermoedden dat dit feest, dat misschien niet had plaatsgevonden,

slechts een voorwendsel was voor het ontmaskeren van de moordenaar.

Nu zoekt iedereen naar zijn eigen plekje, kletsend,

want we verwachten een dramatische wending.

Toen we binnenkwamen, zagen we de windattractie voor de trap stoppen en...

ook de gendarmes die de moordenaar van juffrouw Bergue zouden oppakken.

Dit is mevrouw Hazard-Abrant die samen met haar leraren op het podium staan.

De fotograaf die toch besloot te komen maakt foto's en steekt zijn tong uit.

De priester is er zoals elk jaar ook bij met zijn vredige geweten.

En hier hebben we Julie, de spion voor een dag,

plaatselijke spion en klusjesvrouw.

Ze trok haar prachtige zondagse jurk aan en haar echte hoed.

Ik ben er ook, ik wacht, alles is klaar.

Ik heb plankenkoorts, nou, het zal me wel lukken.

Aimé blijft aan mij denken, dat hoop ik tenminste.

Meneer de burgemeester, dames, heren, mijn jonge vrienden.

Ik had ook Academie-inspecteur moeten vermelden,

maar hij werd te laat gewaarschuwd.

We hebben nog een andere, maar hij komt niet uit de academie.

Deze ceremonie, die een begrafenis- en politiekarakter krijgt, werd mij opgelegd.

Conventies worden met voeten getreden.

Mijn toespraak zal bijna meer over de omstandigheden gaan.

Je zult mijn emoties wel begrijpen. - Je moet het aansteken.

Een verschrikkelijk ongeluk heeft voor altijd het hart van

dit college en van de directeur getekend.

Ook die van u.

Kameraad van de zo charmante en zo intelligente Viccia.

Voordat de traditionele vreugde begint gaan onze gedachten naar deze...

moeder die wordt getroffen door zo'n onrechtvaardig en wreed ongeluk.

We beginnen met een paar minuten stilte en...

denken aan haar, het verdriet is ondraaglijk.

Ik ben het niet!

Ik heb haar vastgebonden...

Ik heb haar vastgebonden maar ik maakte de koord niet strakker.

Niet zo strak...

Dominique, niemand beschuldigt u. Blijf maar rustig.

Een kleine souvenirfoto als beleefdheid.

Werk je nu op een correcte manier? - Hoe bedoelt u?

6 jaar geleden werkte je ergens anders.

Maar meneer de inspecteur ik... - Het is al goed.

Ja, artistieke foto's. Een beetje te artistiek.

Eerst met een zwempak aan en nadien zonder zwempak.

De rechtbank oordeelde dat er sprake was van een pornografisch conflict.

Je kreeg 2 jaar gevangenis. - Ik heb die uitgezeten.

Dat weet ik wel.

Dus je kwam je hier vestigen om helemaal opnieuw te beginnen.

Specialiteit in grote neuzen.

Maar je begint terug met zwembadpakken.

Het is merkwaardige, professionele vervorming.

Dat is verleden tijd, meneer de inspecteur.

Weet je de moordenaar is onder ons, hij verstopt zich.

Binnen de 10 minuten zal ik hem hebben.

Uitmuntendheidsprijs, mevrouw Bergue Viccia.

Ereprijs, mevrouw Lessandier Emma.

Eerste prijs wiskunde, mevrouw Bergue Viccia.

Hou jullie klaar.

Tweede prijs wiskunde, mevrouw Tournave Gael.

Eerste prijs filosofie, mevrouw Delacapelle Aimée.

Tweede prijs filosofie, mevrouw De Guermante Bettina.

Eerste prijs Frans, mevrouw Freuneuse Chantal.

Tweede prijs Frans, mevrouw Ouvray Françoise.

Wat is hij nu weer van plan? - Eerste prijs voor tekenen, Stark.

Dominique.

Tweede prijs voor tekenen, mevrouw Delariveliere Martine.

Eerste prijs gymnastiek mevrouw Nancy Michel.

Ja, dat is het.

Dames en heren, ik vraag u niet weg te gaan.

Het duurt maximaal nog tien minuten.

Ik ga jullie een film laten zien over de universiteit op dit geïmproviseerde scherm,

geregisseerd door Viccia Bergue. Ik heb, dat geef ik toe,

veel teleurstellingen gehad voordat ik jullie deze film laat zien.

Iemand had de film gestolen. Ik moest nog een...

kopie laten maken, die heb ik vanochtend ontvangen.

Jullie zullen natuurlijk begrijpen dat als de film werd gestolen,

dit aanzienlijk van belang was of een gevaar voor...

de dief opleverde. Dat is voor iedereen duidelijk.

Het is een postboderoman.

Ik vraag wiskundeleraar, juffrouw Perstal, om alstublieft weer te gaan zitten.

We bevinden ons niet in een bioscoop. Niemand kan hier ontkomen.

Alle uitgangen zijn bewaakt. Het is niet erg aardig om ons te

willen verlaten op het moment dat de dader wordt ontmaskerd.

Oké, we kunnen eraan beginnen, lichten uit.

Nu jullie weten wat we zoeken, kunnen we aan de slag gaan.

Kan iedereen zich naar het scherm stellen?

Zie je nu waarom je niet weg moest lopen, juffrouw Perstal.

Het is heerlijk om jezelf op dit scherm te zien, nietwaar?

U bent ook erg fotogeniek, mevrouw Perstal.

Arme Bettina.

Ah, nog een ander ster, de officiële fotograaf van Mérémont-Opère.

Hij deed het op zijn eigen manier, in de stijl van de rue des Abèges.

Viccia Bergues manier van doen was niet minder indiscreet.

Het eerste deel is voorbij. We hebben tijd nodig om...

de tweede te laden, alsook de meest interessante.

Het was vanwege dit tweede deel dat de film werd gestolen.

Kijk maar eens goed.

Stop! Ik kan dit niet aanzien.

Ik wil het niet.

Ze heeft mij 15 dagen gemarteld.

Je hebt er geen idee van. Ze ging de film tonen aan iedereen, zei ze.

En waarom?

Dat ze, waar ik ook heen ging, mijn hele leven lang,

foto's zou sturen die ik zou toegestuurd krijgen.

Waarom was ze tegen u? - Ik weet het niet.

Ze vond het plezant.

Ze heeft mij altijd gemarteld. Er zat iets kwaadaardigs in haar.

Ze hield ervan om pijn te veroorzaken.

Ah, dat kun je makkelijk bewijzen. - Ze heeft me gedwongen haar te vermoorden.

Die gekende avond, ik was zo bang voor geesten.

Ik kon het niet meer aan.

Ik verstopte me achter de trap en zocht mijn toevlucht in de slaapzaal.

Ik had kussens op mijn slaapplaats gelegd, onder mijn dekens.

En ik had haar gezien.... zij...

Op haar bed.

Ik vroeg haar om de filmband. - Ze had het niet.

Ik vroeg haar om mij te beloven dat ze het ging geven.

Ik zou blij zijn geweest met haar belofte, dat zweer ik. Ze maakte mij belachelijk.

Ze lachte, ze lachte precies als een duivel.

Ik heb mijn handen op haar mond gelegd om haar te laten zwijgen.

Ze vertelde me dingen.

Verschrikkelijk.

Dus, ik spande de touw aan.

Ik wurgde haar.

Ik dacht niet na.

Ik wist zelfs niet dat het zo makkelijk ging.

Kom, we gaan.

Ja.

Kent de fotograaf de waarheid? - O nee.

Ik heb het niet gezegd.

Ik kom afscheid nemen, inspecteur. - Fijne vakantie, juffrouw, en bedankt.

Je hebt me enorm geholpen. - Het was mijn plicht.

Het was ook jouw plicht tegenover de commissaris. Je hebt mij echt geholpen.

Het is mijn recht.

Ik bied 10 foto's van uw kinderen aan. Ik heb ze gevonden bij Triboudot.

Het is toeval, toch? - Een vreemde baan, bedoel je.

Kunnen we dit nog veranderen? - Neen.

Wij ontmoeten mensen. - Voor wat het waard is.

Als je ooit van gedachten verandert, vind je mij bij mijn ouders.

Dat is waar ik bang voor was.

Ik ben er niet aanwezig, doe ze de groetjes van mij.

Tot ziens inspecteur. - Tot ziens, juffrouw.

EINDE

Nederlandse ondertitels door: BuStEl - 2024 www.facebook.com/groups/frenchmoviesubs