Original subtitles

Hij leefde in een tijd waarin het Romeinse Rijk in tweeën was gedeeld.

Eén keizer heerste over het westen...

een andere over het oosten.

Ze waren beide zwak en een gemakkelijke prooi.

Het Rijk was namelijk stervende.

Hordes barbaarse stammen arriveerden uit Azië.

Daarvan waren wij, de Hunnen, de meest woeste.

Slechts verenigd door ons verlangen naar Romeins goud en onze leider.

Hij was de grootste krijger die ik ooit heb gezien.

Ik vocht naast hem, hield van hem en haatte hem.

Beestachtig en briljant.

Hij zou Rome op de knieën dwingen.

Z'n naam?

Atilla de Hun.

ERGENS IN CENTRAAL-EUROPA 440 N. CHR.

GEBASEERD OP WARE GEBEURTENISSEN EN PERSONEN

GEBASEERD OP VERSLAGEN VAN SCHRIJVERS UIT DIE TIJD

GESCHREVEN MET ADVIES VAN HEDENDAAGSE HISTORICI

Jij komt van ver.

Je zult wel trek hebben.

HET KAMP VAN DE HUNNEN

Rustig, hij wil alleen dat je in het zadel zit.

We onderhandelen te paard.

Hij mag je vast.

Ik ben de bode van Flavius Aetius...

opperbevelhebber van het West-Romeinse Rijk...

en gevolmachtigd afgezant van keizer Valentianus in Ravenna.

Je kunt wel meer zeggen.

Namens generaal Aetius wil ik u condoleren met koning Rua.

Ik heb brieven voor de nieuwe koning der Hunnen.

Er zijn hier twee koningen.

Ik...

en m'n broer Atilla. We heersen als gelijken.

En niet alleen over de Hunnen.

We heersen over de Ostrogoten, de Rugiërs, de Herulen...

de Sarmatianen, de Gepiden.

En laten we de Skiren niet vergeten.

Misschien kijkt hij daarom zo verward.

De keizer vraagt naar de intenties van Uwe Hoogheden.

Hij wil weten of de Hunnen het westelijke rijk met rust zullen laten.

Hij is toch niet zo verward.

Hij wil de garantie dat het westen veilig is.

Als blijk van zijn goede bedoelingen brengt hij deze stamleiders terug...

die bescherming zochten bij de Romeinen.

Hij weet dat deze gevluchte Hunnen uw politieke tegenstanders zijn.

Rustig maar, rustig.

Rustig.

Kom eens hier.

Bedank de keizer voor het terugbrengen van de voortvluchtigen...

en zeg hem dat Bleda en Atilla één ding duidelijk willen maken:

We richten ons vanaf nu op het oosten.

Het westelijke rijk heeft niets te vrezen.

Mijn meesters hielden woord.

Ze trokken over de Donau naar het Oost-Romeinse Rijk.

Ons doel was eenvoudig: zoveel mogelijk goud pakken.

Maandenlang plunderden we Romeinse nederzettingen...

aangezien hun halve leger in Afrika om Carthago vocht.

Toen kwamen we bij de vesting Naissus.

Geen enkele barbaarse stam had ooit zo'n goed verdedigde stad ingenomen.

De Romeinen gebruiken stormtorens. - Kunnen wij dat ook?

Waarom niet? Er is hier hout genoeg.

De aanval moet worden geleid door goede troepen.

Dus? - Door jou en de Skiren.

Als we slagen, zullen jullie rijkelijk worden beloond.

En als we falen?

Als we falen dan mag je me doden, Edeko.

Stel je voor hoe geschokt de keizer zal zijn als hij het hoort.

Gaan we Naissus innemen?

De keizer zal zo bang zijn dat hij ons met goud overlaadt.

Ik hoop maar dat je gelijk hebt.

Wacht. Wacht.

Haal ze van de muur. Schiet ze ervan af.

Los.

Breng de stormram naar voren zodra de muur leeg is.

Kanonskogels. Kanonskogels.

Kanonskogels. - Wacht.

Voorwaarts.

Idioten.

Dat wordt hun dood.

Kom op.

Kom op.

Nog een keer.

Nog één keer en we zijn binnen. Nu.

Pak aan jongens, een klein geschenk van de inwoners van Naissus.

Pak aan, jongens.

EEN MAAND LATER

Zoals Atilla had voorspeld deed de plundering van Naissus...

het Oost-Romeinse Rijk schudden op zijn grondvesten.

Nu we stormtorens hadden, was er geen stad meer veilig.

De keizer was gedwongen een voorstel te doen om van ons af te komen.

Ik ben de gevolmachtigd gezant van Zijne Keizerlijke Hoogheid Theodosius...

heerser over het Oost-Romeinse Rijk.

Ik heb... - Ik heb ogen.

Dit zijn voorwaarden voor een permanent bestand.

Jullie beschermen nog steeds Hun-verraders. Die wil ik terug.

Alles is bespreekbaar.

We zijn ook bereid onze jaarlijkse schatting te verdubbelen tot 635 kilo goud.

In ruil waarvoor?

De garantie dat u het oostelijke rijk met rust laat.

En dat uw leger zich terugtrekt tot achter de Donau.

635 kilo. Meen je dat serieus?

Serieus? Vind je dat een serieus bod?

Wil jij geen 635 kilo goud?

Ik wil hem laten bloeden voor elke man die ik heb verloren.

Heer Edeko komt met z'n eigen voorwaarden.

Wij spreken voor de Hunnen.

Doe niets voor ik terug ben.

Wat zei je ook alweer? 'Neem Naissus in en je zult beloond worden.'

Ik hou me aan die belofte. - Dat doe je niet.

Waar was Bleda terwijl m'n mannen werden gedood?

Die dwaas gaat overstag voor een schijntje.

Je vergeet de gouden koningsregel: een koning komt z'n belofte na.

Zijn we je niet meer waard?

635 kilo goud?

Dat is niet genoeg.

En jij noemt jezelf een koning?

Had je daar problemen mee?

Het is niet genoeg.

Waar ga je heen?

Waar zijn de Romeinen?

Hun leger is onderweg vanuit Carthago. Laten we de goden niet verzoeken.

Heb je het op een akkoordje gegooid? Je moest wachten.

Waarop?

We hebben 635 kilo Romeins goud. Laten we naar huis gaan.

ZES MAANDEN LATER

Drink je niet?

We doen al maanden niet anders.

Dit is mijn vrouw.

Zet haar neer. - Willen jullie iets beters?

Ik geef u het verhaal van twee verdeelde tafels.

Een tragisch epos over twee broers die hecht met elkaar waren...

maar nooit hetzelfde wilden.

Ze ruzieden met elkaar en trokken hun mensen alle kanten op.

Zijne Majesteit lacht niet. - In tegenstelling tot m'n broer...

vind ik je niet grappig.

Mijn nobele heer Bleda wel.

Maar de andere koning, heer Atilla niet.

Wie moet een arme drommel als ik nou plezieren?

Je hebt gelijk.

Dat is het probleem.

Er was toch een probleem?

Jullie wilden toch rijkdom verwerven?

We zijn nog niet klaar in het oosten.

We maken af waar we aan begonnen zijn.

Atilla beveelt het. De koning der Hunnen.

Om de een of andere reden schonk hij de lilliputter genade.

Hij werd niet op een staak gespietst, hij werd niet eens vermoord.

Hij werd alleen voorgoed verdreven.

We gingen terug naar het oosten.

Atilla had de moord op z'n broer gerechtvaardigd met de belofte...

van nog grotere rijkdommen. Nu moest hij z'n belofte nakomen.

Hij wilde de keizer dwingen z'n aanbod van 635 kilo goud te verdubbelen.

Helaas liepen we dit keer hun hele leger tegen het lijf.

DE RIVIER DE UTUS, BULGARIJE 447 N. CHR.

Hoeveel zijn het er volgens jou?

Na 20 legioenen ben ik de tel kwijt- geraakt. Het is minstens 30.000 man.

Het leger is vast terug uit Carthago. - Doorzetten zou zelfmoord zijn.

Hou je kop, ik probeer iets te bedenken.

We moeten uit het zadel schieten en ze raken terwijl we buiten bereik zijn.

Eerst verzwakken we ze en dan maken we ze af.

We moeten toeslaan en direct terugtrekken.

Als we te snel dichtbij komen, dan zijn we er geweest.

Ik heb je... - Mannen nodig.

Ik kan dit niet zonder jou.

Wij kunnen weer komen opdraven? - Het zal moeilijk worden.

We hebben gewonnen.

Het is gelukt. Het was makkelijk.

Vond je dat makkelijk?

Je snapt er echt helemaal niks van.

Met je stomme gepoch.

Natuurlijk hebben we gewonnen.

Anders zou jij nu terugkruipen naar het hol waar je vandaan komt...

en zouden m'n eigen mannen me de keel doorsnijden.

Weet je wat dit is, Edeko?

Een nummer.

We zijn een rondreizend circus, geen leger.

Waarom denk je dat m'n broer een lilliputter had?

Het is niet makkelijk, het is gepland.

Ik mag je wel, Edeko.

Ik mag je echt graag.

Ga je wassen.

Iemand moet de keizer z'n rekening brengen.

Rij naar Constantinopel.

Mij naar Constantinopel sturen was geen beloning, maar een proef.

Kom terug met meer goud, of anders...

Ik verstop me in een kast als een slaaf in een derderangs blijspel.

Majesteit, onze vriend observeren kan nuttiger zijn dan u denkt.

Hij mag ons dan op het slageld hebben verslagen...

van onze spulletjes kan hij nauwelijks afblijven.

Ondanks al z'n gepoch is deze man een doodgewone dief.

En zoals alle dieven...

kan hij worden omgekocht.

Zijne Keizerlijke Hoogheid...

Verleent u met alle genoegen audiëntie.

M'n reet.

Dapper dat u bij de Utus weerstand bood tegen Atilla's leger.

Daarom verlangt hij een verhoging van de schatting.

U bent ons 2700 kilo goud schuldig.

Anders nog iets? - U beschermt voortvluchtigen.

Hij wil ze terug. Hij weigert z'n tijd te verdoen met Romeinse slaven.

Hij onderhandelt alleen met de hoogste bevelhebbers.

We zullen het in beraad nemen.

Tot zover de kennismaking.

Ik hoor dat je een Skir bent.

En dat jullie bij Naissus de zwaarste gevechten voerden.

2700 kilo goud verdeeld over, laten we zeggen: 20.000 man?

Dat is minder dan 156 gram per dode Skir.

Wij betalen meer voor onze huisslaven.

Je bent wel heel erg loyaal naar Atilla.

Misschien ziet hij je als een broer.

Hoor mij nou.

Wat bedoel je?

Als je hier voor goud komt, is er wellicht een eenvoudigere manier.

Het enige wat je hoeft te doen, is Atilla vermoorden.

En als hij uit rijden is?

Is hij te benaderen? - Als je langs z'n lijfwachten komt.

Kunnen die worden omgekocht? Voor 9 kilo goud?

Ze zouden je uitlachen en dan doden. - 40 kilo dan, of 50.

Als ze maar de andere kant op kijken. - Waarom?

Zodat een man met een mes Atilla kan bereiken.

Het moet kunnen.

In z'n paleis in het noorden ontspant hij zich en voelt hij zich veilig.

Kun je dan dichtbij hem komen? - Zei ik dat?

Ik kan jou bij hem brengen. Ik ga hem niet vermoorden.

Je zei toch...

Zoek je iemand die hem wil doden?

Succes.

Het gaat niet door. - Ik doe het wel.

Ik doe het wel.

Het plan werd gesmeed.

Alleen ik en m'n metgezel Vigilas kenden de ware reden voor onze reis.

We gingen terug met stamleiders die naar het oosten waren gevlucht.

Niemand kende het plan, zelfs de ambassadeur die meereisde niet.

We zouden het goud voor de wachters pas laten halen als het veilig was.

Er komen Romeinen aan en ze hebben voortvluchtigen bij zich.

Heb je het goud meegebracht?

Er zal vanavond een feestmaal worden gehouden. Dan is hij minder voorzichtig.

Sla toe zodra hij opstaat om te vertrekken.

Wat moet jij hier?

Ik kom m'n vrouw halen.

Hij heeft op je gewacht en heeft honderden kilometers gelopen.

Dat is grappig.

Dat is grappig. Ik zei dat het grappig was.

Drink iets, Vigilas. Het wordt nog leuker.

Waar is de lilliputter?

Je zei dat je helemaal uit Italië bent gekomen voor je vrouw.

Ik ben ontroerd.

Je houdt duidelijk erg van haar.

Als ik je ooit nog eens op m'n land zie, vermoord ik je.

Je moet omhoog steken, Vigilas.

Als je een soldaat was, wist je dat degene die je probeert te doden...

zich zo zal afweren.

Wie ben ik? Wie ben ik?

Atilla.

Ben ik angstaanjagend? Ben ik angstaanjagend?

Dacht je echt dat jij mij kon doden?

Ik ben Atilla.

En jij... kijk nou toch.

Kijk naar me.

Ik ben blij dat dit is gebeurd. Echt waar.

Je keizer heeft z'n ware gezicht laten zien.

Net een slaaf die rondsluipt om z'n meester te doden.

Ik ben klaar met het oosten...

omdat het gedaan is met het oosten.

Het is voorbij.

Ik had Atilla over het complot verteld zodra ik terug was uit Constantinopel.

Wat hem betrof, had het oostelijke rijk niets meer te bieden.

Hij had de keizer vernederd en hem kaalgeplukt.

Maar als Atilla de koning wilde blijven die altijd z'n beloftes nakwam...

moest hij wel elders op zoek gaan naar goud.

We gaan naar het westen.

Herinneren jullie je het West-Romeinse Rijk?

Geen nood, we zullen het Romeinse leger niet tegenkomen.

We gaan niet naar Italië, maar trekken noordwaarts.

We nemen de stammen zoals de Franken en de Alanen te grazen.

Ze collaboreren met Rome en barsten van het goud.

Verzamel voedsel en rantsoenen voor drie maanden.

We nemen Metz in, we nemen Trier in...

en stoten door naar Orléans.

Zijn er nog vragen?

Atilla wilde de grootste plundertocht door Hunnen ooit op touw zetten.

We zouden verder en langer reizen dan ooit tevoren, met 35.000 man.

Dit nieuws bereikte al snel Ravenna...

waar de enige goede soldaat in het West-Romeinse Rijk woonde.

Generaal Flavius Aetius.

Tien jaar daarvoor was hij onze gijzelaar geweest.

Hij kende ons en onze werkwijze bijzonder goed.

Heer, ik dacht dat u het direct zou willen weten.

De Hunnen zijn op strooptocht.

Roep m'n legerleiding bijeen.

Atilla ging twee maanden tekeer in het westelijke rijk.

Sommige steden waren zo bang dat ze ons gewoon binnenlieten...

in de hoop dat ze zouden worden gespaard. Tevergeefs, natuurlijk.

Ze boden niet eens weerstand. - Straks gaat het me nog vervelen.

Breng dit bericht naar de keizer in Ravenna.

We hebben drie keer zoveel soldaten als Aetius.

Als de keizer het bericht leest, zal hij van schrik nergens heen durven.

Angst, Edeko.

Angst.

Het werkt als tovenarij.

Het is voor de keizer.

Breng het paleis in gereedheid. Ik kom eraan.

Dit is 'n truc. Hij wil dat we ons ingraven en denkt dat hij onverslaanbaar is.

Niet één leger kan hem aan. - Dat is waar, Romulus.

Die kracht is ook z'n zwakte.

Atilla heeft meer vijanden dan vrienden gemaakt.

AI die stammen hebben genoeg van zijn geplunder.

We hoeven het niet alleen te doen.

Stuur berichten naar de Franken, de Bourgondiërs, de Saksen...

de Alanen en zelfs naar de Visgoten.

Naar alle stammen die Atilla heeft uitgebuit.

ORLÉANS

Hoelang zijn we hier al?

We gaan ze uithongeren. - Hen uithongeren?

Wij verhongeren, er is geen eten meer. Er deserteren mensen.

We moeten omdraaien nu het nog kan.

Daar.

Het is Aetius.

Dat zijn niet alleen Romeinse legioenen.

Ik laat de mannen zich klaarmaken. - Dit slagveld is te breed voor ons.

We moeten ons hergroeperen. We trekken ons terug naar Troyes.

Opschieten.

We gaan hem onderscheppen op de Catalaunische velden.

Daar is een bergkam.

Wie die bergkam controleert, is de baas op het slagveld.

Ik weet hoe Atilla denkt. AI z'n acties zijn gebaseerd op snelheid.

Dat gaan we tegen hem gebruiken. We marcheren de hele nacht door.

We moeten eerder bij die bergkam zijn dan hij.

Word wakker, word wakker.

Wat is er? - Aetius' leger verplaatst zich.

Aetius is niet gek. Ik weet wat hij van plan is.

Je mannen moeten koste wat kost eerder op die bergkam zijn.

Kijk daar.

Ga. - Volg me, Skiren.

Kom op.

Neem de bergkam in.

Kom op.

Kom op, kom op.

We worden allemaal afgeslacht. Terugtrekken.

Het lukt ons niet. We kunnen niet naar boven.

We hebben het geprobeerd. We zijn in de pan gehakt.

Op die bergkam ligt ons grootste overwinning ooit.

Jullie kunnen hier op je dood wachten terwijl ik de eerste speer werp...

of jullie kunnen die zege met me delen.

Kom op.

Aetius.

Aetius.

Terugtrekken.

Terugtrekken.

Terugtrekken.

Uitkijkposten langs de grens.

Laad het goud en de gewonden op de karren.

Je leeft nog.

Bouw m'n brandstapel.

We moeten weg. - Bouw 'm.

Laat me sterven.

Bouw m'n brandstapel.

Bouw m'n brandstapel.

Ik ga.

Niet doen.

Achteruit.

Het is voorbij.

Zet hem op een kar. Haal hem weg.

Atilla stierf niet op de Catalaunische velden.

Hij had net zo goed wel kunnen sterven.

De mythe dat hij onoverwinnelijk was, lag in duigen.

Het jaar daarna viel hij Italië binnen, op zoek naar wraak.

Na een succesvol begin werd hij wederom teruggedreven door Aetius.

Twee jaar later stierf Atilla tijdens z'n huwelijksnacht.

Ik, Edeko, werd koning van een Skirische staat.

Zonder Atilla stortte het Hunnenrijk ineen.

Niemand anders kon de stammen bijeenhouden.

Hoewel z'n rijk een kort leven beschoren was...

verwierf Atilla iets veel groters:

Onsterfelijkheid.

Wie kent tenslotte de naam Atilla de Hun niet?