Original subtitles

-Αυτά ποιανής είναι; -Τα έφερε πρωί πρωί η Κασιμάταινα.

Δώσ' τα στον γιο σου τον καλλιτέχνη.

Πώς σου φαίνεται;

Από δω τα 'φερες, από κει τα 'φερες. Το πήρες το ύφασμα που ήθελα.

Δεν φταίω. Εσύ άλλαξες γνώμη.

Σταματήστε να τρώγεστε.

Με απειλεί τώρα!

Όταν όμως είχε την ανάγκη μου, μου φιλούσε τα χέρια κλαίγοντας.

Τι λες ρε;

-Να μαθητέψεις δίπλα στον Δέρκο. -Ναι.

Του ζητήσαμε να σε πάρει μαθητή του...

και συμφώνησε.

-Θα μείνεις στη χώρα; -Θα γυρνάω τα Σάββατα...

να βλέπω τους γονείς μου. Θα βοηθάω και στα κτήματα.

Μήτε τη γνώμη μήτε τις διδαχές μου έχεις ανάγκη, Αντώνη.

-Με ξεπέρασες, παιδί μου. -Τι λες, δάσκαλε;

Τον λυράρη κοιτάς έτσι;

Λέω να τη ζητήσω.

-Τι να ζητήσεις ρε; -Θα τη ζητήσω.

Θα μιλήσω στην προξενήτρα.

-Αυτό τίνος είναι; -Α, δεν ξέρω.

Για ρώτα, μπας και το πάρω.

Πρέπει και να ξέρεις... να πουλάς την πραμάτεια σου.

Δάσκαλε;

[Καμπάνα]

[Μουσική]

[Καμπάνα]

(Φύλακας) Έλα μέσα.

[Ήχος αλυσίδων]

[Χτύπημα]

[Ήχοι από τα σκεύη κουζίνας]

[Φύσημα]

[Αναστεναγμός]

(Δέσποινα) Έλα να φάμε, γιε μου.

Έλα.

Ο Θεός να συγχωρέσει την ψυχή του.

Τον πόνεσα, πατέρα. Ήταν καλός άνθρωπος.

Κι εμείς λυπόμαστε...

αλλά δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τον Θεό.

Αυτή ήταν η θέλησή Tου.

Θα το είχε προαίσθημα φαίνεται.

Ήντα λες, μωρέ μάνα;

Γιατί θαρρείς πως σου άφησε όλα τα εργαλεία του;

Έλα σε παρακαλώ. Βάλε μια μπουκιά στο στόμα σου.

Και μη μου στενοχωριέσαι.

Όλα θα τα φτιάξουμε.

Θα σ' το κάνω εγώ το μαγαζί στ' Αρωνιάδικα...

Θα πάρουμε από παραδίπλα το μαγαζί του Κοντολέων.

Και θα το βλέπεις και θα τρίβεις τα μάτια σου.

Να το βλέπει κι ο Δέρκος από ψηλά...

και να σε καμαρώνει.

[Λύρα]

Άσ' τον.

Άσ' τον να ξεθυμάνει.

[Λύρα]

[Κελάηδισμα πουλιών]

Το διπλανό μαγαζί του Κοντολέων.

Που είπες πως θα το πάρεις στον γιο μας. Πώς;

Τα...

Θα κοιτάξω να πουλήσω ζώα.

Είσαι με τα σωστά σου;

Δεν τον δέσαμε τον γάιδαρο ακόμα. Να πεινάσουμε θες;

Άσε με να κάμω αυτό που ξέρω.

Κι όταν με το καλό μαζέψουμε τις ελιές...

τα ξεπληρώνω.

Και να μπούμε στο στόμα του κόσμου;

Να λένε βγήκαν οι Γερακίτες στη ζητιανιά...

για να φτιάξουν το τσαγκαράδικο του κανακάρη τους;

Καλύτερα να πεθάνω τούτη τη στιγμή.

Μας έφαγε η περηφάνια.

Μην κοιτάζεις έτσι.

Τα μάζευα για μια δύσκολη ώρα.

Αλλά...

Υπάρχει πιο δύσκολη;

Όταν κινδυνεύεις να χάσεις την περηφάνια σου;

Μα τι λόγια είναι αυτά, Δέσποινα;

Αμαρτία.

Την παίρνω πάνω μου.

[Μουσική]

Καλορίζικο και καλές δουλειές, παιδί μου.

Ευχαριστώ.

(Γυναίκα) Μαθαίνω ότι είσαι άξιος διάδοχος του συγχωρεμένου.

Έφερα τη νύφη μου. Πρήστηκαν τα πόδια της.

Τα παπούτσια τη στενεύουν πια.

-Μπορώ; -Ναι.

Χαμπάρι δεν πήρα.

Ξαφνικά τους είδα που άρχισαν τις επισκευές.

Πού τον είχες τον νου σου;

Χάσαμε το μαγαζί μέσα από τα χέρια μας.

Ανάθεμά τον.

Σιγά, μωρέ Τζώρτζη.

Πώς κάνεις έτσι; Ένα γκρεμίδι ήταν.

Θα ήταν λάθος να το πάρεις.

Ο Τζώρτζης ο Σκαλέρης δεν κάνει ποτέ λάθη.

Κι αν έκανα ένα, είναι που βασίστηκα σε σένα. Τι περιμένεις;

Αν ήξερες να κουλαντρίσεις τις δουλειές...

δεν θα ήσουν ακόμα σε αυτήν την τρύπα.

Κι αυτή, εγώ σε βοήθησα να την ανοίξεις.

(Άντρας) Το κακό έγινε και τελείωσε.

-Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. -Δεν μπορούμε;

Για την αφεντιά σου μίλα.

[Μουσική]

(Δέσποινα) Την τύχη της θα κάνει η κοπελιά.

Καλύτερο παλικάρι δεν θα βρει.

Και να τους πεις πως το τσαγκαράδικο πάει πολύ καλά.

Ο γιος μου βγάζει παράδες.

Κι η πελατεία του όλο και μεγαλώνει.

Έννοια σου, κυρά Δέσποινα, και ξέρω εγώ τι θα τους πω.

Τριάντα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά...

δεν μου έχει ξεφύγει κανένας.

Το γνωρίζω.

Απλά εγώ τα λέω για να ξέρεις.

Άκου τι θα τους πω.

Ο Αντώνης Γερακίτης είναι...

από τους πιο περιζήτητους γαμπρούς του νησιού...

Θα τους πω, τάχα μου...

ότι του έχω προξενέψει και πέντε έξι κοπελιές του νησιού.

Και μάλιστα από ευκατάστατες οικογένειες.

(Προξενήτρα) Μετά από άλλο ένα "όχι"...

πάω στο σπίτι των Γερακιδέων και λέω "Τι περιμένεις να σου φέρω;"

"Πριγκίπισσα περιμένεις;"

Και μου απαντάει "Την Άννα την Καμπίτη θέλω".

"Μόνο αυτή θέλω".

[Γέλια]

(Ρόζα) Ακούς τίποτα εσύ;

(Άννα) Μόνο ψιθύρους.

(Ρόζα) Άει στο καλό.

(Άννα) Μην κάνεις έτσι. Θα μας τα πούνε μετά.

Κάποιος από αυτούς που με καλοβλέπανε στο πανηγύρι.

Αλλά ποιος;

Δεν σου κρύβω ότι αυτή η πρόταση...

μας βρίσκει απροετοίμαστους.

Εξάλλου, η Άννα είναι η μικρότερη κόρη μας.

Προηγείται η Ρόζα.

Με το συμπάθιο, αλλά αυτά είναι τυχερά.

Έτσι είναι, δεν λέω...

αλλά η σειρά είναι σειρά.

Θα χρειαστούμε χρόνο. Δεν ξέρουμε τίποτα για τον άνθρωπο.

Να ρωτήσουμε για την οικογένειά του...

και το ξανασυζητάμε.

Δεν μας βιάζει δα και κάτι.

[Κελάηδισμα πουλιών]

(Ρόζα) Φεύγει, φεύγει.

[Βήματα]

(Ρόζα) Να ρωτήσετε;

Να μάθετε τι;

Το πράγμα μιλάει από μόνο του.

Εγώ είμαι η μεγαλύτερη και δεν το σεβάστηκε.

Πού ακούστηκε αυτό; Πού;

Όποιος δεν σέβεται τους κανόνες της κοινωνίας...

δεν θα σεβαστεί τίποτα. Ούτε εσάς ούτε την Άννα.

Λένε πως είναι καλό παιδί.

(Ρόζα) Σιγά το κελεπούρι! Ένας μουσικάντης είναι.

-Έχει τσαγκαράδικο στ' Αρωνιάδικα. -Μπα;

Εσύ πού το ξέρεις; Σουπιά!

-Να μας πει πού το ξέρει! -Έφτιαξε τα παπούτσια της Ανθής.

Ας έφτιαξε και τα παπούτσια της βασίλισσας Όλγας.

Εγώ προηγούμαι και το ξέρετε.

Αν δεν κάνετε αυτό που πρέπει, εμένα ξεχάστε με.

Ξεχάστε με!

[Βήματα]

[Πόρτα που κλείνει]

Άσε κάτω την παλιοφυλλάδα.

Χορτάσαμε να μας φουσκώνουν τα μυαλά με ελπίδες.

Ας πούμε κανένα ευχάριστο.

Εδώ βράζει ο τόπος.

Πού να βρούμε ευχάριστα;

Ε, πώς;

Για να ήρθε η κυρά Ανεζίνα στο σπιτικό σου...

κάτι ευχάριστο θα έχεις να μας πεις.

Μπα;

Ποιο παλικάρι ζήτησε τη Ρόζα;

Βλέπω, δεν μένει τίποτα κρυφό στο Τσιρίγο.

Άσ' τα αυτά και λέγε ποιος.

Ο Αντώνης ο Γερακίτης ο λυράρης.

Ήρθε να ζητήσει την Άννα μου.

Όχι τη Ρόζα.

Α, την Άννα. Η Ρόζα δεν είναι η μεγάλη σου;

-Ναι. -Και τι θα κάνεις;

Αυτά είναι τυχερά.

Ο Καστελάνης είναι σοβαρό παιδί και μετρημένο.

Η ώρα η καλή.

Ε! Αγάντα, παπαλέξη. Ακόμα δεν έχω πει το ναι.

Θέλω να πάρω τις πληροφορίες μου.

(Άντρας) Τι θα γίνει, Τζώρτζη; Θα παίξεις;

(Παπαλέξης) Θα σου τα πω εγώ όλα.

Ήταν μαθητής του Δέρκου.

Και ξέρεις τι εστί Δέρκος.

Τώρα άνοιξε δικό του τσαγκαράδικο και δεν προλαβαίνει.

Όσο για τους γονείς του...

περήφανοι άνθρωποι και νοικοκυραίοι.

Εδώ που τα λέμε, είναι και λεβεντόπαιδο.

Όχι πως η θυγατέρα σου πάει πίσω.

[Γέλια]

-Γεια μας. -Στην υγειά σας.

[Ακούγονται γρύλλοι]

Κάνε όνειρα εσύ.

Γιατί απαγορεύεται;

Άρα το παραδέχεσαι.

Γιατί δεν μας λες ότι τον γλυκοκοίταξες στο πανηγύρι;

-Κάτω από τη μύτη μας; -Είσαι άδικη μαζί μου.

Τίποτα δεν έγινε επίτηδες. Θες να πω πως το μετάνιωσα;

Να το κάνω αν είναι να χαρείς.

(Ρόζα) Άννα...

το θέμα δεν είναι τι θέλω εγώ. Το θέμα είναι ποιο είναι το σωστό.

Αλλά...

μια χαρά θα το δεχτείς κι εσύ.

Αν ο πατέρας κι η μάνα το συζητάνε με την παλιόγρια την Ανεζίνα.

Πάψε.

Πάψε, σου λέω.

Πάψε!

Σου σάλεψε;

[Μουσική]

(Γυναίκα) Αντώνη!

(Γυναίκα) Αντώνη!

Τι έγινε, γυναίκα;

Να σ' το πω ή θα πέσεις να μου τσακιστείς;

Σου έφερε μήνυμα η προξενήτρα;

Πες το, ντε.

[Μουσική]

[Μουσική]

[Βροντή]

Άντε, και στης Ρόζας μας.

(Αντώνης) Γεια μας.

[Ήχος βροντών]

(Μάνα Άννας) Η Ρόζα μας...

όπως θα διαπιστώσατε...

φτιάχνει το καλύτερο κοκκινιστό του νησιού.

(Καμπίτης) Πώς πάνε οι δουλειές;

Δεν έχω παράπονο.

Είχαμε καλή σοδειά φέτος.

Ναι, ευτυχώς. Δόξα τω Θεώ, μας έβρεξε.

Ναι.

(Γερακίτης) Εμείς βέβαια πολλές ρίζες δεν έχουμε.

Αλλά το λάδι μας το βγάζουμε.

[Γέλια] Ως τώρα.

Γιατί με τόση πελατεία που έχει κάμει το παιδί...

να δω ποιος θα δουλεύει στις ελιές από εδώ και μπρος.

(Αντώνης) Δεν έφαγες καθόλου.

(Άννα) Δεν πεινάω και πολύ.

Η χαρά χορταίνει.

Μια και μιλάμε για χαρές...

για πότε λέτε ο γάμος;

(Κα Καμπίτη) Να ανοίξει πρώτα ο καιρός.

(Αντώνης) Γιατί;

Γιατί άμα κάνουμε ένα γλέντι...

και πιάσει καμιά βροχή, καλή ώρα...

θα κλειστούμε μέσα.

[Γέλια]

(Αντώνης) Ωραία είναι και μέσα.

Σαν να βιάζεσαι πολύ, γαμπρέ.

[Γέλιο]

[Τσούγκρισμα]

(Γυναίκα) Άνοιξε, βρε Θοδώρα μου, κομμάτι το παράθυρο.

Νωρίς μας θυμηθήκανε οι κάψες φέτος.

-Σκέψου να πιάσει Ιούλης. -Μην παραπονιέσαι.

Σαν αλλάζει ο καιρός, ανοίγουν οι δουλειές σου.

Ράβονται και για τους γάμους.

Προς το παρόν, αρραβωνιάσματα είχαμε.

Για τον λυράρη και τη θυγατέρα του Καμπίτη μάθατε;

Πώς, καλέ! Φαίνονται ερωτευμένοι.

Όλο στο τσαγκαράδικο τη βλέπω τη μικρή.

Να δείτε πώς κοιτάζονται.

Μεγάλη τύχη. Ευλογία.

Κακά τα ψέματα.

Πόσες παντρεύονται από έρωτα;

Κακός, στραβός, ανάποδος, τσιγκούνης, είναι να μη σου λάχει.

Οι παράδες κάνουνε κουμάντο. Τι θαρρείς;

Για αυτό σας λέω, μεγάλη ευλογία ο έρωτας.

Μάτι να μην τους πιάσει.

(Δέσποινα) Να σου πω την αλήθεια...

την είδα τη Ρόζα στο τραπέζι λίγο περίεργη.

Δεν έχει να κάνει ούτε με εσάς ούτε με εμάς...

ούτε με τον Αντώνη.

[Χτυπήματα από σφυρί στο βάθος]

Το σωστό θα ήταν να παντρευτεί πρώτα εκείνη.

Ναι, το ξέρω.

Κι έχει χίλια δίκαια.

Αλλά τι να κάνουμε;

Τυχερά είναι αυτά.

[Γέλια]

Πάντως είμαι σίγουρη πως δεν θα αργήσει κι εκείνη.

Και όμορφη είναι...

και προκομμένη...

Μακάρι, Παναγία μου.

[Βήματα]

[Μουσική]

Το δέρμα το θες ή να το βγάλω;

Βγάλ' το.

[Μουσική]

Πώς φαίνεται ότι αγαπάς αυτό που κάνεις.

Καλά λένε πως ό,τι φτιάχνεις είναι για μια ζωή.

Τι άλλο λένε;

Ότι με τη λύρα σου μαγεύεις όλο τον κόσμο.

Εσένα σε μάγεψα;

Όχι μόνο με τη λύρα.

Με όλα. Ακόμα και το αγριωπό σου μου φαίνεται γλυκό.

Αν κάποιος έχει τη γλύκα, αυτή είσαι εσύ.

Εγώ...

Άσε με εμένα.

Εσύ όμως είσαι νεράιδα.

[Κόσμος μιλάει στο βάθος]

Δεν θα σταματήσεις λιγάκι;

-Έχω πει πως αύριο θα είναι έτοιμα. -Και που το 'πες;

Αν είναι μεθαύριο, θα μείνουν ξυπόλυτοι;

Άμα πει μια κουβέντα ο Καστελάνης, πάει τέλειωσε.

Γιατί σε νοιάζει τόσο πολύ τι θα πει ο καθένας;

Όπως λέει η μάνα μου, δεν είμαστε τίποτα χωρίς τον κόσμο.

[Χτυπήματα με σφυρί]

Δεν σου φτάνω εγώ;

[Το σφυρί ακουμπά στον πάγκο]

-Θέλω να βρεθούμε μονάχοι μας. -Πώς;

Θα το κανονίσω εγώ.

Θες;

-Δεν είναι ότι δεν θέλω... -Θες;

[Μουσική]

Σου είπα μια κουβέντα και τελείωσε. Στο τσαγκαράδικο δεν ζύγωσε.

Δεν μας τα λες καλά, ξάδερφε.

Δεν ζύγωσε, αλλά τι;

Ξέρω κι εγώ; Τι να σου πω;

Μίλα που να σε πάρει ο διάολος.

Ε, να...

στεκόταν έξω από το τσαγκαράδικο με τις ώρες και κοιτούσε μέσα.

Βρε τι της μιλούσα, τι της έλεγα, τίποτα αυτή. Εκεί.

Δεν έπαιρνε τα μάτια της από πάνω του.

[Μουσική]

Τι θα κάνεις;

[Μουσική]

Τα συμπεθέρια μια φορά δεν τα πήγατε να δουν τα κτήματα.

Σωστά λες.

Άλλο στα λόγια κι άλλο να δούνε το βιός μας με τα μάτια τους.

Θα γίνει κι αυτό.

Δεν τους πάτε το Σάββατο;

Που θα έρθουν να δούνε το μαγαζί;

-Βιάζεσαι; -Όχι.

[Γάβγισμα]

Τώρα, ρε μπαγάσα. Τώρα, τώρα.

[Γέλιο]

[Βήματα]

[Πόρτα]

Τι είναι, ρε μάνα;

Είμαι πολύ περήφανη με σένα.

Όλο το νησί τον καλό σου τον λόγο έχει.

Και ξέρεις τώρα πόσο μετράει ο λόγος τους.

Τώρα που έχεις βάλει τη ζωή σου σε έναν δρόμο...

μην κάνεις καμιά κουτουράδα με το κορίτσι.

Τι κουτουράδα να κάνω; Δεν μου' χεις εμπιστοσύνη;

Σου 'χω, αλλά...

είσαι και άντρας.

[Μουσική]

[Αλυσίδες]

[Μουσική]

Έχεις σκεφτεί γιατί καταδικάστηκες σε ισόβια;

Και όχι σε εκτέλεση;

Ξέρεις πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει αυτό;

Ο νόμος...

λέει για αυτό που έκανες...

ή να εκτελεστείς...

ή να εκτελέσεις.

Κι ο νόμος...

είναι νόμος.

Νεκρός ή δήμιος;

Σκέψου το και κοίτα να σώσεις το τομάρι σου.

Δεν μιλάς;

Δεν λες τίποτα;

Πάρ' τον.

[Χτύπημα στο γραφείο]

Όχι σε κελί.

Στην απομόνωση πάλι.

Να το σκεφτεί πιο γρήγορα.

[Αλυσίδες]

[Μουσική]

[Μουσική]

[Πόρτα]

[Μουσική]

[Φερμουάρ]

[Χτύποι καρδιάς]

[Πιο δυνατοί χτύποι καρδιάς]

[Βαριές ανάσες]

[Χτύποι καρδιάς]

[Φιλιά]

[Βαριές ανάσες]

(Άννα) Νύσταξα.

Αργείς να σβήσουμε τη λάμπα;

Για πόσο καιρό ακόμα δεν θα μου μιλάς;

Είναι ωραίο αυτό που κάνεις;

Αδέρφια είμαστε.

Έλα, βρε Ρόζα μου.

Κατάλαβα.

Καληνύχτα.

[Αναστεναγμός]

[Μουσική και ήχος νερών που κυλούν]

[Νερό που πέφτει]

[Μουσική]

[Βροχή]

Στο καλό να πάτε, στο καλό.

[Βροχή]

(Σκαλέρης) Τι έλεγες;

Έλεγα ότι τα καλά μου τα παπούτσια χαλάσανε πια.

Στο ένα άνοιξε η σόλα τελείως.

Και η κόλλα που μου έδωσες δεν έκανε τίποτα.

Τόση κόλλα βάλαμε. Από την καλή.

Σου λέω ξεκόλλησε πάλι.

Με τον άχρηστο τον τσαγκάρη από το λιβάδι τι περιμένεις;

Τόσα χρόνια αυτόν έχουμε. Τι έπαθες τώρα;

Πρέπει να πάθω κάτι για να δω ότι υπάρχει καλύτερος;

-Ποιος είναι καλύτερος, γυναίκα; -Ο Γερακίτης ο λυράρης.

Στο καινούργιο τσαγκαράδικο στα Αρωνιάδικα.

[Βροχή]

[Βήματα]

Έχω ακούσει πολλές πελάτισσες να τον παινεύουν.

Άμα δεν μπορεί η γυναίκα του Τζώρτζη του Σκαλέρη...

να πάρει ένα ζευγάρι παπούτσια από τον καλύτερο...

τότε ποια;

Καλά.

Πήγαινε να τα παραγγείλεις, λοιπόν.

Αλλά πες του να σου τα φέρει στο σπίτι.

Θα τον πληρώσω εγώ.

Στο σπίτι;

Μα πού ακούστηκε αυτό;

Γιατί δεν μου δίνεις τα λεφτά να τον πληρώσω μια κι έξω;

Μίλησα.

[Χτυπήματα σε ξύλο]

[Ομιλίες στο βάθος]

Έτοιμα έχω μόνο αυτά, αλλά νομίζω ότι σας κάνουν.

Μπορώ;

[Ομιλίες στο βάθος]

Μου αρέσουν πάρα πολύ.

Ό,τι πιάσουν τα χέρια σου...

είτε λύρα είτε καλέμι...

[Ομιλίες στο βάθος]

Θα τα πάρω.

Μόνο που υπάρχει ένα ζήτημα.

Τυχαία πέρασα, δεν το είχα υπολογίσει.

Και δεν κρατάω πάνω μου χρήματα.

Δεν πειράζει.

Θα τα φυλάξω, κι όποτε ξαναπεράσετε.

Μήπως μπορείτε να μου τα φέρετε την Κυριακή...

στο σπίτι κατά το μεσημεράκι;

[Μουσική]

Την Κυριακή, εντάξει. Το μεσημεράκι.

[Μουσική]

[Λύρα]

[Φιλιά]

-Ανησύχησα. -Κι εγώ.

Άργησε να αποκοιμηθεί και φοβήθηκα μη φύγεις.

Να φύγω;

Μέχρι το ξημέρωμα θα σε περίμενα.

[Φιλί]

[Μουσική]

Άννα;

Άννα;

Άννα!

Εσύ δεν θες πολλά παιδιά στο σπιτικό μας;

-Γιατί γελάς; -Από χαρά.

Μου αρέσει να σε ακούω να ονειρεύεσαι τη ζωή μας.

Γιατί δεν μου λες και τα δικά σου όνειρα; Μόνο εγώ μιλάω.

Αυτό είναι το όνειρό μου.

Να σε έχω κοντά μου, να σε ακούω να μιλάς.

Να σε ακουμπάω.

[Μουσική]

-Με αγαπάς; -Καθόλου.

Αν μπορούσα να σε φάω, θα σε έτρωγα.

Σαν αντίδωρο θα σε έτρωγα.

Να σε έχω πάντα μέσα μου. Να μη σε χάσω ποτέ.

Άννα!

[Γρήγορα βήματα]

[Φιλί]

-Άννα! -Εδώ είμαι.

[Μουσική]

-Τι γυρεύεις εδώ; -Είδα εφιάλτη και βγήκα να συνέλθω.

Ψεύτρα.

Αν σε ξαναβρώ εδώ τέτοια ώρα, θα σου κόψω τα πόδια.

[Ήχος από γρύλλους]

(Καμπάνα)

(Σκαλέρη) Πού πας; Γιατί δεν κάθεσαι να τον περιμένουμε μαζί;

Έχω τους λόγους μου.

Να τον περιποιηθείς και να τον κρατήσεις μέχρι να έρθω.

Του είπα πως θα είσαι εδώ για να τον πληρώσεις.

Πώς να τον κρατήσω μεσημεριάτικα;

Βγάλε του κέρασμα. Περιποιήσου τον και θα έρθω.

[Βήματα]

[Πόρτα]

[Κελάηδισμα]

Πού πας, Άννα; Φεύγουμε.

Αποχαιρετώ τον αρραβωνιαστικό μου κι έρχομαι.

Έλα, σε παρακαλώ, μην της δίνεις σημασία.

-Ακόμα δεν μου μιλάει. -Ούτε σε μένα.

Αλλά ξέρεις κάτι; Σκασίλα μου.

-Μη νομίζουν ότι φταίω. -Δεν είπαμε;

Είπαμε, αλλά αφορμή γυρεύει ο κόσμος.

-Μην αργήσεις. -Θα παραδώσω κι έρχομαι.

Σ' αγαπώ.

Κι εγώ.

[Μουσική]

[Χλιμίντρισμα αλόγου]

[Μουσική]

[Κελάηδισμα πουλιών]

[Βήματα]

Δεν άντεξα και τα φόρεσα.

Γεια στα χέρια σου.

Ευχαριστώ.

Ένα λικέρ θα το πάρεις.

Τόσο δρόμο έκανες. Να μη σε τρατάρω κάτι;

Κάτσε.

Ας είναι. Αργεί ο άντρας σου;

Όπου να 'ναι θα φανεί.

Στην υγειά σου.

Και καλές δουλειές.

Πώς σου φαίνεται το σπιτικό μας;

Σωστό αρχοντικό.

Καλοσύνη σου.

Άμα κάνουμε κανένα γλέντι...

θα σε φωνάξουμε να μας παίξεις λύρα.

Δεν έχω ακούσει καλύτερο λυράρη από εσένα.

[Ξεφύσημα]

[Μουσική]

[Βήματα]

[Πόρτα]

Τι γίνεται εδώ μέσα; Τι κάνεις στη γυναίκα μου, κερατά;

-Λάθος κάνεις, κ. Σκαλέρη. -Τη γυναίκα μου, ρε;

Τίποτα δεν έκανα! Μου 'πε να φέρω τα παπούτσια.

-Έξω απ' το σπίτι μου, αλήτη! -Κυρία Σκαλέραινα, γιατί δεν μιλάς;

-Όχι, Τζώρτζη. -Μέσα εσύ.

-Ο Γερακίτης είμαι, ο τσαγκάρης. -Θα σου πω ποιος είσαι. Τομάρι!

Αν δεν σε προλάβαινα, θα τη βίαζες, παλιοτόμαρο.

-Τι 'ναι αυτά που λες, άνθρωπέ μου; -Χάσου από δω! Ακούς τι σου λέω;

Μάζεψε τα λόγια σου, Σκαλέρη.

[Μουσική]

Τι το συλλογίζεσαι;

Τόλμα, ρε ψευτοπαλικαρά. Έλα!

[Μουσική]

[Κραυγή στο βάθος]

Υπότιτλοι *OFFiCiAL opensubtitles.org