Original subtitles

« رؤیایِ آدمِ مضحک » "بر اساس داستانی از فیودور داستایوفسکی"

"فیلمی از الکساندر پتروف"

:ترجـمه و زيـرنـويس از « آرمـین حیـدری » .:: Armin.HpR ::.

تو دنیای ما همه‌چیز یک جور بود

ولی با حاله‌ای شکوهمند برافروخته شده بود

تو دنیای ما، تا حالا چنان زیبایی در انسان ندیده بودم

شاید فقط توی بچه‌هامون، اونم توی سال‌های اولیه زندگیشون

با اولین نگاه اجمالی‌ام به چهره‌هاشون، همه‌چیو فهمیدم

!همه‌چی

این یه دنیا بود، که توسط گناه نافرمانی از خدا خراب نشده بود (نافرمانی آدم و حوا از خدا و اخراج از بهشت)

کسایی که اونجا زندگی میکردن بی‌گناه بودن

خودم دیدمشون، درکشون کردم

!دوستشون داشتم

...در نتیجه از طرف اونا رنج کشیدم

یک رویا، عزیزم

چرنده، توهم‌ـه

...ولی بهشت چطور خلق شد

نمیدونم

چونکه که زبانم از گفتنش قاصره

ولی همه‌ی اینا خیلی ساده‌ست

یک روزی، یک ساعتی

همه‌چیز یک‌‌باره سرجای خودش قرار گرفت

مهم‌ترین چیز

دوست داشتنِ دیگران عین خودته

این مهم‌ترین چیزه

به غیر از این، به چیزی نیاز نداری

حقیقت نوامبر قبل برای من آشکار شد

به عبارت دیگه، سوم نوامبر

من تمام خصوصیات اون روز رو به یاد دارم

قصد داشتم اون شب خودم رو بکُشم

و با قاطعیت به خودم شلیک کنم

اگه اون دختر نبود

!آقا

اونجا

مامانم

!آقا

!آقا

الان برام هیچ معنایی نداره

،توی یک یا دو ساعت همه‌چی تموم میشه

،و اونوقت چرا باید نگران این دختر

یا کل دنیا باشم

تهی میشم

!کاملا تهی

!گمشو

اون کیه؟

الان، زندگی و دنیا به من بستگی داره

به خودم شلیک کنم و دنیا از دست میره

حداقل برای من

همینطور فکر کردم که اگه از قبل توی ماه یا مریخ زندگی میکردم چی

تازه من هم یک سری کار‌های نادرست انجام دادم

آیا باید از اینجا بهش اهمیت بدم یا نه؟

و نکته اینجاست که من خوابم برد

بدون جلب توجه به خواب فرو رفتم

مدام فکر کردن به یک موضوع

...به نظر زندگی بعد از مرگ وجود داره

ممکنه این زمین همون زمین خودمون باشه؟

چطور همچین تکراری ممکنه؟

و به چه دلیل؟

اونا همدیگه رو دوست داشتن

کاملا، با تمام وجود

اونا عشق و محبت داشتن، بچه‌ها به دنیا اومدن

ولی هیچ‌وقت متوجه این این میل خوشگذرانی مشقت بار نشدم

که تقریبا تمام اهالی زمینِ ما رو دچار کرده

تک‌تک‌مون

و تقریبا به عنوان منشأ گناهان بشریت شناخته میشه

،آیا واقعا مهمه که این یک رویائه یا نه

وقتی که این رویا حقیقت رو نشونِ من داد

چطور ممکنه که دلِ کوچیک و ذهن ناچیزِ تخیلی‌ام

به چنین آشکارسازیِ حقیقت برسه؟

!خودم دیدمشون

من درکشون کردم و متقاعد شدم

!دوستشون داشتم

در نتیجه از طرف اونا رنج کشیدم

اونا مسخره‌ام میکنن و میگن این فقط یه رویا بود

ولی اگه حقیقت رو نشونم داده چه اهمیتی داره رویا باشه یا نه

!حقیقت رو دیدم

دیدمش، و الان میدونم آدما میتونن شاد و عالی باشن

بدون از دست دادن صلاحیتِ زندگی روی زمین

و اونا به این عقیده‌ی من میخندن

شاید، اصلا رویا نبوده

تا به حال، پنهانش کردم

ولی الان این حقیقت رو هم میگم

...اصلِ مطب اینه که، من

اونارو گمراه کردم

بیاید بدجنس و جفاکار باشیم

تا وقتی که اینو میدونیم

ولی ما دانش داریم

و ازش میگذریم

بار دیگه حقیقت رو پیدا می‌کنیم

ولی ایندفعه، ما عمدا قبولش میکنیم

با دانش و معرفت، که برتر از احساسه

شناخت زندگی برتر از خودِ زندگیه

جزء بخشی از کل‌ـه"

"و کل بخشی از جزء ‌ـه

کی اونجاست؟

کی اونجاست؟

کی اونجاست؟

رویا، چرت و پرت بچگانه‌ـست، توهم‌ـه

رویا، رویا چیه؟

چیه؟ زندگی مگه یک رویا نیست؟

!بذار یک رویا باشه

ولی این زندگی‌ای، که بهش زیاد احترام میذارید

میخواستم با خودکشی همه چی رو تموم کنم

،ولی این رویا

بهم یه زندگیِ جدید، بزرگتر و تازه ای رو نشون داد

:ترجـمه و زيـرنـويس از « آرمـین حیـدری » .:: Armin.HpR ::.

« پایان » "یاروسلاول، سال ۱۹۹۲"