Original subtitles

OBALONY NAPOLEON ZASZYŁ SIĘ NA ELBIE.

JEGO ZWOLENNICY MARZĄ O POWROCIE,

ALE SĄ PRZEŚLADOWANI PRZEZ NOWYCH ROJALISTYCZNYCH WŁADCÓW.

ARESZTOWANIA I EGZEKUCJE SĄ LICZNE W ATMOSFERZE WOJNY DOMOWEJ

PODCZAS BURZLIWEJ NOCY W CAP CORSE

FARAON PRZEKRACZA STATEK W NIEBEZPIECZEŃSTWIE

Uratowałeś jej życie.

Daj mi koc.

Zabroniłem ci tego robić.

Idź do ładowni. Nie chcę cię więcej widzieć aż do Marsylii.

O co chodzi? Myślisz, że jestem okrutny?

Wiem, że jestem i jestem z tego dumny.

Idź...

Wszyscy na swoich stanowiskach.

Zabierz ją w suche miejsce Zanim umrze z zimna. Czekaj...

Hup...

Dobrze spałeś?

Masz coś mojego.

Nie znałem pisma cesarza.

Oddaj mi ten list.

Nie sądzę.

Czego chcesz?

Dobry powód, by by się nie zgłosić.

Spróbuj z pieniędzmi. To często działa dobrze.

Nie mam.

Ale mam przyjaciół.

Jeśli nie przekażesz tego listu,

znajdą cię i zabiją,

Kapitan Danglars.

Sir?

Sprawiłem ci wiele kłopotów.

Nie wiem, jak ci dziękować.

Właśnie to zrobiłeś.

Dbaj o siebie.

Panienko...

Angèle.

Edmond.

Nigdy nie zapomnę twojej odwagi.

Ale zapomnij moje imię.

Żegnaj, Edmond.

Do widzenia, Angèle.

Morrel chce się z tobą zobaczyć.

To było w Cap Corse, po zmianie warty.

Fala była silna. Byliśmy blisko wraku.

Daj mi dziennik.

Byliśmy przy wraku kiedy Dantès chciał wziąć ponton.

Zabroniłem mu. To było szaleństwo.

Czy to prawda? -Tak, sir.

Zrobiliśmy to dla naszych ludzi. -Ja o tym decyduję.

Kazałem...

Zanurzył się w wodzie.

Do wody?

Kapitan nie zabronił tego.

To wystarczy.

Jaki on jest bezczelny, prawda?

M. Morrel, ten chłopak jest niesforny.

Nie chcę już z nim żeglować.

To się więcej nie powtórzy. -Ostrzegałem cię.

Ponieważ już dla mnie nie płyniesz.

Słucham?

Jak mogłeś pozwolić jej utonąć?

Uratowałem twój ładunek. -Dantès ocalił mój honor.

Kapitan. -Nie jesteś już kapitanem.

Idź po swoje rzeczy.

Zapłacę ci pensję. -Nawet nie wiesz, kim jest ta kobieta.

Wiem, co zrobiłeś. To mi wystarczy.

Mały, chodź tutaj.

Chodź...

Niech to będzie dla ciebie lekcja.

Mężczyzna nie ukrywa się za swoją rangą, ani pod stołem.

To mój wnuk, Maximilien.

Pleasant, Maximilien.

Maximilien, tu kapitan Dantès.

Do widzenia, kapitanie.

Ile lat...

Kapitan?

Bądź tego wart, Edmond.

Oczywiście, sir.

Oczywiście.

To dobrze.

Nie mogę uwierzyć, że tu jesteś.

Muszę ci coś powiedzieć. -Że mnie kochasz?

To też, ale...

nie ma żadnych "ale". -Czekaj...

Ale ja... -Jeszcze raz.

Całujesz przyszłego kapitana.

Czy stajesz się...? -Tak.

Więc możemy... -Tak, możemy.

Tęskniłem za tobą.

Tęskniłem za tobą...

Do zobaczenia później.

Juliette, wszystko w porządku? -Tak, a ty?

Jak to? -To Edmond, syn Louisa.

Witam. -Witam.

Gdzie jest tata? Muszę się z nim zobaczyć. -Wewnątrz.

Do zobaczenia później.

Możesz być szczęśliwy, to dobra wiadomość.

Dlaczego tak wyglądasz?

To radość.

Jestem z ciebie bardzo dumny.

Kapitan. -Kapitan...

Czy poinformowałeś panią i pana de Morcerf?

Jeszcze nie, Chciałem ci najpierw powiedzieć.

Wszystko się zmieni, tato.

Musisz im powiedzieć.

To dzięki nim. -I dzięki tobie.

Nie zapłaciłem za badania morskie.

Idź, mój synu.

Wyraź swoją wdzięczność.

Toast za pamięć...

Od twojej matki, Edmond.

Bo za nią tęsknię...

i jako matka najmłodszego kapitana najmłodszego kapitana Marsylii.

Po prostu brawo, wprawiając go w zakłopotanie.

Doskonale.

Ale przede wszystkim

ponieważ Mathilde Dantès była nianią przyszłej pary Francji,

przeznaczeni, by stać się bohaterami dom, najlepszych oficerów Europy,

Fernand de Morcerf, do usług.

Przyjdź i wznieś z nami toast.

Dziękuję, sir. Być może później.

Możesz upomnieć Mercédès. Ona już mnie nie słucha.

Spóźniła się nawet na swój ślub.

Wreszcie. -Przepraszam za spóźnienie,

ciociu. Cześć, wujku.

Horacy z Balios był porywczy. Prawie go uderzyłem.

Ale, Mercédès...

Kim jest ten dżentelmen?

To jest koń, z dobrej rodziny.

Witaj, mój kuzynie. -Witaj, mój kuzynie.

Jesteś gotowy na imprezę? Edmond ma ważną wiadomość.

Zostanę kapitanem.

Kapitan faraona. To już oficjalne.

Naprawdę?

Dobra robota. -O kapitanie.

Mam. -Na zdrowie.

Bardzo się cieszę. -Ja również bardzo się cieszę.

Plusy. -Czy otrzymasz nowy uniform?

I nową pensję. Może zacząć cieszyć się życiem.

Nauczymy go. -A ja będę mogła wyjść za mąż.

Co ty mówisz? -Będziesz moim drużbą.

Naprawdę nie. -Tak.

Świadek marnotrawstwa. Mercédès, powiedz coś.

Niestety, jest urzeczony. -Święty w miłości.

Czy ona o tym wie? Czy się zgadza?

Co mi powiedziała: tak. -Wiem.

To Juliette. -Kto?

Krawcowa o złośliwym spojrzeniu.

To nie Juliette.

Nie, ona jest prawdziwą kobietą.

Bardzo ładnie.

Nie tylko piękne.

Tajemniczy i fascynujący.

Ale kto to jest?

Twoja siostrzenica.

Ty? -Pobieramy się.

Jesteście szaleni.

Twoja matka nigdy na to nie pozwala. -Myślisz, że mama może mi czegokolwiek odmówić?

Więc i tak ją przekonaj. Jesteś jej ulubionym kuzynem.

Mam tutaj, podpisane przez de Villefort, prokuratora króla,

Nakaz aresztowania Edmonda Dantèsa.

Chodź z nami. -Co to jest?

Niech. -To jest nieporozumienie.

Chodź. -Puść mnie.

Przestań. -Fernand, zrób coś.

Mój syn nic nie zrobił.

To musi być nieporozumienie.

Gdzie on idzie? Idę z nim.

Tylko on, sir. -Poruczniku.

Porucznik Fernand de Morcerf.

Powiedz im, żeby nas przepuścili. To rozkaz od króla.

Załatwię to.

Dołącz do nas teraz.

Wrócę, kochanie.

Edmond Dantès, prokurator. -Zostaw nas w spokoju.

Podziwiam żeglarzy takich jak ty. Boję się tylko morza.

Ta niekończąca się pustka.

Ta czarna woda.

Potwór wydaje się czaić, gotowy cię pożreć.

O co jestem oskarżany?

Dlaczego jestem aresztowany na moim ślubie? -Czy nie ma pan wrogów, panie Dantès?

Wrogiem? -Lub ktoś, kto jest zazdrosny.

Właśnie zostałeś mianowany kapitanem. Żenisz się z dobrą partią.

Może ludzie są zazdrośni.

Nic mi o tym nie wiadomo.

Niedawno pokłóciłem się z członkiem załogi, ale o co mógł mnie oskarżyć?

Nie wiem.

Że jesteś wspólnikiem Napoleona? -Słucham?

Ale to nie ma sensu.

Znaleźliśmy tę Biblię znalezioną w twojej chacie.

To jest twoja Biblia, prawda?

Twoje imię jest w nim zapisane.

Tak, ale to nie jest przestępstwo.

To prawda.

Ale znaleźliśmy w nim znaleźliśmy polecenie,

podpisany przez samego Napoleona.

I to jest przestępstwo.

Ale czekaj...

Widzę ten list po raz pierwszy.

Jeśli nie masz wroga, to jak on się tam dostanie?

Uratowałem na przylądku Corse uratowałem młodą kobietę z morza.

Podziękowała ci w kabinie? -Nie.

Danglars ją zatrzymał. Wysiadła na ląd w Marsylii.

Możesz sprawdzić.

Zapytaj kwatermistrza Gaspard Caderousse.

Caderousse? -Tak.

Co o niej wiesz? -Nic.

Pan Dantès.

Przesłuchiwałem konspiratorów i nie jesteś jednym z nich.

Chciałbym pomóc przyjacielowi Morcerfów Chętnie pomogę,

ale wtedy ty też musisz mi pomóc.

Przysięgam, że nic o niej nie wiem.

Powiedziała, że ma na imię Angèle.

To wszystko.

Powiedziałeś komuś imię tej młodej kobiety? komukolwiek?

Nawet do tego Caderousse'a?

Nikomu, przysięgam.

Widzi pan, panie Dantès, wierzę ci.

Będę musiał zatrzymać cię trochę dłużej podczas gdy ja przesłucham załogę.

Jeśli potwierdzą twoją historię, w co nie wątpię,

Przyprowadzę cię do twojej oblubienicy która do tego czasu może mnie nienawidzić.

Można na to liczyć.

Fernand go zdejmuje.

Nie mogę dłużej wytrzymać, odchodzę.

Nie możesz nic zrobić.

Prawdopodobnie wolisz żeby go trzymali.

Jak można powiedzieć coś tak okropnego?

Cokolwiek ktoś mówi o Dantèsie, ręczę za niego.

Chwileczkę, panowie.

Przykro mi z powodu twojego przyjaciela.

Wasza więź jest silna,

ale nie wiesz wszystkiego.

Znaleźliśmy rozkaz od cesarza znaleziony przy nim.

Członkowie jego załogi mówią że jest jego zwolennikiem.

Rozumiesz powagę tego oskarżenia.

Został aresztowany, zanim Mercédès ożenił się, przed nieodwracalnym,

Ale jeśli chcesz za niego poręczyć,

Jeśli uważasz, że ci ludzie kłamią...

Jeśli chcesz podjąć to ryzyko,

Następnie puszczam go.

Wystarczy tylko skinąć głową.

Nie.

Nie?

Nie jest tego wart.

Czego on nie jest wart?

Że imię naszej rodziny zostało zszargane.

Jeśli Dantès jest zdrajcą,

to zasługuje na los zdrajcy. -Mogę się upewnić...

To, że pozew nie zaszkodziłby reputacji Morcerfów nie ma na to wpływu.

W takim razie potrzebuję twojego zeznania.

Czy rozumiesz, co się dzieje?

Więc zamknij się.

Czy rozmawiał pan z prokuratorem? -Tak.

To dzień, którego szybko nie zapomnę.

Zabierzesz mnie do domu? -Nie bardzo.

Hup...

Co się dzieje?

Puść mnie. Zadzwoń do prokuratora. Rozmawiałem z nim.

Zadzwoń do niego...

Jestem niewinny. Nic nie zrobiłem. Puść mnie.

Zostaniesz powieszony,

Ale wiesz za dużo. Więc się zamknij.

Hup...

Stop.

Przestań...

Puść mnie.

Gdzie on jest?

Nie mogłem nic zrobić.

Puść mnie.

To nie ma sensu.

Mercédès... -Stop...

Proszę...

O co chodzi, Victorio?

Nie cieszysz się, że mnie widzisz? -Twoja siostra jest tutaj.

Mademoiselle de Villefort.

Nielegalność bardzo ci odpowiada.

Szkoda, że to nie jest wzajemne.

Koniak? Przepraszam, skończyła mi się woda morska.

Tak, moim zadaniem jest wiedzieć wszystko.

Więc wiesz, że Dantès jest niewinny.

Niewinny, tak.

Czy niewinni istnieją?

Nic nie zrobił.

Dlaczego go podniosłeś? -Aby ocalić swoje życie, oczywiście.

Moje życie czy twoja reputacja?

Oboje zajmujemy się polityką.

W polityce nie usuwamy ludzi, ale przeszkody.

Wiem, że jesteś okrutny w swoim zawodzie,

ale miałem szczerą nadzieję.

Dlaczego sam się nie zgłosisz na jego miejsce?

Zamierzam to zrobić, Gerard.

Jeśli odmówisz uratowania go.

Ale wolałbyś...

żaden z moich,

Victoria, twoja kochanka i twoje przyszłe dziecko wie.

Pomyślałem.

WIĘZIENIE CASTLE D'IF CZTERY LATA PÓŹNIEJ

Żywy?

Żywy.

Żywy?

Żywy.

Żywy?

Żywy.

Oddal się od wybrzeża...

Kto zna drogę... Kto wie dokładnie...

Czy ktoś tam jest?

Jest ktoś...

Czy ktoś tam jest?

Jest ktoś...

Ktoś tam jest.

Kim jesteś? -Dantès, Edmond Dantès.

Ile masz lat?

Brzmisz jak młody mężczyzna.

Nie pamiętam.

Miałem 22 lata, kiedy mnie zamknęli.

16 maja 1815 r.

To było cztery lata temu.

Masz 26 lat.

Cztery lata?

A kim ty jesteś?

Więzień.

Jak ty. -Jak długo jesteś?

Co to jest? -Nadchodzą.

Nie zostawiaj mnie samego. Kim jesteś? Powiedz chociaż, jak się nazywasz.

Jak się nazywasz?

34. Żywy?

Żywy.

Czekałem na ciebie.

Naprawdę myślisz, że możesz się z tego wyplątać?

W ciągu sześciu lat wykopałem 30 metrów.

Aby dostać się na zewnątrz,

trzeba kopać dwa razy dłużej.

Przez 12 lat?

Może trochę mniej, Teraz będzie nas dwoje.

I co z tego? Masz inne plany?

Nie.

Jestem pastor Faria.

Nigdy wcześniej nie widziałeś tego listu?

Nie, nigdy.

Czy wiesz, dlaczego tu jesteś?

Tak...

Ciebie chcieli uciszyć. Mnie chcieli zmusić do mówienia.

Wybieram ludzi, którym ufam.

Nie mówisz po włosku?

Angielski, arabski, łacina, greka?

Znam tylko morze.

Jeśli chcesz, nauczę cię.

Cierpliwość i siła woli...

będziesz wiedział za sześć, siedem lat wszystko, co wiem.

Historia, filozofia,

Matematyka.

To są bronie,

tak wyzwalający jak ten.

Jaka jest pierwsza rzecz, którą zrobisz...

kiedy stąd wyjdziemy?

Potem idę do Mercédès.

Co byś zrobił jeśli na ciebie nie czekała?

Wtedy nic mi nie zostanie.

Opowiem ci pewną historię.

700 lat temu, w Jerozolimie, podczas Pierwszej Krucjaty,

założył zakon rycerzy, którzy strzegli grobu Chrystusa strzegł, założył zakon templariuszy.

Na początku jest ich tylko kilku, ale mają silną wiarę.

Dzięki ich zwycięstwom...

gromadzi znaczącą

umiejętności.

Istotne...

Mówię o największym skarbie na ziemi.

Z czasem...

ludzie stali się zazdrośni o ich władzę i bogactwo.

W piątek, 13 października 1307 roku...

rozkazał król Francji, Philippe le Bel, nakazał ich aresztowanie

i zajęcie ich aktywów.

Ale nikt nigdy nigdy nie znalazł skarbu.

Wiesz...

Co ci rycerze robili z tą ogromną mocą?

Nic.

Edmond, nic.

Zbyt zajęty zemstą,

aby ukarać tych którzy ich zdradzili,

umierał jeden po drugim.

Cóż, prawie wszystkie.

Ostatnim z nich był kardynał Spada.

Pod koniec życia, uciekł na wyspę Monte Christo,

miał czas by wyszkolić ostatniego rycerza.

Ten młody człowiek nazywał się Giuseppe Faria.

Jestem ostatnim ocalałym.

I wiem, gdzie jest skarb.

Jedna połowa należy teraz do ciebie.

Ale co zrobisz z tą fortuną?

Coś dobrego?

A może pozwolisz, by nienawiść wypełniła twoje serce?

WIĘZIENIE CASTLE D'IF DZIESIĘĆ LAT PÓŹNIEJ

Zamierzam opróżnić torbę.

Jest słona. Woda jest słona.

Jesteśmy prawie na miejscu. To kwestia dni.

Jesteśmy tutaj...

Zaraz wracam.

Wróć.

Pastor?

Pastor?

Nie, nie mów.

Zamierzam wezwać pomoc.

Nie, jest już za późno.

Nie smuć się.

Byłeś jedynym pocieszeniem w moim życiu.

Pan dał mi to...

trochę późno, ale jednak.

Nie jestem szalony, Edmond.

Wiem.

Skarb istnieje.

Wiesz, gdzie on jest.

Poszukamy go razem. -Nie zapomnij...

Monte Cristo...

Pastor?

Pastor?

Pastor?

Zostań ze mną.

Nie zostawiaj mnie samego.

Zostań ze mną.

Żywy? -W życiu.

Żywy?

Numer 17?

Witaj, 17.

Pastor?

Halo, pastorze?

Nie żyje, weź worek na zwłoki.

Kto to jest? -Proboszcz.

Żywy?

Żywy.

Żywy?

Żywy?

Wstań.

Wstań.

powiedziałem, wstając.

Alarm.

Jeden, -Alarm...

dwa...

Alarm... -...i trzy.

Nie masz tu nic do roboty. Odejdź.

Przyszedłem zobaczyć się z Louisem, Louisem Dantèsem.

Znałeś Louisa? -Tak.

Pochowaliśmy biednego Louisa.

Dawno temu.

Nie jest to prawdą.

Zagłodził się po śmierci syna.

Chciał do niego dołączyć.

Ale jego syn nie umarł.

Przykro mi.

Czy byłeś również marynarzem?

Tak.

Dam ci coś do jedzenia. Ale potem odejdziesz, prawda?

A Mercédès?

A Fernand de Morcerf?

Minęło siedem lat odkąd odkąd tu byli.

Mieszkają w Paryżu od narodzin ich syna.

Za późno.

Unikaj Morza Liguryjskiego z jego ciągłymi patrolami.

Przejazd przez Sardynię.

Można zacumować w Santa Teresa di Gallura.

Wyspa Monte Cristo znajduje się na zachód od na zachód od Arcipelago Toscano.

Schodzisz na ląd na południowym krańcu.

Będziesz zaskoczony jej eleganckim pięknem.

Zazdroszczę ci Że odkrywasz to po raz pierwszy.

Zobacz, jest.

Grób znamienitej rodziny Spada.

Reszta, Edmond,

to Twoja historia.

Historia człowieka który stworzył świat...

w jego dłoni.

MARSEILLE ROK PÓŹNIEJ

Proszę... -Stop.

Zapłacę ci jutro. -Nie, Gaspard, odejdź.

M. Caderousse jest moim przyjacielem.

Na łożu śmierci Edmond Dantès poprosił mnie mnie o rozpowszechnienie tego

wśród tych, którzy byli dla niego ważni.

Myślał, że został pozwany przez niejakiego Danglarsa został pozwany.

Ale był pewien, że dwóch mężczyzn pozostało mu lojalnych. Powiedział:

jeden nazywa się Gaspard Caderousse,

a drugi Fernand de Morcerf.

Zatrzymaj swój diament. Nikt z nas na niego nie zasługuje.

Czekaj, mój synu.

Jeśli ujawnię to, co wiem, będą wiedzieć, że to ja.

Ci ludzie są bogaci i potężni.

Nie ma się czego obawiać, Obowiązuje mnie tajemnica spowiedzi.

Usiądź.

Dantès miał rację: Danglars pozwał go do sądu.

Ale Fernand de Morcerf był jego przyjacielem.

Czy jesteś przyjacielem jeśli pragniesz jego żony?

Z miłości do Mercédès...

poświęcił Edmonda.

Pozostaje żywy, ale dla wszystkich innych jest martwy.

Tylko Morrel zasługuje na przyjaźń Dantego.

Właściciel statku?

Walczył o jego uwolnienie.

Opatrzność była również mało wdzięczna.

Po aresztowaniu Dantego musiał przyjąć Danglarsa z powrotem jako kapitana.

Ale Danglars również go zdradził.

Sprawił, że połowa floty zniknęła, rzekomo skradziona przez piratów.

Morrel musiał sprzedać wszystko.

I zgadnij, kto go kupił za grosze?

Danglars.

Dwa miesiące później statki nagle wypłynęły na powierzchnię.

Ale prokurator de Villefort nic nie zrobił.

Zrozumiałe, ponieważ mają wspólny sekret.

Mała Victoria, kochanka Villeforta, została żoną Danglara.

Dziś jest baronową.

Morrel zmarł w biedzie.

Jaka jest twoja rola w tym wszystkim?

Twoja rola?

Co mogłem zrobić...

Przeciwko kapitanowi, hrabiemu i prokuratorowi?

Gdybym był odważniejszy, prawdopodobnie skończyłbym jak ona.

Jeśli ona?

Poszła do swojego brata by uratować Dantèsa.

Dla Dantèsa zaopiekowałem się nią. Musisz się jej pozbyć.

Wiesz? Ja też mam przyjaciół.

Co się stało?

Czy on ją zabił?

Wtedy cierpiałaby mniej.

Danglars miał inne plany.

Sprzedał ją braciom Maillard z Tulonu.

Była piękna, więc dobrze mu płacili.

Wiedziałeś wszystko i nie zrobiłeś nic.

Wstydzę się, ojcze.

Wrócę i dam ci szansę by to nadrobić.

Nie przychodzę już modlić się za ciebie ani cię szukać,

ale ostrzegam:

Zrobię to, czego ty nie mogłeś.

Od teraz to ja będę który nagradza i karze.

Czy mogę ci pomóc?

Kim jesteś?

Lata temu powiedziałeś do mnie:

Nie zapomnę twojej odwagi, ale zapomnij moje imię.

Nie zapomniałem twojego imienia ani twojej odwagi.

Dantès...

Idę po ciebie, Angèle.

Dla mnie jest już za późno.

Ale można uratować dziecko.

Dziecko?

Kiedy tu przyjechałem,

Miałem tylko jedną myśl:

zemścić się na moim bracie.

Przez tygodnie szukałem sposobu na ucieczkę.

Pewnego dnia nadarzyła się okazja. Uciekłem.

Z klientem.

Tkacz z Paryża.

Wiedziałem, że Gérard został tam mianowany.

Znalazłem Victorię,

jego kochankę.

Chciałem kontynuować tam, gdzie się zatrzymał.

Było bardzo zimno.

Tej nocy...

Gérard musiał umrzeć.

Nic nie mogło mnie powstrzymać.

Wciąż czuję nóż w mojej dłoni.

Sprawy nie potoczyły się jednak zgodnie z planem.

Usłyszałem krzyk.

To była Victoria.

Kiedy Gérard wyszedł do ogrodu, niósł trumnę.

Poszedłem za nim.

Zbliżyłem się, gdy...

Usłyszałem stłumiony płacz dziecka.

Nie mogłem go zostawić.

Krew jego matki wciąż była na jego ciele.

Między zemstą a życiem...

Wybrałem życie.

Uciekłem razem z nim.

Nie znałem nikogo w Paryżu.

Wróciłem więc do mojego tkacza.

Ale bracia Maillard znaleźli go.

I czekali na mnie.

Co się stało z dzieckiem?

Pa, André.

Przyszedłem po ciebie w imieniu Angeli. -Dlaczego?

Ona umiera.

Zabiorę cię do niej By się pożegnać.

Następnie wyjeżdżamy.

Poświęcamy cały czas aby się przygotować.

Na czym?

O zemście, André.

Zemścić się na trzech mężczyznach, którzy zrujnowali jej, twoje i moje życie.

Chcę ich zabić. -To zbyt proste.

Zbyt delikatny.

Nie...

Zamierzamy wyrwać im serca.

Kim jesteś?

Jestem hrabią Monte Christo.

PARYŻ PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ

Generał de Morcerf Zdecydował się opuścić armię

Aby wejść do polityki, w Izbie Lordów.

Francuska armia traci wielkiego żołnierza,

ale Francja dostaje wielkiego człowieka.

Fernand de Morcerf walczył w Moskwie, Lipsku, Turcji.

Wszędzie bronił, ryzykując francuskiego królestwa.

Fernand zapłacił cenę za swoje poświęcenie i obietnice.

10 lat temu, kiedy sojusznik Francji

Ali Pasha de Janina został oblężony przez wojska tureckie,

Pułkownik de Morcerf postawił wszystko na szali.

Jako dowódca oddziału dzielnych żołnierzy

zaatakował Osmanów z tyłu

Aby pomóc swojemu sojusznikowi.

Ten akt ekstremalnej odwagi...

niestety nie wystarczyło, ale wszyscy Francuzi wiedzą:

nie walczymy o sukces.

Nie, jest ładniejszy, gdy jest bezużyteczny.

Czy jest coraz lepiej?

Nie byłeś zbyt uprzejmy dla Eugénie Danglars.

Tato... -Jej posag to dwa miliony.

Muszę więc obserwować jej umiejętności.

Lepiej jeden medal mniej i zero więcej.

Nasz syn jest człowiekiem naszych czasów. Romantyk, który wierzy...

Zwróć medal.

Tutaj.

Dość tego.

Gdybym wiedział, że przyjdziesz by zaszczycić mnie wizytą...

Gdybym wiedział, że przyjdziesz by zaszczycić mnie wizytą...

Na zewnątrz.

Panowie,

gdybym wiedział, że przyjedziesz z wizytą...

Przykro mi, że muszę cię powitać w prowizorycznym domu.

Jestem właśnie we Francji.

Hrabio, nie chcę ci przeszkadzać, ale nie możemy ci wystarczająco podziękować.

Z pewnością zrobiłby to samo dla mnie.

Hrabio, dziękuję ci za moje życie.

Dobrze widzieć że jesteś z powrotem na nogach.

Zleciłem naprawę, kolba była pęknięta.

Teraz jest twój.

Dziękuję bardzo, ale nie mogę tego zaakceptować.

Już nie wiem, jak spłacić mój pierwszy dług.

Lubisz broń?

Chodź ze mną, proszę.

To jeden z moich najlepszych egzemplarzy. Pistolet w stylu osmańskim.

Ale wygrawerowany liść na dole wskazuje...

Jest bardziej prawdopodobne, że został wyprodukowany w Europie.

Rzeczywiście, Wenecja.

Jesteś koneserem.

Mój ojciec walczył u boku Ali Paszy przeciwko sułtanowi Khursitowi.

Morcerf...

Czy pan jest słynnym generałem de Morcerf? Jestem pod wrażeniem.

Chcesz spróbować?

Niestety, Oczekują mnie w Izbie Lordów.

Ale następnym razem... -To zajmie tylko chwilę.

Zasługujesz na swoją reputację,

ogólne.

Dla Alberta zmieńmy cel.

Nigdy nie wyzwałbym cię na pojedynek.

Dziękuję, że pozwoliłeś swojemu synowi został ze mną.

Chciałbym usłyszeć więcej od osoby która wpłynęła na mój los.

W niedzielę wezmę udział w polowaniu na Barona Danglarsa. Dołącz do nas.

Nie mogę, więc przyjmę syna księcia Cavalcanti.

Przyjdźcie oboje. Jest tu mnóstwo jeleni.

Do zobaczenia wkrótce.

Mam nadzieję, że do niedzieli.

Wszystko w porządku?

Mam małą metalową pamiątkę z mojego osmańskiego pobytu.

Wolisz śpiewać niż używać broni?

Podążaj za mną.

Wybacz mi, hrabio,

Nie chcę okazać braku szacunku wobec twojej żony.

Haydée nie jest moją żoną. Jest moją córką chrzestną.

Po tobie.

Cóż za piękne imię.

Jest to dość powszechne w Grecji.

On znaczy tyle, co przyzwoitość lub niewinność.

Przedstawisz mnie Haydée?

Wyglądasz na godnego zaufania młodego człowieka.

Przedstawię cię jej ale musisz mi coś obiecać.

Z góry obiecuję.

Mówię poważnie.

Nigdy nie próbuj jej uwieść.

Uważasz mnie za niebezpiecznego?

Nie.

Ale jej się udało.

Jeśli nie dotrzymasz obietnicy, ona złamie ci serce

i jej własne.

Ale... -Nie jest jeszcze gotowa na miłość.

Sekret jej głosu tkwi w jej przeszłości.

Po zamordowaniu jej ojca, została sprzedana plemieniu Wołochów.

Tam ją poznałem i przyjąłem ją.

Są smutki i rany...

których wyleczenie zajmuje lata.

Rzucają zasłonę na duszę.

Nigdy nie próbuj podnosić tej zasłony Nigdy nie podnoś tej zasłony, Albert.

Obiecuję.

Dobrze.

Wchodzisz po cichu i nie patrz na nas.

Odwracasz się tylko wtedy, gdy cię wołam.

Haydée...

Albert de Morcerf, to jest Haydée.

Miło mi.

Pleasant, Miss.

A jeśli nie będzie chciał się ze mną spotkać? -Będzie chciał.

Pionowo.

Siedzenie w pozycji wyprostowanej to przetrwanie.

Ukryj nasze ubóstwo, chodzi o przetrwanie.

Rozumiesz? Dlaczego, André?

Ponieważ jestem księciem Andreą Cavalcantim.

Czy to nie jest koza po hiszpańsku? -Co?

Nie bądź zaskoczony. Nie mów "co".

Jestem książę Andrea Cavalcanti.

Nie masz akcentu, książę. Jak to możliwe?

Surowy nauczyciel wybił to.

Bezczelne łokcie.

Drogi hrabio, miło cię poznać. -Muszę się do czegoś przyznać.

Francuskie życie jest dla mnie wciąż nieznane, z góry przepraszam...

Jeśli wydaję się zbyt słowiański, neapolitański lub arabski.

Są to hrabia Monte-Cristo i książę Andrea Cavalcanti.

Panowie. -Grób.

Książę.

Nie pozwól, by spotkanie z ojcem odwróciło uwagę od celu: barona Danglarsa.

Dzięki skradzionym statkom zarobił fortunę na niewolnictwie.

Twoja reputacja pędzi przed tobą. -Jego uśmiech jest udawany.

Jest okrutny. Wie o tym i jest z tego dumny.

Muszę ci coś wyznać.

Francuskie życie jest dla mnie wciąż nieznane, z góry przepraszam...

Jeśli wydaję się zbyt słowiański, neapolitański lub arabski.

Kiedy jesteś bogaty, nic nigdy nie jest za dużo. -Jego córka jest jego słabym punktem.

Książę.

Baron. -Najlepszy grunt, co?

Doskonale. -W takim razie chodźmy.

Na koniach, panowie.

Dla ciebie zaszczyt, hrabio.

Nie, dzięki, przysięgałem dawno temu. zabijać tylko w obronie własnej.

Pozwól mi cię bronić.

W porządku.

Książę,

śmiało.

Chodźmy na lunch.

Dzięki. Suzanne, to jest książę Andrea Cavalcanti,

Włoski uczeń Monte-Cristo. -On czuwa nade mną.

Mój ojciec boi się paryskich dam.

Doskonale mówisz po francusku.

Surowy nauczyciel wybił to.

Jakie to straszne. -I szczególnie nieprawdziwe.

Moja matka jest Francuzką. -Co za idiota.

Cieszę się, że przyszedłeś.

Ręka twego obrońcy nie drżała.

Zwierzę nie cierpiało. -On może wiedzieć,

jest specjalistą od egzekucji. -Niech potoczy się wiele głów?

Znacznie mniej niż wcześniej. Wprowadzono pobłażliwość.

Przepraszam, chcę komuś przedstawić hrabiego komuś.

Hrabia... -Lordowie...

Sweetheart.

Nareszcie Hrabia Monte Christo.

Z wyrazami szacunku, pani de Morcerf.

Wszystko w porządku, mamo?

Tak, rozumiem...

emocjonowany przez mężczyznę bez którego zalałabym się łzami.

Sir, dziękuję za życie mojego syna.

Błogosławię cię za tę dobroczynność.

Nagradzasz mnie zbyt hojnie za proste działanie.

Ale cieszę się. że oszczędziłem ci smutku.

Zapytałem hrabiego jako gość,

ale jak dotąd odmówił.

Może będziesz miał więcej szczęścia?

Czy pozwolisz mi mieć przyjemność i zaszczyt być naszym gościem?

Oczywiście, proszę pani.

Teraz się wycofam. Nie chcę już cię przywłaszczać.

Ale co się dzieje?

Czy powinienem do kogoś zadzwonić?

Co wiesz o tym człowieku?

Mamo, zawsze jesteś podejrzliwa wobec moich nowych znajomych.

Ale hrabia uratował mi życie. Jest bogaty jak król.

Czego mam się przed nim obawiać?

Masz rację.

Mój strach jest śmieszny.

Prokurator królewski,

na moje słowo honoru i jako porucznik armii,

Oświadczam, że w mojej obecności przy wielu okazjach

wyraził sympatię dla cesarza i chce obalić monarchię.

Te słowa są bolesne Ponieważ był moim przyjacielem,

ale ta zbrodnia nie powinno pozostać bezkarne.

Zbyt wielu ludzi zginęło przez zdrajców kraju.

Nie znajdziesz snu w ten sposób. -Nie szukałem go.

Czy boisz się koszmarów?

Boję się że już ich nie dostanę.

Pomagają mi utrzymać moje rany otwarte.

Widziałeś ją ponownie?

Tak.

Czy była tak piękna jak w twojej pamięci?

Myślałem, że żałoba zmieniłby ją.

To musiało być krótkotrwałe.

Jej oczy nie wyglądały na bardzo owłosione.

Znów zakosztuje łez gdy jej mąż zostanie jej odebrany.

Przechodzę.

200...

plus 500.

Poddaję się.

Nie zaprosiłbym cię Gdybyś potrafił dobrze grać.

Zobacz...

Pozostały tylko trzy.

Pozwolę wam grać przeciwko sobie.

Dwie pary.

Dobra robota.

Spłukiwanie.

Masz zbyt wiele serc.

Przestanę, zanim zrujnuję mojego ojca.

Chodź, Albercie. -Tak, idź zobaczyć się z damami.

Pech w grze, szczęście w miłości.

Lubię twojego księcia. Jest czarujący.

Właściwie to prawie go nie znam. Jego ojciec jest moim współpracownikiem.

Bez wątpienia pochodzi z dobrej rodziny.

Jeśli przez to rozumiesz bogaty, tak, drugi najbogatszy we Włoszech.

Drugi najbogatszy?

Musisz znać najbogatszych?

Nie zmuszaj mnie do nieskromności.

Wreszcie ludzie bogatsi ode mnie.

Jego rodzina chce by poślubił paryżankę,

Jeśli syn jest tak kapryśny jak ojciec, strzeż się.

Nie martw się,

Z definicji nie ufam każdemu.

A w szczególności obcokrajowców.

Jestem obcokrajowcem.

Ty, hrabio, jesteś zbyt dobry. Jesteś hrabią.

I to się rymuje, prawda? -Co za poeta.

Mówiąc o obcokrajowcach, L'Impartial został kupiony przez Anglika.

Racja, jeden Halifax. Wygląda na to, że lord.

Chce rozpowszechniać fałszywe wiadomości i spekulować na giełdzie.

Jest oszustem najgorszego rodzaju.

Wygląda na to, że nie lubisz tego Pana.

Lubię wielu ludzi,

ale naprawdę nienawidzę pewnych ludzi.

Nienawiść do Anglika nie jest grzechem. To zdrowy rozsądek.

Wyjeżdżasz już?

Jest prawie północ. Nasz powóz staje się dynią.

Panienko, zapomniałaś o wentylatorze.

Dziękuję panu.

Czy mogę na ciebie liczyć? -Na co?

Przyjdź na moją kolację w Paryżu. W końcu znalazłem miejsce na nocleg.

Oczywiście.

Nieźle.

Do zobaczenia wkrótce.

Dig...

Mme de Morcerf.

Wychodzisz, kiedy ja przychodzę.

To czysty zbieg okoliczności.

Chcę prosić o wybaczenie.

Prośba o wybaczenie?

Na moje zawroty głowy tamtego dnia.

Przypomniałeś mi kogoś kogo dobrze znałem i...

w tragicznych okolicznościach zniknął.

Przez chwilę pomyślałem.

To się znowu dzieje. Nie mogę znaleźć słów.

Przepraszam, że dałem ci to złe wspomnienie.

Nie martw się, już go nie ma.

Tym lepiej.

Życzę miłego wieczoru.

Dig...

"Nie wolno mi do ciebie pisać, więc nie piszę do ciebie.

Nie wolno mi się z tobą spotkać".

więc nie sugeruję spotkania o 17:00 aby spotkać się w Jardin des Plantes.

To miejsce, w którym jutro mnie nie będzie...

mieści najrzadsze kwiatów w Paryżu.

Pochodzisz z krainy Chmur i jaśminu.

Niebo w Paryżu będzie zachmurzone, Będę nosić jaśmin w mojej butonierce.

Nie mówię więc: do zobaczenia jutro.

I nie mówię, że Odkąd cię zobaczyłem,

Ciągle myślę o twoim głosie i twarzy.

Czy nas nie zdradzi?

Jest bardzo lojalny wobec hrabiego, ale ma słabość do mnie.

To jest strelicja.

Skąd pochodzę, stały wzdłuż ścieżki do morza.

Znany jest również jako rajski ptak,

pasărea paradisului.

Pasărea paradisului?

Bardzo dobrze.

Dlaczego nie masz narzeczonej?

A może sam go masz?

Mój ojciec chce, żebym poślubił córkę barona. Ale ja...

szukać czegoś, czego ta pani nie ma.

Pewien urok jak zapach kwiatów.

Lub smak owoców.

Paryżanki mogą lubić być być wybierane lub smakowane, ale nie ja.

Nie to miałem na myśli. -Drażnię się z tobą.

Będziesz na kolacji u hrabiego? na kolacji u hrabiego?

Nie, jestem alibi mojej matki.

Unika życia towarzyskiego jak zarazy. A ty?

Nie znam twojej matki,

Nie wiem, co lubi, ale podzielam jej niechęć.

Ani on, ani jego matka przyszli na kolację.

Ale Fernand de Morcerf tam będzie.

Co to jest?

Nie mówisz mi o Albercie?

Nie ma nic do powiedzenia.

To normalne, że masz wątpliwości.

Bać się. Rozumiem.

Ale z czasem trzeba pomyśleć o...

Nie musisz pomagać mi pamiętać co zrobił jego ojciec.

To jest w mojej pamięci.

Dziękuję, kochanie. -Naturalne.

Mili ludzie.

Dobry wieczór, Victorio.

Spodziewałem się też czegoś piękniejszego, ale ta twarz jest niepotrzebna.

Wewnątrz musi być zaskakująco.

Wygląda na to, że nie masz zbyt dużego apetytu.

Jadłem już wieprzowinę i drób.

Ten dom jest piękny.

Moim zdaniem jesteś zaskoczony.

Nic ci nie umknie.

Pomyślałbym, że ktoś taki jak ty chciałby mieszkać bardziej centralnie,

takich jak Pola Elizejskie czy Saint-Germain.

Kupiłem to ponieważ został mi odradzony.

Dlaczego?

Mówią, że jest nawiedzony.

Że miała miejsce makabryczna zbrodnia miała miejsce.

Cóż, tam siedzi oskarżyciel króla.

Są to.

Dziecko zostałoby złożone w ofierze.

Jakie to okropne. -Kupiłeś ten dom, prawda?

Dobra robota, Count.

Te historie o duchach to nonsens, wymyślone przez zły personel.

Albo zazdrosnych sąsiadów. -Nie obwiniaj się, oskarżycielu.

Mieszkałem w Azji i Indiach...

i wtedy trudno nie wierzyć, że istnieje...

niewidzialny świat istnieje, zamieszkany przez duchy.

Kiedy odwiedziłem ten dom po raz pierwszy...

Wiedziałem od razu.

Miałem dziwne wrażenie. że popełniono tu przestępstwo.

Zapytałem, czy mogę spędzić noc Mogłabym zostać sama.

Nie bałeś się?

Jeśli masz czyste sumienie, duchy cię nie nawiedzają.

Rozmawiają z tobą. -I co powiedzieli?

Tak, co powiedzieli?

Tej nocy usiadłem tutaj.

Przed kominkiem.

Wypaliłem trochę opium aby być bardziej otwartym.

Nie ma nic lepszego niż poszerzanie swojej świadomości.

W tym słodkim dymie...

Poczułem, że się unoszę.

Usłyszałem uderzenie w ścianę.

I jeszcze jedno.

Położyłem na nim rękę.

Usłyszałem krzyki z góry. Wszedłem po schodach.

Krzyki zmieniły się w jęki.

Pochodził z pokoju...

w korytarzu.

Otworzyłem drzwi i wszedłem do pokoju z łóżkiem pośrodku.

Opuściłem rękę.

Widziałem kobietę wijącą się z bólu.

Urodziła dziecko. Samotna i opuszczona.

Krzyczy.

Wtedy poczułem obecność w moich plecach.

Nagle...

Straszysz kobiety.

I podoba mi się to.

No dalej, błagam cię.

Kontroluj się, nie psuj imprezy.

Odwracam się drżąc.

W tym momencie usłyszałem szept w moim uchu.

To głos dziecka.

Głos dziecka, które błagającego mnie, bym go uwolnił.

W końcu znalazłem drzwi,

Tylne drzwi, których nie widziałem.

Wcisnąłem ten przycisk.

Schody... Prowadzą do ogrodu.

Głos dziecka zabrzmiał ponownie.

Powiedział, że był sam przez długi czas. Płakał.

Wołał swoją matkę.

Tej nocy...

Szukałem, ale...

ogród był zbyt duży.

Co zrobiłeś?

Słucham?

Ogród był zbyt duży...

Co zrobiłeś?

Tak...

Następnego ranka kopaliśmy wszędzie.

Wykopaliśmy jabłonie, zaoraliśmy ścieżkę...

Nic.

Mam świnię truflową z Périgord.

I?

Ponieważ tamten również nic nie znalazł,

Podałem go dziś wieczorem. -Świetne.

Mówiłem, że to bajka.

Bajka, tak.

Ja też tak myślałem. Aż do wczoraj.

Kiedy ustawialiśmy pochodnie przygotowaliśmy się do przyjęcia,

Złamał jeden z nich w samym środku.

Tam kopaliśmy...

I znalazłem trumnę.

A potem?

Co w nim było?

Nie mam pojęcia.

Dlaczego nie?

Otwierałem czekając na ciebie.

A jeśli jest w nim ciało?

Potem zrobimy grób.

Prokuratorze, czy chce pan trumnę...

otwarty?

Błagam, nie otwieraj. -Wystarczy.

Abrakadabra.

Nie wiem, co jest prawdą w tej historii, ale jesteś magikiem, hrabio.

Jak to możliwe? Mówił tak, jakby tam był.

Te wszystkie szczegóły... Myślałem, że oszaleję.

Proszę o ciszę.

Gdzie jest ciało naszego dziecka? -Nie wiem.

Pochowałeś go tam? -Tak.

Powiedziałeś, że nie żyje...

Oczywiście, że nie żył.

Gdzie on jest? -Nie wiem.

Gdzie jest nasze dziecko? -Nie wiem.

Zamknij się, histeryzujesz. Nie wiem.

Uspokój się.

Wiem jedno.

W przyszłym tygodniu dowiem się kim jest ten pan Monte Cristo,

Skąd pochodzi, dokąd zmierza...

I dlaczego mówi do nas o dzieciach pochowanych w ogrodzie.

Danglars ma obsesję na punkcie pieniędzy. Nie pytaj o to.

Morcerf mi ufa...

Odkąd uratowałem jego syna.

Pozostaje Villefort. Villefort jest prokuratorem.

Jest podejrzliwy.

Dzięki tej kolacji Victoria zażąda wyjaśnień.

Aby uspokoić ją i siebie wyrusza na śledztwo.

Ponieważ zawsze uczymy się więcej od złych głosów,

udaje się na poszukiwanie wroga hrabiego.

Lord Halifax...

Co chcesz wiedzieć?

To dla mnie przyjemność Jeśli go skrzywdzę.

Czy hrabia był kiedykolwiek w Paryżu? Mówi, że nie.

Gdyby tak było, wiedziałbym o tym.

Czy wiesz, gdzie był 15 lat temu?

Tak, w Indiach.

Ale muszę powiedzieć...

Że wciąż go wtedy lubiłam.

Ale potem...

Po czym?

Pewnego wieczoru poprawiłem całkiem słusznie urzędnika.

Ale...

Monte Cristo był oczarowany tymi dzikusami,

z ich pogańskimi bogami, ich śmieszną magią.

Idiotyczne przekonania.

Dlatego wyzwał mnie na pojedynek.

Tubylcowi? -Tak, rdzennej osobie.

Niewiarygodne, prawda?

Gorąco, prawda? Tutaj jest gorąco.

Przynieś mój wachlarz, na litość boską.

Dusimy się tutaj.

Nie ten.

Dzięki.

A pan, panie de Villefort?

Co ci zrobił? -Nic.

Nie wiem, czy jest moim przyjacielem Czy moim wrogiem.

Gdyby był twoim wrogiem, już byś o tym wiedział.

Ma swoje wady, ale nie ukrywa swoich intencji.

Ale...

Bądź ostrożny,

Panie prokuratorze.

Jeśli zostanie twoim przyjacielem,

staniesz się moim wrogiem.

Oczywiście.

Dziękuję, panie de Villefort, to było przyjemne...

rozmawiać z tobą, ale mam dużo do zrobienia.

Dziękuję, lordzie Halifax.

Panie prokuratorze...

Kopać? -Przygotuj konie, wracamy.

Teraz, gdy Villefort jest mniej podejrzliwy, możemy przygotować nasz atak.

Jadę na południe.

Wrócę na imprezę z okazji 20 urodziny córki Danglara.

Liczę na ciebie, André, że staniesz się z nią bardziej intymny.

I za ciebie, Haydée, by oczarować Alberta.

Zrób to.

Bardzo dobrze.

Może pomieścić do 600 czarnych,

700 z odrobiną pchania, ale jestem człowiekiem.

Ochrzciłem go L'Hercule.

Moja matka powiedziała, że linia wielkich czynów jest.

I to jest linia miłości.

I tam przeczytałem, że...

Muszę ci coś powiedzieć.

Tak?

Chcę cię kochać, ale nie mogę.

Wiem.

Masz więcej uczuć do Suzanne.

To nasz sekret.

To nasza tajemnica. Ze mną jest bezpieczna.

Wiem, czym jest podwójne życie.

Wiem też, czym jest podwójne życie.

Nie być w stanie powiedzieć kim naprawdę jesteśmy.

Jestem twoim alibi.

Nadszedł czas By zadośćuczynić.

Żyję każdą sekundą spędzoną z tobą, we śnie.

Myślę o twoich oczach we śnie

i nie chce z nikim rozmawiać na echo twoich słów...

które rezonują w moim sercu, usłyszeć.

Trzymam twoje wyniki blisko siebie.

Uwielbiam ten obraz który wyczarowuje,

ale przede wszystkim pamięci którą ze sobą niesie,

wieczny moment w moim życiu.

Do zobaczenia. -Do zobaczenia.

Książę...

Ta impreza jest na twój obraz, żywa i radosna.

Dzięki, Andrea.

Czy zaprosiłeś hrabiego Monte Christo? zaprosił?

17. -17?

Jesteś siedemnastym który mnie o to pyta.

A co ty wszystkim odpowiadasz?

Że nie będzie 18. Oto on.

Przepraszam.

Panienko... Licz...

Czy podróż była udana? -Doskonale.

Dziękuję. -Eugénie nie może się doczekać spotkania.

Hrabio, pozwolisz mi?

Z przyjemnością.

Czy hrabia wie o naszych spotkaniach?

Nic mu nie powiedziałem.

Czy może zgadywać? -Tylko Bóg wie, do czego jest zdolny.

Są piękne, prawda?

Tak bardzo chcą żyć.

Zawsze chcemy być szczęśliwi szybko.

Prawda?

Mogę dać ci rękę?

Chciałbym pójść na spacer.

Ręka ci się trzęsie.

Czy jest ci zimno?

Moja rodzina ma zimne ręce, ale ciepłe serce.

To nas rozgrzeje.

Nasze winogrona nie są tak dobre niż na Sycylii,

ale ciesz się północnym słońcem. -Przepraszam.

Proszę o wybaczenie, ale...

Nigdy nie piję.

Chcesz coś zjeść?

Znowu muszę odmówić.

M. de Graaf,

Zgodnie z arabskim zwyczajem powstaje wieczna przyjaźń

kiedy dzielisz się chlebem i solą pod jednym dachem.

Znam to, proszę pani.

Ale jesteśmy w Paryżu a nie w Tangerze.

We Francji nie tworzy to żadnej wiecznej przyjaźni.

Ale jesteśmy przyjaciółmi, prawda?

Tak, zdecydowanie.

Dlaczego nie mielibyśmy być?

Pod nieobecność chleba i soli, podziel się ze mną wspomnieniami.

Co chcesz wiedzieć?

Czy to prawda? Że widziałeś tak wiele,

podróżował tak wiele, tyle wycierpiał?

Dlaczego tak mówisz?

Twoje oczy.

Każdy podróżnik chce coś znaleźć lub od czegoś uciec.

Znalazłeś go?

Moja podróż jeszcze się nie zakończyła.

Czy mieszkasz sam?

Nie mam ani siostry, ani syna, ani ojca.

Mam tylko Haydée, która wkrótce mnie opuści, jestem tego pewien.

Jak możesz żyć bez czegokolwiek co wiąże cię z życiem?

Kochałem młodą kobietę.

Kogo zamierzałam poślubić.

Lata temu.

Ale wojna mnie od niej zabrała.

Myślałem, że jej miłość jest wystarczająco silna By czekać na mnie.

Że pozostanie mi wierna aż po grób.

Ale kiedy wróciłem,

była mężatką.

Może mam słabsze serce niż inni.

Cierpiałem bardziej niż oni.

To wszystko. -Czy ta miłość pozostała w twoim sercu?

Naprawdę kochamy tylko raz.

Prawda?

Widziałeś ją jeszcze kiedyś?

Nigdy.

Nigdy?

Nigdy.

Czy wybaczyłeś jej swoje cierpienie?

Możemy wybaczyć tylko tym którzy o to proszą.

A co, jeśli poprosi cię dzisiaj prosi o przebaczenie?

Kup L'Impartial. Flota Danglars skradziona z Marsylii.

L'Impartial, panie i panowie.

Jak statki mogą zostać skradzione w biały dzień?

Czy byli w ogóle ubezpieczeni?

Jak myślisz?

Akcje Danglars załamały się.

Ale dzięki telegrafowi wojskowemu wkrótce się dowie

Że tak naprawdę nic się nie stało.

Musisz ukraść jego łodzie.

Wszystko w swoim czasie.

Zostaliście uratowani. Wasze łodzie są nienaruszone.

Co? -L'Impartial kłamie.

"Flota Danglarsa wciąż leży w porcie w Marsylii".

Dziękuję, moi przyjaciele.

Danglars będzie pamiętał zapamiętaj moje słowa

I pomyśleć, że to ruch L'Impartial, naszego Lorda Halifaxa.

Dokładnie.

Monte Cristo miał rację. Anglik używa swojej gazety, by mnie szantażować.

Powinien to naprawić.

Zwłaszcza nie. -Nie rozumiem. On musi być...

Słyszysz to?

Posłuchaj...

Ten smakowity dźwięk.

Ten smakowity dźwięk.

Dźwięk spadających pieniędzy.

Już nie rozumiem. -Zrozumiałem.

Wie coś, czego nikt jeszcze nie wie.

Wyobraź sobie: grasz w pokera i znasz karty przeciwnika.

Co robisz? -Podbijam pulę.

Akcje są na najniższym poziomie.

Odkupię je i za dwa dni będą warte znacznie więcej.

Mój majstersztyk.

Odkupić swoje akcje? Ile to kosztuje?

500 milionów. -500 milionów?

Ale musimy to zrobić, zanim rynek i zrobi to ten drań Halifax.

Jak zdobyć 500 milionów?

Od największego wroga Lorda Halifaxa.

Przykro mi, Baronie, ale...

Morze zawsze przynosi mi pecha. Nie zamierzam kupować twoich akcji.

Licz... -Ale nigdy nie odmawiam...

pomóc przyjacielowi i ukarać wroga.

Pożyczam ci pieniądze i możesz z nimi zrobić, co zechcesz.

Gwarantuję oprocentowanie w wysokości 20%.

Pożyczam ci pieniądze bez odsetek.

Na Sycylii mówimy: nie oskubuje się przyjaciela do naga.

Nalegam.

Zaciągnąłem kredyt hipoteczny na wszystkie moje aktywa obciążone hipoteką.

To nie jest 500 milionów, ale...

z pewnością nawet 200 milionów.

Nie, Baron, twoje słowo wystarczy.

We Francji mówimy: Dobre umowy czynią dobrych przyjaciół.

Niech tak będzie. Z przyjaźni przyjmuję twoje zapewnienia.

Zwrócę ci pieniądze w ciągu tygodnia.

Zamierzamy zmusić Halifax zmusić go do poddania się.

Akt oskarżenia jest gotowy.

Osobiście dopilnuję że odbędzie się proces.

Nie mogę się doczekać, aż będę w sądzie uczestniczyć w egzekucji.

M. Halifax, właściciel L'Impartial, postawiony dziś przed sądem

aby odpowiedzieć na zarzuty zniesławienie, musiał niespodziewanie opuścić kraj.

Ale jego przedstawiciel w sądzie o 14:00.

Wysoki sądzie, ta komedia trwała wystarczająco długo.

To nie jest teatr.

Czy przedstawiciel pana Halifaxa się ujawni?

Co robisz? To jeszcze nie koniec.

Jestem przedstawicielem Lorda Halifaxa.

Stoję tutaj, ponieważ L'Impartial rzekomo przyniósł fałszywe wiadomości.

Ale oświadczam tutaj...

Flota Danglars została skradziona.

Moja flota znajduje się w Marsylii.

To jest farsa.

Jakie masz dowody?

Wystarczy skontaktować się z kapitanem w Marsylii.

Podtrzymujesz to twierdzenie?

Podtrzymuję to twierdzenie, Wysoki Sądzie.

Ale pod moim prawdziwym imieniem i nazwiskiem.

Masz podróbkę?

Ludzie znają mnie jako Andrea Cavalcanti.

Po latach włóczenia się po ulicach, zostałem przygarnięty przez...

zamożnej włoskiej arystokratycznej rodziny.

Dorastałem jako złodziej,

ale skończył jako książę.

To nie jest uczciwszy zawód, ale o wiele przyjemniejszy.

W końcu znalazłem mojego prawdziwego ojca.

Urodziłem się 3 listopada 1815 roku.

W Auteuil.

Wysoki Sądzie,

Czy pozwany może udowodnić tego, co twierdzi?

To już wkrótce, prokuratorze.

Twoja cierpliwość zostanie nagrodzona.

Jestem bękartem francuskiego arystokraty i jego kochanki.

Moja matka nie wie, że wciąż żyję, ponieważ mój ojciec

powiedział jej Że urodziłem się martwy.

Owinął mnie w szmatkę pogrzebał żywcem.

Mówisz o próbie dzieciobójstwa.

To było...

Gdyby ciotka mnie nie wykopała.

Kogo oskarżasz?

Szanowany człowiek którego wszyscy znacie.

To jest jego płótno.

Mój ojciec...

jest nikim innym niż mężczyzna przede mną.

Prokurator de Villefort.

Cisza. Albo ewakuuję sąd. -To oszczerstwo.

Pozwałem. -M. Cavalcanti,

Czy rozumiesz powagę swoich oskarżeń?

Nie zadowolę się szmatką, nawet krwią.

Oskarżenie dostarczy ci przedstawi dowody.

Ty bredzisz. -Ojcze...

Nie zmuszaj mojej matki do zeznawania.

Ona już wystarczająco wycierpiała.

Proces został zawieszony do czasu dalszego dochodzenia.

Oczyść boisko.

To był jeden z nich.

Chodź, Victoria. Przepraszam...

Możemy przejść?

Dlaczego nie prawdy?

Twój ojciec chciał mnie na zięcia, ale...

Nie możesz. Twoja matka jest również moją.

Pamiętasz swoje linie życia?

Bądź szczęśliwa, siostro.

Liczyć?

Liczyć?

Ta historia to nonsens. Jest zbyt szalona, by ją opisać.

Moje łodzie były wczoraj wciąż w Marsylii.

Potrzebuję odroczenia spłaty.

Nic ci nie zostało, Baronie.

Wszystko, co było twoje, jest teraz moje.

Jedyne co pozostało, to ubrania, które nosisz.

Opuść Paryż, to może nie pozwolę, by twoja żona i córce być może nie głodować.

Ale hrabio... -Uważasz mnie za okrutną, baronie?

Wiem, że jestem...

I jestem z tego dumny.

Musisz zabrać żonę do domu.

Wygląda bardzo blado.

To były dwa.

Ojciec?

W imieniu Angèle.

Ruch... -Nie...

Dlaczego?

Dlaczego?

Nie płacz.

Wiedzieliśmy, że tak to się skończy.

Wiedzieliśmy o tym.

Był nieposłuszny.

Nieposłuszny?

Jak bardzo nieposłuszny?

Nauczyłeś się go nienawidzić.

Wkładasz mu sztylet do ręki.

To twój ból przemawia.

Kochałem go jak syna.

Czy ty też mnie tak kochasz?

Czy jesteś również gotów poświęcić mnie dla swojej zemsty?

To nie jest zemsta.

To jest sprawiedliwość.

Czy zapomniałeś o łzach?

Krzyki twojej matki I krew twojego ojca?

A imię ich zdrajcy?

Nie zapomnij jego imienia.

Jeśli kochasz mnie tak, jak ja kocham ciebie to nie przychodź mnie szukać.

Twoje szlachetne serce powinno to zrozumieć.

Oszczędzam siły, by walczyć przeciwko sobie i moim łzom.

Bądź szczęśliwy, z dala ode mnie, zasługujesz na to.

Jesteś szalony. Nie możesz tu zostać.

Dopiero co cię poznałem... -Odejdź.

Uciekaj ode mnie Jak ucieka się przed zarazą.

Sprawię, że będziesz nieszczęśliwy. -Uciekaj ze mną.

Przysięgam ci, Haydée,

Obiecuję ci szczęście zamiast rozpaczy.

Nie znasz mnie. Nie znasz hrabiego.

Jeśli mnie kochasz Tak jak ja kocham ciebie...

Więc pożegnaj się ze mną.

Błagam cię.

Powiedz to.

Powiem ci,

świadkiem Boga który zna głębię mojego serca,

Życzę ci szczęśliwego życia bez pamięci o mnie.

Żegnaj, ukochana.

To spojrzenie...

Bez ciebie moje życie jest stracone.

Zdecydowanie niefortunne.

Co zrobisz?

Możesz być spokojny, dotrzymam obietnicy.

Ale proszę, pozostań przy życiu.

Co jest dla Ciebie ważne?

W twoich oczach jestem już martwy.

Uciekajmy.

Jeśli chcesz dołączyć do rodziny Morcerf Chcesz dołączyć,

Albert na to zasługuje...

Poznać swoją przeszłość.

Jeśli nic nie powiesz, będę zmuszony mówić zamiast ciebie.

Naprawdę powinienem.

Przemawiać w twoim imieniu?

Policz, proszę...

Haydée jest tak naprawdę córką... -Stop.

Powiem.

Mój ojciec był wybitnym człowiekiem który był znany jako Ali Tebelin.

Pasha by Janina.

Miałem 10 lat, kiedy...

na moich oczach, a moja matka została zamordowana.

Otrzymał francuskiego żołnierza...

Kto był naszym sojusznikiem.

Przebity tuzinem pocisków,

mój ojciec znalazł siłę by wstać

i znał tego człowieka...

przymknąć oko.

Nigdy więcej nie widziałem mojej matki.

Ten oficer sprzedał mnie jako niewolnika wołoskiemu plemieniu na Bałkanach.

Nazywał się... -Wystarczy.

Zmanipulowałeś mnie. -Zostałeś ostrzeżony.

Ja użyłem. -Będziesz żałować tych słów.

Chcesz mnie przestraszyć? -Nie prowokuj mnie.

Albert, proszę. Liczyć?

Odebrałeś mi wszystko. I splamiłeś moje imię.

Hrabio, błagam cię.

Uważam twoją rękawicę jako rzuconą.

Zwrócę go jutro, zwinięty w kulkę.

Czy nie znasz współczucia?

Czy mieli je dla Edmonda Dantèsa?

Spójrz na mnie.

Jestem tylko uzbrojonym ramieniem głuchej i ślepej martwej osoby.

Fernand de Morcerf doświadczy czego doświadczył mój ojciec.

Jeśli zabijesz Alberta,

nie możesz już powiedzieć: Bóg jest dla mnie i ze mną.

Będziesz mordercą.

Biblia mówi, że synowie zapłacą za zbrodnie swoich ojców.

Jacopo, idź za nią.

Zostaw nas w spokoju, Jacopo.

Pani.

Co cię tu sprowadza?

Edmond, nie zabijesz mojego syna.

Jak mnie nazwałeś?

Prawdziwe imię i nazwisko.

Nie jestem panią de Morcerf, ale Mercédès.

Nie znam nikogo, kto by się tak nazywał.

Od razu cię rozpoznałem.

Już wcześniej rozpoznałem twój głos.

Mój umysł wątpił, ale moje serce wiedziało. Od tamtej pory podążam za tobą.

Chcę zrozumieć, co masz wspólnego z Morcerfem. -Fernand, ma pani na myśli.

Teraz, gdy znamy swoje imiona, znów wiemy wszystko.

Jestem winny.

Straciłem siłę przez twoją nieobecność i moją samotność.

Nie wierzyłem, że nie żyjesz.

Ja. -Dlaczego byłeś sam?

Dlaczego mnie tam nie było i czy zostałem aresztowany?

Dlaczego zostałem oznaczony jako martwy?

Nie wiem.

Nie napisze więcej listów miłosnych nie napisze więcej,

ale jego pismo rozpoznasz.

Zobacz...

Spójrz, Mercédès.

Twój mąż to napisał,

w Villefort 20 lat temu.

Muszę się zemścić, Mercédès. Musi.

Więc się zemścij, Edmond.

Ale dla sprawców.

Zemścić się na Fernandzie który cię zdradził.

Zemścij się na mnie, ale oszczędź Alberta.

Gdybyś znał wszystkie moje modlitwy,

Wszystkie łzy, które wylałem...

Straciłeś ojca?

Czy widziałeś swojego kochanka w ramionach swojego rywala?

Widziałeś to wszystko?

Ale widzę mężczyznę którego kocham,

Gotowy zabić mojego syna.

Czego chcesz?

Czy chcesz, aby twój syn żył?

Będzie żył dalej.

Dzięki.

Dziękuję, Edmond.

Dzięki temu znów cię znam.

Tak jak zawsze o tobie marzyłem, jak zawsze cię kochałem.

Musimy się pożegnać.

Do widzenia?

Jeśli zrezygnuję z zemsty,

Rezygnuję z tego, co trzyma mnie przy życiu.

Mecz odbędzie się jutro.

Żegnaj, Mercédès.

M. Albert de Morcerf,

publicznie rzucając wyzwanie hrabiemu Monte Christo.

Pojedynek odbywa się po 20 przejściach, na mój rozkaz.

Najpierw ten, który popełnił wykroczenie.

Na pozycji.

Dalej, panowie.

Ogień.

Ogień.

Widzę nutkę rozczarowania w twoich oczach.

Nigdy ci nie wybaczę Za odebranie mu życia

I złamał mi serce.

Więc go kochałeś.

Czy go kochałam?

Wszystko sprawiało, że go nienawidziłam, ale po co się zakochiwać?

Próbowaliśmy rozmawiać ale jest już za późno.

Jesteśmy wytrąceni z równowagi.

Głos wewnątrz mnie powiedział że przypadek nie istnieje.

Ale zamiast tego posłuchałem ciebie.

Uszczęśliwiłabym jego i siebie uczynić go szczęśliwym.

Co powinnam zrobić z miłością której mu nie dałam?

Słowa, których nie wypowiedziałem?

Powiedziałeś mu.

I usłyszał.

Dig...

Lot teraz.

Uciekaj i nie pozwól, by ktokolwiek ukradł ci szczęście.

Edmond, wyjdź.

Spodziewałem się ciebie.

W końcu pokazujesz swoje prawdziwe oblicze.

Próbowałem rozgryźć twój.

Wiedzieć, kim się naprawdę jest.

Dlatego podążałem twoimi śladami. Poszedłem tam, gdzie ty.

Spotkałem ich wszystkich:

Twoi przyjaciele, twoi bracia w broni, wrogów, wszystkich...

Kogo nie zdradziłeś?

Wobec kogo pozostałeś lojalny?

Wszędzie pokazywałeś swoje prawdziwe oblicze.

Dzień, w którym mnie zdradziłeś, straciłem wiarę w człowieka.

Powinieneś był mnie zabić.

Nigdy nie jest za późno.

Wstań.

Spójrz na mnie...

Zabij mnie.

Zawsze znajdujemy chwałę w śmierci.

W końcu im wybaczamy.

Nie chcę, żeby ci wybaczyli.

Mercédès, Żegnam cię w miejscu...

gdzie zostaliśmy rozdzieleni, 21 lat temu.

Od tego czasu tak wiele zostało we mnie i wokół mnie

Że człowiek, którego znałeś, już nie istnieje.

Obiecałem cię kochać Aż do śmierci i długo po niej.

Zawsze będę cię kochać, ale nie mogę cię już uszczęśliwiać.

Mogę jedynie zaoferować ci pocieszenie.

Twój syn będzie szczęśliwy.

Albert i Haydée będą żyć tak jak my nie mogliśmy.

Szczęście dla naszych dzieci...

który przeżyje nas i zasmakują słodyczy miłości.

Pisząc do ciebie, spędzam z tobą moje ostatnie chwile.

Wszystko po tym będzie tylko wspomnieniem.

Zabieram ich nad morze,

jedyne miejsce na ziemi, gdzie...

nie widać żadnych śladów ludzi.

Żyj i bądź szczęśliwy.

Nie zapomnij o mnie aż do dnia, w którym opatrzność znów nas połączy.

Cała ludzka mądrość zawiera się w tych dwóch słowach:

czekać i mieć nadzieję.

Edmond Dantès,

Hrabia Monte Christo.

HRABIA MONTE-CRISTO