Original subtitles

"and she was preparing to close her little shop in Shillingworth-on-Thames. "

Ik weet dat U graag wil sluiten, maar ik wil absoluut geen boek met een kwade afloop.

Schrijvers zouden geen boeken met een slechte afloop moeten schrijven

Na alle ellende die we hadden met luchtbormbardementen en zo.

Even vlug kijken hoe het afloopt.

Ik dacht het al. Ze sterft.

Neem maar terug. Hoe mooi het ook is, ik kan het niet hebben. En deze twee?

Denkt U dat deze in orde zijn? Heeft U deze gelezen?

Hallo, Excuseert U mij.

Ben ik te vroeg? Ik bedoel te laat om... Ik zou graag een boek omruilen.

Als U een snel besluit kunt nemen. Eigenlijk zijn we al gesloten.

Ik ben zo klaar. Prachtige dag.

Dat is John Wiley. Hij heeft een thee plantage in Ceylon.

Hij is bij zijn nichten op bezoek, de Mortimer Wileys. The Manor House.

Oh, werkelijk?

Ze zeggen dat hij een vrouw zoekt. Hij heeft er geen gevonden.

Dus hij gaat volgende week alleen terug.

Welke weldenkende vrouw wil er nu ergens in de jungle wonen?

Stel U voor, slangen, tijgers en zo.

Ik neem deze.

- Vond U iets van uw gading? - Ja hoor.

Giftige reptielen in Ceylon.

- Goedenavond. - Goedenavond.

Bent U echt John Wiley uit Ceylon?

Bent U echt Ruth Lacker uit Shillingworth-On-Thames?

Ja, dat ben ik!

Tussen haakjes, Mr. John Wiley...

de bibliotheek van Shillingworth heeft geen boeken over slangen.

Werkelijk? Sorry hoor, het was de enige manier om van die tetter of te kunnen komen.

Maar, ik heb hier iets voor je. Kijk, onze ticktes voor de huewlijksreis.

Twee weken in Parijs, twee dagen in Cairo, Bombay als we zin hebben...

en dan naar huis naar Elephant Walk.

Liefste, al die prachtige plaatsen te kunnen gaan zien.

Twee weken geleden wist ik nog niet eens van het bestaan van John Wiley.

Ruth, ben je er echt zeker van dat het allemaal niet wat te snel gaat?

Nee, ik wist het.

Ik wist dat ik van je hield vanaf het eerste moment dat ik je zag.

Liefste.

Maar Moeder, U moet toegeven dat hij fantastisch is.

Hij lijkt een erg aardige man, maar we weten nog zo weinig van hem af.

Zo snel allemaal, wat zullen de mensen ervan denken?

Wat de mensen ervan denken kan mij niet schelen, ik hou gewoon van hem.

Ik zal bidden dat je gelukkig wordt.

- Welterusten, liefste. - Welterusten.

Het is alleen dat je zo ver weg gaat, ver weg van alles hier.

Dat weet ik, Moeder.

- Welkom, mijnheer. Welkom, mevrouw. - Hallo, Tomas.

John, een Rolls!

Ja. Hij is alleen 15 jaar oud, helaas.

Hij was van mijn vader. Of the gouverneur, zoals ze hem noemden.

Voor mij is hij hartstikke nieuw.

Ga makkelijk zitten, liefste. We hebben een dag rijden voor de boeg.

- Nou, wat vind je ervan? - Je had mij moeten zeggen dat het z� mooi was.

Ik wilde geen schilderijen er van maken.

Je wilde dat ik alleen van jouzelf zou houden?

Zijn dat thee-plantages?

Nee, liefste. Thee groeit niet onder water.

Het groeit aan struiken, hoog in de bergen, zo hoog mogelijk.

Dit zijn rijstvelden.

Ik dacht dat thee in gele bakken geteeld werd.

Welkom, mijnheer, welkom.

- Welkom. - Hallo, James.

Hallo, Rong.

John, dit is niet te geloven!

Ze wilden indruk p je maken. Dit is allemaal ter ere van jou.

Een champagne lunch mdden in de jungle. Waar kom ik in terecht?

Dieper in mijn hart.

Dat klinkt goed.

Hallo, we kunnen beter beginnen. We hebben gasten.

Wat is dat voor een gebouw?

Dat is mijn fabriek waar we de thee verder behandelen.

Zijn we dan nu op jouw plantage?

Onze plantage, liefste. We zijn er al ongeveer een half uur op.

Een half uur? Dat zijn kilometers!

Ja, een paar.

Daar heb je die oude stier met de flaporen weer.

- Ik maak er een foto van. - Nee, blijf zitten.

- Is hij gevaarlijk? - Stil, Ruth.

Tomas, maak eens een geluid wat hij begrijpt.

Ik ben blij dat hij dit begreep.

John?

Dit had al veel eerder moeten gebeuren.

Het probleem is, dat je formeel toestemming van de regering nodig hebt.

- Waarvoor? - Om een van hun beschermde diersoorten te mogen schieten.

- Ze zijn dus gevaarlijk. - In het bijzonder deze, ja.

Gevaarlijk en verwoestend.

We zijn er, liefste. Bungalow Elephant Walk.

- Welkom, mijnheer. - Welkom, mevrouw.

Welkom, mijnheer.

- Welkom, mijnheer. - Hallo, Appuhamy.

Ruth, dit is Appuhamy. Hij diende al bij de gouverneur lang voor ik geboren werd.

- Hij bestuurt het landgoed. - Welkom, mevrouw.

Laten we het op de offici�le manier doen.

Ik kan dit niet geloven! Zo iets heb ik nog nooit gezien!

- Als je dit een bungalow noemt... - Hier noemen ze alles een bungalow.

Het spijt me als het wat klein uitgevallen is.

Dus ik ben echt met een millionair getrouwd.

Ik ben bang van wel. Wat denk je daar aan te gaan doen?

Ik had het kunnen weten toen je mij al die mooie kleren in Parijs kocht.

Wat een schitterend uitzicht!

Dat is de Elephant Walk, waarnaar dit is genoemd.

Voordat de Gouverneur hier bouwde...

kwamen de olifanten eeuwenlang langs dat pad om te drinken.

Dat proberen ze nu toch niet meer, h�?

Olifanten herinneren zich alles erg lang.

Toen de Gouverneur nog leefde zijn er enkele gedood in de onderlinge strijd.

Het is misschien een vorm van wraak.

Pieker er niet over, liefste. Die muur houd ze wel buiten.

Ze proberen het wel van tijd tot tijd, gewoon omdat ze eigenwijs blijven.

Geleid door die grote stier die we eerder zagen?

- Waarom denk je dat? - Dat weet ik niet.

Hij leek mij zo vastberaden. Net zo vastberaden als jij toen.

Waarom koos je Vader eigenlijk precies deze plaats uit om te bouwen?

Hij vond hem mooi.

- Maar het was wel een groot risico, niet? - Hij hield van risico's.

- Wat is dat, John? - Kom mee, liefste.

Wat is het?

Dat is zijn graf.

Bedoel je dat je Vader precies hier begraven is?

Waarom niet? Dat is wat hij wilde, en hij kreeg altijd zijn zin.

- Kom, liefste. Je zult wel moe zijn. - Stel ik teveel vragen?

Nieuwsgierig aagje...

vraag maar zoveel als je wilt. Maar niet nu, later. Kom.

Mijnheer, Mr. Carver vraagt of U naar de fabriek komt.

All right, Appuhamy.

Appuhamy, zeg de staljongens mijn paard gereed te hebben bij de deur.

Zeker, mijnheer.

Carver is mijn assistent. Aardige vent. Vanavond zie je hem.

Komt er een partijtje vanavond?

Nee, alleen de gewone zaterdagavond. Virenden en buren.

- Hiere is het. Hopelijk bevalt het je. - Heel mooi.

De Gouverneur bouwde het als bruidskamer voor hij naar Engeland ging om Moeder te ontmoeten.

- Voor hij haar ontmoette? - Ja.

Hij vond het tijd worden een erfgenaam te hebben, dus ging hij naar Engeland om een vrouw te zoeken.

Hij moet een erg grote vrouw verwachte hebben.

Het paard staat gezadeld klaar, mijnheer.

- Vind je het vervelend als ik naar de fabriek ga? - Ik kan intussen verdwalen.

Ik zal je wel terugvinden. Appuhamy zal voor je zorgen intussen.

Had U iets gewenst, mevrouw?

Nee, niets. Dank je, Appuhamy.

Ik hoop dat U zich gelukkig zult voelen hier op Elephant Walk, mevrouw.

Dank je.

Dat is een heel mooie kam die U draagt.

Het is de kam van mijn kaste, mevrouw.

Hij geeft aan dat drager ervan geen sjouwer is.

Ik moet nog veel leren, Appuhamy. Wil je mij daarbij helpen?

Appuhamy?

Mevrouw?

Mr. Wiley's moeder, is die hier ook begrave?

In Engeland, mevrouw. Ze voelde zich hier niet thuis.

Mijnheer.

Liefste, je ziet er betoverend uit.

Beste mensen, dit is mijn vrouw.

- Gordon Gregory. - Hoe maakt U het?

- Charles MacDougal. - John Ralphs.

- James Strawson. - John Longworth.

- Charles Beresford. - Peter Ainsworth.

- Robbie Norbet. - Bobbie Chisholm.

- Ga zitten, liefste. - Sorry dat we geen tijd hadden om om te kleden.

Ik heb er zo naar uitgekeken jullie allemaal te ontmoeten.

Ik was nogal zenuwachtig voor deze avond, maar geen van jullie boezemt mij angst in.

Wacht maar tot je hen beter kent...

- Waar zijn alle anderen? - Wie dan, liefste?

De vrouwen, natuurlijk.

Deze kerels getrouwd? Zeker niet. Bekijk ze maar eens.

Wij zijn niet allemaal zo gelukkig als John.

Om precies te zijn geloof ik niet hier een blanke vrouw gezien te hebben sinds...

Wanneer was Judge's vrouw hier voor het laatst?

Minstens twee jaar geleden.

Maak je geen zorgen, liefje. Je zult nooit alleen zijn hier.

Nee. Elephant Walk lijkt wel een hotel, Mrs. Wiley.

Waarom, wel het is beter als in een club te wonen...

dus denk niet dat er geen sociale activiteiten zijn.

- Er is meer gezelligheid gaande... - Ho maar, Peter.

Ik probeer een nieuweling alleen maar in te wijden.

Je wordt erg bedankt.

Het is de beste club in de wereld, gesticht door John's vader...

de oude Tom Wiley, de Gouverneur. God hebbe zijn ziel.

Ik zou wel meer over de Gouverneur willen horen.

Hij was de groothartigste man ooit op deze planeet.

Heel zijn fortuin deelde hij met zijn vrienden.

Je zou wel een maand achtereen kunnen vertellen...

over de Gouverneur. Hij was gewoon een legende.

Hij is vele jaren geleden overleden, Mrs. Wiley, maar dat is ook al een legende.

De waarheid is dat hij meer levend is als ooit tevoren.

Drinken we op de Gouverneur!

- Op de Gouverneur! - Op de Gouverneur!

Laten we aan tafel gaan. Zinloos om op Carver te wachten, die is altijd te laat.

- Heb je Dick Carver al ontmoet? - Nee, nog niet.

Geen kwaaie vent. Een beetje op zichzelf. Niet een van ons, eh, John?

Hij werkt, wat meer is dan jij doet. Als hij ergens aan werkt, kan ik wel gaan rentenieren.

jij? Rentenieren? Nooit.

Pas wanneer jij daarbuiten naast de Gouverneur zult liggen.

- Die stoel is veel te lang leeg geweest. - Ja.

- Hoe was het in Engeland, John? - Een beetje door elkaar, alles op de bon.

Ik hoop dat ze de oorlogsbeperkingen binnenkort opheffen.

Maar, liefste, het gaat al lang niet zo slecht meer hoor.

Ik kan me niet voorstellen hoe het eerder dan geweest is.

Dan zal ik dit mooie diner niet verpesten door je er over te vertellen.

Goedenavond alllemaal. Sorry dat ik te laat ben, John.

Dick, dit is mijn vrouw. Dick Carver, Ruth.

Hallo, hallo. Als ik dit geweten had, zou ik de vlag hebben uitgestoken.

Als je wat geweten had, beste kerel?

Alles wat ik nu kan zeggen is: welkom. Of klink ik nu erg als een echo?

- Als dat zo is, is het in ieder geval fijn om te horen. - Ik toost op U.

Wij hebben dat al gedaan, maar we kunnen het nog eens doen.

Mrs. Wiley, op Uw geluk hier op...

Daar heb je die flapoor stier weer. Ik zag hem al eerder. Carver, will je...

Nee, laat maar, Ik doe het zelf wel.

Op dat beest geld maar een oplossing schiet hem neer.

Ja, hij is een echte probleemmaker. Zijn hardnekkigheid is niet gewoon meer.

- Hardnekkigheid? - Ja.

Hij wil het oude olifantenpad terug, naar de drinkplaats aan de rivier.

John heeft me het pad laten zien, achter het huis.

Achter het huis? We zitten er bovenop.

Dit huis is precies bovenop gebouwd, dwars over het olifantenpad..

Het is minder erg dan het lijkt. Die olifanten komen maar tot aan de muur.

Er lopen constant mannen patrouille om hen weg te houden.

- Maar de bedienden, die renden weg. - Daar raak je wel aan gewend.

Ziet U, Mrs. Wiley, zij denken dat olifanten mensen zijn.

De olifanten mensen, noemen ze hen.

En hun pad was hen afhenomen, hun recht op overpad?

Carver, ik wil de patrouilles rond het huis opvoeren.

In orde.

Ruth, de Gouverneur had recht van overpad. Hen werd niets afgenomen.

Goed gedaan!

Nog eentje voor $500?

Goede stoot, man! Heel goed.

Goede stoot!

Mooi gedaan. Liefje, moet je zien.

In orde.

Ga door alstublieft.

Vind U het mooi? Dit is Chopin.

Ja, dat weet ik. In Shillingworth hebben we Chopin ook.

Punt voor U.

Komt U uit Shillingworth?

Het kan niet gewoon Shillingworth zijn. Shillingworth-on-the-iets.

- On the Thames. - Waar anders?

- Ik speelde! - Wacht eens even. Wacht.

Vreemd land, niet?

Elk land is vreemd....voor een vreemde.

Dank U.

- Genoeg. - Alstublieft, moet U ophouden?

Het is al laat.

Volgens de mannen, is de avond nog maar pas begonnen.

Op dat moment trek ik me terug op Carver Castle. Iets kleiner dan dit hier.

Men waarschuwde dat U niet zo gemoedelijk bent. Klopt dat?

In Uw geval, zou de reden anders zijn.

Excuseer dat ik naar U staar.

Maar het is een heel nieuwe ervaring iemand als U hier te zien.

Een jurk zo mooi als deze, de geur van Parijs.

Kijk toch eens!

- Vertel mij van de olifanten. - Veranderen we van onderwerp?

Ik zou meer van Ceylon willen weten.

Die olifanten veroorzaken al 40 jaar problemen hier....

en zullen daar nog wel eens 40 jaar mee door kunnen gaan.

Ze moeten de pest hebben aan dit huis.

- Zou U dat ook niet, als U een olifant was? - Ja.

Ik vraag me af waarom hij het deed.

Waarom hij dit huis juist over hun pad bouwde, waarom hij per s� hier wilde begraven worden.

Tom Wiley was Tom Wiley.

Dat zegt mij niets.

Hij was de beste theeplanter in Ceylon of waar dan ook.

Maar men spreekt over hem alsof hij een koning was.

Op zijn manier w�s hij een koning.

Maar wat voor een man was hij echt?

Hard, koppig.

Te koppig zelfs om te sterven.

Van mij kunt U geen goed beeld van Tom Wiley krijgen.

Ik ben geen leerling van hem zoals de rest.

Ja, dat weet ik. Daarom vraag ik het U juist.

Mag ik U een vriendenraad geven?

Denk niet aan Tom Wiley, zet hem uit uw hoofd.

Laat de anderen maar zwelgen in hun herinneringen, als ze dat zo graag willen.

Dat graf daarbuiten is ��n kolossaal stuk ijdelheid, meer niet.

Hij is helemaal dood.

- Goedenavond. - Goedenavond.

Toen ik U geluk toewenste vanavond, meende ik dat uit de grond van mijn hart.

En ik meen het nu nog meer. Ik hoop dat U erg gelukkig bent.

Dank U. Kom alstublieft vaker bij ons langs.

Heeft John het U niet verteld? Ik ga weg van Elephant Walk.

- Gaat U weg? - Ja. Ik had eigenlijk al lang geleden weg moeten gaan.

Ik ben alleen gebleven om de zaak draaiende te houden, terwijl John naar Engeland ging en U ontmoette.

Ik denk dat �k eigenlijk naar Engeland had moeten gaan.

Waar gaat U naar toe?

Eerste stop, Parijs, om alles goed te maken wat ik hier op Elephant Walk gemist heb.

Daarna...

Veel geluk, Mr. Carver, al vind ik het jammer dat U weg gaat.

Ik heb er zelf bijna spijt van nu..

Goede avond, Mrs. Wiley.

Goede avond.

...en de ouwe Charlie Mitchell ging het caf� in en het meisje gaat op zijn knie zitten!

Charlie was altijd al in de plaatselijke bevolking en hun problemen ge�nteresseerd.

Excuseren jullie mij. Ik ben erg moe.

- Liefste, heb ik je een beetje verwaarloosd? - Nee, liefste.

- Vind je het erg als ik naar boven ga? - Nee hoor, we begrijpen het.

Goeden avond. Het was erg leuk U te ontmoeten.

Ik hoop U allen spoedig weer te zien .

- Reken maar. - Je hoeft niet afscheid te nemen.

Ze blijven allemaal voor het weekend. Ze hebben hun speciale kamer hier.

Heel mooi. Wist ik niet. Nu, goedenavond dan.

- Goedenavond. - Goedenavond.

- Wat vond je van hen? Best aardige mensen. - Ja.

- Ze hebben je erg hoog. - Echt?

- Kom je ook zo naarboven? - Liefste, we kunnen niet alletwee de gasten alleen laten.

Ik kom zo dadelijk.

Goede stoot!

Juist. Geef door aan hem.

- Op de Gouverneur. - Op de Gouverneur.

John!

Mijnheer, mevrouw roept.

Wat is er?

Ik hoord al het lawaai, en ik was... ik werd bang.

Bang waarvoor?

Je bent geen kind meer Ruth. Je wilde naar bed, ga naar bed.

Ik vind het niet leuk te kijk te staan voor mijn vrienden.

Vergeef me. Ik wil je niet kwetsen.

John, liefste.

Ik weet niet wat ik gezegd heb. Ik had je niet naar hier moeten brengen.

Zeg dat niet. Ik hoor bij jou te zijn.

John?

John?

Oude meester, luister naar me, ik smeek U.

Uw dienaar, aan het begin van een nieuwe werkdag...

...maar over de nieuwe mevrouw, ben ik bezorgd.

...zoals voor de vrouw, Uw eerbare vrouw, v��r haar.

Zij is niet een van ons...

en ze gedraagt zich afstandelijk en vreemd.

Appuhamy.

Goede morgen, mevrouw.

Goede morgen, Appuhamy.

Waar is Mr. Wiley?

Mijnheer is naar het werk.

Op dit uur?

De arbeiders op Elephant Walk moeten elke morgen om 6:00 beginnen.

en zolang als ik mij herinner...

is de baas van Elephant Walk altijd aanwezig om hen hun orders te geven.

Zal ik U nu uw ochtendthee brengen?

- Ja, dank je. - Goed, mevrouw.

- Edward. - Ja.

- Verzamel zoveel plukkers als je kunt. - Komt in orde mijnheer.

- Onthoud, dat we een record jaar willen. - Dat halen we, mijnheer.

Ik hoor dat jij zelf een recordjaar had, nietwaar. Een drieling?

Ja, mijnheer. Drie grote jongens.

Je bent zelf een hele jongen. We gaan nu naar de fabriek.

Hoe bevalt de nieuwe bevochtiging eigenlijk?

De fermentatie is behoorlijk verbeterd, geloof ik.

- Weet je, je bent echt een goede thee maker. - Dank je.

- Waarom blijf je niet? - De volgende boot naar Colombo, zit ik op.

Jammer.

Ik houd niet van veranderingen op Elephant Walk.

Dat zou ik niet zo zeggen.

Je hebt zelf een grote verandering in de bungalow aangebracht.

Ruth? Dat is geen verandering. Ze past er in.

Jammer dat zij de Gouverneur nooit gekend heeft.

Ze zal hem leren kennen.

- Goede morgen, mevrouw. - Goede morgen. Wat is dit voor een kamer?

De oude Gouverneurskamer, mevrouw.

Hij blijft altijd gesloten, mevrouw.

Sinds de oude Gouverneur stierf.

Alleen Appuhamy maakt hem zo nu en dan schoon.

Kun je me zeggen waar ik Appuhamy kan vinden?

In keuken, mevrouw.

Mevrouw.

Het lijkt wel of we heel Ceylon te eten geven

Pardon, mevrouw?

- Voor wie koken al deze mannen? - Het huishoudelijk personeel, mevrouw.

Excuseert U mij, mevrouw.

Ik heb nog nooit zoveel voedsel bij elkaar gezien.

Het landgoed ligt afgelegen, mevrouw.

- We moeten het in het groot inkopen. - Ja, natuurlijk.

Madeira, Appuhamy? Wie drinkt er Madeira?

Mijn man houdt er niet van weet ik.

De oude meester hield er erg van, mevrouw.

- Appuhamy! - Mevrouw.

Over die cigaren. Mijn man rookt ze niet.

- Is dit geen verspilling? - Die zijn voor gasten, mevrouw.

Zijn gebruikelijke gasten.

Er was er maar ��n zaterdagavond die ik een cigaar zag roken.

De oude meester rookte altijd cigaren.

Excuseert U mij.

Hallo.

Ga door met zingen, alstublieft.

Loop niet weg.

- Wiens kinderen zijn dat? - Hun ouders werken in de theevelden hier vlakbij.

En ze worden de hele dag alleen gelaten?

Ze zijn veilig, mevrouw, en erg gelukkig.

Ze lijken bang van mij.

Ze zijn wantrouwig naar alles en iedereen die ze niet kennen

Appuhamy.

- Mevrouw. - Waarom gooien ze al dat voedsel weg?

Niets wat eenmaal gekookt is, wordt tweemaal gebruikt op Elephant Walk.

Wat een ongelooflijke verspilling!

Dat is zes maanden rantsoenering in Engeland.

Hier op Elephant Walk kennen we geen rantsoenering, mevrouw.

Maar toch, zou ik de verspilling willen verminderen.

Misschien kunnen we samen het menu eens doornemen.

Ik heb juist de menu's voor de komende week gemaakt.

Appuhamy.

Mevrouw.

Ik ga zelf verder met de inspectie van het huis.

- Mag ik de sleutels hebben? - Sleutels zijn niet nodig, mevrouw

Alle deuren zijn open.

Op ��n na. Mag ik de sleutel?

Sorry, mevrouw.

U vraagt naar de sleutel van de oude meester z'n studeerkamer.

Ik kan U die sleutel niet geven.

Verder nog iets?

Nee, in orde zo.

Ruth!

Ruth, waar ben je?

Hallo, liefste. Ik ben net thuis.

- Carver is meegekomen voor een afscheidsborrel. - Hallo.

- Kom naar beneden en houd ons gezelschap, wil je? - Ik doe m'n best.

Ik heb naar deze borrel uitgekeken sinds 15:00.

Sinds ik terug ben voel ik de hitte van de dag weer.

Dat is ��n ding dat ik niet zal missen als ik weg ben: de namiddagzon.

Dick, dat is nog een een verfrissend gezicht.

- Dat maakt een borrel bijna overbodig. - Kalmpjes aan, kerel, ga niet te ver.

- Brieven? Ben je daar de hele dag mee bezig geweest? - Alleen vanmiddag.

Juist. Je klaagt al over me

"Lieve moeder, ik ben met de meest afschuwelijke man getrouwd."

Natuurlijk!

- Drankje, liefste? - Nee, dank je.

Weet je waarom ik geen brieven schrijf?

Je schrijft, zij antwoorden, jij beantwoord hun antwoord...

zij beantwoorden jouw antwoord enz, enz....

Plaag niet en zeg me hoe ze op de post te doen.

Geef ze maar aan Appuhamy. Hij gaat naar Colombo eind van de week.

- Ik wil ze wel voor U posten. - Ja. Geef ze met Dick mee.

- Dank U. Mooi. - Hij vertrekt vanavond.

- Liefste, vertel ons over jouw dag. - Eigenlijk niets te vertellen.

- Keukenpraat. - Maakt niet uit.

Ik dacht dat je met Appuhamy zou gaan werken. Toch?

- Ja, klopt. - Hoe ging dat?

Wat is er, Ruth?

Denk je niet dat dit Mr. Carver op zijn laatste avond hier nogal verveelt?

Dick? Hij is bijna lid van de familie.

Het is al laat.

- Ik moet er vandoor. - Je hebt je drankje nog niet op.

Nu wel. Dank je, John. Dank je voor alles.

- Jij bedankt. - Goodbye.

- Goodbye, Ruth. - We zullen U missen.

Niet zo aardig tegen hem doen. Zeg hem dat ie gek is om weg te gaan.

Er is een mogelijkheid dat ik terugkom.

Je bent in no time door je geld heen in Parijs begrijp ik.

Schiet er dan maar mee op.

- Okay. - Goodbye.

Goodbye.

- Het allerbeste, Dick. - Dank je.

Mijn brieven.

Dick!

Ik vergat je mijn brieven te geven.

Even dacht ik dat U mij ging vragen te blijven.

Waarom zou ik mij met Uw leven bemoeien?

Dat heeft U al gedaan misschien.

- Goodbye, Dick. - Bye, Ruth.

Als je mij ooit ergens voor nodig hebt...

kun je me via American Express in Parijs bereiken.

- Als ik jou nodig heb? - Ja.

So long.

Waar is ie nu? Waar is ie?

Goed zo.

Vooruit. Monkey in the middle?

Ja goed.

Vooruit dan.

Laat mij nooit meer zo schrikken.

Excuseert U mij, mevrouw. Een onschuldig insect.

Maak het niet dood dan.

Appuhamy!

Wat is er?

Wat is er gebeurd? John!

Ik kan de fiets niet loskrijgen.

- Wat gebeurde er? - Hij raakte de muur.

Appuhamy, bel onmiddellijk om een dokter.

- Nou, een paar weken in bed is genoeg denk ik. - Een paar weken?

Ik ben een optimist. Het is een gecompliceerde breuk.

Maar ik kan zo niet blijven liggen, ik moet de plantage runnen!

Dat doe je dan maar vanaf je bed.

- Als ik je niet kan vertrouwen, kluister ik je aan het bed. - Vast aan het bed.

Er is een nieuwe oogst, en de moesson komt er aan.

Helaas, je been moet in deze stand blijven, met jou eraan.

- Heel leuk. - John, misschien kunnen je vrienden helpen.

Hoe? Ze moeten zelf ook het gevecht met de tijd winnen...

en hij kiest dit tijdstip om mij plat te leggen.

- Goede avond. - Je bent een kwakzalver!

Als je hier nog binnen komt, laat ik je eruit gooien!

Mijnheer, alstublieft.

Hij is nooit dokter geweest. Paar weken!

Hij zal een lastige patient zijn. Een kind van zijn vader.

Kende U John's vader?

Ziet U dit litteken?

Tom Wiley gooide een waterkaraf naar mij toen ik zij dat hij koorts had.

Kan ik geloven.

U zou zelf wel slaap kunnen gebruiken, jongedame.

Dat zit wel goed. Zit maar niet over mij in.

Ik heb Uw man een sterke pijnstiller gegeven. Hij zal goed slapen.

En er is geen reden waarom U dat ook niet zou doen.

- Doe ik, beloofd. - Goed.

- Ik kom morgenochtend terug. Goedenavond. - Goedenavond.

Zij heeft kwade geesten meegebracht.

De meester is gewond.

Er is droefheid in mijn hart.

Sinds zij gekomen is, voel ik het.

Ze hoort niet op Elephant Walk.

- Hoe gaat het met hem, Doctor? - Wakker, heel erg wakker.

Ik ben bang dat het langer gaat duren dan we eerst dachten.

Waarom zegt U dat?

Zelfs gebroken botten hebben medewerking nodig gedurende het genezingsproces...

van hun eigenaar, wel te verstaan.

Als we zijn zorg voor de plantage maar konden verlichten.

Ik zou graag helpen. Ik wilde dat ik wat kon doen.

Dokters zijn beruchte pessimisten, Mrs. Wiley.

Mogelijk is alles wat nodig is, gewoon dat U hier bent.

- Goedendag, Mrs. Wiley. - Goedendag.

Kijk hier. Overal olifanten sporen.

Hier. Daar. Thee velden overal in puin.

Ze hebben echt hun best gedaan dit veld te vernielen.

Hallo, Ruth.

Hallo.

De olifanten zijn gister langs geweest en hebben een paar honderd jonge planten vernield.

- Je ziet hoe je hier nodig bent. - Weet John al dat ik terug ben?

Appuhamy vertelde het hem direct vanmorgen. Hij is erg dankbaar.

Dat moet hij ook zijn. Ik was al halverwege de inscheeproutine.

- Kom je naar het huis straks? - Zodra het een en ander is opgeruimd hier.

Als je John spreekt, wil je me dan een plezier doen?

Zeg hem niet dat ik je heb laten terugroepen.

Laat hem denken dat het jouw idee was, dat je van het ongeluk hoorde en terugkwam.

Dick Carver als redder? Okay, Ruth. ik begrijp het.

Dank je, Dick.

- Ik zie je bij de bungalow. - Doe de groeten aan de patient.

- Kom aan mensen. Wat houdt jullie tegen? - Meer mankracht nodig.

Haal die dan.

- De patrouilles waren bezig, John. - Wat deden ze dan?

Ontspan je kerel. Jij kunt ze niet vanaf je bed controleren.

Ze zijn allemaal gewaarschuwd. En ze blijven op hun hoede.

Wat ben ik, een waardeloze stroman?

Wat doen we met de jonge aanplant voor de moesson komt?

We hebben meer dan een derde vanochtend hergeplant.

Hoe?

We lieten de plukkers ophouden en hen eerst alles herplanten.

Je stopte de plukkers?

Logisch.. Er is toch niets meer te plukken voor de moessons.

Alles verdroogt.

We hebben hier meer dan 50 jaar de regel gehad: plukken zolang je kunt.

Weer en olifanten veranderen dat niet.

Zet de plukkers weer aan hun eigen werk.

Okay, John.

Jij bent de baas.

- Wat is dit? - Je lunch. Koude kip en fruitsalade.

Geroosterd varkensvlees stond op het menu.

Ik dacht dat je dat te zwaar zou vallen in dit weer.

Appuhamy, kun je halen wat op het menu stond?

Maar, liefste, dat is niet goed voor je. Terwijl je in bed ligt...

Ruth, voor eens en voor altijd, bemoei je niet met een huishouden...

dat al jarenlang soepeltjes loopt, begrijp je dat?

Ik vraag je je er niet meer mee te bemoeien.

Kan ik gaan, mijnheer?

Als dit jouw soort van idee is, zou je die meer moeten hebben.

De verpleegster spelen voor John, heeft je te vaak binnen gehouden.

Ben je je stem kwijt?

Niet echt. Alleen...

Gewoon een ritje nu?

Voorlopig wel ja.

Okay. Dan gaan we.

Waar zijn we?

Polonnaruwa, hoofdstad van de oude koningen van Ceylon.

Of wat ervan over is. Indrukwekkend, niet?

Dit is een heilige plaats voor alle Boedhisten.

Dat is de Sleeping Buddha van Polonnaruwa...

en zijn trouwe leerling Ananda.

Het is prachtig, nog steeds.

Het voelt alsof we op verboden terrein zijn.

Ze houden van gezelschap.

Deze zijn nep. De echte bewaar ik in een kluis.

Ze zijn prachtig.

Ruth, herinner je je dat ik je hulp aanbood?

- Geldt dat aanbod nog? - Probeer maar uit.

Jij bent de enige die ik kan...

de enige die niet meedoet met de aanbidding van het graf.

Dan is het dus Tom Wiley.

Ik weet dat je me zei hem uit mijn hoofd te zetten...

maar dat is niet zo gemakkelijk.

Hij is overal om mij heen. In het huis, de bedienden, Appuhamy.

Soms in John.

- Waarom zeg je dat? - Iedereen kan dat zien.

De oude Tom Wiley regeert nog steeds over Elephant Walk, zelfs vanuit zijn graf.

Weet jij iets over John's moeder?

Als je in het huis rondkijkt, tref je geen enkel spoor van haar aan.

Zelfs geen foto.

Het is net alsof ze nooit op Elephant Walk geweest is.

Alles wat ik weet is wat de lokale bevolking zegt, roddels.

Men geeft Tom Wiley de schuld van haar dood, men zegt dat hij haar vermoord heeft.

- Haar vermoord? - Dat is niet letterlijk bedoeld.

De artsen in Londen zeiden hem, dat als hij haar terugnam naar Ceylon....

het haar dood kon betekenen.

Tom Wiley stond er op dat zijn zoon in Elephant Walk werd geboren...

en bracht haar dus mee terug.

De artsen hadden gelijk.

Een paar dagen nadat John was geboren, stierf ze.

- Waarom was ze in Engeland? - Ze was weggelopen.

Ik denk dat ze niet meer tegen Elephant Walk kon.

Hij bracht haar mee terug.

Sorry, Ruth. Ik wilde je niet ongerust maken

En, zei ik, het is alleen maar roddel van de mensen hier.

We kunnen beter terug gaan.

Dick.

Nu weet je waarom ik terug kwam.

Dick, ik houd van John. Ik wil ons huwelijk een succes maken.

Dick!

Wacht hier.

Oude flapoor en zijn gezelschap.

Het is veilig nu. Ze hebben ze onder controle.

- Hallo, John. - Daar ben je.

Krijg ik tegenwoordig geen kus meer?

Kom eens een minuutje bij me zitten.

Ik ben uit rijden geweest met Dick Carver.

- We kwamen olifanten tegen onderweg... - Ja, ik hoorde ze.

Goed dat Dick bij je was.

Ruth, vergeef me...

dat ik zo naar je schreeuwde laatst.

Ik heb je gemist.

John, ik ben moe, en niet opgemaakt.

Laat mij me even opknappen.

Ja, natuurlijk.

Kijk eens.

- Krukken. - Liefste, doe voorzichtig aan.

Goed om weer hier te zijn. Ik miste dit.

Allee, dat was nog niet echt goed.

Hoe ga je met krukken de trap af?

Liefste, vind je niet dat je beter kunt gaan zitten?

- Ja. Appuhamy. - Mijnheer.

Ga recht zitten.

Zo, da's beter.

Liefste, hoe kan ik je ooit bedanken voor alles wat je de afgelopen weken hebt gedaan?

Ik ben wel eerder verwend, maar nog nooit op zo'n mooie manier.

Ik ben nog niet klaar met je te verwennen. Ik heb een pracht idee.

Wat dan?

De cruiseboot komt zaterdag in Ceylon aan.

Waarom gaan we niet mee, varen naar Gibraltar en vliegen terug?

- Sorry, liefste. - John, het zou je erg goed doen.

Het zou ons beiden goed doen. Ik heb dr. Pereira's toestemming al.

Het is een heel mooi idee, maar je weet dat ik nu niet weg kan.

Bovendien moet ik dan de verassing die ik voor jou heb afzeggen.

- Verassing? - Ja. Volgend weekend.

Daarom moest ik uit bed en mijn benen weer gebruiken.

- Wat is het, zeg het me. - Zeker niet. Het is een verassing.

- John, wat is het? - Ik zei toch dat ik een kleine verassing voor je had?

Oh, liefste.

- Waar komen ze vandaan? - De meesten zijn beroeps uit Kandy.

De anderen zijn zigeuners uit de omgeving.

Vind je ze leuk?

- Ze zijn prachtig. Gewoon prachtig. - Dat doet me goed.

Hi.

- Kijk eens wie we daar hebben. - Carver, zoals gewoonlijk te laat.

Goedenavond iedereen

- Drankje? - Nee, dank je.

Whiskey, Appuhamy.

- En hoe gaat het met Mrs. Wiley? - Erg goed. Dank je, Dick.

Zijn alle problemen met olifanten opgelost?

Ik heb John verteld wat tussen ons gebeurd is.

Ik heb hem gezegd dat het mijn fout was. En dat was het ook.

Kijk nu eens!

Wat hebben we daar?

Zij is de ster van de show, en het is duidelijk waarom.

- Wat vind je van haar? - Ze is erg exotisch.

Niet jouw type?

Nee, niet mijn type.

Te oordelen naar hoe jij je de laatste tijd beweegt, John...

is er nauwelijks nog reden voor mij om de trip naar Parijs verder uit te stellen.

Ik ben je erg dankbaar dat je bent ingevallen. Wanneer dacht je te gaan?

- Deze week, als dat uitkomt. - Ja, natuurlijk.

Ik sta nog bij je in het krijt. Dus ga wanneer het jou uitkomt.

- Ik ga dansen. - Nee, Peter.

- Wees eens braaf of je krijgt slaag van me. - Kom mee en drink wat.

Ik ben jaloers op je.

Je neemt je beslissingen erg snel.

Ik nam de beslissing niet, Ruth. Dat deed jij.

Wat gebeurt er nu?

Dat is de theeplanter's versie van St. Joris en de Draak...

de oude Tom Wiley die de olifanten tegenhoudt.

- En voor mij het sein om te gaan. - Gaan?

Ja, ik heb het allemaal eerder gezien.

Elk jaar weer, sinds ik hier ben.

Dat gaat zo elk jaar sinds de oude meester gestorven is.

Toevallig is het vandaag zijn verjaardag.

De oude meester liet 30,000 rupees na...

om elk jaar als het ware herboren te worden...

in de trouwe harten van zijn onderdanen.

Mooi, wat? Een soort van zwarte variant van kerstmis .

Maar laat hij het niet voor jou bederven.

Ze beginnen nog maar net. Dit gaat zo de hele avond door.

Alles is gereed, mijnheer.

- Goed. Deel de geschenken dan maar uit. - Ja, meester.

- Wacht even. Waar is Mrs. Wiley? - Mevrouw is juist de trap op gegaan.

- Dan zal ik haar halen. Ga jij maar voor. - Ja, mijnheer.

Ruth!

Ruth, waar ben je?

Ruth?

Daar ben je.

Ik heb je cadeau.

Van de Gouverneur voor jou, op zijn verjaardag.

Stil daar beneden.

Hij ontwierp het zelf voor Moeder....

en voor elke nieuwe Mevrouw op Elephant Walk.

- Vind je hem mooi? - Prachtig, liefste.

- Kom. We gaan naar benden. Ze willen het zien.

- Ga maar vast. Ik kom zo direct. - OK. Wacht niet te lang.

For he's a jolly good fellow

For he's a jolly good fellow

For he's a jolly good fellow

That nobody can deny

Op de Gouverneur!

Op de Gouverneur!

Why was his horse so beautiful?

Why, why, why?

Why was his horse so beautiful?

Hebben we eindelijk Wiley onder de tafel gedronken.

Ik dacht niet dat we dat ooit zouden klaar spelen.

Geen reden voor alarm, Mevrouw.

Ik geloof dat het tijd is voor een ontbijtje.

Appuhamy!

We willen ontboijt!

Ik denk dat nog een rondje niet zo gek zou zijn.

Jullie krijgen geen rondje, geen ontbijt, niets.

- Jullie gaan er uit. - Ruth, meissie, wat is het probleem?

Jullie hoorden wat ik zei. Ga naar huis.

Maar het is de verjaardag van de Gouverneur en zijn oude vrienden...

De Gouverneur is dood, en dat blijft hij ook.

En jullie zijn geen vrienden, niemand van jullie.

Jullie zijn bloedzuigers en boeven, proberen John iets te doen worden wat hij niet is...

proberen hem te veranderen zodat jullie kunnen doorgaan met je te bezatten...

in jullie grote gratis speelplaats.

Nou, dat is voorbij. Ik zeg het voor de laatste keer.

Dit is niet langer Tom Wiley's Elephant Walk.

Dit is van John en mij samen.

En nu eruit jullie.

In orde, Mrs. Wiley.

- Goede morgen, John. - Waar zijn mijn vrienden?

- Ik heb ze weggestuurd. - Waarom?

Omdat ik niet geloof dat dat je vrienden zijn.

Het zijn een stelletje dronkaards die jou proberen uit te buiten.

Zeg eens...

deze dronkaards, zoals jij ze noemt, werken de hele week harder als honden.

Ze gaan maanden door zonder drank...

en jij hebt er bezwaar tegen dat ze hier komen en zich ontspannen?

Alsjeblieft, John. Laten we geen ruzie maken. Sorry.

Gastvrijheid is een traditie in dit huis...

al meer dan 50 jaar, en jij denkt dit op een avond te veranderen.

Zo kan ik niet met je praten, niet?

De man waar ik in Engeland mee trouwde daar kon ik mee praten...

maar dat ben je hier nu niet.

- Je bent Tom Wiley's zoon. - Oh, het is mijn vader's schuld?

Niet dan?

Je haat hem, niet? Heb je altijd al gedaan.

Nee, ik haat hem niet. Alleen...

Zeg het.

Ik haat wat hij met jou doet, de manier waarop hij jou in zijn macht heeft vanuit zijn graf...

je doet gedragen als hij...

zodat hij zijn huis bewaart, zijn tradities, zijn wereld zoals ze waren.

Ruth, houdt op!

Dwaas meisje. Dwaas en erg jong.

Ben ik dat, John?

Ik had je nooit hier moeten brengen.

Misschien heb je gelijk, omdat ik nu iets weet...

iets wat ik niet eerder kon weten.

In Engeland was je niet zoals nu. Dat gebeurt alleen hier.

Jij haat hem, John.

Dat wil je niet toegeven, maar je hebt hem altijd gehaat.

Sorry hoor. Ik...

- Ruth! - Uw drankje, meester.

Ruth, kom terug.

Wat is er?

Niet aanraken.

Appuhamy, haal onmiddellijk Dr. Pereiranaar hier.

Ruth!

Wat is er gebeurd?

Ik ben weg uit Elephant Walk.

Ben je weg uit Elephant Walk of ben je weg van John?

Hij heeft gewonnen.

Tom Wiley heeft gewonnen.

- Dan is John Wiley's gek. - Nee.

Hij kan zichzelf niet helpen. Of wil het niet.

Je moet mij hier uit weghalen.

Er gaat een vliegtuig op woensdag.

Neem me mee naar Colombo. Ik wacht daar op je.

Ik kan niet terug gaan.

Ik zou je nooit terug laten gaan.

Ik geef je geen kans nog van gedachten te veraderen.

Nee.

- Wat is er? - Problemen.

- Wat is er aan de hand? - Kunnen we er niet door?

Nee. Quarantaine. Cholera.

- U zult om moeten keren. - Geen zorgen. Wekomen er wel uit.

- Waar gaan we naar toe? - De bungalow, naar John.

Wacht hier.

Zelfs als ik je laat gaan, zullen de authoriteiten in Colombo je terugsturen

Nog een goede reden om te blijven, we hebben hulp hard nodig.

Chunsa is dood. Er komen regelmatig nieuwe gevallen bij.

Er komen verpleegsters vanuit Colombo.

We moeten een noodstation zien op te richten.

Mrs. Wiley, we hebben alle lakens, tafelkleden, linnengoed nodig.

Ze moeten gedesinfecteerd en overal opgehangen worden.

Appuhamy. Kom mee met mij?

John, Dr. Pereira wil je spreken.

- Meer doden? - Twee.

Waar zijn die vaten voor?

Kerosine om de besmette hutten die leegkomen, te verbranden.

- Je hebt twee dagen niet geslapen. - Nou en?

Je werkt jezelf dood.

Ik dacht dat je zei dat we de dokter moesten roepen.

Hoe gaan de zaken in het veld, Dick?

Er is in ieder gecal niet zoveel nieuwe opbrengst om te plukken.

Zelfs het onkruid groeit niet.

De beregeningstanks zijn tot op de bodem leeg in alle secties.

Het heeft geen zin je zorgen te maken over de theeplanten.

Houd al het personeel thuis.

Pete en Robbie probeerden te komen, maar de authoriteiten lieten hen niet door.

- Ze wilden weten of ze konden helpen. - Ons helpen?

Waarom niet? Ze zijn mijn vrienden. Bedank ze en zeg hen weg te blijven.

Heb je de olifanten gehoord vannacht?

Ja. Die zijn ook op zoek naar water.

Kijk. Weer zo'n arme stakker.

Houdt hem tegen! Kom terug!

Kom terug!

John!

Wat wil je dat ik doe? Hem doorlaten?

Carver, breng die man naar het ziekenhuis en haal het schot hagel uit zijn been.

Laat hem overal zien als voorbeeld voor de anderen, ingeval zij paniek willen maken.

Dat is ook een manier de epidemie te stoppen: de mensen neerschieten.

Hij moest het wel doen, Dick.

Als ze waren ontkomen hadden ze de cholera over het hele eiland kunnen verspreiden.

Mijnheer.

- U wilde mij soreken, Doctor? - Ogenblikje

Nee , liefste.

- Toch niet Coru's moeder? - Ze is uit haar lijden verlost, arme vrouw.

Is er verder niets dat we kunnen doen voor hen?

We maken het hen zo confortabel mogelijk. Halen ze de 36 uur, dan overleven ze meestal.

Zorg dat iedereen zijn handen desinfecteert voor hij de ziekenboeg verlaat.

- John. - Ja.

Ik wil je niet tot een beslissing dwingen, maar de tijd dringt.

- Wat is er? Wat kan ik doen? - De brandstaperls worden almaar hoger.

De mannen zijn bang. Ze willen er niet aankomen.

John, de lijken moeten verbrand worden zo snel mogelijk

In orde. Ik doe het zelf wel.

Meester.

Kijk, Meester.

Kijk.

Geen water. Het olifantenvolk geeft ons de schuld.

We wachten op regen.

Elke dag voelen we dat het moet komen, maar de wolken laten het niet los.

De moessons zijn nog nooit zo laat geweest. Er zijn veel zieken en er is veel lijden.

Our Lord Buddha moet onze gebeden snel verhoren.

Leg ze daar nee, Coru, en ga terug om je handen en armen te desinfecteren.

Zijn er nog meer doden vandaag?

Coru, zijn er meer...

Coru, kom terug!

Ruth.

Je moet dit soort dingen niet optillen.

- Waar wil je het hebben? - Daar.

Coru is zojuist weggerend.

Ik hoop dat hij niet probeert door de quarantaine te breken.

Ik neem het hem niet kwalijk. Ik neem het niemand kwalijk.

Het water raakt op.

Weet ik. Ik heb de hoofdtank vanmiddag nagekeken.

Hij is praktisch helemaal leeg.

Ik bid.

Ik bid de hele tijd.

- Dat zal veel helpen. - Niet doen.

Ruth, wat heeft het voor zin?

Waarom zou je jezelf de dood injagen om een paar arme inboorlingen te redden...

die tenslotte toch zullen doodgaan?

Ik ben net in het ziekenhuis geweest.

Pereira zegt dat er geen nieuwe gevallen bij zijn gekomen vandaag.

Als dat zo blijft, zullen ze de quarantaine in een paar dagen opheffen.

Dan kunnen jullie beiden weg op het eind van de week.

- Op het eind van de week, Ruth... - Hij zei "als".

Als het zo blijft.

Appuhamy, er is wat curry en rijst in de voorraadkast.

- We kunnen net zo goed nu even eten. - Ja, mevrouw.

John, je moet iets eten.

- Als je niet wilt slapen, moet je etene. - Ik dacht dat de regen vandaag zou komen.

Er was een grote onweerswolk in het noorden.

Maar die verdween ineens.

Mevrouw heeft deze dagen erg hard gewerkt.

Zou U niet even gaan rusten?

- I zal dit wel doen. - Nee, Appuhamy. Ik voel me goed.

Alleen die hitte.

- Komt er regen? - Ja, mevrouw.

We hebben allemaal daarvoor gebeden.

Blijf bidden, Appuhamy.

- Zijn de voorraden klaar? - Ja, Dokter.

- Hoorde je de donder? - Donder betekent nog niet altijd regen.

Hier kan het dagen achtereen donderen.

Dr. Pereira heeft goed nieuws, Ruth.

Ja. We hebben net een rondje door de huizen van het personeel gemaakt.

Niet ��n nieuw geval in drie dagen. De quarantaine kan worden opgeheven.

- Dat is prachtig nieuws. - We kunnen beter opschieten.

Kun je blijven?

Appuhamy kan wat thee en sandwiches klaarmaken.

Ik zei John en de mannen dat ik ze op zou pikken als ze klaar waren.

Waar is John?

Ze zijn de laatste van de besmette hutten aan het verbranden.

We zien je in een uur of zo.

We kunnen morgen weg, Ruth.

Nog niet, Dick. We zouden nog even moeten blijven.

Waarom niet? We hebben alles gedaan wat van ons verwacht kon worden. Meer!

We kunnen John niet alleen laten.

Zodra de regen komt, dan misschhien.

John doet het fantastisch in het bestrijden van de epidemie....

Dat moet ik hem nageven.

Maar houd jezelf niet voor de gek. Voor de rest is er niets veranderd.

Zo lang Elephant Walk bestaat, zal hij nog Tom Wiley's zoon zijn.

Ik heb haar verkeerd beoordeeld, meester

Vergeef mij. Ik heb veel problemen veroorzaakt.

Zij is nu de meesteres in dit huis. Ze is hier nodig.

Ik bid oprecht dat zij niet zal weggaan.

- Eindelijk is het voorbij, Appuhamy. - Ja, mevrouw.

Er zal een tijd komen dat mijn mensen geen angst meer voor inenting hebben.

Dan zullen ze naar de meester en dr. Pereira luisteren, zoals ik deed.

Ze zullen het leren. Ze leren snel.

Kun je wat thee en sandwiches maken, aljeblieft?

De mannen zouden zo terug moeten zijn.

- Gaat mevrouw nu slapen? - Nu denk ik dat ik dat kan.

Dank je, Appuhamy.

Boy, naar buiten. Schiet op.

Meester! Meester! Kijk!

Waar is Ruth?

We komen net bij haar vandaan, in de bungalow. Wat is er aan de hand?

De olifanten komen hierheen. Er zijn geen jagers om hen af te schrikken.

Nee. Ga naar de greppel en probeer ze bij de muur tegen te houden. Ik haal Ruth.

U kunt beter meekomen, Dokter.

Mevrouw.

- Wat is er? - Daar.

Nee.

Ga terug!

Ga terug, olifanten! Ga terug!

Appuhamy!

Ruth!

John!

Oh, John!

Het lijkt erop dat ik ��n boot later naar Parijs ga, zo te zien.

- Het spijt me, liefste. - Mij niet.

Laten zij maar hun Elephant Walk terug hebben.

Ruth, we bouwen ergens anders wel een nieuw huis.