Original subtitles

Wat voorafging:

Mama, waar ben je?

Het meertje heeft mama en mij gescheiden.

Del mag door mij niet de boerderij kwijtraken.

Ik ging weg omdat jij betrokken was bij Coltons dood.

Ook dat heb je kapotgemaakt.

Ken jij Jacob Landry? -Die ken ik.

Waar is hij? -Ik heb je volgende verhaal gevonden.

Kind, nog zo puur en onbevangen...

de dromerige ogen vol verwondering...

de tijd is vluchtig en jij en ik...

zijn al een half leven gescheiden...

wiens echo's nog in de herinnering leven...

al zeggen de jaren jaloers 'vergeten...'

je zonnige gezicht heb ik niet gezien noch je sprankelende lach gehoord...

maar geen gedachte aan mij vindt een plek in het hiernamaals van je jonge leven

Sorry. Ik dacht dat je iemand anders was.

Heb je hulp nodig?

Je hoeft niet bang te zijn.

Ik zou jou eigenlijk moeten wantrouwen. Je bent tenslotte op mijn grond.

Jouw grond?

Ik ben Elijah Landry.

En wie bent u?

Katherine. Gewoon Katherine.

Vertaling: Red Bee Media

Oma, wacht. Ik help je.

Ik wil op de markt een goede stand bemachtigen.

Ik ga met je mee. Ik help je, waarmee dan ook.

Stap maar gauw in. Dan zijn we de horde voor.

Rustig, Jacob. Ze wilde je geen kwaad doen.

Dat neem ik tenminste aan. -Nee, natuurlijk niet.

Ik raakte in de war. Hij heet toch Jakob?

Mijn kleinzoon.

Mag ik vragen waarom je hier bent? -Ik ben reiziger.

Ik kom van ver. Ik ben op zoek naar iemand.

Ik ben op de verkeerde plek, denk ik. -Dat weet ik nog net zo niet.

Je ziet eruit alsof je noodweer hebt getrotseerd...

en hebt verloren.

Mijn huis is warm en ik heb eten. Volgens mij ben je op de juiste plek.

Daar is Jacob. Met mijn zoon William.

Dat is thuis.

Kat?

Goedemorgen, Elliot. Ik hoop dat je trek hebt.

Del bakt genoeg pannenkoeken voor een heel leger.

Hoi, Elliot. Er zit hooi in je haar.

Heb je weer in dat stinkschuurtje geslapen? -Ik heb naar de sterren liggen kijken.

Ik ga naar huis. Pa's schip vertrekt zo.

Gaat Vic weer weg? Je kunt altijd bij ons komen eten. Wanneer je maar wil.

Vraag of Kat naar de bushalte komt. We moeten op tijd zijn voor de excursie.

Probeer onze heerlijke honing maar. De broodjes zijn vanochtend vers gemaakt.

Geef je niet te veel weg? Als ze het willen proeven, laat ze dan betalen.

Drankjes voor m'n lievelingsklanten. -Dank je, Monica.

Hoe gaan de zaken? -Prima.

Maar Alice heeft een lesje gedragseconomie nodig.

Wat vind je van een baan?

Je bent de hele zomer hier en ik heb personeel nodig.

Zeker nu Spencer in Italië is.

Dat zou ik leuk vinden, maar ik weet niet of ik vaak kan.

Zeg gewoon dat je erover zal nadenken.

Je kunt een baan bij The Point niet afslaan. Dat is hier een overgangsrite.

Ik wil je helpen met de boerderij. -Ik red me heus wel.

Ga lekker bij de haard zitten, dan maak ik iets te eten.

Droog je al een beetje op?

Dat soort metselwerk gaat een eeuwigheid mee.

Toen ik hem bouwde, hoopte ik dat hij mij heel lang zou overleven.

Afwachten maar.

Er raken steeds stenen los. Hier is altijd wel wat te repareren.

Je hebt een prachtig huis.

1814. Het is me het jaartje wel.

Toe nu toe wel. Eerst nog de oogst afwachten.

Dat mag trouwens ook wel de haard in. -Het kan nuttig zijn.

Ik heb een gast niet veel te bieden, ben ik bang.

Mijn excuses voor de eenvoud.

Mijn vrouw is vorige winter overleden. Ik moet nog veel leren.

Wat erg voor je.

Beck en ik zijn jarenlang heel gelukkig geweest. En we zien elkaar terug.

Ooit.

Die heeft mijn zoon gemaakt. Hij heeft er kijk op.

Het is de vuurtoren van Port Haven.

Het verbaast me dat je die kent. Want je komt hier niet vandaan.

Ik heb deze streek leren kennen toen ik op doorreis was.

Het is de trots van onze gemeenschap. Gebouwd door Landry-handen.

Heeft je zoon geholpen? -En hem ontworpen.

Die knul is een echte kunstenaar. Geen idee van wie hij het heeft.

Wat is dat? -Mijn nieuwste geniale inval.

De toeristen zullen ervan smullen.

Ontdek het duistere verleden van Port Haven. Slechts 45 dollar.

Willen de dames Landry een kaartje? -Hebben we een keus?

Is dat niet een beetje duur? Zeker nu? -Het is een normaal tarief.

Wat is er? Zitten jullie krap bij kas? -Welnee, het gaat prima.

De honinghandel uitbreiden heeft geld gekost, maar dat verdien ik wel terug.

Wil je proeven? Het is heerlijk.

Doe niet net alsof alles in orde is. Ik ben oud genoeg voor de waarheid.

Hoe bedoel je? Je doet de hele ochtend al raar.

We raken de boerderij kwijt.

Je hebt het vast lekkerder gegeten, maar het is voedzaam.

We zijn helden. En helden laten altijd hun sporen achter.

Zie je wel? J en K snellen te hulp.

Waar ken je dat liedje van?

Mijn zoon neuriede dat als jongen altijd.

William. Die de vuurtoren heeft gebouwd.

Mijn andere zoon.

Heb je nog een zoon? -Dat klopt.

We hebben hem ruim twintig jaar geleden in huis genomen.

Maar hij is een echte Landry. William heeft zelfs zijn zoon naar hem vernoemd.

Naar onze Jacob.

Waar is die Jacob nu?

Hij is helaas weg.

Naar Opper-Canada.

Hij brengt daar een oorlogsschip heen.

Dus hij komt weer terug? -Natuurlijk.

Hij woont hier.

De ontdekkingsreiziger ging weer terug naar huis.

Waar ken jij dat liedje van?

Dat mijn Jacob altijd zong als kind?

Ik heb je verteld dat ik iemand zoek.

Mijn broertje.

Hij heette...

Heet... Jacob.

Ik zoek hem al vierentwintig jaar.

Ik denk dat ik hem eindelijk heb gevonden.

Vierentwintig jaar?

We hebben altijd geweten dat iemand hem zou komen halen.

Als jij de zus van Jacob bent...

ben jij ook familie.

Het is echt een topdag vandaag.

Sorry van daarstraks. Ik wilde met je praten, maar ik ontplofte.

En nog wel op zo'n drukke plek. Daar komen praatjes van.

Waarom denk je dat we de boerderij kwijtraken?

Door buurman Hank. Hij zei dat je zijn pachtgeld nodig had om...

Dus we raken de boerderij niet kwijt?

Omdat Hank verkoopt, heb ik alleen een probleem met de grond.

Dus trek niet meer van die overhaaste conclusies.

Wat ga je doen?

Mijn kleindochter leren een band te verwisselen.

Als ik de moersleutel kan vinden.

Ik heb hem aan Jude uitgeleend. Ik wist gewoon dat ik hem niet terug zou krijgen.

Zijn jullie gestrand of genieten jullie van het uitzicht?

Welk uitzicht? -Dat van mij is adembenemend.

Waar is de reserveband? Ik heb je zo de weg weer op.

Niet nodig. Als ik je moersleutel mag lenen, doe ik het zelf.

Dat geloof ik graag.

Weet je wat ze zeggen? Vele handen maken licht werk.

Ik zou het niet weten. -Kom op.

Hier op het platteland moet je elkaar toch helpen?

Dat klopt. Maar voor een vakantietripje in je mooie pick-up hierheen rijden...

noem ik geen leven op het platteland.

Zoals ik al zei, ga maar gewoon en laat dit aan ons, de plaatselijke bewoners over.

Ik ben een plaatselijke bewoner. Het hele jaar door.

Ik ben naar Port Haven verhuisd. Hopelijk komen we elkaar snel weer tegen.

O, jee.

Waar moet ik hem heenbrengen?

Hij lijkt me aardig.

Pa, ben je er nog?

Ik ben in slaap gevallen.

Tot volgende week dan maar.

Wat heeft Jacob verteld toen je hem vond? -Niets.

Hij kon amper praten, laat staan vertellen hoe hij zijn familie was kwijtgeraakt.

Heb je het hem niet gevraagd? Wilde je het niet weten?

Ik wilde dat hij zich veilig voelde.

En dat was hij.

Rebecca en ik hebben altijd gedacht dat wij hem wel moesten vinden.

We houden allemaal zoveel van hem.

Ik ben zo blij. Ik kan niet geloven dat we hem zijn kwijtgeraakt...

aan jullie.

Ik snap het.

Raken wij hem nu kwijt?

Jij? -Susanna, ken je Katherine?

Ik heb haar in de stad ontmoet. Ze zei alleen niet hoe ze heette.

Katherine, dit is Susanna Augustine.

De verloofde van Jacob. -Gaan jullie trouwen?

Dat klopt.

En jij bent hier bij Elijah omdat... -Ik de zus van je verloofde ben.

Dan hebben we veel te bespreken.

Ik breng je naar je verblijf. Dan kunnen we kletsen.

Ik wil eigenlijk met Elijah praten. -Ik sta erop.

De wegen zijn gevaarlijk voor een vrouw alleen.

We willen niet dat Jacobs lieve zus iets overkomt.

Ik waardeer je bezorgdheid, maar het gaat prima met ons en met de boerderij.

Binnenkort een kop koffie, dat klinkt goed.

Ga je met mama praten over de toestand met de grond?

Zodra ik alle andere bezorgde inwoners van Port Haven heb gesproken.

Allemachtig. De rest spreekt maar in.

Ik heb vandaag nog meer te doen.

Hoi, je komt eindelijk kennismaken.

Fijn om kennis met jou te maken.

Wat ben jij mooi.

Waar ben je nou mee bezig? -Vertel jij mij dat maar.

Jij verdween hier de vorige keer. Wat voor streek je ook wilt uithalen...

Je beeld van mij klopt niet.

De vorige keer zei je dat je het kind Jacob Landry zocht.

Dat is zo, maar...

Nu zeg je dat je de verdwenen zus van mijn Jacob bent. Jacob de man, niet het kind.

Welke is het? -Allebei.

De laatste keer dat ik Jacob zag, was hij een jongetje.

Ik ken Jacob al heel lang. Hij heeft het nooit over een zus gehad.

Daar moet een reden voor zijn.

Je rent in mannenkleding rond in het bos.

Boeven als Thomas Coyle beschieten je om onverklaarbare redenen.

Dat moet hij uitleggen. -Ik waarschuw je.

Je hebt mijn leven gered. Daar ben ik je zo dankbaar voor.

Ik heb geen kwaad in de zin. Ik ben hier alleen voor Jacob.

Ik geef je nog één kans. Wie ben je?

En wat moet je met de familie Landry? Met Jacob?

Wil je weten wie ik ben? Je hebt erom gevraagd.

Wie is dat? -Gelukkig kun jij hem ook zien.

Ik dacht al dat ik hallucineerde.

Waar komt hij vandaan? -Geen idee.

Maar hij moet van iemand zijn. Ik zal eens rondvragen.

Ik kan hem in de schuur stallen.

Hij lijkt sprekend op een paard dat ik als kind had. Lightning.

Ik was zo dol op hem.

O ja, jij was een paardenmeisje. -Is dat erg?

Waarom hadden jij en Colton geen paarden?

Dat leek ons niet zo handig.

Ik heb hem gevonden. Hij leeft nog.

Jacob leeft nog.

Het is je gelukt.

Je had gelijk.

Kom mee.

Elijah en Rebecca Landry namen Jacob in huis. Ze hielden van hem.

En het huis is ons huis. De oorspronkelijke boerderij.

Met dezelfde open haard, dezelfde velden.

Hier is Jacob opgegroeid.

Al was hij dan niet bij ons, hij was evengoed een Landry.

Hij heeft zelfs de vuurtoren gebouwd.

Je hebt Jacob gevonden. Dat is fantastisch.

Maar hij vecht in een oorlog. -Nee, dat is niet zo.

Hij gaat een oorlogsschip afleveren.

Waarom heeft het meertje je daar gebracht? Als hij er niet was?

Om zijn familie te ontmoeten? Om te laten zien dat ik op het juiste spoor zit?

Nu weet je dat hij een lieve familie heeft en verloofd is.

Hij leeft al veel langer in die tijd dan in deze. Onthoud dat als je hem tegenkomt.

Als? Natuurlijk kom ik hem tegen.

En dan? Hij is geen klein kind meer. Verwacht je dat hij alles achterlaat?

Waar denk je dat ik dit allemaal voor doe?

Jacob hoort hier thuis.

Bij ons. Hier.

In deze tijd.

Laat ook maar.

Ik heb hem 24 jaar niet gezien.

Waarom dacht ik dat het meertje Jake zou teruggeven zoals hij was?

Dat is natuurlijk niet het handschrift van een kind. Hij is nu een man.

Maar je hebt hem gevonden en hij leeft nog. Dat is geweldig.

Ik dacht echt dat Jake's naam hierin zou staan.

Maar Elijah en Rebecca hebben alleen hun enige zoon hierin gezet.

Ik heb hem en zijn zoontje Jacob ontmoet.

Hoe zit het dan met onze Jacob?

Als ze echt zo dol op hem waren... -Waarom staat hij dan niet in de almanak?

Wacht even.

Ik heb een tekening gezien die Jacob van de vuurtoren had gemaakt.

Hij was kunstenaar.

Heeft hij jouw portret gemaakt? -Geen idee.

Het is lastig om dit met een schets te vergelijken.

Hij is het vast geweest. Geef de hoop niet op.

Als jij je heeft geschilderd, zal je hem ontmoeten.

Vergeet wat Elliot heeft gezegd. -Pardon?

Ik zat me hier doodongerust om je te maken en jij gaat eerst naar Elliot?

Niet met opzet.

Ik kwam hem tegen en ik was blij.

Ik had gewoon niks tegen hem moeten zeggen.

Wanneer gaan we terug? Ik wil erbij zijn als je hem ziet. Laat me het proberen.

Misschien haalt het meer ons niet meer uit elkaar.

Misschien dat het meertje je laat gaan...

maar ik niet.

Het spijt me, het is veel te gevaarlijk.

Prima. Ga maar lekker slapen.

Ik had gisteravond veel aan m'n hoofd, maar sinds wanneer heb jij een paard?

Hij zwierf helemaal alleen door de velden.

Ik heb hem op stal gezet. Ze komen hem vast snel halen.

Hij is prachtig.

Ik moet ervandoor.

Brave jongen.

Wat een mooi paard ben jij.

Wat is er? -Je ziet er zo gelukkig uit.

Hoe zou je heten? Je ziet eruit als een Stormy, vind ik.

Is het goed dat ik je zo noem? Totdat ik je eigenaar heb gevonden?

Goed dat we de paddock nog hebben.

Maak die ruimte vrij. Er waren hier voor je geboorte al geen paarden meer.

Ik ben aan sparen, dan koop ik er eentje voor je.

Ik heb geen paard nodig.

We moeten praktisch zijn, Colton Landry.

Ik had beloofd om je alles geven. Daar hoort dan ook zo'n paard bij.

Je hebt me meer dan genoeg gegeven.

Twee dromers in deze familie is te veel.

Kom hier.

Goedemorgen.

Ik...

kom cadeautjes brengen.

Wie is je vriend? -Volgens mij is het mijn nieuwe man.

Het lijkt wel of er iemand is gestorven.

Ze wilden je laten weten dat ze met je meeleven.

Het is allemaal een misverstand. -Had je telefoon dan opgenomen.

Als ze beginnen met koken, is er geen houden meer aan.

Ik wilde gewoon helpen. -Fijn dat jullie dat wilden.

Dat de hele stad dat wilde.

Maar dit moet ik in mijn eentje uitzoeken. -Dit is nog warm.

Maak je niet druk. Het is gratis eten. -Ga dit intussen maar uitdelen.

En ga jij iets nuttigs doen in plaats van piekeren over mij.

Van een vakantiebaantje knap je heel goed op.

En nou wegwezen.

Heerlijk, zeg.

Die Nancy weet wel hoe ze lasagne moet maken.

Ik wist niet of ik eerst moest kloppen.

Had ik dat maar wel gedaan.

Kan ik je ergens mee helpen? -Dat kan ik beter aan jou vragen.

Ik ben de jongste redacteur die ooit is gekozen voor de online schoolkrant.

Ik wil zo graag ervaring opdoen met gedrukte media, voordat die ter ziele gaan.

Zoek je een stageplek?

Ik wil alles doen en ik hoef geen loon.

Je moet het doen met weinig geld. -Je hebt je huiswerk gedaan.

Casey Goodwin.

Ben jij Evelyns kleindochter?

Kleinkind. Hen/hun.

Ik ben hier de hele zomer, terwijl mijn pa haar nalatenschap regelt.

Ik kan wel wat hulp gebruiken bij het doornemen...

van de gulle donatie van Evelyn aan het stadsarchief.

Of is dat ongemakkelijk? -Ik kende haar niet zo goed.

Wat jammer. -Families vallen soms uit elkaar.

Als ik hier werk, leer ik mijn familie misschien op een andere manier kennen.

Alsjeblieft?

Welkom, Casey. -Bedankt.

Ik moet opnemen. Wil jij beginnen met de dozen in de hoek?

Don, bedankt voor het terugbellen.

Kan ik je inhuren voor het maken van een verouderingsfoto?

Niet voor een verhaal, het is persoonlijk.

Herinner je je mijn broer Jacob nog?

Fijn, ik stuur je de foto's nu meteen. Geweldig.

Ik snap de regels niet meer. Praat je met mama over tijdreizen, maar niet met mij?

Ik heb met haar die afspraak niet gemaakt.

Dat je op Lingermore schreeuwde dat ik je met rust moest laten, is geen afspraak?

Ik had niet zo tegen je moeten uitvaren. Ik kan niet goed grenzen stellen.

Het meertje wel. Dat is me helemaal zat.

Ik wacht hier alleen maar, terwijl mama iets fantastisch doet.

Hoe heb je dat gedaan? Het wachten? Tijdreis-gids zijn?

Als je om tijdreizigers geeft, zorg je dat je er voor ze bent.

Of dat probeer je.

Ook al slingeren ze constant bevelen naar je hoofd en bedanken ze je nooit.

Bedankt voor je advies.

Ik heb altijd gezegd dat ik alles doe voor een Landry.

Oké mama, je vakantiehulp meldt zich.

Ik wist niet dat Kat nog meer hulp nodig had. Maar pak een doos.

Wie ben jij? -Casey Goodwin.

Jij bent Alice. Kat heeft me over je verteld.

Waar is mijn moeder? -Achter een verhaal aan.

Een spoedstemming over een bankje in Main Street.

Gewoon de dagelijkse beslommeringen in Port Haven.

Dan zullen we elkaar hier wel vaak zien.

Ik wist niet dat mijn moeder al iemand had gevonden.

Ik heb haar er bijna om gesmeekt. Alles om uit de buurt te zijn van mijn pa.

Alleen ken ik hier als nieuweling niemand van mijn leeftijd.

Maar dat is vast herkenbaar. -Ik moet weg.

Tot ziens, Alice.

Ik heb het minder druk dan ik dacht. Dus als je me nog nodig hebt?

Dan hebben we allebei mazzel. Welkom bij het leukste vakantiebaantje van Port Haven.

Momentje, alstublieft.

Alstublieft.

Jeetje, sorry. Ik haal een servetje voor je.

Eentje lijkt me niet genoeg. -Momentje.

Ik heb vier matcha-ijsthee, twee soja, een met vanille.

Welke is cafeïnevrij? En het moet haver zijn, geen soja.

Komt er zo aan. Dit zijn verse scones van het huis.

Alsjeblieft.

Ik ben hier zo slecht in. -Geeft niks, het is je eerste dag.

Ik heb koffie gemorst op Noah Leblanc. De populairste jongen van de school.

Hij is nu geslaagd, dus dat geldt niet meer.

Kop op, je leert het echt wel.

Ik wil een wekelijkse open-mic-avond organiseren.

Inclusief optredens van medewerkers. Wat vind je ervan?

Klinkt goed. -Ga nu maar bijkomen op het terras.

Het is een prachtige dag.

Krab ondertussen even de kauwgom van de onderkant van de tafels.

Hallo.

Hoe gaat het, jongen? Wat ben je toch mooi.

We gaan elkaar leren kennen.

Toe maar. Goed zo.

Beetje verder. Zo, ja.

Goed zo.

Sorry, momentje.

Mijn bestelling klopt volgens mij niet.

Ik wist niet dat je hier werkte.

Kleine wereld. -Kleine stad.

Je weet vast welke koffie je ma wil. -Driedubbele americano met havermelk.

Zal ik straks terugkomen? Dat vind je moeder vast niet erg.

Pardon.

Ik help je even. -Het lukt wel.

O, wat erg. -Geeft niks.

Zal ik een servetje voor je halen? -Hoeft niet. Het gaat wel.

Het had erger kunnen zijn. Gelukkig is het geen chili.

Zeg dat.

Morgen doe ik een regenjas aan. Gewoon, voor het geval dat.

Hoe vaak moeten we nog mee op die excursie en naar dat spookverhaal luisteren?

Een gekwelde ziel waart al honderden jaren bij de vuurtoren rond...

omdat hij zijn executie wil wreken.

's Nachts hoor je zijn ketenen nog ratelen. Zelfs de dood kon deze boef niet bevrijden.

Ook dat verandert nooit. Alweer pindakaas met jam?

Weet Vic dat je dit eet als hij weg is?

Ja, ik ben een gewoontedier. Ik weet waar ik van hou.

Kom vanavond eten. Mijn moeder moet je gewoon een hapje groente zien eten.

Ik was er vanmorgen ook al.

Je hoort bij de familie, of je dat nu wil of niet.

We weten allebei waarom ik hier ben.

Wat is jouw excuus?

Ik wist dat jij zou komen.

Al die excursies. Jarenlang.

Terwijl we niet wisten wat erachter zat.

Jacob heeft dit gebouwd. Dat bewijst dat hij heeft geleefd.

En dat hij volwassen is geworden.

En dat ik het allemaal heb gemist. -Hoor eens.

Ik zei al dat Jacob geen kind meer is, maar hij zal altijd je kleine broertje zijn.

En ik altijd de zus die hem in de steek heeft gelaten.

Doe dat jezelf niet aan. Je was een fantastische zus. Weet je hoe ik dat weet?

Omdat ik er al die tijd bij was. Ik heb het gezien.

Ik heb het gevoeld.

Omdat jij mij altijd hebt behandeld als familielid.

Al baalde ik daarvan, omdat ik wilde dat je...

anders naar me keek.

Wat heb jij ineens?

Ik had dat over Coltons dood niet moeten zeggen.

Dat had je niet verdiend.

Ik was verdrietig. Ik dacht dat ik ervoor kon weglopen.

Maar de pijn was er gewoon nog toen ik terugkwam.

Ik moet tegen jou, Del en Alice zeggen...

wat ik nooit tegen Colton en Jake heb kunnen zeggen.

Jullie zijn de familie die ik nooit heb gehad.

Nu we toch excuses aanbieden...

Het spijt me van daarstraks.

Ik weet dat je een streep onder het verleden wil zetten, maar dat kan ik niet.

Niet totdat ik Jacob naar huis heb gehaald. -Ik snap het.

Maar ik wil jou ook niet kwijtraken.

Niet nog een keer.

Misschien moeten we wat dingen afspreken. Niet meer praten over tijdreizen.

Ik beloof dat ik alles op alles zet om te zorgen dat het lukt.

Dus...

zijn we weer vrienden?

Natuurlijk.

Voor altijd.

Wat akelig van je eerste dag, maar ik denk echt dat dit baantje je goed zal doen.

Al is het niet de zomer waarop je had gehoopt.

Ik ben nog steeds blij dat ik hier ben en dat we de boerderij niet kwijtraken.

Toen ik net zo oud was als jij, kwam mijn vader in geldnood.

We raakten alles kwijt. Ook mijn paard, Lightning.

Ik beloofde mezelf dat mij dat nooit zou gebeuren.

Ik ben een praktisch mens.

Daarom weet ik dat het praktisch is om vanwege die pachtsituatie...

het stuk grond op te geven.

Colton had grootse plannen met de boerderij.

Een erfenis. Om na te laten aan de volgende generatie.

Ik weet niet of ik die droom kan loslaten.

Als de volgende generatie zeg ik dat je naar je hart moet luisteren.

Volgens mij wilde jij nooit boer worden. -Dat idee krijg ik nooit meer uit je hoofd.

Hé, jongen. We gaan eens gek doen.

Vertrouw je me?

Rustig maar. Niks aan de hand.

Sinds wanneer ben jij paardenfluisteraar? -Het was weer even wennen...

maar ik dacht: ik probeer het gewoon.

Het is lang geleden.

Ik voel me weer kind. Het gevoel dat de wereld aan je voeten ligt.

Mensen zoals je vader lukt het om dat hun hele leven vast te houden.

De meesten raken het door de realiteit kwijt.

We kunnen toch niet altijd kind blijven? -Ik weet het niet.

Als we diep genoeg graven, vinden we misschien dat kind in ons.

Ik weet dat het niet makkelijk voor je is om hier vast te zitten.

Ik wil je evengoed helpen om Jacob naar huis te halen.

Ik beloof je dat jij de eerste bent die alles te weten komt.

Vooral nu ik met Elliot de afspraak heb om niet te praten over tijdreizen.

Afspraak.

Ik heb een collega gevraagd om iets voor me te doen.

Een verouderingsfoto van Jacob.

Dan weet ik wie ik zoek.

En kan ik accepteren dat hij geen jongetje van acht meer is.

Ik kon het nog niet opbrengen om ernaar te kijken.

Ik had bedacht dat we dat samen konden doen.

Ja, natuurlijk.

Wat vind je ervan?

Het is nog steeds onze Jacob.

Wie hebben we daar? Ik hoopte al dat ik je snel tegen het lijf zou lopen.

Tegen het lijf lopen zou ik het niet noemen. Dit is mijn stal.

Kom je je moersleutel halen?

Ik vond het tijd om mijn buren te leren kennen.

Ik ben Sam Bishop. Ik heb Hanks boerderij gekocht.

Dan ben jij vast Delilah Landry. -Dat klopt.

Toch een beetje ongemakkelijk.

Omdat je de pacht op mijn land niet wilt voortzetten?

Omdat je mijn paard hebt gestolen.

Dat is het meertje.

Het is een lange dag geweest. Wat is er?

Wij hebben geen afspraak gemaakt.

Een afspraak om niet meer over mijn reizen te praten.

Dat gesprek zou ik me herinneren.

Tenzij ik dat nog niet heb gevoerd.

Dus die afspraak is in 't verleden gemaakt. Dat betekent dus dat ik terug blijf gaan.

Maar mama heeft me nooit meer gezien. Wat wil het meertje van me?

Dat kan ik niet zeggen, zelfs al wilde ik het.

Maar als je raad mag geven?

Spring er niet te snel in. -Waarom niet?

Niets blijft hetzelfde. Mensen worden volwassen.

Alles wat je weet over de kinderen die we eens waren, zal veranderen.