Original subtitles

Wat vooraf ging:

Kat Landry. -Welkom thuis.

De voorspellingen waar Eliott voor vluchtte, kwamen van mij.

Ik heb de boerderij verkocht. De koper wil de leasecontracten niet overnemen.

Lingermore is al sinds jaar en dag van de Goodwins.

De historie mag niet verloren gaan.

Dit zal je naar Jacob leiden. Neem me met je mee.

Mama, waar ben je?

Mam?

Alice?

Wat doe je hier? -Ik hoor hier niet te zijn, Eliott.

Wat bedoel je daarmee? -Ik weet niet wat er gebeurd is.

Maar hier hoor ik niet te zijn.

Mama?

Wat heb je gedaan? Waar is m'n moeder?

Eliott?

Ik weet niet hoe het kan, maar ik kwam in de verkeerde tijd terecht en mam...

Kom maar even binnen.

Goed, wat is er aan de hand?

Mam en ik sprongen in de vijver, en toen werden we gescheiden.

Dat is nooit eerder gebeurd.

Hoe vaak zijn Kat en jij dan in die vijver gesprongen?

Dat doet er niet toe. Je luistert niet.

Jawel. Jullie zijn in de vijver gesprongen en het ging mis. Bizar.

Waarom zijn jullie er nog steeds mee bezig?

Jullie zouden ermee kappen. -Hebben we ook gedaan.

Zeven maanden lang. De zoektocht naar Jacob gestaakt.

Ik heb z'n lichaam nooit gezien, dus...

Hoe bedoel je zoektocht naar Jacob? -Het gaat nu om mam.

Begin alsjeblieft even bij het begin.

Kat redt zicht wel. Dat lukt altijd.

Vertaling: Red Bee Media

Moet je zien. Het wordt een goed jaar. Dat voel ik gewoon.

Er gaat niets boven Landrygrond.

Katherine, ben je thuis?

Finn? Ik had al een vermoeden dat Jacob verdwenen was in de vijver.

Maar het leek me sterk, door de regels van de vijver.

Jij was de enige die kon tijdreizen.

Maar Kat ook, bleek later, dus waarom ging er geen lichtje branden?

O ja, omdat honden niet kunnen tijdreizen.

Dat Finn kan tijdreizen, roept een heleboel nieuwe vragen op.

En theorieën. -Niet nu.

We moeten m'n moeder helpen. -We kunnen alleen afwachten.

Zeg niet dat de vijver je brengt waar je moet zijn.

Ik zeg niks. Waarom heeft Kat me nooit iets verteld?

Misschien omdat je ons in de steek hebt gelaten.

Na alle ellende, na Coltons dood, na jij en m'n moeder.

Je kunt niet boos op haar zijn. Op mij wel, dat boeit me niet.

Ik heb je leven verknald, maar dat is per ongeluk gegaan.

Dat je wegging, was een keuze.

M'n koffers zijn nog niet uitgepakt of ik ben al weer terug bij af.

Zoals Giles uit Buffy. -Die persoon hoef je niet meer te zijn.

Ik hoef je hulp niet. Ik zoek mam zelf wel.

Wil je niet weten hoe het met haar is, of wie ze is?

Als ze sterft, doet het er niet toe. Als ze blijft leven, komen we er wel achter.

De wond is ontstoken.

Ik heb haar in leven gehouden ondanks de schotwond. Je hebt mazzel.

Mazzel? Ik had beter moeten richten.

Die moeder van jou ook. Wat is er zo belangrijk dat ze het avondeten skipt?

Ze moest de stad uit. -Wist ik niks van.

Ik zou 't doorgeven, maar het is me totaal ontschoten.

Voor research. Ze blijft daar ook overnachten.

Voor een krantenredacteur is ze communicatief niet heel sterk.

En, kijk je er erg naar uit om naar Minneapolis te gaan?

Ik denk het. Weet niet. Ik ben nogal gestrest.

Trouwens, de andere kids van Crops 4 Kindness...

nemen het tijdelijk van Spencer en mij over. Dat is geregeld.

Wat fijn.

Spencer gaat 'n kookworkshop volgen in Toscane.

Hij wil dolgraag een eigen restaurant, met producten van jouw land.

Landrygrond is dan ook heel speciaal.

Hij vindt dat we moeten uitbreiden. Een groter gebied, net als met de honing.

Vindt hij dat?

Ik ga maar eens pakken. -Bedankt voor je hulp.

Hoi, pap. -Jij ook hallo. Het is bijna zover.

Over een paar dagen zit je in Twin City. -Ik kan het bijna niet geloven.

Rachel en ik staan te popelen. We willen uit eten, naar een concert.

Naar het museum. Maar wij tweetjes gaan ook veel dingen doen samen.

Klinkt super.

Ik heb ook wat ideetjes over een zomerstage.

Dat kan bij mij op kantoor. Kunnen we samenwerken.

Ik wist niet dat je een stage voor me in gedachten had.

Je moet aan je toekomst denken, aan wat je wil worden.

Een soort vijfjarenplan? -Juist.

Ik probeer je moeder al de hele dag te bereiken. Waar is ze?

Dat weet ik eerlijk gezegd niet, pap.

Je moet haar beter in de gaten houden. -Ik? Dit is toch echt jouw probleem.

Ik heb klanten boven. -Klanten hebben haar net gezien.

Hou haar hier.

Jij blijft hier.

Is ze nog niet terug? Je zou denken dat ze nog zo veel mogelijk bij je wil zijn.

Tuurlijk, maar ze heeft een heel belangrijke opdracht.

Goed, als jij het oké vindt. -Ja, hoor.

Ik ga ervandoor. Ben zo terug. -Waar ga je heen?

Sinds wanneer moet ik verantwoording afleggen? Ik ga en sta waar ik wil.

Zoals je weet verhuur ik al 20 jaar een groot stuk land. Ik neem het weer in.

Ik wil er iets anders mee doen. Iets creatiefs.

Ik wil er een collectieve boerderij van maken.

Een plek waar jonge boeren het vak leren, en gewassen verbouwen.

De opbrengst van de gewassen gaat naar goede doelen.

Het is Crops 4 Kindness, maar dan op grote schaal.

En aangezien jij daarbij betrokken was, wil ik nu ook graag samenwerken.

Een voorstel doen bij de gemeente? -Die gaan vast akkoord.

Vooral omdat jij erbij betrokken bent.

Bedankt voor het luisterende oor.

Ik mis Colton zo als ik dit soort beslissingen moet nemen.

Ook na Coltons dood ben ik met hem blijven praten.

Wat zou hij zeggen, welk advies zou hij geven? En daar ga ik dan voor.

Die ingebeelde raad was altijd beter dan die van m'n vader.

Dat moet ik ook eens proberen.

Bedankt voor de thee, lieverd.

Ik heb m'n vader opgezocht tijdens m'n trip.

Dat vroeg ik me al af toen ik je kaart uit Mexico kreeg. Hoe is 't met Victor?

Hetzelfde. -Je hebt hem in elk geval opgezocht.

Welkom thuis, lieverd.

Eliott, hou 't voorstel even tussen ons. -Zal ik doen.

Reizen kan je een nieuwe kijk geven op vriendschappen en relaties.

Niet overdenken. Liefde is al ingewikkeld genoeg.

Jij hebt altijd gelijk.

Finn, waag het niet me te volgen. Hier blijven.

Niet weer.

Wat doe je hier? -Ik heb geen idee. Welk jaar is het?

2000. -2000. En hoe staat het ervoor?

Niks nieuws onder de zon. -Hoe is het met Kat?

Je bent te laat, want ze is met Brady meegegaan.

Ze woont hier niet meer. -Wanneer is ze vertrokken?

Een paar uur geleden. -Net misgelopen.

Alice, ik wil dat je gaat. -Hoezo?

Sinds jouw komst hier staat m'n leven op z'n kop.

Ik had familie, en ik was gelukkig. Nu heb ik niemand meer over.

Colton is weg, Jacob is weg, Kat is weg.

Door jou. Ga terug. Laat me met rust. Ik wil je nooit meer zien.

Ik doe 't niet, Tom. -Ik had een afspraak met je vader.

Met de duivel bedoel je. -Mooi dat ik in je achting ben gestegen.

Je weet dat je geen keus hebt. Dus doe wat ik zeg.

Je bent opgeknapt.

En wie ben jij? -Wat doe je?

Ze praat je niet tegen Cyrus Goodwin. -Laat me los.

Hoezo? Je kunt niet rondlopen in deze kleding. Je moet de cel in.

Pak me vast.

Ik mag niet terug van de vijver. -Weet ik. Daarom ben ik hier nu.

Hij moet me naar de juiste plek brengen, maar niemand wil me hier.

Ik was hier een paar avonden geleden ook, in mijn eigen tijd.

En ik zag jou en Kat en Nick steeds voor me. Waren jullie er toen maar.

Leuk dat jullie in de toekomst. Nog steeds feestjes houden.

Die waren altijd gezellig. -Tot ik alles verpestte.

Ik doe enorm m'n best om in het heden te leven, maar ik mis dit.

Omdat ik toen voor het laatst echt gelukkig was.

Ik weet het. Dat geldt voor mij ook.

Moet lastig voor je zijn nu iedereen weg is.

Het voelt alsof ik gezonken ben.

Ik ben aan het rouwen. Niet alleen om Colton.

Maar om alles wat verdwenen is.

Alsof alle mooie momenten nooit zijn gebeurd.

We hebben de herinneringen nog, en elkaar, toch?

Een MP3-speler. Geweldig ding. Staan 25 nummers op.

Ik meende niet wat ik net zei.

Ik heb geen hekel aan je. -Het is al goed, Eliott.

Ik zal je altijd dankbaar zijn. Voor je hulp nu en in de toekomst.

Bedankt voor je hulp. -Wie ben jij? En waar kom je vandaan?

Ik ben op reis. Ik kwam hier toevallig langs.

Ik ben m'n reiskameraadje kwijtgeraakt. En wie ben jij dan?

Susanna. Susanna Augustine. -Augustine?

Denk je dat ik je wil ombrengen? Waarom zou ik je dan genezen hebben?

Heb je iemand in m'n buurt gezien toen ik werd neergeschoten?

Daar was ik niet bij. Thomas wel. -Heeft Thomas mij neergeschoten?

Hij zag je voor een hert aan, zei hij. Maar of hij de waarheid spreekt?

Hij bracht je wel naar mij toe om de wond te laten verzorgen.

Susanna, ik moet zo snel mogelijk terug naar de plek...

waar de persoon is met wie ik was. Naar de vijver.

Kun je me de weg wijzen? -Ik breng je er naartoe.

Het is een onveilige plek. Vooral voor een vrouw.

Dit was het dan.

Voor de laatste keer, denk ik. Maar het is het juiste moment.

Zielig voor Del. Nu is ze helemaal alleen.

Niet voor altijd. Geloof me.

Fijn dat we even gepraat hebben. -Vind ik ook.

Sorry dat ik je toekomst verklapt heb. Ik wilde niks voor je verpesten.

Weet ik.

Misschien moest ik van de vijver nog even m'n excuses maken.

Geen zorgen, Alice. Het komt wel goed met me.

Dat is echt zo. Beloofd.

Dag, Eliott.

Dag, Alice.

Als ik dit had geweten, had ik kleren voor je meegenomen.

Slim om je als een man te kleden, vooral in oorlogstijd.

Oorlogstijd?

De oorlog, tuurlijk. Want het is 1814.

1812 is twee jaar geleden. Toen is het begonnen. De oorlog.

Amerikanen. Lastpakken, toch?

Ik ga wel alleen verder. Maar bedankt voor je hulp.

Hopelijk vind je je reismaatje.

Het gaat om Alice, hè?

Je reismaatje die je uit het oog bent verloren?

Ja. -Dat dacht ik al.

Je riep haar naam steeds toen je ijlde van de koorts.

Ja, Alice is een vriendin, en ik moet nu naar haar toe.

Waar ken je Jacob Landry van? Zijn naam riep je ook.

Ken jij Jacob Landry? -Ja.

Een klein jongetje met bruin haar en blauwe ogen. Zo groot ongeveer?

Waar is hij? -Op Landry Farm, bij z'n familie.

Wat moet je met de kleine Jacob?

Ik moet hem zien. Kun je me naar hem toebrengen?

Je was toch op zoek naar Alice?

Nou en of, daar ben ik naar op zoek.

Weet je of het goed gaat met het jongetje? Of hij gelukkig is?

Dat is hij. Een heel blij jongetje.

Mooi zo.

Is alles in orde? -Je bent weer terug.

Ik heb hem gevonden. Ik heb Jacob gevonden.

Hij is in 1814.

Dat is fantastisch. Heb je hem gezien? -Nee.

Nee, maar hij is daar. Hij is een gezond jongetje.

Gaat het? -Ik ben neergeschoten.

Lang verhaal. Het komt allemaal goed.

Alles komt goed.

Was je weer op de vlucht? -Ben je nog steeds boos op me?

Wil je niet bij je dochter zijn in plaats van een beetje rondflirten?

Pardon? Ik ben niet aan het rondflirten. -Waar ga je dan naartoe?

Lingermore. Kijken wat er te koop staat voordat de mensenmassa arriveert.

Ik ga met je mee. -Dat hoeft niet per se, hoor.

Jawel. We moeten er zijn voordat de mooiste spullen weg zijn.

Waarom zou je naar zo'n aanfluiting toe gaan?

Dat gesnuffel door haar spullen. -Ik wil passend afscheid nemen.

Van die plek en van Evelyn. Kom, even samen wat tijd doorbrengen.

Dit portret is het bewijs dat je in 1814 bent geweest.

Bij Jacob waarschijnlijk. Je moet teruggaan, dat lijkt me duidelijk.

Iemand van toen kende jou goed genoeg...

om je 'mijn Katherine' te noemen.

Iemand die om je gaf. -Hallo, vreemdelingen.

Weer heelhuids terug? -Ja, ik was de stad uit voor een klus.

Alice en ik waren ongerust. Maar je bent er gelukkig weer.

Indrukwekkende plek, hè? Roept herinneringen op.

Een tripje naar het verleden.

Zou hij het hebben gezien? -Weet hij wat ik heb gedaan?

Ik moest het wel tegen hem zeggen. Je was weg. Ik was in paniek.

Hij was er tenminste wel voor jou. -Nee, hij deed afstandelijk.

Het is niet erg. Dat is de nieuwe Eliott. Laten we 't schilderij kopen en gaan.

Waar ben je?

Ze wil dat je weggaat. -Alice, ga naar binnen.

Bemoei je er niet mee.

Del, sorry. Je liet me schrikken.

Je kijkt alsof je een geest hebt gezien. -Die zullen hier wel zijn.

Ik heb je opmerkingen verwerkt in het voorstel en het ingediend.

Nu al? -Ja, ik zat in een goeie flow.

Ik krijg vandaag antwoord. -Duimen dan maar.

En flink ook.

Waar laat je dat ding? -Geen idee.

Ben je toch ook maar gekomen? -Jazeker.

Je moet inderdaad netjes afscheid nemen als je de kans krijgt.

Heb je iets gevonden? -Ja. VoorThe Herald.

Ik zet 'm vast in de auto. -Jij hebt ook iets gevonden, zie ik.

Ja, dezelfde uitgave als Colton had. The Founding of Port Haven.

Dat van hem is uit elkaar gevallen. -Geschreven door m'n voorouder:

Samuel Augustine. -Ik snuffel nog even verder.

Laat even weten hoe het afloopt. -Wat?

Oh, niks. Niks. -Prima.

Het spijt me, Alice.

Heel fijn dat je moeder terug is. Op het oog heelhuids.

Maar waar zat ze nou? Is er nieuws over Jacob?

Je wilde er toch niks van weten? Wat is het, ja of nee?

Praat nou met me. -Heb ik al gedaan in 2000.

Was dat ook tijdreizen? Dat zei je er niet bij.

Je wilde het niet weten. Maar daar bracht de vijver me dus naartoe.

Het was geen fout, want ik kwam er weer terecht.

Dus ook na Coltons begrafenis, maar dat weet de vijver niet.

Maar je weet toch nog wel dat ik er was? We zaten bij The Cove.

Oké ja, ik weet het nog. Het was de ergste zomer van m'n leven.

En daar gaf je mij de schuld van. Wat niet helemaal onwaar was.

Maar waarom zei je niks als je je dat bezoek nog wel herinnert?

Nee, dit moet nu echt stoppen.

Ik wil niks mee met jou of je moeder van doen hebben.

De gemeenteraad heeft m'n voorstel afgewezen. Wat moet ik nu?

Dat weet je wel. Vertel het Kat. Nu meteen.

Vertel haar alles. -Ik denk niet dat ik dat kan.

Het verleden mag zich niet herhalen. Geen geheimen meer.

Laat je trots geen sta-in-de-weg zijn, zoals voorheen.

Dag, mannetje.

Daar ben je. Ik heb wat lekkers gekocht bij Wally.

Dank je wel. Wat lief.

Heb je even? Ik wil graag iets met je bespreken.

Komen die uit de almanak? -Ja. Geef maar aan mij.

Ik ben een boek aan het schrijven over de familie. Niet over Jacob.

Maar over de geschiedenis van de Landry's.

Eerlijk? -Ja.

Je had gelijk wat betreft het in papa's voetsporen treden.

De Landry Farm heeft zo'n rijke historie.

Hoe langer ik hier ben, hoe liever ik onze geschiedenis wil vertellen.

Dit boek mag niet het enige naslagwerk zijn. Tijd voor een update.

En tijd om het persoonlijk te maken voor de Landry's.

Ik ben onder de indruk. Succes ermee. En hou de tijd in de gaten.

Wacht, wilde je niet iets met me bespreken?

Ach, het is niet zo belangrijk. Ga jij maar weer aan het werk.

Ik ben trots op je.

Goedenavond, is Del er ook?

Nee, ze is niet thuis.

Ik wilde even zeggen hoe erg ik het vind dat het niet doorgaat.

Ik hoorde dat de gemeente het voorstel voor het land heeft afgewezen.

Hopelijk heb ik niks voor haar verpest.

Als ze door mij de boerderij kwijtraakt, vergeef ik het mezelf nooit.

Maar het is tijd voor een nieuwe fase.

Zeg maar tegen je oma dat ik het heel naar voor haar vind.

Fijne avond nog.

Het spijt me heel erg, maar ik kom niet naar Minneapolis toe.

Maar je keek er toch naar uit?

Ja, maar ik kan nu niet weg. Ik hoop dat je dat begrijpt.

Nee, ik begrijp er niks van.

Vond je het vervelend dat ik over die stage begon?

Nee, natuurlijk niet. -Dat is het, hè?

Nee, het is gewoon niet het goede moment.

Mama maakt lange dagen bij de krant. Ik wil Del niet alleen laten.

Ik snap het wel. Je wordt volwassen.

Pap, kan ik je terugbellen? Dat doe ik echt.

Hou van je. Dank voor je begrip. -Hou ook van jou.

Wat begrijpt je vader wel? -Dat ik niet naar Minneapolis ga.

Wat? Waarom gooi je al je zomerplannen in de prullenbak?

Weet je moeder hiervan? -Nee, maar ik vertel 't haar straks.

Ik wil dat je weet dat je niet alleen bent.

Je zegt toch niet af om mij? -Nee, ik wil de zomer hier ervaren.

Als het echt zo magisch is, wil ik dat meemaken.

Bijna vergeten. Ik heb een verrassing voor je.

Ik heb niet alleen dat boek over Eliotts voorouders gekocht.

Deze verrassing lag op me te wachten. Ik heb je volgende verhaal gevonden.

Het vervolg.

Hoe staat het ermee? -Verbazingwekkend goed.

Je vader belde net. Hij zei wat je hebt besloten.

Waarom heb je je bedacht? -Ik wil er voor Del zijn.

Jij bent vaak weg, en ik wil niet dat ze alleen is.

Ik kan toch nergens naartoe. Ik heb m'n laatste trip gemaakt.

Hoe bedoel je? Je bent helemaal niet weggeweest.

Ik ben twee keer terug geweest. -Wanneer dan?

Toen ik jou kwijt was, kwam ik in 2000 terecht.

Later nog 'n keer. Toen heb ik Elliott gezien.

Daar heb je niks over gezegd. -Elliott heeft het toch wel verteld?

Nee, hij is er nooit over begonnen.

Ik denk dat de vijver me de kans gaf om een laatste keer afscheid te nemen.

Je zei dat Alice nooit meer is teruggegaan. Je hebt gelogen.

Ik heb niet gelogen. Ik heb gewoon niet alles verteld.

Jij hebt ook gelogen over het tijdreizen en onze relatie.

Daar zou niks van waar zijn. -Toen ik dat zei was ik eerlijk.

Het is later gebeurd.

Zal wel. Waarom ga je de vijver nog in? Ben je zo hardleers?

Waar komt die fixatie vandaan? -Het is geen fixatie.

Je meent het. -Ja. Ik wilde onze familie redden.

Ik ben Jacob kwijtgeraakt. Ja, ik was het.

En sindsdien heb ik elke dag met schuldgevoel moeten leven.

Maar ik kan hem vinden. Ik heb de kans om hem naar huis te halen.

Wanneer was dat al eens succesvol? Kijk wat het met je heeft gedaan.

En met mij. -Met jou?

Draai de boel nou niet om. Je hebt mij onze breuk in de schoenen geschoven.

En mijn dochter. Dat je toekomst bekend was, heeft je leven verpest.

Je deed alsof de reis er al op zat. Maar dat was niet zo. Dat wist je.

Alice is terug gegaan. Je hebt haar gesproken, gezien.

Weet je wat ik denk? Dat je wilde dat ik van je zou houden.

Dat ik me op jou zou focussen. En toen ik dat deed, ging je ervan tussen.

Hou op. Weet je waarom ik wegging? Wat de echte reden was?

Daar ben ik nu achter. Ik kon Coltons dood niet aan.

En jouw betrokkenheid. Colton was als een vader voor me.

Jij hebt nog wat tijd met hem gehad, maar ik niet.

Dat zou je rechtzetten. Maar je hebt er een puinhoop van gemaakt.

Let maar eens op hoe ik dit rechtzet.

Ga je terug?

Pas goed op jezelf. Hou van je. -Ik hou van jou.