Original subtitles

«امپایر بست تی‌وی با افتخار تقدیم میکند» ..:::EmpireBestTV.Com:::.

‫به نزد من بیا.

‫به نزد من بیا.

‫ای فرشته‌ی نگهبان.

‫ای روح تسلی‌بخش.

‫ای روح تمام قلمروهای آسمانی.

‫هرآنچه که هستی.

‫ندایم را بشنو.

‫به نزد من بیا.

‫تو!

«امپایر بست تی‌وی در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV

‫تو مرا از تاریکی ابدی بیرون آوردی!

‫تو! ‫خود تو!

‫تو به دنیای زندگان تعلق نداری!

‫تو به دنیای انسان‌ها تعلق نداری!

‫حاضری تا ابد با من پیوند داشته باشی؟

‫قسم می‌خوری؟

‫قسم می‌خورم.

«مترجمین: مریم صرافها و سپهر طهماسبی»

«نوسفراتو»

‫[سال‌ها بعد!]

‫توماس.

‫توماس؟

‫چیه، عشقم؟

‫چی شده؟

‫هیچی. ‫من...

‫خواب دیدم... ‫من...

‫بیا اینجا.

‫چیزی برای ترسیدن نیست، باشه؟

‫ماه‌عسلمون خیلی کوتاه بود.

‫کفشات رو در بیار.

‫کاش می‌تونستم بمونم، عشقم.

‫آخه چطور همچین زن نازی گیرم اومد؟

‫الن.

‫بهت گفتم نذار بیاد تو تخت.

‫هرچی می‌پوشم، موش بهش چسبیده.

‫اما گرتا عاشق اینجاست.

‫اونم دلش می‌خواد که تو بمونی.

‫امروز برامون خیلی مهمه.

‫فقط یک دقیقه دیگه.

‫واقعاً دیگه باید برم.

‫خداحافظ.

‫اون پستش رو گرفته.

‫می‌فرستنش یه جای دور.

‫صبح بخیر.

‫ببخشید.

‫[آلمان] ‫[سال 1838]

[بنگاه معاملات ملکی] [ناک و شرکا]

‫یک ربع معطلش کردی.

‫معذرت می‌خوام، قربان.

‫آقای ناک، لطفاً من رو بابت...

‫تأخیرم ببخشید.

‫تأخیرت مشیت الهیه، پسرم، مشیت الهی.

‫بیا تو، بیا تو.

‫هنوز مشغول جوش دادن معامله‌ام.

‫عه...ممنونم قربان ‫که من رو برای این کار در نظر گرفتین.

‫وقتی خبر اخیرِ ازدواجت به گوشم رسید

‫گفتم دستِ تقدیره.

‫بالاخره مردی که تازه ازدواج کرده ‫نیاز به دستمزد و نرخ جدید هم داره.

‫شما خیلی بزرگوارین قربان.

‫لطفاً از طرف من، به همسرت هم تبریک بگو.

‫ممنونم قربان.

‫همسرت واقعاً زیباست.

‫اون واقعاً بی‌نظیره...

‫میشه گفت که...

‫مثل پری می‌مونه.

‫همینطوره، ‫ممنونم قربان.

‫عه...راستش من به شدت مشتاقم که...

‫به درخواست‌هاتون رسیدگی کنم.

‫اینجوری می‌تونم ‫کاملاً با بنگاه همکاری کنم.

‫البته، البته.

‫دستِ تقدیره دیگه!

‫راستش من یه معاملۀ خوب ‫با یه کُنت خارجی داشتم.

‫اون متعلق به یه خانوادۀ اشرافی و قدیمیه.

‫سنش بالا بود و خیلی هم عجیب و غریب بود.

‫می‌خواست توی شهر «ویسبورگ» یه خونه بخره.

‫- عه، جداً؟ ‫- که دوران بازنشستگیش اینجا باشه.

‫اینجور که میگن، انگار داره می‌میره.

‫راستش خوشحال میشم ایشون رو همراهی کنم

‫و از ملک‌های خودمون بهش پیشنهاد بدم.

‫من از قبل مِلک اشرافیِ «گرونوالد» رو ‫براش در نظر گرفتم.

‫معذرت می‌خوام قربان، ‫ولی مگه اونجا مخروبه نیست؟

‫خودش دلش یه خونۀ قدیمی می‌خواست.

‫و قراره خیلی سخاوتمندانه ‫پولش رو پرداخت کنه.

‫پس، قراره فردا 9 صبح ایشون رو ببینم؟

‫همینش عجیب و غریبه!

‫برای سفر کردن خیلی جون نداره.

‫برای همین تو باید بری پیشش.

‫فهمیدم.

‫توی یه شهر کوچیک ‫توی شرقِ «بوهمیا» زندگی می‌کنه.

‫یکم دورتر از کوه‌های «کارپات».

‫اوه.

‫این یه معاملۀ خیلی بزرگه پسرم.

‫همینطوره.

‫امکانش نیست که وقتی کنت رسید اینجا ‫بیاد و سند رو امضا کنه؟

‫نه نمیشه. ‫این معامله خیلی مهم و فوریه.

‫اصرار داشت که ‫یکی از نماینده‌هامون رو براش بفرستیم.

‫به صورت حضوری.

‫قراره سخاوتمندانه بهت پاداش هم بده، پسرم. ‫خیلی سخاوتمندانه!

‫به این معامله رسیدگی کن، ‫بعدش...

‫جایگاه رسمیت رو توی بنگاه به دست میاری.

‫مرسی قربان. ‫واقعاً ممنونم.

‫ناامیدتون نمی‌کنم.

‫اسم اون کُنت چی بود؟

‫اورلاک!

‫من باید فردا راه بیفتم.

‫سفرم شش هفته طول می‌کشه.

‫هاردینگ لطف کرده ‫و قراره...

‫تا وقتی که من برمیگردم، ‫ازت مراقبت کنه.

‫برای چی این گل‌های خوشگل رو کُشتی؟

‫- چی؟ ‫- هیچی.

‫- چی داری میگی؟ ‫- معذرت می‌خوام.

‫عه...بیا بذاریمشون توی آب.

‫چند روز دیگه پژمرده میشن.

‫- بندازشون دور. ‫- چی؟

‫بندازشون دور!

‫چی داری...

‫نمیشه بری.

‫چی شده؟

‫باید خوابم رو برات تعریف کنم.

‫الن، ما مشکلاتمون رو پشت سر گذاشتیم.

‫- باید بگم. ‫- لطفاً...

‫دیگه از خاطرات بچگیت نگو.

‫- دکترها توصیه کردن که دیگه... ‫- نه.

‫مربوط به روز عروسیمون بود.

‫ولی توی کلیسا برگزار نشده بود.

‫بالاسرمون رو یه ابرِ سیاه پوشونده بود.

‫و اون ابر تا پشتِ تپه‌ها رو گرفته بود.

‫عطرِ گلِ یاس بنفش ‫توی بارون، همه‌جا رو پر کرده بود.

‫وقتی به محراب رسیدم...

‫تو اونجا نبودی.

‫به جات، ‫یه چیزِ تماماً سیاه جلوم وایساده بود.

‫اون...

‫مرگ بود!

‫ولی من خیلی خوشحال بودم.

‫خیلی خیلی خوشحال بودم.

‫پیمانمون رو بستیم ‫و هم دیگه رو بغل کردیم...

‫و وقتی که برگشتیم رو به مهمون‌ها...

‫همه مُرده بودن.

‫هم کشیش و هم تمام مهمون‌ها!

‫بوی تعفنِ جسدشون خیلی وحشتناک بود.

‫و اینکه...

‫ولی من هیچ‌وقت ‫اینقدر خوشحال نبودم...

‫که وقتی دست توی دست مرگ بودم...

‫خوشحال بودم!

‫هیچ‌وقت با صدای بلند ‫دربارۀ این چیزها حرف نزن.

‫هیچ‌وقت!

‫اینا همه‌اش یه خواب مسخره و بی‌ارزش بوده

‫دقیقاً مثل بقیه خوابات.

‫همه‌چیز مرتبه.

‫ولی این نشونۀ اینه که ‫قراره برامون اتفاق بدی بیفته.

‫ببین، وقتی برگشتم...

‫بالاخره می‌تونم ‫خودم یه سری چیزها رو جور کنم.

‫برای خودمون یه خونه می‌خرم ‫که خدمتکار هم داشته باشه.

‫ما به این چیزها نیاز نداریم.

‫آرزومه هرچیزی که ‫لیاقتش رو داری، داشته باشی.

‫تو نباید بری. ‫من خیلی دوستت دارم.

‫لطفاً بس کن!

‫از زمان مدرسمون تا حالا ‫اینقدر نخندیده بودم، تام.

‫- این برای بابابزرگمه. بهترین مشروبه. ‫- اوه، نه، نه. نباید مشروب بخورم.

‫این معاملۀ جدیدت ارزش جشن گرفتن رو داره.

‫ممنونم.

‫هوم.

‫- بهت حسودیم میشه. ‫- همم.

‫منم بهت حسودیم میشه.

‫دیگه رسماً جای پدرت رو گرفتی.

‫باور نکردنیه.

‫این مسئولیت کوفتی که افتاده گردنم، ‫داره پدرم رو در میاره توماس!

‫البته خیلی درست نیست ‫که با این همه سود...

‫بخوام شکایت کنم، ‫ولی تقاضای بازار

‫خیلی سریع‌تر از ‫شرکت کشتی‌سازیمون داره رشد می‌کنه.

‫تازه دو تا دخترام هم که نگم. ‫دو تا دختر، توماس!

‫بیشتر از تمام دنیا دوستشون دارم.

‫راستی... ‫هیچی به الن

‫یا آنا نگو. ‫ولی ما یه بچۀ دیگه هم تو راه داریم.

‫- اوهوم. ‫- تبریک میگم.

‫هی، تو همیشه وحشی و حشری بودی.

‫- در مقابلش نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم. ‫- هوم.

‫شما دوتا تازه عروس و داماد ‫کی می‌خواید بچه‌دار بشید؟

‫وقتی که دیگه فقیر نباشم.

‫راستش فردریک باید بگم که...

‫بالاخره فرصتی پیش اومده که بتونم

‫- پولی که قرض دادی رو پس بدم. ‫- حرفشم نزن.

‫- عه...فردریک! ‫- هوم؟

‫مراقب الن باش.

‫تقریباً داشت بهم التماس می‌کرد که ‫اینجا بمونم.

‫و از این فرصت خوبی که ‫گیرت اومده استفاده نکنی؟

‫میترسم افسردگی قدیمیش باز برگرده.

‫طبیعیه. ‫چون شوهرِ جوان و جذابش...

‫داره از توی آغوشش میره و تنهاش می‌ذاره.

‫قند عسلای من، ‫دیگه وقت خوابه.

‫بابایی! ‫بابایی!

‫نه!

‫به حرف مامانتون گوش بدید.

‫دیگه وقت خوابه. ‫بازی بسه.

‫- زود باشید، یالا. ‫- بیا ببینم.

‫نمی‌تونیم بخوابیم. ‫توی اتاقمون یه هیولا هست.

‫بابایی! ‫بابایی!

‫اجازه نده من رو خوراک هیولا کنه.

‫اون رو بُکش!

‫ما رو ببخشید. ‫ولی انگار من باید برم شکارِ هیولا!

‫خودتم یه پا بچه‌ای!

‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.

‫بیاید بریم. ‫یالا.

‫بابایی، لطفاً پیشمون بمون.

‫تا وقتی که زود خوابتون ببره، ‫من پیشتون می‌مونم.

‫من قشنگ می‌شنوم که اون هیولا ‫داره زیر تختمون نفس می‌کشه!

‫حرفِ الکی نزن عزیز دلم. ‫اتاقتون امن و امانه!

‫معذرت می‌خوام.

‫من دیگه این دورانم رو گذروندم.

‫جدی میگم.

‫درضمن، ما هم دیگه رو داریم.

‫ای ارباب، ‫درست همونطور شد که خواسته بودید!

‫اون دیگه تحت فرمان شماست.

‫و من هم اینجا کنارتون خواهم بود.

‫زمانی که موقع نوشتن قراردادتون بشه!

‫- بهت افتخار می‌کنم. ‫- هوم.

‫لطفاً مراقب خودت باش.

‫یعنی یه ذره‌ام قبولم نداری؟

‫دارم با تمام اطمینانم بهت، بدرقه‌ات می‌کنم.

‫هرروز برام نامه بنویس.

‫می‌نویسم. ‫قول میدم.

‫یادت باشه، همۀ این کارها ‫به خاطر خودمونه.

‫- عاشقتم. ‫- منم عاشقتم.

‫خداحافظ.

‫ممنونم.

‫خیلی‌خب.

‫ببخشید، معذرت می‌خوام. ‫نه!

«زیرنویس پارسی اختصاصی و‌بـسـایـت ا‌مـپـایـر‌بـسـت‌تـی‌و‌ی»

‫باز برای چی اینجا رو گذاشتین رو سرتون؟

‫گورتون رو گم کنین، کولی‌های آویزون.

‫وجودتون مسافرخونه‌ام رو نجس می‌کنه.

‫برام دردسر درست کردیا!

‫عه، ببخشید، ‫می‌خواستم یک شب اینجا بمونم.

‫چون یه قرار ملاقات توی قصر دارم.

‫منظورم قصر اورلاکه! ‫بعد از گذرگاه «آرنیک»!

‫خدای من، ‫اصلاً اسم اون قصر رو هم به دهنت نیار!

‫برگرد خونه‌ات، غریبه!

‫خفه‌شید دیگه!

‫امیدوارم خدا لعنتتون کنه!

‫من خیلی خسته‌ام. ‫ازتون خواهش می‌کنم!

‫میگم برو!

‫دو برابر بهتون پول میدم!

‫تو را با همین سیر دور می‌کنم!

‫تو را دور می‌کنم!

‫التماست می‌کنم ‫نرو توی اون قصر!

‫سعی کن حتی از سایه‌اش هم دور بشی!

‫مثل یه کابوسی می‌مونه که ‫حتی زمان بیداریت هم میاد سراغت!

‫نمی‌تونی از دستش فرار کنیم!

‫التماست می‌کنم.

‫التماست می‌کنم. ‫التماست می‌کنم.

‫این دخترِ باکره را متبرک کن!

‫آن را متبرک کن!

‫امیدواریم که او ‫ما را به سمت آن روح شیطانی هدایت کند!

‫خون‌آشام!

‫اون قبرِ خون‌آشامه!

‫خون‌آشام!

‫دمش رو نشونه بگیر!

‫سُمش رو ببر!

‫ساکت باشید!

‫امیدوارم خدا تو رو نابود کنه!

ساکت باشید!

سلام؟

اسبم کو؟

‫دیر کردی!

‫از نیمه شب هم گذشته!

‫حتی خدمتکارهام هم مرخص شدن و رفتن!

‫من رو ببخشید، کُنت!

‫وسایلت رو بذار همونجا.

‫سند رو بیار و بشین اینجا.

‫نمی‌خواید تا صبح صبر کنین؟

‫ازت می‌خوام هر درخواستی می‌کنم ‫انجام بدی!

‫بله.

‫البته قربان.

‫سرور!

‫چی گفتین قربان؟

‫من سرور توام!

‫من رو همونطور که...

‫توی شأن و خون‌ام هست، ‫صدا بزن.

‫بله، سرورم.

‫من رو ببخشید، سرورم.

‫خواهش می‌کنم...

‫بشین.

‫ممنونم، سرورم.

‫بی‌صبرانه...

‫منتظرم تا سندی که آماده کردین رو ببینم.

‫همینطور مکاتباتم با...

‫مدیر موسستون، ‫آقای ناک.

‫خیلی وقته منتظر دیدنشون بودم.

‫البته، سرورم.

‫بنوش!

‫راستش، سرورم... ‫من چند تا سوال...

‫دربارۀ آداب و رسوم ناآشنای ‫افرادِ کشاورزِ اینجا...

‫و افرادِ آوارۀ اینجا دارم.

‫من دیشب دیدمشون که...

‫بهتره بگم، ‫فکر کنم یه عده کولی دیدم که...

‫داشتن سمت جنگلِ درخت‌های توس می‌رفتن ‫و...

‫از این می‌ترسم که ‫هنوز هم...

‫یک سری خرافات توی اینجا رایج باشه که...

‫ممکنه باعث بشه برای...

‫مرد جوان و تحصیل کرده‌ای مثل شما، ‫ما آدم‌های عقب‌ افتاده‌ای به نظر بیایم!

‫اون کولی‌ها ‫داشتن یه جسد رو نبش قبر می‌کردن.

‫این کار یکی از رسومِ زشتشونه!

‫چه مدل رسم و رسومی...

‫دیگه درباره‌اش حرف نزن!

‫به شدت مشتاقم که توی شهر شما

‫با اون تفکرات مدرنتون، ‫دوران بازنشستگیم رو بگذرونم.

‫جایی که هیچکس چیزی نمی‌دونه...

‫و همچین داستان‌های افسانه‌ای و شومی رو ‫باور نداره،

‫بخور!

‫شما ازدواج کردید، آقای هاوتر؟

‫حواست باشه چیکار می‌کنی!

‫چیزی نشد!

‫شاید بتونم دردِ زخمت رو کم کنم.

‫بیا کنارِ شومینه!

‫از قیافت مشخصه که حالت خوب نیست.

‫صبر کنین منم بیام!

‫مراقب باشید بچه‌ها!

‫خودتون رو کثیف نکنین.

‫اگه می‌تونی من رو بگیر!

‫تاحالا پیش اومده حس کنی که...

‫که انسان نیستی؟

‫- خب، من... ‫- منظورم اینه که...

‫حس کنی نه زنده‌ای و نه واقعاً وجود داری!

‫جوری که انگار مثل یه عروسک ‫توسط یه نفرِ دیگه هدایت میشی!

‫و فقط یه نفر ‫یا یه چیزی قدرت این رو داره که...

‫به تو جون بده!

‫و تو رو به حرکت در بیاره!

‫خب هممون یه زمانایی حس می‌کنیم که ‫حالت عادی نداریم.

‫بحثم این نیست. ‫انگار...انگار که...

‫داره یه اتفاقی میفته که اینقدر وحشتناکه ‫که به سختی می‌تونی توضیحش بدی!

‫- خدا... ‫- نه آنای عزیزم...

‫من...

‫یه نگاه به آسمون بنداز. ‫دریا رو ببین!

‫تاحالا شده تو رو به سمت خودشون فرا بخونه؟ ‫برانگیختت کنن؟

‫یه چیزیه که انگار بهت خیلی نزدیکه!

‫این از قدرت‌های خداست!

‫این یه نسیم ملایمیه که ‫از سمت بهشت میاد!

‫سرنوشت!

‫عشقِ شیرین من.

‫من دیوونه نیستم آنا!

‫لنی.

‫من رو ببخش!

‫هرچیزی که میگم ‫بچگانه به نظر میاد.

‫حرفات و کلماتت ‫نشون از قلبِ پاک و صادقته.

‫بدون توماس، انگار که هیچ قلبی ندارم.

‫سلام؟

‫کُنت!

‫فقط امضای تو مونده

‫به عنوان مشاورِ املاک!

‫چقدر من حواس پرتم، سرورم!

‫به زبان اجدادم نوشتمش.

‫البته.

‫می‌بینم که عکس یه دوشیزه همراهته!

‫زنته؟

‫راستش این...

‫بله.

‫اجازه دارم ببینم؟

‫به تازگی ازدواج کردیم.

‫اتفاقاً چند تا نامه دارم که...

‫باید براش بفرستم. ‫اگه شما اجازه بدید!

‫یاس بنفش!

‫چی گفتین، سرورم؟

‫خیلی خوش‌شانسی که همچین عشقی گیرت اومده.

‫به قول آقای ناک، ‫کار سرنوشته!

‫امضا نکردی!

‫لطفاً...

‫من رو ببخش!

‫نزدیک بود حقِ کمیسیون شما رو فراموش کنم.

‫آقای هاوتر.

‫حالا دیگه ما همسایه‌ایم.

‫از این بابت خیلی خوش‌شانسم، سرورم.

‫ببخشید که این سوال رو می‌پرسم سرورم.

‫ولی چرا یه ملکِ قدیمی‌، مثل ‫مِلک اشرافیِ «گرونوالد» رو انتخاب کردید؟

‫قراردادمون امضا شد!

‫البته.

‫خب، ازتون ممنونم ‫و خونۀ جدیدتون رو...

‫بهتون تبریک میگم.

‫دیر وقته.

‫شاید تمایل داشته باشی ‫که استراحت کنی!

‫اگه اجازه بدید، سرورم...

‫اگه اجازه بدید حرفم رو رُک و واضح بگم...

‫دلم می‌خواد که هر چی زودتر...

‫اگه از خدماتم رضایت داشتین، ‫از خدمتتون مرخص بشم.

‫من خیلی...

‫به شدت دارم خواب‌های بدی می‌بینم.

‫می‌ترسم مریض شده باشم.

‫اگه با مریضی بخوای سفر کنی ‫نشونۀ بدیه.

‫بمون و استراحت کن.

‫راستش باید باهاتون مخالفت کنم، سرورم.

‫وقتی نصیحتت می‌کنم، حرفم رو گوش کن!

‫ولی سرورم...

‫کُنت؟

‫قاب‌آویزم دستتون موند!

‫تو دیگه شوهر نداری.

‫خوابِ من رو ببین.

‫فقط و فقط من!

‫فقط و فقط من!

‫در موارد نادر، خواب‌گردی... ‫یا همون راه رفتن تو خواب...

‫بخاطر تجمع بیش از حد خون ‫توی یه رگ اتفاق میفته.

‫منظورم خون خیلی زیاده.

‫شاید... ‫شاید قبلاً...

‫بخاطر یه موقعیت عجیب و غریب ‫تحت فشار بوده و اذیت شده.

‫قبلاً هم این تشنج‌ها ‫و این حالات بهش دست می‌داده.

‫- مشکلات عصبی داشته و اینا... ‫- می‌فهمم.

‫اگه باز هم این اتفاق افتاد ‫حتماً بهم خبر بدید. تا اون موقع هم...

‫نیاز نیست نگران چیزی باشید، دوست عزیز.

‫باشه. ‫حتماً.

‫به نظرم بهتره که شب هم ‫گن بپوشه و بخوابه.

‫باعث میشه بدنش ‫توی وضعیت درست‌تری قرار بگیره.

‫رحمش اینجوری آروم میشه ‫و باعث گردش خون میشه.

‫بله، خیلی خوبه.

‫اگر هم تشنجاش تشدید شد...

‫همیشه مجازی که اون رو به تختش ببندی.

‫وای. ‫اون داره میاد پیشم.

‫داره میاد پیشم.

‫دوزِ داروی خواب‌آورش رو بیشتر می‌کنم.

‫هیچ خبری از توماس نیست؟ ‫هیچی؟

‫نه، یعنی آره هیچ خبری ازش ندارم.

‫حتی خبری هم ‫به دست شرکت کشتی‌سازیت نرسیده؟

‫آقای ناک چی؟

‫هنوزم اثری ازش نیست.

‫همچنان هرروز توی بنگاهش غوغاست.

‫هیچ‌وقت از اون مرد خوشم نیومد. ‫هیچ‌وقت.

‫من خودم شخصاً میرم دفترش.

‫- لطفاً خانم هاوتر. نه! ‫- باید بالاخره به یه جوابی برسم.

‫- وای، محض رضای خدا! ‫- ولی توماس...

‫نمیشه بدون همراه جایی بری.

‫من کاملاً وفاداریتون رو ‫به توماس درک می‌کنم.

‫و بخاطر تصمیمات اشتباهی که ‫ممکنه بگیرید سرزنشتون نمی‌کنم.

‫تا وقتی آقای ناک پیدا بشه، ‫هرروز یه نفر رو می‌فرستم دنبالش.

‫حالِ توماس خوبه.

‫از این بابت مطمئنم.

‫لنی، به زودی خورشید غروب می‌کنه.

‫دیگه باید بریم.

‫لنی؟

‫فقط یکم دیگه...

‫لطفاً.

‫فردریک، اینقدر بداخلاقی نکن لطفاً.

‫تو نباید گولِ این رفتارهای اون رو بخوری.

‫کل خانوادمون درگیر توهمات اون شده.

‫خسته شدم اینقدر دربارۀ اون صحبت کردیم.

‫فکر می‌کنی هیچ بار مسئولیتی رو دوش من نیست؟

‫من دوستش دارم.

‫بیماریش، تقصیر خودش نیست.

‫من رو ببخش، عشقم.

‫باز هم قراره دکتر سیورز اون رو ویزیت کنه.

‫لطفاً بیا بحثمون رو عوض کنیم.

‫فردریک کوچولومون چطوره؟

‫خب، مثل همیشه گشنشه.

‫- دقیقاً مثل باباشه. ‫- هوم.

‫فردریک، توی یه مکان عمومی هستیم!

‫جلوی تو، نمی‌تونم خودم رو کنترل کنم عشقم.

‫الن؟

‫لنی!

‫بیمارِ جدید داریم؟

‫بله قربان.

‫عه...بردیمش طبقۀ پایین، قربان.

‫استفاده از اون سلول‌های قدیمی رو ‫اکیداً ممنوع کرده بودم.

‫- معذرت می‌خوام قربان. ‫- اصلاً نباید حرفش هم بزنی.

‫اینجا یه بیمارستان مُدرنه. ‫زندان که نیست.

‫ممکنه به ظاهر آدم پیری دیده بشه، ‫ولی به جون خودم قسم،

‫خودم دیدم چجوری داد و فریاد ‫و ناله می‌کرد.

‫اون رو توی بازارِ کریسمسِ لوتر پیدا کردم.

‫با دست خالی ‫سه تا گوسفند رو کُشت!

‫و خام‌خام اونا رو خورد.

‫خام!

‫روز بخیر جناب.

‫من دکتر سیورز هستم.

‫مشکلتون چیه؟

‫مشکلی ندارم.

‫مشکلی ندارم.

‫کارِ سرنوشته! ‫مشیت الهیه!

‫فهمیدم.

‫می‌تونین اسمتون رو بهم بگید جناب؟

‫من هیچکس نیستم.

‫من خدمتکارِ اونم.

‫خب، ‫چی اونجا دارید؟

‫موجودات جاندار، ‫یه هدیه است!

‫اربابم این هدیه رو بهم داده.

‫ببین، این یکی خیلی خوشگله.

‫ارباب، خوشگلا رو دوست داره!

‫بیشتر از بقیه!

‫اربابت؟

‫اون جاودانه.

‫چشماش می‌درخشه...

‫درست مثل یه جواهر!

‫اون باعث نابودی میشه.

‫خفه‌شون می‌کنه و می‌کُشتشون.

‫و بعدش می‌خورتشون.

‫دوست عزیزم، بگو ببینم ‫چرا اینکار رو می‌کنی؟

‫عیبی نداره.

‫هیچکس نمی‌خواد بهت آسیب بزنه ‫دوست عزیزم.

‫اون داره میاد.

‫کی؟

‫کی رو میگی؟

‫کسی که من رو فراخونده.

‫من رو انتخاب کرده تا بهش خدمت کنم.

‫چون من می‌دونم که اون چه چیزایی دوست داره.

‫و اون برای تو...

‫نفرین، آشفتگی، درد و رنج، ‫و سرزنش شدن، به همراه میاره.

‫چون از من دست کشیدید.

‫و اون به جسدهای پوچِ شما...

‫سلطنت خواهد کرد.

‫بخورش.

‫بخورش.

‫هاردینگ، کمکم کن!

‫شب‌ها تشنج‌های غیرقابل کنترلی میاد سراغش.

‫خیلی دقیق و به صورت روتین.

‫- سیگار می‌خواید؟ ‫- نه ممنونم.

‫متاسفم که این رو بهتون میگم...

‫ولی کارفرمای هاوتر، یعنی آقای ناک...

‫امروز صبح توی بیمارستان بستری شد!

‫چی؟

با توماس حرف زدید؟

‫- اون دیوونه شده! ‫- دیوونه شده؟

‫دچار جنون شده!

‫و اینکه فردریک... ‫اون بیچاره...

‫دچارِ یه جنونِ مذهبی شده.

‫اون هم حرف‌های خانم هاوتر رو تکرار می‌کنه.

میگه: اون داره میاد!

چی؟

آخه تو کدوم گوری هستی توماس؟

‫که من رو به یه متخصص می‌رسونه...

‫مردی به اسم فرانز.

‫- یه سوئیسی. ‫- سوئیسی؟

‫پروفسور آلبین ابرهارت ون فرانز.

‫اون تنها کسیه که شاید بتونه ‫بیماریش رو تشخیص بده.

‫وقتی دانشجو بودم،

‫اون یه پزشک و محقق برجسته در زوریخ، ‫ بهترین استادم بود.

‫پس به زوریخ پیغام بفرستید.

‫نه، نه، نه. ‫همینجا توی ویسبرگه.

‫اینجا؟

‫دقیقاً اینجا؟

‫واسه چی بهم نگفتی پسر؟

‫- خب... ‫- این خبر عالیه.

‫لعنت بهت رفیق. ‫ واسه چی قبلاً به ذهنت نرسید بگی؟

‫راستش، اون... ‫ون فرانز توی زمینه از همه باسوادتره،

‫هوش سرشاری داره.

‫هرچقدر لازم باشه هزینه می‌کنم.

‫نه، منظورم رو درست متوجه نشدی فردریک.

‫برام سخته که پیشنهادش کنم.

‫چون اون از دانشگاه اخراج شد.

‫با تمسخر از کشور خودش بیرونش کردن.

‫- چی؟ ‫- گفتنش برام سخته، ولی...

‫اون به شدت ‫به کار پاراسلسوس علاقمند شده بود،

‫به کار آگریپا و امثال اون.

‫من کشتی‌سازم سیورز.

‫کیمیاگری،

‫فلسفه عرفانی،

‫طالع‌بینی بلدم.

‫نه! اورلاک!

‫اون تو زندگیش یه جادوگر سیاه بود.

‫سولومونار. ‫(جادوگر رومانیایی)

‫شیطان بر روحش مسلط شده،

‫تا کالبدش بتونه دوباره با کفر زنده بمونه.

‫تو، توی سایه‌اش گم شدی.

‫نه! ‫من باید برم.

‫به الن قول دادم.

‫اینجا بمون.

‫پلیدی اون نمی‌تونه وارد خانه‌ی خداوند بشه.

‫قول دادم به بنگاه ملحق بشم.

‫من فقط اومدم که ‫یه خونه تو ویسبورگ به کنت بفروشم.

‫اون نمی‌تونه اینجا رو ترک کنه.

‫- اون تو راه ویسبورگه. ‫- اون نمی‌تونه از اینجا بره.

‫اون باید به زمین نفرین‌شده برگرده،

‫جایی که جشمش دفن شده.

‫نه! اون دنبال النه.

‫این رو می‌دونم!

‫به زودی دیگه سایه‌ی تو نخواهم بود.

‫به زودی گوشت و خونمون در هم آمیخته میشه.

‫و ما یکی می‌شیم.

‫ای طبیعت، رعد و برقت رو بیشتر کن،

‫و من رو سریع روی بال‌های ‫بادهای وحشیت ببر.

‫من شکست نخوردم سرورم!

‫پاداشی که خواسته بودید آماده‌ست!

‫دستِ سرنوشته!

‫جامعه‌ی علمی دارن به شدت تلاش می‌کنن،

‫که ثابت کنن کارش باعث شده دیوونه بشه.

‫- هوم. ‫- بهتون اطمینان میدم، هاردینگ...

‫اون پروفسور شاید غیرعادی باشه

‫ولی دلیل بیماریش رو پیدا می‌کنه.

‫پروفسور ون فرانز؟

‫تنهام بذارید.

‫دانشجوی سابقتون هستم.

‫برید! ‫گفتم برید پی کارتون!

‫پروفسور، خواهش می‌کنم، ‫من نمی‌خوام مزاحم‌تون بشم.

‫پروفسور، خواهش می‌کنم.

‫تقریباً آخر مسئله‌ی...

‫کتاب «میستیوروروم لیبری کوینکه» رو ‫حل کرده بودم.

‫عذر می‌خوام پروفسور.

‫نه. ‫مهم نیست.

‫ستاره‌ها رو اشتباه محاسبه کردم.

‫هرمس امشب سولفور سیاه من رو ‫به طلا تبدیل نمی‌کنه.

‫بله، نباید بیشتر از این مزاحمتون بشیم.

‫- دیگه باید بریم. ‫- فقط...

‫شب بخیر پروفسور.

‫چیزی که برای سگ‌ها مقدسه رو برملا نکن.

‫مرواریدهای خود را پیش خوک‌ها نریزید.

‫سیورز جوان من.

‫یا چشم‌های پیرم دارن فریبم میدن؟

‫باید می‌دونستم.

‫بغلم کن پسرم.

‫خیلی از دیدنت خوشحالم.

‫یه چیزی حس کرده بودم.

‫که باعث شد این همه سال قبل، بیام اینجا.

‫حس می‌کردم این لحظه قریب‌الوقوعه.

‫فکر می‌کردم اشتباه کردم، ‫ولی حتماً خودت بودی.

‫خب مسئله چیه؟

‫آهان، متوجه شدم، آره.

‫یکی از دوستان عزیزت ‫یه بیماری نادر گرفته.

‫شاید هم مهمانت باشه، آره؟

‫یه زن جوان که سابقه‌ی طولانی‌مدت...

‫تو زمینۀ خوابگردی داره.

‫به نظر خسته میای جوون.

‫مشروب می‌خوای؟

‫صبر کن! ‫هنوز حالت خوب نیست!

‫بله؟

.عجله کنید، کاپیتان

.برگرد به سکوی فرمان

.اما واسیلیف. و حالا ردنکو

.کاپیتان، این طاعونه

!بیمارا رو قرنطینه کنید

!شیطانیه

.بارمون نفرین شده

!برید عقب! برید عقب

!بیرون! همگی بیرون

‫همین الان این بچه رو باز کنید!

‫فقط همین کار رو تونستم بکنم که...

‫نذارم اتاق رو روی سرش خراب کنه.

‫بازش کن.

‫شما همون دکتری هستید که سیورهامون ‫در موردش صحبت کردن؟

‫دارو مصرف می‌کرده؟

‫یه آرام‌بخش براش تجویز کردم.

‫اون باید کل روز رو استراحت کنه، ‫چون شب خیلی به بدنش...

‫- فشار اومده. ‫- باید ذهنش آروم باشه.

‫برو کنار. ‫برو کنار.

‫عزیز دلم، آره، خودمم، خود خودم.

‫اومدم اینجا که بهت کمک کنم.

‫گربه‌ی توئه؟

‫گرتا؟

‫هیچ آقا یا خانمی صاحب اون نیست.

‫همینطوره.

‫لطفاً من رو ببخشید،

‫ولی می‌خوام الان معاینه‌تون کنم.

‫ببین، من در مورد تو کنجکاوم.

‫دکتر سیورز میگن که شما این مشکلات رو...

‫از بچگی داشتید.

‫میشه لطفاً برام توصیف‌شون کنی؟

‫همیشه یادم نمی‌مونن.

‫انگار روحم از بدنم جدا میشه.

‫هرچی که می‌تونی رو از اولش بهم بگو.

‫بعضی وقت‌ها مثل رویا بود... یعنی هست.

‫- هوم. ‫- و یه چیزهایی رو می‌فهمم.

‫همیشه می‌دونستم کادوهای کریسمس چین.

‫می‌دونستم مادرم کی قراره فوت کنه.

‫پدرم توی زمین‌هامون توی جنگل پیدام می‌کرد،

‫انگار که من دختر کوچولوی شیطونش بودم.

‫که اینطور.

‫ولی همینطور که بزرگ‌تر شدم، بدتر شد.

‫ترسوندمش.

‫تاثیرگذاریم رو از دست دادم.

‫خیلی تنها بودم، می‌دونی؟ ‫می‌خواستم آروم بشم.

‫بعدش یه حضوری رو حس می‌کردم ‫و اون کابوس‌ها...

‫باعث تشنج میشد، من...

‫خواهش می‌کنم، ادامه بده.

‫در نهایت، یه روز بابام روی زمین پیدام کرد.

‫هیچ لباسی تنم نبود.

‫بدنم...

‫تنم، من...

‫گناه.

‫گفت گناه.

‫اون می‌خواست بفرستتم اونجا. ‫من نمی‌تونم برم اونجا.

‫نه، نه.

‫همه‌ی اینا وقتی با توماس آَشنا شدم تموم شد.

‫از عشق‌مون، ‫من هم مثل اون طبیعی شدم.

‫با این حال این تصویرها و شبگردی‌ها...

‫دوباره برگشتن؟

‫من نگران اونم.

‫پروفسور.

‫خواب‌های من تاریک‌تر شدن.

‫پلیدی از درون ما شروع میشه یا از بیرون؟

‫حالت خلسه‌اش شروع شده.

‫ازش خون گرفتی که تورمش رو کمتر کنی؟

‫قطعاً.

‫از قاعدگیش هم همینطور؟

‫شدت زیادی داشتن.

‫خون زیادیه. ‫خون زیادیه.

‫یه شمع بده لطفاً.

‫مردمک چشمش باز شده.

‫واکنشش نسبت به نور طبیعی نیست.

‫- غیرممکنه. ‫- یه بینش دوم.

‫اون دیگه اینجا نیست.

‫کیفم.

‫من رو به خاطر جزئیات خسته کننده‌ی...

‫این ارائه‌ام ببخشید.

‫سوزن.

‫هرچند، باید بهتون اطلاع بدم که...

‫این بچه دیگه کنار ما نیست.

‫پروفسور، من اعتراض دارم.

‫اعتراضت رو پیش خودت نگه دار، ‫چون هیچ حسی نداره.

‫اون الان با یه جهان دیگه ارتباط داره.

‫به زخمش رسیدگی کن، سیورز.

‫خب...

‫صدای من رو می‌شنوی دخترم؟

‫و بگو داری چی می‌بینی؟

‫بهت دستور میدم، حرف بزن و بگو چی می‌بینی.

‫شب ماندگار.

‫شبح مرگ.

‫سایه‌اش گسترش پیدا می‌کنه،

‫و اون... داره میاد.

‫کی؟ کی داره میاد دخترم؟

‫کی، لعنت بهت، حرف بزن!

‫در مقابل این تعویض تعویذ باستانی تسلیم شو!

‫پروفسور!

‫بهش صدمه نمی‌زنم!

،بهت دستور میدم

‫به صدای من گوش کن.

‫تحت محافظت چمیل، هنیل و زدکیل...

‫با من حرف بزن.

‫به نام الیگوس...

‫اوراباس و ازمودی...

‫با من صحبت کن.

‫اصرار دارم بهتون ملحق بشم.

‫هرشب... اول موقع خواب، ‫بعد توی آغوشتون.

‫همه چیز به هم می‌ریزه!

‫با پلیدی، تا زانو در خون فرو می‌رید.

‫همه گریه خواهند کرد.

‫هیچکس نخواهد ماند که مُرده‌ها رو دفن کنه.

‫- شما رو به من وعده دادن! ‫- وعده دادن؟

منظورش شوهرشه!

‫کمکم کنید! ‫کمکم کنید!

‫همونطور که می‌ترسیدم شد.

‫خب؟

‫خب چی پسرم؟ ‫نمی‌بینی؟

‫چی رو نمی‌بینم؟

‫این که اون نفرین شده.

‫- نفرین شده؟ ‫- بله نفرین شده.

‫یه چیزی این دختر جوون رو تسخیر کرده.

‫احتملاً یه شیطان.

‫ببخشید، چی گفتی؟

‫هاردینگ، بهت اطمینان میدم که

‫پروفسور داره اغراق می‌کنه.

‫- نه، دقیقاً منظورم یه شیطانه. ‫- شوخی می‌کنی.

‫پس کشفیات خودت

‫درباره‌ی توهمات وحشتناک چی؟

‫این از اونا نیست.

.محاله که تونسته باشی همه‌ی این چیزا رو بفهمی

‫چطور این اتفاق برای الن افتاده؟

‫ارواح شیطانی راحت‌تر سراغ اونایی میرن

‫که بیشتر درگیر غرایز حیوانیشون هستن.

‫شیاطین از اونا خوششون میاد. ‫دنبالشون می‌گردن.

‫پروفسور، قصد مخالفت ندارم،

‫ولی خودم شاهد زن‌هایی با اعصاب ضعیف بودم که

‫هرجور توهمی برای خودشون درست کردن.

‫این توهم نیست.

‫باور دارم که الن همیشه نسبت به این نیروهای کیهانی

‫به شدت مستعد بوده، به شکل خاصی.

‫احتمالا، دیوانه‌وار.

‫پس قبول داری که ‫یه ارتباطی بین این موارد هست؟

‫سوال همینه.

‫اه، این خیلی جالبه.

‫من که میگم این مربوط به ناپدید شدن شوهرشه.

‫نه. اینکه این پلیدی...

‫چی هست، چطور احضار و

‫آزاد شده رو نمی‌دونم،

‫اما این بچه‌ی استثنایی‌ای که باهاش ارتباط داره

‫توی خطر بزرگیه.

‫باید برم سراغ مطالعاتم.

‫خانم هاردینگ.

‫کنارش بمونید و اون رو تحت نظر بگیرین.

‫رفتارش رو گزارش بدین.

‫سیورز، دیگه بهش خواب‌آور نده.

‫اما کل شب رو هذیون میگه.

‫پس بذار هذیون بگه.

‫یه طوفان وحشتناک در راهه.

.من به این طاعون پایان میدم، به این شیطان

‫- کمکم کن، کمکم کن! ‫- اه، عزیزم، خدای من.

‫از اینجا می‌برمت بیرون.

‫نگران نباش.

‫کمک.

‫چیزی نیست. چیزی نیست.

‫- گوش کن. ‫- چی؟

‫گوش کن.

‫ارباب... اومد!

‫خون سرچشمه‌ی زندگیه!

‫اون اینجاست. اون اینجاست!

‫ارباب اینجاست!

‫خون سرچشمه‌ی زندگیه!

‫اون اینجاست!

‫الن؟

‫توماس!

‫نه، نه!

‫توماس!

‫توماس.

‫اون پیدات نکرده.

‫می‌ترسیدم دیگه هیچ‌وقت نبینمت.

‫عشقم.

‫حق با تو بود.

‫درست می‌گفتی.

‫اون... قاب‌آویز عکست رو داره.

‫توماس.

‫توماس.

باز چیه؟

‫- توماس! ‫- هارتمن، در رو باز کن!

‫خیلی‌خب، قربان.

‫توماس!

‫مامان! بابا!

‫اون هیولاست؟

‫اینجا چه خبره؟

‫ساعت 3 صبحه.

‫خدای من.

‫طاعون. ‫این یه کشتی طاعون‌زده‌ست.

‫لعنتی.

‫مقامات بندر رو خبر کنین

‫- و دکتر سیورز رو بیارید. ‫- بله، بله، قربان.

‫اینجاست، ارباب.

‫اینجاست.

‫واسطه زنده‌ست.

‫داماد رو خفه می‌کنم، ارباب.

‫اون برام استفاده داره.

‫لطفاً...

‫من رو راهنمایی کنید.

‫دستور بدید. ‫ازم استفاده کنید.

‫متعلقات زیباتون رو

‫براتون بیارم؟

‫توافق حکم می‌کنه که

‫با میل خودش عهدش رو تمدید کنه.

‫نمی‌تونه دزدیده بشه.

‫ولی، سرورم...

‫التماستون می‌کنم...

‫ساکت شو، سگ!

‫التماس‌هات گستاخانه شدن.

‫چیزی از من طلب نکن.

‫سرورم.

‫سپیده‌دم نزدیکه.

‫به زودی ناقوس‌های سپیده‌دم

‫به نشانه ناامیدی از آمدن من به صدا درمیان.

‫و شما رو خواهم چشید.

‫حالش چطوره؟

‫می‌ترسم حالش بهتر از اون تجربه‌ای که ‫همه می‌گن من داشتم، نباشه.

‫لطفاً، منو به خاطر ‫تمام مشکلاتی که براتون درست کردم ببخش.

‫من خوشحالم که دوباره خودت شدی.

‫مثل یه معجزه‌ست.

‫شاید پروفسور فرانز اشتباه می‌کرد.

‫شاید تنها خواسته‌ت این بود ‫که توماس سالم برگرده و

‫و تو... و...

افسردگیم؟

‫- عه، من... ‫- توماس یه چیز...

‫وحشتناک دیده.

‫اگه فقط می‌تونستم با پروفسور...

‫نه. ‫افکار اون خیلی عجیب‌غریبه.

‫پروفسور فرانز گفت یه شیطانه.

‫لنی، لطفاً.

‫به خاطر بچه‌ها.

‫کریسمس نزدیکه.

‫چرا باید انقدر لجباز باشی؟

‫چون حق با منه.

‫سیورز، من یه جلسه با

‫مریضِ دیوونه‌ت می‌خواستم، نه با یه مُرده.

‫ازتون می‌خوام که صبور باشید، پروفسور، ‫ولی این چیزیه که من رو گیج کرده.

‫اون تمام علائم طاعون خونی رو داره.

‫عفونت، ترشحات چشمی.

‫حتی جای گازهای بزرگ جونده ‫اینجا و اینجا هستش.

‫می‌ترسم که این کشتی، طاعون رو ‫به ویسبورگ آورده باشه.

‫و چیزی که عجیبه اینه که

‫بدنش کاملاً خالی از خونه.

‫این علامت عجیب رو ببین.

‫ها.

‫من توی کانال‌هامون ‫موجودات غول‌پیکر زیادی دیدم،

‫اما بهم بگید، پروفسور، فک کدوم موش، این اندازه‌ است؟

‫فرشتگان و شیاطین از ما محافظت می‌کنن.

‫اون دیوونه‌ت کجاست؟

‫باید همین الان من رو ببری پیشش.

‫نشنیدین، جناب دکتر؟

‫نه.

‫آقای ناک فرار کرده.

‫چی؟

‫دیشب مسئول شیفت رو کُشت.

‫این مرد باید پیدا بشه.

‫سیرا، راه رو نشونم بده.

‫سیورز، هاردینگ رو بیار.

‫و امشب به خونه‌ی من بیا.

‫این یه طاعون معمولی نیست.

‫ولم کن.

‫یکم ازم فاصله بگیر.

‫توماس.

‫- نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- منم.

‫نمی‌تونم نفس بکشم.

‫برو کنار!

‫مامان، لطفاً مارو تنها نذار.

‫قول میدم نمی‌ذارم چیزی بهتون آسیب برسونه.

‫نه هیولایی. نه هیچی.

‫حالا، یه بوس بدین.

‫و دعاهاتون رو بخونید.

‫حالا که می‌خوام بخوابم،

‫از خدا می‌‌خوام که روحم رو حفظ کنه.

‫آنا؟

‫اوه. عه، ترسوندیم.

‫ببخشید.

‫فردریک برگشته؟

‫اه، عه، نه، نه.

‫چی شده، عزیزم؟

‫میشه من...

‫امشب پیش تو بمونم؟

‫دوستیمون یه تسلای ارزشمند برای قلبمه.

‫ببخشید که بهت تشر زدم.

‫ممنون که دوستم داری.

‫اگه می‌خوای می‌تونی برداریش.

‫خدا با ماست، لنی.

‫نمی‌تونم تسلیم بشم تا ‫یه روح تسخیرم کنه.

‫اه، نه، لطفاً. نه.

‫این یه روح ساده نیست، ‫چون می‌تونه به صورت فیزیکی و با

‫بدترین نیت‌ها ظاهر بشه.

‫و اون چیه؟

‫مثل هر طاعونی، تنها خواسته‌ش اینه که

‫تمام زندگی روی زمین رو نابود کنه.

‫این موجود، نیرویی فراتر از شرّه.

‫اون خود مرگه.

‫چند روزه نخوابیدم.

‫خونه‌م شده مثل دیوونه‌خونه،

‫و به خاطر این منو دوباره

‫به این مکان بی‌خدا کشوندین؟

‫نگو که به این خرافات قرون وسطایی باور داری!

‫- باور ندارم. - می‌دونم!

‫چیزایی تو این دنیا دیدم که

‫می‌تونست آیزاک نیوتون رو مجبور کنه

‫که به رحم مادرش برگرده.

‫ما اونقدر که فکر می‌کنیم روشن‌فکر نشدیم

‫فقط با نور لطیف علم کور شدیم.

‫من با شیطان جنگیدم

‫همون‌طور که توی پنوئل، ‫یعقوب با فرشته جنگیده بود. ‫(محل مبارزه یعقوب با فرشته)

‫و باید بهت بگم، ‫اگه می‌خوایم تاریکی رو رام کنیم،

‫باید با حقیقت این که وجود داره، روبرو شیم.

‫آقایون،

‫ما اینجا با یک حامل طاعون نامیرا ‫روبرو هستیم،

‫یه خون‌آشام... نوسفراتو.

‫تو.

‫تو رو حس می‌کردم

‫که مثل یه مار ‫توی بدنم می‌خزیدی.

‫این من نیستم.

‫طبیعت خودته.

‫نه. من عاشق توماسم.

‫عشق در برابر تو بی‌ارزشه.

‫بهت گفتم، تو از جنس بشر نیستی.

‫تو برای گفتن چنین چیزی، زیادی شروری.

‫من فقط یه هوسم،

‫نه چیزی بیشتر.

‫برای قرن‌ها، مثل یک هیولای نفرت‌انگیز

‫در تاریک‌ترین گودال خفته بودم.

‫تا اینکه تو بیدارم کردی، افسونگر،

‫و من رو از قبرم بیرون آوردی.

‫تو مصیبت منی.

‫من هیچ اهمیتی به مصیبت تو نمیدم.

‫با این وجود سرنوشت ما یکیه.

‫شوهرت پیمانی رو امضا کرده

‫و تو رو در ازای یک کیسه طلا

‫به من واگذار کرده.

‫- دروغه. ‫- برای طلا،

‫قید پیوند زناشوییش رو زد.

‫تو هیچی درباره‌اش نمی‌دونی.

‫و این واگذاری باید توسط

‫اراده و اختیار خودت تکمیل بشه.

‫تو یه فریبکاری.

‫این تویی که داری خودت رو فریب میدی.

‫من فقط یه بچه‌ی معصوم بودم.

فکر کردی که من دیگه برنمی‌گردم؟

‫فکر کردی که نمیام؟

‫احساسات تو به من وابسته‌ست.

‫تو نمی‌تونی عشق بورزی.

‫نمی‌تونم.

‫با این وجود بدون تو نمی‌تونم آروم بگیرم.

‫یادته یه زمانی چطوری بودیم؟

‫اون لحظه رو یادت میاد؟

‫ازت متنفرم.

‫تو یه خائنی!

‫پس می‌خوای من هم دشمنیم رو بهت ثابت کنم؟

‫سه شب تو رو تنها میذارم.

‫امشب اولیش بود.

‫امشب خودت رو انکار کردی،

‫و به این ترتیب، باعث شدی که

‫زندگی کسایی که دوست داری رو نابود کنم.

‫خودمو انکار کردم؟

‫تو از شکنجه دادن من لذت می‌بری.

‫شب سوم که فرا برسه، تسلیم می‌شی،

‫وگرنه کسی که شوهر خطابش می‌کنی

‫به دست من می‌میره.

‫نه.

‫تا زمانی که از من دعوت کنی،

‫قراره شاهد نابودی دنیا باشی.

‫نه!

‫تاحالا همچین چیزی ندیدم.

‫از دیروز صبح، سریع‌تر از آتیش پخش شده.

‫نمی‌تونیم افراد بیشتری رو بپذیریم.

‫میزان شیوع به شدت زیاده.

‫از شهردار خواستم اعلام قرنطینه کنه.

‫- شهر باید بسته بشه. ‫- این کار از اصول مسیحیت نیست.

‫می‌تونیم براشون اتاق پیدا کنیم، قربان.

‫روز حسابرسی نزدیکه، قربان. ‫رحم کنید.

‫باید در برابر این طاعون ‫آرامشمون رو حفظ کنیم.

‫یک سایه داره فشار وارد می‌کنه.

‫بدنم داره غرق میشه.

‫غرق.

‫بوی گوشت فاسد...

‫خفه‌کننده‌ست.

‫من...

‫خیلی احساس ضعف می‌کنم، من...

‫می‌ترسم که فردریک کوچولو انقدر قوی،

‫و گرسنه باشه که منو فرسوده کرده باشه.

‫می‌تونم... می‌تونم دخترا رو ببینم؟

‫باید بهشون اطمینان بدم...

‫همه‌چی خوب میشه، عزیزم.

‫همه‌چی درست میشه.

‫خودم رو نمی‌شناسم.

‫الن، بهم بگو،

‫این تاریکی غیرقابل تحمل چیه؟

‫من...

‫آقای هاردینگ، باید گوش کنید.

‫یه چیزی هست.

‫اون سایه، اون یه موجود جهنمیه.

‫- الن. ‫- لطفاً!

‫این یه اختلال روانی نیست.

‫همون‌طور که پروفسور فرانز توصیفش کرد... ‫یک شیطانه.

‫خانم هاوتر، من رو ببخشید، ‫اما می‌خوام که شما و توماس...

‫هردوتون... به خونه برگردین.

‫چی؟

‫به نفع خودتونه.

‫لطفاً.

‫رحم کنید. ‫توماس خیلی حالش بده.

‫نمی‌دونم چیکار کنم...

‫برای تام دعا می‌کنم.

‫- می‌دونی که هردوتون رو دوست دارم. ‫- آنا چی؟

‫اون رو ندیدی؟

‫به تو مربوط نیست.

‫فردریک، باید به حرفم گوش بدی.

‫همه در خطر جدی هستیم.

‫به پات میفتم!

‫خانم هاوتر، لطفاً!

‫چرا از من متنفری؟

‫چطور جرأت می‌کنی ‫با اون لحن باهام صحبت کنی؟

‫هیچ‌وقت از من خوشت نمیومد. ‫هیچ‌وقت.

‫جایگاه خودت رو بدون، خانم.

ساکت نمی‌مونم ‫و تظاهر نمی‌کنم که تو از همه بالاتری.

‫حاضر نیستم

‫- با تو بحث کنم. ‫- چرا گوش نمیدی؟

‫لطفاً به حرفم گوش بده!

‫من همه تلاشم رو کردم

‫که تو این ماه‌ها باهات مهربون باشم.

.منو بستی

‫شرافت داشته باش و به کسی که ‫ازت مراقبت کرده احترام بذار.

‫چطور می‌تونی انقدر بی‌فکر و ظالم باشی؟

‫هارتمن برات یه کالسکه خبر می‌کنه.

‫البته با خرج خودم.

‫و به خاطر شوهرت، دعا می‌کنم یاد‌ بگیری که

‫با دیگران رفتار بهتری داشته باشی.

‫آنا می‌میره.

‫تو می‌میری!

‫همه‌مون می‌میریم!

‫چرا قبلاً درباره‌ی این بهم نگفتی؟

‫واقعاً احمق بودم.

‫حتماً کار آقای ناکه.

‫با توجه به علاقه‌ش به موجودات زنده....

‫باید کار خودش باشه.

‫اون نوسفراتو نیست.

‫ولی باید پیداش کنیم،

‫چون با این سایه پیمان بسته.

‫همه‌جا رو بگرد.

‫فرش رو بلند کن.

‫«سولوموناری»

‫و کتاب اسرارشون.

‫«بعد کنار شن‌های ساحل ایستادم

‫و دیدم که یک هیولا از دریا بیرون اومد.

‫و شیطان به اون هیولا قدرت داد...

‫...تا از اسم‌های بزرگ در کفر حرف بزنه.

‫و اون هیولا شکل یک پلنگ،

‫پاهای یک خرس، و دهن یک شیر رو داشت!

‫هیولایی با هفت سر و ده تا شاخ!

‫روی هر شاخ یک تاج داشت،

‫و روی هر سر یک اسم کفرآمیز...»

‫خوابگرد و شوهرش

‫توی خطر غیرقابل‌تصوری هستن.

‫باید ببینمشون.

‫فرستادمشون خونه.

‫چطور میشه این نابهنجاری رو کشت؟

‫نمی‌دونم. ‫فرستادیشون خونه؟

‫- چی؟ ‫- فرستادیشون خونه؟

‫نه، اون نه. ‫آره، فرستادم.

‫نمی‌دونی؟

‫دقیقاً. ‫درسته.

‫من نمی‌دونم.

‫هیچ‌وقت مستقیم با نوسفراتو روبرو نشدم.

‫نمی‌دونه.

‫تمام اون سخنرانی‌های عالمانه‌ت، فقط تکرارِ

‫حرف‌های کتاب‌های بی‌ارزشه!

‫روش‌های دفع یا نابود کردنش

‫توی هرمنطقه کاملاً فرق داره.

‫و اثرگذار بودنشون هم مشخص نیست.

‫ولی یه چیز ثابت وجود داره

‫- که نظرم رو جلب کرده. ‫- ادامه بده.

‫توی همه‌ی روایت‌ها، نوسفراتو باید

‫در هنگام طلوع خورشید

‫به خاکی که توش دفن شده بود، برگرده.

.باید در شروع روز توی قبرش بخوابه

‫اگه اینکار رو نکنه چی میشه؟

‫سیورز عزیزم، سوال اصلی همینه.

‫وای، خدایا.

‫خدای من.

‫دارم از هم می‌پاشم.

‫دارم متلاشی میشم. ‫برید بیرون.

‫- هاردینگ. ‫- فوراً برید بیرون.

‫هردوتون!

‫فردریک، لطفاً، ما نمی‌خوایم...

‫متوجه نیستین که یه طاعون واقعی کوفتی اینجا اومده، آقایون؟

‫یه اپیدمی واقعی که ‫واقعاً داره مردم رو می‌کشه.

‫- لعنت بهت، هاردینگ! ‫- اه، از دست شما دوتا!

‫متاسفم، سیورز، متاسفم.

‫خانم هاوتر دیوونه‌ست

‫و خیلی وقت پیش باید بستری می‌شد.

‫آنای من...

‫فقط یه جونور گازش گرفته.

‫کار موش‌هاست! ‫همین.

‫فردا، ویسبورگ رو ترک می‌کنیم.

‫اما قرنطینه‌ است... ‫فردا، شهر رو می‌بندیم.

‫نمیذارم جنون عبث تو، زنم رو به کشتن بده.

‫موجود شب، خونِ خوب زنت رو چشیده

‫و برای باقیش برمی‌گرده.

‫برید.

‫اه، توماس.

‫الن، عشقم.

‫باید بریم.

‫باید از شهر فرار کنیم.

‫تو در خطری.

‫- تو می‌دونستی... ‫- نمی‌تونیم فرار کنیم.

‫نه، باید بریم.

‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.

‫یه چیز نفرت‌انگیز، پست.

.هیچ‌کدوم از حرفای تو نمی‌تونه منو متزلزل کنه.

‫چون یه شیطان توی این دنیا هست،

‫و من باهاش ملاقات کردم، و اون...

‫حتی نمی‌تونم بگمش. ‫اون...

‫به ویسبورگ اومده، به خاطر تو.

‫می‌دونم.

‫چی؟

‫می‌شناسمش.

‫می‌شناسیش؟

‫من این شرّ رو به اینجا آوردم.

‫من هیچ‌وقت رازم رو...

‫به هیچ‌کس نگفتم.

‫دنبال همراه بودم.

‫دنبال...

‫مهربونی بودم، و صدا زدم.

‫- منظورت چیه؟ ‫- اولش، قشنگ بود.

‫- هیچ‌وقت همچین خوشبختی‌ای رو تجربه نکرده بودم. ‫- الن.

‫ولی بعد به عذاب تبدیل شد.

‫داشت من رو می‌کشت.

‫اما، توماس...

تو بهم شجاعت دادی ‫تا از شرم خودم آزاد شم.

‫تو.

‫چی داری میگی؟

‫متوجه نیستی؟

‫لطفاً کمکم کن بفهمم.

‫اون شرم منه. ‫اون افسردگی منه.

‫اون موقع من رو به ‫عنوان معشوقه‌ش انتخاب کرد، و حالا برگشته.

‫درباره‌ی ازدواجمون فهمیده ‫و برگشته.

‫غیرممکنه.

‫تو خواب و رویا دنبالم می‌کنه.

‫هرشب، تمام خواب‌هام درباره‌ی اونه.

‫- الن. ‫- به من دست نزن!

‫من نباید لمس بشم.

‫دیگه برام نامه ننوشتی.

‫چی؟

‫قول داده بودی که هر روز برام نامه بنویسی.

‫توی اون قصر، اصلاً به فکر من نبودی؟

‫نوشتم. من...

‫دروغه.

‫بعد از چیزی که همین الان اعتراف کردی، ‫چطور...

‫درباره‌ی تو بهم گفت.

‫بهم گفت چقدر احمق بودی.

‫چقدر ترسو بودی.

‫چقدر بچه بودی.

‫درباره‌ی اینکه چطور مثل یه زن بی‌حال ‫خودت رو توی آغوشش انداختی.

‫الن.

‫بهم گفت که چطور منو در ازای طلا فروختی.

‫- نه، من... ‫- عشق ما قرار بود مقدس باشه!

‫- الن، لطفاً. ‫- هیچ‌وقت گوش ندادی!

‫خب، الان کجاست؟

‫پول‌هات؟ ترفیعت؟ خونه‌ت؟

‫اون چیزایی که انقدر برات ارزش داشت، کجاست؟

‫بدهیت به هاردینگ مهربون رو پرداخت کردی؟

‫یا با این طاعونی که زنش رو گرفتار کرده براش جبران کردی؟

‫من به خاطر خودمون رفتم، به خاطر آینده‌مون.

‫برای چی؟ برای چی؟ ‫برای این چیزا!

‫- برای تو! ‫- مهم نیست!

‫مهم نیست...

‫نمی‌فهمی؟

‫ما اصلاً نباید ازدواج می‌کردیم.

‫ما همین الانش هم مُرده حساب میشیم!

‫الن، لطفاً!

‫الن!

‫من... من دکتر سیورز رو خبر می‌کنم.

‫نه!

‫نه! لطفاً، لطفاً.

‫خوب رفتار می‌کنم.

‫خوب میشم. ‫قول میدم، قول میدم.

‫هیچ‌وقت نتونستی مثل اون منو ارضا کنی.

‫آره! ‫من رو لمس کن!

‫لطفاً.

‫لطفاً!

‫آره!

‫منو ببوس.

‫قلبم رو ببوس. ‫قلبم رو.

‫بذار ببینه. ‫بذار عشقمون رو ببینه.

‫بدون تو، من تبدیل به یه شیطان میشم.

‫الن. ‫الن! الن!

‫الن، منم. ‫الن.

‫الن، دوستت دارم. ‫دوستت دارم.

‫کنار من در امانی.

‫منم. ‫منم.

‫ازم دور شو. ‫من ناپاکم.

‫هیچ‌وقت.

‫اگه نرم پیشش، تو رو می‌کشه.

نابود میشیم ‫و دنیا توی ناامیدی غرق میشه.

‫نه.

‫می‌کشمش.

‫حتماً می‌کشمش.

‫دیگه هیچ‌وقت بهت آسیب نمی‌رسونه.

‫هیچ‌وقت.

‫بالاخره.

‫«و بدین‌سان، آن دوشیزه‌ی دل‌فریب

‫عشق خویش را به هیولا تقدیم کرد

‫و تا طلوع اولین پرتو‌ی صبح

‫به هم آغوشی با او پرداخت.»

‫«فداکاری ارادی‌اش ‫نفرین را شکست

‫و آنان را از طاعون نوسفراتو آزاد ساخت.»

‫راهش اونه.

‫بخواب و بیدار نشو.

‫بابا! بابا!

‫فردریک. فردریک!

‫فردریک، بیدار شو.

‫دیگه نمی‌تونم گریه کنم، چون دیگه ‫اشکی برای ریختن ندارم.

‫باید باهاش صحبت کنیم.

‫یکم دیگه صبرکن. ‫غمش خیلی عمیقه.

‫اجازه هست؟

‫بیشتر از اینا گرفته میشه.

‫- اون بچه داشت. ‫- می‌دونم.

‫مرگ سیاه با هر تغییر بادی

‫داس سنگینش رو به دست می‌گیره.

‫پروفسور، باید باهاتون صحبت کنم.

‫و منم می‌خوام با تو صحبت کنم.

‫اون آدم بد ذات رو از اینجا ببرید!

‫- ذهن مریض تو... ‫- لطفاً، لطفاً.

‫...همه‌ی این فجایع رو به بارآورده!

‫- تمومش کن. ‫- بس کن، لطفاً. تقصیر منه.

‫این به تو ربطی نداره، توماس.

‫- حضور تو... ‫- وحشتت قلب‌های ما رو به درد آورده،

‫- اما باید به حرفمون گوش بدی. ‫- من رو آزار میده!

‫فردریک، این کابوس‌ها واقعین!

‫وجود دارن.

‫ولی با این حال، ‫هیچ نشونه‌ای از طاعون خونی نیست.

‫خواهران خوب سعی کردن با

‫دعاهاشون سلامتی من رو برگردونن،

‫اما می‌ترسم هنوز از طلسمش آزاد نشده باشم.

‫به خدا و قدرت خودت باور داشته باش.

‫هیولا تو رو به گرگ‌ها سپرد، ‫ولی تو پیروز شدی.

‫هاردینگ.

‫منو ببخشید. ‫تو حال خودم نیستم. من...

‫لطفاً همه‌تون من رو ببخشید.

‫عقل من نتونست بپذیره... ‫نتونست...

‫قوی باش، مرد، قوی باش.

‫اورلاک تابوتش رو ‫توی مِلک اشرافیِ «گرونوالد» نگه داشته؟

‫- مطمئناً. ‫- دقیقاً جلو چشممون بوده.

‫امشب، هیولا رو نابود می‌کنیم.

‫- بذار باهات بیام. ‫- نه، البته که نه، الن.

‫باید از خطر دور بمونی.

‫توی خونه‌ی هاردینگ همدیگه رو می‌بینیم ‫و از اونجا به مِلک میریم.

‫لطفاً، آمادگی مهم‌ترین اصله.

‫باید زمینی که اون دفن شده رو تطهیر کنیم

‫و تابوت سنگی رو از بین ببریم.

‫اینطوری در زمان طلوع خورشید ‫هیچ محرابی نداره.

‫و وقتی جسد رو پیدا کنیم چی؟

‫میخ سرد آهنی رو توی بدنش فرو می‌کنم.

‫- اگه جواب نداد چی؟ ‫- باید بده.

‫پروفسور، ‫اجازه بدین شما رو تا خونه‌تون همراهی کنم.

‫می‌دونم... ‫باید من باشم، پروفسور.

‫توی این دنیای اسرارآمیز ‫من چیزی جز یه گردشگر ماهر نیستم.

‫تو برای این‌‌کار متولد شدی.

‫این یه موهبت خاصه.

‫قدرتی که روم داره خیلی زیاده،

‫خیلی وحشتناکه،

‫ولی روحم نمی‌تونه مثل اون پلید باشه.

‫برای اینکه بتونیم پلیدی رو نابود کنیم، ‫اول باید بشناسیمش.

‫باید اول توی خودمون پیداش کنیم،

‫و زمانی که پیداش کردیم، ‫باید اون پلیدی رو به صلیب بکشیم،

‫وگرنه رستگاری‌ای درکار نیست.

‫من نیازی به رستگاری ندارم.

‫کل زندگیم، هیچ کاری بدی نکردم ‫جز اینکه به ذات خودم گوش دادم.

‫خب پس بهش گوش بده.

‫می‌ترسم که نوسفراتو به هیچ‌کدوم ‫از میخ‌های آهنیمون آسیب‌پذیر نباشه.

‫مطمئنم فقط تویی که

‫توانایی نجاتمون رو داری.

‫الن، باید زودتر بریم.

‫در دوران بی‌دینی،

‫شاید تو می‌تونستی یه کاهنه‌ی بزرگ ‫برای «آیسیس» باشی.

‫ولی توی این دنیای عجیب و مدرن،

‫نقشت خیلی باارزش‌تره.

‫تو ناجی ما هستی.

‫ممنون.

‫امشب شوهرت رو سرگرم می‌کنم.

‫دیگه برو. ‫برو خونه.

‫کنارش باش تا برای این شکار الکی آماده بشه.

‫بالاخره این وضعیت رو تموم می‌کنی؟

‫قول بده که ‫تا وقتی از بین نرفته، برنمی‌گردی.

‫- قول بده که برنمی‌گردی. ‫- قول میدم.

‫اون هیچ قدرتی روی تو نداره، توماس.

‫با تمام وجودم بهت اعتماد دارم.

‫دوستت دارم.

‫نترس.

‫خداحافظ.

‫اون اینجا نیست؟

‫نه، آقای هاردینگ رفتن، قربان.

‫کجا می‌تونسته بره؟

‫غم سنگینی داره.

‫منتظرش می‌مونیم.

‫هنوز تا غروب وقت هست.

‫نه، باید پیداش کنیم.

‫حالش خوب نیست، سیورز. ‫نگرانشم.

‫- هاردینگ! ‫- هاردینگ!

‫فردریک!

‫کلارا.

‫لوئیز.

‫عه، دخترام.

‫آنا.

‫تختت چقدر تاریکه.

‫چقدر کوچیکه.

‫آنا، عشقم.

‫پسرمون.

‫پسر کوچولومون.

‫من رو ببخش.

‫دیگه هیچ‌وقت خوابم نمی‌بره.

‫هیچ‌وقت.

‫بذار این آغوش مهربونت،

‫من رو به دور از این خواب ابدی

‫در خوشحالی نگه داره.

‫فردریک!

‫وای، خدای من.

‫خیلی دیر رسیدیم.

‫باید بدن‌های آلوده‌شون رو بسوزونیم.

‫شعله‌هامون اونا رو تطهیر می‌کنه.

‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.

‫لطفاً، باید ادامه بدیم.

‫اما اورلاک... ‫اون تا الان دیگه بلند شده، نه؟

‫نباید به خونه‌هامون برگردیم؟

‫نه، تا صبح صبر نمی‌کنم.

‫کاملاً عاقلانه‌ست، توماس جوان.

‫امشب نفوذش رو روی خودم حس می‌کنم.

‫خداوندا، روحشون رو قرین رحمت قرار بده.

‫«به نام یَهُوَه

‫و به قدرت و جلال این سه نام

‫تتراگراماتون، آنکس‌هگزتون، پریماماتوم،

‫تو را، ای روح سرکش نوسفراتو،

‫به دریاچه‌ی آتش افکنیم،

‫تا روز داوری در آن بمانی،

‫و دیگر هرگز در پیشگاه پروردگار که برای

‫داوری زندگان ‫و مردگان و سوزاندن جهان خواهد آمد

‫یاد نشوی.»

‫شب سوم هم رسید!

‫اون طرف حیاط یه کلیسا هست.

‫عجله کن، توماس!

‫من آماده‌ام.

.ازت دعوت می‌کنم که به نزد من بیای

‫اونجاست.

‫وای، خدای من.

‫برو جلو، توماس.

‫جسد شیطان رو آزاد کن.

‫توماس، نه!

‫آقای ناک.

‫من...

‫روحم رو بهش واگذار کردم.

‫من باید شاهزاده‌ی جاویدان موش‌ها می‌شدم.

‫اما فقط به عروس خوشگلش اهمیت میده،

‫- و اون زن مال اونه. ‫- وحشتناکه.

‫دوباره ضربه بزن.

‫من خودِ کفرم.

‫بمیر، ای ملعون زاده‌ی جهنم!

‫همه جا رو آتیش بزنین.

‫لعنت بهش، رفته سراغ زنم.

‫باید بسوزونیمش.

‫باید سکونتگاهش رو نابود کنیم.

‫بدون هیچ محرابی.

‫نه، وقت برای تلف کردن نداریم.

‫- اون دنبال النه. ‫- باید اون باشه!

‫نمی‌تونه دربرابر خونش مقاومت کنه!

‫تو دیوونه‌ای.

‫می‌دونستی اورلاک قرار نیست اینجا باشه.

‫از بعد از ظهر می‌دونستی.

‫زنت این رو می‌خواست.

‫این اخلاقی نیست!

‫خدا از اخلاق ما فراتره!

‫بی‌فایده‌ست! ‫بی‌فایده‌ست! الکی داری می‌دویی!

‫نمی‌تونی سرنوشتش رو تغییر بدی.

‫پیوند تاریکش با هیولا ما رو نجات میده،

‫زمانی که نور خالص خورشید به افق بتابه،

‫رستگاری!

‫طاعون برداشته میشه!

‫رستگاری!

‫با میل خودت می‌پذیری؟

‫می‌پذیرم.

.پس پیمان بسته شد

.سوگند ما دوباره ادا شد

‫بله.

‫روحمون باهم یکی شده بود،

‫و حالا گوشت و استخونمون هم یکی میشه.

‫تو مال منی.

‫بیشتر.

‫بیشتر.

«مترجمین: مریم صرافها و سپهر طهماسبی»

‫الن.

«امپایر بست تی‌وی کهکشانی از فیلم و سریال» .:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV

‫ما رو ببخش.

‫«و بدین‌سان، آن دوشیزه‌ی دل‌فریب

‫عشق خویش را به هیولا تقدیم کرد

‫و تا طلوع اولین پرتو‌ی صبح

‫به هم آغوشی با او پرداخت.»

‫«فداکاری ارادی‌اش ‫نفرین را شکست

‫و آنان را از طاعون نوسفراتو آزاد ساخت.»

«امپایر بست تی‌وی، حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.