Original subtitles

Het rapport klopte, het hele dorp is verwoest.

Maar geen spoor van bloed, of lichamen.

Griezelig, maar misschien zijn ze ontsnapt?

Wellicht…

Maar waarom zouden Titanen dan lege huizen vernietigen?

Moeilijk te geloven.

Bovendien, hoe ver dachten ze te komen zonder hun paarden?

Goed punt.

Wat denk jij dat er gebeurd is?

Moblit, ik heb het gevonden.

Daar ben je.

Dit moet je zien.

Een portret van Conny Springer's ouders?

Dat zou goed kunnen, sir.

Het leeft. - Blijf rustig.

Wat is er hier aan de hand?

KINDEREN

Jouw keuze, wordt het Krista's toekomst?

Of je eigen miezerige bestaan?

Zeg op.

Wie is de echte vijand?

Geen idee.

Goed, sorry, Eren.

Dit meen je niet. - Ze zijn er nu al?

Shit.

Reiner, wat ben je nu precies?

Een krijger, doe rustig.

Denk je dat het verstandig is om Ymir te vertrouwen?

Ook al was zij degene die Marcel heeft opgegeten.

Natuurlijk, begrijp je het niet?

We weten nu waar ze op uit is.

Toen ze weer mens werd…

liep ze waarschijnlijk doelloos rond en gaf ze alleen om zichzelf.

Maar toen ontmoette ze Krista.

Krista is een meisje zoals geen ander.

Wij hebben haar om andere redenen nodig.

Ze is een belangrijk persoon in een kerkelijke familie.

Stel dat Eren niet de Coördinaat is.

Dan is ons werk nog niet klaar.

Als dat gebeurt, is het zoeken veel gemakkelijker met Krista erbij.

Ze zijn dichtbij.

Waar hebben ze het over?

Gaan ze nog steeds weg voor zonsondergang of niet?

Laten we alsjeblieft stoppen.

Volgende keer nemen we ze alle drie.

Annie, Krista en die ene, dan zijn we klaar.

Dan hoeven we hier nooit meer te komen.

Juist, en dan is onze missie voltooid.

Doe me een plezier, oké.

Als we eenmaal thuis zijn, vertel Annie je ware gevoelens.

Wat bedoel je? - Kom op.

Ik heb je wel zien staren.

Ik staar niet.

Bertholdt, het leven is kort.

Doe het maar gewoon, oké?

Jullie zijn beiden krijgers, ze zal het begrijpen.

Wat gaan jullie nu doen?

We zouden toch wachten? - De plannen zijn gewijzigd.

Ik ga je vriendelijk vragen om geen weerstand te bieden.

Er is geen reden voor geweld.

Ik kan me toch niet verzetten.

Kijk maar.

Rustig aan, oké?

Sterf, jij verschrikkelijke…

Schoft, ik maak je af.

Waarom vertrekken we zo vroeg?

Ymir, toen je weer mens werd…

herinner je nog wie je hebt opgegeten?

Nee, niet echt.

Het was vijf jaar geleden.

Maar zo te horen kende je die persoon?

Oké…

Sorry dat ik me dat niet herinner.

Het is niet jouw schuld.

Reiner en ik hadden hetzelfde. - Oh, ja?

Eren herinnert het ook niet.

Werkt het zo?

Neem je me dat kwalijk?

Ik denk het niet.

Ik weet het niet.

Ik neem aan dat je niemand wilde verslinden.

Hoelang heb je buiten de muren rondgezworven?

Zo'n 60 jaar.

Hel op aarde.

Elke dag was een nachtmerrie

Rood rook signaal, sir.

Wat in…

Commandant, we zijn omringd.

We kunnen eromheen, zullen we die kant opgaan?

Daar hebben we geen tijd voor.

We gaan door.

Soldaten, bereid je voor.

Nu zoeken we een plek zonder Titanen.

Zo ver mogelijk hier vandaan.

Ik ben nog niet fit genoeg om ze te ontlopen.

Als ze ons omsingelen, ben ik machteloos.

Dus waarom hebben we dan niet gewacht totdat de zon onderging?

Rooksignalen?

Komen de Verkenners ons redden?

Die formatie werkt niet, tenzij ze paarden over de muur hebben getild.

Wie heeft dat bevel gegeven?

Ik dacht dat we meer tijd hadden.

Het moet commandant Erwin zijn, die is zo hard als steen.

Zijn ze al zo dichtbij?

Eren, jij stomme idioot.

Wacht, is ze…

Krista is hier.

We moeten nu terug, Krista is bij hen.

Wat? - Dit is onze kans.

Je lult, dat kun je niet zien. - Ik weet het gewoon, oké?

Ze is een sentimentalist, toch?

Die stomme meid is hier om me te redden, ze moest wel.

Ja, dus?

Het zal moeten wachten. - Wat?

We kunnen haar nu niet meenemen.

Die formatie is onmogelijk te doorbreken, een andere keer.

Hoelang wil je dat ik wacht?

Totdat ik opgeslokt ben door een van jullie krijgers?

Dat dacht ik niet. - Doe niet zo.

Dit is geen truc. - Bewijs het dan.

Nu of nooit, eikel.

Neem haar mee, verdomme.

Ik moet haar zien.

Jij kunt het niet begrijpen.

Zoals het er nu naar uitziet, krijg ik haar nooit weer te zien.

Het kan niet.

Laat het los, Ymir.

We weten niet eens of we dit zullen overleven.

Sorry, het is te riskant.

Luister naar me.

Ik zweer het, we willen hetzelfde.

Geef ons een kans.

Je moet ons vertrouwen.

Dit is het beste voor Krista.

Begrijp je?

Ik begrijp het, maar…

Begrijp jij het? - Natuurlijk.

Oké dan. - Dankjewel.

Het gebeurt weer.

Ik ben zover gekomen.

Ik heb zoveel gedaan.

Ondanks dat, geloofde ik mijn eigen leugens.

Nou, ze zien er veelbelovend uit.

Wat denk je van deze?

Hallo daar.

Zou je bij ons willen wonen?

Zie het als het begin van een nieuw leven.

Natuurlijk hoort daar ook een nieuwe naam bij.

Vind je ook niet?

Die dag, was de eerste keer dat ik mezelf bedroog.

Ik zei tegen mezelf dat ik niets kon doen.

Dat ik geen keuze had.

Maar…

Deze vrouwe Ymir erft het bloed van Zijne Majesteit, de koning.

In haar aanwezigheid, zullen we onsterfelijk zijn.

Om eerlijk te zijn, was het niet alleen maar slecht.

Mijn eten was niet koud.

Ik sliep niet meer in het vuil.

Vrouwe Ymir.

Het beste was dat ik wist hoe het voelde om nodig te zijn.

Voor het eerst in mijn hele leven, betekende ik iets voor anderen.

Dat was veruit waardevoller dan wat dan ook.

Toen, op een dag…

Het is de schuld van dat meisje.

Ze zei dat ze van koninklijke bloede was

We zijn alleen schuldig door onwetendheid.

Ik werd wreed herinnerd dat alles waar ik aan vasthield…

slechts schijn was.

Is dat zo?

Ik was maar…

Het is waar.

Ik ben Ymir.

Het bloed van de koning vloeit door mij.

Eén leugen, de rest gaat vanzelf.

Als het hun leven redde, dan zij het zo.

Het vervelende was dat het anders uitpakte.

Help me.

Stop, ik smeek het.

Dit is niet juist.

Toen besefte ik…

Dit is mijn straf.

Ik had die goedgelovige stakkers bedrogen.

Maar dat was niet waarvoor ik gestraft werd.

Het was omdat ik mezelf had bedrogen.

Door te denken dat anderen mij nodig hadden.

Wat had ik anders verwacht?

Zo gaat het als je de wereld bekijkt door een sluier.

Een Titaan, vlucht.

Nee.

Toen ik mijn ogen opende, was vrijheid het eerste wat ik zag.

Het eerste wat ik dacht?

Als er zoiets als lot bestaat, is ze een grillig kreng.

Op dat moment…

deed ik een belofte.

Ik was klaar met de leugens.

Ik zou niet meer tegen mezelf liegen.

Vanaf dat moment zou ik mezelf zijn.

Hoe is dat afgelopen?

Ze werd Krista Lenz genoemd en naar het cadettencorps gestuurd.

Wat jammer, arm ding.

Ze had beter niet kunnen bestaan.

Zoek je ruzie?

Prima, maakt mij niet uit.

En toen…

Wat hebben we hier? Probeer je aardig te zijn?

Nou…

Toen ontmoette ik jou.

Ik merkte meteen dat wij hetzelfde waren.

Je voedde jezelf met leugens.

We wijden onze harten.

Sir.

Je probeerde wanhopig iets te geloven waarvan je wist dat het niet klopte.

Ik begrijp het, echt.

En wees gerust, ik vraag je niet om het te begrijpen.

Nee.

Wat ik wil, is simpel.

Laat me gewoon nog één keer eerlijk zijn tegen mezelf.

Dat is alles.

Ik ben de beste keuze hiervoor, laten we eerlijk zijn.

Wat doe je?

Denk eens even na, in dit bos kan ik het meeste bereiken.

Stop, straks vallen we. - Dat boeit me niet.

Ik heb het voordeel.

Normaal zouden jullie me verslaan, maar mijn Titaanvorm is wendbaarder.

Ik klim de bomen in, pak Eren…

en bereik de Verkenners voordat jullie het weten.

Niet eens zo moeilijk.

Of je gaat ermee akkoord om Krista mee te nemen…

of ik gooi je hele plan in de war.

Ben je gestoord, dat helpt haar toch niet?

Ik dacht dat je om haar gaf. - Op mijn eigen manier.

Als dat haar toekomst kost, dan is dat maar zo.

Maar ik zweer dat ik haar weer zal zien.

Ik heb vrede met wat dat over mij zegt.

Jullie weten niet hoe het is.

Ze weet hoe verschrikkelijk ik ben, maar toch lacht ze naar me.

Verdomme - Wees niet boos.

Ik heb een redelijk goed plan.

Als ik achterblijf, kunnen jullie makkelijker ontsnappen.

Maar als je dat niet ziet zitten…

kunnen we ook elkaar als beesten verscheuren.

Dat licht.

Heb jij het ook gezien, vanuit het bos?

Dat licht betekent dat er iemand transformeert.

We hebben geen tijd meer.

Soldaten, verspreiden.

De vijand heeft Titaanvorm aangenomen.

Vind Eren en haal hem terug.

Nog een van de Politie.

Strijd is niet ons doel.

Zoek, red en trek je terug.

Verzamel de paarden. - Onmiddellijk, sir.

Eerst moeten we de vijand vinden en de anderen inlichten.

Ze zijn in dit bos, dus let op.

Uiteen.

Eren. - Waar ben je?

Dat is de kreet van een Titaan. - Het kwam van verderop.

Ik zie je. - Wacht.

Dit is Ymir in haar Titaanvorm, een van de ontvoerden.

Wat is er gebeurd? Waar is iedereen?

Is Eren in orde?

Bertholdt en Reiner?

Dit is Ymir?

Heeft ze met Reiner gevochten?

Ben je ontsnapt aan Reiner?

Welke richting gingen ze? - Vertel het ons.

Zeg op.

Schiet op, lelijkerd.

Is ze op haar hoede voor Reiner?

Er is iets mis.

Waarom bekijkt ze ons één voor één?

Ymir.

Daar ben je, gelukkig ben je in orde.

Wat? - Heeft ze…

Ymir, wat doe je?

Sta niet zo, erachteraan.

Ze is snel, we raken haar kwijt.

Waarom zou ze dat doen?

Ben ik echt de enige van ons die dit zag aankomen?

Het is duidelijk aan welke kant ze staat.

Ze staat aan Reiner's kant.

We zijn in de val gelokt.

Ze is terug.

Mooi.

Oh, nee.

Ze ontsnappen met Eren.

Naar de paarden, nu.

Dit is nog niet voorbij.

Ik zal 'm terughalen, al kost het me mijn leven.

Vertaling en resync: OhItsStefan

Achtervolging en strijd vloeien samen.

Jager tegenover zijn prooi.

Emoties lopen hoog op tussen voormalige vrienden.

Verraad eist bloed.

Trouwe soldaten komen massaal om.

In een gok om het lot van de mensheid…

kiest commandant Erwin voor een alles-of-niets strategie.

Volgende aflevering: "Aanval"