Original subtitles

SOLDAAT

Groentjes, blijf hier.

Dit redden we wel.

Dit is een klus voor de ODM-uitrusting.

Aanvallen.

TWEE UUR EERDER

Er is hier iemand geweest.

Zo dicht bij de muur?

Het waren waarschijnlijk rovers.

Bij de ingang stond 'Ruïnes van kasteel Utgard'.

Ik wist niet dat dit een historische plek was.

Kijk eens wat ik gevonden heb.

Is dat wat ik denk dat het is?

Het etiket is alleen niet leesbaar. - Je gaat dat toch niet nu opdrinken?

Tuurlijk niet, ik bewaar het.

Dit belooft een mooie nacht te worden dankzij dit smokkelwaar.

Pas maar op, dat klinkt als een overtreding.

Proberen jullie maar wat te rusten.

Titanen zijn zo laat niet meer actief, maar wij houden om de beurt de wacht.

We vertrekken vier uur voor zonsopgang.

Excuses.

Wat als er geen gat in muur Rose is?

Waar komen ze dan vandaan?

Daar gaan we achter komen.

Morgen.

Misschien is de situatie toch niet zo slecht als we eerst dachten?

Je weet maar nooit.

Ze heeft gelijk, er waren niet veel Titanen.

Als we aannemen dat de muur kapot is.

We zagen ze alleen aan het begin, een vrij kleine groep.

Hoe zit het met jouw dorp? - Helemaal verwoest.

Alles lag in puin.

Het spijt me. - Niemand is opgegeten.

Het leek erop dat iedereen gevlucht was.

Je zei toch dat het verwoest was?

De huizen wel, maar de inwoners zijn gevlucht denk ik.

Dat kan niet anders, er was nergens bloed te zien.

Niet eens een druppel, dat is de enige verklaring.

Maar toch, er is iets dat me blijft achtervolgen.

Er lag een Titaan op ons huis.

Het lag daar gewoon, starend.

Gelukkig kon het niet bewegen.

Ik heb geen idee waarom…

maar het deed me aan mijn moeder denken.

Ben ik gek? - Conny, ik zei het je al.

Het was je verbeelding… - Meen je dit?

Je denkt dat je moeder een Titaan is?

Met hoe klein jij bent?

We wisten dat je dom was, maar dit spant de kroon.

Lach maar, ik vroeg er ook wel een beetje om.

Als mama een Titaan is, moet papa er ook eentje zijn.

Zo werkt de natuur.

Hoe kan het anders… - Genoeg, ga slapen.

Ymir, wat ben je aan het doen?

Wat ben jij aan het doen?

Kom je me te grazen nemen? Ik dacht dat je niet op meiden viel.

Oh, nou ik dacht dat jij niet op jongens viel.

Als je het echt wilt weten, ben ik op zoek naar restjes eten.

Ik sterf liever niet met een lege maag.

Eerder, met Conny.

Was je hem aan het plagen om hem af te leiden?

Het zou goed zijn als je daarmee doorgaat.

Hoe minder hij aan zijn familie denkt, hoe beter.

Waar heb je het over?

Dit ziet er eetbaar uit.

Haring, niet mijn favoriet, maar goed.

Haring? Laat eens zien.

Eet smakelijk.

Ongelofelijk dat er ingeblikt voedsel is.

Wat is dit?

Ik kan er geen woord van lezen.

Hoe weet je dat hier haring staat?

Dit etiket is in een andere taal.

Ymir, hoe kun je…

Iedereen, direct naar de toren.

Val iemand anders lastig, laat me gewoon zuipen.

Je staat tussen mij en mijn bierpul.

Aanvallen.

Gemakkelijk doelwit? Ik dacht het niet.

Kijk uit waar je loopt, sukkels.

Jij hebt geen recht van spreken, dat was te riskant.

Moest je echt je zwaard verspillen? - Zo doe ik het nou eenmaal.

Dat is een punt voor mij. - Nou, nou.

We zien wel.

Oh, nee. Ik ben te laat.

De deur is ingetrapt.

De Titanen zijn binnen, barricadeer de deuren beneden.

Wees voorzichtig, kom alleen terug als het echt moet.

Schiet op, wij zullen proberen ze tegen te houden.

Het zijn er best veel, dus dit kan ons einde worden.

Maar we zullen vechten tot de laatste adem.

We wijden onze harten, toch?

Ga, nu. - Begrepen.

Ik ga kijken hoe ver ze zijn gekomen.

Vind iets om de ingang te dichten, wat je ook maar kunt vinden.

Reiner, wacht. - Wat?

Wacht, we komen eraan.

Waarom is hij altijd de eerste die in actie komt?

Kom op, zeg. - Dat doet hij wel vaker.

Zijn ze in de toren?

De deur is nog gebarricadeerd, maar dat zal niet lang helpen.

Ze zijn in de toren.

Kom hier en help me.

Is dit hoe ik sterf?

Verdomme.

Nee, nog niet.

Dat weiger ik.

Ik ga terug naar huis.

Gaat het? - Ja.

We gaan het redden, dit is niet hoe we sterven.

Precies, zo is het net.

Pas op, daar komt 'ie.

Goed werk, en ammunitie?

Was het maar waar, puur geluk dat we dit vonden.

Aan de kant.

Onze gebeden zijn verhoord, hoera.

Die komt niet overeind, gelukkig was het een kleine.

Wat nu? Dit mes is het enige wat we hebben.

Zal ik voor de nek gaan? - Te riskant.

Als het je pakt, ben je er geweest.

Dan denk ik dat we nu beter naar boven kunnen gaan.

We weten niet of dat de enige is.

Conny.

Conny.

Reiner, nee.

Allemachtig, wat doe je?

Ga je ermee uit het raam springen?

Er is geen ander optie. - Nee, wacht.

Ik kan z'n kaak open snijden.

Zo.

Wat als er nog een binnenkomt.

Er is toch niet nog zo'n kanon?

Waarschijnlijk niet.

Sorry, ik weet dat het prikt.

Ik denk dat het bot gebroken is. - Typisch mijn geluk.

We hebben een spalk en verband nodig, dat moet te doen zijn.

De stof is vuil.

Ik heb het al tijden niet kunnen wassen, sorry.

Geen zorgen, het is voldoende.

Trouw met me.

Dus, het gaat wel met je? - Ik denk het, waarschijnlijk.

Krista, ik heb mezelf ook een beetje bezeerd.

Kom op, dat overleef je wel.

Sorry, Reiner.

Je moet me ook altijd redden.

Jij en de anderen, zelfs Annie waagde haar leven voor mij.

Ik ben je veel verschuldigd. - Nee, het is al goed.

We staan voor elkaar klaar, dat is wat soldaten doen.

Ik denk niet dat ik ooit zo dapper kan zijn.

Is hij altijd zo geweest?

Het type dat zichzelf opoffert.

Nee, hij is een beetje veranderd.

Vroeger was Reiner meer een krijger.

Krijger? Wat bedoel je?

Laten we wat nuttige spullen zoeken, ik sterf liever niet door nalatigheid.

Wauw, oké dan.

De Verkenners hebben het voor elkaar gekregen.

Dat waren de grote.

Gelukkig hebben we deze toren.

Ja, misschien overleven we het wel.

Wij gaan naar de rekruten. - Oké.

Wat is dat geluid?

De paarden.

Daar is het weer. - Waar komt het vandaan?

Lynne, Henning.

Oh, shit.

Ze zijn dood, in een klap.

Dit kan niet…

Die ene die de muur op klom, hij heeft dit gedaan.

Die harige klootzak is…

Er komen er veel aan. - Echt waar?

Het is alsof het onderdeel is van een groter plan.

Dit is niet willekeurig, er wordt met ons gespeeld.

Verdorie, mijn brandstof raakt op.

Kom op, sterf.

De toren gaat het niet houden.

Mijn brandstof is bijna op, jouwe?

Net op, en mijn zwaarden zijn helemaal afgesleten.

Dat zijn toch niet de enige die je nog hebt?

Helaas wel.

Hoeveel Titanen hebben we samen neergehaald?

Geen idee, ik was te druk om het bij te houden.

Volgens mij deed ik het niet slecht.

Man…

Wat moet ik doen om hier een drankje te verdienen?

Dit is niet het moment voor…

Het spijt me, Nanaba.

Volgens mij heb ik m'n hoofd gestoten.

Ik weet niet of ik het volhoud.

Gelgar.

Gelgar, nee.

Dat was alles wat ik had.

Dus, er is toch een god.

Kom op, dit is niet eerlijk.

Waarom doe je me dit aan?

Wie heeft mijn drank opgedronken?

Ze hebben 'm.

Stop, de toren kan elk moment instorten.

Je moet stil blijven staan. - Laat los, ze sterven door ons.

Nanaba, Gelgar. - Laat het stoppen.

Het spijt me, papa. Ik zal voortaan braaf zijn.

Alsjeblieft, papa.

Wat nu?

Moeten we wachten tot de toren instort en onszelf levend op laten eten?

We kunnen niets anders.

Dit slaat nergens op.

We worden uitgeroeid voordat we de missie kunnen voltooien.

Nee, dit is nog niet het einde.

Als ik een wapen kon vinden, zou ik vechten.

Om hun offer terug te betalen.

Krista, stop daar eens mee.

Ze stierven niet zodat jij een heldhaftige dood kan sterven.

Je weet dat ik dat niet bedoelde.

Je weet ook dat je niet zoals Conny en de rest bent.

Zij doen dit om de mensheid een kans te geven.

Jij wilt alleen dat het woord "held" op je grafsteen staat.

Zo is het helemaal niet.

Waar is dat mes?

Waarom? - Geef het gewoon.

Prima, wat dan ook.

Je bent een lieverd, dankjewel. - Waarom wil je dat mes?

Niet veel…

Ik ga ze even te grazen nemen.

Oké, en je plan is?

Dat gaan we samen zien.

Ymir.

Krista, luister naar me.

Waarschijnlijk ben je het vergeten.

Maar nu we tegen het einde aanlopen, probeer eens terug te denken.

Denk aan de belofte die we in de sneeuw hebben gemaakt.

Het is niet aan mij om te bepalen hoe jij je leven moet leiden.

Als je bekijkt, is dit meer een wens.

Krista, leef een leven waar je trots op bent.

Vergeet onze belofte niet.

Ymir, wacht.

Vertaling en resync: OhItsStefan

Leef een leven waar je trots op bent.

Met die woorden ontketent Ymir een kracht die niemand verwachtte.

Tussen haar en Krista bestaat een onbreekbare band.

Een belofte uit de diepten van hun gedeelde verleden.

Terwijl Ymir zichzelf onthult, transformeert Krista ook.

Ze laat het masker vallen dat ze al zo lang gedragen heeft.

Volgende aflevering: "Historia"