Original subtitles

De kans dat er Titanen verborgen zijn in het 104e cadettencorps is klein.

Er komen meerdere Titanen uit het zuiden.

Muur Rose is doorbroken.

Omdat vermoed werd dat de vijand zich onder hen verborg…

werd het 104e cadettencorps geïsoleerd gehouden.

Met de plotselinge opkomst van een groep titanen…

werden koeriers uitgestuurd om omliggende dorpen te waarschuwen.

Zoals je ziet, is deze dag een dieptepunt in de menselijke geschiedenis.

Verlies de moed niet, we moeten nu alles geven.

Maar…

Nee, ze zijn gaan rennen.

Hun oorsprong en hoe ze hier zijn gekomen, blijven een mysterie.

De mensheid tast nog steeds in het duister.

Wat een ontzettend slim idee.

IK BEN THUIS

TROST

Commandant Pyxis.

Er zijn Titanen gezien, we denken dat muur Rose is doorbroken.

STOHESS

Geweldig, kan iemand uitleggen wat dit betekent?

Ik weet het niet.

Maar het zijn toch Titanen, zouden ze een muur met titanen erin breken?

Het zou niet hun eerste keer zijn, zo kwamen ze Shiganshina binnen.

Dat was een poort.

Armin, wat probeer je te zeggen?

De muren zijn anders.

Er zijn geen beschadigingen of scheuren, geen kieren tussen de stenen.

We kunnen zelfs niet eens zien hoe ze gebouwd zijn.

Misschien is het van hetzelfde spul als waar Annie in vastzit.

Het moet wel veelzijdig materiaal zijn, we weten dat het bijna onbreekbaar is.

Dus de muren zijn van Titanen gemaakt?

Sectiecommandant, waarom duurt het zo lang?

Ze vertrekken over vijf minuten.

U moet opschieten. - Rustig, nog eventjes.

Hange, schiet op.

Oh sorry. En onze gast? - Hij staat al eventjes klaar.

Straks krijg je het nog koud, trek 'm goed aan.

Excuses voor het wachten.

De voorbereidingen duurden langer dan ik dacht.

Hij is een priester van de Orde van de Muren.

Inderdaad, Nick en ik zijn dikke vrienden.

Alles is in orde.

Hij hoort hier net zo min als wij.

We zijn willekeurig.

Integendeel, Erwin heeft ons met een reden samengebracht.

Open de poort.

De staat van muur Rose is onbekend.

Alles tot Ehrmich is veilig, die route nemen we.

We vertrekken. - Ja, sir.

Jullie hebben 'm gehoord. - Sir.

Al die tijd hebben Titanen ons beschermd tegen andere Titanen.

Zeg dat nog eens.

Hij wist het maar zei er niets over?

Helaas, dat vat zo'n beetje samen wat er tot nu toe gebeurt is.

Nu is het natuurlijk geen geheim meer.

Hij wil nog niets zeggen, maar daar hebben we wel wat voor.

Zijn geloof houdt hem stil, maar daar komt wel verandering in.

Rot op, dit is niet de goede aanpak.

Als deze klootzak iets weet, moet hij het gewoon zeggen.

De mensheid staat op het spel en jij maakt je alleen druk om je eed?

Rustig aan, je bent nog niet helemaal beter.

Er zijn meer manieren om de waarheid te krijgen.

Ik ben dan wel niet in topvorm, maar een trekker overhalen kan ik wel.

Maar ik hoop niet dat ik je hoef neer te schieten om dit op te lossen.

Wat vind jij ervan? - Bedreigen werkt niet, Levi.

Geloof mij maar.

Of je het nu met hem eens bent of niet, onze priester staat voor zijn principes.

Daarom vraag ik me af…

Als hij zo onwillig is om te praten, waar denk je dat zijn prioriteit ligt?

Kijk, dat is het dorpje.

Waar je vandaan komt? - Nee, maar het is dichtbij.

Mijn familie woont in het bos.

Ga maar. - Oké.

Vind je dorp en waarschuw ze.

Ja, sir.

Goeie genade, dit weer?

Sasha, je kunt niet altijd maar blijven eten.

Geef het, spuug het uit.

Dat is voor de winter, kom op zeg.

Hou je eens in.

Goed, eet maar door.

Stom kind.

Sasha, kijk eens rond.

Vraag je je wel eens af hoe dingen zo zijn geworden?

Waarom het bos verdwijnt?

Waarom er bijna niets meer te jagen is?

Of zit je daar niet over in?

Tuurlijk wel, mensen komen hier en pakken wat van ons is.

Daarom heb ik altijd honger.

Dat is waar, op het eerste gezicht.

Waar moeten ze anders heengaan als ze hun thuis verliezen?

Zij mogen ook leven, toch?

Dat is hun eigen schuld, dat geeft ze niet het recht om te stelen.

Het komt door de Titanen.

Monsters sloegen een gat door muur Maria, waar moesten mensen anders heen?

Ze hadden geen keuze, ze moesten overleven.

Dus hebben ze het bos gekapt en het gebruikt voor landbouw.

Misschien moeten we loslaten.

De oude manier opgeven.

We zullen niet verhongeren, de overheid compenseert ons.

We zullen paarden gaan fokken.

Als we de jacht opgeven, geven we onze identiteit op.

Waarom zou ik me druk maken over mensen die altijd op ons neerkeken?

Ik zal je vertellen waarom.

We moeten het samen doen, de wereld is van iedereen.

We zijn mensen, mensen zijn sociale dieren.

Het is prima om je eigen weg te gaan…

maar als land schaars is, moet je je bij de kudde voegen.

Kijk naar het grote plaatje. - Nee, dat weiger ik.

We leven hier al ons hele leven, ik ga dat niet veranderen.

Het grotere plaatje kan barsten. Hoe zit het met ons?

Oké, als je dat echt denkt.

Overleven in deze bossen.

Leven volgens tradities, zoals de anderen.

Maar ik zeg je, je moet ook bereid zijn om op die manier te sterven.

Want geloof me Sasha, problemen komen vroeg of laat.

Wanneer dat gebeurt, krijg je geen hulp van de mensen die je hebt laten vallen.

Als het kiezen is tussen deel uitmaken van iets groters of zelfstandig overleven.

Dan kan traditie me gestolen worden, tijd om verder te gaan.

En jij dan?

Durf je die stap met me te zetten?

Het erfgoed van je voorouders verwisselen voor beschaving?

Of is onze medemens die moeite niet waard?

Hoelang is het geleden, drie jaar?

Hij zal toch wel vertrokken zijn?

Onmogelijk, helemaal hier?

Zijn ze echt zo ver gekomen?

Dat is het dan, het is hier niet meer veilig.

Wanneer is dat gebouwd?

Als ik het niet afhak, blijft het maar genezen.

Oh, nee…

Het spijt me zo erg, vergeef me.

Wat is jouw naam, lieverd?

Ik weet dat je bang bent, het komt goed.

Wat zal goedkomen?

Nou, ik…

Rustig aan.

Oké, ik ga je dus meenemen…

Moet dit echt precies nu?

Wacht op ons.

Geen zorgen, hij komt zo terug.

Waarom ben je zo aardig tegen me?

We moeten rennen.

Het komt goed.

Niet waar, iedereen is al weg.

Het hele dorp, ook al kon mama niet zo goed meer lopen.

Ze wisten het, maar niemand kwam haar helpen.

Ik kon alleen maar toekijken.

Niet omkijken, blijf rennen.

Het komt goed.

Je begint me te irriteren.

Waarom moet je altijd zo beleefd zijn?

Ben jij te goed om als een van ons te praten?

Nou, nee, helemaal niet.

Oh ja, waarom doe je dat dan niet?

Ben je bang dat we horen waar je vandaan komt?

Dat is het, toch?

Wauw, je bent verrassend onzeker.

Daarnaast ook nog een sukkel die niets anders kan doen dan jagen.

Er was vast ook geen goede reden om soldaat te willen worden.

Je ouders zijn denk ik…

Ymir, je bent gemeen. - Nou en?

Blijf je jezelf verbergen of ga je gewoon jezelf zijn?

Geloof me, je gedragen zoals mensen van je verwachten is onzin.

Wees gewoon jezelf.

Heel erg bedankt.

Ik waardeer het. - Serieus?

Sorry, ik weet niet echt wat ik moet zeggen?

Laat haar met rust, bemoei je niet met haar leven.

Sasha is wie ze wil zijn.

Dat is jezelf hervinden.

Wat ze ook kiest, dat is nog steeds Sasha.

Hoor ons nou eens filosoferen.

Wat ze ook van buiten wil zijn, van binnen blijft Sasha een lastpost.

Stop nou, kun je niet eens één keer aardig zijn?

Sorry? Ik ben gewoon eerlijk.

Hé, waar zit jij om te lachen?

Niets, excuses.

Waarom moet ik daar nu aan denken?

Van alle domme dingen waar ik aan kan denken.

Maar toch kan ik aan niets anders aan denken.

Oké, luister goed.

Het komt goed, blijf op dit pad.

Ren zo ver als je kunt.

Ik beloof dat iemand je zal helpen.

Het duurt wellicht even voordat je ze vindt.

Maar blijf doorgaan, je komt ze vanzelf tegen.

Ga, maak dat je wegkomt.

Verlies niet de moed.

Als ik z'n ogen kan raken, hebben we voldoende tijd.

Verdorie, nog maar twee pijlen.

Rustig aan, het is niets.

Gewoon een groot, traag, doelwit

In de roos.

Mijn laatste pijl, als ik mis is het voorbij.

Einde verhaal.

Dan ben ik…

Zij is dan…

Ik ben ontsnapt vanwege het bloed.

Nu het meisje nog vinden.

Was dat Sasha?

We doen wat we kunnen, paarden voor wie ze nodig hebben.

Dat meisje zei dat er nog iemand bij haar was.

Ze zei dat ze geholpen had, haar had gered.

Ze zou in haar eentje een Titaan verslagen hebben.

Goed gedaan, ik ben trots op je.

Dankjewel, pap.

Het is goed om weer thuis te zijn.

Conny, rij zachter.

Houd jezelf in bedwang, er kunnen overal Titanen zijn.

Wacht op ons.

Dit kan niet waar zijn.

Hallo, is er iemand?

Alsjeblieft, ik ben het, Conny.

Ik ben naar huis gekomen.

Ik moet mijn huis vinden.

Pap, mam.

Sunny en Martin.

Wees alsjeblieft in orde.

Wat doe je? Achteruit.

Maar, het is mijn huis.

Ik… - Conny.

Cadetten, terugtrekken. - Ik verken de omgeving.

Wat in hemelsnaam? Dit is nieuw.

Kan het bewegen?

Niet met die benen.

Maar dan…

Ik begrijp het niet, hoe is het dan hier gekomen?

Vertaling en resync: OhItsStefan

Mijn familie is in veiligheid.

Dat is wat Conny denk om de schrik van wat hij heeft gezien te verminderen.

Nogmaals verlaat hij zijn thuis.

Gevechten razen door het land, de Titanen blijven een mysterie.

Naarmate de situatie verslechtert, gaan Eren en de anderen richting Ehrmich.

In de hoop een greintje waarheid te vinden.

Volgende aflevering: "Zuidwestwaarts"