Original subtitles

ارائه‌ای از گروه ترجمه‌ی فرانکو فیلم ‫@FRANCOFILMS

‫مترجم: اشکان هیدی

‫حالت خوبه، شلوغه؟

‫آره، مثل همیشه.

‫مامان، عروسی فرداست، دیوونه شدی؟

‫آره، راستش، اوم...

‫من فردا نمی‌تونم بیام.

‫ببخشید.

‫چرا؟

‫یه کاری تو کالوی دارم و نمی‌تونم...

‫داری منو اذیت می‌کنی، الان داری اینو میگی!

‫نه، نه، فردا نمیتونم.

‫باید یه نفرو ببینم.

‫کی رو؟

‫یه دوست.

‫فردا مهمونیه.

‫می‌دونم فردا مهمونیه، ولی نمی‌تونم بیام، ‫نمی‌تونم اونجا باشم.

‫مامان، کاری نمی‌کنم.

‫منتظر تو موندیم تا برنامه‌ریزی کنیم.

‫ولی... منتظرت موندیم، بهت میگم، تو نیستی.

‫مامان، گوش کن، من... نمی‌تونم بیام، ‫نمی‌تونم بیام، همین دیگه و...

‫نه، نمیخوام ناراحتت کنم.

‫ببین مامان، من فردا صبح زود کار دارم.

‫باشه.

‫نه، فقط من نیستم.

‫من...

‫آره.

‫باشه.

‫فردا صبح زود کار دارم مامان، می‌بوسمت.

‫بوس.

‫بوس، بوس.

‫بوس.

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫♪ When I Was Cruel No.2 ♪ ‫♪ Elvis Costello ♪

‫اونجا رو نگاه کن.

‫اونجا رو نگاه کن.

‫خب.

‫همدیگرو ببوسید.

‫همدیگرو ببوسید.

‫آره.

‫آره.

‫آره.

‫آره.

‫آره.

‫آها. عالیه.

‫حالا به هم نگاه کنید.

‫بمون، همونجا بمون.

‫نگاه کن.

‫به اونجا نگاه کن.

‫عالی.

‫حالا رو در روی هم وایسید، ‫رخ تو رخ.

‫البته که می‌تونی.

‫باشه.

‫خیلی خب.

‫به من نگاه کنید.

‫لبخند.

‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر

‫:فیلمی از ‫تیِری دُ پِرِتی

‫قهوه میل دارید؟

‫قهوه میخواید؟

‫-خوبه؟ ‫.-بله. ممنون

‫.تسلیت میگم

‫.ممنون

‫پدرخونده‌اش ژوزف که تو کلیسا بود، ‫اولین دوربین عکاسی رو به آنتونیا داد

‫تا اون موقع دوربین دستش نگرفته بود.

‫چند ماهی بود که عاشق ‫عکس‌های خانوادگی شده بود

‫و زمان زیادی رو صرف ‫بررسی دقیق اونها می‌کرد.

‫پدرخونده آنتونیا اول فکر کرد که اون ‫به ریشه‌های آبا و اجدادیش علاقه‌مند شده.

‫اما معمایی که ذهنش رو ‫مشغول کرده بود، این نبود

‫بلکه وجود این سرنخ‌ها و نشانه‌ها بود.

‫اون یاد گرفت که خودش نگاتیوهاش رو ‫توی بوی تند مواد شیمیایی

‫ظاهر کنه و وضوح تصاویر و بالا ببره.

‫و حتی با این حال هم راضی نبود.

‫فقط تو تابستون 1979 بود که ‫شروع کرد به گرفتن

‫اولین عکس‌هایی که فکر می‌کرد ‫ارزش نگهداری دارن.

‫اون تابستون، پاسکال 21 سالش بود ‫و آنتونیا عاشقش شده بود.

‫♪ Sobreviviendo ♪ ‫♪ Jamie Junaro ♪

‫دولت فرانسه!

‫قاتله!

‫دولت فرانسه!

‫قاتله!

‫دولت فرانسه!

‫قاتله!

‫♪ اونا با عجله پایین اومدن ♪

‫♪ درگیری به وجود میاد ♪

‫♪ و از دسیسه‌های خارجی ♪

‫♪ امروز خودمونو بیرون می‌کشیم ♪

‫♪ و از دسیسه‌های خارجی ♪

‫♪ امروز خودمونو بیرون می‌کشیم ♪

‫♪ این پرچم رو به اهتزاز دربیارید ♪

‫♪ زیر این یوغ، هر چی که باشه ♪ ‫♪ ما صد سال زیرش نمی‌پوسیم ♪

‫♪ از تپه‌ها تا دریا ♪ ‫♪ آ پالاتینا رو بخونید ♪

‫♪ و ظلم و ستم تموم میشه ♪

‫♪ مردم کُرس، به پیش! ♪

‫♪ سپیده دم نزدیک میشه ♪

‫♪ برای کُرس مستقل ♪

‫♪ افتخار تا ابد! ♪

‫♪ برای کُرس مستقل ♪

‫♪ افتخار تا ابد! ♪

‫♪ این پرچم رو به اهتزاز دربیارید ♪

‫♪ زیر این یوغ، هر چی که باشه ♪ ‫♪ ما صد سال زیرش نمی‌پوسیم ♪

‫♪ از تپه‌ها تا دریا ♪ ‫♪ آ پالاتینا رو بخونید ♪

‫♪ و ظلم و ستم تموم میشه! ♪

‫♪ به این آهنگ گوش کن ♪

‫♪ برای آخرین انسانیت ♪

‫♪ و برای آخرین سرباز ♪

‫♪ اجدادش، خونش، قدم‌های سنگینش ♪

‫♪ فقط برای اونه که ♪ ‫♪ من این آهنگ رو می‌خونم ♪

‫این از بیخ ایتالیاییه.

‫این بهترین شب زندگیمه.

‫داداش، این بهترین شب زندگیمه.

‫خیلی خوش گذشت، داداش.

‫ششم ژانویه 1980، اخبار تلویزیون اعلام کرد ‫که فعالان خودمختاری

‫تو باستلیکا سه مرد مسلح رو دستگیر کردن ‫که مشکوک بودن

‫از طرف وزارت کشور مأمور شدن ‫تا یکی از اونها رو ترور کنن.

‫اونها می‌خواستن یه کنفرانس خبری برگزار کنن

‫قبل از اینکه زندانی‌ها رو ‫تحویل دادگستری بدن.

‫دولت هم در جواب، تانک‌ها ‫و پلیس ضد شورش رو براشون فرستاد.

‫پاسکال.

‫پاسکال.

‫کجا میری پاسکال؟

‫آنتونیا هیچوقت دقیقاً نفهمید ‫کجا و چطور پاسکال به گروهی پیوست که

‫تو یه هتل تو خیابون فش سنگر گرفته بودن و ‫مشتری‌هاش رو نگه داشته بودن.

‫اونها امیدوار بودن که ‫خبرنگارها رو اونجا جمع کنن.

‫به جای اینکه بیرون بیان، ‫48 ساعت اونجا موندن و تو این مدت

‫یه جو جنگ داخلی تو آژاکسیو که ‫تو محاصره بود حکمفرما شد.

‫یه پلیس ضد شورش کشته ‫شد و چند نفر دیگه هم با

‫تیر یه تیرانداز که هیچوقت ‫پیداش نکردن زخمی شدن.

‫پلیسای وحشت زده هم به سهم خودشون ‫یه زن و یه مرد جوون رو کشتن که تنها گناهشون

‫این بود که تو زمان بدی ‫از اونجا با ماشین رد شدن.

‫گروه در نهایت قبول کرد که ‫تسلیم بشه به این شرط که

‫ژاندارمری بیاد سراغشون نه پلیس.

‫بهشون اجازه دادن که ‫آزادانه مسیر بین هتل تا

‫کلانتری رو طی کنن در حالی که اسلحه‌های ‫خالی رو روی شونه‌شون حمل می‌کردن.

‫پاسکال با رفقاش ‫به دادگاه امنیت دولت معرفی شد و

‫تو زندان سانته زندانی شد.

‫اون واسه عقایدش می‌جنگه.

‫باشه.

‫ولی کارای خلاف قانون هم کرده.

‫و این خوب نیست که تو رو هم ‫تو کاراش درگیر کنه.

‫این کار درست نیست.

‫منو درگیر چیزی نکرده.

‫پاسکال فقط درباره عقایدش با من ‫ حرف می‌زنه و عقایدش غیرممکن نیست.

‫کارایی که می‌کنه یا نمی‌کنه رو بهم نمیگه، ‫نمی‌خواد منو قاطی کنه.

‫نمی‌خوام نگران باشی.

‫نگران نیستم.

‫برام قابل تحمل نیست یه روز صبح ‫بهم بگن بردنت بازداشتگاه.

‫اینو بفهم، اگه بخوان در رو بشکنن،

‫همین‌جا میان در رو می‌شکنن و میان دنبالت.

‫خونه ما.

‫خونه مادرت، خونه من، خونه برادرت.

‫هی عقیده، عقیده می‌کنه.

‫منم تو سن اون عقیده داشتم.

‫می‌خواستم خانواده تشکیل بدم، بچه‌دار بشم.

‫ببینم بزرگ میشن.

‫این عقیده شرافتمندانه نیست؟

‫میشه با عقاید زندگی کرد، حرف زد.

‫مجبور نیستی به در و دیوار یا آدما شلیک کنی.

‫درباره احساساتت بحث نکن.

‫ولی وقتی یکی همچین چیزایی تو سرشه، ‫تنهایی میره به جنگش.

‫یه دختر جوون رو درگیر نمی‌کنه.

‫بازم میگم اون هیچی بهم نمیگه.

‫هیچی بهت نمیگه.

‫هیچی بهت نمیگه.

‫این حرف رو به من میزنی؟

‫تازه رفته زندان.

‫تازه رفته زندان.

‫خیلی زود هم برمی‌گرده اونجا.

‫اون وقت تو می‌خوای چیکار کنی؟

‫من و مامانت باید پول بلیط هواپیما رو بدیم ‫که بریم ملاقاتش تو زندان؟

‫اینو می‌خوای؟

‫پس چیکار کنم؟

‫با کسی که دوستش ندارم قرار بذارم؟

‫من اینو نگفتم.

‫من اینو نگفتم.

‫فقط میگم الان با این کارهاتون، ‫منو به کشتن ندین.

‫بابا من عاشقشم.

‫نمی‌تونم وانمود کنم دوستش ندارم.

‫رو من حساب نکن.

‫آنتونیا تقریباً هر روز براش نامه می‌نوشت.

‫براش عکس می‌گرفت.

‫از دوستایی که منتظر برگشتنش بودن، ‫کوچه‌های خلوت،

‫اومدن بهار، و براش می‌فرستاد.

‫پاسکال ازش می‌خواست، ‫اگه زیاد جواب نداد، نگران نباشه.

‫از نوشتن و یکنواختی زندگی تو زندان، ‫خوشش نمی‌اومد

‫جوری بود که حرف زیادی ‫برای تعریف کردن نداشت.

‫ولی منتظر رسیدن نامه‌ها و عکساش بود و

‫تأکید می‌کرد که از هیچی پشیمون نیست.

‫ولی بی‌صبرانه منتظره که دوباره اون ‫و همه چیزایی رو که به لطف اون،

‫حتی به شکل عکس هم هنوز وجود دارن، ببینه.

‫داری میری خونه‌ت.

‫داره میره خونه‌ش.

‫خوشحالم.

‫می‌خوام از همه دوستامون که ‫امشب اومدن تشکر کنم، که با

‫من، شوهرم و پسرم اومدن، امروز ‫پسرم اینجاست و این تنها چیزیه که مهمه.

‫همه اونایی که برای ما اونجا بودن.

‫پاسکال

‫به سلامتی روزهای پیش رو!

‫توجه زیادی به آنتونیا نکرد.

‫اونقدر ناراحت شد که نه تونست از آزادیش

‫خوشحال باشه و نه حتی بره باهاش حرف بزنه.

‫جرأت نمی‌کرد تکون بخوره و از اینکه

‫جلوی چشم همه مونده و نمی‌تونست ‫فرار کنه، از خودش بدش می‌اومد.

‫آنتونیا!

‫آنتو!

‫داری میری؟

‫آره دارم میرم.

‫واقعاً متأسفم ولی حالشو ندارم...

‫حس خوبی ندارم، راحت نیستم، ‫احساس راحتی نمی‌کنم.

‫نمی‌خوام مثل اونایی باشم که اینجوری میرن، ‫نمی‌خوام توجه‌ها رو از تو بگیرم یا...

‫ترجیح میدم برم ولی تو برگرد

‫پیش خانواده و دوستات و خوش بگذرون.

‫من باید زودتر می‌اومدم پیشت.

‫ممنون بابت همه عکسا و نامه‌هات.

‫این حرفا الکی نیست.

‫آنتونیا.

‫خوشحالم اگه تونسته کمکت کنه.

‫!پاسکال

‫!پاسکال

‫!هوی

‫از اون شب به بعد، ‫هر شبی که مخفیانه غیبشون می‌زد،

‫همون ساعت، آنتونیا و پاسکال ‫همدیگه رو می‌دیدن.

‫دیگه آنتونیا زن پاسکال بود.

‫بدون اینکه مستقیماً درگیر بشه، این دوره ‫پر تنش سیاسی و اعتراضات رو تجربه می‌کرد.

‫که دوره‌ای از فشار سیاسی و مخالفت‌ها بود.

‫پدر خوانده آنتونیا مسئولیت چند تا کلیسا رو ‫به عهده گرفته بود، از جمله کلیسای روستا رو،

‫و زندگی عاشقانه دخترش خیلی اذیتش می‌کرد.

‫با پاسکال مشکلی نداشت، ‫ولی نمی‌تونست بپذیره که

‫سرنوشت آنتونیا از همین حالا ‫اینقدر غم‌انگیز رقم خورده باشه.

‫♪ I Mulateri di I'Ulmetu ♪ ‫♪ Canta U Populu Corsu ♪

‫استعمارگرها گمشید بیرون!

‫باز گرفتنش.

‫چی شده؟

‫دو دقیقه منو می‌بخشید.

‫کی رو گرفتن؟

‫پاسکال رو گرفتن.

‫با ژان-ژو.

‫بقیه رو صبح اومدن بردن.

‫به خدا عادلانه نیست.

‫از الان به بعد ساده‌ست.

‫باید پشت هم باشیم.

‫اما خوب گوش کن.

‫نبینم غمگین باشی یا بخوای غمت رو بروز بدی.

‫.این یک

‫دوم اینکه، سرت رو بالا بگیر.

‫بالا، لطفاً.

‫چون نباید از هیچی خجالت بکشی.

‫اونا کاری رو که باید می‌کردن ‫انجام دادن، همین.

‫و برای همین، حتی اگه ‫ظاهرمون رو حفظ می‌کنیم.

‫ما سه تا باید کنار هم بمونیم.

‫.روشنه

‫و دوم دیگه، برم ویسکی بیارم.

‫تو ادامه بده،

‫حق با اونه.

‫این فقط یه پروازه، در بدترین حالت...

‫در بدترین حالت، با اون میری پاریس، همین.

‫خب، من نمی‌دونم.

‫الان فعلاً تو بازداشت می‌مونید.

‫با سیمون.

‫ببینیم چی میشه.

‫بیا، یکی دیگه.

‫و بعدش می‌تونیم یه چیزی بخوریم.

‫تمومه.

‫خیلی ممنون.

‫مرسی.

‫آنتونیا سال 1984 به عنوان عکاس

‫تو یه آژانس کوچیک شروع به کار کرده بود.

‫اون موقع فقط 22 سالش بود.

‫تازه از نیس برگشته بود، ‫جایی که یک سال کاملاً

‫بی‌ثمر رو تو دانشگاه ‫با مادلین و لتیسیا گذرونده بود.

‫یه سال پر از مهمونی‌های بی‌انتها، ‫ که فقط با اهالی کُرس می‌گشت.

‫پدرخونده آنتونیا چند تا از عکس‌هاش رو ‫قرض گرفته بود و به

‫یه دوستش که تو روزنامه کار می‌کرد داده بود.

‫این شاید کارفرماها رو متقاعد کرده بود که

‫با وجود سن کم و بی‌تجربگی محض استخدامش کنن.

‫هرچند به واقع، هیچ تجربه خاصی

‫برای عکاسی از موضوعات محلی لازم نبود.

‫تو تحریریه به هیچکس پنهون نبود

‫که اون با یه زندانی سیاسی رابطه داره.

‫شغل جدیدش، هرچند رضایت‌بخش نبود، ‫حداقل بهش اجازه داده بود

‫خیلی زودتر از اونچه فکر می‌کرد ‫به استقلال برسه.

‫اتاق دوران بچگیش و روستا رو ترک کرده بود ‫و رفته بود تو یه آپارتمان

‫تو آژاکسیو که مادرش از یه عمۀ پیر

‫به ارث برده بود و راضی به فروشش نمی‌شد.

‫از وقتی پاسکال از زندان آزاد شده بود،

‫هفته‌ای چند شب رو پیش اون می‌موند.

‫و این یعنی بالغ شدن.

‫نه اینکه صاحبِ خونه و حقوق باشی، ‫بلکه یعنی اینکه بتونی با پاسکال

‫به جای صندلی عقب ماشین، تو تخت بخوابی.

‫خودش عکس می‌گرفت.

‫هیچکدوم از صحنه‌هایی که روی ‫فیلم ثبت می‌کرد دقیقاً یه رویداد نبود،

‫،ولی با این حال ‫عکس‌هاش واقعیت زندگی رو نشون می‌داد.

‫این ایده خیلی به دل آنتونیا می‌نشست،

‫ولی وقتی به عکس‌های شخصیش نگاه می‌کرد،

‫شک می‌کرد که همه چیز ‫تو این داستان روشن نیست.

‫سؤال همینه.

‫مسئله شغل‌های الکی کُرس‌ها نیست.

‫مسئله اینه که چطور به اینجا رسیده.

‫اون عروسک خیمه‌شب‌بازی دولته.

‫و سؤال واقعی اینه که چرا یه کُرس

‫نمی‌تونه پست مدیریت یا سرپرستی بگیره.

‫چرا ما صلاحیت نداریم؟

‫بعدش میان از تبانی حرف می‌زنن.

‫زیر لنز دوربینش، همه دوستاش شبیه

‫شخصیت‌های تراژدی به نظر می‌رسیدن ‫که درگیر رنج‌های ناگفتنی بودن.

‫چطور می‌تونی خودت رو با این چیزا درگیر کنی؟

‫چطور چی؟

‫این داستان‌های عشقی.

‫آره، داستان‌های عشقی، زندگی، ‫داستان‌های زندگی...

‫در حالی که مشکل دقیقاً نبودِ کامل تراژدی بود.

‫مثلاً، همه چیز می‌تونست ساده‌تر باشه.

‫چرا با ژان-ژو موندی؟

‫درسته.

‫در هر صورت، چیزی که برام جالبه ‫اینه که هیچکس چیزی نفهمید،

‫نه والدینت، نه ژان-ژو، نه ما، هیچکس.

‫آره خب، خوشبختانه دیگه ‫فقط همین کارو می‌کنیم.

‫واقعاً همینطوره.

‫چطوری این کارو کردی؟

‫چطوری این کارو کردم؟

‫برامون توضیح بده.

‫اما چطور می تونم توضیح بدم؟ ‫،من چند بار در ماه میرم و میام

‫. می پرسم که چطور باید تغییر کنم

‫ببین، من تو دروغ گفتن ‫خیلی ماهرم، قبول داری؟

‫اگه بخوام، میتونم هر چیزی رو ‫به هر کسی قالب کنم.

‫همین دیگه.

‫نمیدونم، مثلاً این مغازه‌ای که ‫دارم راه میندازم رو ببین.

‫میدونستم باید اسپانسر بگیرم

‫با نماینده‌های برندهایی که ‫میخوام بفروشم جلسه بذارم.

‫همین دیگه.

‫من حاضرم هر کاری بکنم.

‫حتی تو لحظه آخر پدر و مادرم رو بپیچونم، ‫در حالی که

‫بهم نیاز دارن و تو دردسر افتادن.

‫حتی گردنبندِ مرجانِ غسلِ تعمیدم رو فروختم ‫دیگه هیچی برام مهم نیست.

‫فقط اون مهمه، پوستش، لباش...

‫میدونی چی رو بیشتر از همه تو اون دوست دارم؟

‫موهاش رو.

‫بوی موهاش رو.

‫صورتم رو میذارم لای موهاش.

‫دیوونه میشم.

‫واقعاً همینه.

‫منو دیوونه میکنه.

‫به خدا قسم.

‫نمیتونید تصورش رو بکنید.

‫تازه، خوش‌تیپم هست.

‫خوب حرف میزنه.

‫ولی واقعاً.

‫اصلاً، با یه فرانسوی بودن...

‫اصلاً قابل مقایسه نیست.

‫هیچ جوره.

‫وقتی میگی قابل مقایسه نیست، ‫یعنی بهتره یا بدتر؟

‫از بهترم بهتره.

‫مشکل همینه.

‫خیلی شگفت‌انگیزه، میفهمی؟

‫این یکی به نظرم خیلی جالب نیست.

‫ولی هر جور تو بخوای، ‫این یکی هم به نظرم بهتره.

‫این رو من دوست دارم.

‫این یکی چطور؟

‫نه؟

‫آره.

‫حداقل گوی‌ها معلومه.

‫به نظر من میتونی این سه تا رو بفرستی.

‫این سه تا؟

‫این یکی نه؟

‫نه.

‫این پشتشه.

‫فردا میریم سراغ یه پرونده قتل.

‫فردا میریم سراغ یه قتل.

‫یه جنبه اخلاقی هم داره، به هر حال.

‫صبر کن.

‫یه سری آدم مثل تو عکاس هستن.

‫مثل من خبرنگارن.

‫بعضی‌هاشون آتش‌نشانن.

‫این آدما، یهو ممکنه

‫سر یه تصادف یا قتل پیداشون بشه.

‫اگه یکی از اعضای خانواده‌شون باشه.

‫چیکار میکنی؟

‫نمیدونم.

‫نمیری؟

‫اگه تو نری، یکی دیگه به جات میره.

‫متأسفم.

‫برای من یه چیزی مهم‌تره.

‫عشق که منطقی نیست.

‫یه جایی باید این توانایی رو داشته باشی ... ‫این قابلیت رو...

‫که احساسات رو بذاری کنار.

‫بحث احساسات نیست.

‫بحث اخلاقه.

‫اخلاق و وجدان.

‫خب پس؟

‫اگه بحث اخلاق و وجدانه، ‫باید شغلت رو عوض کنی.

‫نه، نباید شغل رو عوض کرد.

‫باید سؤال کرد.

‫باید پرسید.

‫همونطور که فلورن میگه.

‫اگه سؤال نکنی، هیچوقت راضی نمیشی.

‫99 بار از 100 بار میگن نه.

‫پسرشون مرده.

‫فکر میکنم بهت میگن نه، ولی نه.

‫خیلی خب، البته، مشکلی نیست، عکس بگیرید.

‫ولی کار ما عکس گرفتنه.

‫نه، خب میگن نه، ممنون.

‫عکس نه.

‫پس چاره‌ای نیست، چاره‌ای نیست.

‫خب پس هیچ کاری نمیکنیم.

‫از کسایی که نمیخوان ازشون عکس گرفته بشه، ‫عکس نمیگیریم.

‫این کار خبرنگاریه.

‫این دزدیدن لحظه‌هاشونه.

‫همه دزدی میکنن.

‫من دزدی نمیکنم.

‫چی؟

‫نه، ولی چی؟

‫آره، بدتر از یه اعلامیه عمومیه.

‫مثل چیزی که اون گفت.

‫♪ Salut a toi ♪ ‫♪ Berurier Noir ♪

‫" سالواتوره کونتینی تویی؟ "

‫" این بخاطر ژرز سونیه است ".

‫در لیون قرار بود به زودی محاکمه گروه FLNC ‫شروع بشه،

‫که در ژوئن 1984 وارد زندان آژاکسیو ‫شده بودن تا ژان-مارک لیچ و سالواتوره کونتینی رو اعدام کنن،

‫ که مسئول آدم‌ربایی و قتل ژرژ سونیه، ‫فعال ملی‌گرای سرشناس بودن.

‫شایعات وحشتناکی درباره ‫سالواتوره کونتینی پخش شده بود،

‫یه شکنجه‌گر و قاتل ‫که میگفتن عادت داشت

‫جسد شکنجه شده قربانیانش رو ‫به خوک‌ها بده تا بخورن.

‫اون موقع، دیگه هیچکس تو کُرس شک نداشت،

‫ که قتل اون فعال جوون ‫کار سرویس‌های مخفی دولت فرانسه بود.

‫که با همکاری مشکوک با ‫اعضای باندهای تبهکار انجام شد.

‫یک سال پیش، طبق انتظار، ‫ژرژ سونیه، فعال ما

‫ربوده شد، شکنجه شد و ‫ ناجوانمردانه به قتل رسید.

‫همونطور که قبلاً اعلام کرده بودیم، ‫تلافی‌جویی شروع شده.

‫چند روز مونده به دادگاهشون، ‫ما حمایت کامل خودمون رو

‫از سه عضو گروه FLNC که برای انتقام خون، ‫جونشون رو فدا کردن، اعلام می‌کنیم.

‫بعد از چندین ماه.

‫تمام پلیسها و مقامات استانی...

‫مطمئن باشند که درب به همون پاشنه می‌چرخه

‫که اونها به زودی می توانند از مصونیت کامل.

‫ در ازای ربودن فعال ما برخوردار شوند.

‫این عملیات یک حرکت ضد حکومتی است ‫در مقابل جنایی سازی حرکتهای ملی گرایی..

‫در مقابل غارت، اخاذی و...

‫و غیره است.

‫آنتونیا صدای پاسکال رو شناخت.

‫فهمید که حتماً باید همه چهره‌های پنهان شده

‫زیر نقاب‌ها رو بتونه بشناسه، ‫و این خیلی ناراحتش کرد.

‫هر بار که دکمه شاتر رو فشار می‌داد، ‫داشت این صحنه‌سازی رو

‫پیش خودش تأیید می‌کرد ‫که این ربطی به واقعیت نداره

‫و فقط کاریه که برای تبدیل شدن ‫لحظه به عکس انجام میشه.

‫همه اینا به نظرش اصلاً شرافتمندانه نبود.

‫در واقع، وقتی خوب فکر می‌کرد،

‫ اکثریت قاطع عکاس‌ها ‫.شغل شرافتمندانه‌ای نداشتن

‫تو 23 سالته، از اخبار روز خبر داری.

‫آره خب.

‫دو ساله داری کار می‌کنی، ده تا عکس ‫تو زندگیت گرفتی، حرفه رو می‌شناسی.

‫خب من نمی‌دونم همه جا چه خبره، ‫ولی می‌دونم چی مهمه.

‫آها و چی مهمه به نظر مردم؟

‫خب نمی‌دونم، ولی ‫یه اتفاق تاریخی داره می‌افته.

‫و ما نمی‌خوایم پوششش بدیم.

‫می‌ذاریم روزنامه‌های بزرگ ملی

‫چیزی رو پوشش بدن که به ما مربوطه.

‫روزنامه‌های بزرگ ملی کار خودشون رو

‫می‌کنن، یه دادگاه با اهمیت ملی رو ‫پوشش می‌دن.

‫ما...

‫چرا پیچیده‌ش کنیم

‫ماهیت روزنامه کورس ماتن ‫اینه که خیلی به مردم نزدیکه.

‫ما یه روزنامه کُرسی هستیم.

‫و من ملی‌گرا نیستم، اینو می‌دونی.

‫ما یه روزنامه کُرسی هستیم، ‫باید اطلاعات بدیم، این نزدیکی به مردمه.

‫نزديک بودن چيزيه که مردم دوست دارنش.

‫برای مثال دوست دارند که در مورد جنازه ها بنویسند ‫.میخوان بدونن کی مُرده

‫آره، اينطوري بهم نگاه نکن

‫اونا ميخوان بدونن کي مُرده

‫مثلاً من اگه به صفحه نگاه کنم می تونم فراموش کنم ‫.که یه ارتشی پدرش رو در حال آواز خواندن از دست داده

‫!من تو خيابون باهاش آشنا شدم پس دهنت رو ببند

‫پس ما چه کار می کنیم ‫.ما می‌تونیم یک تماس تلفنی بگیریم

‫ما می‌تونیم یه قرار ملاقات ‫.برای بازدید جنازه بذاریم

‫ورزش، میدونم از ورزش خوشت نمیاد.

‫امروز صبح از بدنم خبر ندارم

‫دیگه نمیدونم....

‫...زندگی در روستای ما

‫زندگی در روستای ما، این نزدیکه

‫حوادث...

‫دادگاه لیون حوادث نیست؟

‫دادگاه لیون حوادثه.

‫حوادثی که همه رسانه‌های فرانسوی ‫و حتی بین‌المللی پوششش می‌دن.

‫ما هم امروز صبح میایم ‫یه عکس دیگه اضافه می‌کنیم.

‫حرف‌های تکراری می‌زنیم.

‫به هر حال من اونجا خواهم بود.

‫می‌دونم که تو لیون خواهی بود.

‫مشکلی نیست.

‫ولی تو به عنوان یه فعال تو لیون خواهی بود،

‫به عنوان یه زن، نه به عنوان عکاس.

‫این مسلمه.

‫هیچکس اونجا نمیره ‫کسی واسه رفتن به اونجا عجله نداره

‫این به تو ربطی نداره ‫که بدونی کی میره و کی نمیره.

‫اینجا یه رئیس داره.

‫فهمیدی؟

‫رئیس منم.

‫پس کاری که بهت میگن رو انجام میدی، ‫وگرنه می‌تونی موسسه خودت رو راه بندازی.

‫مشکلی نیست.

‫کارمند استخدام کن.

‫می‌تونی عکس بگیری، ‫می‌تونی بری برای IBE کار کنی.

‫در واقع، اگه جاه‌طلب باشی، ‫تو این حرفه موفق می‌شی.

‫مسئله موفقیت تو حرفه نیست.

‫مسئله انجام دادن یه کار مهمه.

‫در واقع، می‌خواد اقتدارش رو نشون بده.

‫هدفش نشون دادن اقتدارشه.

‫یه اتفاق مهم داره می‌افته، ولی ‫به خواست اون، در موردش حرف نمی‌زنیم.

‫می‌سپریمش به دست زمان.

‫میذاریم مشمول گذر زمان بشه.

‫مسلماً.

‫آره، روزنامه‌های ملی.

‫چرا باید ما چیزی رو پوشش بدیم که

‫به ما مربوطه و چرا نباید ‫لوموند اینکار رو بکنه؟

‫دقیقاً.

‫نه.

‫و این رو نمی‌فهمه، وقتی بهش می‌گی.

‫هیچی نمی‌شنوه.

‫هیچی نمی‌شنوه.

‫دیوونه‌ست.

‫دیوونه‌ست.

‫حالم بد شد.

‫این همه کار می‌شد کرد.

‫ولی نه، بدون مجوز نمی‌تونستم ‫حتی یه عکس بگیرم.

‫به هر حال، تو که مجوز نداشتی.

‫ولی چیزای خیلی قوی‌ای اونجا بود.

‫حتی از سیاست حرف نمی‌زنم، ‫از چیزایی که اونجا بود حرف می‌زنم.

‫خیلی... غم‌انگیز بود.

‫تموم شد، گذشت.

‫دیگه هیچوقت نمی‌تونم دوباره عکس بگیرم.

‫اصلاً براشون مهم نیست.

‫گیر دادن به اینکه باید... ‫از دور سیاهی لشکر باشیم.

‫تو مستقیم با دولت درگیر می‌شی، احمقانه.

‫آره، تو کوتاه نمیای، ولی احمقانه خودت رو ‫میندازی تو دردسر ابدی.

‫این موضوع اصلی نیست.

‫البته که همین موضوع اصلیه.

‫معلومه که نه.

‫پس موضوع اصلی چیه؟

‫موضوع اصلی وضعیتیه که توش گیر کردیم.

‫این آخرین دولت استعماریه که داره ‫یه دولت سیاسی رو نابود میکنه.

‫این یه جنایت دولتی و پسته.

‫ما هم موافقیم، ولی...

‫و اینکه دولت داره پرونده رو ‫خراب میکنه، دلیل نمیشه

‫که FLNC بره تو زندان.

‫و این اصلاً دلیل نمیشه که ‫مجازات های سبک برای فعالان ما توجیه بشه.

‫اون باید همین الان آزاد بشه، همین و بس.

‫و این دولته که باید به جرمش اعتراف کنه ‫و محکوم بشه.

‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.

‫تمام روز داری در مورد دادگاه حرف میزنی، ‫در مورد

‫اتفاقاتی که تو زندان میفته، قتل‌ها.

‫مانون، قراره چی بشه؟

‫چه اتفاقی قراره بیفته؟

‫ما از کجا بدونیم؟

‫نمی‌دونیم.

‫نمی‌تونیم بدونیم.

‫واقعاً سنگینه.

‫تازه مامانم هم همش زنگ میزنه.

‫نمیدونم چند تا سوال پرسیده.

‫ژان-ژو همه چیز رو میدونه.

‫ماشین رو با خودش میبره.

‫کی خونه هست.

‫دیگه نمی‌تونم.

‫دارم میترکم.

‫واقعاً.

‫حتی نمیشه تو خونه خودمون حرف بزنیم.

‫چون یه وقت به حرفات گوش میدن، یه وقت نه.

‫واقعاً سخته.

‫بلند شو، یالا.

‫♪ Ya mma ♪ ‫♪ Cheb Hasni ♪

‫چیزی می‌خورید؟

‫قهوه درست کن.

‫آنتونیا، قهوه رو ول کن.

‫.نمی‌مونیم

‫وقتی پاسکال برای سومین بار ‫در مارس 1989 دستگیر شد،

‫آنتونیا نزد عموش رفت.

‫فوراً فهمید که نه میتونه انتظار رو تحمل کنه،

‫.نه تحمل چشمهای دلسوز و نگران رو داره

‫و حتی اسمش هم به عنوان همسر پاسکال ‫رو سنگ قبرش هم حک نمیشه.

‫و این عادلانه خواهد بود ‫چون مرکز جاذبه ی وجودش...

‫ همیشه خارج از خودش قرار گرفته .

‫.البته که نباید از خودخواهی دوست پسرش شکایت کنه

‫کی میتونه کسی رو که زندگی و جانش رو فدا میکنه، خودخواه خطاب کنه؟ ‫آزادی برای یک هدف سیاسی.

‫خب، مثل همیشه هیچی ندارن.

‫من آزاد میشم.

‫چقدر؟

‫هنوز نمیدونیم.

‫چند ماه، حداکثر یک سال.

‫تحمل میکنم.

‫چون این دفعه منتظرت نمیمونم.

‫این دفعه دیگه منتظرت نمیمونم.

‫این وضعیت یه چرخه بی‌پایانه.

‫تو از زندان میای بیرون، ‫بعد دوباره برمیگردی.

‫و من همیشه اینجا منتظرت میمونم.

‫منظورت چیه؟

‫دوستت دارم، ولی...

‫من این زندگی رو نمیخوام.

‫و نمیتونم ازت بخوام که از مسیر زندگی‌ای ‫که انتخاب کردی دست بکشی.

‫و حتی اگه بهم بگی که میتونی ‫این کارو بکنی، بگی که توانشو داری،

‫من این کارو نمیکنم.

‫نمیخوام از هیچ چیزی دست بکشی.

‫ولی اگه ادامه بدیم، آخرش ازت متنفر میشم.

‫فکر کنم همین الانشم ازت متنفرم.

‫نمیتونم چند ماه دیگه نقش بازی کنم.

‫میتونم برم تو سلولم؟

‫ولی گوش کن...

‫واقعاً، من ولت نمیکنم.

‫نمیتونم بمونم، درسته.

‫نمیتونم تحمل کنم، قوی نیستم، ‫ولی ولت نمیکنم، تنهات نمیذارم.

‫همیشه پشتت هستم.

‫نگهبان.

‫♪ Luna Nova ♪ ‫♪ Diana di l'alba ♪

‫دیگه نمیخوام هیچی ازت بشنوم.

‫فهمیدی یا نه؟

‫حالم ازت به هم میخوره، ‫کاری که کردی خیلی کثیفه.

‫- کاری که کردی ‫- پاسکال

‫خوب میفهمی یا نه؟

‫گمشو برو دیوونه، سرت تو کار خودت باشه.

‫نمی‌فهمی داری چه غلطی میکنی؟

‫تو خسته‌ای.

‫خوبی؟

‫نمیخوایم توجیهت کنیم.

‫مطمئنی؟

‫چی میخوری؟

‫یه قهوه لطفاً.

‫آنتوان، یه قهوه و یه پستیس برامون بیار لطفاً.

‫ممنون.

‫باید به نیس زنگ بزنیم و داد و بیداد کنیم.

‫تا با رئیس صحبت کنیم.

‫تازه این حتی تو مقاله خونی که دادن هم هست.

‫من نمیدونم.

‫چند تا عکس فرستادی؟

‫چهار تا؟

‫پنج تا فرستادم.

‫پنج تا؟

‫آره پنج تا، اونا اینا رو انتخاب کردن و برش دادن.

‫ولی این چیه؟

‫الکی برش دادن.

‫میتونه هر چیزی باشه، هر جایی، هر زمانی.

‫فقط روش نوشته پلیس.

‫دو هفته بعد، نامه‌ای از پاسکال دریافت کرد.

‫درکش می‌کرد.

‫خیلی خوب می‌فهمید چرا ترکش کرده بود.

‫هرچند که البته، کنار اومدن باهاش ‫براش آسون نبود.

‫تمام این سال‌ها حتماً برای او دردناک بوده.

‫هرچند که هیچوقت ‫زحمت فکر کردن بهش رو به خودش نداده بود.

‫که بابتش می‌خواست عذرخواهی کنه.

‫و اون حق داشت که آینده‌ی دیگه‌ای رو طلب کنه

‫از دستش عصبانی بود، ولی حالا دیگه تموم شده.

‫چیزی نداشت که سرزنشش کنه.

‫در واقع، هیچوقت چیزی نداشت ‫که بخواد سرزنشش کنه.

‫می‌دونست که با وجود جدایی‌شون، می‌تونه ‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای روش حساب کنه.

‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای.

‫واقعاً نمی‌خواستم کار به اینجا بکشه.

‫فقط نفهمیدم حرف‌هام...

‫...خیلی تند بود، ‫بیشتر از اونی که فکر می‌کردم.

‫و از وضعیتی که بهش رسیدیم خوشم نمیاد.

‫واقعاً از خودم ناراحتم و صادقانه پشیمونم.

‫اگه می‌تونستم این حرف‌ها رو نزنم،

‫یا حداقل جور دیگه‌ای بگم، ‫.باور کن این کارو می‌کردم

‫منم همینطور.

‫نه، ولی اون تقصیری نداره.

‫تقصیر منه.

‫و من نه به اون نیاز دارم نه به بقیه.

‫من بودم که اومدم پیشت.

‫پس از اون ناراحت نباش.

‫و حتی اگه از من ناراحتی،

‫واقعاً متأسفم.

‫دیگه نمی‌خوام اذیت بشی.

‫نه اینکه منو ببخشی و همه چی مثل قبل بشه.

‫واقعاً می‌خوام دیگه از کاری که ‫باهات کردم ناراحت نباشی.

‫من الان چطوری برگردم به این موضوع؟

‫می‌دونم...

‫خب آره، به نظرت مسخره نیست؟

‫تنها چیزی که باعث شد بیان پیشم و

‫عذرخواهی کنن، این بود که ‫پاسکال از زندان بهشون نامه نوشته بود که

‫راضی نیستن ما با هم مشکل داشته باشیم.

‫صبر کن، این چیه دیگه؟

‫تو نیاز داشتی یکی برات نامه بفرسته ‫تا دوستیت رو انکار نکنی؟

‫فکر نمی‌کنم.

‫فکر می‌کنم بیشتر نمی‌دونستن چیکار کنن.

‫اونا نه آزادی تو هستن نه وجدانت.

‫نمیشه ازشون دلخور بود.

‫در واقع، آدم با این همه توانایی ‫کم پیدا میشه

‫واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟

‫چی رو؟

‫که من توانایی‌هایی دارم.

‫خودت می‌دونی، نه؟

‫نه، مسئله این نیست، ولی برام مهمه ‫که تو اینطور فکر می‌کنی.

‫حتی اگه فقط در مورد عکس‌ها باشه.

‫می‌دونم دوست نداری درموردش حرف بزنیم ‫و من زیاد هم چیزی نمی‌دونم، ولی...

‫باید باهام می‌خوابید.

‫فقط یه بار، و دیواری غیرقابل عبور ‫بین خودش و پاسکال می‌کشید.

‫یادآوری می‌کنم دستور جلسه امروز چیه.

‫باید درمورد وضعیت سیاسی فعلی صحبت کنیم.

‫و همچنین باید به ‫انتخابات منطقه‌ای جمهوری بپردازیم.

‫و درمورد انتخابات ‫ماه مارس پیش‌رو تصمیم بگیریم.

‫خب، می‌دونید که کنکولت به ادموند ‫پیشنهاد داده سرلیست باشه.

‫و بنابراین ما به یک استراتژی روشن ‫برای این مبارزه انتخاباتی نیاز داریم.

‫الان به نمایندگان فعال نیاز داریم.

‫به خون تازه نیاز داریم.

‫و به همین دلیله که می‌خوایم ‫به سیمون بالستر پیشنهاد بدیم

‫توی لیست انتخابات مارس آینده ما باشه.

‫اون به خوبی توانایی‌هاش و ‫قدرت متقاعدکنندگیش رو نشون داده.

‫خب.

‫آره ولی صبر کن...

‫در نوامبر، اولین انشعاب جنبش، ‫که هیچکس نمی‌دونست

‫پیش‌درآمد انشعاب دومه، ‫یک ماه پیش از موعد اتفاق افتاده بود.

‫با آنتونیا صحبت می‌کنم.

‫اون گوش میده و در جواب ‫عکسی از بریده یه مجله رو نشون میده.

‫بهم میگه، این چیزیه که الان ‫تو دنیا داره اتفاق می‌افته.

‫این عکس، مشخصاً، کار من نیست.

‫باید بریم روستاها، از مردم بپرسیم ‫چی فکر می‌کنن،

‫یه برنامه پیشنهاد کنیم.

‫از تصور اینکه 20 یا 30 سال بعد، ‫هنوز توی همون آژانس کار کنه،

‫و اونقدر به گرفتن عکس‌های بی‌ارزش ‫عادت کرده باشه ...

‫که حتی متوجهش نباشه،

‫ و شاید حتی به طرز مسخره‌ای ‫ به کارش افتخار کنه، به خودش می‌لرزید.

‫می‌تونی امشب پاکت رو خارج از کیف ‫تو فرودگاه بذاری یا نه؟

‫باشه، من انجامش میدم.

‫خوبه، ممنون.

‫در ماه اوت، از یه مقاله خیلی کوتاه ‫در صفحات بین‌المللی فهمید

‫که محاصره شهری که ‫اسمش رو نمی‌دونست شروع شده،

‫توی کشوری که هیچوقت بهش فکر نکرده بود، ‫و به زودی دیگه وجود نخواهد داشت.

‫اسم شهر ووکووار بود.

‫آنتونیا فرصتی رو که منتظرش بود ‫بدست آورد

‫بالاخره میخواست یه کار ‫واقعی عکاسی انجام بده.

‫به مدیرهاش پیشنهاد داد که بره اونجا و

‫یه گزارش کامل برای روزنامه بیاره.

‫البته که هیچی بهش ندادن.

‫فهمید که برای رفتن نیازی به

‫اجازه روزنامه نداره.

‫من برای تو چی هستم واقعاً؟

‫من...

‫نمیدونم، نمیدونم چی بهت بگم، من...

‫تو دوست منی.

‫من دوستتم.

‫هیچی توش برات عجیب نیست؟

‫تو بیشتر میخوای، درسته؟

‫میخوای چی بهت بگم؟

‫که من نسبت بهت احساساتی دارم؟

‫آره.

‫آره.

‫تو میدونی ما چطوری باید با این کنار بیایم.

‫پس چی؟

‫به شماها فکر میکنم.

‫امروز صبح اینجا میمونم.

‫ادامه میدم.

‫میرم یه مجمع عمومی رو پوشش بدم.

‫میرم یه مسابقه پتانک رو پوشش میدم.

‫هر کاری دم دستم میاد انجام بدم ‫هر چه بادا باد؛ از این بدتر نمیشه

‫بس کن... آره میرم اونجا، تولی.

‫آره، مسلماً.

‫من چند کاره‌ام.

‫جشن روستا.

‫نه.

‫نه، جنگ نکن.

‫جنگ نکن

‫ولی این جنگ نیست، این نیست.

‫چرا جنگه، ولی به خاطر این نیست که میرم.

‫فقط این نیست... چیزهایی هست.

‫چیزهایی هست که باید نشون داد.

‫مردم هستن.

‫آره، ولی اینا رو هر روز تو تلویزیون به ‫ پیرهاتون نشون میدن.

‫اما چیزی که اونا نشون میدن ‫منو راضی نمیکنه.

‫به نظر من اونچه نشون میدن، ‫اون چیزی نیست که باید دید.

‫اونا نشونت میدن.

‫خونه.

‫اشک و خون.

‫این نیست...

‫میبینی، مشکل همینه.

‫اینه که چی نشون میدن.

‫اینه که مردم چی یادشون میمونه.

‫اونا اونجا منتظرشن...

‫آره، اون میخواد چیز دیگه‌ای نشون بده.

‫میفهمی؟

‫اون میخواد چیز دیگه‌ای نشون بده.

‫میخواد نشون بده چطور والدینش رو رها کرده.

‫دوست دارم ببینم جلوی آدمایی که ‫دارن میمیرن چیکار میکنی.

‫چطوری میخوای این کارو بکنی.

‫این چه کاریه؟

‫نه ولی اوه!

‫خوب نیست، نمیدونم تو سرت چی میگذره.

‫نه، ببین، ‫تو باید از تصمیمت برگردی، بگو آره.

‫- نه، ‫- این قابل قبول نیست، من نمیتونم اینو بپذیرم.

‫نمیتونی سه دور شهر رو بچرخی و برگردی.

‫اینطوری نمیشه.

‫نه ولی صبر کن، اوه، ولی...

‫ولی من نمیخوام که نیس باشه.

‫من یه آژاکس بازسازی شده نمیخوام، ‫یه کرس بازسازی شده.

‫اوه، با این ایده‌های بزرگت بس کن،

‫خیلی زیاده روی کردی.

‫تو به سرت میزنه، ‫اما، اما، اما، هیچوقت به بقیه نمیرسی.

‫و به بقیه.

‫میفهمم که نگرانتون میکنه.

‫ولی اونجا تحت نظارت خواهم بود، ‫با گزارشگرهای جنگی هستم،

‫باهاشون کار میکنم، همراهشون میریم.

‫و چرا گزارشگرهای جنگی؟

‫اونا از سراسر دنیا میان.

‫تو گزارشگر جنگی هستی.

‫و اگه بخوام بشم چی؟

‫آه آره، همینطوری میای.

‫آره، ولی صبر کن، واقعاً.

‫این چیه؟

‫.نمیدونم چی بهت بگم ‫عقلم به جایی دیگه قد نمیده.

‫.نمیدونم چی بگم

‫این امکان نداره، نمیدونم.

‫فکر کنم اونجا منتظرتن.

‫اونجا بهشون بگو.

‫من از کرس میام، والدینم رو کشتم.

‫والدینم رو کشتم.

‫نمی‌خوای بشنوی.

‫آره، پادگان‌هام رو سوزوندن.

‫پادگان‌هام رو سوزوندن.

‫تو، تو، تو، تو، تو، تو، تو.

‫تو باید تراژدی مینوشتی.

‫آه آره.

‫این تویی که تاریخ و دنیا رو براشون نوشتی،

‫نجات پیدا کردیم.

‫میفهمی داری با ما چیکار میکنی؟

‫- فکر میکنه این کار تو نیست. ‫- فکر نمیکنه این علیه شماست.

‫انگار تصور میکنه این برای منه.

‫تهش چی، ما چیکار کنیم؟

‫فراموشت کنیم، تو میری.

‫دیگه بهش فکر نکنیم.

‫تو میری، دیگه بهش فکر نمیکنیم.

‫ولی من ازتون نمیخوام فراموشم کنید.

‫"میخوام یه کاری بکنم".

‫میخوام کاری بکنم که برام مهمه.

‫که برام اهمیت داره.

‫چطور میشه وارد جنگ شد؟

‫از چه راهی؟

‫آیا یه اتاق انتظار، یه مرز، ‫یه دری هست که باید از اون رد شد

‫که پشتش قلمرو رسمی جنگ قرار داره؟

‫هر روز با دوربینش از هتل میره بیرون.

‫همه جا پژواک زبان اسلاوی به گوش ‫میرسه که برای اولین باره میشنوه.

‫به پدرخوندش نامه مینویسه.

‫اول شمایل‌های مذهبی و ‫مقبره یه امپراتور رو دیدم.

‫- تا حالا ووکووار رفتی؟ ‫- نه تا حالا

‫فردا یه ماشین داره میره.

‫دو تا جا مونده. یه راهنمای ‫عالی داریم به اسم بوریس.

‫.اگه یکیش رو میخوای

‫آره، میخوام!

‫تو یه روز برمی‌گردیم؟

‫احتمالاً. مگه اینکه یه ‫چیز جالب اتفاق بیفته...

‫ولی وقتی همون روز برمیگردی، 200 مارک آلمان میگیری.

‫چیزی که مشخصه اینه که که غربی‌ها هنوز نمی‌فهمند ‫که چه اتفاقی داره میوفته.

‫چرا که تا همین الان ما این سوال رو داشتیم..

‫که جنگ شدید بعدی چه خواهد بود؟

‫.این مسئله جنگ تو اروپا به شدت افزایش یافته

‫و حالا هم داره جوابش رو میگیره.

‫از اونور اروپایی ها اصرار ‫...دارند که جنگی اتفاق نمیوفته

‫،پس این همه درگیری ‫بین قومی از کجا میاد

‫.واقعاً که هیچ چیز رو پیش بینی نکردند ‫.که اصلا اینطور نیست

‫-اصلاً اینطور نیست... ‫- پس چیه؟

‫اینجا متجاوز داخل کشوره.

‫درسته که دیدنش سخت‌تره، ولی به نظر من

‫اگه نخوای چیزی ببینی، هیچی نمی‌بینی.

‫الان تو بلگراد قدم میزنی، هیچی نمی‌بینی.

‫چون شبه‌نظامیان شهر رو تو دست گرفتن.

‫و موفق شدن با یه ‫شعبده‌بازی ارتش کمونیستی رو

‫به یه ارتش ملی‌گرا تبدیل کنن ‫که میره همسایه رو قتل عام میکنه.

‫و قتل عام همینجاست.

‫از مدت‌ها پیش برنامه‌ریزی شده.

‫فاجعه داره نزدیک میشه.

‫چون خبرگزاری فرانسه تامین مالی میشه.

‫... این کارهای وزارت امور خارجه

‫.لعنت به این صلحهای سلطنتی

‫منظورم به دنیاست، اونا الان دارن ‫سعی میکنن ببینن چطور...

‫چطور بازسازی کنن، یکم نظم بدن.

‫ولی فعلاً من نسبتاً آرومم.

‫آب میخوای؟

‫آره، ممنون میشم.

‫اون تخت کوچیک رو اونجا میبینی؟

‫پیشنهاد من بهت همینه.

‫هر طور خواستی.

‫تاریکی مطلق بود.

‫تاریکی مطلق،

‫مثل الان که تو خونه باشیم ‫و شب سیاه باشه.

‫روی پنجره‌ها پتو می‌ذاریم.

‫که بتونی داخل چراغ روشن کنی.

‫.هیچ نوری نباید بیرون بره

‫میتونیم از داخل بپوشونیم ‫.که هیچی از بیرون دیده نشه

‫حمله‌ها بیشتر شب‌ها اتفاق می‌افته.

‫شب‌ها، سعی می‌کنن فرار کنن

‫با استفاده از کانال‌ها و تونل‌هایی

‫که مخصوصاً ساخته شدن.

‫و یه حمله شروع شد، ما تو خونه بودیم.

‫و یه حمله شروع شد، ما تو خونه بودیم.

‫شروع کردن به تیراندازی.

‫دویدیم بیرون.

‫.اون با یه فیلمبردار بود و یه نیروی ویژه

‫.یکدفعه، نیروهای ویژه ریختن بیرون

‫دویدیم بیرون.

‫.با نیروهای ویژه رفتن بیرون

‫ما دو نفر دنبالشون رفتیم.

‫شب سیاه بود.

‫مهم نبود کدوم طرف می‌رفتیم، ‫یکی حتماً ما رو می‌کشت.

‫سربازهایی که باید ‫همراهیشون میکردن

‫شب از خونه‌ای که ‫توش بودن فرار کردن.

‫سعی کردن دنبالشون برن.

‫ولی چون تاریک بود، ‫نمیدونستن چیکار کنن.

‫بقیه ناپدید شدن.

‫خوبه؟

‫نوبت توئه.

‫برو، برو.

‫حتی یه عکس هم نگرفته.

‫این کاری که اینجا ‫می‌کنیم چه فایده‌ای داره؟

‫به عموش مینویسه.

‫مینویسه همه این احتیاط‌ها، ظرافت‌های قاب‌بندی،

‫وجدان راحت خارج از کادر، شرم منزجرکننده، لذت.

‫راه‌های زیادی برای مستهجن ‫نشون دادن خود وجود داره.

‫تو خیابون‌های بلگراد ‫قدم میزنه، جایی که

‫جنگ شبیه یه رویای بی‌محتواست.

‫شب‌ها با یلیتسا بیرون میره.

‫به پدرخوندش هیچی نمیگه.

‫فقط بهش مینویسه، میدونم که ‫بعضی چیزها باید پنهان بمونن.

‫و با این حال این فقط یه اتفاق ‫کوچیکه، یه لکنت، یه حادثه

‫بی‌اهمیت از داستانی که اینجا ‫شروع نشده و اینجا تموم نمیشه.

‫چون نه آغازی داره نه پایانی.

‫روز به روز اوضاع بدتر میشد.

‫.برو اونور کار کن- ‫.دقیقاً دارم کارم رو انجام میدم-

‫شلوار جین، لباس نظامی و ‫ماسک‌هایی که به کنفرانس‌های مطبوعاتی

‫دیروز رنگ و بوی رمانتیک ‫روستایی میداد، ناپدید شده بودن.

‫جاشون رو لباس‌های سیاه زیپ‌دار ‫و ماسک‌های موتورسواری گرفته بود

‫که به نظر میرسید صورت‌های ‫صاف خزنده‌هایی رو

‫با چشم‌های درشت فلورسنت پوشونده.

‫فکر میکنی هستی؟ ‫.یه سرباز پیاده ‫(اشاره به سرباز شطرنج)

‫.جلوتر همه

‫.تو رو هرجا که ميخواد ميذاره

‫. جوجه فکُلی

‫بوقلمون، آقا.

‫فکر کردی همینطوری ‫میتونی عکس بگیری، هان؟

‫دوستات خوبن، نه؟

‫همه می‌دونن.

‫تو 24 ساعت یاد گرفتم، هان؟

‫بهش فکر کردی؟

‫من هنوز گوشم سالمه.

‫فقط میتونم شکمت رو پاره کنم.

‫ولی آره، اونای دیگه، ‫اون طرف میدونن.

‫چون مسیر، مسیر، ‫مارک-رِو، سادست، هان؟

‫از خودت میپرسی اونجا بذاری.

‫بعد میتونی یکم اینجا هم بذاری.

‫و همه چی، همه چی، ‫بله، میری میذاری.

‫و بعد میتونی سوار این ماشین بشی.

‫ببین رفیق، بیا ‫بهت یه اسلحه بدیم.

‫باید بهش شلیک کنی.

‫اینو می‌خوای؟

‫اینجوری بزرگت کردن.

‫الان فکر میکنی ‫داری مبارزه میکنی؟

‫با چی داری میجنگی؟

‫با مردم روستای بغلی؟

‫چه...

‫آقا، تموم شد، مخفی کاری.

‫یه سرباز بزرگ، هان؟

‫یه سرباز بزرگ در سایه.

‫تو 24 ساعت فهمیدم کی بود.

‫و نقاب داشت.

‫خداروشکر.

‫حتی میتونست فراموشش کنه، آقا.

‫24 ساعت.

‫یه جنگجوی واقعی!

‫خیلی خوبه، قول بده.

‫قول بده.

‫و تو میدونی کی این ‫فکرو انداخت تو سرش.

‫تو میدونی. ‫و بهم میگی.

‫بهم میگی.

‫پیداش میکنیم.

‫برای اون، دردسرها تازه شروع شده.

‫من از مدتها قبل میدونستم.

‫چرت و پرت تحویل من نده.

‫اجازه نمیدم.

‫هفته‌هاست که اصرار میکنه.

‫اونوقت تو نمیتونی بگی نه؟

‫فقط یه ویژگی از ‫مارک اورلی بهم بگو

‫.یه ویژگی که استخدامش به گروه ضروری باشه

‫.چیه؟ یه روشنفکر سیاسیه

‫.یه بمب‌گذار

‫.گوش کن

‫امشب همه گوسفندهای فاسد ‫.رو از جنبش حذف می‌کنیم

‫من همه بخش ها رو می شناسم ‫.که چند هفته‌ای که به تنهايی کار می‌کنن

‫.ما مجبور شديم که تعدادشون رو بيشتر کنيم

‫خیلی‌های دیگه رو هم به خدمت گرفتیم ‫.فقط برادر تو نیست، افراد دیگه ایی هم هستند

‫... اگه فقط برای عکس بود

‫.اون فقط نقش یه آدم اضافی رو بازی میکرد

‫او در هیچ عملی یا کاری شرکت نمی کنه.

‫.میتونی رو حرفم حساب کنی

‫.اون همه چیز رو در مورد بردارم میدونه

‫.نه

‫واقعا منزجر کننده است.

‫.در واقع، هرگز از شغلش راضی نبود

‫.از اين کار خسته نشدی

‫در آگوست 1993، FLNC کانال تاریخی ‫...در یک جلسه عمومی در کورته

‫ بیانیه‌ای خوند که توش مسئولیت ‫ قتل یک جوون معترض

‫.از گروه خودش رو به عهده گرفت

‫به نام مفهومِ دفاع مشروع پیشگیرانه.

‫این فرد توسط گروهی از

‫دسیسه‌گران حیله‌گر و بی‌وجدان مأمور شده است

‫ تا به عنوان مجری، تعدادی از مبارزان ما را

‫از بین ببرد.

‫آنتونیا، که از طرف روزنامه فرستاده ‫شده بود، از دست‌های بالا رفته و

‫چهره‌های مشتاقی که با شادی ‫همراهی می‌کردند عکس گرفت.

‫او فکر کرد که جالب میشه از کسی

‫که وسط این شادی عمومی ‫دست نمی‌زنه عکس بگیره.

‫اما به جز خبرنگارهایی که مثل

‫خودش رویداد رو پوشش ‫می‌دادن، کسی رو پیدا نکرد.

‫ادعای مسئولیت قتل رابرت سودس ‫رو میشه حداقل از

‫دو جنبه مختلف داخلی ‫و خارجی تحلیل کرد.

‫از نظر داخلی، بدون شک، قدمی در

‫تاریخ جنبش‌های مخفی جزیره برداشته شد.

‫البته، این اولین بار ‫نیست که قتلی اعلام میشه،

‫اما این اولین باره که یک سازمان ‫اعتراف میکنه که کسی رو کشته.

‫تمام تاریخ جنبش‌های ‫مخفی در سراسر دنیا پر از

‫این جور ماجراهاست، اما معمول ‫نیست که کسی اعدام به خاطر

‫اختلاف عقیده رو قبول کنه، حتی اگه ‫در چارچوب دفاع مشروعی باشه که

‫به نظر میاد در این مورد ‫خیلی پیشگیرانه بوده،

‫ که دقیقاً تعریف دفاع مشروع نیست.

‫ من تعهدم رو انکار ‫ولی دیگه نمی‌فهمم.

‫...ولی خب

‫دیگه نمی‌فهمم.

‫دیگه نمی‌فهمم ‫داریم چیکار می‌کنیم.

‫حالا همدیگه رو می‌کشیم؟

‫من نمی‌توانم با خودم کنار بیایم ‫که به دوستانم آسیبی برسانم.

‫نمی‌تونم.

‫سرت رو بالا بگیر رفیق.

‫تو آزادی.

‫همه‌تون حق دارید.

‫حرف بزن.

‫بعضی‌ها فراموش کردن که پشت رمانتیک ‫بودن، یه مبارزه‌ای هست که باید انجام بشه.

‫تو یه مبارزه سیاسی از این ‫نوع، مسلماً انحراف هست،

‫ اشتباه هست، و حتی خطا هم هست، بله.

‫ببخشید، ولی این دوستته و ‫اینجوری باهاش حرف می‌زنی.

‫دوست همه‌تون اینجاست ‫و هیچکس ازش حمایت نمی‌کنه.

‫طوری رفتار می‌کنید ‫انگار غریبه‌ست.

‫اینا دوستای دوران بچگی هستن.

‫می‌دونید چیه؟

‫شنیدن حرف‌هاتون هم حالم ‫رو بد می‌کنه هم خنده‌داره.

‫من حتی نمی‌دونم اینجا ‫درباره چی حرف می‌زنیم.

‫من نمی‌دونم درباره ‫چی حرف می‌زنیم.

‫صبر کنید، فکر می‌کنید من اینجا می‌شینم، ‫به حرفاتون گوش میدم و هیچی نمیگم؟

‫می‌خواد زندگیش رو بسازه.

‫اون با من یه پروژه داره، ‫می‌خواد خانواده تشکیل بده.

‫و شما؟

‫اگه کشته بشه، چیکار می‌کنیم؟

‫به این فکر کردید؟

‫آره ژاویر، البته.

‫اون نمی‌خواد کشته بشه.

‫سؤال اینه.

‫سؤال اینه.

‫و در نهایت برای تو هم سؤال اینه.

‫این جوونی که ازش حرف می‌زنیم ‫و کشته شد، مگه هم‌سن شما نبود؟

‫مگه ایمان نداشت؟ مگه زن نداشت؟ ‫مگه بچه نداشت؟

‫به اونا فکر کردید؟

‫نه، شما اصلاً به این فکر نمی‌کنید.

‫نه.

‫خودتون رو تبرئه میکنید و به خودتون میگید.

‫آها، اون می‌دونست ‫داره کجا پاشو میذاره، آره؟

‫-خانواده‌تون رو تشکیل بدید، برنامه‌تون رو پیش ببرید. ‫-ما این کار رو می‌کنیم.

‫خب انجامش بدید.

‫ولی ما در این بین می‌دونیم که

‫از حالا به بعد دو تا ‫مبارزه با هم قاطی میشن.

‫نشونه‌های یه جنگ وجود داره.

‫نمی‌تونیم کنترل جنبش ‫رو دست بعضی‌ها بسپریم.

‫اصلاً می‌فهمی داری چی میگی؟

‫یعنی همه در این مورد می‌دونن؟

‫خب ما چیکار کنیم؟

‫ما چیکار کنیم، زندگی ما چی میشه؟

‫عزاداری کنیم، تحمل ‫کنیم، بشینیم و قهوه درست کنیم؟

‫تنهایی بچه‌های شما رو بزرگ کنیم؟

‫همینه؟

‫فکر می‌کنید این ‫چیزیه که من می‌خوام؟

‫ژاویر، اون فقط به شما تعهد نداشت.

‫اون به من هم تعهد داشت.

‫مگه من گفتم که اون به تو تعهد نداشت؟

‫من همچین حرفی زدم؟

‫ژوایر، من بهت گفتم.

‫بهتره که بری، حق با توئه.

‫اگه حس می‌کنی نمی‌تونی ‫بمونی، بهتره که الان بری.

‫اینو من بهت میگم.

‫ولی مسئله این نیست.

‫مسئله اینه که امروز

‫افرادی هستن که قصد ‫دارن به جنبش بپیوندن.

‫منطقیه که این افراد رو کنار بذاریم.

‫اگه می‌خواید درباره ‫روزهای کورته حرف بزنید

‫کورته به ما ربطی نداره.

‫گفتم، باز هم میگم.

‫این مربوط به کانال تاریخی و توافقه.

‫ما نباید خودمون رو برای ‫اشتباهات دیگران سرزنش کنیم.

‫بدترین چیز اینه که اگه جای ‫اونا بودید شما هم دست می‌زدید.

‫همه‌تون همینجوری ‫واکنش نشون میدید.

‫به خاطر یوگسلاویه.

‫چه ربطی داره؟

‫یوگسلاوی، جنگ، تروما، بی‌بچگی.

‫من می‌تونم نخوام بچه داشته باشم

‫بدون اینکه به خاطر یه بیماری یا تروما باشه.

‫نمی‌فهمم.

‫حتی با فکر کردن زیاد هم هیچ ‫دلیلی برای بچه‌دار شدن پیدا نمی‌کنم.

‫و من نیومدم اینجا که ‫درباره این با تو حرف بزنم.

‫فقط می‌خواستم در جریان باشی، همین.

‫من مجبورت نکردم این کار رو بکنی.

‫تو نمی‌خوای بچه داشته باشی یا ‫نمی‌خوای با من بچه داشته باشی؟

‫من به این سؤال فکر نمی‌کنم.

‫حیفه.

‫احتمالاً.

‫اصلا به این فکر نمی کنی که ‫چه فرصت خوبی میتونه باشه!

‫نه، قبول دارم.

‫خب ببین، فکر می‌کنم بهتره ‫یه مدت همدیگه رو نبینیم.

‫آماده شید.

‫مسلح شید.

‫!آتش

‫می‌دونم، می‌دونم ‫چی می‌خواید بگید.

‫باید بهتون خبر می‌دادیم، ببخشید.

‫چرا؟

‫اگه بهم خبر می‌دادید، فکر می‌کنی

‫اجازه می‌دادم این نمایش ‫رو جلوی کلیسا راه بندازید؟

‫اولاً خیلی بی‌احترامیه ‫که بگید نمایش.

‫ما داریم یه مبارز رو به خاک ‫می‌سپریم، وظیفه‌مونه که احترام بذاریم.

‫باید گریه کنید، باید از ‫غم و شرم گریه کنید.

‫این کاریه که باید بکنید.

‫همینطوریه، پدر.

‫ما داریم برادری رو دفن ‫می‌کنیم که تو نبرد کشته شده.

‫نبرد چی؟

‫نکنه ارتش فرانسه اونو کشته؟

‫آره؟

‫بله.

‫چی می‌خواید؟

‫می‌خواید اینجا

‫جلوی کلیسا منو تهدید کنید؟

‫همینه؟

‫به نظر میاد خیلی تو نقشی ‫که بهتون دادن فرو رفتید.

‫سیمون.

‫خوبی؟

‫وقتی آوردنت ‫اینجا، من اونجا بودم.

‫افتادی، سعی کردم ‫حرف بزنم، داشتی گریه می‌کردی.

‫به خاطر بیهوشیه.

‫خواب‌های بد دیدم.

‫فکر می‌کنم تو دست نمی‌زدی.

‫این بی‌شک بزرگترین تعریفی ‫بود که تا حالا ازم کرده بود.

‫شاید حتی تنها تعریفش.

‫حداقل تنها تعریفیه که یادم میاد.

‫همه‌شون فقط می‌خوان همدیگه رو بکشن.

‫من نمی‌تونم کاری براش بکنم.

‫این حرف رو نزنید.

‫این کاریه که باید بکنم.

‫یکی یکی دفنشون کنم، همینه؟

‫بله.

‫باید دوستشون داشته باشم و همدردی ‫.کنم، ولی از توانم خارجه

‫باید با وجود تاریکی روحشون ‫و با وجود ضعف‌هاشون...

‫دوستشون داشت.

‫دیگه نمی‌تونم.

‫همه ما روزهای سختی رو میگذرونیم.

‫شاید برای شما به خاطر رابطه نزدیک و قدیمی ‫که با همشهری‌هاتون دارید، سخت‌تر هم باشه.

‫و دقیقاً به همین دلیل ‫که این لحظات سخته.

‫ما باید حضور داشته باشیم و

‫کلام خدا رو که پیام ‫صلحه منتقل کنیم.

‫میدونم.

‫شما از اون دسته آدم‌هایی ‫هستید که همدستانه تسلیم نمیشن.

‫باید مقاومت کنید.

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫صدای ژان-ژو رو می‌شنوم.

‫اینجاست؟

‫با پاسکاله.

‫مطمئنی حالت خوبه؟

‫نه اصلاً.

‫مرگ تو صورتش پیداست.

‫این به خاطر نقاب‌ها، اسلحه‌ها ‫و اسطوره‌های مزخرفتونه.

‫حالا این کشور داره ‫قاتل‌ها رو می‌پرسته.

‫همیشه همینطور بوده.

‫به خاطر شما بدتر هم شده.

‫شما ما رو آلوده می‌کنید، ‫همه ما رو فاسد می‌کنید.

‫الان باید خوشحال باشید که بالاخره

‫فرصت کشتن و مردن ‫مثل مردها رو پیدا کردید.

‫چون برای شما مرد بودن همینه، مگه نه؟

‫دوست داری چطوری ‫تو رو به یاد بیارن؟

‫دوست داری درباره‌ت چی بگن؟

‫مهم نیست.

‫چرا، مهمه.

‫دوست دارم بگن که راست و درست بودم.

‫که خیانتکار نبودم.

‫نمی‌خوام بکشنت.

‫ولی در نهایت، پاسکال رو ‫تقریباً جلوی چشماش کشتن.

‫در ژوئن ۱۹۹۹، دو سال از استعفاش می‌گذشت.

‫اون روز قرار بود ساعت ۵

‫تو رستورانش که داشت محموله ‫رو تحویل می‌گرفت ببینتش.

‫داشت به سمت رستوران ‫می‌رفت که صدای شلیک‌هایی شنید

‫که اونقدر براش ‫آشنا بود که نیازی نبود

‫زیاد درباره ماهیتشون فکر کنه.

‫شروع به دویدن کرد.

‫و موقع دویدن، از قبل می‌دونست.

‫کمتر از دو دقیقه بعد ‫وارد رستوران شد.

‫سالن پر از جعبه‌های غذا بود و روی پیشخوان

‫یه دفتر حساب باز بود که صفحه‌هاش خونی شده بود.

‫دست راستش تکون ‫می‌خورد، انگار سعی می‌کرد

‫از زمین تکیه بگیره و ‫پاهاش کمی می‌لرزید.

‫آنتونیا هنوز فکر می‌کرد نمرده.

‫و وقتی سرش رو بالا ‫آورد روی پیشخوان

‫لکه‌های سفید مغز ‫رو دید که می‌درخشید.

‫.روز خوبی داشته باشید

‫.خداحافظ

‫حالت خوبه؟

‫چطوری؟

‫خوب.

‫عالی.

‫خوشحالم می‌بینمت.

‫منم همینطور، واقعاً.

‫هنوز داری رو عروسی‌های ‫کالوی امشب کار می‌کنی؟

‫آره، بعدازظهر میرم.

‫دوست دارم ببینمت.

‫ملکه کوچولوم رو می‌بینی؟

‫اوه، سلام.

‫چقدر بزرگ شده.

‫باورنکردنیه.

‫سلام می‌کنی؟

‫سلام.

‫سلام عزیزم.

‫حالت چطوره؟

‫تو چطوری؟

‫خوبم، خوبم.

‫یه کم راحتم بذار.

‫شاید منو نمی‌شناسه.

‫و خسته هم هست.

‫تو شهر غذا خوردید؟

‫آره.

‫-سلام. ‫-سلام.

‫ببخشید، می‌تونیم چند ‫دقیقه مزاحمتون بشیم؟

‫بله، بفرمایید، بیاید.

‫چی شده؟

‫می‌خواستیم چند تا سؤال ‫ازتون بپرسیم تا بهتر بفهمیم.

‫چرا؟

‫چی رو می‌خواید بفهمید؟

‫بحث دفعه قبل رو؟

‫ما خوب متوجه نشدیم.

‫می‌خوایم بیشتر بدونیم.

‫ببینید، اگه می‌خواید می‌تونیم ‫جلسه بعد صحبت کنیم.

‫بعد، من فکر می‌کنم زندگی ‫خیلی ارزشمندتر از هر هدفیه.

‫شما مثلاً چی فکر می‌کنید؟

‫حتماً دلیلی داره، اونا ‫اینطوری تربیت نشدن.

‫اونا فرد رو هدف گرفتن؟

‫یا نماد رو هدف گرفتن...

‫ممکنه نماد رو هدف گرفته باشن.

‫اما بازم، هیچی عزای خانواده‌ها

‫و پیامدهای دردناک برای ‫بازماندگان رو توجیه نمی‌کنه.

‫هیچی مرگ یه انسان رو توجیه نمی‌کنه.

‫پس تو سیاست، فکر می‌کنید ‫رادیکال بودن فایده‌ای نداره؟

‫فکر می‌کنم راه‌های خیلی ‫مؤثرتری برای پیشبرد امور هست.

‫اگه می‌خواید درسی درباره تاریخ ملی‌گرایی

‫شاید جالب باشه، ‫ولی یه کم کلی میشه.

‫آره، شاید جالب باشه، ‫ولی یه کم زیادی مبهمه.

‫ما برای درس اینجا نیومدیم، در ‫واقع میخوایم از شما سؤال بپرسیم.

‫خب، من کنجکاوم بدونم ‫سیستم چطور کار میکنه...

‫FLNC و اینکه در ‫واقعیت چطور عمل میکنه.

‫همین.

‫کی به شما گفته من میتونم ‫به این سؤال جواب بدم؟

‫این یه سازمان مخفیه، قبول دارید؟

‫شما قبلاً بیرون رفتید.

‫وقتی مخفیه، چطوری میشه واردش شد؟

‫من روش ورود به یک ‫سازمان مخفی رو نمیدونم.

‫پس آیا شما کسایی رو ‫میشناسید که تو جبهه هستن؟

‫مثل همه کُرسی‌ها، حتماً آدم‌هایی ‫رو میشناسیم که مبارز بودن.

‫بعدش، فکر میکنم برای ‫شما خیلی جالب‌تر باشه

‫که بحث رو به سمت اینکه چرا این ‫سازمان مخفی به وجود اومد، ببریم.

‫دلایل و خواسته‌های ‫یه بخشی از مردم چیه؟

‫مثلاً برای شما، ‫ملی‌گرایی یعنی چی؟

‫نمیدونم، ملی‌گرایی لزوماً

‫به معنی مبارز بودن یا در جبهه بودن نیست.

‫بیشتر به معنی دوست داشتن ‫سرزمینت و محافظت ازشه، فکر میکنم.

‫خوبه،

‫ این میتونه یه تعریف خوب باشه.

‫ولی بعدش؟

‫این یه اعتقاده.

‫چند لحظه پیش، شما درباره کسایی که ‫عزیزانشون رو از دست دادن صحبت کردید.

‫شما تو این ماجرا ‫عزیزی رو از دست دادید؟

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫اگه میتونست دوباره بعضی از عکس‌هاش ‫رو ببینه، شاید با وجود نقص‌های فنی

‫بازم راضی میشد.

‫شاید فکر میکرد که ‫بالاخره تونسته به سادگی

‫عکس‌هایی که تو بچگی ‫خیلی دوستشون داشت برسه.

‫عکس‌های خانوادگی، پولاروید‌ها، ‫عکس‌های پرسنلی که تو پاکت‌های

‫زرد شده نگهداری میشن یا روی ‫سنگ قبر چسبونده شدن، همه اینا،

‫با معصومیت بی‌رحمانه‌شون، ‫یه چیز رو میگن.

‫آدم‌هایی زندگی کردن، ‫ولی حالا مرگ اومده.

‫در واقع، مرگ قبلاً اومده، درست

‫همون لحظه‌ای که یه دست ‫ناشناس دکمه شاتر رو فشار میده.

‫آنتونی میتونست فکر کنه که همه ‫این عکس‌هایی که از گرفتنشون

‫خجالت میکشید، بازیگرهای ‫پتانک، کمیته‌های جشن‌ها، انتخابات

‫دوشیزه‌ها یا جوون‌هایی که با ‫نقاب تو جنگل، تفنگ به دست،

‫زیر پرچم‌های جمجمه‌دار ژست ‫گرفتن، در اصل، اونا هم همین رو میگن.

‫با همون معصومیت، و ‫البته، همون بی‌رحمی.

‫مترجم: اشکان هیدی

‫:به یاد ‫فرانسین دوران فولاچی

‫:به یاد ‫اِستفان لِکا

‫:به یاد ‫ژان-پیِر بالِستری

[به تصویر خودش]

‫:فیلمی از ‫تیِری دُ پِرِتی

‫:سناریو ‫تیری دُ پِرِرتی و ژان اَپتکمان

‫:اقتباس از رُمان " به تصویر خودش " از ‫ژروم فِراری ‫(تصاویر) ترجمه: «بهمن یغمایی» و «ستاره یغمایی» - انتشارات نگاه

@‫FRANCOFILMS ‫[ترجمه تخصصی فیلمهای فرانسوی و فرانسوی زبان]