Original subtitles

Wat voorafging:

Sinds je ging slapen en witte ogen had, ben je anders.

Ik ben nog nooit zo bang geweest in m'n hele leven.

Rust toch even wat uit. Boyd zei dat we weer mochten slapen.

Dat is het niet. Ik heb het gevoel dat ik in de gaten word gehouden.

Help me.

Jij bent Victors vader. -Miranda noemde het de flessenboom.

Het origineel staat in een park. -Breng me erheen.

Waar ben ik?

Er ligt een boom op de weg. -Dan rijden we wel een stukje om.

Je kunt niet stoppen in het donker. Er zijn dingen die je pijn doen.

Help ons alsjeblieft. -Er ligt gereedschap in de bus.

Ik kan de sleutel niet vinden.

Zoek je deze? Wij mogen Randall houden.

Wat krijgen we nou?

Wat was dat? -Nicky is neergeschoten.

Ze bloedt inwendig. Nicky, blijf bij me.

Je ziet er veel beter uit. Heb je wat meer gegeten?

Ja, ik heb eindelijk iets gevonden wat ik binnen kan houden.

Waarom gebeurt dit? Waarom houden ze niet op?

Iedereen aan de kant. -We hebben schone handdoeken nodig.

Dit moet hier weg.

Leg hem maar neer.

Zeg maar wat je nodig hebt.

Rustig maar. -Kom maar.

Ik moet z'n gezicht schoonmaken en hechten.

Ik heb meer handdoeken nodig. -Waarom zouden ze dit doen?

Het is al goed. Doe rustig aan. Je doet jezelf nog pijn.

Jij hebt dit gedaan. Jij hebt me achtergelaten.

Dit is jouw schuld. Je hebt me gewoon achtergelaten.

Wat is er gebeurd? -Waar komt dat ding vandaan?

Rustig aan. -Het was een lange nacht. Kom.

Is iedereen in orde? -Ja.

Ik ben in orde. Het had veel erger kunnen zijn.

Kom maar naar binnen.

Het lukt wel.

Waar is het eten?

Dale en de rest ruimen het op. -Wat is er hier gebeurd?

Tabitha is terug. -Wat?

Ze zat in de ambulance toen hij aankwam.

Hoe?

Ze is door een rare boom in het bos naar een vuurtoren gegaan.

Er is vanmiddag een vergadering in het restaurant.

Het is oké. Laat hem maar gaan. Kom mee.

Dat is niet echt jouw stijl. -Ze zeiden dat ik deze mocht bekijken.

Natuurlijk. We delen hier alles.

Ik heb mensen op pad gestuurd om Victor te zoeken.

Het is hier niet groot.

Als ik had geweten dat ik hem zou zien...

had ik wat netters aangetrokken.

Weet je wat? Boven staat een kast met de mooiere spullen.

Zullen we daar wat uitzoeken? -Dat zou fijn zijn.

Dan doen we dat. Kom maar mee.

Hier naar boven.

Jasper lag toch in de tunnels? -Klopt, maar we hebben spullen nodig.

Anders kunnen we de tunnels niet in.

Wat voor spullen? -We mogen niet verdwalen.

Wat is er gebeurd? -Gisteravond was niet fijn.

Ik wacht wel buiten.

Wie is er dood?

Randall is er ook slecht aan toe. Hij is nu in de kliniek.

Ik heb wat spullen nodig. -Luister.

Kom even met me mee.

Kom maar.

Er is gisteravond nog iets gebeurd. -Wat?

Tabitha is teruggekomen. -Echt?

Ze is niet alleen gekomen. Je vader is er ook.

Dat kan niet. -Hij is boven.

Dit is veel om te verwerken.

Dat was snel. Heb je...

Waar ga je heen?

Vertel me alsjeblieft wat er gebeurd is.

We gingen Jasper toch halen?

Stop. Dat is niet eerlijk.

Ik moet in een fort zitten. -Donna zegt dat m'n vader hier is.

Hoe dan? -Dat doet er niet toe.

Ga maar naar huis. We halen Jasper later wel.

Hoe was het?

Het was eng.

Ik werd wakker in het ziekenhuis en wist niet of het echt was of niet.

Heb je echt met oma gepraat? -Ja.

Ik snap het niet.

Hoe ga je van een vuurtoren in het bos naar een ziekenhuis in Maine?

Ik weet het niet. Kon ik het maar verklaren.

Het belangrijkste is dat ze terug is en we samen zijn.

Ik moet met je praten. -Doe eens rustig.

Nee, niet doen. -Het is oké.

Alsjeblieft.

Boyd zei dat je door een boom bent gegaan?

Dat is een verdwijnboom.

Je hebt er meerdere, maar hier hangen flessen aan.

Was het de vuurtoren die Miranda zocht?

Dat moet wel.

Kun je daar komen zonder de boom? -Ik weet het niet.

Dan moeten we naar de boom.

Wacht, ze is net terug. Wat wil je dan doen?

Niet erdoorheen, maar ik wil hem zien. -Ik ben er geweest.

Ik ging daar kijken toen ze maar niet terugkwam.

Er valt niks te zien. -Behalve een magische boom?

Wat is er bijzonder aan de flessen? -Ik heb er een paar losgemaakt.

Er zitten papiertjes in met nummers erop.

Vind je dat niet belangrijk? -Je wordt hier helemaal gek gemaakt.

Nee, dit is anders. Dat moet wel.

Ik snap dat het hier één gigantische mindfuck is.

Sorry voor m'n taalgebruik, maar ze is naar huis gegaan.

Dat is geen trucje of droom, dat is echt.

Iedereen wil antwoorden van jullie, of je ze nu hebt of niet.

Neem me mee naar de boom en dan zoeken we verder.

Ik moet naar die vergadering. -Rot op met je vergadering. Sorry.

Een vergadering lost niets op...

maar naar de boom gaan is een goed begin.

We moesten wat eten achterlaten.

We moeten nog een team sturen voordat het weer gaat sneeuwen.

We komen er wel uit.

Er is daar iets. Iets anders.

Ik heb het twee keer gehoord. Het liep 's nachts buiten rond.

Als het alleen rondloopt, is dat niet ons grootste probleem.

Wat ze Randall hebben aangedaan...

Waarom hebben ze hem laten leven en niet vermoord?

Ze willen dat we naar hem kijken.

Als het licht is, moeten we onthouden wat er 's nachts gebeurt.

We blijven nog enigszins op de been omdat we overdag kunnen doen alsof.

Doen alsof we veilig zijn.

Als Randall rondloopt, kunnen we niet meer doen alsof.

Ik heb de kogel verwijderd. Ze leek in orde en toen ineens niet meer.

Het is een wonder dat je niks gebroken hebt.

De gewrichtsbanden zijn waarschijnlijk beschadigd.

Ik pak een kussen voor eronder. -Wacht, stop even.

Gisteravond was niet makkelijk en het was niet jouw schuld.

Zeg dat maar tegen Nicky. -Ik zeg het tegen jou.

Ik weet hoe het is. Ik wil niet dat je...

Wat?

Als je denkt dat ik weer afdwaal en morfine ga stelen...

Dat zei ik niet. -Dat was ook niet nodig.

Kom eens hier.

Jij bent nu de patiënt.

Maak je geen zorgen om mij. Ik zorg nu voor jou.

Dat kan toch allebei?

Ik moet gaan.

Wacht. -Rust wat uit.

Ik wil alleen helpen. -Dat snap ik, maar je maakt het erger.

Het spijt me. -Nee, je hebt gelijk.

De mensen hebben je nodig. Je moet bij de vergadering zijn. Jullie allebei.

Het houdt een keer op en nu is Tabitha ook nog terug.

Ze is naar huis geweest. Ik moet verder.

Het is oké. Ik ben bij je.

Hier slaapt hij meestal.

Het is anders dan z'n kamer thuis.

Als ik in de eerste paar jaar een hoek om ging...

had ik een sprankje hoop...

dat ik ze heel misschien daar zou zien staan.

Dan zouden ze naar me lachen.

We zouden samen huilen om de vreselijke vergissing.

Daarna...

Dat was het moeilijkste. Dat sprankje hoop.

Dat deel kon ik niet verdragen.

Naarmate de jaren verstreken...

werd het makkelijker om te geloven dat ze dood waren.

Ze waren er niet meer, dus dat deed ik maar.

Al die tijd was m'n jochie hier alleen.

Wat voor man laat z'n gezin in de steek?

Geen wonder dat hij niet met me wil praten.

Geef hem wat tijd. Hij draait wel bij.

Sorry dat ik stoor, maar we gaan naar de vergadering.

Ik kom er zo aan. -Vergadering?

Mensen hebben veel vragen over wat er gebeurd is.

Over Tabitha. -Natuurlijk.

Het was groot nieuws dat ze ontsnapt was.

Kom op.

Ga allemaal zitten. Kom maar.

Zoek allemaal een plekje.

Oké, allemaal.

Ik snap dat iedereen antwoorden wil.

Ik ook, maar hier is geen eenvoudige verklaring voor.

Waar is Tabitha?

Ze komt eraan. Ze heeft veel meegemaakt.

We hebben allemaal veel meegemaakt. -Dat begrijp ik.

Weet je het zeker? Want als je enig idee had...

zou zij nu het woord voeren. -Doe eens even rustig.

Waarom lag je in de ambulance? -We hebben een ongeluk gehad.

Ik nam Tabitha mee naar een park. -Ze is er.

Wat moet ik zeggen? -Vertel ze de waarheid.

Bedankt voor het komen.

Ben je echt door een boom gegaan?

Laat haar praten. -Het is oké. Dat klopt.

Zoals sommigen weten, zijn er bomen in het bos die anders zijn.

De vergadering is al begonnen. -Ja, ik moet even iets pakken.

Wat doen we hier? -Ik wilde iets laten zien.

Als je hoog genoeg klimt, kan zelfs een nachtmerrie een droom lijken.

Wat krijgen we nou? -Het spijt me zo. Ik dacht dat je...

Gaat het? -Nee, niet echt.

Nee, wacht.

Ik kan wel wat gezelschap gebruiken als je het niet te druk hebt.

Oké.

Wat doe je? Het is erg koud. -Ik heb hem nooit getekend.

Toen ik hier alleen was, heb ik nooit...

Ik tekende altijd dingen die ik zag omdat dat herinneringen waren.

Ik tekende nooit wat er daarvoor was.

Ik zei tegen mezelf dat het een droom was...

en dat hij...

Dat doet er niet toe. Je vader is hier en hij wacht op je.

Nee, hij wacht op een jongetje dat lang geleden is weggereden.

Wat zal hij denken...

als hij me ziet?

Ik weet het niet.

Ik weet dat ik moet zeggen dat het goed komt...

en dat hij hoe dan ook van je houdt, maar ik weet niet of dat waar is.

Je bent hier slecht in. -Sorry.

Ik ken je niet zo goed, maar je lijkt me een goed mens.

Daar mag je trots op zijn.

Ik zou er alles voor over hebben om me weer een goed mens te voelen.

Misschien...

ben je niet de enige die bang is.

Misschien is hij bang dat hij niet dezelfde vader is.

Zie je die vrouw ook als je wakker bent?

Inmiddels wel.

Wil ze je pijn doen? -Eerst dacht ik van wel...

maar toen ik haar gisteravond zag, vroeg ze me om hulp.

Waarmee? -Dat weet ik niet.

Als m'n oma hier was, zou ze zeggen dat het een engel was.

Er is een reden waarom engelen 'vrees niet' zeggen.

Zelfs Gabriël was eng.

Kijk jou dan met je Bijbelkennis.

Weet je wat het ergste is?

Ik heb liever die enge kimonovrouw dan wat ik nu in m'n hoofd hoor.

Zoals wat? -Vooral geschreeuw.

Ik hoor het niet alleen, maar ik voel het ook.

Dit is het enige wat stilte brengt.

Heb je er met je ouders over gepraat?

Wat kunnen ze eraan doen?

Ze zoeken uit wat het betekent dat m'n moeder is ontsnapt.

Wat denk jij ervan? -Ik denk dat het niks betekent.

Ik denk dat deze plek bestaat...

om ons te laten lijden. Misschien kon ze daarom ontsnappen.

Wat bedoel je? -Je lijdt het meest als je hoop hebt.

Ik denk niet dat we ooit wegkomen.

Je bent deprimerend als je stoned bent.

Voor ik het wist, was de ambulance gestopt.

Er lag een boom op de weg. Jullie weten hoe het werkt.

Kom binnen.

Heb je in de buitenwereld met iemand contact opgenomen?

Heb je de politie over deze plek verteld?

Dat wilde ik wel... -Meen je dat nou?

Let op je woorden.

Ze hadden me toch niet geloofd. -Dat weet je niet.

Toen ze het mij vertelde, dacht ik dat ze gek was.

Maar uiteindelijk geloofde je haar.

Mijn omstandigheden zijn anders dan die van de gemiddelde persoon.

Ik zat in de ambulance en ze smeekte ons om te keren. Ze leek gestoord.

Wat doet zij hier? Ze heeft iemand vermoord.

Dat was een ongeluk. -Alles is een ongeluk...

tenzij het iemand is die jij en de koningin hier niet mogen.

Sorry, maar je hebt een unieke kans gekregen en je hebt het verknald.

Pardon. Wat zou jij hebben gedaan of iemand anders hier?

Ik had geen uitstapje gemaakt naar het park.

Dat was het niet. -Inderdaad.

Je was in de buitenwereld waar mensen je kunnen helpen.

Hoe kon je daar geen gebruik van maken?

Ze dachten misschien dat je gek was, maar wat als iemand je had geloofd?

Iemand geloofde me en kijk: hij is hier bij ons.

Iedereen had het vast beter kunnen doen dan ik.

Sorry dat jullie die kans niet hebben gekregen.

Sorry dat ik geen antwoorden heb.

Sorry, ik kan dit niet. -Niet nu. Het is mooi zo.

Luister, het belangrijkste van dit alles...

en dat mogen we niet vergeten, is dat Tabitha is ontsnapt.

Dat heeft echt veel uitgehaald. -Het gaat er niet om dat ze terug is.

Er is iemand naar huis gegaan. Dat is meer dan hopen en wensen.

We hebben concreet bewijs dat het mogelijk is.

Geweldig. Waar is de boom? -Wat?

Waar is de boom?

Rustig aan, allemaal. We moeten hier over nadenken.

Waarover? Tabitha is toch via de boom naar huis gegaan.

Waarom doen wij dat niet ook? -Omdat het niet zo simpel is.

We kunnen niet zomaar in een boom springen.

Waarom niet? -Pardon?

Sorry, maar ik wil hier zo snel mogelijk weg.

Zelfs als er een kleine kans is dat we met deze boom weg kunnen...

waar wachten we dan nog op? -Nee, ze heeft gelijk.

We kunnen hier niet de hele dag zitten praten...

Nee, luister.

Jullie denken dat deze boom een magische deur is. Dat is niet zo.

Ik ben door zo'n boom gegaan en weet je waar ik uitkwam?

In een ondergrondse schoorsteen. Ik was bijna dood.

Ze is niet ontsnapt via de boom zelf, maar via de vuurtoren.

Mooi, we gaan naar de vuurtoren en dan naar huis.

Luister. -Nee, jij moet luisteren.

Kom op, Dale. -Nee, ik ben het zat.

Ik ben je plannen en je stomme regels zat.

Ik wil naar huis.

Waarom ben je niet bij de vergadering?

Ik heb geleerd dat elke vergadering met meer dan drie mensen zinloos is.

Dat was snel.

Hoe is het gegaan?

Niet geweldig. -Zie je wel?

We gaan naar de boom. -Eindelijk.

Wacht, wat? -Ik heb ze niets te vertellen.

Ze hebben gelijk. Ik ben ontsnapt en teruggekomen.

Het heeft niks opgeleverd. Ik ben het ze verschuldigd.

Meen je dat? -Ja.

Je bent net hier en nu wil je terug...

Ze gaat niet in de boom. -Blijf erbuiten.

Ik wil ook mee. -Nee. Niemand gaat naar een boom.

Ik moet je even spreken.

Denk na over wat je doet. -Dat doe ik ook.

We dachten dat je dood was. Je kinderen dachten dat.

Denk je dat die mensen me iets kunnen schelen?

Je moet er voor je kinderen zijn. -Ik laat hem zien waar de boom staat.

Dat is alles. Ik klim niet in de boom. Ik kom terug, dat beloof ik.

Prima, maar Ethan blijft hier bij mij.

Weet je dat hij je is gaan zoeken?

Wil je hem echt laten zien waar de magische boom is?

Jij blijft hier bij je vader. -Ik wil helpen.

Je helpt door hier te blijven. Ik ben snel terug. Laten we gaan.

Ik pak m'n jas.

Kom op.

Wat is er mis met jou?

De situatie is explosief en jij en Fatima steken lucifers aan.

Ze is boos. -Raad eens?

We zijn allemaal boos, maar iedereen moet rustig blijven.

Misschien moeten we actie ondernemen in plaats van piekeren over alles.

Denk je dat ik aan het niksen ben? -Misschien moeten we risico's nemen.

Wil je risico's nemen? Wie wil je daarvoor gebruiken?

Op wiens leven wil je een gokje wagen?

Dat bedoel ik niet. -Zeg het maar.

Ik wil het weten. Wie is de volgende?

Je wilt toch iets doen? Wie is de volgende? Wie kies je?

Precies.

Wat daar is gebeurd, is gewoon gevaarlijk.

Ik wist niet dat al die spullen hier lagen.

Ja, hier bergen ze alle vreemde dingen op.

Ik kon een keer niet slapen en toen vond ik dit.

Dit is echt vintage allemaal. -Nee, het is meer dan dat.

Dit is vintage uit de jaren 80.

Kun je het je voorstellen?

Mensen die door het bos rennen in fluorescerende spandex?

Met hun enorme haar dat in de takken blijft hangen.

Wacht even.

Echt niet. -Wacht.

Kom op. -Ja, zo hoort dat.

Ja, toch? -Moet je dit zien.

We zijn postapocalyptisch chic.

Nee, doe dat maar niet.

Zou die het nog doen?

Nee, deze is van mij. -Wat?

Die hou ik. -Nee, je hebt er zelf al een.

Toe nou.

Denk je dat je hem krijgt? -Dat is niet eerlijk.

Sheriff, heb je even?

Ik wilde je bedanken voor wat je zei.

Ik kan dingen niet ongedaan maken, maar ik denk dat ik kan helpen.

Hoe dan? -De vergadering van vandaag.

Je kunt de aandacht van de boom naar iets anders verleggen.

Vorig jaar was er een grote storm aan de kust.

Het halve dorp stond blank en zat zonder stroom.

De mensen waren bang en boos.

De politiecommandant liet iedereen zandzakken in de haven leggen.

De storm werd al minder, maar het gaf mensen een doel.

Een gevoel van controle. -Ik snap het.

Je bent hier nog geen dag en je hebt de oplossing al.

Dat zeg ik niet. -Denk je dat ik voor je opkwam?

Denk je dat we nu vrienden zijn?

Ik was het ermee eens dat je niet in die kamer thuishoorde.

Je hebt iemand vermoord en twee mensen achtergelaten.

Ik weet het. -Eentje zat vast met jouw handboeien.

Het spijt me. -Geweldig.

Ga weg met je excuses. Probeer niemand te vermoorden.

Laat mij me maar zorgen maken over m'n dorp.

Bedankt.

Wat is er aan de hand?

Hoe ging het met je vader? -Prima. Wat doe je?

Ik bekeek de gewassen even.

Wacht even. -Wat wil je?

Ik probeer je te steunen en ik probeer geduldig te zijn...

maar ik moet... -Je kunt niet helpen.

Wat wil je... -Je kunt niet helpen.

Ik begrijp het niet. Hoe bedoel je? -Je kunt niet helpen.

Dit is het enige wat ik binnen kan houden.

Ik denk dat er iets mis is met de baby. Er is iets mis met de baby.

Er klopt iets niet met de baby.

Waar kijk je naar?

Er hangt een bordje met motel.

Er is ook een zwembad, maar waar is het motel?

Ben jij Victors vader? -Dat klopt.

Jij bent vast Ethan. Je moeder heeft me over je verteld.

Bedankt voor je hulp. -Ik heb niet...

Graag gedaan.

Ik ga de dieren voeren. Ga je mee? -Ja, hoor.

Heb je Victor al gezien? -Nee.

Hij is geloof ik niet blij dat ik er ben.

Hoezo?

Toen hij erachter kwam dat ik hier was, nam hij de benen.

Hij doet soms zulke dingen. Dan wordt hij chagrijnig.

Hij bedoelt het niet zo.

Je kent hem goed, hè? -Hij is m'n beste vriend.

Soms is hij zo chagrijnig dat hij geen vrienden meer wil zijn.

Maar ik denk dat hij gewoon bang is.

Waar is hij bang voor?

Dat ik doodga. Al z'n dierbaren hier zijn doodgegaan.

Ik kan met je meegaan als je wilt.

Naar het gemeenschapshuis. Je hoeft niet...

Wat is er?

Daar is Victor.

Het is oké. Alles is in orde.

Ik wist niet hoe ik thuis moest komen.

Het is al goed.

Wat doe je hier?

Ik weet het niet. Ik probeer van m'n schuldgevoel af te komen.

Wat er gisteravond gebeurd is, is niet jouw schuld.

Sorry dat ik je niet gesteund heb. -Mensen mogen vragen stellen.

Ik ben het zat om geen antwoorden te hebben.

Vind je dat grappig? -Sorry.

Je klinkt als m'n zus. Ze was altijd...

Ze deed zo haar best om alles goed te doen...

maar het voelde altijd fout voor haar.

Iedereen doet alsof zij naar huis willen en jij niet.

Je probeert te voorkomen dat mensen domme dingen doen.

De volgende keer zal ik voor je opkomen.

Kom op.

Je wilt zeker niet naar boven klimmen om me te helpen?

Het zijn maar getallen. -Nee, maar kijk.

Kijk. Op elk papiertje staan vier cijfers.

Wat als het niet zomaar nummers zijn, maar datums?

Hier staat 2659.

Ik weet het niet. Misschien heeft Jim gelijk.

Hoe weten we dat alles wat...

Ik heb je rare kinderen gezien.

Echt, waar dan? -In de tunnels.

Ik ging erheen op de dag dat je...

Ik wilde iets vinden om Julie te helpen, maar ik zag dit.

Het was een gat in het plafond en deze strepen waren wortels.

En die kinderen...

lagen op stenen tafels...

en herhaalden dat woord steeds weer.

Ik heb me nog nooit zo bang gevoeld als op dat moment.

Maar er was ook iets waarvan ik wist dat het er was...

maar zelfs met alle horror voelde het voor het eerst...

alsof er een soort draden waren die eindelijk verbonden werden.

Hoe dan?

Ik weet het niet.

Het voelt alsof je grip probeert te krijgen op water.

De getallen en deze flessen lijken misschien op deze boom.

Je kunt niet ontkennen wat deze boom heeft gedaan.

Iemand heeft de tijd genomen om deze flessen met getallen te maken.

Het lijkt op chaos tot je het patroon doorgrondt.

Dus dit is de mysterieuze boom? Krijg nou wat.

De flessen zijn een leuk detail.

Wat doe jij hier? -Is dit de boom?

Moet ik hier naar binnen? -Dat zou ik niet doen als ik jou was.

Je bent mij niet.

Daarom zit je hier te niksen...

terwijl ik naar huis ga om hulp te zoeken voor iedereen.

Dat zou iemand doen die slim is.

Iemand moet het toch proberen.

Het is oké. Bedank me later maar.

Als je iets nodig hebt...

Achteruit, allemaal.

Kun je hem helpen?

Het spijt me dat dit je overkomen is.

Goed. Wie is de volgende?

Willen jullie nog steeds door de boom gaan? Ga je gang.

Wie is de volgende?

Denk je dat ik dit wil? Denk je dat ik degene wil zijn die...

Ik probeer jullie in leven te houden. Snap dat toch.

Ik kan jullie niet helpen als jullie dat niet willen.