Original subtitles

Ik heb geleerd om vergevingsgezinder en toleranter te zijn,

want als je bedenkt dat in ieder van ons een kind is dat huilt,

word je toegeeflijker.

Het hart is iets heel belangrijks,

je moet altijd spreken en zien met je hart.

Zoals Saint-Exupéry zei: "Je kunt alleen goed zien met je hart".

- We gaan op vakantie!

Kom op, we gaan op vakantie!

- Rustig, Marie, met je koffer.

- Het wordt geweldig.

- Lang leve de vakantie!

- Alice!

Alweer een dikke klootzak op de gehandicaptenparkeerplaats.

- Maar wat maakt het uit?

Ga je gang, jongens.

Arnaud.

Trek andere schoenen aan. - Oké.

- Boris!

We zeiden dat we de kostuums later zouden aantrekken.

- Ik ben Boris niet, Ik ben Cleopatra.

- Ga je omkleden, Cleopatra.

- Je tas komt er aan, Marc heeft hem.

Dat is het, alles is hier?

- Mayane, wat is dit? We zeiden één koffer per persoon.

- Ik heb er maar één.

- Wat zijn dit dan?

- Het zijn tassen. - Het zijn tassen. Het zijn tassen.

Je hebt gelijk.

Ik hoef alleen maar preciezer te zijn. En ik ben degene die ze draagt.

- Zo.

Hallo, het is Céline weer van verzorgingshuis "des Lilas".

Er is weer een grote zak stront...

- Zie je niet dat ik voetbal?

- Hey, hey! - Rot op!

- Zoals je kunt zien...

Kom naar ons toe.

Céline, als we dit kunnen vermijden...

- Je moet aan de bal zijn! - Alles in orde.

- Ze moeten leren van hun fouten.

- De fout is dat hij onder een auto...

- Bedankt, Marc.

- Graag gedaan. Ik ben hier, ik zal er altijd zijn.

Kunnen we voorkomen dat word gevoetbald op de weg?

- Stop met huilen!

- We beroven het hier!

Huilen is normaal!

Dit is gekkenwerk!

- Ze heeft het recht om te huilen. - Je ben gek! - Je hebt het recht.

- Bedankt. - Geen probleem.

Zijn jullie samen? - Ja, dat zijn we.

- Ja.

Getrouwd?

- Nee, het is net dat ik vandaag... een ring wilde kiezen.

Ze wist het niet!

De timing is klote, maar het is leuk.

- Marc. - Ik ben hier, ik zal er altijd zijn.

- Kun je de chauffeur vragen om 5 minuten te wachten?

Verdorie, Thibaut.

- Nee, Mayane!

- We gaan!

Laten we hier weggaan! - Ja, ik...

Gefeliciteerd.

- Wat ben je aan het doen? Kom op! - Ik kom, ik kom!

- Kom op!

Naar rechts!

Pak de tas.

Schiet op!

Kom op!

Trek je kleren uit! Snel, kom op!

- Ik heb het.

- De kleren! Schiet op!

- Ja.

- Kom op, kom op!

- Dat is het, dat is het. Dat gaat daar.

- Kom op, laten we hier weggaan.

- Daar gaan we dan. - Hoe ben je gekleed?

Hoe ben je gekleed?

- Als Duitse toerist, zo blijf ik onopgemerkt.

- Zo val je alleen maar op!

- Aan jou kan ik zien dat je net een bank hebt beroofd.

- Marc?

- Alice? Auw, ja?

- Nog nieuws over de nieuwe?

- Sylvain? Ik heb zijn ouders gesproken, hij is onderweg.

- Oké, geweldig. Bedankt.

- Dank u wel, meneer. Namens de Republiek, zoals Nicolas Sarkozy altijd zei:

"De test is afwezigheid, niet de wond van ijdelheid."

- Ga uw gang, meneer. - Je moet hem bedanken!

Het is niet als hij een klus doet uit wrok

na een mislukking op school, dat je hem niet moet bedanken.

- Nee, Alexandre, dat moet je niet zeggen.

De heer is zeker geen wetenschapper,

maar het is een baan als elke andere.

We gaan. Dank je wel. - Wij danken u.

- Tot ziens, meneer.

Kom op.

Zei je tot ziens? - Bedankt, tot ziens.

- En dat zit.

- Het gaat je niet lukken de koffers te dragen!

- Waarom, Ludo? - Omdat je dik bent!

- Hé, Ludovic. Wat zeiden we over beledigingen?

- Dat is niet aardig! - Waarom zeg je het dan?

- Omdat hij dik is! - Hij weet het!

Het heeft geen zin om het hem te vertellen!

- Boris, wat heb ik gezegd?

- Ik ben Boris niet, Ik ben Supergirl.

Stop met drinken, Gnafron!

Ben je wel goed bij je hoofd? - Gnafron?

- Zijn we met vakantie of zijn we niet met vakantie?

- Soso.

Gad.

Alexandre.

Marie. - Niet aanwezig!

- Boris.

Arnaud.

Baptiste. - Aanwezig.

- Prinses Mayane.

En slamdunk! Thibaut.

- We gaan op vakantie! - Ludovic.

Iedereen is er. - Gaaf.

- Behalve Sylvain. - We zullen op hem wachten.

Jij deelt het water uit?

Kom op, gaan. - Ludo.

Hier. Omhoog.

- Daar gaat ze! - En hoog!

Verdorie, Marie!

- Het is niet erg, ze is eraan gewend.

- Ik heb geen dorst! - Ze heeft geen dorst.

- Kom op, kom op! Ga daarheen!

- De auto is weg.

- Je hebt duidelijk geparkeerd op een invalidenparkeerplaats.

- Het is duidelijk... Jij weet alles?!

- Wat gaan we doen? - Stil, we lopen rustig.

- Guten tag.

Hacht fartun ouch.

Ich liebe dich.

- Is dat normaal? - Ik probeer...

- Hou je mond, dat is beter.

Vooruit, vooruit, vooruit. Shit.

- Waarom parkeerde je op een gehandicaptenparkeerplaats?

- Houd je muil. - Het was duidelijk.

- Blijven bewegen! - Blijf bewegen, blijf bewegen.

Ze zijn daar. - Daar, daar.

- Wat krijgen we nou?

- Ik denk dat je laatkomer hier is.

- Wat gaan we doen? - Sylvain?

- Ik vind wel een oplossing... Wat is er aan de hand?

- Sylvain, ben jij dat?

Ik ben Alice.

We hebben op je gewacht. Kom je met me mee?

Ga je mee?

- Ja, Sylvain. We moeten gaan. We moeten gaan.

- We hebben op je gewacht. - Yep.

Kom op, we moeten gaan.

- Vooruit, stap in.

Zeg hallo tegen Sylvain allemaal!

Excuseer me, we gaan nu.

- Ja, we moeten gaan.

- Wat ben jij dan van hem?

Zijn begeleider? - Precies.

Ik moet bij hem zijn.

De laatste keer was een puinhoop.

- Maar dat hadden we niet gepland.

- Sylvain?

Welkom.

Ga je achterin de bus zitten? - Oké, eh...

Kunnen we dit in het vakantiehuis regelen? - Laten we dat doen, kom op.

- Helaas, u bevindt u zich in een arbeidssector

zeer weinig vertegenwoordigd in de populaire verbeelding.

En uiteindelijk, is het enige boegbeeld van uw beroep Emile Louis.

- Kunnen we nu gaan? - Ja, laten we gaan.

Wat vertellen we de chauffeur? - Klootzak!

- Nee, Ludo. Zullen we zeggen?

- LANG LEVE DE VAKANTIE!

LANG LEVE DE VAKANTIE!

- Heb je haar overtuigd? Wat heb je haar verteld?

- Wat heb je tegen haar gezegd?

- Nou, ik vertelde haar dat je...

Je was gevoelig, en er zijn tijden waar je jezelf onder schijt.

- Wat? Ik schijt niet in mijn broek. - Doe je dat niet?

- Nou, nee.

- Zal ik je herinneren? Palavas? Park van Luna?

- Ik was 4, meen je dat nou?

- Nou, je was 4 jaar oud, je scheet in je broek.

- Dus wat moet ik doen?

- Doe wat zij doen.

Kijk naar ze, kijk hoe ze eruit zien.

- Doe ik geen Duits meer? - Nee, dat doe je niet.

Je houdt je mond dicht en doet wat zij doen.

- Hij heeft verdorie een keppeltje op.

Hij gelooft in God, hij koestert geen wrok.

Vooruit, zoek je clown. Zoek je clown.

Het is te veel, het is te veel. Ik probeer een middenweg te vinden.

- In hemelsnaam, kijk naar ze. - Ik doe mijn best. Het spijt me, maar...

Ze komt hierheen.

- Houd je bek.

- Ik ben blij om op vakantie te zijn. - Ah, dat is cool.

Gaat het, Sylvain? - Het gaat prima.

- Ja? Leuk je te ontmoeten.

Je gaat vrienden maken, Het wordt geweldig.

Mag ik je tas daar neerzetten? - Nee, dat mag niet.

Nee, eigenlijk moet ik de tas houden.

Alle medicijnen zitten erin. - Ik pak het wel.

- En dat is het.

- Kun je me aan je begeleider voorstellen? Hoe heet hij?

- In feite is het beter... Hij worstelt, dat kun je zien...

- Maar we gaan onze tijd nemen, zodat we elkaar kunnen leren kennen.

Ik kan het geluid van je stem horen, je hebt je tong niet verloren.

Hoe heet je begeleider?

Er is tijd genoeg.

- Orpi. Orpi.

Orpi. - Orpi?

- Ja. - Dat is grappig.

- Orpi. Orpi.

- We snappen het. - Orpi.

- We snappen het.

- Ik ben Alice. Aangenaam kennis te maken.

- Ik ben Sylvain. Sylvain, en hij is Orpi.

Sylvain en Orpi. - We hebben het.

- Orpi, hier. Sylvain, hier.

- Oké, geweldig.

Als je een beetje overstuur bent... - Het is heet.

- Vertel het me en we stoppen. Is dat goed?

- Oké.

- Je poept niet in je broek. Oké?

- Ik zie je later. - Tot later.

- En volgens Séguéla,

Sarkozy, tijdens het eerste diner,

fluisterde in Carla's oor:

"Mag ik je kussen op je mond? Doe je mee of niet?"

Ze zou hebben geantwoord "echt niet".

En sindsdien zijn ze verliefd voor de rest van hun leven. Prachtig.

- Alice, Mag ik wat muziek opzetten?

- Ja, ga je gang.

- Intro!

- In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht,

daarom draagt hij inlegzolen.

Grappig, nietwaar?

- Wat is dit in godsnaam?

- Deze muziek zuigt.

- Ik vind deze muziek niets,

Marc.

- Het is shit. - Het is klote!

- Krijg de klere!

Wat een rotmuziek!

- Dit? Is dit onzin?

- Dalida, dat is beter.

- Het is Paul Diamond, jongens.

- Ik vind het leuk. - Jaloers!

- Maak je geen zorgen. Ga zitten, ik regel het wel.

- Oké.

Kom op nou.

- En dat is het.

- Ze is geweldig!

- Dat is geen onzin!

- Ik kan je niet wissen

- Pan pan.

Pan pan, de geweren.

Laden. Ik heb mijn magazijn laten vallen.

- Wat ben je aan het doen, Paulo? - Ik kruip in mijn rol.

- Wat doen we?

- Ik weet het niet. Ik denk na.

Ah, ik weet het.

We kunnen ze gegijzelen.

- Stop met denken.

- Ik ga... Ik bel Rico.

Ah, verdorie! Geen netwerk, natuurlijk.

Hey!

Hé, neem me niet kwalijk.

Weet je waar hier netwerk is?

- Je hebt wat in het veld, maar het is wisselvallig.

- Oké, bedankt.

- Boris, kan ik je helpen met je koffer?

- Waarom gaat de bus niet tot boven?

- Net als elk jaar is de eigenaar bang dat we zijn pad beschadigen.

- Waarom? Omdat waarom?

Omdat Moisard een klootzak is!

Klootzak! Klootzak!

- Moisard, klootzak! Moisard, klootzak! Moisard, klootzak! Moisard, klootzak!

- Goedemorgen, mijnheer Moisard. - Goedemorgen, mijnheer Moisard.

- Moisard, klootzak!!

- Hallo, meneer Moisard. - Hallo, je ziet er goed uit.

- Goedemiddag.

- Moisard, klootzak! Moisard, klootzak!

- Hallo, hoe gaat het? - Hoe gaat het met je?

- Je moet ze excuseren. - Het is al goed.

Hier zijn de sleutels. - Dat is geweldig, bedankt.

- Volgend jaar, zullen de prijzen stijgen.

- Is dit een grap? - Nee, het is geen grap.

- Ons hele vakantiebudget gaat al naar de huur van dit huis.

- Het is niet mijn schuld. - Ze komen hier al 10 jaar.

- Daarom laat ik het nu al weten.

- Kun je niet iets doen? We hebben geen subsidies.

- Je vindt wel iets anders.

- We willen niets anders. Ze zijn gehecht aan deze plek.

- Het is niet mijn schuld.

- Het is niet jouw schuld... Lul.

- Wat zegt u? - Het spijt me, wat?

Ik heb het niets gezegd...

Ludovic, we zeiden "niet meer vloeken!"

- Ik zei niet "lul", Ik zei "klootzak".

- Goed dan.

Maak er het beste van.

- Oké.

- Alice, het is niet aan jou om dit te doen, maar aan mij.

Ik ben hier, ik zal er altijd zijn.

- Bedankt.

- Orpi, kun je ons komen helpen? We zijn ons aan het installeren.

- Nee, ik moet bellen.

- Het is niet het juiste moment.

En de ouders van Sylvain hebben nog niet betaald voor de vakantie.

- Ach ja, grappig dat je dat zegt. Ik wilde juist Sylvain's vader bellen.

Zodat je het geld kunt krijgen en niet in de shit komt.

Waar was er netwerk? - Bij de twee bomen.

Kom snel terug! - Natuurlijk.

- Gaat het, Sylvain?

Sylvain?

- Ik heb honger! - Is het in orde Sylvain?

- Ja.

- Is het echt goed?

- Ja.

- Dit is je thuis weg van huis.

Ik regel de bedden, Céline.

- Ja, dat is goed.

- Kom op, we gaan.

Gad, je gaat met ons mee.

Gad, Gad! Dat is niet de weg.

- Alice. Sylvain en ik willen in hetzelfde bed slapen.

- Oh ja?

- Het is niet mogelijk, schat.

- Ja, het is mogelijk. We zijn verliefd.

- Ben je al verliefd?

- Ja, nou, het is...

We zijn in gesprek. Het is nog geen uitgemaakte zaak.

- Maar hoe dan ook, het is niet mogelijk.

- Ach ja... - Ieder zijn eigen bed.

- Oh, het kan niet... Oh, mijn God.

Dat is niet...

Het is pech. Het is niet mijn schuld.

Dat had ik graag gewild.

- Jullie hebben elk je eigen bed.

- Ziezo.

- Ziezo?

- Maak je geen zorgen, alles is in orde. Kom mee.

- Lukt het? - Ja. Heb je Baptiste gezien?

- Nee, ik denk dat hij de omgeving verkent.

- Dit is mijn tatoeage.

- Oh ja, dat zie ik.

- Ik ben een fan van Dalida.

- Is dat zo? - Ja, dat klopt.

- Dat had ik niet geraden.

- Ze zong "Avec le temps",

"Mourir sur scène" en "Je suis malade".

- Oké, oké.

Misschien, eh... ja.

Bedankt.

- Welk bed wil je?

- Nou, ik...

Deze is goed.

- Oké.

- Dan neem ik de andere, geen probleem.

- Oké.

- Welke wil je?

- Ach ja...

Dit gaat wel even duren.

- Ja, ja, ja, ja. Ja.

Oh, verdorie.

- Wil je voetballen? - Ik ben aan het bellen.

- Kom op, sta op.

Wacht, stop.

- Hallo? - Ja.

- Het is La Fraise.

- Kom op!

Kom je mee? - Ja, wacht even.

Begrijp je het als ik tegen je praat?

- Kom op, laten we spelen. - Nee, dat begrijp je niet.

Ik heb een probleem met de...

Met de auto.

- Wat is er?

- Je moet hem terughalen...

van het pond.

Als ze de link leggen, dan herleiden ze hem... - Kom spelen!

- Komen ze uit bij mij.

- Verdorie, jongens.

- Ik vind het niet leuk. - Kom op!

- Blijf daar, ik haal de auto terug. - Kom op, we gaan!

- Nou, je zoekt het maar uit!

Godverdomme.

- We gaan een wedstrijd spelen. Jij gaat in het doel.

- Wil je spelen? - Kom op, laten we een spelletje doen.

- Kom op!

Ga het spel spelen. Ja, ga door. Kom op, rennen.

- Waar is mijn bal?

Maar waar ging hij heen? Waar is hij naartoe?

Waar is mijn bal?

- Hou jij die maar. Ik neem deze.

Dus we zijn... we hebben elk onze eigen. Dat is ook goed.

- Welke neem jij?

Ik ben je vriend, en jij bent de beste.

- Gaaf.

Heel, heel dichtbij.

- Dat is zeker. Dag en nacht.

- Dag en nacht...

Gaaf...

- Ben je niet met Baptiste? Ben je niet met Baptiste?

- Welke is dat? - De grote met de bal.

- Nee, hij is niet bij mij. Hij vermaakt zich vast met de anderen.

- Wat krijgen we nou? Zo is het genoeg, zet de muziek uit!

Jullie komen van de tafel af, meisjes.

Iedereen onder de douche.

Ludo, stop met snoepen. Boris, kom naar beneden.

Orpi, kun je me helpen met de meisjes?

- Het is te hoog.

- Hij gaat je van de tafel halen.

Wat is er mis met jou? - Ik vond het niet erg.

- Maar, ze zullen gewond raken.

- Nee, maar ik bedoel, er zijn ergere dingen.

We zijn bijvoorbeeld Baptiste kwijt.

- Wat is er gebeurd? - We zijn Baptiste kwijt.

- Wat bedoel je daarmee? - Ik kan hem niet vinden.

- Heb je naar hem gezocht?

- Het is goed, maak je geen zorgen.

Met de snelheid waarmee hij beweegt, kan hij niet ver zijn.

- Ja, geweldig... Marc!

- Alice!

- Marc, kun je hier komen? - Natuurlijk.

Ik ben er. Ik zal er altijd zijn.

- We zijn Baptiste kwijt. - We zijn Baptiste kwijt?

- Geen paniek. - Oké.

- Je gaat met Orpi mee om hem op te halen.

We zeggen niets tegen niemand, we creëren geen paniek. Oké?

- Hij kan alleen gaan. - Nee, dat kan hij niet.

- Tijd voor een douche! - Naar de douche!

- Volg mij.

- Verdorie...

- Hé, je bent me vergeten!

- Baptiste! - Baptiste!

Baptiste! - Baptiste!

Hey, oh, dinges!

Kom hier. Hij is... - Hij is wat?

- Hij is in het bos.

- Waarom zou hij daar zijn?

- Nou... dat vermoed ik gewoon. Het is het instinct van een begeleider.

Baptiste!

Baptiste!

Baptiste, mijn jongen!

- Baptiste!

- Auw!

Oké, ik heb het gehad.

Ik heb er genoeg van. Het is verontrustend.

Ik bel de politie. - Nee, dat doe je niet!

- Orpi, mijn telefoon!

- Hou op!

Nee!

Verdomme!

Nee! Nee, nee, nee. Nee.

Luister, nee.

Sorry daarvoor.

Het is belangrijk voor ze om de natuur te ontdekken,

om het in zich op te nemen.

Het maakt deel uit van het proces.

Toch?

Maak je geen zorgen.

Over 15 minuten bellen we de politie als we hem niet kunnen vinden.

- In 15 minuten. - En dat is het.

Ga jij die kant op.

Baptiste! - Mijn telefoon.

Orpi, mijn telefoon!

- Ik heb hem.

Zak er in.

- Kom op, jongen!

- Baptiste!

- Hipipipipipi!

- Baptiiiiiiste!

- Kom op, Baptiste! Ronaldo!

- Het is goed nu, Baptiste. Oh, verdorie!

Orpi!

Het is oké! Ik heb hem gevonden, hij is bij mij!

En hier is hij. - Nou, hier is hij.

- We hebben het hele bos doorzocht... Hier is hij.

- Zullen we gaan, grote jongen? - Laten we opstaan.

Sta op. Sta op.

Super.

- Wat is er mis met hem?

- Ik ben mijn bal kwijt.

- Hij verloor zijn bal. - Ik begreep het.

We vinden wel een andere voor je.

We gaan.

- Ik wil mijn eigen. Volg me niet.

Ik ga hem alleen zoeken.

- Daar gaan we weer.

Als je andere ideeën hebt, ik luister.

- Breng hem gewoon terug. Idioot.

- Mijn telefoon, Orpi.

- Oh, verdorie!

Wat doe jij hier?

- Je bent niet gehandicapt.

- Jawel, ik ben gehandicapt. Ik ben altijd gehandicapt geweest.

- Het lijkt er niet op.

- Ja, ik ben het wel.

- Niet, dat zie je meteen.

- Je hebt gelijk, ik ben niet gehandicapt.

Ik werk bij de politie. Ik onderzoek een man...

- Je bent geen politieagent.

- Nee, ik ben ook geen politieagent.

Ik heb... Ik heb wat kleine foutjes gemaakt.

Dus ik moet me hier voor een tijdje verstoppen.

- Nu vertel je me tenminste de waarheid.

- Hoe heet je? - Arnaud.

- Aangenaam kennis te maken. Paulo.

Vertel het aan niemand, of ik ga naar de gevangenis.

- Ik zal het aan niemand vertellen.

Behalve Ludovic.

- Wie is dat?

- Ik ben het, jij kleine lul!

Weet je wat ze in de gevangenis doen in de douches?

- Eh, nee. Waarom vraagt hij dat?

- Omdat ik het niet weet!

- Juist.

Oké.

Jullie zeggen het tegen niemand.

- We zeggen niets. - Tegen niemand.

- Je kunt me vertrouwen.

- Is het moeilijk om je rug te wassen?

- Wat zeg je?

- Je rug wassen?

- Je rug wassen?

- Was mijn rug.

- Ik kan niet...

- Was mijn rug!

- Oh ja, dat kan ik... Oké dan.

Nee. - Jawel.

- Nee, nee, nee, nee, nee, nee. - Alice!

Oké, prima. Ik zal gewoon...

Ik zal je rug wassen. Alsjeblieft dan. Ga maar naar binnen.

Iedereen? Juist.

- Ga ervoor. - Ho, ho.

Wacht, je raakt me aan.

- Allemachtig, Je hebt hem gevonden, geweldig.

Waar was hij? - In het bos.

- Super, Orpi, heel erg bedankt.

- Bedankt, Orpi... Ik heb hem gevonden.

Eh, Baptiste? - Nee, het was Orpi.

- Neem je hem mee naar de douche? - Ja, dat doe ik.

Zullen we gaan?

- Ik wil Orpi.

- Oh nee. Nee, dat wil je niet.

Ga met hem mee, hij heeft zijn roze handschoentjes aan.

- Ik wil dat het Orpi is. Sorry, Marc.

- Vind je dat goed?

- Ik heb geen keus.

De douche is hier. Ga maar douchen.

- Kleed me uit, ik kan het niet alleen.

Verdorie.

Oké, armen omhoog.

- Niet de buik aanraken. Dat wil ik niet!

- Stomme idioot!

Verdorie, je hebt mijn mobiel gebroken!

- Ik heb hem niet gebroken! - Stil, niet luid. Wees stil.

- Ik heb hem niet gebroken. - Oké.

Maar we praten niet hard.

- Ik wilde hem niet stuk te maken, sorry.

- Oké..

Dat is cool.

Juist, kom op.

Ik zal je uitkleden. Ik zal proberen je buik niet aan te raken.

Ik kleed een kind uit... Armen omhoog.

Zo.

- Niet de neus!

- Niet de neus.

- Niet de armen! - Oké!

- Niet de armen, niet de neus. - Niet de buik.

- Van achteren?

Ziet dat er... - Niet van achteren.

- We gaan eten!

- Ga allemaal zitten op je eigen plaats.

Gad, hier. Baptiste, daar.

Boris, ga zitten.

Baptiste, dat is het.

Iedereen op zijn plaats.

- Sylvain!

Kun je even meekomen?

- Waar gaan we heen? - Wat gaan we doen?

- LATEN WE WAT DOEN!

- Laten we naar de hoeren gaan!

- Nee, niemand gaat naar de hoeren!

- Gaan we niet naar de hoeren? - Nou, nee.

Sorry daarvoor.

Helaas, zo is het.

Maar we gaan wat activiteiten doen, maak je geen zorgen.

Dus.., stilte. Ik ga jullie iets vertellen.

We gaan samen een geweldige zomer tegemoet. Ik heb er echt zin in.

- Nou, wij niet.

- Jij niet?

Echt wel, leugenaar.

Bovenal, het belangrijkste is vandaag het verwelkomen van...

- Een stuk stront! - Nee, we verwelkomen Sylvain.

- Sylvain!

- En dat is het. Dus zeg hallo tegen Sylvain.

- HALLO, SYLVAIN!

EEN SPEECH!

EEN SPEECH! EEN SPEECH! EEN SPEECH!

EEN SPEECH! EEN SPEECH! EEN SPEECH! EEN SPEECH!

- Hop, hop, hop!

We laten Sylvain het woord doen.

Ga er voor.

- Bedankt.

- Dat is goed, Sylvain.

- Goed zo! - Geweldig!

- Dit is je thuis weg van huis.

Vandaag ben jij de koning. Daarom mag jij vooraan zitten.

Het is zijn eerste dag. Morgen zitten we weer normaal.

- Kom op, laten we beginnen.

- Hebben jullie honger?

- Sylvain, wortelen?

- Wat is dit allemaal?

- Dat is...

- Moussaka. - Moussaka.

- Oh, juist.

- Alice en ik hebben een goede verstandhouding.

We hebben hetzelfde gevoel voor humor,

dezelfde gespreksonderwerpen.

We zitten op dezelfde golflengte.

Ze heeft dit geweldige kleine ding, weet je?

Als ze boos wordt, heeft ze zo'n klein adertje zo schattig dat ik...

En ik dacht dat het leuk zou zijn als zij en ik wat konden worden.

Jij met een blik van buitenaf, Orpi, Heb ik een kans of niet?

- Huh? Nee.

Verdorie.

- Ik weet wat je bedoelt.

Het is waar dat ze afstand tussen ons schept.

Het is een vorm van bescheidenheid.

Ik ga plassen.

- Ik zal op je wachten.

- Vanaf thuis, zitten we op 2 uur van Los Angeles.

We zullen in staat zijn om door de hele Verenigde Staten...

- Het is te gek.

- Zelfs Yosemite Park, Ik heb je erover verteld.

- Ja, het is tof.

- Schat, we gaan in staat zijn om geweldige dingen doen.

Maar je moet me nog wel je loonstroken doorsturen.

- Ja, dat zal ik doen.

- Ik heb het je al 10 keer gevraagd

- Ik ga het doen.

- Ze daar zijn erg lastig met papierwerk.

Heb je ze verteld dat je weg gaat?

- Eh, nee. Ik heb nog geen tijd gehad.

- Je bent een luilak! We hebben het hier al 10 keer over gehad!

- Ja, ik weet het. Ik ga het ze morgen vertellen.

Ja, morgen.

- Morgen? - Ja, ik beloof het.

- Morgen dan. Want alles loopt nu en dan gaan we naar de Verenigde Staten!

Het wordt geweldig. Ik kan niet wachten. - Ik kan ook niet wachten.

- Ik hou van je. - Mafkees.

- Ik hou van je.

- Sylvain?

- Wat is het?

- Je doet de gehandicapten geen goed.

- Wat, doe ik het niet goed?

Ik begin net.

- Zal ik het je laten zien?

- Laat maar zien.

- Je legt je tong opzij. In de hoek van je mond.

En je probeert die kant op te leunen.

- Hoofd naar beneden en tong naar buiten? - Ja.

- Zoiets als dit? Dat is wat veel, niet?

Het ziet er wel gehandicapt uit.

En wat doe ik met de stem?

- Voor de stem, gaan we leren om correct te spreken.

Je kunt in ieder geval praten.

- Ja, sorry.

Hoe is dit?

- Dat is prima.

Of zo.

Zo doe ik het.

Misschien kan ik met gebaren ondersteunen?

- Ja, dat klopt.

"Wat gebeurt hier allemaal? Dit is te gek!"

Jij beweegt vaak zo.

Nou, ja.

Dat is het, toch? - Geweldig.

- Is het geweldig?

- Nu moet jij mij helpen, een cadeautje te vinden voor Marie.

- Wie is dat?

- Sylvain, kom je mee?

Je moet gaan...

Je moet plassen voor je naar bed gaat. Kom op.

- Ik doe mee. Is Marie je vriendinnetje?

- Ja.

- Weet ze het?

- Nee, dat weet ze nog niet.

- Dat dacht ik al.

Geschenken zijn persoonlijk.

Het is aan jou iets te vinden. - Klopt.

- Je wilt dat ik je help.

- Oh, ja.

Oké, nou... Ik zal je wat vertellen.

Als je me niet wilt helpen... - Ja?

- Ik vertel iedereen dat je me aanraakt.

- Jou aanraken? Je bent gek. Zeg je dat ik je aanraak?!

Wat is er mis met jou? Ik heb je nooit aangeraakt.

Jij kwam in mijn douche.

Ik zou iets kunnen zeggen.

We zeiden dat we vrienden waren. Dit is chantage, het is verkeerd.

- Kom op. - Je was een goede coach.

Wat is er?

- We zitten diep in de problemen.

- Waarom dan? - Omdat. Omdat...

Ik moet Rico bellen, maar de mongolito heeft mijn telefoon gesloopt.

Ik moet een oplossing vinden.

- Waar is de tas?

- De tas is goed beschermd, geloof me.

Die geeft geen krimp.

- Goededag.

Zo.

Zo.

Welterusten.

- Welterusten.

- Dat was niet in orde.

- Wat moeten we doen?

- Wat doen we? Wat doen we...

We blijven hier, we houden ons koest.

Jij blijft de mongolito doen.

Ik ga een oplossing zoeken.

Dat is wat we doen.

- Oké. - Hey! Hey!

Hebben ze je niet door?

- Zij? Neem je me in de maling? Nee, ik maak geen grapje.

Ze zien er niets vreemds in. Ze zeiden tegen me: "Je bent net als wij".

- Ja?

- Is alles in orde?

- Alles in orde. Mark Vador slaapt boven.

En ik liep langs een fles ketchup die net had geplast.

Een gewone avond.

Ik schenk wel in. Alsjeblieft. - Dank je wel.

Ik heb je nooit gevraagd waarom je begeleider bent geworden.

- Ach ja...

Ik was een leidinggevende in de wijk "La Défense",

en toen, op een dag...

At ik een broodje op de esplanade en een duif landde vlak voor me.

En het had maar één been. - Eén wat?

- Het had maar één been.

En toen dacht ik...

"Céline, het is een teken. Zorg voor de gehandicapten."

- Oké. - Levensverandering.

Tja.

Nu we het er toch over hebben, wat ga je je vriendje vertellen?

- Pfft, ik weet het niet.

Niet "ga je eigen weg", hij steunt me al jaren.

- Het zal niet hetzelfde zijn zonder jou.

- Ik weet niet hoe ik het ze ga vertellen.

- En er is een probleem...

je gaat Marc's hart breken.

- Oh ja, Marc.

- Je gaat zijn hart breken. - Ja, ja...

- "Alice."

- Je bent een idioot!

- "Alice, kijk me aan."

"Alice, ik ben hier."

"Ik zal er altijd zijn."

- "Alice, ga niet weg!"

- Stop, stop.

- "Alice, neem me!"

- Je maakt iedereen wakker!

- Dat was te veel. - Ja.

Je gaat te ver.

- Ik kan je niet horen.

- Hou je van je vriend?

- Ja, dat doe ik.

- Bah, verhuizen naar de andere kant van de wereld

met de man van wie je houdt, er zijn ergere projecten.

- Ja, ik weet het.

- Mm. Weet je, weet je...

Het lijkt er niet op. - Waarom niet?

- Je hebt net een heel boeket verscheurd.

- Ja.

Dat is redelijk.

- "Alice."

- Oh, fuck!

- Kom je spelen?

- Oh, fuck. - Kom op!

Orpi, kom op!

- Ja, ja, ja.

- Hoe gaat het? - Geweldig.

- Wat doe je, Ludo? - Een mannetje.

- En jij, Thibaut?

- Een basketbalveld. - Oh, juist.

Het is echt goed gedaan, wow.

En jij, Gad? - Een boterham.

- Ehm... Je mag geen zoutdeeg eten. Oké?

- Ik heb het niet opgegeten. - Ik zeg het maar.

Sofian, wat ben je aan het doen? - Een pet.

- Een pet?

- Dit is de staart.

- De staart van de pet? De klep.

- Ja, de klep.

- Het lijkt niet veel op een pet.

Maar ga door, je redt het wel.

- Sylvain.

Ik moet je iets vertellen.

- Ik luister.

- Ik ben niet meer verliefd op je. Het spijt me.

- Ah... oh, jee...

O jee.

- Maak je geen zorgen, je komt er wel overheen.

Het zal tijd kosten, maar...

Je komt er wel overheen. Zo niet, pleeg dan zelfmoord.

- Oké...

- Orpi?

Kijk, het is een vogel.

- Ah, ja, nu je het zegt...

Ik ga even pissen.

- Sylvain?

Gaat het goed met je?

- Het gaat goed met me.

- Voel je je goed? - Ik voel me prima.

- Vind je deze activiteit leuk?

- Ja, het is geweldig. Het is net zoutdeeg.

- Ja, het is zoutdeeg.

Moet je plassen? - Nee, nog niet.

- Kan je autonoom plassen?

- Ja, ik ben "tautonoom".

- Moet je dan poepen? - Nee, ik hoef niets.

- Zal ik meegaan?

- Oké, ik laat dit drogen. Het moet drogen.

Allemachtig hij is irritant.

- Ja, het is echt ongelooflijk.

- Altijd achter me aan.

- Heb je een cadeau gevonden voor Marie?

- Oh nee, dat heb ik niet...

Het zou geen slecht idee zijn als je haar eerst opzoekt.

Vertel haar dat je haar leuk vindt.

- Nee, dat is het niet.

- Waarom? - Dat kan toch niet.

Nee, nee...

Ik kan het niet.

- Arnaud. - Ik kan het niet.

- Kijk. Het is een vogel.

Het is net als brood.

Nutella en veel suiker. Tot straks.

- Tot later.

Oh ja, ja. We hebben al... We hebben al een goed gesprek gehad!

- Nee, Baptiste, stop.

Stop, ik kan zo niet... Doe nou niet.

Ik kan de knoop niet leggen.

- Kan ik je mobiel lenen? - Ik ben bezig. Hou op, Baptiste.

- Wil je een kampioensknoop?

Ronaldo, ik zal het je laten zien.

Je legt een knoop, zoals deze. Een lus.

- Die moet later terugkomen.

- Precies. Die doet weer mee.

En dat is het, de kampioensknoop.

Mag ik nu je mobiel lenen? - Ja, natuurlijk mag dat.

- Goed gedaan. - Dank je.

- Perfect.

- Kijk wat ik heb gemaakt!

- Ja. Het is mooi. Wat is het?

- Een windturbine.

- Aha.

Misschien moeten we een mast toevoegen of meer wieken.

- Nee hij is goed zo, ik laat hem aan Gad zien.

- Nee, doe maar niet. Laat maar niet aan Gad zien.

Omdat dit geen molens zijn die Gad leuk vindt.

- Oké. - Oh nee...

Het is verwarrend, maar ik heb dit niet gemaakt.

- Het principe is om jezelf uit te drukken. Je doet wat je wilt.

- Maar ik was het niet.

- We drukken ons vrij uit. - We drukken ons vrij uit!

- Luister Ludo. We drukken ons vrij uit.

- Ik heb een hart gemaakt.

Waar lach je om? - Ben je verliefd op Alice?

- Ik ben niet... - Wanneer is de bruiloft?

- Ik ben niet verliefd...

Ik ben niet verliefd op Alice. Heel grappig.

Ga verder met je worst. Hier, je mag dit terug hebben.

Heeft je opa je dat geleerd?

- Nee, helemaal zelf geleerd. Ik heb getraind.

- Gaaf.

- Alice, kom kijken! - Autodidact.

- Ja? O jee.

Wat heb je gemaakt? - Een mannetje.

- Oké, dan. Dit is het hoofd? - Dat is het hoofd.

- En wat is dit?

- Ballen! - Oké.

- Maar één kleine streepje...

- Hallo?

- Het is La Fraise.

- Nee, meneer. Het is nog steeds niet klaar.

Ik neem nog contact met u op. Tot snel.

- Shit.

- Koffie?

- Je Dalida is echt goed gemaakt.

- Oh ja? Nou, dat is geweldig.

- Ik heb een hart gemaakt. - Ik, de haan.

- Je bent echt goed. - Bedankt, dat is lief.

- Ah, je hebt wat vrienden gemaakt. Dat is leuk.

- Ja, dat is cool.

Bedankt.

- Kom op, de voorafjes.

- VOORAFJES! VOORAFJES! VOORAFJES!

VOORAFJES! VOORAFJES! VOORAFJES!

- Remoulade van selderij.

- Wat is dit? - I... Ik kan het me niet herinneren.

- Lasagne. - Lasagne.

- Hartelijk dank.

Nee, dat is genoeg. Ik let op mijn lijn.

Juist, nou... Bon appétit, in ieder geval.

- Hier walg ik van.

- Het is smerig.

- Zullen we naar binnen gaan? - Bah, dat is walgelijk.

- Wil je niet proeven? - Nee, het is smerig.

Probeer jij het maar.

- Soso.

- Ja, wat is er? - Ik heb net je moeder gebeld.

- Ah ja, en? Wanneer komt ze?

- Ehm... het wordt ingewikkeld met haar nieuwe baan.

Ik weet niet zeker of ze komt.

- Ah. Oké.

Dat geeft niet.

En jij, waarom hebben je ouders jou in het centrum gezet?

- Omdat je een klootzak bent. - Nee, Ludovic.

Laat hem antwoorden, wil je?

- Mijn moeder is dood.

- Sorry, dat wisten we niet.

- Dat geeft niet.

En mijn vader is...

Het is ingewikkeld.

Hij wil dat ik op hem lijk,

maar hij zal nooit accepteren dat ik...

dat ik anders ben.

- We staan achter je.

- Dank je, Soso.

- Mijn moeder, ze is...

erg aardig voor me.

Maar eh... ze heeft me ook verlaten...

Mijn moeder liet me komen...

En mijn vader wilde me niet houden.

En daar is het, ze heeft een hersentumor.

En na haar tumor,

stierf mijn moeder.

Ik heb veel gehuild en ik denk veel aan haar.

En het is moeilijk voor mij.

- Een kerstman?

- Een robot?

- Een geweer? - Hete luchtballon?

- Een 12-gauge?

- Een lul! - Goed gedaan, Ludo!

- Goedemorgen, agent.

- Léon Zitrone? - Ja, dat klopt.

- ELTON JOHN!

- Ik heb niet gezongen!

- Ik ben het, de vampier.

- Het is Rambo!

- Kom op, iemand anders.

- Demis Roussos. - Lagy Gaga!

- Nee, het is niet Macron!

- Michael Jackson? - Dat klopt.

- Sarkozy, ja!

- Stil!

- Stil!

- Zwijg!

Je bent niet dom.

- Sylvain, het is jouw beurt.

Je bent nog niet geweest. Kom op, niemand zal je veroordelen.

We hebben plezier, niemand...

- Oké, hou je mond.

- Wat zei hij? - Hij zei dat je je mond moest houden.

- Oké.

Dat is goed, hij voelt zich op zijn gemak.

- Een pinda?

- Wonder Woman? - Een paard?

- Iemand aan de telefoon?

- Een kip? - Ja, het is een kip!

Nog een. - Eens kijken naar die sukkels.

- Ludovic. - Ananas?

- Jean-Marie Le Pen.

- Het is zeker Ludovic! - Supergirl.

- Donald Trump? De oorlog

- Het ziet er goed uit.

Hij is een prachtige sukkel.

- Nee, het is een dinosaurus.

Goed, dan... we geven jullie twee minuten. - Nee.

- Ja, kom op. - Ik wil naar de show kijken!

- Je wilde me iets vertellen.

Laten we even wat frisse lucht halen, Orpi.

Omdat Orpi moe is.

Hij moet een beetje frisse lucht, Orpi. Wat is dat?

Nou, ja.

Ben je dom of wat?

Hoe praat je tegen mij?

Wat wil je?

Hoe praat je tegen je vader?

Hoe praat je tegen je vader?

Pas maar op.

- Waarom doe je dit?

Wat is het nut?

- Ik ben het verdorie zat.

Het is belachelijk...

Dit alles, deze waardeloze campagne...

Het is oké, ik ben geen begeleider. Je bent...

Je bent ook niet achterlijk. Je bent niet mentaal achterlijk.

- Dus wat doen we?

We zijn hier een week. Wat gaan we doen?

Als je chagrijnig wilt zijn, doe dat dan. Ik wil ervan genieten.

- Ah, wacht, wacht. Ik zie wat je doet.

Alice?

Wil je haar neuken?

- Kijk naar jezelf. - Neuk haar.

Wees een man.

- Waarom kijk je naar mijn lichaam?

- Pff, doe je shirt aan.

- Oké, ik red me wel.

- Hoe gaat het met je boo-boo, Marie? - Prima.

- Mag ik even kijken? - Nee, ga je gang.

Mijn lieve verpleegster.

- Ik heb er genoeg van.

Ik ga je niet verschonen. Het gaat wel, ja.

Niet in staat om alleen...

- Hoe gaat het? - Het gaat geweldig.

- Gaat het goed met je?

- De aanpassing van Sylvain, gaat goed.

- Perfect, ja.

- Dus je kunt hem achterlaten. - Nee.

Nee.

Ja.

Maar...

Ik weet het niet, misschien kan ik je helpen.

Bijvoorbeeld met...

- Baptiste.

- Baptiste. We hebben een echte band, er gebeurt iets wat geweldig is.

- Zou je blij zijn als Orpi bij ons bleef?

Ja, ik kan goed met hem opschieten.

- Nou, geweldig. Maar, ik kan je niet betalen.

- Vertel me niet dat je dit doet voor het geld?

Hetzelfde.

- Hey! Oh! Jullie zijn me vergeten, klootzakken.

- Je doet het echt goed.

- Ik heb "Sylvain" geschreven. - Het is geweldig.

- Wie is Nicolas?

- Hij was...

Hij was een bewoner, net als jij.

Net als jij had hij iets extra's.

Zijn kleine extra was een ziekte.

De ziekte was sterker dan hijzelf.

We graveren onze namen om diegenen bij te houden die er niet meer zijn.

Orpi?

Je bent aan de beurt.

- Nee, daar ben ik te oud voor.

- Ga je mee? - Ja, ik kom.

- Let op waar je loopt.

Alles goed?

- Nou, Sylvain? - Perfect.

- Hé, jongens!

Marc en ik gaan winkelen.

Céline en Orpi zullen voor jullie zorgen.

Wees cool! - Oké.

- Met mijn moeder, gingen we altijd samen winkelen.

Ik vond het geweldig.

- Alice!

Kunnen jullie Soso meenemen?

- Ja, ik ook! - Ik ook!

- Ik ook!

- Niet iedereen. We hebben maar vier plaatsen.

Dus de eersten kunnen mee: Soso, Sylvain, Arnaud en Ludovic.

- Sylvain, Sylvain.

Je gaat niet. Nee, er is...

Ze zullen je zien. Misschien zien ze je, en lachen je uit. Ze gaan je gezicht zien.

- Ja, dat is waar. Maar ik neem het risico.

- Wat is er aan de hand? - We gaan winkelen!

- Céline, doe jij de meditatie workshop?

- Mogen we nog iets anders doen?

- Nee, het doet ze echt goed.

- Maar, iedereen vindt het stom.

En het is helemaal niet mijn ding. - Bedankt, Sylvain.

- Wat is jouw ding? - Jagen.

- Jagen?

- Ja!

Ik hou van jagen! Knal!

Ik vind het geweldig.

- Je bent niet makkelijk te doorgronden, Céline.

Je bent geweldig.

Je hebt veel facetten. - Bedankt daarvoor.

- Orpi, zou jij de meditatie kunnen begeleiden?

- Meditatie?

Ja, nou... geen probleem.

- Oké, top. Super.

En heb je de overschrijving van Sylvains vader?

- Nee, die moeten we nog regelen.

Omdat ze niet terugbellen, ja, ja.

- Kun je het regelen? Hartelijk dank. Tot ziens allemaal.

Thibaut, wat doe je met die koe?

Céline, regel de koe!

- Ja. Wat is er met een koe?

O jee, Thibaut. Hoe kom je daar aan? Kom op dan.

Bijou, kom op. Kom op.

- Thibaut, we hebben geen plaats. - Kom op, Thibaut!

- Nee, dat kunnen we niet. - Oh, ze rent weg!

- Zal ik naar voren komen?

- De deur hoeft niet dicht. - We doen wat we kunnen.

- Weet je het zeker? - Het is voldoende.

- Geen riem, hij rinkelt.

- Vertel me eens...

Meditatie, wat doe je dan?

- Het is precies zoals Alice zei. - Maar wat is het?

- Nou, meditatie...

Je praat met bomen, je ademt... Vreemde dingen.

- Oh ja.

Als je praat, spreek je niet op de manier waarop je gekleed bent.

Je bent van binnen niet hetzelfde als van buiten.

Het beste is om je ogen te sluiten.

Gewoon, als je je ogen sluit,

Nou, we...

kunnen beter naar binnen kijken... naar jezelf.

Oké?

En dat is het.

Dus sluiten we onze ogen. Heel goed.

En dan, voilà, we...

Ontspannen.

We ademen.

Omdat je ademt,

het is... het is nodig, anders sterf je.

Dus...

haal diep adem.

En dat is het.

Jemig wat saai.

Het is waar, het is saai!

- Ik zei het toch. We vervelen ons.

- Waarom parkeer je niet op een gehandicaptenparkeerplaats?

- Ik heb de parkeerkaart niet.

- Met ons vieren, heb je reden genoeg.

- Je hebt gelijk.

Marc, wil je me een plezier doen? - Ik ben hier, ik zal er altijd zijn.

- Er was net een tuinwinkel op het industrieterrein.

- Wil je bloemen? - Nee, potgrond. Voor de moestuin.

- Voor de moestuin? - Neem drie zakken.

- Oké.

Het is zo goed als klaar!

En waar ontmoeten we elkaar?

Anders zien we elkaar hier.

- Het principe is om de lijst niet te overschrijden.

- Zullen we beginnen met de groenten?

- Jij bent de groente! - We zijn allemaal groenten.

- Jij bent de groente! - Oké, Ludo.

- Waarom kijken mensen naar ons? - Laat ze de kolere krijgen!

- Krijg de kolere!

- Krijg de kolere!

- Verder nog iets? - Dat is alles.

- Graag gedaan.

- Het is lekker, het is te lekker.

- Mmh. Het ruikt lekker.

- Neem me niet kwalijk. Excuseer me, meneer.

Die moeten we later nog eten.

- Pardon?

- We eten de meloenen later nog op.

- Je moet wel dom zijn om de huid te eten!

- Ik denk dat hij gelijk heeft.

Je kunt de schil niet eten.

Je hebt gelijk. Die meneer is een debiel.

- Hij is een debiel.

- DEBIEL! DEBIEL! DEBIEL!

- Bijt erin! Bijt! - Het is goed, het is lekker.

- Oh, hij is beledigd. Tot ziens.

Vaarwel, debiel.

- Tot ziens!

- Oh shit, Soso.

- Maak je geen zorgen, we weten allemaal wat er aan de hand is.

- Wie heeft het hem verteld?

- Wij waren het niet. - Het ligt niet aan ons.

- Het is Alexandre.

- Wie heeft het Alexander verteld?

- Dat waren wij. - Dat waren wij.

- Niets tegen de begeleiders zeggen!

- Ja. - Ja.

- Start! - Wauw!

Kom op, Baptiste! - Ga door, Baptiste!

- Vooruit, Baptiste! - Orpi, vangen!

- Kom op!

Kom op, Alex! Kom op, Alex!

Daarboven! Trek op!

Ja! Kom op, alleen!

Super!

- Verdomme! Marie, gaat het? - Voorzichtig nu.

- De groene, niet de rode!

- Red je het wel? Kun je ademen?

Haal adem. Kijk me aan. Kijk gewoon naar me.

We gaan winnen.

- Ja, hallo?

Wacht even, wacht even. Hallo?

Wacht even, wacht even... Wacht, ik hoor niets.

Er is geen La Fraise, het is een vergissing.

- Ja, wacht. Nee. Het spijt me.

- Moment, ik geef hem even.

- Dat ben ik...

La Fraise, in feite is het Sylvain's vader die me belt.

- En weer verder!

- Rico, zeg het eens.

- De politie zit ons op de hielen.

Ik heb een schuilplaats voor je in Spanje.

Wacht een paar dagen.

- Dat is goed!

- Juist, kom op, kom op! Oh! Kom op!

We gaan! We zijn weg!

- Stuur je me je loonstrookjes?

- Ja, dat zal ik doen.

- Ik regel alles al...

- Snap ik, maar ik heb géén op vakantie nu. Oké?

- Heb je het ze trouwens al verteld?

- Ja... - Verdorie, Alice!

- Ik zal het ze vanavond zeker vertellen. Dat beloof ik.

- Mevrouw, dit is een "prioriteit kassa".

- Ik heb het gezien, hartelijk bedankt.

- Heeft u prioriteit? Lijkt er niet op.

- Kunt u hen zien?

Zijn zij "prioriteit" genoeg voor u?

- Laat de gehandicapte door.

- Voorzichtig, mevrouw.

Goed, het is een geweer. Knal, knal.

- Gaat het, mevrouw?

Mevrouw? Mevrouw? Hoe gaat het met u?

- Ja.

Je hebt je wortels niet gewogen.

- Ik ga het doen.

- Weet je het zeker? Kun je het doen?

We zijn de kar nog aan het legen.

Probeer alles op dezelfde plaats te zetten.

- Hoe ging het? Ging het goed? - Het ging prima.

Er is nog steeds dit. Dit.

Oh, verdorie. We zijn de compost vergeten.

Oh, verdorie. We zijn Marc vergeten.

Ik ga hem halen.

- Wat maakt het uit? We zijn niet bij de moestuin nu.

- Niet de grond, ik heb het over Marc.

- Ah, maar nee.

Hij is een grote jongen, Hij redt het wel.

Alles is goed. Nou, hier...

- Arnaud, Kun je naast me komen zitten?

Ken je Dalida?

- Ik vind het niet leuk.

- Ik ook niet.

- Yes!

- Doe het alsjeblieft niet. - Nee, alsjeblieft.

Het ziet er goed uit.

En? Het is geweldig. Het heeft zelfs een beetje...

- Mijn lul!

- Ziezo. Je weet niet wat je mist.

Is dat stokvispuree? - Runderstoof.

- Runderstoof stokvispuree.

- Je mist het doel. - Oh, oeps.

Ziezo, je bent weer schoon.

- En hier ook.

- O jee!

- Fuck.

- Wil je niet slapen, Arnaud?

- We zijn allemaal courgettes.

Dus we planten onszelf in de grond als een courgette.

Je denkt als een courgette, Je bent een courgette.

Het is erg mooi, Orpi.

- En nog een keer!

- Alice.

Kijk me aan.

- Verdorie, Marie.

Marie! - Oh jee.

- Ik deed het niet expres.

Die ging recht haar mond in.

- Het overkomt haar voortdurend.

- En dan is er een geluid.

Ik hoor iets rennen, naar me toe rennen.

Het is onderweg,

Ik voel dat het dichterbij komt.

Hij komt op me af. Red me, Marie!

Ze zitten achter ons! Ze zullen me pakken!

Wat moet ik doen?

- Je bent irritant! Altijd dezelfde discussie.

Heb je het naar je zin?

- Nee, het is walgelijk.

Ik heb een idee voor je cadeau. - Geweldig, dat is cool.

- Dat kan niet waar zijn! Hij gaat scoren!

Ja!

- Je zit niet in de gevangenis.

- Nee, je zit niet in de gevangenis!

- Ah, ik was bang! - Maar nu wel!

- Sylvain, niet vals spelen!

- Oh nee, dat was niet mijn bedoeling!

- Het is niet erg, het overkomt haar de hele tijd.

- 17, 18, 19. Goed!

Nu jij, Gad.

- Ik ga naar bed.

- Wil je een ander spel spelen?

- Nee, het is prima. Welterusten.

- Welterusten, jongens. - Ze zijn moe.

- Een ridder op een paard. Maak een ridder van me.

Ik ben op de vlucht, ik ben op de vlucht!

Een prinses!

Hallo, prinses.

Wil je met me trouwen?

Ze wil niet. Dus trouw ik met de oger.

De oger Ludo.

We gaan te paard. En dat is dat.

- Ik weet het niet. Ik weet niet wat ik je moet zeggen.

Oké, ga je gang. Krijg wat.

- En ik heb je vermorzeld.

- Nee, wacht... Jawel!

O jee!

- Je bent erg goed. Je bent goed. Je bent goed.

- Kom op, rood.

- Oh ja, hij, toch.

- Oh ja? Ziet hij er ook goed uit?

- O jee! Wat een goal! - Zag je dat?

- Marie, ga uit het veld! Marie! Marie!

Marie!

Gaat het, Marie?

- Het bloedt.

- Gefeliciteerd!

- Gefeliciteerd, Marie!

- Geef het aan haar.

"Hier, dit is voor jou."

Dit is voor jou.

- Wat is het?

- Open maar.

- Wauw! - Een echt juweel!

- Fijne verjaardag.

- Goed gedaan. - Ik wil dezelfde.

- Ik ook.

- Lekker. - Heerlijk.

- Goedemiddag.

Goedemorgen, goedemiddag.

Hallo.

Gaat het goed met je? - Ja, ik ben in orde.

- Wat is er met deze man?

- Hallo, daar. - Wie is deze man?

- Dit is...

Dit is Mathieu, hij is mijn vriend die me verrast.

- Hallo, Sébastien.

- Mathieu.

- Klootzak!

- Aangenaam kennis te maken. - Ludovic, ik heb over hem verteld.

- Ah, cool. Hoi, Ludo.

Het is hier het einde van de wereld. Ik ben drie keer bijna verdwaald.

- Bedankt. Heel mooi.

- Marie...

- Oké.

- Waarom is hij hier?

- Ik denk dat hij me...

- Een kleine verrassing.

Niet te verdrietig?

- Verdrietig waarover?

- Nou ja...

Mathieu vond een baan in de Verenigde Staten.

En ik word geacht met hem mee te gaan.

Ik wilde het weekend afwachten om het aan te kondigen.

- Shit, man. Heb je het ze niet verteld? - Nee, ik heb het ze niet verteld.

- Ga je weg?

- Ga niet!

- Hé, hé!

- Blijf alsjeblieft bij ons.

- Ik weet het niet zeker.

- Wat bedoel je met niet zeker?

- Wil je hier NU over praten? - Op welk punt...

- We laten het aan jullie over om te discussiëren.

En wij gaan beginnen een kleine workshop.

- Koken! - Goed idee!

- Voor de bonen, je pakt hem zo in je hand. Je zet hem er in, je draait.

- Wat doen jullie hier in godsnaam? - We gaan eten maken.

- Oh ja?

- Wij maken de maaltijd vanavond.

- Wacht even, wacht even, kan iemand koken?

- Ik, ik.

- Samen maken we het mogelijk.

- We zijn aan het koken!

- We maken een zelfgemaakte maaltijd!

Ga uit de weg! Uit de weg!

- We hebben genoeg van blikjes!

We willen geen blikken meer!

- We willen koken.

- Nou, je staat er alleen voor.

Kom op, Julien. - Kan ik ze een handje helpen?

- Ga je koken?

- Nou, ja.

- Ja, Julien!

Waar is het keukengerei? - Dit is alles wat mijn moeder gebruikt.

- Ik snap het niet.

We hebben het er duizend keer over gehad.

Je hebt me aangespoord om te solliciteren.

- Ik weet het, maar het was nog niet ècht op dat moment.

- Verdorie, Alice...

Je gaat dit toch niet je hele leven doen?

Billen afvegen voor een hongerloon?

- Begrijp je niet dat dit net als mijn familie is?

- Sorry, ik dacht dat ik dat was.

- Stop daarmee.

- Als dat het is, dáár zijn ook gehandicapten.

- Oké...

- Nee, ik bedoel... Alice.

Je weet wat ik bedoel. - Je kunt maar beter gaan.

- Nee, maar Alice... - Ga weg.

Alsjeblieft, Mathieu. Ga weg.

- Als we vanavond willen eten, moeten we opschieten.

Kom op, we gaan er weer tegenaan! Kom op, laten we gaan.

- Alice? - Ja.

- Gaat het goed met je? - Ja, ik ben in orde.

Zijn Orpi en Baptiste terug?

- Nee, nog niet. Ze zullen zo komen.

Ik ben hier, Alice.

Ik zal er altijd zijn. - Dat weet ik zeker.

- Als je op een bepaald moment, een aanwezigheid in je leven nodig hebt...

Er is altijd een moment dat je je niet goed voelt,

en je hebt een schouder nodig om op te leunen,

kan ik die schouder zijn.

- Probeer je me te versieren?

Ik heb net mijn vriend verlaten

en je dacht: "Dit is goede timing."

- Nee, dat is het niet! Helemaal niet.

Ik denk niet... Het is waar, het lijkt erop.

Dan denk je...

Nee, stel je de verlegenheid voor!

- Wat zijn uien? - Ze maken je aan het huilen!

- Ja!

- Het gaat goed hier.

- Let op je vingertoppen. En daar gaan we.

- Laten we het vuur aansteken!

Let op!

Ik doe het, ik flambeer!

- Farandole van groenten op een bed van tagliatelle, met puttanesca saus en specerijen uit de tuin.

Service!

- Wauw, geweldig!

- Hoe gaat het? - Prima. Drie borden tegelijk?

Zorg dat je ze niet laat vallen.

Dat is een mooi shirt dat je hebt. Wie heeft het je geleend?

- Alexandre.

- Het staat je goed. Je bent erg knap.

- Eet smakelijk.

- Bedankt.

- Voor één keer is het lekker.

- Ze genieten.

- Ik ben niet overtuigd over de textuur.

- Het is lekker, iets te kauwen.

- Ik heb 3 doelpunten gescoord. - Oké, maar...

Ik heb jou ook wat aangedaan.

Toen je in het doel zat... - Echt niet!

- Hey, hey! Je had al 2 uur thuis moeten zijn.

- De tijd vloog voorbij.

- Hij is mijn verantwoordelijkheid. Als er iets gebeurt...

- Ik neem die verantwoording.

- Nee, jij bent MIJN verantwoordelijkheid!

- Wacht even. We waren daar, aan het voetballen.

We aten een hotdog. - En het was lekker!

- Was het lekker met mayo? - Vloeibaar!

- Het kan me niet schelen!

Activiteitenprogramma's. Ze zijn niet voor niets!

- Heb je het over je kleurplaten?

- Het heet een mandala.

- Mandala? Als je dat leuk vindt!

Je bent een hansworst.

- Je hoort begeleider te zijn!

Het is niet de bedoeling dat je dit soort dingen doet!

- Praat niet zo tegen me. Niemand praat zo tegen mij.

- Nee, maar...

Laten we kalmeren.

Wat Orpi bedoelt,

is dat hij houdt van buitenactiviteiten.

Daarom is hij wat stug. Hij is landelijk.

- Ja, Sylvain heeft gelijk.

- Ja, daarom.

- Eerlijk gezegd is het de moeite waard buiten te zijn, hè? Toch, Baptiste?

- Geniet ervan, kijk! De weide!

- Het is waar, we zouden op excursie kunnen gaan.

- Kleuren is saai.

- Ik ben het ook beu.

Tijd voor wat anders!

- Ik geef de voorkeur aan excursies over activiteiten!

- Willen jullie een excursie?

- Ja!

- Misschien kijken naar Dalida's graf.

- Waarom niet? Maar ik heb een ander idee.

- Geen jacht.

- Oh, ik heb iets anders.

Ik kan je verzekeren, dat het goed komt.

- Ik vraag het omdat ik niet zeker ben van de veiligheidsnormen.

- Ja, maar ik zeg je dat het goed is. Echt waar.

- Papi!

- Wat is er? Wat is er mis? - Kom eens kijken.

- Dat zal niet mogelijk zijn.

- Wat is het probleem? - Niet genoeg supervisie.

Als er iets misgaat, kost het m'n kop.

- Doe die vesten uit.

- Oh nee!

- Dat is oké, we doen wel iets anders.

- Dat meen je niet.

- Dat is niet cool.

- Het is waardeloos.

- Wacht even, wacht even.

Luister goed, meneer.

- Nee.

- Oké. Laten we de vesten uitdoen.

- Loop mee.

Ik denk niet dat je het begrijpt.

- Jawel. Ze zijn niet geschikt om te roeien.

- Je snapt het niet. Ik ben geen aardige kerel.

Als je je spullen niet vrijgeeft, breek ik vanavond elk bot in je lichaam

en zal je zaak afbranden. Begrijp je dat?

Het is oké, het is allemaal opgelost.

- Hartelijk dank!

- Bedankt, oude flikker!

- Mijn vrienden zijn zo aardig.

Ik vind ze leuk.

Ik bel je later terug. Liefs, mam.

Het is feest in het dorp!

- SYLVAIN! SYLVAIN!

- Soso!

Haal het geheime wapen tevoorschijn!

- We gaan winnen! - Kom op, jongens!

- Ik ben de koning van de wereld!

- Waarom zwem jij niet?

- Waarom ga je zelf niet?

- Het is koud, wow!

We hebben toch fantastisch werk. - Ja, dat is zeker.

- Wat zou je hebben gedaan in San Francisco?

Zo zijn de straten.

Je hebt Soso in een rolstoel, je laat hem vallen...

"Jullie hebben me teleurgesteld, klootzakken!" - Hou op, hou op.

Céline, Céline! - Soso! Hij is een "handicapé"!

- Ik ga zwemmen, jij bent irritant.

Kijk uit, hier kom ik!

- We gaan terug!

- Hallo daar!

Dag, dag, dag! - Tot ziens!

- Geniet van uw reis!

- Gad, leg die peddel neer! - Wat neerleggen?

- Oh, shit! - Oh, verdorie. Marie! Marie!

- Gaat het, Marie? - In het gezicht.

- Gaat het, Marie?!

- Laten we spelen! - Verdorie.

- Gad, wat heb je gedaan?

- Het is niet mijn schuld. - Wees gewoon voorzichtig.

- Ik viel in slaap, stom.

Ik was wakker en...

Ik heb niet...

- Ronaldo, elke keer als hij een doelpunt maakt...

- Elke keer als hij de bal krijgt,

zelfs met Benzema.

Benzema, hij... - Zelfs met Karim.

- Ja, hij verschoof en toen hij verschoof, bam!

- Je nam het echt in je gezicht.

Je hebt niet te veel pijn, klopt dat? Nee?

Het is goed. Het gaat wel over. Oké?

- Het was goed, de boot. - Dat was zo.

- Toen kalmeerde je.

- Het was koud.

- Ze was verstijfd.

- Bevroren, ja.

- Als hij alleen is, en zijn kunstje doet...

Verdomme! Paulo, de politie!

We gaan!

- Hij viel me aan!

Dat is hem daar!

- Politie, uit de weg! Uit de weg!

- Oh, shit.

- We zijn hier weg! We zijn weg!

- Ze zijn gehandicapt, raak ze niet aan!

- Kom op, snel!

Laten we hier weggaan. Kom op, we gaan!

Wat doe je, Paulo?

- Ik ga stoppen. - Wat?

- Ik ben er klaar mee. Ik stop.

- Kom op, doe niet zo stom. Shit!

Verdomme, Paulo...

- Niet bewegen! - Ga op de grond liggen!

- Geef me je handen! - Je handen, zeiden we!

- Waar is de andere?

- Ik sluit vandaag af

door een beroep te doen, mevrouw de rechter, op uw gevoel voor rechtvaardigheid.

Justitie, wiens primaire functie het beschermen van de samenleving is van individuen zoals Paul Mounier.

Bedankt.

- Dank u, meneer de officier van justitie.

Meneer Mounier, heeft u iets toe te voegen?

- Nee.

- Weet u het zeker?

- Hallo, allemaal. - Hallo, allemaal.

- Hallo, allemaal. - Hallo, allemaal.

- We zijn in de rechtszaal.

Haal iedereen hier weg.

- Iemand heeft geparkeerd op de gehandicaptenparkeerplaats.

- Een gezonde klootzak!

- Sorry, dat was ik, de grote trut.

Sorry, ik heb geparkeerd.

Ik ben helemaal vergeten om de kaart neer te leggen.

- Deze dingen gebeuren.

- Ik had hem moeten leggen.

- Ik zeg het liever. Mensen denken vaak dat...

- Ze parkeren zolang ze kunnen.

- Ja. - Het is ondraaglijk.

- We zitten midden in een hoorzitting!

- Onze excuses. Ik ben de manager van "des Lilas".

Ik zou graag...

- Dit is niet het moment. Er zijn regels in een rechtbank.

- Heb je een plek gevonden?

- Ja, de straat...

Een straat.

- Nu we hier toch zijn, gaan we het u toch vertellen.

Iedereen mee eens? - Ja!

- Kalmeer!

Dames en heren, twee minuten. - Bedankt.

Het zit zo, we wilden alleen maar zeggen dat...

dat Paulo of Sylvain...

Ik weet niet wie je bent.

Het maakt niet echt uit.

We zijn het er allemaal over eens dat het verkeerd is.

We voelen ons verraden.

- Juist, ja.

- Dat klopt.

- Ik vooral.

Hij moet hiervoor veroordeeld worden, dat is geen probleem.

Maar... in 7 jaar heb ik ze nog nooit zo gezien, ze hadden een geweldige zomer.

- Dat klopt. - Ja, het is waar.

- Heb je je vermaakt?

- Ja, heel erg.

Zo geweldig.

- We hebben wat gedronken!

Het was geweldig met Sylvain!

Sylvain, is niet een klootzak!

- Sylvain is een lieverd.

- Ik moet toegeven dat het een van de mooiste ontmoetingen was in mijn leven.

- Sylvain kan heerlijk koken!

- We lachen met hem. - Hij is zo aardig.

- Met Sylvain, namen we een douche... naakt.

- We willen niet dat Sylvain naar de gevangenis gaat, toch?

- Rustig aan, alsjeblieft. Oké, rustig maar.

- Vrolijk kerstfeest.

- Dat is prachtig.

- Maar doe open. Je zult het zien.

- Het is prachtig. Het is ook mooi.

- Ja.

Hij is niet zo mooi als de andere.

- Ik vind het mooi.

- Thibaut!

Wil je de bal neerleggen en je bij de anderen voegen?

Bedankt.

Hé, tortelduifjes.

Kom op, laten we ook gaan.

Je vat nog kou. Jullie zijn zo schattig.

- Het maakt niet uit.

- Stoort het je niet om een stuk stront te zijn?

- Wat zegt u?

- Maak je oren schoon! Vooruit, Boris.

Stoort het je niet om een klootzak te zijn?

Met je grote klote auto! Maak dat je wegkomt!

- Ik ben maar 5 minuten weg. - Rot op!

Maak dat je wegkomt met je grote auto!

Klootzak! En kop dicht!

- Vrolijk Kerstfeest. - U ook!

- Klootzak!

- Precies! Hou je bek!

- Toch een vrolijk kerstfeest.

- Hoe gaat het? - Hoe gaat het met jou?

- Oké, luister.

- Ik mis je. - Ik mis jou ook.

- Vertel?

- Vond ze het cadeau leuk?

- Heel veel. - Ik denk het wel.

- En nu, moet jij met Alice praten.

Zachtjes, er is geen haast bij.

- Jawel. Dit is het moment.

- Nee, later.

- Ik ben hier, ik zal er altijd zijn. - Marc.

Relaties later. - Oeps.

- Het spijt me. - Geen probleem.

- Vaarwel, mijn schat.

- Kusjes, kusjes!

- Alexandre, een bal?

- Wat dacht je hiervan?

Oh, dat is goed. - Alles past bij me. Niets kleedt me aan.

- Hoe zit het met deze?

- Orpi!

- ORPI!

- Orpi!

- Je hebt 3 minuten. - Het is goed, het is prima.

Voor jou.

- Voor mij, echt? - Ja, maak open.

- Oh, een shirt van mijn speler!

- Wie is jouw speler?

- Een shirt van Christian Ronaldo.

- En dit is de èchte van Real.

- Van zijn team?

- Ja.

- Bedankt!

- Ben je nu aan het knuffelen?

Het is echt. Het is cool, het is...

- Echt, dank je wel. - Hartelijk dank.

Het zou moeten passen. Het is jouw maat.

- Leuke armbanden.

Van welke juweliers komen ze?

- Waarschijnlijk hetzelfde als die van jou, toch?

- Hoe hebben ze je te pakken gekregen?

- Het was lastig, het heeft veel van ze gevergd.

Ze moesten opschieten, achter de computer wegkomen...

Ik gaf me over.

Maximaal drie jaar, a priori.

Red je het wel?

- En jij?

- Ja.

Het spijt me voor alle... blah, blah, blah, blah.

- Pap.

- Wees voorzichtig.

Vrolijk kerstfeest.

- Wat is..?

Dat meen je niet!

Neem een kijkje!

Een anonieme donor heeft het vakantiehuis voor ons gekocht!

Het vakantiehuis is van ons!